Psalms

Psalmus 9

9:2 Confitébor tibi, Dómine, in toto corde meo: * narrábo ómnia mirabília tua. 9:2 Będę Cię wysławiał, Panie, ze wszystkiego serca mego, * będę opowiadał wszystkie dziwy Twoje. 9:2 I will give praise to thee, O Lord, with my whole heart: * I will relate all thy wonders. 9:2 Confitébor tibi, Dómine, in toto corde meo: * narrábo ómnia mirabília tua. 9:2 Będę Cię wysławiał, Panie, ze wszystkiego serca mego, * będę opowiadał wszystkie dziwy Twoje. 9:2 I will give praise to thee, O Lord, with my whole heart: * I will relate all thy wonders.

9:3 Lætábor et exsultábo in te: * psallam nómini tuo, Altíssime. 9:3 Weselić się i radować będę w Tobie, * będę śpiewał imieniu Twemu, o Najwyższy. 9:3 I will be glad and rejoice in thee: * I will sing to thy name, O thou most high. 9:3 Lætábor et exsultábo in te: * psallam nómini tuo, Altíssime. 9:3 Weselić się i radować będę w Tobie, * będę śpiewał imieniu Twemu, o Najwyższy. 9:3 I will be glad and rejoice in thee: * I will sing to thy name, O thou most high.

9:4 In converténdo inimícum meum retrórsum: * infirmabúntur, et períbunt a fácie tua. 9:4 Iż nieprzyjaciel mój obrócił się wstecz, * osłabną i poginą przed obliczem Twoim. 9:4 When my enemy shall be turned back: * they shall be weakened and perish before thy face. 9:4 In converténdo inimícum meum retrórsum: * infirmabúntur, et períbunt a fácie tua. 9:4 Iż nieprzyjaciel mój obrócił się wstecz, * osłabną i poginą przed obliczem Twoim. 9:4 When my enemy shall be turned back: * they shall be weakened and perish before thy face.

9:5 Quóniam fecísti judícium meum et causam meam: * sedísti super thronum, qui júdicas justítiam. 9:5 Boś rozstrzygnął sąd mój i sprawę moją, * zasiadłeś na stolicy Ty, który sądzisz sprawiedliwie. 9:5 For thou hast maintained my judgment and my cause: * thou hast sat on the throne, who judgest justice. 9:5 Quóniam fecísti judícium meum et causam meam: * sedísti super thronum, qui júdicas justítiam. 9:5 Boś rozstrzygnął sąd mój i sprawę moją, * zasiadłeś na stolicy Ty, który sądzisz sprawiedliwie. 9:5 For thou hast maintained my judgment and my cause: * thou hast sat on the throne, who judgest justice.

9:6 Increpásti gentes, et périit ímpius: * nomen eórum delésti in ætérnum, et in sǽculum sǽculi. 9:6 Zgromiłeś narody, i zginął niezbożny, * wygładziłeś imię ich na wieki i na wieki wieków. 9:6 Thou hast rebuked the Gentiles, and the wicked one hath perished: * thou hast blotted out their name for ever and ever. 9:6 Increpásti gentes, et périit ímpius: * nomen eórum delésti in ætérnum, et in sǽculum sǽculi. 9:6 Zgromiłeś narody, i zginął niezbożny, * wygładziłeś imię ich na wieki i na wieki wieków. 9:6 Thou hast rebuked the Gentiles, and the wicked one hath perished: * thou hast blotted out their name for ever and ever.

9:7a Inimíci defecérunt frámeæ in finem: * et civitátes eórum destruxísti. 9:7 Nieprzyjacielskie miecze ustały na zawsze * i zburzyłeś ich miasta. 9:7a The swords of the enemy have failed unto the end: * and their cities thou hast destroyed. 9:7a Inimíci defecérunt frámeæ in finem: * et civitátes eórum destruxísti. 9:7 Nieprzyjacielskie miecze ustały na zawsze * i zburzyłeś ich miasta. 9:7a The swords of the enemy have failed unto the end: * and their cities thou hast destroyed.

9:7b Périit memória eórum cum sónitu: * (8a) et Dóminus in ætérnum pérmanet. 9:8 Zginęła z trzaskiem pamięć o nich, * a Pan trwa na wieki. 9:7b Their memory hath perished with a noise. * (8a) But the Lord remaineth for ever. 9:7b Périit memória eórum cum sónitu: * (8a) et Dóminus in ætérnum pérmanet. 9:8 Zginęła z trzaskiem pamięć o nich, * a Pan trwa na wieki. 9:7b Their memory hath perished with a noise. * (8a) But the Lord remaineth for ever.

9:8b Parávit in judício thronum suum: * (9) et ipse judicábit orbem terræ in æquitáte, judicábit pópulos in justítia. 9:9 Nagotował na sąd stolicę swą, * i On będzie sądził okrąg ziemi w prawości, osądzi narody w sprawiedliwości. 9:8b He hath prepared his throne in judgment: * (9) And he shall judge the world in equity, he shall judge the people in justice. 9:8b Parávit in judício thronum suum: * (9) et ipse judicábit orbem terræ in æquitáte, judicábit pópulos in justítia. 9:9 Nagotował na sąd stolicę swą, * i On będzie sądził okrąg ziemi w prawości, osądzi narody w sprawiedliwości. 9:8b He hath prepared his throne in judgment: * (9) And he shall judge the world in equity, he shall judge the people in justice.

9:10 Et factus est Dóminus refúgium páuperi: * adjútor in opportunitátibus, in tribulatióne. 9:10 I stał się Pan ucieczką ubogiego, * pomocnikiem w potrzebach, w ucisku. 9:10 And the Lord is become a refuge for the poor: * a helper in due time in tribulation. 9:10 Et factus est Dóminus refúgium páuperi: * adjútor in opportunitátibus, in tribulatióne. 9:10 I stał się Pan ucieczką ubogiego, * pomocnikiem w potrzebach, w ucisku. 9:10 And the Lord is become a refuge for the poor: * a helper in due time in tribulation.

9:11 Et sperent in te qui novérunt nomen tuum: * quóniam non dereliquísti quæréntes te, Dómine. 9:11 I niech ufają Tobie, którzy znają Twe imię, * albowiem nie opuściłeś szukających Cię, Panie. 9:11 And let them trust in thee who know thy name: * for thou hast not forsaken them that seek thee, O Lord. 9:11 Et sperent in te qui novérunt nomen tuum: * quóniam non dereliquísti quæréntes te, Dómine. 9:11 I niech ufają Tobie, którzy znają Twe imię, * albowiem nie opuściłeś szukających Cię, Panie. 9:11 And let them trust in thee who know thy name: * for thou hast not forsaken them that seek thee, O Lord.

9:12 Psállite Dómino, qui hábitat in Sion: * annuntiáte inter gentes stúdia ejus: 9:12 Śpiewajcie Panu, który mieszka na Syjonie, * opowiadajcie między narodami sprawy Jego: 9:12 Sing ye to the Lord, who dwelleth in Sion: * declare his ways among the Gentiles. 9:12 Psállite Dómino, qui hábitat in Sion: * annuntiáte inter gentes stúdia ejus: 9:12 Śpiewajcie Panu, który mieszka na Syjonie, * opowiadajcie między narodami sprawy Jego: 9:12 Sing ye to the Lord, who dwelleth in Sion: * declare his ways among the Gentiles.

9:13 Quóniam requírens sánguinem eórum recordátus est: * non est oblítus clamórem páuperum. 9:13 Albowiem mściciel krwi wspomniał na nich, * nie zapomniał wołania ubogiego. 9:13 For requiring their blood he hath remembered them: * he hath not forgotten the cry of the poor. 9:13 Quóniam requírens sánguinem eórum recordátus est: * non est oblítus clamórem páuperum. 9:13 Albowiem mściciel krwi wspomniał na nich, * nie zapomniał wołania ubogiego. 9:13 For requiring their blood he hath remembered them: * he hath not forgotten the cry of the poor.

9:14 Miserére mei, Dómine: * vide humilitátem meam de inimícis meis. 9:14 Zmiłuj się nade mną, Panie, * wejrzyj na poniżenie moje od nieprzyjaciół moich. 9:14 Have mercy on me, O Lord: * see my humiliation which I suffer from my enemies. 9:14 Miserére mei, Dómine: * vide humilitátem meam de inimícis meis. 9:14 Zmiłuj się nade mną, Panie, * wejrzyj na poniżenie moje od nieprzyjaciół moich. 9:14 Have mercy on me, O Lord: * see my humiliation which I suffer from my enemies.

9:15 Qui exáltas me de portis mortis, * ut annúntiem omnes laudatiónes tuas in portis fíliæ Sion. 9:15 Ty, który mię podnosisz od bram śmierci, * abym opowiadał wszystką chwałę Twoją w bramach córki Syjonu. 9:15 Thou that liftest me up from the gates of death, * that I may declare all thy praises in the gates of the daughter of Sion. 9:15 Qui exáltas me de portis mortis, * ut annúntiem omnes laudatiónes tuas in portis fíliæ Sion. 9:15 Ty, który mię podnosisz od bram śmierci, * abym opowiadał wszystką chwałę Twoją w bramach córki Syjonu. 9:15 Thou that liftest me up from the gates of death, * that I may declare all thy praises in the gates of the daughter of Sion.

9:16a Exsultábo in salutári tuo: * infíxæ sunt gentes in intéritu, quem fecérunt. 9:16 Będę się weselił zbawieniem Twoim: * ugrzęźli poganie w zatraceniu, które przygotowali. 9:16a I will rejoice in thy salvation: * the Gentiles have stuck fast in the destruction which they have prepared. 9:16a Exsultábo in salutári tuo: * infíxæ sunt gentes in intéritu, quem fecérunt. 9:16 Będę się weselił zbawieniem Twoim: * ugrzęźli poganie w zatraceniu, które przygotowali. 9:16a I will rejoice in thy salvation: * the Gentiles have stuck fast in the destruction which they have prepared.

9:16b In láqueo isto, quem abscondérunt, * comprehénsus est pes eórum. 9:16 W sidle tym, które skrycie zastawili * uwięzła noga ich. 9:16b Their foot hath been taken * in the very snare which they hid. 9:16b In láqueo isto, quem abscondérunt, * comprehénsus est pes eórum. 9:16 W sidle tym, które skrycie zastawili * uwięzła noga ich. 9:16b Their foot hath been taken * in the very snare which they hid.

9:17 Cognoscétur Dóminus judícia fáciens: * in opéribus mánuum suárum comprehénsus est peccátor. 9:17 Poznany będzie Pan, sądy czyniący, * robotą rąk swoich pojmany jest grzesznik. 9:17 The Lord shall be known when he executeth judgments: * the sinner hath been caught in the works of his own hands. 9:17 Cognoscétur Dóminus judícia fáciens: * in opéribus mánuum suárum comprehénsus est peccátor. 9:17 Poznany będzie Pan, sądy czyniący, * robotą rąk swoich pojmany jest grzesznik. 9:17 The Lord shall be known when he executeth judgments: * the sinner hath been caught in the works of his own hands.

9:18 Convertántur peccatóres in inférnum, * omnes gentes quæ obliviscúntur Deum. 9:18 Niech się wrócą grzesznicy do otchłani, * wszystkie narody, które zapominają Boga. 9:18 The wicked shall be turned into hell, * all the nations that forget God. 9:18 Convertántur peccatóres in inférnum, * omnes gentes quæ obliviscúntur Deum. 9:18 Niech się wrócą grzesznicy do otchłani, * wszystkie narody, które zapominają Boga. 9:18 The wicked shall be turned into hell, * all the nations that forget God.

9:19 Quóniam non in finem oblívio erit páuperis: * patiéntia páuperum non períbit in finem. 9:19 Bo nie na zawsze będzie zapomniany ubogi: * cierpliwość ubogich nie zginie na zawsze. 9:19 For the poor man shall not be forgotten to the end: * the patience of the poor shall not perish for ever. 9:19 Quóniam non in finem oblívio erit páuperis: * patiéntia páuperum non períbit in finem. 9:19 Bo nie na zawsze będzie zapomniany ubogi: * cierpliwość ubogich nie zginie na zawsze. 9:19 For the poor man shall not be forgotten to the end: * the patience of the poor shall not perish for ever.

9:20 Exsúrge, Dómine, non confortétur homo: * judicéntur gentes in conspéctu tuo. 9:20 Powstań, Panie, niech się nie wzmacnia człowiek, * niech będą sądzone narody przed obliczem Twoim. 9:20 Arise, O Lord, let not man be strengthened: * let the Gentiles be judged in thy sight. 9:20 Exsúrge, Dómine, non confortétur homo: * judicéntur gentes in conspéctu tuo. 9:20 Powstań, Panie, niech się nie wzmacnia człowiek, * niech będą sądzone narody przed obliczem Twoim. 9:20 Arise, O Lord, let not man be strengthened: * let the Gentiles be judged in thy sight.

9:21 Constítue, Dómine, legislatórem super eos: * ut sciant gentes quóniam hómines sunt. 9:21 Postaw, Panie, zakonodawcę nad nimi, * aby wiedziały narody, iż ludźmi są. 9:21 Appoint, O Lord, a lawgiver over them: * that the Gentiles may know themselves to be but men. 9:21 Constítue, Dómine, legislatórem super eos: * ut sciant gentes quóniam hómines sunt. 9:21 Postaw, Panie, zakonodawcę nad nimi, * aby wiedziały narody, iż ludźmi są. 9:21 Appoint, O Lord, a lawgiver over them: * that the Gentiles may know themselves to be but men.

9:22 Ut quid, Dómine, recessísti longe, * déspicis in opportunitátibus, in tribulatióne? 9:22 Czemu, o Panie, stoisz z daleka, * przeoczasz w potrzebach, w ucisku? 9:22 Why, O Lord, hast thou retired afar off? * why dost thou slight us in our wants, in the time of trouble? 9:22 Ut quid, Dómine, recessísti longe, * déspicis in opportunitátibus, in tribulatióne? 9:22 Czemu, o Panie, stoisz z daleka, * przeoczasz w potrzebach, w ucisku? 9:22 Why, O Lord, hast thou retired afar off? * why dost thou slight us in our wants, in the time of trouble?

9:23 Dum supérbit ímpius, incénditur pauper: * comprehendúntur in consíliis quibus cógitant. 9:23 Gdy pyszni się niezbożnik, zapala się ubogi, * bywają usidleni planami, które wymyślają. 9:23 Whilst the wicked man is proud, the poor is set on fire: * they are caught in the counsels which they devise. 9:23 Dum supérbit ímpius, incénditur pauper: * comprehendúntur in consíliis quibus cógitant. 9:23 Gdy pyszni się niezbożnik, zapala się ubogi, * bywają usidleni planami, które wymyślają. 9:23 Whilst the wicked man is proud, the poor is set on fire: * they are caught in the counsels which they devise.

9:24 Quóniam laudátur peccátor in desidériis ánimæ suæ: * et iníquus benedícitur. 9:24 Albowiem chwalony bywa grzesznik dla żądz duszy swej, * a niegodziwy bywa błogosławiony. 9:24 For the sinner is praised in the desires of his soul: * and the unjust man is blessed. 9:24 Quóniam laudátur peccátor in desidériis ánimæ suæ: * et iníquus benedícitur. 9:24 Albowiem chwalony bywa grzesznik dla żądz duszy swej, * a niegodziwy bywa błogosławiony. 9:24 For the sinner is praised in the desires of his soul: * and the unjust man is blessed.

9:25 Exacerbávit Dóminum peccátor, * secúndum multitúdinem iræ suæ non quæret. 9:25 Rozgniewał Pana grzesznik, * według wielkości gniewu swego nie będzie szukał. 9:25 The sinner hath provoked the Lord, * according to the multitude of his wrath he will not seek him. 9:25 Exacerbávit Dóminum peccátor, * secúndum multitúdinem iræ suæ non quæret. 9:25 Rozgniewał Pana grzesznik, * według wielkości gniewu swego nie będzie szukał. 9:25 The sinner hath provoked the Lord, * according to the multitude of his wrath he will not seek him.

9:26a Non est Deus in conspéctu ejus: * inquinátæ sunt viæ illíus in omni témpore. 9:26 Nie masz Boga przed obliczem jego: * splugawione są drogi jego na każdy czas. 9:26a God is not before his eyes: * his ways are filthy at all times. 9:26a Non est Deus in conspéctu ejus: * inquinátæ sunt viæ illíus in omni témpore. 9:26 Nie masz Boga przed obliczem jego: * splugawione są drogi jego na każdy czas. 9:26a God is not before his eyes: * his ways are filthy at all times.

9:26b Auferúntur judícia tua a fácie ejus: * ómnium inimicórum suórum dominábitur. 9:26 Odjęte są sądy Twoje od oblicza jego, * nad wszystkimi nieprzyjaciółmi swymi będzie panował. 9:26b Thy judgments are removed from his sight: * he shall rule over all his enemies. 9:26b Auferúntur judícia tua a fácie ejus: * ómnium inimicórum suórum dominábitur. 9:26 Odjęte są sądy Twoje od oblicza jego, * nad wszystkimi nieprzyjaciółmi swymi będzie panował. 9:26b Thy judgments are removed from his sight: * he shall rule over all his enemies.

9:27 Dixit enim in corde suo: * Non movébor a generatióne in generatiónem sine malo. 9:27 Mówił bowiem w sercu swoim: * Nie będę poruszony z pokolenia na pokolenie, wolny będę od nieszczęścia. 9:27 For he hath said in his heart: * I shall not be moved from generation to generation, and shall be without evil. 9:27 Dixit enim in corde suo: * Non movébor a generatióne in generatiónem sine malo. 9:27 Mówił bowiem w sercu swoim: * Nie będę poruszony z pokolenia na pokolenie, wolny będę od nieszczęścia. 9:27 For he hath said in his heart: * I shall not be moved from generation to generation, and shall be without evil.

9:28 Cujus maledictióne os plenum est, et amaritúdine, et dolo: * sub lingua ejus labor et dolor. 9:28 Usta jego pełne są złorzeczenia i gorzkości i zdrady, * pod językiem jego trud i boleść. 9:28 His mouth is full of cursing, and of bitterness, and of deceit: * under his tongue are labour and sorrow. 9:28 Cujus maledictióne os plenum est, et amaritúdine, et dolo: * sub lingua ejus labor et dolor. 9:28 Usta jego pełne są złorzeczenia i gorzkości i zdrady, * pod językiem jego trud i boleść. 9:28 His mouth is full of cursing, and of bitterness, and of deceit: * under his tongue are labour and sorrow.

9:29 Sedet in insídiis cum divítibus in occúltis: * ut interfíciat innocéntem. 9:29 Siedzi w zasadzce z bogatymi w skrytościach, * aby zabić niewinnego. 9:29 He sitteth in ambush with the rich, in private places, * that he may kill the innocent. 9:29 Sedet in insídiis cum divítibus in occúltis: * ut interfíciat innocéntem. 9:29 Siedzi w zasadzce z bogatymi w skrytościach, * aby zabić niewinnego. 9:29 He sitteth in ambush with the rich, in private places, * that he may kill the innocent.

9:30a Óculi ejus in páuperem respíciunt: * insidiátur in abscóndito, quasi leo in spelúnca sua. 9:30 Oczy jego upatrują ubogiego, * zasadza się w skrytym miejscu jak lew w jamie swojej. 9:30a His eyes are upon the poor man: * he lieth in wait, in secret, like a lion in his den. 9:30a Óculi ejus in páuperem respíciunt: * insidiátur in abscóndito, quasi leo in spelúnca sua. 9:30 Oczy jego upatrują ubogiego, * zasadza się w skrytym miejscu jak lew w jamie swojej. 9:30a His eyes are upon the poor man: * he lieth in wait, in secret, like a lion in his den.

9:30b Insidiátur ut rápiat páuperem: * rápere páuperem, dum áttrahit eum. 9:30 Zastawia sidła, aby pochwycić ubogiego, * aby złapać ubogiego, przyciągając go. 9:30b He lieth in ambush, that he may catch the poor man: * so catch the poor, whilst he draweth him to him. 9:30b Insidiátur ut rápiat páuperem: * rápere páuperem, dum áttrahit eum. 9:30 Zastawia sidła, aby pochwycić ubogiego, * aby złapać ubogiego, przyciągając go. 9:30b He lieth in ambush, that he may catch the poor man: * so catch the poor, whilst he draweth him to him.

9:31 In láqueo suo humiliábit eum: * inclinábit se, et cadet, cum dominátus fúerit páuperum. 9:31 W sidle swoim powali go, * schyli się i padnie, gdy opanuje ubogich. 9:31 In his net he will bring him down, * he will crouch and fall, when he shall have power over the poor. 9:31 In láqueo suo humiliábit eum: * inclinábit se, et cadet, cum dominátus fúerit páuperum. 9:31 W sidle swoim powali go, * schyli się i padnie, gdy opanuje ubogich. 9:31 In his net he will bring him down, * he will crouch and fall, when he shall have power over the poor.

9:32 Dixit enim in corde suo: Oblítus est Deus, * avértit fáciem suam ne vídeat in finem. 9:32 Rzekł bowiem w sercu swoim: Zapomniał Bóg, * odwrócił oblicze swe, aby nie patrzeć do końca. 9:32 For he hath said in his heart: God hath forgotten, * he hath turned away his face, not to see to the end. 9:32 Dixit enim in corde suo: Oblítus est Deus, * avértit fáciem suam ne vídeat in finem. 9:32 Rzekł bowiem w sercu swoim: Zapomniał Bóg, * odwrócił oblicze swe, aby nie patrzeć do końca. 9:32 For he hath said in his heart: God hath forgotten, * he hath turned away his face, not to see to the end.

9:33 Exsúrge, Dómine Deus, exaltétur manus tua: * ne obliviscáris páuperum. 9:33 Powstań, Panie Boże, niech się podniesie ręka Twoja, * nie zapominaj ubogich. 9:33 Arise, O Lord God, let thy hand be exalted: * forget not the poor. 9:33 Exsúrge, Dómine Deus, exaltétur manus tua: * ne obliviscáris páuperum. 9:33 Powstań, Panie Boże, niech się podniesie ręka Twoja, * nie zapominaj ubogich. 9:33 Arise, O Lord God, let thy hand be exalted: * forget not the poor.

9:34 Propter quid irritávit ímpius Deum? * dixit enim in corde suo: Non requíret. 9:34 Dlaczego niezbożnik rozdrażnił Boga? * Bo mówił w sercu swym: Nie będzie dochodził. 9:34 Wherefore hath the wicked provoked God? * for he hath said in his heart: He will not require it. 9:34 Propter quid irritávit ímpius Deum? * dixit enim in corde suo: Non requíret. 9:34 Dlaczego niezbożnik rozdrażnił Boga? * Bo mówił w sercu swym: Nie będzie dochodził. 9:34 Wherefore hath the wicked provoked God? * for he hath said in his heart: He will not require it.

9:35a Vides quóniam tu labórem et dolórem consíderas: * ut tradas eos in manus tuas. 9:35 Widzisz, bo Ty na boleść i na utrapienie patrzysz, * aby ich wydać w ręce swe. 9:35a Thou seest it, for thou considerest labour and sorrow: * that thou mayst deliver them into thy hands. 9:35a Vides quóniam tu labórem et dolórem consíderas: * ut tradas eos in manus tuas. 9:35 Widzisz, bo Ty na boleść i na utrapienie patrzysz, * aby ich wydać w ręce swe. 9:35a Thou seest it, for thou considerest labour and sorrow: * that thou mayst deliver them into thy hands.

9:35b Tibi derelíctus est pauper: * órphano tu eris adjútor. 9:35 Tobie zostawiony jest ubogi: * sierocie Ty będziesz pomocnikiem. 9:35b To thee is the poor man left: * thou wilt be a helper to the orphan. 9:35b Tibi derelíctus est pauper: * órphano tu eris adjútor. 9:35 Tobie zostawiony jest ubogi: * sierocie Ty będziesz pomocnikiem. 9:35b To thee is the poor man left: * thou wilt be a helper to the orphan.

9:36 Cóntere brácchium peccatóris et malígni: * quærétur peccátum illíus, et non inveniétur. 9:36 Skrusz ramię grzesznika i niegodziwca, * będą szukać grzechu Jego, a nie znajdą. 9:36 Break thou the arm of the sinner and of the malignant: * his sin shall be sought, and shall not be found. 9:36 Cóntere brácchium peccatóris et malígni: * quærétur peccátum illíus, et non inveniétur. 9:36 Skrusz ramię grzesznika i niegodziwca, * będą szukać grzechu Jego, a nie znajdą. 9:36 Break thou the arm of the sinner and of the malignant: * his sin shall be sought, and shall not be found.

9:37 Dóminus regnábit in ætérnum, et in sǽculum sǽculi: * períbitis, gentes, de terra illíus. 9:37 Pan będzie królował wiecznie i na wieki wieków, * wyginiecie, poganie, z ziemi Jego. 9:37 The Lord shall reign to eternity, yea, for ever and ever: * ye Gentiles shall perish from his land. 9:37 Dóminus regnábit in ætérnum, et in sǽculum sǽculi: * períbitis, gentes, de terra illíus. 9:37 Pan będzie królował wiecznie i na wieki wieków, * wyginiecie, poganie, z ziemi Jego. 9:37 The Lord shall reign to eternity, yea, for ever and ever: * ye Gentiles shall perish from his land.

9:38 Desidérium páuperum exaudívit Dóminus: * præparatiónem cordis eórum audívit auris tua. 9:38 Pragnienia ubogich wysłuchał Pan, * gotowość serca ich usłyszało ucho Twoje. 9:38 The Lord hath heard the desire of the poor: * thy ear hath heard the preparation of their heart. 9:38 Desidérium páuperum exaudívit Dóminus: * præparatiónem cordis eórum audívit auris tua. 9:38 Pragnienia ubogich wysłuchał Pan, * gotowość serca ich usłyszało ucho Twoje. 9:38 The Lord hath heard the desire of the poor: * thy ear hath heard the preparation of their heart.

9:39 Judicáre pupíllo et húmili, * ut non appónat ultra magnificáre se homo super terram. 9:39 Bądź obrońcą sierocie i uniżonemu, * aby się więcej nie ważył wielmożyć człowiek na ziemi. 9:39 To judge for the fatherless and for the humble, * that man may no more presume to magnify himself upon earth. 9:39 Judicáre pupíllo et húmili, * ut non appónat ultra magnificáre se homo super terram. 9:39 Bądź obrońcą sierocie i uniżonemu, * aby się więcej nie ważył wielmożyć człowiek na ziemi. 9:39 To judge for the fatherless and for the humble, * that man may no more presume to magnify himself upon earth.

Psalmus 10

10:2 In Dómino confído: † quómodo dícitis ánimæ meæ: * Tránsmigra in montem sicut passer? 10:2 W Panu ja ufam, jak możecie duszy mojej mówić: * Uciekaj na górę jak wróbel? 10:2 In the Lord I put my trust: † how then do you say to my soul: * Get thee away from hence to the mountain, like a sparrow? 10:2 In Dómino confído: † quómodo dícitis ánimæ meæ: * Tránsmigra in montem sicut passer? 10:2 W Panu ja ufam, jak możecie duszy mojej mówić: * Uciekaj na górę jak wróbel? 10:2 In the Lord I put my trust: † how then do you say to my soul: * Get thee away from hence to the mountain, like a sparrow?

10:3 Quóniam ecce peccatóres intendérunt arcum, † paravérunt sagíttas suas in pháretra, * ut sagíttent in obscúro rectos corde. 10:3 Bo oto grzesznicy naciągnęli łuk, nagotowali strzały swe w sajdaku, * aby strzelać w ciemności na tych, co prawi są sercem. 10:3 For, lo, the wicked have bent their bow: † they have prepared their arrows in the quiver, * to shoot in the dark the upright of heart. 10:3 Quóniam ecce peccatóres intendérunt arcum, † paravérunt sagíttas suas in pháretra, * ut sagíttent in obscúro rectos corde. 10:3 Bo oto grzesznicy naciągnęli łuk, nagotowali strzały swe w sajdaku, * aby strzelać w ciemności na tych, co prawi są sercem. 10:3 For, lo, the wicked have bent their bow: † they have prepared their arrows in the quiver, * to shoot in the dark the upright of heart.

10:4 Quóniam quæ perfecísti, destruxérunt: * justus autem quid fecit? 10:4 Albowiem, coś był sprawił, zniszczyli, * sprawiedliwy zaś co uczynił? 10:4 For they have destroyed the things which thou hast made: * but what has the just man done? 10:4 Quóniam quæ perfecísti, destruxérunt: * justus autem quid fecit? 10:4 Albowiem, coś był sprawił, zniszczyli, * sprawiedliwy zaś co uczynił? 10:4 For they have destroyed the things which thou hast made: * but what has the just man done?

10:5a Dóminus in templo sancto suo, * Dóminus in cælo sedes ejus. 10:5 Pan jest w kościele swym świętym, * Pan, w niebie stolica Jego. 10:5a The Lord is in his holy temple, * the Lord’s throne is in heaven. 10:5a Dóminus in templo sancto suo, * Dóminus in cælo sedes ejus. 10:5 Pan jest w kościele swym świętym, * Pan, w niebie stolica Jego. 10:5a The Lord is in his holy temple, * the Lord’s throne is in heaven.

10:5b Óculi ejus in páuperem respíciunt: * pálpebræ ejus intérrogant fílios hóminum. 10:5 Oczy Jego na ubogiego patrzą, * powieki Jego badają synów ludzkich. 10:5b His eyes look on the poor man: * his eyelids examine the sons of men. 10:5b Óculi ejus in páuperem respíciunt: * pálpebræ ejus intérrogant fílios hóminum. 10:5 Oczy Jego na ubogiego patrzą, * powieki Jego badają synów ludzkich. 10:5b His eyes look on the poor man: * his eyelids examine the sons of men.

10:6 Dóminus intérrogat justum et ímpium: * qui autem díligit iniquitátem, odit ánimam suam. 10:6 Pan bada sprawiedliwego i niezbożnego, * lecz kto miłuje nieprawość, ma w nienawiści duszę swoją. 10:6 The Lord trieth the just and the wicked: * but he that loveth iniquity, hateth his own soul. 10:6 Dóminus intérrogat justum et ímpium: * qui autem díligit iniquitátem, odit ánimam suam. 10:6 Pan bada sprawiedliwego i niezbożnego, * lecz kto miłuje nieprawość, ma w nienawiści duszę swoją. 10:6 The Lord trieth the just and the wicked: * but he that loveth iniquity, hateth his own soul.

10:7 Pluet super peccatóres láqueos: * ignis, et sulphur, et spíritus procellárum pars cálicis eórum. 10:7 Wyleje jak deszcz na grzeszników sidła, * ogień i siarka i wiatr nawałnicy, to cząstka ich kielicha. 10:7 He shall rain snares upon sinners: * fire and brimstone, and storms of winds, shall be the portion of their cup. 10:7 Pluet super peccatóres láqueos: * ignis, et sulphur, et spíritus procellárum pars cálicis eórum. 10:7 Wyleje jak deszcz na grzeszników sidła, * ogień i siarka i wiatr nawałnicy, to cząstka ich kielicha. 10:7 He shall rain snares upon sinners: * fire and brimstone, and storms of winds, shall be the portion of their cup.

10:8 Quóniam justus Dóminus, et justítias diléxit: * æquitátem vidit vultus ejus. 10:8 Bo sprawiedliwy Pan i sprawiedliwość miłuje, * prawość widziało oblicze Jego. 10:8 For the Lord is just, and hath loved justice: * his countenance hath beheld righteousness. 10:8 Quóniam justus Dóminus, et justítias diléxit: * æquitátem vidit vultus ejus. 10:8 Bo sprawiedliwy Pan i sprawiedliwość miłuje, * prawość widziało oblicze Jego. 10:8 For the Lord is just, and hath loved justice: * his countenance hath beheld righteousness.

Psalmus 11

11:2 Salvum me fac, Dómine, quóniam defécit sanctus: * quóniam diminútæ sunt veritátes a fíliis hóminum. 11:2 Zbaw mię, Panie, bo ustał święty, * bo umniejszyły się prawdy wśród synów ludzkich. 11:2 Save me, O Lord, for there is now no saint: * truths are decayed from among the children of men. 11:2 Salvum me fac, Dómine, quóniam defécit sanctus: * quóniam diminútæ sunt veritátes a fíliis hóminum. 11:2 Zbaw mię, Panie, bo ustał święty, * bo umniejszyły się prawdy wśród synów ludzkich. 11:2 Save me, O Lord, for there is now no saint: * truths are decayed from among the children of men.

11:3 Vana locúti sunt unusquísque ad próximum suum: * lábia dolósa, in corde et corde locúti sunt. 11:3 Marne rzeczy mówili, każdy do bliźniego swego, * wargami zdradliwymi, dwoistym sercem mówili. 11:3 They have spoken vain things every one to his neighbour: * with deceitful lips, and with a double heart have they spoken. 11:3 Vana locúti sunt unusquísque ad próximum suum: * lábia dolósa, in corde et corde locúti sunt. 11:3 Marne rzeczy mówili, każdy do bliźniego swego, * wargami zdradliwymi, dwoistym sercem mówili. 11:3 They have spoken vain things every one to his neighbour: * with deceitful lips, and with a double heart have they spoken.

11:4 Dispérdat Dóminus univérsa lábia dolósa, * et linguam magníloquam. 11:4 Niech zatraci Pan wszelkie usta zdradliwe * i język hardo mówiący. 11:4 May the Lord destroy all deceitful lips, * and the tongue that speaketh proud things. 11:4 Dispérdat Dóminus univérsa lábia dolósa, * et linguam magníloquam. 11:4 Niech zatraci Pan wszelkie usta zdradliwe * i język hardo mówiący. 11:4 May the Lord destroy all deceitful lips, * and the tongue that speaketh proud things.

11:5 Qui dixérunt: Linguam nostram magnificábimus, † lábia nostra a nobis sunt, * quis noster Dóminus est? 11:5 Tych, którzy mówili: Pokażemy moc języka naszego, usta nasze z nami są. * Któż panem naszym jest? 11:5 Who have said: We will magnify our tongue; † our lips are our own; * who is Lord over us? 11:5 Qui dixérunt: Linguam nostram magnificábimus, † lábia nostra a nobis sunt, * quis noster Dóminus est? 11:5 Tych, którzy mówili: Pokażemy moc języka naszego, usta nasze z nami są. * Któż panem naszym jest? 11:5 Who have said: We will magnify our tongue; † our lips are our own; * who is Lord over us?

11:6a Propter misériam ínopum, et gémitum páuperum, * nunc exsúrgam, dicit Dóminus. 11:6 Dla nędzy niedostatnich i dla wzdychania ubogich * teraz powstanę, mówi Pan. 11:6a By reason of the misery of the needy, and the groans of the poor, * now will I arise, saith the Lord. 11:6a Propter misériam ínopum, et gémitum páuperum, * nunc exsúrgam, dicit Dóminus. 11:6 Dla nędzy niedostatnich i dla wzdychania ubogich * teraz powstanę, mówi Pan. 11:6a By reason of the misery of the needy, and the groans of the poor, * now will I arise, saith the Lord.

11:6b Ponam in salutári: * fiduciáliter agam in eo. 11:6 Postawię w zbawieniu: * otwarcie sobie z nim pocznę. 11:6b I will set him in safety; * I will deal confidently in his regard. 11:6b Ponam in salutári: * fiduciáliter agam in eo. 11:6 Postawię w zbawieniu: * otwarcie sobie z nim pocznę. 11:6b I will set him in safety; * I will deal confidently in his regard.

11:7 Elóquia Dómini, elóquia casta: * argéntum igne examinátum, probátum terræ purgátum séptuplum. 11:7 Słowa Pańskie, słowa czyste: * srebro w ogniu doświadczone, wypróbowane z ziemi, siedemkroć przeczyszczone. 11:7 The words of the Lord are pure words: * as silver tried by the fire, purged from the earth, refined seven times. 11:7 Elóquia Dómini, elóquia casta: * argéntum igne examinátum, probátum terræ purgátum séptuplum. 11:7 Słowa Pańskie, słowa czyste: * srebro w ogniu doświadczone, wypróbowane z ziemi, siedemkroć przeczyszczone. 11:7 The words of the Lord are pure words: * as silver tried by the fire, purged from the earth, refined seven times.

11:8 Tu, Dómine, servábis nos: et custódies nos * a generatióne hac in ætérnum. 11:8 Ty, Panie, zachowasz nas * i będziesz nas strzegł od rodzaju tego na wieki. 11:8 Thou, O Lord, wilt preserve us: and keep us * from this generation for ever. 11:8 Tu, Dómine, servábis nos: et custódies nos * a generatióne hac in ætérnum. 11:8 Ty, Panie, zachowasz nas * i będziesz nas strzegł od rodzaju tego na wieki. 11:8 Thou, O Lord, wilt preserve us: and keep us * from this generation for ever.

11:9 In circúitu ímpii ámbulant: * secúndum altitúdinem tuam multiplicásti fílios hóminum. 11:9 Wokoło niezbożnicy chodzą, * według wysokości Twej uczyniłeś możnymi synów człowieczych. 11:9 The wicked walk round about: * according to thy highness, thou hast multiplied the children of men. 11:9 In circúitu ímpii ámbulant: * secúndum altitúdinem tuam multiplicásti fílios hóminum. 11:9 Wokoło niezbożnicy chodzą, * według wysokości Twej uczyniłeś możnymi synów człowieczych. 11:9 The wicked walk round about: * according to thy highness, thou hast multiplied the children of men.

Psalmus 12

12:1 Úsquequo, Dómine, obliviscéris me in finem? * Úsquequo avértis fáciem tuam a me? 12:1 Dokądże, Panie, zapominasz o mnie do końca? * Dokąd odwracasz oblicze swe ode mnie? 12:1 How long, O Lord, wilt thou forget me unto the end? * how long dost thou turn away thy face from me? 12:1 Úsquequo, Dómine, obliviscéris me in finem? * Úsquequo avértis fáciem tuam a me? 12:1 Dokądże, Panie, zapominasz o mnie do końca? * Dokąd odwracasz oblicze swe ode mnie? 12:1 How long, O Lord, wilt thou forget me unto the end? * how long dost thou turn away thy face from me?

12:2 Quámdiu ponam consília in ánima mea, * dolórem in corde meo per diem? 12:2 Dokąd będę układał plany w duszy mojej, * boleść w sercu moim przez dzień? 12:2 How long shall I take counsels in my soul, * sorrow in my heart all the day? 12:2 Quámdiu ponam consília in ánima mea, * dolórem in corde meo per diem? 12:2 Dokąd będę układał plany w duszy mojej, * boleść w sercu moim przez dzień? 12:2 How long shall I take counsels in my soul, * sorrow in my heart all the day?

12:3 Úsquequo exaltábitur inimícus meus super me? * (4a) réspice, et exáudi me, Dómine, Deus meus. 12:3 Pókiż będzie się podnosił nieprzyjaciel mój nade mnie? * Wejrzyj i wysłuchaj mię, Panie, Boże mój. 12:3 How long shall my enemy be exalted over me? * (4a) Consider, and hear me, O Lord my God. 12:3 Úsquequo exaltábitur inimícus meus super me? * (4a) réspice, et exáudi me, Dómine, Deus meus. 12:3 Pókiż będzie się podnosił nieprzyjaciel mój nade mnie? * Wejrzyj i wysłuchaj mię, Panie, Boże mój. 12:3 How long shall my enemy be exalted over me? * (4a) Consider, and hear me, O Lord my God.

12:4b Illúmina óculos meos ne umquam obdórmiam in morte: * (5a) nequándo dicat inimícus meus: Præválui advérsus eum. 12:4 Oświeć oczy moje, bym kiedy nie zasnął na śmierć: * by kiedy nie rzekł nieprzyjaciel mój: Przemogłem go. 12:4b Enlighten my eyes that I never sleep in death: * (5a) lest at any time my enemy say: I have prevailed against him. 12:4b Illúmina óculos meos ne umquam obdórmiam in morte: * (5a) nequándo dicat inimícus meus: Præválui advérsus eum. 12:4 Oświeć oczy moje, bym kiedy nie zasnął na śmierć: * by kiedy nie rzekł nieprzyjaciel mój: Przemogłem go. 12:4b Enlighten my eyes that I never sleep in death: * (5a) lest at any time my enemy say: I have prevailed against him.

12:5b Qui tríbulant me, exsultábunt si motus fúero: * (6a) ego autem in misericórdia tua sperávi. 12:5 Którzy mię trapią, będą radzi, jeśli się zachwieję: * ale ja ufam w miłosierdziu Twoim. 12:5b They that trouble me will rejoice when I am moved: * (6a) but I have trusted in thy mercy. 12:5b Qui tríbulant me, exsultábunt si motus fúero: * (6a) ego autem in misericórdia tua sperávi. 12:5 Którzy mię trapią, będą radzi, jeśli się zachwieję: * ale ja ufam w miłosierdziu Twoim. 12:5b They that trouble me will rejoice when I am moved: * (6a) but I have trusted in thy mercy.

12:6b Exsultábit cor meum in salutári tuo: † cantábo Dómino qui bona tríbuit mihi: * et psallam nómini Dómini altíssimi. 12:6 Rozraduje się serce moje w zbawieniu Twoim: będę śpiewał Panu, który mi dał dobra * i będę grał imieniu Pana Najwyższego. 12:6b My heart shall rejoice in thy salvation: † I will sing to the Lord, who giveth me good things: * yea, I will sing to the name of the Lord the most High. 12:6b Exsultábit cor meum in salutári tuo: † cantábo Dómino qui bona tríbuit mihi: * et psallam nómini Dómini altíssimi. 12:6 Rozraduje się serce moje w zbawieniu Twoim: będę śpiewał Panu, który mi dał dobra * i będę grał imieniu Pana Najwyższego. 12:6b My heart shall rejoice in thy salvation: † I will sing to the Lord, who giveth me good things: * yea, I will sing to the name of the Lord the most High.

Psalmus 13

13:1a Dixit insípiens in corde suo: * non est Deus. 13:1 Rzekł głupi w sercu swoim: * Nie masz Boga. 13:1a The fool hath said in his heart: * there is no God. 13:1a Dixit insípiens in corde suo: * non est Deus. 13:1 Rzekł głupi w sercu swoim: * Nie masz Boga. 13:1a The fool hath said in his heart: * there is no God.

13:1b Corrúpti sunt, et abominábiles facti sunt in stúdiis suis: * non est qui fáciat bonum, non est usque ad unum. 13:1 Zepsuli się i obrzydliwymi się stali w czynach swoich, * nie masz, kto by czynił dobrze, nie masz ani jednego. 13:1b They are corrupt, and are become abominable in their ways: * there is none that doth good, no not one. 13:1b Corrúpti sunt, et abominábiles facti sunt in stúdiis suis: * non est qui fáciat bonum, non est usque ad unum. 13:1 Zepsuli się i obrzydliwymi się stali w czynach swoich, * nie masz, kto by czynił dobrze, nie masz ani jednego. 13:1b They are corrupt, and are become abominable in their ways: * there is none that doth good, no not one.

13:2 Dóminus de cælo prospéxit super fílios hóminum, * ut vídeat si est intéllegens, aut requírens Deum. 13:2 Pan z nieba spojrzał na synów człowieczych, * aby zobaczyć, czy jest kto rozumny albo szukający Boga. 13:2 The Lord hath looked down from heaven upon the children of men, * to see if there be any that understand and seek God. 13:2 Dóminus de cælo prospéxit super fílios hóminum, * ut vídeat si est intéllegens, aut requírens Deum. 13:2 Pan z nieba spojrzał na synów człowieczych, * aby zobaczyć, czy jest kto rozumny albo szukający Boga. 13:2 The Lord hath looked down from heaven upon the children of men, * to see if there be any that understand and seek God.

13:3a Omnes declinavérunt, simul inútiles facti sunt: * non est qui fáciat bonum, non est usque ad unum. 13:3 Wszyscy odstąpili, razem stali się nieużytecznymi. * Nie masz, kto by dobrze czynił, nie masz ani jednego. 13:3a They are all gone aside, they are become unprofitable together: * there is none that doth good: no not one. 13:3a Omnes declinavérunt, simul inútiles facti sunt: * non est qui fáciat bonum, non est usque ad unum. 13:3 Wszyscy odstąpili, razem stali się nieużytecznymi. * Nie masz, kto by dobrze czynił, nie masz ani jednego. 13:3a They are all gone aside, they are become unprofitable together: * there is none that doth good: no not one.

13:3b Sepúlcrum patens est guttur eórum: † linguis suis dolóse agébant * venénum áspidum sub lábiis eórum. 13:3 Grobem otwartym jest gardło ich: językami swymi zdradliwie sobie poczynali: * jad żmijowy pod ich wargami. 13:3b Their throat is an open sepulchre; † with their tongues they acted deceitfully: * the poison of asps is under their lips. 13:3b Sepúlcrum patens est guttur eórum: † linguis suis dolóse agébant * venénum áspidum sub lábiis eórum. 13:3 Grobem otwartym jest gardło ich: językami swymi zdradliwie sobie poczynali: * jad żmijowy pod ich wargami. 13:3b Their throat is an open sepulchre; † with their tongues they acted deceitfully: * the poison of asps is under their lips.

13:3c Quorum os maledictióne et amaritúdine plenum est: * velóces pedes eórum ad effundéndum sánguinem. 13:3 Usta ich pełne są złorzeczenia i gorzkości: * prędkie ich nogi na wylanie krwi. 13:3c Their mouth is full of cursing and bitterness; * their feet are swift to shed blood. 13:3c Quorum os maledictióne et amaritúdine plenum est: * velóces pedes eórum ad effundéndum sánguinem. 13:3 Usta ich pełne są złorzeczenia i gorzkości: * prędkie ich nogi na wylanie krwi. 13:3c Their mouth is full of cursing and bitterness; * their feet are swift to shed blood.

13:3d Contrítio et infelícitas in viis eórum, † et viam pacis non cognovérunt: * non est timor Dei ante óculos eórum. 13:3 Zniszczenie i nieszczęście na drogach ich, a drogi pokoju nie poznali: * nie masz bojaźni Bożej przed oczami ich. 13:3d Destruction and unhappiness in their ways; † and the way of peace they have not known: * there is no fear of God before their eyes. 13:3d Contrítio et infelícitas in viis eórum, † et viam pacis non cognovérunt: * non est timor Dei ante óculos eórum. 13:3 Zniszczenie i nieszczęście na drogach ich, a drogi pokoju nie poznali: * nie masz bojaźni Bożej przed oczami ich. 13:3d Destruction and unhappiness in their ways; † and the way of peace they have not known: * there is no fear of God before their eyes.

13:4 Nonne cognóscent omnes qui operántur iniquitátem, * qui dévorant plebem meam sicut escam panis? 13:4 Czyż nie poznają wszyscy, którzy czynią nieprawość, * którzy pożerają lud mój, jak kęs chleba? 13:4 Shall not all they know that work iniquity, * who devour my people as they eat bread? 13:4 Nonne cognóscent omnes qui operántur iniquitátem, * qui dévorant plebem meam sicut escam panis? 13:4 Czyż nie poznają wszyscy, którzy czynią nieprawość, * którzy pożerają lud mój, jak kęs chleba? 13:4 Shall not all they know that work iniquity, * who devour my people as they eat bread?

13:5 Dóminum non invocavérunt, * illic trepidavérunt timóre, ubi non erat timor. 13:5 Pana nie wzywali, * tam drżeli ze strachu, gdzie nie było strachu. 13:5 They have not called upon the Lord: * there have they trembled for fear, where there was no fear. 13:5 Dóminum non invocavérunt, * illic trepidavérunt timóre, ubi non erat timor. 13:5 Pana nie wzywali, * tam drżeli ze strachu, gdzie nie było strachu. 13:5 They have not called upon the Lord: * there have they trembled for fear, where there was no fear.

13:6 Quóniam Dóminus in generatióne justa est, † consílium ínopis confudístis: * quóniam Dóminus spes ejus est. 13:6 Albowiem Pan jest w rodzie sprawiedliwym: zamiary ubogiego wyszydziliście, * iż Pan jest nadzieją jego. 13:6 For the Lord is in the just generation: † you have confounded the counsel of the poor man; * but the Lord is his hope. 13:6 Quóniam Dóminus in generatióne justa est, † consílium ínopis confudístis: * quóniam Dóminus spes ejus est. 13:6 Albowiem Pan jest w rodzie sprawiedliwym: zamiary ubogiego wyszydziliście, * iż Pan jest nadzieją jego. 13:6 For the Lord is in the just generation: † you have confounded the counsel of the poor man; * but the Lord is his hope.

13:7 Quis dabit ex Sion salutáre Israël? * cum avérterit Dóminus captivitátem plebis suæ, exsultábit Jacob, et lætábitur Israël. 13:7 Któż da z Syjonu zbawienie Izraela? * Gdy odwróci Pan niewolę ludu swego, rozweseli się Jakub i rozraduje się Izrael. 13:7 Who shall give out of Sion the salvation of Israel? * when the Lord shall have turned away the captivity of his people, Jacob shall rejoice, and Israel shall be glad. 13:7 Quis dabit ex Sion salutáre Israël? * cum avérterit Dóminus captivitátem plebis suæ, exsultábit Jacob, et lætábitur Israël. 13:7 Któż da z Syjonu zbawienie Izraela? * Gdy odwróci Pan niewolę ludu swego, rozweseli się Jakub i rozraduje się Izrael. 13:7 Who shall give out of Sion the salvation of Israel? * when the Lord shall have turned away the captivity of his people, Jacob shall rejoice, and Israel shall be glad.

Psalmus 14

14:1 Dómine, quis habitábit in tabernáculo tuo? * aut quis requiéscet in monte sancto tuo? 14:1 Panie, któż będzie mieszkał w przybytku Twoim, * albo kto odpocznie na górze Twojej świętej? 14:1 Lord, who shall dwell in thy tabernacle? * or who shall rest in thy holy hill? 14:1 Dómine, quis habitábit in tabernáculo tuo? * aut quis requiéscet in monte sancto tuo? 14:1 Panie, któż będzie mieszkał w przybytku Twoim, * albo kto odpocznie na górze Twojej świętej? 14:1 Lord, who shall dwell in thy tabernacle? * or who shall rest in thy holy hill?

14:2 Qui ingréditur sine mácula, * et operátur justítiam: 14:2 Ten, kto chodzi bez zmazy * i czyni sprawiedliwość. 14:2 He that walketh without blemish, * and worketh justice: 14:2 Qui ingréditur sine mácula, * et operátur justítiam: 14:2 Ten, kto chodzi bez zmazy * i czyni sprawiedliwość. 14:2 He that walketh without blemish, * and worketh justice:

14:3a Qui lóquitur veritátem in corde suo, * qui non egit dolum in lingua sua: 14:3 Kto mówi prawdę w sercu swoim, * kto nie czyni zdrady językiem swoim: 14:3a He that speaketh truth in his heart, * who hath not used deceit in his tongue: 14:3a Qui lóquitur veritátem in corde suo, * qui non egit dolum in lingua sua: 14:3 Kto mówi prawdę w sercu swoim, * kto nie czyni zdrady językiem swoim: 14:3a He that speaketh truth in his heart, * who hath not used deceit in his tongue:

14:3b Nec fecit próximo suo malum, * et oppróbrium non accépit advérsus próximos suos. 14:3 I nie uczynił bliźniemu swemu złego, * i nie cierpiał potwarzy na bliźnich swoich. 14:3b Nor hath done evil to his neighbour: * nor taken up a reproach against his neighbours. 14:3b Nec fecit próximo suo malum, * et oppróbrium non accépit advérsus próximos suos. 14:3 I nie uczynił bliźniemu swemu złego, * i nie cierpiał potwarzy na bliźnich swoich. 14:3b Nor hath done evil to his neighbour: * nor taken up a reproach against his neighbours.

14:4a Ad níhilum dedúctus est in conspéctu ejus malígnus: * timéntes autem Dóminum gloríficat: 14:4 Za nic miany jest w oczach jego złośliwy, * a bojących się Pana wysławia. 14:4a In his sight the malignant is brought to nothing: * but he glorifieth them that fear the Lord: 14:4a Ad níhilum dedúctus est in conspéctu ejus malígnus: * timéntes autem Dóminum gloríficat: 14:4 Za nic miany jest w oczach jego złośliwy, * a bojących się Pana wysławia. 14:4a In his sight the malignant is brought to nothing: * but he glorifieth them that fear the Lord:

14:4b Qui jurat próximo suo, et non décipit, * (5a) qui pecúniam suam non dedit ad usúram, et múnera super innocéntem non accépit. 14:5 Kto przysięga bliźniemu swemu, a nie oszukuje, * kto pieniędzy swych nie dał na lichwę i darów przeciw niewinnym nie przyjmuje. 14:4b He that sweareth to his neighbour, and deceiveth not; * (5a) He that hath not put out his money to usury, nor taken bribes against the innocent: 14:4b Qui jurat próximo suo, et non décipit, * (5a) qui pecúniam suam non dedit ad usúram, et múnera super innocéntem non accépit. 14:5 Kto przysięga bliźniemu swemu, a nie oszukuje, * kto pieniędzy swych nie dał na lichwę i darów przeciw niewinnym nie przyjmuje. 14:4b He that sweareth to his neighbour, and deceiveth not; * (5a) He that hath not put out his money to usury, nor taken bribes against the innocent:

14:5b Qui facit hæc: * non movébitur in ætérnum. 14:5 Kto to czyni, * nie będzie poruszony na wieki! 14:5b He that doth these things, * shall not be moved for ever. 14:5b Qui facit hæc: * non movébitur in ætérnum. 14:5 Kto to czyni, * nie będzie poruszony na wieki! 14:5b He that doth these things, * shall not be moved for ever.

Psalmus 15

15:1 Consérva me, Dómine, quóniam sperávi in te. ‡ (2) Dixi Dómino: Deus meus es tu, * quóniam bonórum meórum non eges. 15:1 Zachowaj mię, Panie, bom nadzieję miał w Tobie. * Rzekłem Panu: Tyś jest Bogiem moim, albowiem dóbr moich nie potrzebujesz. 15:1 Preserve me, O Lord, for I have put my trust in thee. ‡ (2) I have said to the Lord, thou art my God, * for thou hast no need of my goods. 15:1 Consérva me, Dómine, quóniam sperávi in te. ‡ (2) Dixi Dómino: Deus meus es tu, * quóniam bonórum meórum non eges. 15:1 Zachowaj mię, Panie, bom nadzieję miał w Tobie. * Rzekłem Panu: Tyś jest Bogiem moim, albowiem dóbr moich nie potrzebujesz. 15:1 Preserve me, O Lord, for I have put my trust in thee. ‡ (2) I have said to the Lord, thou art my God, * for thou hast no need of my goods.

15:3 Sanctis, qui sunt in terra ejus, * mirificávit omnes voluntátes meas in eis. 15:3 Do świętych, którzy są w ziemi Jego, * dziwne uczynił wszystkie chęci moje ku nim. 15:3 To the saints, who are in his land, * he hath made wonderful all my desires in them. 15:3 Sanctis, qui sunt in terra ejus, * mirificávit omnes voluntátes meas in eis. 15:3 Do świętych, którzy są w ziemi Jego, * dziwne uczynił wszystkie chęci moje ku nim. 15:3 To the saints, who are in his land, * he hath made wonderful all my desires in them.

15:4a Multiplicátæ sunt infirmitátes eórum: * póstea acceleravérunt. 15:4 Rozmnożyły się niemoce ich, * potem się spieszyli. 15:4a Their infirmities were multiplied: * afterwards they made haste. 15:4a Multiplicátæ sunt infirmitátes eórum: * póstea acceleravérunt. 15:4 Rozmnożyły się niemoce ich, * potem się spieszyli. 15:4a Their infirmities were multiplied: * afterwards they made haste.

15:4b Non congregábo conventícula eórum de sanguínibus, * nec memor ero nóminum eórum per lábia mea. 15:4 Nie będę zgromadzał schadzek ich ze krwi * i nie będę wspominał imion ich usty mymi. 15:4b I will not gather together their meetings for blood offerings: * nor will I be mindful of their names by my lips. 15:4b Non congregábo conventícula eórum de sanguínibus, * nec memor ero nóminum eórum per lábia mea. 15:4 Nie będę zgromadzał schadzek ich ze krwi * i nie będę wspominał imion ich usty mymi. 15:4b I will not gather together their meetings for blood offerings: * nor will I be mindful of their names by my lips.

15:5 Dóminus pars hereditátis meæ, et cálicis mei: * tu es, qui restítues hereditátem meam mihi. 15:5 Pan cząstką dziedzictwa mego i kielicha mego, * Ty jesteś, który mi przywrócisz dziedzictwo moje. 15:5 The Lord is the portion of my inheritance and of my cup: * it is thou that wilt restore my inheritance to me. 15:5 Dóminus pars hereditátis meæ, et cálicis mei: * tu es, qui restítues hereditátem meam mihi. 15:5 Pan cząstką dziedzictwa mego i kielicha mego, * Ty jesteś, który mi przywrócisz dziedzictwo moje. 15:5 The Lord is the portion of my inheritance and of my cup: * it is thou that wilt restore my inheritance to me.

15:6 Funes cecidérunt mihi in præcláris: * étenim heréditas mea præclára est mihi. 15:6 Sznury mi padły na miejscach wspaniałych, * albowiem dziedzictwo moje jest znamienite. 15:6 The lines are fallen unto me in goodly places: * for my inheritance is goodly to me. 15:6 Funes cecidérunt mihi in præcláris: * étenim heréditas mea præclára est mihi. 15:6 Sznury mi padły na miejscach wspaniałych, * albowiem dziedzictwo moje jest znamienite. 15:6 The lines are fallen unto me in goodly places: * for my inheritance is goodly to me.

15:7 Benedícam Dóminum, qui tríbuit mihi intelléctum: * ínsuper et usque ad noctem increpuérunt me renes mei. 15:7 Będę błogosławił Pana, który mi dał rozum: * nadto aż do nocy napominały mię nerki moje. 15:7 I will bless the Lord, who hath given me understanding: * moreover my reins also have corrected me even till night. 15:7 Benedícam Dóminum, qui tríbuit mihi intelléctum: * ínsuper et usque ad noctem increpuérunt me renes mei. 15:7 Będę błogosławił Pana, który mi dał rozum: * nadto aż do nocy napominały mię nerki moje. 15:7 I will bless the Lord, who hath given me understanding: * moreover my reins also have corrected me even till night.

15:8 Providébam Dóminum in conspéctu meo semper: * quóniam a dextris est mihi, ne commóvear. 15:8 Miałem Pana zawsze przed oczyma swymi, * bo mi jest po prawicy, abym nie był poruszony. 15:8 I set the Lord always in my sight: * for he is at my right hand, that I be not moved. 15:8 Providébam Dóminum in conspéctu meo semper: * quóniam a dextris est mihi, ne commóvear. 15:8 Miałem Pana zawsze przed oczyma swymi, * bo mi jest po prawicy, abym nie był poruszony. 15:8 I set the Lord always in my sight: * for he is at my right hand, that I be not moved.

15:9 Propter hoc lætátum est cor meum, et exsultávit lingua mea: * ínsuper et caro mea requiéscet in spe. 15:9 Przeto się uweseliło serce moje i rozradował się język mój, * nadto i ciało moje w nadziei odpoczywać będzie. 15:9 Therefore my heart hath been glad, and my tongue hath rejoiced: * moreover my flesh also shall rest in hope. 15:9 Propter hoc lætátum est cor meum, et exsultávit lingua mea: * ínsuper et caro mea requiéscet in spe. 15:9 Przeto się uweseliło serce moje i rozradował się język mój, * nadto i ciało moje w nadziei odpoczywać będzie. 15:9 Therefore my heart hath been glad, and my tongue hath rejoiced: * moreover my flesh also shall rest in hope.

15:10 Quóniam non derelínques ánimam meam in inférno: * nec dabis sanctum tuum vidére corruptiónem. 15:10 Albowiem nie zostawisz duszy mojej w otchłani, * ani dasz świętemu Twemu oglądać skażenia. 15:10 Because thou wilt not leave my soul in hell; * nor wilt thou give thy holy one to see corruption. 15:10 Quóniam non derelínques ánimam meam in inférno: * nec dabis sanctum tuum vidére corruptiónem. 15:10 Albowiem nie zostawisz duszy mojej w otchłani, * ani dasz świętemu Twemu oglądać skażenia. 15:10 Because thou wilt not leave my soul in hell; * nor wilt thou give thy holy one to see corruption.

15:11 Notas mihi fecísti vias vitæ, † adimplébis me lætítia cum vultu tuo: * delectatiónes in déxtera tua usque in finem. 15:11 Oznajmiłeś mi drogi żywota, napełnisz mię weselem przy obliczu Twoim: * rozkosze na prawicy Twej aż do końca. 15:11 Thou hast made known to me the ways of life, † thou shalt fill me with joy with thy countenance: * at thy right hand are delights even to the end. 15:11 Notas mihi fecísti vias vitæ, † adimplébis me lætítia cum vultu tuo: * delectatiónes in déxtera tua usque in finem. 15:11 Oznajmiłeś mi drogi żywota, napełnisz mię weselem przy obliczu Twoim: * rozkosze na prawicy Twej aż do końca. 15:11 Thou hast made known to me the ways of life, † thou shalt fill me with joy with thy countenance: * at thy right hand are delights even to the end.

Psalmus 16

16:1a Exáudi, Dómine, justítiam meam: * inténde deprecatiónem meam. 16:1 Wysłuchaj, Panie, sprawiedliwości mojej, * zważ pilnie na prośbę moją. 16:1a Hear, O Lord, my justice: * attend to my supplication. 16:1a Exáudi, Dómine, justítiam meam: * inténde deprecatiónem meam. 16:1 Wysłuchaj, Panie, sprawiedliwości mojej, * zważ pilnie na prośbę moją. 16:1a Hear, O Lord, my justice: * attend to my supplication.

16:1b Áuribus pércipe oratiónem meam, * non in lábiis dolósis. 16:1 Przyjmij w uszy modlitwę moją * z ust niezdradliwych. 16:1b Give ear unto my prayer, * which proceedeth not from deceitful lips. 16:1b Áuribus pércipe oratiónem meam, * non in lábiis dolósis. 16:1 Przyjmij w uszy modlitwę moją * z ust niezdradliwych. 16:1b Give ear unto my prayer, * which proceedeth not from deceitful lips.

16:2 De vultu tuo judícium meum pródeat: * óculi tui vídeant æquitátes. 16:2 Od oblicza Twego sąd o mnie wynijdzie, * oczy Twe niech dojrzą prawość. 16:2 Let my judgment come forth from thy countenance: * let thy eyes behold the things that are equitable. 16:2 De vultu tuo judícium meum pródeat: * óculi tui vídeant æquitátes. 16:2 Od oblicza Twego sąd o mnie wynijdzie, * oczy Twe niech dojrzą prawość. 16:2 Let my judgment come forth from thy countenance: * let thy eyes behold the things that are equitable.

16:3 Probásti cor meum, et visitásti nocte: * igne me examinásti, et non est invénta in me iníquitas. 16:3 Wypróbowałeś serce me i nawiedziłeś w nocy: * doświadczyłeś mię ogniem, a nie znalazła się we mnie nieprawość. 16:3 Thou hast proved my heart, and visited it by night, * thou hast tried me by fire: and iniquity hath not been found in me. 16:3 Probásti cor meum, et visitásti nocte: * igne me examinásti, et non est invénta in me iníquitas. 16:3 Wypróbowałeś serce me i nawiedziłeś w nocy: * doświadczyłeś mię ogniem, a nie znalazła się we mnie nieprawość. 16:3 Thou hast proved my heart, and visited it by night, * thou hast tried me by fire: and iniquity hath not been found in me.

16:4 Ut non loquátur os meum ópera hóminum: * propter verba labiórum tuórum ego custodívi vias duras. 16:4 Aby nie mówiły usta moje o uczynkach ludzkich: * dla słów ust Twoich jam przestrzegał dróg twardych. 16:4 That my mouth may not speak the works of men: * for the sake of the words of thy lips, I have kept hard ways. 16:4 Ut non loquátur os meum ópera hóminum: * propter verba labiórum tuórum ego custodívi vias duras. 16:4 Aby nie mówiły usta moje o uczynkach ludzkich: * dla słów ust Twoich jam przestrzegał dróg twardych. 16:4 That my mouth may not speak the works of men: * for the sake of the words of thy lips, I have kept hard ways.

16:5 Pérfice gressus meos in sémitis tuis: * ut non moveántur vestígia mea. 16:5 Umocnij kroki moje na ścieżkach Twoich, * aby się nie chwiały stopy moje. 16:5 Perfect thou my goings in thy paths: * that my footsteps be not moved. 16:5 Pérfice gressus meos in sémitis tuis: * ut non moveántur vestígia mea. 16:5 Umocnij kroki moje na ścieżkach Twoich, * aby się nie chwiały stopy moje. 16:5 Perfect thou my goings in thy paths: * that my footsteps be not moved.

16:6 Ego clamávi, quóniam exaudísti me, Deus: * inclína aurem tuam mihi, et exáudi verba mea. 16:6 Ja wołałem, gdyż mnie wysłuchałeś, Boże, * nakłoń mi ucha Twego i wysłuchaj słów moich. 16:6 I have cried to thee, for thou, O God, hast heard me: * O incline thy ear unto me, and hear my words. 16:6 Ego clamávi, quóniam exaudísti me, Deus: * inclína aurem tuam mihi, et exáudi verba mea. 16:6 Ja wołałem, gdyż mnie wysłuchałeś, Boże, * nakłoń mi ucha Twego i wysłuchaj słów moich. 16:6 I have cried to thee, for thou, O God, hast heard me: * O incline thy ear unto me, and hear my words.

16:7 Mirífica misericórdias tuas, * qui salvos facis sperántes in te. 16:7 Okaż przedziwne miłosierdzie Twoje, * Ty, który zbawiasz nadzieję mających w Tobie. 16:7 Shew forth thy wonderful mercies; * thou who savest them that trust in thee. 16:7 Mirífica misericórdias tuas, * qui salvos facis sperántes in te. 16:7 Okaż przedziwne miłosierdzie Twoje, * Ty, który zbawiasz nadzieję mających w Tobie. 16:7 Shew forth thy wonderful mercies; * thou who savest them that trust in thee.

16:8a A resisténtibus déxteræ tuæ custódi me, * ut pupíllam óculi. 16:8 Od sprzeciwiających się prawicy Twojej strzeż mnie * jak źrenicy oka. 16:8a From them that resist thy right hand keep me, * as the apple of thy eye. 16:8a A resisténtibus déxteræ tuæ custódi me, * ut pupíllam óculi. 16:8 Od sprzeciwiających się prawicy Twojej strzeż mnie * jak źrenicy oka. 16:8a From them that resist thy right hand keep me, * as the apple of thy eye.

16:8b Sub umbra alárum tuárum prótege me: * (9a) a fácie impiórum qui me afflixérunt. 16:9 Pod cieniem skrzydeł Twoich schroń mię: * od oblicza niezbożnych, którzy mię utrapili. 16:8b Protect me under the shadow of thy wings: * (9a) from the face of the wicked who have afflicted me. 16:8b Sub umbra alárum tuárum prótege me: * (9a) a fácie impiórum qui me afflixérunt. 16:9 Pod cieniem skrzydeł Twoich schroń mię: * od oblicza niezbożnych, którzy mię utrapili. 16:8b Protect me under the shadow of thy wings: * (9a) from the face of the wicked who have afflicted me.

16:9b Inimíci mei ánimam meam circumdedérunt, † (10) ádipem suum conclusérunt: * os eórum locútum est supérbiam. 16:10 Nieprzyjaciele moi duszę moją ogarnęli, tłustość swoją zawarli, * usta ich mówiły zuchwale. 16:9b My enemies have surrounded my soul: † (10) They have shut up their fat: * their mouth hath spoken proudly. 16:9b Inimíci mei ánimam meam circumdedérunt, † (10) ádipem suum conclusérunt: * os eórum locútum est supérbiam. 16:10 Nieprzyjaciele moi duszę moją ogarnęli, tłustość swoją zawarli, * usta ich mówiły zuchwale. 16:9b My enemies have surrounded my soul: † (10) They have shut up their fat: * their mouth hath spoken proudly.

16:11 Proiciéntes me nunc circumdedérunt me: * óculos suos statuérunt declináre in terram. 16:11 Chcąc mię wyrzucić, teraz mię otoczyli, * oczy swe nastawili, by obalić na ziemię. 16:11 They have cast me forth, and now they have surrounded me: * they have set their eyes bowing down to the earth. 16:11 Proiciéntes me nunc circumdedérunt me: * óculos suos statuérunt declináre in terram. 16:11 Chcąc mię wyrzucić, teraz mię otoczyli, * oczy swe nastawili, by obalić na ziemię. 16:11 They have cast me forth, and now they have surrounded me: * they have set their eyes bowing down to the earth.

16:12 Suscepérunt me sicut leo parátus ad prædam: * et sicut cátulus leónis hábitans in ábditis. 16:12 Czekali na mnie jak lew żądny łupu * i jak szczenię lwie, mieszkające w jamie. 16:12 They have taken me, as a lion prepared for the prey; * and as a young lion dwelling in secret places. 16:12 Suscepérunt me sicut leo parátus ad prædam: * et sicut cátulus leónis hábitans in ábditis. 16:12 Czekali na mnie jak lew żądny łupu * i jak szczenię lwie, mieszkające w jamie. 16:12 They have taken me, as a lion prepared for the prey; * and as a young lion dwelling in secret places.

16:13 Exsúrge, Dómine, prǽveni eum, et supplánta eum: * éripe ánimam meam ab ímpio, frámeam tuam (14a) ab inimícis manus tuæ. 16:13 Powstań, Panie, uprzedź go i powal go, * wyrwij duszę moją od niezbożnego, miecz Twój od nieprzyjaciół ręki Twojej. 16:13 Arise, O Lord, disappoint him and supplant him; * deliver my soul from the wicked one; thy sword (14a) from the enemies of thy hand. 16:13 Exsúrge, Dómine, prǽveni eum, et supplánta eum: * éripe ánimam meam ab ímpio, frámeam tuam (14a) ab inimícis manus tuæ. 16:13 Powstań, Panie, uprzedź go i powal go, * wyrwij duszę moją od niezbożnego, miecz Twój od nieprzyjaciół ręki Twojej. 16:13 Arise, O Lord, disappoint him and supplant him; * deliver my soul from the wicked one; thy sword (14a) from the enemies of thy hand.

16:14b Dómine, a paucis de terra dívide eos in vita eórum: * de abscónditis tuis adimplétus est venter eórum. 16:14 Panie, odłącz ich od trochy ludzi z ziemi za żywota ich, * ze skrytych rzeczy Twoich napełniony jest brzuch ich. 16:14b O Lord, divide them from the few of the earth in their life: * their belly is filled from thy hidden stores. 16:14b Dómine, a paucis de terra dívide eos in vita eórum: * de abscónditis tuis adimplétus est venter eórum. 16:14 Panie, odłącz ich od trochy ludzi z ziemi za żywota ich, * ze skrytych rzeczy Twoich napełniony jest brzuch ich. 16:14b O Lord, divide them from the few of the earth in their life: * their belly is filled from thy hidden stores.

16:14c Saturáti sunt fíliis: * et dimisérunt relíquias suas párvulis suis. 16:14 Nasyceni są synami * i ostatki swoje zostawili małym dzieciom swoim. 16:14c They are full of children: * and they have left to their little ones the rest of their substance. 16:14c Saturáti sunt fíliis: * et dimisérunt relíquias suas párvulis suis. 16:14 Nasyceni są synami * i ostatki swoje zostawili małym dzieciom swoim. 16:14c They are full of children: * and they have left to their little ones the rest of their substance.

16:15 Ego autem in justítia apparébo conspéctui tuo: * satiábor cum apparúerit glória tua. 16:15 A ja w sprawiedliwości pokażę się przed obliczem Twoim: * nasycony będę, gdy się ukaże chwała Twoja. 16:15 But as for me, I will appear before thy sight in justice: * I shall be satisfied when thy glory shall appear. 16:15 Ego autem in justítia apparébo conspéctui tuo: * satiábor cum apparúerit glória tua. 16:15 A ja w sprawiedliwości pokażę się przed obliczem Twoim: * nasycony będę, gdy się ukaże chwała Twoja. 16:15 But as for me, I will appear before thy sight in justice: * I shall be satisfied when thy glory shall appear.

Psalmus 17

17:2 Díligam te, Dómine, fortitúdo mea: * (3a) Dóminus firmaméntum meum, et refúgium meum, et liberátor meus. 17:2 Będę Cię miłował, Panie, mocy moja: * Pan twierdza moja i ucieczka moja, i wybawiciel mój. 17:2 I will love thee, O Lord, my strength: * (3a) The Lord is my firmament, my refuge, and my deliverer. 17:2 Díligam te, Dómine, fortitúdo mea: * (3a) Dóminus firmaméntum meum, et refúgium meum, et liberátor meus. 17:2 Będę Cię miłował, Panie, mocy moja: * Pan twierdza moja i ucieczka moja, i wybawiciel mój. 17:2 I will love thee, O Lord, my strength: * (3a) The Lord is my firmament, my refuge, and my deliverer.

17:3b Deus meus adjútor meus, * et sperábo in eum. 17:3 Bóg mój wspomożyciel mój, * i w Nim będę miał nadzieję. 17:3b My God is my helper, * and in him will I put my trust. 17:3b Deus meus adjútor meus, * et sperábo in eum. 17:3 Bóg mój wspomożyciel mój, * i w Nim będę miał nadzieję. 17:3b My God is my helper, * and in him will I put my trust.

17:3c Protéctor meus, et cornu salútis meæ, * et suscéptor meus. 17:3 Ochrona moja i róg zbawienia mego, * i obrońca mój. 17:3c My protector, and the horn of my salvation, * and my support. 17:3c Protéctor meus, et cornu salútis meæ, * et suscéptor meus. 17:3 Ochrona moja i róg zbawienia mego, * i obrońca mój. 17:3c My protector, and the horn of my salvation, * and my support.

17:4 Laudans invocábo Dóminum: * et ab inimícis meis salvus ero. 17:4 Chwaląc będę wzywał Pana, * i będę wybawiony od nieprzyjaciół moich. 17:4 Praising, I will call upon the Lord: * and I shall be saved from my enemies. 17:4 Laudans invocábo Dóminum: * et ab inimícis meis salvus ero. 17:4 Chwaląc będę wzywał Pana, * i będę wybawiony od nieprzyjaciół moich. 17:4 Praising, I will call upon the Lord: * and I shall be saved from my enemies.

17:5 Circumdedérunt me dolóres mortis: * et torréntes iniquitátis conturbavérunt me. 17:5 Ogarnęły mię boleści śmierci * i strumienie nieprawości zatrwożyły mię. 17:5 The sorrows of death surrounded me: * and the torrents of iniquity troubled me. 17:5 Circumdedérunt me dolóres mortis: * et torréntes iniquitátis conturbavérunt me. 17:5 Ogarnęły mię boleści śmierci * i strumienie nieprawości zatrwożyły mię. 17:5 The sorrows of death surrounded me: * and the torrents of iniquity troubled me.

17:6 Dolóres inférni circumdedérunt me: * præoccupavérunt me láquei mortis. 17:6 Boleści otchłani otoczyły mię, * pochwyciły mię sidła śmierci. 17:6 The sorrows of hell encompassed me: * and the snares of death prevented me. 17:6 Dolóres inférni circumdedérunt me: * præoccupavérunt me láquei mortis. 17:6 Boleści otchłani otoczyły mię, * pochwyciły mię sidła śmierci. 17:6 The sorrows of hell encompassed me: * and the snares of death prevented me.

17:7a In tribulatióne mea invocávi Dóminum, * et ad Deum meum clamávi. 17:7 W utrapieniu moim wzywałem Pana * i wołałem do Boga mojego. 17:7a In my affliction I called upon the Lord, * and I cried to my God: 17:7a In tribulatióne mea invocávi Dóminum, * et ad Deum meum clamávi. 17:7 W utrapieniu moim wzywałem Pana * i wołałem do Boga mojego. 17:7a In my affliction I called upon the Lord, * and I cried to my God:

17:7b Et exaudívit de templo sancto suo vocem meam: * et clamor meus in conspéctu ejus, introívit in aures ejus. 17:7 I wysłuchał z kościoła swego świętego głos mój, * i wołanie moje przed obliczem Jego weszło w uszy Jego. 17:7b And he heard my voice from his holy temple: * and my cry before him came into his ears. 17:7b Et exaudívit de templo sancto suo vocem meam: * et clamor meus in conspéctu ejus, introívit in aures ejus. 17:7 I wysłuchał z kościoła swego świętego głos mój, * i wołanie moje przed obliczem Jego weszło w uszy Jego. 17:7b And he heard my voice from his holy temple: * and my cry before him came into his ears.

17:8 Commóta est, et contrémuit terra: * fundaménta móntium conturbáta sunt, et commóta sunt, quóniam irátus est eis. 17:8 Wzruszyła się i zadrżała ziemia, * fundamenty gór zatrwożyły się i poruszyły się, gdyż się rozgniewał na nie. 17:8 The earth shook and trembled: * the foundations of the mountains were troubled and were moved, because he was angry with them. 17:8 Commóta est, et contrémuit terra: * fundaménta móntium conturbáta sunt, et commóta sunt, quóniam irátus est eis. 17:8 Wzruszyła się i zadrżała ziemia, * fundamenty gór zatrwożyły się i poruszyły się, gdyż się rozgniewał na nie. 17:8 The earth shook and trembled: * the foundations of the mountains were troubled and were moved, because he was angry with them.

17:9 Ascéndit fumus in ira ejus: † et ignis a fácie ejus exársit: * carbónes succénsi sunt ab eo. 17:9 Podniósł się w górę dym w gniewie Jego, i ogień się zapalił od oblicza Jego, * węgle się rozpaliły od Niego. 17:9 There went up a smoke in his wrath: † and a fire flamed from his face: * coals were kindled by it. 17:9 Ascéndit fumus in ira ejus: † et ignis a fácie ejus exársit: * carbónes succénsi sunt ab eo. 17:9 Podniósł się w górę dym w gniewie Jego, i ogień się zapalił od oblicza Jego, * węgle się rozpaliły od Niego. 17:9 There went up a smoke in his wrath: † and a fire flamed from his face: * coals were kindled by it.

17:10 Inclinávit cælos, et descéndit: * et calígo sub pédibus ejus. 17:10 Skłonił niebiosa i zstąpił, * a mgła pod nogami Jego. 17:10 He bowed the heavens, and came down, * and darkness was under his feet. 17:10 Inclinávit cælos, et descéndit: * et calígo sub pédibus ejus. 17:10 Skłonił niebiosa i zstąpił, * a mgła pod nogami Jego. 17:10 He bowed the heavens, and came down, * and darkness was under his feet.

17:11 Et ascéndit super Chérubim, et volávit: * volávit super pennas ventórum. 17:11 I wstąpił na cherubiny, i leciał, * leciał na skrzydłach wiatru. 17:11 And he ascended upon the cherubim, and he flew; * he flew upon the wings of the winds. 17:11 Et ascéndit super Chérubim, et volávit: * volávit super pennas ventórum. 17:11 I wstąpił na cherubiny, i leciał, * leciał na skrzydłach wiatru. 17:11 And he ascended upon the cherubim, and he flew; * he flew upon the wings of the winds.

17:12 Et pósuit ténebras latíbulum suum, † in circúitu ejus tabernáculum ejus: * tenebrósa aqua in núbibus áëris. 17:12 I uczynił ciemność kryjówką swoją, wokoło Niego namiot Jego: * ciemna woda w obłokach powietrznych. 17:12 And he made darkness his covert, † his pavilion round about him: * dark waters in the clouds of the air. 17:12 Et pósuit ténebras latíbulum suum, † in circúitu ejus tabernáculum ejus: * tenebrósa aqua in núbibus áëris. 17:12 I uczynił ciemność kryjówką swoją, wokoło Niego namiot Jego: * ciemna woda w obłokach powietrznych. 17:12 And he made darkness his covert, † his pavilion round about him: * dark waters in the clouds of the air.

17:13 Præ fulgóre in conspéctu ejus nubes transiérunt, * grando et carbónes ignis. 17:13 Przed blaskiem w oczach Jego rozeszły się obłoki, * grad i węgle ogniste. 17:13 At the brightness that was before him the clouds passed, * hail and coals of fire. 17:13 Præ fulgóre in conspéctu ejus nubes transiérunt, * grando et carbónes ignis. 17:13 Przed blaskiem w oczach Jego rozeszły się obłoki, * grad i węgle ogniste. 17:13 At the brightness that was before him the clouds passed, * hail and coals of fire.

17:14 Et intónuit de cælo Dóminus, † et Altíssimus dedit vocem suam: * grando et carbónes ignis. 17:14 I zagrzmiał Pan z nieba, a Najwyższy głos swój wypuścił: * grad i węgle ogniste. 17:14 And the Lord thundered from heaven, † and the Highest gave his voice: * hail and coals of fire. 17:14 Et intónuit de cælo Dóminus, † et Altíssimus dedit vocem suam: * grando et carbónes ignis. 17:14 I zagrzmiał Pan z nieba, a Najwyższy głos swój wypuścił: * grad i węgle ogniste. 17:14 And the Lord thundered from heaven, † and the Highest gave his voice: * hail and coals of fire.

17:15 Et misit sagíttas suas, et dissipávit eos: * fúlgura multiplicávit, et conturbávit eos. 17:15 I wypuścił strzały swe, i rozproszył ich, * rozmnożył błyskawice i strwożył ich. 17:15 And he sent forth his arrows, and he scattered them: * he multiplied lightnings, and troubled them. 17:15 Et misit sagíttas suas, et dissipávit eos: * fúlgura multiplicávit, et conturbávit eos. 17:15 I wypuścił strzały swe, i rozproszył ich, * rozmnożył błyskawice i strwożył ich. 17:15 And he sent forth his arrows, and he scattered them: * he multiplied lightnings, and troubled them.

17:16a Et apparuérunt fontes aquárum, * et reveláta sunt fundaménta orbis terrárum: 17:16 I ukazały się źródła wód, * i odkryły się fundamenty okręgu ziemi: 17:16a Then the fountains of waters appeared, * and the foundations of the world were discovered: 17:16a Et apparuérunt fontes aquárum, * et reveláta sunt fundaménta orbis terrárum: 17:16 I ukazały się źródła wód, * i odkryły się fundamenty okręgu ziemi: 17:16a Then the fountains of waters appeared, * and the foundations of the world were discovered:

17:16b Ab increpatióne tua, Dómine, * ab inspiratióne spíritus iræ tuæ. 17:16 Od gromienia Twego, Panie, * od tchnienia ducha gniewu Twego. 17:16b At thy rebuke, O Lord, * at the blast of the spirit of thy wrath. 17:16b Ab increpatióne tua, Dómine, * ab inspiratióne spíritus iræ tuæ. 17:16 Od gromienia Twego, Panie, * od tchnienia ducha gniewu Twego. 17:16b At thy rebuke, O Lord, * at the blast of the spirit of thy wrath.

17:17 Misit de summo, et accépit me: * et assúmpsit me de aquis multis. 17:17 Spuścił z wysokości i chwycił mię, * i wydobył mię z wód wielkich. 17:17 He sent from on high, and took me: * and received me out of many waters. 17:17 Misit de summo, et accépit me: * et assúmpsit me de aquis multis. 17:17 Spuścił z wysokości i chwycił mię, * i wydobył mię z wód wielkich. 17:17 He sent from on high, and took me: * and received me out of many waters.

17:18 Erípuit me de inimícis meis fortíssimis, † et ab his qui odérunt me: * quóniam confortáti sunt super me. 17:18 Wyrwał mię od nieprzyjaciół moich bardzo mocnych i od tych, którzy mię w nienawiści mieli, * albowiem wzmocnili się nade mną. 17:18 He delivered me from my strongest enemies, † and from them that hated me: * for they were too strong for me. 17:18 Erípuit me de inimícis meis fortíssimis, † et ab his qui odérunt me: * quóniam confortáti sunt super me. 17:18 Wyrwał mię od nieprzyjaciół moich bardzo mocnych i od tych, którzy mię w nienawiści mieli, * albowiem wzmocnili się nade mną. 17:18 He delivered me from my strongest enemies, † and from them that hated me: * for they were too strong for me.

17:19 Prævenérunt me in die afflictiónis meæ: * et factus est Dóminus protéctor meus. 17:19 Uprzedzili mię w dzień utrapienia mego, * a Pan stał się obrońcą moim. 17:19 They prevented me in the day of my affliction: * and the Lord became my protector. 17:19 Prævenérunt me in die afflictiónis meæ: * et factus est Dóminus protéctor meus. 17:19 Uprzedzili mię w dzień utrapienia mego, * a Pan stał się obrońcą moim. 17:19 They prevented me in the day of my affliction: * and the Lord became my protector.

17:20 Et edúxit me in latitúdinem: * salvum me fecit, quóniam vóluit me. 17:20 I wywiódł mię na miejsce przestronne, * zbawił mię, ponieważ chciał mi dobrze. 17:20 And he brought me forth into a large place: * he saved me, because he was well pleased with me. 17:20 Et edúxit me in latitúdinem: * salvum me fecit, quóniam vóluit me. 17:20 I wywiódł mię na miejsce przestronne, * zbawił mię, ponieważ chciał mi dobrze. 17:20 And he brought me forth into a large place: * he saved me, because he was well pleased with me.

17:21 Et retríbuet mihi Dóminus secúndum justítiam meam: * et secúndum puritátem mánuum meárum retríbuet mihi: 17:21 I odda mi Pan według sprawiedliwości mojej, * i według czystości rąk moich odda mi: 17:21 And the Lord will reward me according to my justice; * and will repay me according to the cleanness of my hands: 17:21 Et retríbuet mihi Dóminus secúndum justítiam meam: * et secúndum puritátem mánuum meárum retríbuet mihi: 17:21 I odda mi Pan według sprawiedliwości mojej, * i według czystości rąk moich odda mi: 17:21 And the Lord will reward me according to my justice; * and will repay me according to the cleanness of my hands:

17:22 Quia custodívi vias Dómini, * nec ímpie gessi a Deo meo. 17:22 Albowiem strzegłem dróg Pańskich * i nie czyniłem niezbożnie przeciw Bogu memu. 17:22 Because I have kept the ways of the Lord; * and have not done wickedly against my God. 17:22 Quia custodívi vias Dómini, * nec ímpie gessi a Deo meo. 17:22 Albowiem strzegłem dróg Pańskich * i nie czyniłem niezbożnie przeciw Bogu memu. 17:22 Because I have kept the ways of the Lord; * and have not done wickedly against my God.

17:23 Quóniam ómnia judícia ejus in conspéctu meo: * et justítias ejus non répuli a me. 17:23 Bo wszystkie sądy Jego są przed obliczem moim, * a sprawiedliwości Jego nie odrzuciłem od siebie. 17:23 For all his judgments are in my sight: * and his justices I have not put away from me. 17:23 Quóniam ómnia judícia ejus in conspéctu meo: * et justítias ejus non répuli a me. 17:23 Bo wszystkie sądy Jego są przed obliczem moim, * a sprawiedliwości Jego nie odrzuciłem od siebie. 17:23 For all his judgments are in my sight: * and his justices I have not put away from me.

17:24 Et ero immaculátus cum eo: * et observábo me ab iniquitáte mea. 17:24 I będę nieskalany z Nim, * i będę się strzegł nieprawości mojej. 17:24 And I shall be spotless with him: * and shall keep myself from my iniquity. 17:24 Et ero immaculátus cum eo: * et observábo me ab iniquitáte mea. 17:24 I będę nieskalany z Nim, * i będę się strzegł nieprawości mojej. 17:24 And I shall be spotless with him: * and shall keep myself from my iniquity.

17:25 Et retríbuet mihi Dóminus secúndum justítiam meam: * et secúndum puritátem mánuum meárum in conspéctu oculórum ejus. 17:25 I odda mi Pan według sprawiedliwości mojej * i według czystości rąk moich przed oczyma Jego. 17:25 And the Lord will reward me according to my justice: * and according to the cleanness of my hands before his eyes. 17:25 Et retríbuet mihi Dóminus secúndum justítiam meam: * et secúndum puritátem mánuum meárum in conspéctu oculórum ejus. 17:25 I odda mi Pan według sprawiedliwości mojej * i według czystości rąk moich przed oczyma Jego. 17:25 And the Lord will reward me according to my justice: * and according to the cleanness of my hands before his eyes.

17:26 Cum sancto sanctus eris, * et cum viro innocénte ínnocens eris: 17:26 Z świętym święty będziesz, * a z mężem niewinnym niewinny będziesz. 17:26 With the holy thou wilt be holy; * and with the innocent man thou wilt be innocent: 17:26 Cum sancto sanctus eris, * et cum viro innocénte ínnocens eris: 17:26 Z świętym święty będziesz, * a z mężem niewinnym niewinny będziesz. 17:26 With the holy thou wilt be holy; * and with the innocent man thou wilt be innocent:

17:27 Et cum elécto eléctus eris: * et cum pervérso pervertéris. 17:27 I z wybranym wybrany będziesz, * a z przewrotnym przewrotny się staniesz. 17:27 And with the elect thou wilt be elect: * and with the perverse thou wilt be perverted. 17:27 Et cum elécto eléctus eris: * et cum pervérso pervertéris. 17:27 I z wybranym wybrany będziesz, * a z przewrotnym przewrotny się staniesz. 17:27 And with the elect thou wilt be elect: * and with the perverse thou wilt be perverted.

17:28 Quóniam tu pópulum húmilem salvum fácies: * et óculos superbórum humiliábis. 17:28 Bo Ty lud uniżony zbawisz, * a oczy pysznych poniżysz. 17:28 For thou wilt save the humble people; * but wilt bring down the eyes of the proud. 17:28 Quóniam tu pópulum húmilem salvum fácies: * et óculos superbórum humiliábis. 17:28 Bo Ty lud uniżony zbawisz, * a oczy pysznych poniżysz. 17:28 For thou wilt save the humble people; * but wilt bring down the eyes of the proud.

17:29 Quóniam tu illúminas lucérnam meam, Dómine: * Deus meus, illúmina ténebras meas. 17:29 Bo Ty rozświecasz pochodnię moją, Panie: * Boże mój, oświeć ciemności moje. 17:29 For thou lightest my lamp, O Lord: * O my God, enlighten my darkness. 17:29 Quóniam tu illúminas lucérnam meam, Dómine: * Deus meus, illúmina ténebras meas. 17:29 Bo Ty rozświecasz pochodnię moją, Panie: * Boże mój, oświeć ciemności moje. 17:29 For thou lightest my lamp, O Lord: * O my God, enlighten my darkness.

17:30 Quóniam in te erípiar a tentatióne, * et in Deo meo transgrédiar murum. 17:30 Albowiem przez Ciebie będę wyrwany z pokusy, * a w Bogu moim przestąpię mur. 17:30 For by thee I shall be delivered from temptation; * and through my God I shall go over a wall. 17:30 Quóniam in te erípiar a tentatióne, * et in Deo meo transgrédiar murum. 17:30 Albowiem przez Ciebie będę wyrwany z pokusy, * a w Bogu moim przestąpię mur. 17:30 For by thee I shall be delivered from temptation; * and through my God I shall go over a wall.

17:31 Deus meus, impollúta via ejus: † elóquia Dómini igne examináta: * protéctor est ómnium sperántium in se. 17:31 Bóg mój, niezmazana droga Jego: słowa Pańskie ogniem wypróbowane: * obrońcą jest wszystkich mających nadzieję w Nim. 17:31 As for my God, his way is undefiled: † the words of the Lord are fire-tried: * he is the protector of all that trust in him. 17:31 Deus meus, impollúta via ejus: † elóquia Dómini igne examináta: * protéctor est ómnium sperántium in se. 17:31 Bóg mój, niezmazana droga Jego: słowa Pańskie ogniem wypróbowane: * obrońcą jest wszystkich mających nadzieję w Nim. 17:31 As for my God, his way is undefiled: † the words of the Lord are fire-tried: * he is the protector of all that trust in him.

17:32 Quóniam quis Deus præter Dóminum? * aut quis Deus præter Deum nostrum? 17:32 Bo któż jest Bogiem oprócz Pana, * albo kto Bogiem oprócz Boga naszego? 17:32 For who is God but the Lord? * or who is God but our God? 17:32 Quóniam quis Deus præter Dóminum? * aut quis Deus præter Deum nostrum? 17:32 Bo któż jest Bogiem oprócz Pana, * albo kto Bogiem oprócz Boga naszego? 17:32 For who is God but the Lord? * or who is God but our God?

17:33 Deus, qui præcínxit me virtúte: * et pósuit immaculátam viam meam. 17:33 Bóg, który mię opasał mocą * i uczynił nieskalaną drogę moją. 17:33 God, who hath girt me with strength; * and made my way blameless. 17:33 Deus, qui præcínxit me virtúte: * et pósuit immaculátam viam meam. 17:33 Bóg, który mię opasał mocą * i uczynił nieskalaną drogę moją. 17:33 God, who hath girt me with strength; * and made my way blameless.

17:34 Qui perfécit pedes meos tamquam cervórum, * et super excélsa státuens me. 17:34 Który krzepkimi uczynił nogi moje jak jeleni, * i na wyżynach postawił mię. 17:34 Who hath made my feet like the feet of harts: * and who setteth me upon high places. 17:34 Qui perfécit pedes meos tamquam cervórum, * et super excélsa státuens me. 17:34 Który krzepkimi uczynił nogi moje jak jeleni, * i na wyżynach postawił mię. 17:34 Who hath made my feet like the feet of harts: * and who setteth me upon high places.

17:35 Qui docet manus meas ad prǽlium: * et posuísti, ut arcum ǽreum, brácchia mea. 17:35 Który uczy ręce moje do boju, * i uczyniłeś jak łuk miedziany ramiona moje. 17:35 Who teacheth my hands to war: * and thou hast made my arms like a brazen bow. 17:35 Qui docet manus meas ad prǽlium: * et posuísti, ut arcum ǽreum, brácchia mea. 17:35 Który uczy ręce moje do boju, * i uczyniłeś jak łuk miedziany ramiona moje. 17:35 Who teacheth my hands to war: * and thou hast made my arms like a brazen bow.

17:36a Et dedísti mihi protectiónem salútis tuæ: * et déxtera tua suscépit me: 17:36 I dałeś mi obronę zbawienia Twego, * a prawica Twoja podparła mię. 17:36a Thou hast given me the protection of thy salvation: * and thy right hand hath held me up: 17:36a Et dedísti mihi protectiónem salútis tuæ: * et déxtera tua suscépit me: 17:36 I dałeś mi obronę zbawienia Twego, * a prawica Twoja podparła mię. 17:36a Thou hast given me the protection of thy salvation: * and thy right hand hath held me up:

17:36b Et disciplína tua corréxit me in finem: * et disciplína tua ipsa me docébit. 17:36 I nauka Twoja ćwiczyła mię do końca, * i nauka Twoja, ta mię nauczy. 17:36b And thy discipline hath corrected me unto the end: * and thy discipline, the same shall teach me. 17:36b Et disciplína tua corréxit me in finem: * et disciplína tua ipsa me docébit. 17:36 I nauka Twoja ćwiczyła mię do końca, * i nauka Twoja, ta mię nauczy. 17:36b And thy discipline hath corrected me unto the end: * and thy discipline, the same shall teach me.

17:37 Dilatásti gressus meos subtus me: * et non sunt infirmáta vestígia mea: 17:37 Rozszerzyłeś kroki moje pode mną, * i nie osłabły nogi moje: 17:37 Thou hast enlarged my steps under me; * and my feet are not weakened. 17:37 Dilatásti gressus meos subtus me: * et non sunt infirmáta vestígia mea: 17:37 Rozszerzyłeś kroki moje pode mną, * i nie osłabły nogi moje: 17:37 Thou hast enlarged my steps under me; * and my feet are not weakened.

17:38 Pérsequar inimícos meos et comprehéndam illos: * et non convértar, donec defíciant. 17:38 Będę gonił nieprzyjaciół moich i pojmam ich, * i nie wrócę się, aż ich nie stanie. 17:38 I will pursue after my enemies, and overtake them: * and I will not turn again till they are consumed. 17:38 Pérsequar inimícos meos et comprehéndam illos: * et non convértar, donec defíciant. 17:38 Będę gonił nieprzyjaciół moich i pojmam ich, * i nie wrócę się, aż ich nie stanie. 17:38 I will pursue after my enemies, and overtake them: * and I will not turn again till they are consumed.

17:39 Confríngam illos, nec póterunt stare: * cadent subtus pedes meos. 17:39 Połamię ich, i nie będą mogli stać, * upadną pod nogi moje. 17:39 I will break them, and they shall not be able to stand: * they shall fall under my feet. 17:39 Confríngam illos, nec póterunt stare: * cadent subtus pedes meos. 17:39 Połamię ich, i nie będą mogli stać, * upadną pod nogi moje. 17:39 I will break them, and they shall not be able to stand: * they shall fall under my feet.

17:40 Et præcinxísti me virtúte ad bellum: * et supplantásti insurgéntes in me subtus me. 17:40 I opasałeś mię mocą na wojnę, * i powstających przeciwko mnie ugiąłeś pode mnie. 17:40 And thou hast girded me with strength unto battle; * and hast subdued under me them that rose up against me. 17:40 Et præcinxísti me virtúte ad bellum: * et supplantásti insurgéntes in me subtus me. 17:40 I opasałeś mię mocą na wojnę, * i powstających przeciwko mnie ugiąłeś pode mnie. 17:40 And thou hast girded me with strength unto battle; * and hast subdued under me them that rose up against me.

17:41 Et inimícos meos dedísti mihi dorsum, * et odiéntes me disperdidísti. 17:41 I nieprzyjaciół moich zmusiłeś do odwrotu, * i nienawidzących mnie wytraciłeś. 17:41 And thou hast made my enemies turn their back upon me, * and hast destroyed them that hated me. 17:41 Et inimícos meos dedísti mihi dorsum, * et odiéntes me disperdidísti. 17:41 I nieprzyjaciół moich zmusiłeś do odwrotu, * i nienawidzących mnie wytraciłeś. 17:41 And thou hast made my enemies turn their back upon me, * and hast destroyed them that hated me.

17:42 Clamavérunt, nec erat qui salvos fáceret ad Dóminum: * nec exaudívit eos. 17:42 Wołali, a nie było, kto by wybawił: * [wołali] do Pana, a nie wysłuchał ich. 17:42 They cried, but there was none to save them, to the Lord: * but he heard them not. 17:42 Clamavérunt, nec erat qui salvos fáceret ad Dóminum: * nec exaudívit eos. 17:42 Wołali, a nie było, kto by wybawił: * [wołali] do Pana, a nie wysłuchał ich. 17:42 They cried, but there was none to save them, to the Lord: * but he heard them not.

17:43 Et commínuam eos, ut púlverem ante fáciem venti: * ut lutum plateárum delébo eos. 17:43 I skruszę ich jak proch przed wiatrem, * jako błoto na ulicy wygładzę ich. 17:43 And I shall beat them as small as the dust before the wind; * I shall bring them to nought, like the dirt in the streets. 17:43 Et commínuam eos, ut púlverem ante fáciem venti: * ut lutum plateárum delébo eos. 17:43 I skruszę ich jak proch przed wiatrem, * jako błoto na ulicy wygładzę ich. 17:43 And I shall beat them as small as the dust before the wind; * I shall bring them to nought, like the dirt in the streets.

17:44 Erípies me de contradictiónibus pópuli: * constítues me in caput géntium. 17:44 Wyrwiesz mię z zatargów ludu, * ustanowisz mię głową narodów. 17:44 Thou wilt deliver me from the contradictions of the people; * thou wilt make me head of the Gentiles. 17:44 Erípies me de contradictiónibus pópuli: * constítues me in caput géntium. 17:44 Wyrwiesz mię z zatargów ludu, * ustanowisz mię głową narodów. 17:44 Thou wilt deliver me from the contradictions of the people; * thou wilt make me head of the Gentiles.

17:45 Pópulus quem non cognóvi servívit mihi: * in audítu auris obedívit mihi. 17:45 Lud, którego nie znałem, służył mi, * na pierwszą wieść był mi posłuszny. 17:45 A people which I knew not, hath served me: * at the hearing of the ear they have obeyed me. 17:45 Pópulus quem non cognóvi servívit mihi: * in audítu auris obedívit mihi. 17:45 Lud, którego nie znałem, służył mi, * na pierwszą wieść był mi posłuszny. 17:45 A people which I knew not, hath served me: * at the hearing of the ear they have obeyed me.

17:46 Fílii aliéni mentíti sunt mihi, * fílii aliéni inveteráti sunt, et claudicavérunt a sémitis suis. 17:46 Synowie obcy schlebiali mi, * synowie obcy zestarzeli się i kulejąc odciągali od dróg swoich. 17:46 The children that are strangers have lied to me, * strange children have faded away, and have halted from their paths. 17:46 Fílii aliéni mentíti sunt mihi, * fílii aliéni inveteráti sunt, et claudicavérunt a sémitis suis. 17:46 Synowie obcy schlebiali mi, * synowie obcy zestarzeli się i kulejąc odciągali od dróg swoich. 17:46 The children that are strangers have lied to me, * strange children have faded away, and have halted from their paths.

17:47 Vivit Dóminus, et benedíctus Deus meus: * et exaltétur Deus salútis meæ. 17:47 Żyje Pan, i błogosławiony Bóg mój: * i niech będzie wywyższony Bóg zbawienia mego. 17:47 The Lord liveth, and blessed be my God, * and let the God of my salvation be exalted. 17:47 Vivit Dóminus, et benedíctus Deus meus: * et exaltétur Deus salútis meæ. 17:47 Żyje Pan, i błogosławiony Bóg mój: * i niech będzie wywyższony Bóg zbawienia mego. 17:47 The Lord liveth, and blessed be my God, * and let the God of my salvation be exalted.

17:48 Deus, qui das vindíctas mihi, et subdis pópulos sub me: * liberátor meus de inimícis meis iracúndis. 17:48 Boże, który mi dajesz pomstę i poddajesz pode mnie narody: * wybawicielu mój od nieprzyjaciół moich gniewliwych. 17:48 O God, who avengest me, and subduest the people under me, * my deliverer from my enraged enemies. 17:48 Deus, qui das vindíctas mihi, et subdis pópulos sub me: * liberátor meus de inimícis meis iracúndis. 17:48 Boże, który mi dajesz pomstę i poddajesz pode mnie narody: * wybawicielu mój od nieprzyjaciół moich gniewliwych. 17:48 O God, who avengest me, and subduest the people under me, * my deliverer from my enraged enemies.

17:49 Et ab insurgéntibus in me exaltábis me: * a viro iníquo erípies me. 17:49 I nad powstających przeciw mnie wywyższasz mię, * od męża niesprawiedliwego wyrywasz mię. 17:49 And thou wilt lift me up above them that rise up against me: * from the unjust man thou wilt deliver me. 17:49 Et ab insurgéntibus in me exaltábis me: * a viro iníquo erípies me. 17:49 I nad powstających przeciw mnie wywyższasz mię, * od męża niesprawiedliwego wyrywasz mię. 17:49 And thou wilt lift me up above them that rise up against me: * from the unjust man thou wilt deliver me.

17:50 Proptérea confitébor tibi in natiónibus, Dómine: * et nómini tuo psalmum dicam. 17:50 Przeto będę Cię wysławiał między narodami, Panie, * a imieniu Twemu pieśń zaśpiewam. 17:50 Therefore will I give glory to thee, O Lord, among the nations, * and I will sing a psalm to thy name. 17:50 Proptérea confitébor tibi in natiónibus, Dómine: * et nómini tuo psalmum dicam. 17:50 Przeto będę Cię wysławiał między narodami, Panie, * a imieniu Twemu pieśń zaśpiewam. 17:50 Therefore will I give glory to thee, O Lord, among the nations, * and I will sing a psalm to thy name.

17:51 Magníficans salútes Regis ejus, † et fáciens misericórdiam Christo suo David: * et sémini ejus usque in sǽculum. 17:51 Wielkim czynisz wybawienie króla swego i okazujesz miłosierdzie pomazańcowi swemu Dawidowi * i potomstwu jego aż na wieki. 17:51 Giving great deliverance to his king, † and shewing mercy to David, his anointed: * and to his seed for ever. 17:51 Magníficans salútes Regis ejus, † et fáciens misericórdiam Christo suo David: * et sémini ejus usque in sǽculum. 17:51 Wielkim czynisz wybawienie króla swego i okazujesz miłosierdzie pomazańcowi swemu Dawidowi * i potomstwu jego aż na wieki. 17:51 Giving great deliverance to his king, † and shewing mercy to David, his anointed: * and to his seed for ever.

Psalmus 18

18:2 Cæli enárrant glóriam Dei: * et ópera mánuum ejus annúntiat firmaméntum. 18:2 Niebiosa opowiadają chwałę Boga, * a dzieła rąk Jego oznajmia firmament. 18:2 The heavens shew forth the glory of God, * and the firmament declareth the work of his hands. 18:2 Cæli enárrant glóriam Dei: * et ópera mánuum ejus annúntiat firmaméntum. 18:2 Niebiosa opowiadają chwałę Boga, * a dzieła rąk Jego oznajmia firmament. 18:2 The heavens shew forth the glory of God, * and the firmament declareth the work of his hands.

18:3 Dies diéi erúctat verbum, * et nox nocti índicat sciéntiam. 18:3 Dzień dniowi opowiada słowo, * a noc nocy podaje wiadomość. 18:3 Day to day uttereth speech, * and night to night sheweth knowledge. 18:3 Dies diéi erúctat verbum, * et nox nocti índicat sciéntiam. 18:3 Dzień dniowi opowiada słowo, * a noc nocy podaje wiadomość. 18:3 Day to day uttereth speech, * and night to night sheweth knowledge.

18:4 Non sunt loquélæ, neque sermónes, * quorum non audiántur voces eórum. 18:4 Nie są to słowa ani mowy, * których by głos nie był słyszany. 18:4 There are no speeches nor languages, * where their voices are not heard. 18:4 Non sunt loquélæ, neque sermónes, * quorum non audiántur voces eórum. 18:4 Nie są to słowa ani mowy, * których by głos nie był słyszany. 18:4 There are no speeches nor languages, * where their voices are not heard.

18:5 In omnem terram exívit sonus eórum: * et in fines orbis terræ verba eórum. 18:5 Na wszystką ziemię wyszedł głos ich * i na krańce okręgu ziemi słowa ich. 18:5 Their sound hath gone forth into all the earth: * and their words unto the ends of the world. 18:5 In omnem terram exívit sonus eórum: * et in fines orbis terræ verba eórum. 18:5 Na wszystką ziemię wyszedł głos ich * i na krańce okręgu ziemi słowa ich. 18:5 Their sound hath gone forth into all the earth: * and their words unto the ends of the world.

18:6a In sole pósuit tabernáculum suum: * et ipse tamquam sponsus procédens de thálamo suo: 18:6 W słońcu postawił przybytek swój, * a ono jak oblubieniec wychodzi ze swojej sypialni. 18:6a He hath set his tabernacle in the sun: * and he, as a bridegroom coming out of his bride chamber, 18:6a In sole pósuit tabernáculum suum: * et ipse tamquam sponsus procédens de thálamo suo: 18:6 W słońcu postawił przybytek swój, * a ono jak oblubieniec wychodzi ze swojej sypialni. 18:6a He hath set his tabernacle in the sun: * and he, as a bridegroom coming out of his bride chamber,

18:6b Exsultávit ut gigas ad curréndam viam, * (7a) a summo cælo egréssio ejus: 18:6 Rozweseliło się jak olbrzym ruszający w drogę, * od krańca nieba wyjście jego. 18:6b Hath rejoiced as a giant to run the way: * (7a) his going out is from the end of heaven, 18:6b Exsultávit ut gigas ad curréndam viam, * (7a) a summo cælo egréssio ejus: 18:6 Rozweseliło się jak olbrzym ruszający w drogę, * od krańca nieba wyjście jego. 18:6b Hath rejoiced as a giant to run the way: * (7a) his going out is from the end of heaven,

18:7b Et occúrsus ejus usque ad summum ejus: * nec est qui se abscóndat a calóre ejus. 18:7 A obieg jego aż do krańca jego, * a nie masz, kto by się mógł ukryć pod żarem jego. 18:7b And his circuit even to the end thereof: * and there is no one that can hide himself from his heat. 18:7b Et occúrsus ejus usque ad summum ejus: * nec est qui se abscóndat a calóre ejus. 18:7 A obieg jego aż do krańca jego, * a nie masz, kto by się mógł ukryć pod żarem jego. 18:7b And his circuit even to the end thereof: * and there is no one that can hide himself from his heat.

18:8 Lex Dómini immaculáta, convértens ánimas: * testimónium Dómini fidéle, sapiéntiam præstans párvulis. 18:8 Zakon Pański nieskalany, nawracający duszę, * świadectwo Pańskie wierne, dające mądrość prostaczkom. 18:8 The law of the Lord is unspotted, converting souls: * the testimony of the Lord is faithful, giving wisdom to little ones. 18:8 Lex Dómini immaculáta, convértens ánimas: * testimónium Dómini fidéle, sapiéntiam præstans párvulis. 18:8 Zakon Pański nieskalany, nawracający duszę, * świadectwo Pańskie wierne, dające mądrość prostaczkom. 18:8 The law of the Lord is unspotted, converting souls: * the testimony of the Lord is faithful, giving wisdom to little ones.

18:9 Justítiæ Dómini rectæ, lætificántes corda: * præcéptum Dómini lúcidum, illúminans óculos. 18:9 Sprawiedliwości Pańskie prawe, uweselające serce: * przykazanie Pańskie jasne, oświecające oczy. 18:9 The justices of the Lord are right, rejoicing hearts: * the commandment of the Lord is lightsome, enlightening the eyes. 18:9 Justítiæ Dómini rectæ, lætificántes corda: * præcéptum Dómini lúcidum, illúminans óculos. 18:9 Sprawiedliwości Pańskie prawe, uweselające serce: * przykazanie Pańskie jasne, oświecające oczy. 18:9 The justices of the Lord are right, rejoicing hearts: * the commandment of the Lord is lightsome, enlightening the eyes.

18:10 Timor Dómini sanctus, pérmanens in sǽculum sǽculi: * judícia Dómini vera, justificáta in semetípsa. 18:10 Bojaźń Pańska święta, trwająca na wieki wieków, * sądy Pańskie prawdziwe, wszystkie razem sprawiedliwe. 18:10 The fear of the Lord is holy, enduring for ever and ever: * the judgments of the Lord are true, justified in themselves. 18:10 Timor Dómini sanctus, pérmanens in sǽculum sǽculi: * judícia Dómini vera, justificáta in semetípsa. 18:10 Bojaźń Pańska święta, trwająca na wieki wieków, * sądy Pańskie prawdziwe, wszystkie razem sprawiedliwe. 18:10 The fear of the Lord is holy, enduring for ever and ever: * the judgments of the Lord are true, justified in themselves.

18:11 Desiderabília super aurum et lápidem pretiósum multum: * et dulcióra super mel et favum. 18:11 Bardziej pożądane niż złoto i mnogie kamienie drogie, * a słodsze nad miód i plastr miodowy. 18:11 More to be desired than gold and many precious stones: * and sweeter than honey and the honeycomb. 18:11 Desiderabília super aurum et lápidem pretiósum multum: * et dulcióra super mel et favum. 18:11 Bardziej pożądane niż złoto i mnogie kamienie drogie, * a słodsze nad miód i plastr miodowy. 18:11 More to be desired than gold and many precious stones: * and sweeter than honey and the honeycomb.

18:12 Étenim servus tuus custódit ea, * in custodiéndis illis retribútio multa. 18:12 Albowiem sługa Twój strzeże ich, * w przestrzeganiu ich odpłata wielka. 18:12 For thy servant keepeth them, * and in keeping them there is a great reward. 18:12 Étenim servus tuus custódit ea, * in custodiéndis illis retribútio multa. 18:12 Albowiem sługa Twój strzeże ich, * w przestrzeganiu ich odpłata wielka. 18:12 For thy servant keepeth them, * and in keeping them there is a great reward.

18:13 Delícta quis intéllegit? † ab occúltis meis munda me: * (14a) et ab aliénis parce servo tuo. 18:13 Występki któż rozumie? Od skrytych moich oczyść mię, * i od obcych ustrzeż sługę Twego. 18:13 Who can understand sins? † from my secret ones cleanse me, O Lord: * (14a) and from those of others spare thy servant. 18:13 Delícta quis intéllegit? † ab occúltis meis munda me: * (14a) et ab aliénis parce servo tuo. 18:13 Występki któż rozumie? Od skrytych moich oczyść mię, * i od obcych ustrzeż sługę Twego. 18:13 Who can understand sins? † from my secret ones cleanse me, O Lord: * (14a) and from those of others spare thy servant.

18:14b Si mei non fúerint domináti, tunc immaculátus ero: * et emundábor a delícto máximo. 18:14 Jeśli nade mną panować nie będą, wtedy nieskalany będę * i będę oczyszczony od grzechu największego. 18:14b If they shall have no dominion over me, then shall I be without spot: * and I shall be cleansed from the greatest sin. 18:14b Si mei non fúerint domináti, tunc immaculátus ero: * et emundábor a delícto máximo. 18:14 Jeśli nade mną panować nie będą, wtedy nieskalany będę * i będę oczyszczony od grzechu największego. 18:14b If they shall have no dominion over me, then shall I be without spot: * and I shall be cleansed from the greatest sin.

18:15a Et erunt ut compláceant elóquia oris mei: * et meditátio cordis mei in conspéctu tuo semper. 18:15 I będą się podobać mowy ust moich * i rozmyślanie serca mego przed obliczem Twoim zawsze. 18:15a And the words of my mouth shall be such as may please: * and the meditation of my heart always in thy sight. 18:15a Et erunt ut compláceant elóquia oris mei: * et meditátio cordis mei in conspéctu tuo semper. 18:15 I będą się podobać mowy ust moich * i rozmyślanie serca mego przed obliczem Twoim zawsze. 18:15a And the words of my mouth shall be such as may please: * and the meditation of my heart always in thy sight.

18:15b Dómine, adjútor meus, * et redémptor meus. 18:15 Panie, wspomożycielu mój * i odkupicielu mój. 18:15b O Lord, my helper, * and my redeemer. 18:15b Dómine, adjútor meus, * et redémptor meus. 18:15 Panie, wspomożycielu mój * i odkupicielu mój. 18:15b O Lord, my helper, * and my redeemer.

Psalmus 19

19:2 Exáudiat te Dóminus in die tribulatiónis: * prótegat te nomen Dei Jacob. 19:2 Niechaj cię wysłucha Pan w dzień utrapienia, * niechaj cię obroni imię Boga Jakuba. 19:2 May the Lord hear thee in the day of tribulation: * may the name of the God of Jacob protect thee. 19:2 Exáudiat te Dóminus in die tribulatiónis: * prótegat te nomen Dei Jacob. 19:2 Niechaj cię wysłucha Pan w dzień utrapienia, * niechaj cię obroni imię Boga Jakuba. 19:2 May the Lord hear thee in the day of tribulation: * may the name of the God of Jacob protect thee.

19:3 Mittat tibi auxílium de sancto: * et de Sion tueátur te. 19:3 Niech ci ześle pomoc z świątyni, * a z Syjonu niech cię broni. 19:3 May he send thee help from the sanctuary: * and defend thee out of Sion. 19:3 Mittat tibi auxílium de sancto: * et de Sion tueátur te. 19:3 Niech ci ześle pomoc z świątyni, * a z Syjonu niech cię broni. 19:3 May he send thee help from the sanctuary: * and defend thee out of Sion.

19:4 Memor sit omnis sacrifícii tui: * et holocáustum tuum pingue fiat. 19:4 Niech pomni na wszelką ofiarę twoją, * a całopalenie twoje niech tłuste będzie. 19:4 May he be mindful of all thy sacrifices: * and may thy whole burnt offering be made fat. 19:4 Memor sit omnis sacrifícii tui: * et holocáustum tuum pingue fiat. 19:4 Niech pomni na wszelką ofiarę twoją, * a całopalenie twoje niech tłuste będzie. 19:4 May he be mindful of all thy sacrifices: * and may thy whole burnt offering be made fat.

19:5 Tríbuat tibi secúndum cor tuum: * et omne consílium tuum confírmet. 19:5 Niech ci da według serca twego * i wszelkie zamysły twe niech potwierdzi. 19:5 May he give thee according to thy own heart; * and confirm all thy counsels. 19:5 Tríbuat tibi secúndum cor tuum: * et omne consílium tuum confírmet. 19:5 Niech ci da według serca twego * i wszelkie zamysły twe niech potwierdzi. 19:5 May he give thee according to thy own heart; * and confirm all thy counsels.

19:6 Lætábimur in salutári tuo: * et in nómine Dei nostri magnificábimur. 19:6 Uweselimy się zbawieniem twoim, * a imieniem Boga naszego chlubić się będziemy. 19:6 We will rejoice in thy salvation; * and in the name of our God we shall be exalted. 19:6 Lætábimur in salutári tuo: * et in nómine Dei nostri magnificábimur. 19:6 Uweselimy się zbawieniem twoim, * a imieniem Boga naszego chlubić się będziemy. 19:6 We will rejoice in thy salvation; * and in the name of our God we shall be exalted.

19:7a Ímpleat Dóminus omnes petitiónes tuas: * nunc cognóvi quóniam salvum fecit Dóminus Christum suum. 19:7 Niech wypełni Pan wszystkie prośby twoje: * teraz poznałem, iż Pan zbawił pomazańca swego. 19:7a The Lord fulfil all thy petitions: * now have I known that the Lord hath saved his anointed. 19:7a Ímpleat Dóminus omnes petitiónes tuas: * nunc cognóvi quóniam salvum fecit Dóminus Christum suum. 19:7 Niech wypełni Pan wszystkie prośby twoje: * teraz poznałem, iż Pan zbawił pomazańca swego. 19:7a The Lord fulfil all thy petitions: * now have I known that the Lord hath saved his anointed.

19:7b Exáudiet illum de cælo sancto suo: * in potentátibus salus déxteræ ejus. 19:7 Wysłucha go z nieba świętego swego, * zbawienie prawicy jego w czynach potężnych. 19:7b He will hear him from his holy heaven: * the salvation of his right hand is in powers. 19:7b Exáudiet illum de cælo sancto suo: * in potentátibus salus déxteræ ejus. 19:7 Wysłucha go z nieba świętego swego, * zbawienie prawicy jego w czynach potężnych. 19:7b He will hear him from his holy heaven: * the salvation of his right hand is in powers.

19:8 Hi in cúrribus, et hi in equis: * nos autem in nómine Dómini, Dei nostri invocábimus. 19:8 Jedni w wozach, a drudzy w koniach ufają, * ale my imienia Pana, Boga naszego, wzywać będziemy. 19:8 Some trust in chariots, and some in horses: * but we will call upon the name of the Lord, our God. 19:8 Hi in cúrribus, et hi in equis: * nos autem in nómine Dómini, Dei nostri invocábimus. 19:8 Jedni w wozach, a drudzy w koniach ufają, * ale my imienia Pana, Boga naszego, wzywać będziemy. 19:8 Some trust in chariots, and some in horses: * but we will call upon the name of the Lord, our God.

19:9 Ipsi obligáti sunt, et cecidérunt: * nos autem surréximus et erécti sumus. 19:9 Oni powiązani są i polegli, * a myśmy powstali i podnieśli się. 19:9 They are bound, and have fallen: * but we are risen, and are set upright. 19:9 Ipsi obligáti sunt, et cecidérunt: * nos autem surréximus et erécti sumus. 19:9 Oni powiązani są i polegli, * a myśmy powstali i podnieśli się. 19:9 They are bound, and have fallen: * but we are risen, and are set upright.

19:10 Dómine, salvum fac regem: * et exáudi nos in die, qua invocavérimus te. 19:10 Panie, zbaw króla * i wysłuchaj nas w dzień, w który cię wzywać będziemy. 19:10 O Lord, save the king: * and hear us in the day that we shall call upon thee. 19:10 Dómine, salvum fac regem: * et exáudi nos in die, qua invocavérimus te. 19:10 Panie, zbaw króla * i wysłuchaj nas w dzień, w który cię wzywać będziemy. 19:10 O Lord, save the king: * and hear us in the day that we shall call upon thee.

Psalmus 20

20:2 Dómine, in virtúte tua lætábitur rex: * et super salutáre tuum exsultábit veheménter. 20:2 Panie, z mocy Twojej weseli się król * i zbawieniem Twoim raduje się wielce. 20:2 The king rejoices in thy strength, O Lord; * and in thy salvation he shall rejoice exceedingly. 20:2 Dómine, in virtúte tua lætábitur rex: * et super salutáre tuum exsultábit veheménter. 20:2 Panie, z mocy Twojej weseli się król * i zbawieniem Twoim raduje się wielce. 20:2 The king rejoices in thy strength, O Lord; * and in thy salvation he shall rejoice exceedingly.

20:3 Desidérium cordis ejus tribuísti ei: * et voluntáte labiórum ejus non fraudásti eum. 20:3 Żądanie serca jego wypełniłeś mu, * a woli ust jego nie zawiodłeś. 20:3 Thou hast given him his heart’s desire: * and hast not withholden from him the will of his lips. 20:3 Desidérium cordis ejus tribuísti ei: * et voluntáte labiórum ejus non fraudásti eum. 20:3 Żądanie serca jego wypełniłeś mu, * a woli ust jego nie zawiodłeś. 20:3 Thou hast given him his heart’s desire: * and hast not withholden from him the will of his lips.

20:4 Quóniam prævenísti eum in benedictiónibus dulcédinis: * posuísti in cápite ejus corónam de lápide pretióso. 20:4 Bo go uprzedziłeś błogosławieństwami słodkości, * włożyłeś na głowę jego koronę z kamienia drogiego. 20:4 For thou hast prevented him with blessings of sweetness: * thou hast set on his head a crown of precious stones. 20:4 Quóniam prævenísti eum in benedictiónibus dulcédinis: * posuísti in cápite ejus corónam de lápide pretióso. 20:4 Bo go uprzedziłeś błogosławieństwami słodkości, * włożyłeś na głowę jego koronę z kamienia drogiego. 20:4 For thou hast prevented him with blessings of sweetness: * thou hast set on his head a crown of precious stones.

20:5 Vitam pétiit a te: * et tribuísti ei longitúdinem diérum in sǽculum, et in sǽculum sǽculi. 20:5 O życie prosił Cię, * i dałeś mu długość dni na wieki i na wieki wieków. 20:5 He asked life of thee: * and thou hast given him length of days for ever and ever. 20:5 Vitam pétiit a te: * et tribuísti ei longitúdinem diérum in sǽculum, et in sǽculum sǽculi. 20:5 O życie prosił Cię, * i dałeś mu długość dni na wieki i na wieki wieków. 20:5 He asked life of thee: * and thou hast given him length of days for ever and ever.

20:6 Magna est glória ejus in salutári tuo: * glóriam et magnum decórem impónes super eum. 20:6 Wielka jest chwała jego w zbawieniu Twoim, * sławę i wielką ozdobę nań wkładasz. 20:6 His glory is great in thy salvation: * glory and great beauty shalt thou lay upon him. 20:6 Magna est glória ejus in salutári tuo: * glóriam et magnum decórem impónes super eum. 20:6 Wielka jest chwała jego w zbawieniu Twoim, * sławę i wielką ozdobę nań wkładasz. 20:6 His glory is great in thy salvation: * glory and great beauty shalt thou lay upon him.

20:7 Quóniam dabis eum in benedictiónem in sǽculum sǽculi: * lætificábis eum in gáudio cum vultu tuo. 20:7 Albowiem czynisz go błogosławieństwem na wieki wieków, * uweselasz go radością przed obliczem Twoim. 20:7 For thou shalt give him to be a blessing for ever and ever: * thou shalt make him joyful in gladness with thy countenance. 20:7 Quóniam dabis eum in benedictiónem in sǽculum sǽculi: * lætificábis eum in gáudio cum vultu tuo. 20:7 Albowiem czynisz go błogosławieństwem na wieki wieków, * uweselasz go radością przed obliczem Twoim. 20:7 For thou shalt give him to be a blessing for ever and ever: * thou shalt make him joyful in gladness with thy countenance.

20:8 Quóniam rex sperat in Dómino: * et in misericórdia Altíssimi non commovébitur. 20:8 Bo król nadzieję ma w Panu, * a przez miłosierdzie Najwyższego nie będzie poruszony. 20:8 For the king hopeth in the Lord: * and through the mercy of the most High he shall not be moved. 20:8 Quóniam rex sperat in Dómino: * et in misericórdia Altíssimi non commovébitur. 20:8 Bo król nadzieję ma w Panu, * a przez miłosierdzie Najwyższego nie będzie poruszony. 20:8 For the king hopeth in the Lord: * and through the mercy of the most High he shall not be moved.

20:9 Inveniátur manus tua ómnibus inimícis tuis: * déxtera tua invéniat omnes, qui te odérunt. 20:9 Niech dosięgnie ręka Twoja wszystkich nieprzyjaciół Twoich, * prawica Twa niech znajdzie wszystkich, którzy Cię nienawidzą. 20:9 Let thy hand be found by all thy enemies: * let thy right hand find out all them that hate thee. 20:9 Inveniátur manus tua ómnibus inimícis tuis: * déxtera tua invéniat omnes, qui te odérunt. 20:9 Niech dosięgnie ręka Twoja wszystkich nieprzyjaciół Twoich, * prawica Twa niech znajdzie wszystkich, którzy Cię nienawidzą. 20:9 Let thy hand be found by all thy enemies: * let thy right hand find out all them that hate thee.

20:10 Pones eos ut clíbanum ignis in témpore vultus tui: * Dóminus in ira sua conturbábit eos, et devorábit eos ignis. 20:10 Uczynisz ich jak piec ognisty czasu oblicza Twego: * Pan w gniewie swoim zatrwoży ich, i pożre ich ogień. 20:10 Thou shalt make them as an oven of fire, * in the time of thy anger: the Lord shall trouble them in his wrath, and fire shall devour them. 20:10 Pones eos ut clíbanum ignis in témpore vultus tui: * Dóminus in ira sua conturbábit eos, et devorábit eos ignis. 20:10 Uczynisz ich jak piec ognisty czasu oblicza Twego: * Pan w gniewie swoim zatrwoży ich, i pożre ich ogień. 20:10 Thou shalt make them as an oven of fire, * in the time of thy anger: the Lord shall trouble them in his wrath, and fire shall devour them.

20:11 Fructum eórum de terra perdes: * et semen eórum a fíliis hóminum. 20:11 Owoc ich z ziemi wygubisz, * a potomstwo ich z synów ludzkich. 20:11 Their fruit shalt thou destroy from the earth: * and their seed from among the children of men. 20:11 Fructum eórum de terra perdes: * et semen eórum a fíliis hóminum. 20:11 Owoc ich z ziemi wygubisz, * a potomstwo ich z synów ludzkich. 20:11 Their fruit shalt thou destroy from the earth: * and their seed from among the children of men.

20:12 Quóniam declinavérunt in te mala: * cogitavérunt consília, quæ non potuérunt stabilíre. 20:12 Albowiem zwrócili przeciw Tobie złość, * obmyślili plany, których nie mogli wykonać. 20:12 For they have intended evils against thee: * they have devised counsels which they have not been able to establish. 20:12 Quóniam declinavérunt in te mala: * cogitavérunt consília, quæ non potuérunt stabilíre. 20:12 Albowiem zwrócili przeciw Tobie złość, * obmyślili plany, których nie mogli wykonać. 20:12 For they have intended evils against thee: * they have devised counsels which they have not been able to establish.

20:13 Quóniam pones eos dorsum: * in relíquiis tuis præparábis vultum eórum. 20:13 Albowiem zmusisz ich do ucieczki, * a tym, którzy Ci pozostają, mierzysz w ich twarze. 20:13 For thou shalt make them turn their back: * in thy remnants thou shalt prepare their face. 20:13 Quóniam pones eos dorsum: * in relíquiis tuis præparábis vultum eórum. 20:13 Albowiem zmusisz ich do ucieczki, * a tym, którzy Ci pozostają, mierzysz w ich twarze. 20:13 For thou shalt make them turn their back: * in thy remnants thou shalt prepare their face.

20:14 Exaltáre, Dómine, in virtúte tua: * cantábimus et psallémus virtútes tuas. 20:14 Podnieś się Panie, w mocy Twojej, * będziemy opiewać i wysławiać Twoje męstwo. 20:14 Be thou exalted, O Lord, in thy own strength: * we will sing and praise thy power. 20:14 Exaltáre, Dómine, in virtúte tua: * cantábimus et psallémus virtútes tuas. 20:14 Podnieś się Panie, w mocy Twojej, * będziemy opiewać i wysławiać Twoje męstwo. 20:14 Be thou exalted, O Lord, in thy own strength: * we will sing and praise thy power.

Psalmus 21

21:2 Deus, Deus meus, réspice in me: quare me dereliquísti? * longe a salúte mea verba delictórum meórum. 21:2 Boże, Boże mój, wejrzyj na mnie, czemuś mię opuścił? * Daleko od zbawienia mego słowa grzechów moich. 21:2 O God my God, look upon me: why hast thou forsaken me? * Far from my salvation are the words of my sins. 21:2 Deus, Deus meus, réspice in me: quare me dereliquísti? * longe a salúte mea verba delictórum meórum. 21:2 Boże, Boże mój, wejrzyj na mnie, czemuś mię opuścił? * Daleko od zbawienia mego słowa grzechów moich. 21:2 O God my God, look upon me: why hast thou forsaken me? * Far from my salvation are the words of my sins.

21:3 Deus meus, clamábo per diem, et non exáudies: * et nocte, et non ad insipiéntiam mihi. 21:3 Boże mój, będę wołał we dnie, a nie wysłuchasz, * i w nocy, a nie ku mojej głupocie. 21:3 O my God, I shall cry by day, and thou wilt not hear: * and by night, and it shall not be reputed as folly in me. 21:3 Deus meus, clamábo per diem, et non exáudies: * et nocte, et non ad insipiéntiam mihi. 21:3 Boże mój, będę wołał we dnie, a nie wysłuchasz, * i w nocy, a nie ku mojej głupocie. 21:3 O my God, I shall cry by day, and thou wilt not hear: * and by night, and it shall not be reputed as folly in me.

21:4 Tu autem in sancto hábitas, * laus Israël. 21:4 A Ty mieszkasz w świątyni, * chwało Izraela. 21:4 But thou dwellest in the holy place, * the praise of Israel. 21:4 Tu autem in sancto hábitas, * laus Israël. 21:4 A Ty mieszkasz w świątyni, * chwało Izraela. 21:4 But thou dwellest in the holy place, * the praise of Israel.

21:5 In te speravérunt patres nostri: * speravérunt, et liberásti eos. 21:5 W Tobie nadzieję mieli ojcowie nasi, * nadzieję mieli, i wybawiłeś ich. 21:5 In thee have our fathers hoped: * they have hoped, and thou hast delivered them. 21:5 In te speravérunt patres nostri: * speravérunt, et liberásti eos. 21:5 W Tobie nadzieję mieli ojcowie nasi, * nadzieję mieli, i wybawiłeś ich. 21:5 In thee have our fathers hoped: * they have hoped, and thou hast delivered them.

21:6 Ad te clamavérunt, et salvi facti sunt: * in te speravérunt, et non sunt confúsi. 21:6 Do Ciebie wołali, i zostali wybawieni, * w Tobie nadzieję mieli, a nie byli zawstydzeni. 21:6 They cried to thee, and they were saved: * they trusted in thee, and were not confounded. 21:6 Ad te clamavérunt, et salvi facti sunt: * in te speravérunt, et non sunt confúsi. 21:6 Do Ciebie wołali, i zostali wybawieni, * w Tobie nadzieję mieli, a nie byli zawstydzeni. 21:6 They cried to thee, and they were saved: * they trusted in thee, and were not confounded.

21:7 Ego autem sum vermis, et non homo: * oppróbrium hóminum, et abjéctio plebis. 21:7 A jam jest robak, nie człowiek, * pośmiewisko ludzkie i wzgarda pospólstwa. 21:7 But I am a worm, and no man: * the reproach of men, and the outcast of the people. 21:7 Ego autem sum vermis, et non homo: * oppróbrium hóminum, et abjéctio plebis. 21:7 A jam jest robak, nie człowiek, * pośmiewisko ludzkie i wzgarda pospólstwa. 21:7 But I am a worm, and no man: * the reproach of men, and the outcast of the people.

21:8 Omnes vidéntes me, derisérunt me: * locúti sunt lábiis, et movérunt caput. 21:8 Wszyscy, którzy mię widzieli, naśmiewali się ze mnie, * mówili ustami i kiwali głową: 21:8 All they that saw me have laughed me to scorn: * they have spoken with the lips, and wagged the head. 21:8 Omnes vidéntes me, derisérunt me: * locúti sunt lábiis, et movérunt caput. 21:8 Wszyscy, którzy mię widzieli, naśmiewali się ze mnie, * mówili ustami i kiwali głową: 21:8 All they that saw me have laughed me to scorn: * they have spoken with the lips, and wagged the head.

21:9 Sperávit in Dómino, erípiat eum: * salvum fáciat eum, quóniam vult eum. 21:9 Nadzieję miał w Panu, niechaj go wyrwie, * niechaj go zbawi, ponieważ go miłuje. 21:9 He hoped in the Lord, let him deliver him: * let him save him, seeing he delighteth in him. 21:9 Sperávit in Dómino, erípiat eum: * salvum fáciat eum, quóniam vult eum. 21:9 Nadzieję miał w Panu, niechaj go wyrwie, * niechaj go zbawi, ponieważ go miłuje. 21:9 He hoped in the Lord, let him deliver him: * let him save him, seeing he delighteth in him.

21:10 Quóniam tu es, qui extraxísti me de ventre: * spes mea ab ubéribus matris meæ. In te projéctus sum ex útero: 21:10 Albowiem Ty mię wydobyłeś z łona, * nadziejo moja, od piersi matki mojej. Na Ciebie porzucony byłem z łona: 21:10 For thou art he that hast drawn me out of the womb: * my hope from the breasts of my mother. I was cast upon thee from the womb. 21:10 Quóniam tu es, qui extraxísti me de ventre: * spes mea ab ubéribus matris meæ. In te projéctus sum ex útero: 21:10 Albowiem Ty mię wydobyłeś z łona, * nadziejo moja, od piersi matki mojej. Na Ciebie porzucony byłem z łona: 21:10 For thou art he that hast drawn me out of the womb: * my hope from the breasts of my mother. I was cast upon thee from the womb.

21:11 De ventre matris meæ Deus meus es tu, * ne discésseris a me: 21:11 Od łona matki mojej Ty jesteś Bogiem moim, * nie odstępuj ode mnie. 21:11 From my mother’s womb thou art my God, * depart not from me. 21:11 De ventre matris meæ Deus meus es tu, * ne discésseris a me: 21:11 Od łona matki mojej Ty jesteś Bogiem moim, * nie odstępuj ode mnie. 21:11 From my mother’s womb thou art my God, * depart not from me.

21:12 Quóniam tribulátio próxima est: * quóniam non est qui ádjuvet. 21:12 Albowiem utrapienie bliskie jest, * bo nie masz kto by ratował. 21:12 For tribulation is very near: * for there is none to help me. 21:12 Quóniam tribulátio próxima est: * quóniam non est qui ádjuvet. 21:12 Albowiem utrapienie bliskie jest, * bo nie masz kto by ratował. 21:12 For tribulation is very near: * for there is none to help me.

21:13 Circumdedérunt me vítuli multi: * tauri pingues obsedérunt me. 21:13 Otoczyły mię cielce mnogie, * byki tłuste obległy mię. 21:13 Many calves have surrounded me: * fat bulls have besieged me. 21:13 Circumdedérunt me vítuli multi: * tauri pingues obsedérunt me. 21:13 Otoczyły mię cielce mnogie, * byki tłuste obległy mię. 21:13 Many calves have surrounded me: * fat bulls have besieged me.

21:14 Aperuérunt super me os suum, * sicut leo rápiens et rúgiens. 21:14 Otworzyli na mnie usta swoje * jak lew porywający i ryczący. 21:14 They have opened their mouths against me, * as a lion ravening and roaring. 21:14 Aperuérunt super me os suum, * sicut leo rápiens et rúgiens. 21:14 Otworzyli na mnie usta swoje * jak lew porywający i ryczący. 21:14 They have opened their mouths against me, * as a lion ravening and roaring.

21:15 Sicut aqua effúsus sum: * et dispérsa sunt ómnia ossa mea. 21:15 Wylany jestem jak woda * i rozluźnione są wszystkie kości moje. 21:15 I am poured out like water; * and all my bones are scattered. 21:15 Sicut aqua effúsus sum: * et dispérsa sunt ómnia ossa mea. 21:15 Wylany jestem jak woda * i rozluźnione są wszystkie kości moje. 21:15 I am poured out like water; * and all my bones are scattered.

21:15 Factum est cor meum tamquam cera liquéscens * in médio ventris mei. 21:15 Stało się serce moje jak wosk topniejący * we wnętrzu moim. 21:15 My heart is become like wax melting * in the midst of my bowels. 21:15 Factum est cor meum tamquam cera liquéscens * in médio ventris mei. 21:15 Stało się serce moje jak wosk topniejący * we wnętrzu moim. 21:15 My heart is become like wax melting * in the midst of my bowels.

21:16 Áruit tamquam testa virtus mea, et lingua mea adhǽsit fáucibus meis: * et in púlverem mortis deduxísti me. 21:16 Wyschła jak skorupa siła moja, a język mój przysechł do podniebienia mego: * i doprowadziłeś mię do prochu śmierci. 21:16 My strength is dried up like a potsherd, and my tongue hath cleaved to my jaws: * and thou hast brought me down into the dust of death. 21:16 Áruit tamquam testa virtus mea, et lingua mea adhǽsit fáucibus meis: * et in púlverem mortis deduxísti me. 21:16 Wyschła jak skorupa siła moja, a język mój przysechł do podniebienia mego: * i doprowadziłeś mię do prochu śmierci. 21:16 My strength is dried up like a potsherd, and my tongue hath cleaved to my jaws: * and thou hast brought me down into the dust of death.

21:17 Quóniam circumdedérunt me canes multi: * concílium malignántium obsédit me. 21:17 Albowiem obstąpiły mię psy mnogie, * zgraja niegodziwców obległa mię. 21:17 For many dogs have encompassed me: * the council of the malignant hath besieged me. 21:17 Quóniam circumdedérunt me canes multi: * concílium malignántium obsédit me. 21:17 Albowiem obstąpiły mię psy mnogie, * zgraja niegodziwców obległa mię. 21:17 For many dogs have encompassed me: * the council of the malignant hath besieged me.

21:17 Fodérunt manus meas et pedes meos: * dinumeravérunt ómnia ossa mea. 21:17 Przebodli ręce moje i nogi moje, * policzyli wszystkie kości moje. 21:17 They have dug my hands and feet. * They have numbered all my bones. 21:17 Fodérunt manus meas et pedes meos: * dinumeravérunt ómnia ossa mea. 21:17 Przebodli ręce moje i nogi moje, * policzyli wszystkie kości moje. 21:17 They have dug my hands and feet. * They have numbered all my bones.

21:18 Ipsi vero consideravérunt et inspexérunt me: * divisérunt sibi vestiménta mea, et super vestem meam misérunt sortem. 21:18 A oni przypatrywali się i patrzyli na mnie: * rozdzielili sobie szaty moje, a o suknię moją los rzucali. 21:18 And they have looked and stared upon me. * They parted my garments amongst them; and upon my vesture they cast lots. 21:18 Ipsi vero consideravérunt et inspexérunt me: * divisérunt sibi vestiménta mea, et super vestem meam misérunt sortem. 21:18 A oni przypatrywali się i patrzyli na mnie: * rozdzielili sobie szaty moje, a o suknię moją los rzucali. 21:18 And they have looked and stared upon me. * They parted my garments amongst them; and upon my vesture they cast lots.

21:20 Tu autem, Dómine, ne elongáveris auxílium tuum a me: * ad defensiónem meam cónspice. 21:20 Ale Ty, Panie, nie oddalaj ode mnie wspomożenia Twego, * wejrzyj ku obronie mojej. 21:20 But thou, O Lord, remove not thy help to a distance from me; * look towards my defence. 21:20 Tu autem, Dómine, ne elongáveris auxílium tuum a me: * ad defensiónem meam cónspice. 21:20 Ale Ty, Panie, nie oddalaj ode mnie wspomożenia Twego, * wejrzyj ku obronie mojej. 21:20 But thou, O Lord, remove not thy help to a distance from me; * look towards my defence.

21:21 Érue a frámea, Deus, ánimam meam: * et de manu canis únicam meam: 21:21 Wyrwij od miecza, Boże, duszę moją, * a z łapy psa jedyną moją. 21:21 Deliver, O God, my soul from the sword: * my only one from the hand of the dog. 21:21 Érue a frámea, Deus, ánimam meam: * et de manu canis únicam meam: 21:21 Wyrwij od miecza, Boże, duszę moją, * a z łapy psa jedyną moją. 21:21 Deliver, O God, my soul from the sword: * my only one from the hand of the dog.

21:22 Salva me ex ore leónis: * et a córnibus unicórnium humilitátem meam. 21:22 Wybaw mię z paszczęki lwa, * a od rogów jednorożców mnie poniżonego. 21:22 Save me from the lion’s mouth; * and my lowness from the horns of the unicorns. 21:22 Salva me ex ore leónis: * et a córnibus unicórnium humilitátem meam. 21:22 Wybaw mię z paszczęki lwa, * a od rogów jednorożców mnie poniżonego. 21:22 Save me from the lion’s mouth; * and my lowness from the horns of the unicorns.

21:23 Narrábo nomen tuum frátribus meis: * in médio ecclésiæ laudábo te. 21:23 Będę opowiadał imię Twe braciom moim, * wpośród kościoła będę Cię chwalił. 21:23 I will declare thy name to my brethren: * in the midst of the church will I praise thee. 21:23 Narrábo nomen tuum frátribus meis: * in médio ecclésiæ laudábo te. 21:23 Będę opowiadał imię Twe braciom moim, * wpośród kościoła będę Cię chwalił. 21:23 I will declare thy name to my brethren: * in the midst of the church will I praise thee.

21:24 Qui timétis Dóminum, laudáte eum: * univérsum semen Jacob, glorificáte eum. 21:24 Wy, co się Pana boicie, chwalcie Go: * wszystko potomstwo Jakuba wysławiajcie Go. 21:24 Ye that fear the Lord, praise him: * all ye the seed of Jacob, glorify him. 21:24 Qui timétis Dóminum, laudáte eum: * univérsum semen Jacob, glorificáte eum. 21:24 Wy, co się Pana boicie, chwalcie Go: * wszystko potomstwo Jakuba wysławiajcie Go. 21:24 Ye that fear the Lord, praise him: * all ye the seed of Jacob, glorify him.

21:25 Tímeat eum omne semen Israël: * quóniam non sprevit, neque despéxit deprecatiónem páuperis: 21:25 Niech się Go boi wszystko plemię izraelskie, * albowiem nie wzgardził ani odrzucił prośby ubogiego: 21:25 Let all the seed of Israel fear him: * because he hath not slighted nor despised the supplication of the poor man. 21:25 Tímeat eum omne semen Israël: * quóniam non sprevit, neque despéxit deprecatiónem páuperis: 21:25 Niech się Go boi wszystko plemię izraelskie, * albowiem nie wzgardził ani odrzucił prośby ubogiego: 21:25 Let all the seed of Israel fear him: * because he hath not slighted nor despised the supplication of the poor man.

21:25 Nec avértit fáciem suam a me: * et cum clamárem ad eum, exaudívit me. 21:25 I nie odwrócił oblicza swego ode mnie: * a gdy wołałem do Niego, wysłuchał mię. 21:25 Neither hath he turned away his face from me: * and when I cried to him he heard me. 21:25 Nec avértit fáciem suam a me: * et cum clamárem ad eum, exaudívit me. 21:25 I nie odwrócił oblicza swego ode mnie: * a gdy wołałem do Niego, wysłuchał mię. 21:25 Neither hath he turned away his face from me: * and when I cried to him he heard me.

21:26 Apud te laus mea in ecclésia magna: * vota mea reddam in conspéctu timéntium eum. 21:26 U Ciebie chwała moja w zebraniu wielkim, * śluby moje oddam przed oczyma bojących się Go. 21:26 With thee is my praise in a great church: * I will pay my vows in the sight of them that fear him. 21:26 Apud te laus mea in ecclésia magna: * vota mea reddam in conspéctu timéntium eum. 21:26 U Ciebie chwała moja w zebraniu wielkim, * śluby moje oddam przed oczyma bojących się Go. 21:26 With thee is my praise in a great church: * I will pay my vows in the sight of them that fear him.

21:27 Edent páuperes, et saturabúntur: et laudábunt Dóminum qui requírunt eum: * vivent corda eórum in sǽculum sǽculi. 21:27 Będą jedli ubodzy, i najedzą się, i będą chwalić Pana, ci którzy Go szukają: * będą żyć serca ich na wieki wieków. 21:27 The poor shall eat and shall be filled: and they shall praise the Lord that seek him: * their hearts shall live for ever and ever. 21:27 Edent páuperes, et saturabúntur: et laudábunt Dóminum qui requírunt eum: * vivent corda eórum in sǽculum sǽculi. 21:27 Będą jedli ubodzy, i najedzą się, i będą chwalić Pana, ci którzy Go szukają: * będą żyć serca ich na wieki wieków. 21:27 The poor shall eat and shall be filled: and they shall praise the Lord that seek him: * their hearts shall live for ever and ever.

21:28 Reminiscéntur et converténtur ad Dóminum * univérsi fines terræ: 21:28 Wspomną i nawrócą się do Pana * wszystkie krańce ziemi. 21:28 All the ends of the earth * shall remember, and shall be converted to the Lord: 21:28 Reminiscéntur et converténtur ad Dóminum * univérsi fines terræ: 21:28 Wspomną i nawrócą się do Pana * wszystkie krańce ziemi. 21:28 All the ends of the earth * shall remember, and shall be converted to the Lord:

21:28 Et adorábunt in conspéctu ejus * univérsæ famíliæ géntium. 21:28 I będą się kłaniać przed obliczem Jego * wszystkie rodziny narodów. 21:28 And all the kindreds of the Gentiles * shall adore in his sight. 21:28 Et adorábunt in conspéctu ejus * univérsæ famíliæ géntium. 21:28 I będą się kłaniać przed obliczem Jego * wszystkie rodziny narodów. 21:28 And all the kindreds of the Gentiles * shall adore in his sight.

21:29 Quóniam Dómini est regnum: * et ipse dominábitur géntium. 21:29 Albowiem Pańskie jest królestwo, * i On będzie panował nad narodami. 21:29 For the kingdom is the Lord’s; * and he shall have dominion over the nations. 21:29 Quóniam Dómini est regnum: * et ipse dominábitur géntium. 21:29 Albowiem Pańskie jest królestwo, * i On będzie panował nad narodami. 21:29 For the kingdom is the Lord’s; * and he shall have dominion over the nations.

21:30 Manducavérunt et adoravérunt omnes pingues terræ: * in conspéctu ejus cadent omnes qui descéndunt in terram. 21:30 Jedli i kłaniali się wszyscy tłuści ziemi, * przed obliczem Jego będą padać wszyscy, którzy zstępują do ziemi. 21:30 All the fat ones of the earth have eaten and have adored: * all they that go down to the earth shall fall before him. 21:30 Manducavérunt et adoravérunt omnes pingues terræ: * in conspéctu ejus cadent omnes qui descéndunt in terram. 21:30 Jedli i kłaniali się wszyscy tłuści ziemi, * przed obliczem Jego będą padać wszyscy, którzy zstępują do ziemi. 21:30 All the fat ones of the earth have eaten and have adored: * all they that go down to the earth shall fall before him.

21:31 Et ánima mea illi vivet: * et semen meum sérviet ipsi. 21:31 A dusza moja będzie żyła dla Niego * i potomstwo moje będzie Mu służyć. 21:31 And to him my soul shall live: * and my seed shall serve him. 21:31 Et ánima mea illi vivet: * et semen meum sérviet ipsi. 21:31 A dusza moja będzie żyła dla Niego * i potomstwo moje będzie Mu służyć. 21:31 And to him my soul shall live: * and my seed shall serve him.

21:32 Annuntiábitur Dómino generátio ventúra: * et annuntiábunt cæli justítiam ejus pópulo qui nascétur, quem fecit Dóminus. 21:32 Będzie opowiadane Panu przyszłe pokolenie * i będą opowiadać niebiosa sprawiedliwość Jego ludowi, który się narodzi, który uczynił Pan. 21:32 There shall be declared to the Lord a generation to come: * and the heavens shall shew forth his justice to a people that shall be born, which the Lord hath made. 21:32 Annuntiábitur Dómino generátio ventúra: * et annuntiábunt cæli justítiam ejus pópulo qui nascétur, quem fecit Dóminus. 21:32 Będzie opowiadane Panu przyszłe pokolenie * i będą opowiadać niebiosa sprawiedliwość Jego ludowi, który się narodzi, który uczynił Pan. 21:32 There shall be declared to the Lord a generation to come: * and the heavens shall shew forth his justice to a people that shall be born, which the Lord hath made.

Psalmus 22

22:1 Dóminus regit me, et nihil mihi déerit: * in loco páscuæ ibi me collocávit. 22:1 Pan mną rządzi, i niczego mi nie brakuje: * na miejscu pastwiska, tam mnie postawił. 22:1 The Lord ruleth me: and I shall want nothing. * He hath set me in a place of pasture. 22:1 Dóminus regit me, et nihil mihi déerit: * in loco páscuæ ibi me collocávit. 22:1 Pan mną rządzi, i niczego mi nie brakuje: * na miejscu pastwiska, tam mnie postawił. 22:1 The Lord ruleth me: and I shall want nothing. * He hath set me in a place of pasture.

22:2 Super aquam refectiónis educávit me: * ánimam meam convértit. 22:2 Nad wodą posilenia wychował mię: * duszę moją nawrócił. 22:2 He hath brought me up, on the water of refreshment: * he hath converted my soul. 22:2 Super aquam refectiónis educávit me: * ánimam meam convértit. 22:2 Nad wodą posilenia wychował mię: * duszę moją nawrócił. 22:2 He hath brought me up, on the water of refreshment: * he hath converted my soul.

22:3 Dedúxit me super sémitas justítiæ, * propter nomen suum. 22:3 Prowadził mię ścieżkami sprawiedliwości * dla imienia swego. 22:3 He hath led me on the paths of justice, * for his own name’s sake. 22:3 Dedúxit me super sémitas justítiæ, * propter nomen suum. 22:3 Prowadził mię ścieżkami sprawiedliwości * dla imienia swego. 22:3 He hath led me on the paths of justice, * for his own name’s sake.

22:4 Nam, et si ambulávero in médio umbræ mortis, non timébo mala: * quóniam tu mecum es. 22:4 Bo choćbym też chodził wpośród cienia śmierci, nie będę się bał zła, * albowiem Ty jesteś ze mną. 22:4 For though I should walk in the midst of the shadow of death, I will fear no evils, * for thou art with me. 22:4 Nam, et si ambulávero in médio umbræ mortis, non timébo mala: * quóniam tu mecum es. 22:4 Bo choćbym też chodził wpośród cienia śmierci, nie będę się bał zła, * albowiem Ty jesteś ze mną. 22:4 For though I should walk in the midst of the shadow of death, I will fear no evils, * for thou art with me.

22:4 Virga tua, et báculus tuus: * ipsa me consoláta sunt. 22:4 Laska Twoja i kij Twój, * te mię pocieszyły. 22:4 Thy rod and thy staff, * they have comforted me. 22:4 Virga tua, et báculus tuus: * ipsa me consoláta sunt. 22:4 Laska Twoja i kij Twój, * te mię pocieszyły. 22:4 Thy rod and thy staff, * they have comforted me.

22:5 Parásti in conspéctu meo mensam, * advérsus eos, qui tríbulant me. 22:5 Nagotowałeś przed oczyma mymi stół * naprzeciwko tych, którzy mię trapią. 22:5 Thou hast prepared a table before me * against them that afflict me. 22:5 Parásti in conspéctu meo mensam, * advérsus eos, qui tríbulant me. 22:5 Nagotowałeś przed oczyma mymi stół * naprzeciwko tych, którzy mię trapią. 22:5 Thou hast prepared a table before me * against them that afflict me.

22:5 Impinguásti in óleo caput meum: * et calix meus inébrians quam præclárus est! 22:5 Utłuściłeś olejkiem głowę moją, * a kielich mój upajający jak wspaniały jest! 22:5 Thou hast anointed my head with oil; * and my chalice which inebriateth me, how goodly is it! 22:5 Impinguásti in óleo caput meum: * et calix meus inébrians quam præclárus est! 22:5 Utłuściłeś olejkiem głowę moją, * a kielich mój upajający jak wspaniały jest! 22:5 Thou hast anointed my head with oil; * and my chalice which inebriateth me, how goodly is it!

22:6 Et misericórdia tua subsequétur me * ómnibus diébus vitæ meæ: 22:6 I miłosierdzie Twoje pójdzie za mną * po wszystkie dni żywota mojego: 22:6 And thy mercy will follow me * all the days of my life. 22:6 Et misericórdia tua subsequétur me * ómnibus diébus vitæ meæ: 22:6 I miłosierdzie Twoje pójdzie za mną * po wszystkie dni żywota mojego: 22:6 And thy mercy will follow me * all the days of my life.

22:6 Et ut inhábitem in domo Dómini, * in longitúdinem diérum. 22:6 Abym zamieszkał w domu Pańskim * przez długie dni. 22:6 And that I may dwell in the house of the Lord * unto length of days. 22:6 Et ut inhábitem in domo Dómini, * in longitúdinem diérum. 22:6 Abym zamieszkał w domu Pańskim * przez długie dni. 22:6 And that I may dwell in the house of the Lord * unto length of days.

Psalmus 23

23:1 Dómini est terra, et plenitúdo ejus: * orbis terrárum, et univérsi qui hábitant in eo. 23:1 Pańska jest ziemia i napełnienie jej, * okrąg ziemi i wszyscy, którzy mieszkają na nim. 23:1 The earth is the Lord’s and the fulness thereof: * the world, and all they that dwell therein. 23:1 Dómini est terra, et plenitúdo ejus: * orbis terrárum, et univérsi qui hábitant in eo. 23:1 Pańska jest ziemia i napełnienie jej, * okrąg ziemi i wszyscy, którzy mieszkają na nim. 23:1 The earth is the Lord’s and the fulness thereof: * the world, and all they that dwell therein.

23:2 Quia ipse super mária fundávit eum: * et super flúmina præparávit eum. 23:2 Bo On go nad morzami utwierdził * i nad rzekami umocnił go. 23:2 For he hath founded it upon the seas; * and hath prepared it upon the rivers. 23:2 Quia ipse super mária fundávit eum: * et super flúmina præparávit eum. 23:2 Bo On go nad morzami utwierdził * i nad rzekami umocnił go. 23:2 For he hath founded it upon the seas; * and hath prepared it upon the rivers.

23:3 Quis ascéndet in montem Dómini? * aut quis stabit in loco sancto ejus? 23:3 Któż wstąpi na górę Pańską, * albo kto będzie stał na świętym miejscu Jego? 23:3 Who shall ascend into the mountain of the Lord: * or who shall stand in his holy place? 23:3 Quis ascéndet in montem Dómini? * aut quis stabit in loco sancto ejus? 23:3 Któż wstąpi na górę Pańską, * albo kto będzie stał na świętym miejscu Jego? 23:3 Who shall ascend into the mountain of the Lord: * or who shall stand in his holy place?

23:4 Ínnocens mánibus et mundo corde, * qui non accépit in vano ánimam suam, nec jurávit in dolo próximo suo. 23:4 Niewinnych rąk i czystego serca, * który nie użył do próżności duszy swojej, ani przysięgał zdradliwie bliźniemu swemu. 23:4 The innocent in hands, and clean of heart, * who hath not taken his soul in vain, nor sworn deceitfully to his neighbour. 23:4 Ínnocens mánibus et mundo corde, * qui non accépit in vano ánimam suam, nec jurávit in dolo próximo suo. 23:4 Niewinnych rąk i czystego serca, * który nie użył do próżności duszy swojej, ani przysięgał zdradliwie bliźniemu swemu. 23:4 The innocent in hands, and clean of heart, * who hath not taken his soul in vain, nor sworn deceitfully to his neighbour.

23:5 Hic accípiet benedictiónem a Dómino: * et misericórdiam a Deo, salutári suo. 23:5 Ten weźmie błogosławieństwo od Pana * i miłosierdzie od Boga, zbawiciela swego. 23:5 He shall receive a blessing from the Lord, * and mercy from God his Saviour. 23:5 Hic accípiet benedictiónem a Dómino: * et misericórdiam a Deo, salutári suo. 23:5 Ten weźmie błogosławieństwo od Pana * i miłosierdzie od Boga, zbawiciela swego. 23:5 He shall receive a blessing from the Lord, * and mercy from God his Saviour.

23:6 Hæc est generátio quæréntium eum, * quæréntium fáciem Dei Jacob. 23:6 Takie jest pokolenie szukających Go, * szukających oblicza Boga Jakubowego. 23:6 This is the generation of them that seek him, * of them that seek the face of the God of Jacob. 23:6 Hæc est generátio quæréntium eum, * quæréntium fáciem Dei Jacob. 23:6 Takie jest pokolenie szukających Go, * szukających oblicza Boga Jakubowego. 23:6 This is the generation of them that seek him, * of them that seek the face of the God of Jacob.

23:7 Attóllite portas, príncipes, vestras, et elevámini, portæ æternáles: * et introíbit Rex glóriæ. 23:7 Podnieście, książęta, bramy wasze, i podnieście się, bramy wieczne, * a wnijdzie Król chwały. 23:7 Lift up your gates, O ye princes, and be ye lifted up, O eternal gates: * and the King of Glory shall enter in. 23:7 Attóllite portas, príncipes, vestras, et elevámini, portæ æternáles: * et introíbit Rex glóriæ. 23:7 Podnieście, książęta, bramy wasze, i podnieście się, bramy wieczne, * a wnijdzie Król chwały. 23:7 Lift up your gates, O ye princes, and be ye lifted up, O eternal gates: * and the King of Glory shall enter in.

23:8 Quis est iste Rex glóriæ? * Dóminus fortis et potens: Dóminus potens in prǽlio. 23:8 Któryż to jest Król chwały? * Pan mocny i potężny, Pan potężny w walce. 23:8 Who is this King of Glory? * the Lord who is strong and mighty: the Lord mighty in battle. 23:8 Quis est iste Rex glóriæ? * Dóminus fortis et potens: Dóminus potens in prǽlio. 23:8 Któryż to jest Król chwały? * Pan mocny i potężny, Pan potężny w walce. 23:8 Who is this King of Glory? * the Lord who is strong and mighty: the Lord mighty in battle.

23:9 Attóllite portas, príncipes, vestras, et elevámini, portæ æternáles: * et introíbit Rex glóriæ. 23:9 Podnieście, książęta bramy wasze, i podnieście się, bramy wieczne, * a wnijdzie Król chwały. 23:9 Lift up your gates, O ye princes, and be ye lifted up, O eternal gates: * and the King of Glory shall enter in. 23:9 Attóllite portas, príncipes, vestras, et elevámini, portæ æternáles: * et introíbit Rex glóriæ. 23:9 Podnieście, książęta bramy wasze, i podnieście się, bramy wieczne, * a wnijdzie Król chwały. 23:9 Lift up your gates, O ye princes, and be ye lifted up, O eternal gates: * and the King of Glory shall enter in.

23:10 Quis est iste Rex glóriæ? * Dóminus virtútum ipse est Rex glóriæ. 23:10 Któryż to jest Król chwały? * Pan zastępów, ten to jest Król chwały. 23:10 Who is this King of Glory? * the Lord of hosts, he is the King of Glory. 23:10 Quis est iste Rex glóriæ? * Dóminus virtútum ipse est Rex glóriæ. 23:10 Któryż to jest Król chwały? * Pan zastępów, ten to jest Król chwały. 23:10 Who is this King of Glory? * the Lord of hosts, he is the King of Glory.

Psalmus 24

24:1 Ad te, Dómine, levávi ánimam meam: * Deus meus, in te confído, non erubéscam. 24:1 Do Ciebie, Panie, podniosłem duszę moją: * Boże mój, w Tobie ufam; niech nie będę zawstydzony. 24:1 To thee, O Lord, have I lifted up my soul: * In thee, O my God, I put my trust; let me not be ashamed. 24:1 Ad te, Dómine, levávi ánimam meam: * Deus meus, in te confído, non erubéscam. 24:1 Do Ciebie, Panie, podniosłem duszę moją: * Boże mój, w Tobie ufam; niech nie będę zawstydzony. 24:1 To thee, O Lord, have I lifted up my soul: * In thee, O my God, I put my trust; let me not be ashamed.

24:3 Neque irrídeant me inimíci mei: * étenim univérsi, qui sústinent te, non confundéntur. 24:3 I niech się nie śmieją ze mnie nieprzyjaciele moi, * albowiem wszyscy, którzy na Ciebie czekają, nie będą zawstydzeni. 24:3 Neither let my enemies laugh at me: * for none of them that wait on thee shall be confounded. 24:3 Neque irrídeant me inimíci mei: * étenim univérsi, qui sústinent te, non confundéntur. 24:3 I niech się nie śmieją ze mnie nieprzyjaciele moi, * albowiem wszyscy, którzy na Ciebie czekają, nie będą zawstydzeni. 24:3 Neither let my enemies laugh at me: * for none of them that wait on thee shall be confounded.

24:4 Confundántur omnes iníqua agéntes * supervácue. 24:4 Niech będą zawstydzeni wszyscy nieprawość czyniący * bez przyczyny. 24:4 Let all them be confounded that act unjust things * without cause. 24:4 Confundántur omnes iníqua agéntes * supervácue. 24:4 Niech będą zawstydzeni wszyscy nieprawość czyniący * bez przyczyny. 24:4 Let all them be confounded that act unjust things * without cause.

24:4 Vias tuas, Dómine, demónstra mihi: * et sémitas tuas édoce me. 24:4 Drogi Twoje ukaż mi, Panie, * a ścieżek Twoich naucz mię. 24:4 Shew, O Lord, thy ways to me, * and teach me thy paths. 24:4 Vias tuas, Dómine, demónstra mihi: * et sémitas tuas édoce me. 24:4 Drogi Twoje ukaż mi, Panie, * a ścieżek Twoich naucz mię. 24:4 Shew, O Lord, thy ways to me, * and teach me thy paths.

24:5 Dírige me in veritáte tua, et doce me: * quia tu es, Deus, salvátor meus, et te sustínui tota die. 24:5 Prowadź mię w prawdzie Twojej i naucz mię, * boś Ty jest Bóg, zbawiciel mój, i Ciebie oczekiwałem przez wszystek dzień. 24:5 Direct me in thy truth, and teach me; * for thou art God my Saviour; and on thee have I waited all the day long. 24:5 Dírige me in veritáte tua, et doce me: * quia tu es, Deus, salvátor meus, et te sustínui tota die. 24:5 Prowadź mię w prawdzie Twojej i naucz mię, * boś Ty jest Bóg, zbawiciel mój, i Ciebie oczekiwałem przez wszystek dzień. 24:5 Direct me in thy truth, and teach me; * for thou art God my Saviour; and on thee have I waited all the day long.

24:6 Reminíscere miseratiónum tuárum, Dómine, * et misericordiárum tuárum, quæ a sǽculo sunt. 24:6 Wspomnij na miłosierdzie Twoje, Panie, * i na zmiłowania Twoje, które są od wieku. 24:6 Remember, O Lord, thy bowels of compassion; * and thy mercies that are from the beginning of the world. 24:6 Reminíscere miseratiónum tuárum, Dómine, * et misericordiárum tuárum, quæ a sǽculo sunt. 24:6 Wspomnij na miłosierdzie Twoje, Panie, * i na zmiłowania Twoje, które są od wieku. 24:6 Remember, O Lord, thy bowels of compassion; * and thy mercies that are from the beginning of the world.

24:7 Delícta juventútis meæ, * et ignorántias meas ne memíneris. 24:7 Grzechów młodości mojej * i ciemnoty mojej racz nie pamiętać. 24:7 The sins of my youth * and my ignorances do not remember. 24:7 Delícta juventútis meæ, * et ignorántias meas ne memíneris. 24:7 Grzechów młodości mojej * i ciemnoty mojej racz nie pamiętać. 24:7 The sins of my youth * and my ignorances do not remember.

24:7 Secúndum misericórdiam tuam meménto mei tu: * propter bonitátem tuam, Dómine. 24:7 Według miłosierdzia Twego pomnij na mnie Ty, * dla dobroci Twej, Panie. 24:7 According to thy mercy remember thou me: * for thy goodness’ sake, O Lord. 24:7 Secúndum misericórdiam tuam meménto mei tu: * propter bonitátem tuam, Dómine. 24:7 Według miłosierdzia Twego pomnij na mnie Ty, * dla dobroci Twej, Panie. 24:7 According to thy mercy remember thou me: * for thy goodness’ sake, O Lord.

24:8 Dulcis et rectus Dóminus: * propter hoc legem dabit delinquéntibus in via. 24:8 Słodki i prawy Pan, * przeto da zakon uchybiającym w drodze. 24:8 The Lord is sweet and righteous: * therefore he will give a law to sinners in the way. 24:8 Dulcis et rectus Dóminus: * propter hoc legem dabit delinquéntibus in via. 24:8 Słodki i prawy Pan, * przeto da zakon uchybiającym w drodze. 24:8 The Lord is sweet and righteous: * therefore he will give a law to sinners in the way.

24:9 Díriget mansuétos in judício: * docébit mites vias suas. 24:9 Poprowadzi cichych w rozsądku, * nauczy skromnych dróg swoich. 24:9 He will guide the mild in judgment: * he will teach the meek his ways. 24:9 Díriget mansuétos in judício: * docébit mites vias suas. 24:9 Poprowadzi cichych w rozsądku, * nauczy skromnych dróg swoich. 24:9 He will guide the mild in judgment: * he will teach the meek his ways.

24:10 Univérsæ viæ Dómini, misericórdia et véritas, * requiréntibus testaméntum ejus et testimónia ejus. 24:10 Wszystkie drogi Pańskie są miłosierdziem i prawdą * dla szukających testamentu Jego i świadectw Jego. 24:10 All the ways of the Lord are mercy and truth, * to them that seek after his covenant and his testimonies. 24:10 Univérsæ viæ Dómini, misericórdia et véritas, * requiréntibus testaméntum ejus et testimónia ejus. 24:10 Wszystkie drogi Pańskie są miłosierdziem i prawdą * dla szukających testamentu Jego i świadectw Jego. 24:10 All the ways of the Lord are mercy and truth, * to them that seek after his covenant and his testimonies.

24:11 Propter nomen tuum, Dómine, propitiáberis peccáto meo: * multum est enim. 24:11 Ze względu na Twe imię, Panie, bądź miłościw grzechowi mojemu, * bo jest go mnóstwo. 24:11 For thy name’s sake, O Lord, thou wilt pardon my sin: * for it is great. 24:11 Propter nomen tuum, Dómine, propitiáberis peccáto meo: * multum est enim. 24:11 Ze względu na Twe imię, Panie, bądź miłościw grzechowi mojemu, * bo jest go mnóstwo. 24:11 For thy name’s sake, O Lord, thou wilt pardon my sin: * for it is great.

24:12 Quis est homo qui timet Dóminum? * legem státuit ei in via, quam elégit. 24:12 Któryż jest człowiek, co się boi Pana? * Zakon postawił mu na drodze, którą obrał. 24:12 Who is the man that feareth the Lord? * He hath appointed him a law in the way he hath chosen. 24:12 Quis est homo qui timet Dóminum? * legem státuit ei in via, quam elégit. 24:12 Któryż jest człowiek, co się boi Pana? * Zakon postawił mu na drodze, którą obrał. 24:12 Who is the man that feareth the Lord? * He hath appointed him a law in the way he hath chosen.

24:13 Ánima ejus in bonis demorábitur: * et semen ejus hereditábit terram. 24:13 Dusza jego w szczęściu przemieszkiwać będzie, * a potomstwo jego odziedziczy ziemię. 24:13 His soul shall dwell in good things: * and his seed shall inherit the land. 24:13 Ánima ejus in bonis demorábitur: * et semen ejus hereditábit terram. 24:13 Dusza jego w szczęściu przemieszkiwać będzie, * a potomstwo jego odziedziczy ziemię. 24:13 His soul shall dwell in good things: * and his seed shall inherit the land.

24:14 Firmaméntum est Dóminus timéntibus eum: * et testaméntum ipsíus ut manifestétur illis. 24:14 Podporą jest Pan bojącym się Go, * i testament Jego ma im być oznajmiony. 24:14 The Lord is a firmament to them that fear him: * and his covenant shall be made manifest to them. 24:14 Firmaméntum est Dóminus timéntibus eum: * et testaméntum ipsíus ut manifestétur illis. 24:14 Podporą jest Pan bojącym się Go, * i testament Jego ma im być oznajmiony. 24:14 The Lord is a firmament to them that fear him: * and his covenant shall be made manifest to them.

24:15 Óculi mei semper ad Dóminum: * quóniam ipse evéllet de láqueo pedes meos. 24:15 Oczy moje zawsze skierowane do Pana, * albowiem On wyrwie z sidła nogi moje. 24:15 My eyes are ever towards the Lord: * for he shall pluck my feet out of the snare. 24:15 Óculi mei semper ad Dóminum: * quóniam ipse evéllet de láqueo pedes meos. 24:15 Oczy moje zawsze skierowane do Pana, * albowiem On wyrwie z sidła nogi moje. 24:15 My eyes are ever towards the Lord: * for he shall pluck my feet out of the snare.

24:16 Réspice in me, et miserére mei: * quia únicus et pauper sum ego. 24:16 Wejrzyj na mnie i zmiłuj się nade mną, * bo sam jeden jestem i ubogi. 24:16 Look thou upon me, and have mercy on me; * for I am alone and poor. 24:16 Réspice in me, et miserére mei: * quia únicus et pauper sum ego. 24:16 Wejrzyj na mnie i zmiłuj się nade mną, * bo sam jeden jestem i ubogi. 24:16 Look thou upon me, and have mercy on me; * for I am alone and poor.

24:17 Tribulatiónes cordis mei multiplicátæ sunt: * de necessitátibus meis érue me. 24:17 Udręczenia serca mego rozmnożyły się, * wyrwij mię z utrapień moich. 24:17 The troubles of my heart are multiplied: * deliver me from my necessities. 24:17 Tribulatiónes cordis mei multiplicátæ sunt: * de necessitátibus meis érue me. 24:17 Udręczenia serca mego rozmnożyły się, * wyrwij mię z utrapień moich. 24:17 The troubles of my heart are multiplied: * deliver me from my necessities.

24:18 Vide humilitátem meam, et labórem meum: * et dimítte univérsa delícta mea. 24:18 Wejrzyj na uniżenie moje i na trudy moje, * a odpuść wszystkie grzechy moje. 24:18 See my abjection and my labour; * and forgive me all my sins. 24:18 Vide humilitátem meam, et labórem meum: * et dimítte univérsa delícta mea. 24:18 Wejrzyj na uniżenie moje i na trudy moje, * a odpuść wszystkie grzechy moje. 24:18 See my abjection and my labour; * and forgive me all my sins.

24:19 Réspice inimícos meos quóniam multiplicáti sunt, * et ódio iníquo odérunt me. 24:19 Patrz na nieprzyjaciół moich, że się rozmnożyli, * a nienawiścią niesprawiedliwą nienawidzą mnie. 24:19 Consider my enemies for they are multiplied, * and have hated me with an unjust hatred. 24:19 Réspice inimícos meos quóniam multiplicáti sunt, * et ódio iníquo odérunt me. 24:19 Patrz na nieprzyjaciół moich, że się rozmnożyli, * a nienawiścią niesprawiedliwą nienawidzą mnie. 24:19 Consider my enemies for they are multiplied, * and have hated me with an unjust hatred.

24:20 Custódi ánimam meam, et érue me: * non erubéscam quóniam sperávi in te. 24:20 Strzeż duszy mojej, a wyrwij mię, * niech nie będę zawstydzony, bo miałem nadzieję w Tobie. 24:20 Keep thou my soul, and deliver me: * I shall not be ashamed, for I have hoped in thee. 24:20 Custódi ánimam meam, et érue me: * non erubéscam quóniam sperávi in te. 24:20 Strzeż duszy mojej, a wyrwij mię, * niech nie będę zawstydzony, bo miałem nadzieję w Tobie. 24:20 Keep thou my soul, and deliver me: * I shall not be ashamed, for I have hoped in thee.

24:21 Innocéntes et recti adhæsérunt mihi: * quia sustínui te. 24:21 Niewinni i prawi przystali do mnie, * bo czekałem na Ciebie. 24:21 The innocent and the upright have adhered to me: * because I have waited on thee. 24:21 Innocéntes et recti adhæsérunt mihi: * quia sustínui te. 24:21 Niewinni i prawi przystali do mnie, * bo czekałem na Ciebie. 24:21 The innocent and the upright have adhered to me: * because I have waited on thee.

24:22 Líbera, Deus, Israël, * ex ómnibus tribulatiónibus suis. 24:22 Wybaw, Boże, Izraela * ze wszystkich ucisków jego. 24:22 Deliver Israel, O God, * from all his tribulations. 24:22 Líbera, Deus, Israël, * ex ómnibus tribulatiónibus suis. 24:22 Wybaw, Boże, Izraela * ze wszystkich ucisków jego. 24:22 Deliver Israel, O God, * from all his tribulations.

Psalmus 25

25:1 Júdica me, Dómine, quóniam ego in innocéntia mea ingréssus sum: * et in Dómino sperans non infirmábor. 25:1 Osądź mię, Panie, bom chodził w niewinności Twojej, * a w Panu nadzieję mając, nie osłabnę. 25:1 Judge me, O Lord, for I have walked in my innocence: * and I have put my trust in the Lord, and shall not be weakened. 25:1 Júdica me, Dómine, quóniam ego in innocéntia mea ingréssus sum: * et in Dómino sperans non infirmábor. 25:1 Osądź mię, Panie, bom chodził w niewinności Twojej, * a w Panu nadzieję mając, nie osłabnę. 25:1 Judge me, O Lord, for I have walked in my innocence: * and I have put my trust in the Lord, and shall not be weakened.

25:2 Proba me, Dómine, et tenta me: * ure renes meos et cor meum. 25:2 Próbuj mnie, Panie, doświadczaj mnie, * wypal nerki moje i serce moje. 25:2 Prove me, O Lord, and try me; * burn my reins and my heart. 25:2 Proba me, Dómine, et tenta me: * ure renes meos et cor meum. 25:2 Próbuj mnie, Panie, doświadczaj mnie, * wypal nerki moje i serce moje. 25:2 Prove me, O Lord, and try me; * burn my reins and my heart.

25:3 Quóniam misericórdia tua ante óculos meos est: * et complácui in veritáte tua. 25:3 Albowiem miłosierdzie Twoje jest przed oczyma mymi * i rozkochałem się w prawdzie Twojej. 25:3 For thy mercy is before my eyes; * and I am well pleased with thy truth. 25:3 Quóniam misericórdia tua ante óculos meos est: * et complácui in veritáte tua. 25:3 Albowiem miłosierdzie Twoje jest przed oczyma mymi * i rozkochałem się w prawdzie Twojej. 25:3 For thy mercy is before my eyes; * and I am well pleased with thy truth.

25:4 Non sedi cum concílio vanitátis: * et cum iníqua geréntibus non introíbo. 25:4 Nie siedziałem z gromadą ludzi fałszywych, * a z czyniącymi bezprawie wchodzić nie będę. 25:4 I have not sat with the council of vanity: * neither will I go in with the doers of unjust things. 25:4 Non sedi cum concílio vanitátis: * et cum iníqua geréntibus non introíbo. 25:4 Nie siedziałem z gromadą ludzi fałszywych, * a z czyniącymi bezprawie wchodzić nie będę. 25:4 I have not sat with the council of vanity: * neither will I go in with the doers of unjust things.

25:5 Odívi ecclésiam malignántium: * et cum ímpiis non sedébo. 25:5 Miałem w nienawiści zgraję złoczyńców, * a z niepobożnymi nie zasiądę. 25:5 I have hated the assembly of the malignant; * and with the wicked I will not sit. 25:5 Odívi ecclésiam malignántium: * et cum ímpiis non sedébo. 25:5 Miałem w nienawiści zgraję złoczyńców, * a z niepobożnymi nie zasiądę. 25:5 I have hated the assembly of the malignant; * and with the wicked I will not sit.

25:6 Lavábo inter innocéntes manus meas: * et circúmdabo altáre tuum, Dómine: 25:6 Umywam między niewinnymi ręce moje * i obchodzę ołtarz Twój, Panie: 25:6 I will wash my hands among the innocent; * and will compass thy altar, O Lord: 25:6 Lavábo inter innocéntes manus meas: * et circúmdabo altáre tuum, Dómine: 25:6 Umywam między niewinnymi ręce moje * i obchodzę ołtarz Twój, Panie: 25:6 I will wash my hands among the innocent; * and will compass thy altar, O Lord:

25:7 Ut áudiam vocem laudis, * et enárrem univérsa mirabília tua. 25:7 Aby słyszeć głos chwały * i opowiadać wszystkie dziwy Twoje. 25:7 That I may hear the voice of thy praise: * and tell of all thy wondrous works. 25:7 Ut áudiam vocem laudis, * et enárrem univérsa mirabília tua. 25:7 Aby słyszeć głos chwały * i opowiadać wszystkie dziwy Twoje. 25:7 That I may hear the voice of thy praise: * and tell of all thy wondrous works.

25:8 Dómine, diléxi decórem domus tuæ, * et locum habitatiónis glóriæ tuæ. 25:8 Panie, umiłowałem piękność domu Twego * i miejsce mieszkania chwały Twojej. 25:8 I have loved, O Lord, the beauty of thy house; * and the place where thy glory dwelleth. 25:8 Dómine, diléxi decórem domus tuæ, * et locum habitatiónis glóriæ tuæ. 25:8 Panie, umiłowałem piękność domu Twego * i miejsce mieszkania chwały Twojej. 25:8 I have loved, O Lord, the beauty of thy house; * and the place where thy glory dwelleth.

25:9 Ne perdas cum ímpiis, Deus, ánimam meam, * et cum viris sánguinum vitam meam: 25:9 Nie trać z niezbożnymi, Boże, duszy mojej, * a z mężami krwawymi życia mego: 25:9 Take not away my soul, O God, with the wicked: * nor my life with bloody men: 25:9 Ne perdas cum ímpiis, Deus, ánimam meam, * et cum viris sánguinum vitam meam: 25:9 Nie trać z niezbożnymi, Boże, duszy mojej, * a z mężami krwawymi życia mego: 25:9 Take not away my soul, O God, with the wicked: * nor my life with bloody men:

25:10 In quorum mánibus iniquitátes sunt: * déxtera eórum repléta est munéribus. 25:10 W których ręku są nieprawości: * prawica ich pełna jest podarków. 25:10 In whose hands are iniquities: * their right hand is filled with gifts. 25:10 In quorum mánibus iniquitátes sunt: * déxtera eórum repléta est munéribus. 25:10 W których ręku są nieprawości: * prawica ich pełna jest podarków. 25:10 In whose hands are iniquities: * their right hand is filled with gifts.

25:11 Ego autem in innocéntia mea ingréssus sum: * rédime me, et miserére mei. 25:11 A ja chodziłem w niewinności mojej: * odkup mię i zmiłuj się nade mną. 25:11 But as for me, I have walked in my innocence: * redeem me, and have mercy on me. 25:11 Ego autem in innocéntia mea ingréssus sum: * rédime me, et miserére mei. 25:11 A ja chodziłem w niewinności mojej: * odkup mię i zmiłuj się nade mną. 25:11 But as for me, I have walked in my innocence: * redeem me, and have mercy on me.

25:12 Pes meus stetit in dirécto: * in ecclésiis benedícam te, Dómine. 25:12 Noga moja stała na drodze prostej: * w zebraniach będę Cię chwalił, Panie. 25:12 My foot hath stood in the direct way: * in the churches I will bless thee, O Lord. 25:12 Pes meus stetit in dirécto: * in ecclésiis benedícam te, Dómine. 25:12 Noga moja stała na drodze prostej: * w zebraniach będę Cię chwalił, Panie. 25:12 My foot hath stood in the direct way: * in the churches I will bless thee, O Lord.

Psalmus 26

26:1 Dóminus illuminátio mea, et salus mea, * quem timébo? 26:1 Pan oświecenie moje i zbawienie moje, * kogóż się bać będę? 26:1 The Lord is my light and my salvation, * whom shall I fear? 26:1 Dóminus illuminátio mea, et salus mea, * quem timébo? 26:1 Pan oświecenie moje i zbawienie moje, * kogóż się bać będę? 26:1 The Lord is my light and my salvation, * whom shall I fear?

26:1 Dóminus protéctor vitæ meæ, * a quo trepidábo? 26:1 Pan obrońca żywota mego, * kogóż się będę lękał? 26:1 The Lord is the protector of my life: * of whom shall I be afraid? 26:1 Dóminus protéctor vitæ meæ, * a quo trepidábo? 26:1 Pan obrońca żywota mego, * kogóż się będę lękał? 26:1 The Lord is the protector of my life: * of whom shall I be afraid?

26:2 Dum apprópiant super me nocéntes, * ut edant carnes meas: 26:2 Gdy się zbliżają przeciw mnie złoczyńcy, * by pożreć ciało moje: 26:2 Whilst the wicked draw near against me, * to eat my flesh. 26:2 Dum apprópiant super me nocéntes, * ut edant carnes meas: 26:2 Gdy się zbliżają przeciw mnie złoczyńcy, * by pożreć ciało moje: 26:2 Whilst the wicked draw near against me, * to eat my flesh.

26:2 Qui tríbulant me inimíci mei, * ipsi infirmáti sunt, et cecidérunt. 26:2 Którzy mię trapią, nieprzyjaciele moi, * sami omdleli i upadli. 26:2 My enemies that trouble me, * have themselves been weakened, and have fallen. 26:2 Qui tríbulant me inimíci mei, * ipsi infirmáti sunt, et cecidérunt. 26:2 Którzy mię trapią, nieprzyjaciele moi, * sami omdleli i upadli. 26:2 My enemies that trouble me, * have themselves been weakened, and have fallen.

26:3 Si consístant advérsum me castra, * non timébit cor meum. 26:3 Choćby stanęły przeciwko mnie wojska, * nie będzie się bało serce moje. 26:3 If armies in camp should stand together against me, * my heart shall not fear. 26:3 Si consístant advérsum me castra, * non timébit cor meum. 26:3 Choćby stanęły przeciwko mnie wojska, * nie będzie się bało serce moje. 26:3 If armies in camp should stand together against me, * my heart shall not fear.

26:3 Si exsúrgat advérsum me prǽlium, * in hoc ego sperábo. 26:3 Choćby powstała przeciwko mnie bitwa, * w Tym ja nadzieję pokładać będę. 26:3 If a battle should rise up against me, * in this will I be confident. 26:3 Si exsúrgat advérsum me prǽlium, * in hoc ego sperábo. 26:3 Choćby powstała przeciwko mnie bitwa, * w Tym ja nadzieję pokładać będę. 26:3 If a battle should rise up against me, * in this will I be confident.

26:4 Unam pétii a Dómino, hanc requíram, * ut inhábitem in domo Dómini ómnibus diébus vitæ meæ: 26:4 O jedno prosiłem Pana, tego szukać będę, * abym mieszkał w domu Pańskim po wszystkie dni życia mego: 26:4 One thing I have asked of the Lord, this will I seek after; * that I may dwell in the house of the Lord all the days of my life. 26:4 Unam pétii a Dómino, hanc requíram, * ut inhábitem in domo Dómini ómnibus diébus vitæ meæ: 26:4 O jedno prosiłem Pana, tego szukać będę, * abym mieszkał w domu Pańskim po wszystkie dni życia mego: 26:4 One thing I have asked of the Lord, this will I seek after; * that I may dwell in the house of the Lord all the days of my life.

26:4 Ut vídeam voluptátem Dómini, * et vísitem templum ejus. 26:4 Abym patrzał na rozkosz Pańską * i nawiedzał kościół Jego. 26:4 That I may see the delight of the Lord, * and may visit his temple. 26:4 Ut vídeam voluptátem Dómini, * et vísitem templum ejus. 26:4 Abym patrzał na rozkosz Pańską * i nawiedzał kościół Jego. 26:4 That I may see the delight of the Lord, * and may visit his temple.

26:5 Quóniam abscóndit me in tabernáculo suo: * in die malórum protéxit me in abscóndito tabernáculi sui. 26:5 Albowiem ukrył mię w przybytku swoim: * w dni złe obronił mię w skrytości przybytku swego. 26:5 For he hath hidden me in his tabernacle; * in the day of evils, he hath protected me in the secret place of his tabernacle. 26:5 Quóniam abscóndit me in tabernáculo suo: * in die malórum protéxit me in abscóndito tabernáculi sui. 26:5 Albowiem ukrył mię w przybytku swoim: * w dni złe obronił mię w skrytości przybytku swego. 26:5 For he hath hidden me in his tabernacle; * in the day of evils, he hath protected me in the secret place of his tabernacle.

26:6 In petra exaltávit me: * et nunc exaltávit caput meum super inimícos meos. 26:6 Na skałę podniósł mię: * a teraz wyniósł głowę moją ponad wrogów moich. 26:6 He hath exalted me upon a rock: * and now he hath lifted up my head above my enemies. 26:6 In petra exaltávit me: * et nunc exaltávit caput meum super inimícos meos. 26:6 Na skałę podniósł mię: * a teraz wyniósł głowę moją ponad wrogów moich. 26:6 He hath exalted me upon a rock: * and now he hath lifted up my head above my enemies.

26:6 Circuívi, et immolávi in tabernáculo ejus hóstiam vociferatiónis: * cantábo, et psalmum dicam Dómino. 26:6 Obszedłem i ofiarowałem w przybytku Jego ofiarę krzykliwą:, * będę śpiewał i psalm mówił Panu. 26:6 I have gone round, and have offered up in his tabernacle a sacrifice of jubilation: * I will sing, and recite a psalm to the Lord. 26:6 Circuívi, et immolávi in tabernáculo ejus hóstiam vociferatiónis: * cantábo, et psalmum dicam Dómino. 26:6 Obszedłem i ofiarowałem w przybytku Jego ofiarę krzykliwą:, * będę śpiewał i psalm mówił Panu. 26:6 I have gone round, and have offered up in his tabernacle a sacrifice of jubilation: * I will sing, and recite a psalm to the Lord.

26:7 Exáudi, Dómine, vocem meam, qua clamávi ad te: * miserére mei, et exáudi me. 26:7 Wysłuchaj, Panie, głos mój, którym wołam do Ciebie, * zmiłuj się nade mną i wysłuchaj mię. 26:7 Hear, O Lord, my voice, with which I have cried to thee: * have mercy on me and hear me. 26:7 Exáudi, Dómine, vocem meam, qua clamávi ad te: * miserére mei, et exáudi me. 26:7 Wysłuchaj, Panie, głos mój, którym wołam do Ciebie, * zmiłuj się nade mną i wysłuchaj mię. 26:7 Hear, O Lord, my voice, with which I have cried to thee: * have mercy on me and hear me.

26:8 Tibi dixit cor meum, exquisívit te fácies mea: * fáciem tuam, Dómine, requíram. 26:8 Do Ciebie mówiło serce moje, szukało Cię oblicze moje, * oblicza Twego Panie, szukać będę. 26:8 My heart hath said to thee: My face hath sought thee: * thy face, O Lord, will I still seek. 26:8 Tibi dixit cor meum, exquisívit te fácies mea: * fáciem tuam, Dómine, requíram. 26:8 Do Ciebie mówiło serce moje, szukało Cię oblicze moje, * oblicza Twego Panie, szukać będę. 26:8 My heart hath said to thee: My face hath sought thee: * thy face, O Lord, will I still seek.

26:9 Ne avértas fáciem tuam a me: * ne declínes in ira a servo tuo. 26:9 Nie odwracaj oblicza Twego ode mnie, * nie odstępuj w gniewie od sługi Twego. 26:9 Turn not away thy face from me; * decline not in thy wrath from thy servant. 26:9 Ne avértas fáciem tuam a me: * ne declínes in ira a servo tuo. 26:9 Nie odwracaj oblicza Twego ode mnie, * nie odstępuj w gniewie od sługi Twego. 26:9 Turn not away thy face from me; * decline not in thy wrath from thy servant.

26:9 Adjútor meus esto: * ne derelínquas me, neque despícias me, Deus, salutáris meus. 26:9 Bądź pomocnikiem moim, * nie opuszczaj mnie i nie gardź mną, Boże Zbawicielu mój. 26:9 Be thou my helper, * forsake me not; do not thou despise me, O God my Saviour. 26:9 Adjútor meus esto: * ne derelínquas me, neque despícias me, Deus, salutáris meus. 26:9 Bądź pomocnikiem moim, * nie opuszczaj mnie i nie gardź mną, Boże Zbawicielu mój. 26:9 Be thou my helper, * forsake me not; do not thou despise me, O God my Saviour.

26:10 Quóniam pater meus, et mater mea dereliquérunt me: * Dóminus autem assúmpsit me. 26:10 Albowiem ojciec mój i matka moja opuścili mię, * ale Pan przyjął mię. 26:10 For my father and my mother have left me: * but the Lord hath taken me up. 26:10 Quóniam pater meus, et mater mea dereliquérunt me: * Dóminus autem assúmpsit me. 26:10 Albowiem ojciec mój i matka moja opuścili mię, * ale Pan przyjął mię. 26:10 For my father and my mother have left me: * but the Lord hath taken me up.

26:11 Legem pone mihi, Dómine, in via tua: * et dírige me in sémitam rectam propter inimícos meos. 26:11 Prawo postaw mi, Panie, w drodze Twojej, * i prowadź mię prostą ścieżką dla nieprzyjaciół moich. 26:11 Set me, O Lord, a law in thy way, * and guide me in the right path, because of my enemies. 26:11 Legem pone mihi, Dómine, in via tua: * et dírige me in sémitam rectam propter inimícos meos. 26:11 Prawo postaw mi, Panie, w drodze Twojej, * i prowadź mię prostą ścieżką dla nieprzyjaciół moich. 26:11 Set me, O Lord, a law in thy way, * and guide me in the right path, because of my enemies.

26:12 Ne tradíderis me in ánimas tribulántium me: * quóniam insurrexérunt in me testes iníqui, et mentíta est iníquitas sibi. 26:12 Nie wydawaj mnie na wolę trapiących mię, * bo powstali przeciwko mnie świadkowie fałszywi i kłamała nieprawość sobie. 26:12 Deliver me not over to the will of them that trouble me; * for unjust witnesses have risen up against me; and iniquity hath lied to itself. 26:12 Ne tradíderis me in ánimas tribulántium me: * quóniam insurrexérunt in me testes iníqui, et mentíta est iníquitas sibi. 26:12 Nie wydawaj mnie na wolę trapiących mię, * bo powstali przeciwko mnie świadkowie fałszywi i kłamała nieprawość sobie. 26:12 Deliver me not over to the will of them that trouble me; * for unjust witnesses have risen up against me; and iniquity hath lied to itself.

26:13 Credo vidére bona Dómini * in terra vivéntium. 26:13 Wierzę, iż oglądać będę dobra Pańskie * w krainie żyjących. 26:13 I believe to see the good things of the Lord * in the land of the living. 26:13 Credo vidére bona Dómini * in terra vivéntium. 26:13 Wierzę, iż oglądać będę dobra Pańskie * w krainie żyjących. 26:13 I believe to see the good things of the Lord * in the land of the living.

26:14 Exspécta Dóminum, viríliter age: * et confortétur cor tuum, et sústine Dóminum. 26:14 Oczekuj Pana, mężnie czyń, * i niech się wzmocni serce twoje, a czekaj na Pana. 26:14 Expect the Lord, do manfully, * and let thy heart take courage, and wait thou for the Lord. 26:14 Exspécta Dóminum, viríliter age: * et confortétur cor tuum, et sústine Dóminum. 26:14 Oczekuj Pana, mężnie czyń, * i niech się wzmocni serce twoje, a czekaj na Pana. 26:14 Expect the Lord, do manfully, * and let thy heart take courage, and wait thou for the Lord.

Psalmus 27

27:1 Ad te, Dómine, clamábo, Deus meus, ne síleas a me: * nequándo táceas a me, et assimilábor descendéntibus in lacum. 27:1 Do Ciebie, Panie, będę wołał, Boże mój, nie milcz przede mną, * abym nie stał się podobnym zstępującym do grobu, gdy będziesz milczał przede mną. 27:1 Unto thee will I cry, O Lord: my God, be not thou silent to me: * lest if thou be silent to me, I become like them that go down into the pit. 27:1 Ad te, Dómine, clamábo, Deus meus, ne síleas a me: * nequándo táceas a me, et assimilábor descendéntibus in lacum. 27:1 Do Ciebie, Panie, będę wołał, Boże mój, nie milcz przede mną, * abym nie stał się podobnym zstępującym do grobu, gdy będziesz milczał przede mną. 27:1 Unto thee will I cry, O Lord: my God, be not thou silent to me: * lest if thou be silent to me, I become like them that go down into the pit.

27:2 Exáudi, Dómine, vocem deprecatiónis meæ dum oro ad te: * dum extóllo manus meas ad templum sanctum tuum. 27:2 Wysłuchaj, Panie, głos prośby mojej, gdy się modlę do Ciebie, * gdy podnoszę ręce swe ku kościołowi Twemu świętemu. 27:2 Hear, O Lord, the voice of my supplication, when I pray to thee; * when I lift up my hands to thy holy temple. 27:2 Exáudi, Dómine, vocem deprecatiónis meæ dum oro ad te: * dum extóllo manus meas ad templum sanctum tuum. 27:2 Wysłuchaj, Panie, głos prośby mojej, gdy się modlę do Ciebie, * gdy podnoszę ręce swe ku kościołowi Twemu świętemu. 27:2 Hear, O Lord, the voice of my supplication, when I pray to thee; * when I lift up my hands to thy holy temple.

27:3 Ne simul trahas me cum peccatóribus: * et cum operántibus iniquitátem ne perdas me. 27:3 Nie pociągaj mnie razem z grzesznikami * i nie zatrać mnie z czyniącymi nieprawość. 27:3 Draw me not away together with the wicked; * and with the workers of iniquity destroy me not: 27:3 Ne simul trahas me cum peccatóribus: * et cum operántibus iniquitátem ne perdas me. 27:3 Nie pociągaj mnie razem z grzesznikami * i nie zatrać mnie z czyniącymi nieprawość. 27:3 Draw me not away together with the wicked; * and with the workers of iniquity destroy me not:

27:3 Qui loquúntur pacem cum próximo suo, * mala autem in córdibus eórum. 27:3 Którzy mówią o pokoju z bliźnim swoim, * a zło jest w sercach ich. 27:3 Who speak peace with their neighbour, * but evils are in their hearts. 27:3 Qui loquúntur pacem cum próximo suo, * mala autem in córdibus eórum. 27:3 Którzy mówią o pokoju z bliźnim swoim, * a zło jest w sercach ich. 27:3 Who speak peace with their neighbour, * but evils are in their hearts.

27:4 Da illis secúndum ópera eórum, * et secúndum nequítiam adinventiónum ipsórum. 27:4 Oddaj im według uczynków ich * i według złości wymysłów ich. 27:4 Give them according to their works, * and according to the wickedness of their inventions. 27:4 Da illis secúndum ópera eórum, * et secúndum nequítiam adinventiónum ipsórum. 27:4 Oddaj im według uczynków ich * i według złości wymysłów ich. 27:4 Give them according to their works, * and according to the wickedness of their inventions.

27:4 Secúndum ópera mánuum eórum tríbue illis: * redde retributiónem eórum ipsis. 27:4 Według spraw rąk ich oddaj im, * oddaj im zapłatę ich. 27:4 According to the works of their hands give thou to them: * render to them their reward. 27:4 Secúndum ópera mánuum eórum tríbue illis: * redde retributiónem eórum ipsis. 27:4 Według spraw rąk ich oddaj im, * oddaj im zapłatę ich. 27:4 According to the works of their hands give thou to them: * render to them their reward.

27:5 Quóniam non intellexérunt ópera Dómini, et in ópera mánuum ejus * déstrues illos, et non ædificábis eos. 27:5 Ponieważ nie zrozumieli spraw Pana i uczynków rąk Jego, * zniszczysz ich, a nie zbudujesz ich. 27:5 Because they have not understood the works of the Lord, and the operations of his hands: * thou shalt destroy them, and shalt not build them up. 27:5 Quóniam non intellexérunt ópera Dómini, et in ópera mánuum ejus * déstrues illos, et non ædificábis eos. 27:5 Ponieważ nie zrozumieli spraw Pana i uczynków rąk Jego, * zniszczysz ich, a nie zbudujesz ich. 27:5 Because they have not understood the works of the Lord, and the operations of his hands: * thou shalt destroy them, and shalt not build them up.

27:6 Benedíctus Dóminus: * quóniam exaudívit vocem deprecatiónis meæ. 27:6 Błogosławiony Pan, * bo wysłuchał głos prośby mojej. 27:6 Blessed be the Lord, * for he hath heard the voice of my supplication. 27:6 Benedíctus Dóminus: * quóniam exaudívit vocem deprecatiónis meæ. 27:6 Błogosławiony Pan, * bo wysłuchał głos prośby mojej. 27:6 Blessed be the Lord, * for he hath heard the voice of my supplication.

27:7 Dóminus adjútor meus, et protéctor meus: * in ipso sperávit cor meum, et adjútus sum. 27:7 Pan pomocnik mój i obrońca mój, * w Nim nadzieję pokładało serce moje, i poratowany jestem. 27:7 The Lord is my helper and my protector: * in him hath my heart confided, and I have been helped. 27:7 Dóminus adjútor meus, et protéctor meus: * in ipso sperávit cor meum, et adjútus sum. 27:7 Pan pomocnik mój i obrońca mój, * w Nim nadzieję pokładało serce moje, i poratowany jestem. 27:7 The Lord is my helper and my protector: * in him hath my heart confided, and I have been helped.

27:7 Et reflóruit caro mea: * et ex voluntáte mea confitébor ei. 27:7 I zakwitło na nowo ciało moje, * i ochotnie wysławiać Go będę. 27:7 And my flesh hath flourished again, * and with my will I will give praise to him. 27:7 Et reflóruit caro mea: * et ex voluntáte mea confitébor ei. 27:7 I zakwitło na nowo ciało moje, * i ochotnie wysławiać Go będę. 27:7 And my flesh hath flourished again, * and with my will I will give praise to him.

27:8 Dóminus fortitúdo plebis suæ: * et protéctor salvatiónum Christi sui est. 27:8 Pan mocą ludu swego * i obrońcą zbawiennym Pomazańca swego. 27:8 The Lord is the strength of his people, * and the protector of the salvation of his anointed. 27:8 Dóminus fortitúdo plebis suæ: * et protéctor salvatiónum Christi sui est. 27:8 Pan mocą ludu swego * i obrońcą zbawiennym Pomazańca swego. 27:8 The Lord is the strength of his people, * and the protector of the salvation of his anointed.

27:9 Salvum fac pópulum tuum, Dómine, et bénedic hereditáti tuæ: * et rege eos, et extólle illos usque in ætérnum. 27:9 Zbaw lud Twój, Panie, a błogosław dziedzictwu Twojemu, * i rządź nimi i wywyższaj ich aż na wieki. 27:9 Save, O Lord, thy people, and bless thy inheritance: * and rule them and exalt them for ever. 27:9 Salvum fac pópulum tuum, Dómine, et bénedic hereditáti tuæ: * et rege eos, et extólle illos usque in ætérnum. 27:9 Zbaw lud Twój, Panie, a błogosław dziedzictwu Twojemu, * i rządź nimi i wywyższaj ich aż na wieki. 27:9 Save, O Lord, thy people, and bless thy inheritance: * and rule them and exalt them for ever.

Psalmus 28

28:1 Afférte Dómino, fílii Dei: * afférte Dómino fílios aríetum. 28:1 Przynoście Panu, synowie Boży, * przynoście Panu młode baranki. 28:1 Bring to the Lord, O ye children of God: * bring to the Lord the offspring of rams. 28:1 Afférte Dómino, fílii Dei: * afférte Dómino fílios aríetum. 28:1 Przynoście Panu, synowie Boży, * przynoście Panu młode baranki. 28:1 Bring to the Lord, O ye children of God: * bring to the Lord the offspring of rams.

28:2 Afférte Dómino glóriam et honórem, afférte Dómino glóriam nómini ejus: * adoráte Dóminum in átrio sancto ejus. 28:2 Przynoście Panu chwałę i cześć, przynoście Panu chwałę dla imienia Jego, * kłaniajcie się Panu w dziedzińcu świętym Jego. 28:2 Bring to the Lord glory and honour: bring to the Lord glory to his name: * adore ye the Lord in his holy court. 28:2 Afférte Dómino glóriam et honórem, afférte Dómino glóriam nómini ejus: * adoráte Dóminum in átrio sancto ejus. 28:2 Przynoście Panu chwałę i cześć, przynoście Panu chwałę dla imienia Jego, * kłaniajcie się Panu w dziedzińcu świętym Jego. 28:2 Bring to the Lord glory and honour: bring to the Lord glory to his name: * adore ye the Lord in his holy court.

28:3 Vox Dómini super aquas, Deus majestátis intónuit: * Dóminus super aquas multas. 28:3 Głos Pański nad wodami, Bóg majestatu zagrzmiał: * Pan nad wodami wielkimi. 28:3 The voice of the Lord is upon the waters; the God of majesty hath thundered, * The Lord is upon many waters. 28:3 Vox Dómini super aquas, Deus majestátis intónuit: * Dóminus super aquas multas. 28:3 Głos Pański nad wodami, Bóg majestatu zagrzmiał: * Pan nad wodami wielkimi. 28:3 The voice of the Lord is upon the waters; the God of majesty hath thundered, * The Lord is upon many waters.

28:4 Vox Dómini in virtúte: * vox Dómini in magnificéntia. 28:4 Głos Pański w mocy, * głos Pański w wielmożności. 28:4 The voice of the Lord is in power; * the voice of the Lord in magnificence. 28:4 Vox Dómini in virtúte: * vox Dómini in magnificéntia. 28:4 Głos Pański w mocy, * głos Pański w wielmożności. 28:4 The voice of the Lord is in power; * the voice of the Lord in magnificence.

28:5 Vox Dómini confringéntis cedros: * et confrínget Dóminus cedros Líbani: 28:5 Głos Pański łamiący cedry, * i połamie Pan cedry Libanu: 28:5 The voice of the Lord breaketh the cedars: * yea, the Lord shall break the cedars of Libanus. 28:5 Vox Dómini confringéntis cedros: * et confrínget Dóminus cedros Líbani: 28:5 Głos Pański łamiący cedry, * i połamie Pan cedry Libanu: 28:5 The voice of the Lord breaketh the cedars: * yea, the Lord shall break the cedars of Libanus.

28:6 Et commínuet eas tamquam vítulum Líbani: * et diléctus quemádmodum fílius unicórnium. 28:6 I pokruszy je jak cielę na Libanie, * a umiłowany będzie jak młody jednorożec. 28:6 And shall reduce them to pieces, as a calf of Libanus, * and as the beloved son of unicorns. 28:6 Et commínuet eas tamquam vítulum Líbani: * et diléctus quemádmodum fílius unicórnium. 28:6 I pokruszy je jak cielę na Libanie, * a umiłowany będzie jak młody jednorożec. 28:6 And shall reduce them to pieces, as a calf of Libanus, * and as the beloved son of unicorns.

28:7 Vox Dómini intercidéntis flammam ignis: * vox Dómini concutiéntis desértum: et commovébit Dóminus desértum Cades. 28:7 Głos Pański rozmiatający płomień ognisty: * głos Pański wstrząsający puszczą: i poruszy Pan pustynię Kades. 28:7 The voice of the Lord divideth the flame of fire: * The voice of the Lord shaketh the desert: and the Lord shall shake the desert of Cades. 28:7 Vox Dómini intercidéntis flammam ignis: * vox Dómini concutiéntis desértum: et commovébit Dóminus desértum Cades. 28:7 Głos Pański rozmiatający płomień ognisty: * głos Pański wstrząsający puszczą: i poruszy Pan pustynię Kades. 28:7 The voice of the Lord divideth the flame of fire: * The voice of the Lord shaketh the desert: and the Lord shall shake the desert of Cades.

28:9 Vox Dómini præparántis cervos, et revelábit condénsa: * et in templo ejus omnes dicent glóriam. 28:9 Głos Pański przygotowujący łanie i odkrywający gąszcze: * a w kościele Jego wszyscy oddadzą chwałę. 28:9 The voice of the Lord prepareth the stags: and he will discover the thick woods: * and in his temple all shall speak his glory. 28:9 Vox Dómini præparántis cervos, et revelábit condénsa: * et in templo ejus omnes dicent glóriam. 28:9 Głos Pański przygotowujący łanie i odkrywający gąszcze: * a w kościele Jego wszyscy oddadzą chwałę. 28:9 The voice of the Lord prepareth the stags: and he will discover the thick woods: * and in his temple all shall speak his glory.

28:10 Dóminus dilúvium inhabitáre facit: * et sedébit Dóminus Rex in ætérnum. 28:10 Pan czyni, że potop trwa * i będzie siedział Pan, król, na wieki. 28:10 The Lord maketh the flood to dwell: * and the Lord shall sit king for ever. 28:10 Dóminus dilúvium inhabitáre facit: * et sedébit Dóminus Rex in ætérnum. 28:10 Pan czyni, że potop trwa * i będzie siedział Pan, król, na wieki. 28:10 The Lord maketh the flood to dwell: * and the Lord shall sit king for ever.

28:11 Dóminus virtútem pópulo suo dabit: * Dóminus benedícet pópulo suo in pace. 28:11 Pan da moc ludowi swemu, * Pan błogosławić będzie ludowi swemu w pokoju. 28:11 The Lord will give strength to his people: * the Lord will bless his people with peace. 28:11 Dóminus virtútem pópulo suo dabit: * Dóminus benedícet pópulo suo in pace. 28:11 Pan da moc ludowi swemu, * Pan błogosławić będzie ludowi swemu w pokoju. 28:11 The Lord will give strength to his people: * the Lord will bless his people with peace.

Psalmus 29

29:2 Exaltábo te, Dómine, quóniam suscepísti me: * nec delectásti inimícos meos super me. 29:2 Wysławiać Cię będę, Panie, żeś mię przyjął, * a nie dał pociechy nieprzyjaciołom moim ze mnie. 29:2 I will extol thee, O Lord, for thou hast upheld me: * and hast not made my enemies to rejoice over me. 29:2 Exaltábo te, Dómine, quóniam suscepísti me: * nec delectásti inimícos meos super me. 29:2 Wysławiać Cię będę, Panie, żeś mię przyjął, * a nie dał pociechy nieprzyjaciołom moim ze mnie. 29:2 I will extol thee, O Lord, for thou hast upheld me: * and hast not made my enemies to rejoice over me.

29:3 Dómine, Deus meus, clamávi ad te, * et sanásti me. 29:3 Panie, Boże mój, wołałem do Ciebie * i uzdrowiłeś mię. 29:3 O Lord my God, I have cried to thee, * and thou hast healed me. 29:3 Dómine, Deus meus, clamávi ad te, * et sanásti me. 29:3 Panie, Boże mój, wołałem do Ciebie * i uzdrowiłeś mię. 29:3 O Lord my God, I have cried to thee, * and thou hast healed me.

29:4 Dómine, eduxísti ab inférno ánimam meam: * salvásti me a descendéntibus in lacum. 29:4 Panie, wywiodłeś z otchłani duszę moją, * wybawiłeś mię spośród zstępujących do grobu. 29:4 Thou hast brought forth, O Lord, my soul from hell: * thou hast saved me from them that go down into the pit. 29:4 Dómine, eduxísti ab inférno ánimam meam: * salvásti me a descendéntibus in lacum. 29:4 Panie, wywiodłeś z otchłani duszę moją, * wybawiłeś mię spośród zstępujących do grobu. 29:4 Thou hast brought forth, O Lord, my soul from hell: * thou hast saved me from them that go down into the pit.

29:5 Psállite Dómino, sancti ejus: * et confitémini memóriæ sanctitátis ejus. 29:5 Śpiewajcie Panu święci Jego * i wysławiajcie pamiątkę świętości Jego. 29:5 Sing to the Lord, O ye his saints: * and give praise to the memory of his holiness. 29:5 Psállite Dómino, sancti ejus: * et confitémini memóriæ sanctitátis ejus. 29:5 Śpiewajcie Panu święci Jego * i wysławiajcie pamiątkę świętości Jego. 29:5 Sing to the Lord, O ye his saints: * and give praise to the memory of his holiness.

29:6 Quóniam ira in indignatióne ejus: * et vita in voluntáte ejus. 29:6 Bo gniew jest w zapalczywości Jego, * a życie w upodobaniu Jego. 29:6 For wrath is in his indignation; * and life in his good will. 29:6 Quóniam ira in indignatióne ejus: * et vita in voluntáte ejus. 29:6 Bo gniew jest w zapalczywości Jego, * a życie w upodobaniu Jego. 29:6 For wrath is in his indignation; * and life in his good will.

29:6 Ad vésperum demorábitur fletus: * et ad matutínum lætítia. 29:6 Z wieczora gości płacz, * a z rana wesele. 29:6 In the evening weeping shall have place, * and in the morning gladness. 29:6 Ad vésperum demorábitur fletus: * et ad matutínum lætítia. 29:6 Z wieczora gości płacz, * a z rana wesele. 29:6 In the evening weeping shall have place, * and in the morning gladness.

29:7 Ego autem dixi in abundántia mea: * Non movébor in ætérnum. 29:7 A ja rzekłem w dostatku moim: * Nie będę poruszony na wieki. 29:7 And in my abundance I said: * I shall never be moved. 29:7 Ego autem dixi in abundántia mea: * Non movébor in ætérnum. 29:7 A ja rzekłem w dostatku moim: * Nie będę poruszony na wieki. 29:7 And in my abundance I said: * I shall never be moved.

29:8 Dómine, in voluntáte tua, * præstitísti decóri meo virtútem. 29:8 Panie, według woli Twojej * dodałeś mocy ozdobie mojej. 29:8 O Lord, in thy favour, * thou gavest strength to my beauty. 29:8 Dómine, in voluntáte tua, * præstitísti decóri meo virtútem. 29:8 Panie, według woli Twojej * dodałeś mocy ozdobie mojej. 29:8 O Lord, in thy favour, * thou gavest strength to my beauty.

29:8 Avertísti fáciem tuam a me, * et factus sum conturbátus. 29:8 Odwróciłeś oblicze swe ode mnie * i stałem się zatrwożony. 29:8 Thou turnedst away thy face from me, * and I became troubled. 29:8 Avertísti fáciem tuam a me, * et factus sum conturbátus. 29:8 Odwróciłeś oblicze swe ode mnie * i stałem się zatrwożony. 29:8 Thou turnedst away thy face from me, * and I became troubled.

29:9 Ad te, Dómine, clamábo: * et ad Deum meum deprecábor. 29:9 Do Ciebie, Panie, wołać będę * i do Boga mego modlić się będę. 29:9 To thee, O Lord, will I cry: * and I will make supplication to my God. 29:9 Ad te, Dómine, clamábo: * et ad Deum meum deprecábor. 29:9 Do Ciebie, Panie, wołać będę * i do Boga mego modlić się będę. 29:9 To thee, O Lord, will I cry: * and I will make supplication to my God.

29:10 Quæ utílitas in sánguine meo, * dum descéndo in corruptiónem? 29:10 Cóż za pożytek z krwi mojej, * gdy zstępuję do skażenia? 29:10 What profit is there in my blood, * whilst I go down to corruption? 29:10 Quæ utílitas in sánguine meo, * dum descéndo in corruptiónem? 29:10 Cóż za pożytek z krwi mojej, * gdy zstępuję do skażenia? 29:10 What profit is there in my blood, * whilst I go down to corruption?

29:10 Numquid confitébitur tibi pulvis, * aut annuntiábit veritátem tuam? 29:10 Czyż proch sławić Cię będzie, * albo opowiadać będzie prawdę Twoją? 29:10 Shall dust confess to thee, * or declare thy truth? 29:10 Numquid confitébitur tibi pulvis, * aut annuntiábit veritátem tuam? 29:10 Czyż proch sławić Cię będzie, * albo opowiadać będzie prawdę Twoją? 29:10 Shall dust confess to thee, * or declare thy truth?

29:11 Audívit Dóminus, et misértus est mei: * Dóminus factus est adjútor meus. 29:11 Usłyszał Pan i zmiłował się nade mną, * Pan się stał pomocnikiem moim. 29:11 The Lord hath heard, and hath had mercy on me: * the Lord became my helper. 29:11 Audívit Dóminus, et misértus est mei: * Dóminus factus est adjútor meus. 29:11 Usłyszał Pan i zmiłował się nade mną, * Pan się stał pomocnikiem moim. 29:11 The Lord hath heard, and hath had mercy on me: * the Lord became my helper.

29:12 Convertísti planctum meum in gáudium mihi: * conscidísti saccum meum, et circumdedísti me lætítia: 29:12 Odmieniłeś mi płacz mój w wesele, * zdarłeś wór mój, a oblokłeś mię w wesele: 29:12 Thou hast turned for me my mourning into joy: * thou hast cut my sackcloth, and hast compassed me with gladness: 29:12 Convertísti planctum meum in gáudium mihi: * conscidísti saccum meum, et circumdedísti me lætítia: 29:12 Odmieniłeś mi płacz mój w wesele, * zdarłeś wór mój, a oblokłeś mię w wesele: 29:12 Thou hast turned for me my mourning into joy: * thou hast cut my sackcloth, and hast compassed me with gladness:

29:13 Ut cantet tibi glória mea, et non compúngar: * Dómine, Deus meus, in ætérnum confitébor tibi. 29:13 Aby Tobie śpiewała chwała moja i bym się nie smucił. * Panie, Boże mój, na wieki wysławiać Cię będę. 29:13 To the end that my glory may sing to thee, and I may not regret: * O Lord my God, I will give praise to thee for ever. 29:13 Ut cantet tibi glória mea, et non compúngar: * Dómine, Deus meus, in ætérnum confitébor tibi. 29:13 Aby Tobie śpiewała chwała moja i bym się nie smucił. * Panie, Boże mój, na wieki wysławiać Cię będę. 29:13 To the end that my glory may sing to thee, and I may not regret: * O Lord my God, I will give praise to thee for ever.

Psalmus 30

30:2 In te, Dómine, sperávi, non confúndar in ætérnum: * in justítia tua líbera me. 30:2 W Tobie, Panie, nadzieję miałem, niech nie będę zawstydzony na wieki: * w sprawiedliwości Twojej wybaw mię. 30:2 In thee, O Lord, have I hoped, let me never be confounded: * deliver me in thy justice. 30:2 In te, Dómine, sperávi, non confúndar in ætérnum: * in justítia tua líbera me. 30:2 W Tobie, Panie, nadzieję miałem, niech nie będę zawstydzony na wieki: * w sprawiedliwości Twojej wybaw mię. 30:2 In thee, O Lord, have I hoped, let me never be confounded: * deliver me in thy justice.

30:3 Inclína ad me aurem tuam, * accélera ut éruas me. 30:3 Nakłoń ku mnie ucha Twego, * pośpiesz się, aby mię wyrwać. 30:3 Bow down thy ear to me: * make haste to deliver me. 30:3 Inclína ad me aurem tuam, * accélera ut éruas me. 30:3 Nakłoń ku mnie ucha Twego, * pośpiesz się, aby mię wyrwać. 30:3 Bow down thy ear to me: * make haste to deliver me.

30:3 Esto mihi in Deum protectórem, et in domum refúgii: * ut salvum me fácias. 30:3 Bądź mi Bogiem, obrońcą i domem ucieczki, * aby mię zbawić. 30:3 Be thou unto me a God, a protector, and a house of refuge, * to save me. 30:3 Esto mihi in Deum protectórem, et in domum refúgii: * ut salvum me fácias. 30:3 Bądź mi Bogiem, obrońcą i domem ucieczki, * aby mię zbawić. 30:3 Be thou unto me a God, a protector, and a house of refuge, * to save me.

30:4 Quóniam fortitúdo mea, et refúgium meum es tu: * et propter nomen tuum dedúces me, et enútries me. 30:4 Albowiem mocą moją i ucieczką moją Ty jesteś, * a dla imienia Twego poprowadzisz mię i wyżywisz. 30:4 For thou art my strength and my refuge; * and for thy name’s sake thou wilt lead me, and nourish me. 30:4 Quóniam fortitúdo mea, et refúgium meum es tu: * et propter nomen tuum dedúces me, et enútries me. 30:4 Albowiem mocą moją i ucieczką moją Ty jesteś, * a dla imienia Twego poprowadzisz mię i wyżywisz. 30:4 For thou art my strength and my refuge; * and for thy name’s sake thou wilt lead me, and nourish me.

30:5 Edúces me de láqueo hoc, quem abscondérunt mihi: * quóniam tu es protéctor meus. 30:5 Wywiedziesz mię z sidła tego, które mi zakryli, * boś Ty jest obrońca mój. 30:5 Thou wilt bring me out of this snare, which they have hidden for me: * for thou art my protector. 30:5 Edúces me de láqueo hoc, quem abscondérunt mihi: * quóniam tu es protéctor meus. 30:5 Wywiedziesz mię z sidła tego, które mi zakryli, * boś Ty jest obrońca mój. 30:5 Thou wilt bring me out of this snare, which they have hidden for me: * for thou art my protector.

30:6 In manus tuas comméndo spíritum meum: * redemísti me, Dómine, Deus veritátis. 30:6 W ręce Twe polecam ducha mego, * odkupiłeś mię, Panie, Boże prawdy. 30:6 Into thy hands I commend my spirit: * thou hast redeemed me, O Lord, the God of truth. 30:6 In manus tuas comméndo spíritum meum: * redemísti me, Dómine, Deus veritátis. 30:6 W ręce Twe polecam ducha mego, * odkupiłeś mię, Panie, Boże prawdy. 30:6 Into thy hands I commend my spirit: * thou hast redeemed me, O Lord, the God of truth.

30:7 Odísti observántes vanitátes, * supervácue. 30:7 Nienawidzisz trzymających się marności * nadaremnie. 30:7 Thou hast hated them that regard vanities, * to no purpose. 30:7 Odísti observántes vanitátes, * supervácue. 30:7 Nienawidzisz trzymających się marności * nadaremnie. 30:7 Thou hast hated them that regard vanities, * to no purpose.

30:7 Ego autem in Dómino sperávi: * exsultábo, et lætábor in misericórdia tua. 30:7 A ja w Panu nadzieję miałem: * będę się weselił i radował z miłosierdzia Twego. 30:7 But I have hoped in the Lord: * I will be glad and rejoice in thy mercy. 30:7 Ego autem in Dómino sperávi: * exsultábo, et lætábor in misericórdia tua. 30:7 A ja w Panu nadzieję miałem: * będę się weselił i radował z miłosierdzia Twego. 30:7 But I have hoped in the Lord: * I will be glad and rejoice in thy mercy.

30:8 Quóniam respexísti humilitátem meam, * salvásti de necessitátibus ánimam meam. 30:8 Albowiem wejrzałeś na uniżenie moje, * wybawiłeś z potrzeby duszę moją. 30:8 For thou hast regarded my humility, * thou hast saved my soul out of distresses. 30:8 Quóniam respexísti humilitátem meam, * salvásti de necessitátibus ánimam meam. 30:8 Albowiem wejrzałeś na uniżenie moje, * wybawiłeś z potrzeby duszę moją. 30:8 For thou hast regarded my humility, * thou hast saved my soul out of distresses.

30:9 Nec conclusísti me in mánibus inimíci: * statuísti in loco spatióso pedes meos. 30:9 I nie zamknąłeś mnie w rękach nieprzyjaciół, * postawiłeś na miejscu przestronnym nogi moje. 30:9 And thou hast not shut me up in the hands of the enemy: * thou hast set my feet in a spacious place. 30:9 Nec conclusísti me in mánibus inimíci: * statuísti in loco spatióso pedes meos. 30:9 I nie zamknąłeś mnie w rękach nieprzyjaciół, * postawiłeś na miejscu przestronnym nogi moje. 30:9 And thou hast not shut me up in the hands of the enemy: * thou hast set my feet in a spacious place.

30:10 Miserére mei, Dómine, quóniam tríbulor: * conturbátus est in ira óculus meus, ánima mea, et venter meus: 30:10 Zmiłuj się nade mną Panie, bom jest uciśniony, * zamroczone jest od gniewu oko moje, dusza moja i wnętrze moje: 30:10 Have mercy on me, O Lord, for I am afflicted: * my eye is troubled with wrath, my soul, and my belly: 30:10 Miserére mei, Dómine, quóniam tríbulor: * conturbátus est in ira óculus meus, ánima mea, et venter meus: 30:10 Zmiłuj się nade mną Panie, bom jest uciśniony, * zamroczone jest od gniewu oko moje, dusza moja i wnętrze moje: 30:10 Have mercy on me, O Lord, for I am afflicted: * my eye is troubled with wrath, my soul, and my belly:

30:11 Quóniam defécit in dolóre vita mea: * et anni mei in gemítibus. 30:11 Albowiem ustało w boleści życie moje * i lata moje we wzdychaniu. 30:11 For my life is wasted with grief: * and my years in sighs. 30:11 Quóniam defécit in dolóre vita mea: * et anni mei in gemítibus. 30:11 Albowiem ustało w boleści życie moje * i lata moje we wzdychaniu. 30:11 For my life is wasted with grief: * and my years in sighs.

30:11 Infirmáta est in paupertáte virtus mea: * et ossa mea conturbáta sunt. 30:11 Omdlały w nędzy siły moje * i kości moje są poruszone. 30:11 My strength is weakened through poverty * and my bones are disturbed. 30:11 Infirmáta est in paupertáte virtus mea: * et ossa mea conturbáta sunt. 30:11 Omdlały w nędzy siły moje * i kości moje są poruszone. 30:11 My strength is weakened through poverty * and my bones are disturbed.

30:12 Super omnes inimícos meos factus sum oppróbrium et vicínis meis valde: * et timor notis meis. 30:12 Gwoli wszystkim nieprzyjaciołom moim stałem się pośmiewiskiem i dla sąsiadów moich bardzo, * i postrachem dla znajomych moich. 30:12 I am become a reproach among all my enemies, and very much to my neighbours; * and a fear to my acquaintance. 30:12 Super omnes inimícos meos factus sum oppróbrium et vicínis meis valde: * et timor notis meis. 30:12 Gwoli wszystkim nieprzyjaciołom moim stałem się pośmiewiskiem i dla sąsiadów moich bardzo, * i postrachem dla znajomych moich. 30:12 I am become a reproach among all my enemies, and very much to my neighbours; * and a fear to my acquaintance.

30:12 Qui vidébant me, foras fugérunt a me: * oblivióni datus sum, tamquam mórtuus a corde. 30:12 Którzy mię widzieli, precz ode mnie uciekli: * zapomniany jestem, wyrzucony z serca jak umarły. 30:12 They that saw me without fled from me. * I am forgotten as one dead from the heart. 30:12 Qui vidébant me, foras fugérunt a me: * oblivióni datus sum, tamquam mórtuus a corde. 30:12 Którzy mię widzieli, precz ode mnie uciekli: * zapomniany jestem, wyrzucony z serca jak umarły. 30:12 They that saw me without fled from me. * I am forgotten as one dead from the heart.

30:13 Factus sum tamquam vas pérditum: * quóniam audívi vituperatiónem multórum commorántium in circúitu. 30:13 Stałem się jak naczynie rozbite, * bo słyszałem łajanie wielu mieszkających wokoło. 30:13 I am become as a vessel that is destroyed. * For I have heard the blame of many that dwell round about. 30:13 Factus sum tamquam vas pérditum: * quóniam audívi vituperatiónem multórum commorántium in circúitu. 30:13 Stałem się jak naczynie rozbite, * bo słyszałem łajanie wielu mieszkających wokoło. 30:13 I am become as a vessel that is destroyed. * For I have heard the blame of many that dwell round about.

30:14 In eo dum convenírent simul advérsum me, * accípere ánimam meam consiliáti sunt. 30:14 Wtedy, gdy się schodzili wspólnie przeciwko mnie, * naradzali się, aby odebrać mi życie. 30:14 While they assembled together against me, * they consulted to take away my life. 30:14 In eo dum convenírent simul advérsum me, * accípere ánimam meam consiliáti sunt. 30:14 Wtedy, gdy się schodzili wspólnie przeciwko mnie, * naradzali się, aby odebrać mi życie. 30:14 While they assembled together against me, * they consulted to take away my life.

30:15 Ego autem in te sperávi, Dómine: * dixi: Deus meus es tu: in mánibus tuis sortes meæ. 30:15 A ja w Tobie nadzieję miałem, Panie, * rzekłem: Tyś jest Bogiem moim, w rękach Twoich losy moje. 30:15 But I have put my trust in thee, O Lord: * I said: Thou art my God. My lots are in thy hands. 30:15 Ego autem in te sperávi, Dómine: * dixi: Deus meus es tu: in mánibus tuis sortes meæ. 30:15 A ja w Tobie nadzieję miałem, Panie, * rzekłem: Tyś jest Bogiem moim, w rękach Twoich losy moje. 30:15 But I have put my trust in thee, O Lord: * I said: Thou art my God. My lots are in thy hands.

30:16 Éripe me de manu inimicórum meórum, * et a persequéntibus me. 30:16 Wyrwij mię z ręki nieprzyjaciół moich * i od prześladujących mię. 30:16 Deliver me out of the hands of my enemies; * and from them that persecute me 30:16 Éripe me de manu inimicórum meórum, * et a persequéntibus me. 30:16 Wyrwij mię z ręki nieprzyjaciół moich * i od prześladujących mię. 30:16 Deliver me out of the hands of my enemies; * and from them that persecute me

30:17 Illústra fáciem tuam super servum tuum, salvum me fac in misericórdia tua: * Dómine, non confúndar, quóniam invocávi te. 30:17 Rozjaśnij twarz Twoją nad sługą Twoim, zbaw mię w miłosierdziu Twoim: * Panie, niech nie będę zawstydzony, albowiem wzywałem Cię. 30:17 Make thy face to shine upon thy servant; save me in thy mercy. * Let me not be confounded, O Lord, for I have called upon thee. 30:17 Illústra fáciem tuam super servum tuum, salvum me fac in misericórdia tua: * Dómine, non confúndar, quóniam invocávi te. 30:17 Rozjaśnij twarz Twoją nad sługą Twoim, zbaw mię w miłosierdziu Twoim: * Panie, niech nie będę zawstydzony, albowiem wzywałem Cię. 30:17 Make thy face to shine upon thy servant; save me in thy mercy. * Let me not be confounded, O Lord, for I have called upon thee.

30:18 Erubéscant ímpii, et deducántur in inférnum: * muta fiant lábia dolósa. 30:18 Niech się zawstydzą niezbożnicy i niech będą doprowadzeni do otchłani: * niech zaniemieją usta zdradliwe. 30:18 Let the wicked be ashamed, and be brought down to hell. * Let deceitful lips be made dumb. 30:18 Erubéscant ímpii, et deducántur in inférnum: * muta fiant lábia dolósa. 30:18 Niech się zawstydzą niezbożnicy i niech będą doprowadzeni do otchłani: * niech zaniemieją usta zdradliwe. 30:18 Let the wicked be ashamed, and be brought down to hell. * Let deceitful lips be made dumb.

30:19 Quæ loquúntur advérsus justum iniquitátem: * in supérbia, et in abusióne. 30:19 Które mówią nieprawość przeciw sprawiedliwemu * z pychą i pogardą. 30:19 Which speak iniquity against the just, * with pride and abuse. 30:19 Quæ loquúntur advérsus justum iniquitátem: * in supérbia, et in abusióne. 30:19 Które mówią nieprawość przeciw sprawiedliwemu * z pychą i pogardą. 30:19 Which speak iniquity against the just, * with pride and abuse.

30:20 Quam magna multitúdo dulcédinis tuæ, Dómine, * quam abscondísti timéntibus te. 30:20 Jakże wielkie mnóstwo słodkości Twej, Panie, * którą zachowałeś dla bojących się Ciebie. 30:20 How great is the multitude of thy sweetness, O Lord, * which thou hast hidden for them that fear thee! 30:20 Quam magna multitúdo dulcédinis tuæ, Dómine, * quam abscondísti timéntibus te. 30:20 Jakże wielkie mnóstwo słodkości Twej, Panie, * którą zachowałeś dla bojących się Ciebie. 30:20 How great is the multitude of thy sweetness, O Lord, * which thou hast hidden for them that fear thee!

30:20 Perfecísti eis, qui sperant in te, * in conspéctu filiórum hóminum. 30:20 Przygotowałeś tym, którzy nadzieję mają w Tobie, * przed obliczem synów ludzkich. 30:20 Which thou hast wrought for them that hope in thee, * in the sight of the sons of men. 30:20 Perfecísti eis, qui sperant in te, * in conspéctu filiórum hóminum. 30:20 Przygotowałeś tym, którzy nadzieję mają w Tobie, * przed obliczem synów ludzkich. 30:20 Which thou hast wrought for them that hope in thee, * in the sight of the sons of men.

30:21 Abscóndes eos in abscóndito faciéi tuæ * a conturbatióne hóminum. 30:21 Osłonisz ich zasłoną oblicza Twego * od zamieszek ludzkich. 30:21 Thou shalt hide them in the secret of thy face, * from the disturbance of men. 30:21 Abscóndes eos in abscóndito faciéi tuæ * a conturbatióne hóminum. 30:21 Osłonisz ich zasłoną oblicza Twego * od zamieszek ludzkich. 30:21 Thou shalt hide them in the secret of thy face, * from the disturbance of men.

30:21 Próteges eos in tabernáculo tuo * a contradictióne linguárum. 30:21 Ukryjesz ich w namiocie Twoim * od przeciwieństwa języków. 30:21 Thou shalt protect them in thy tabernacle * from the contradiction of tongues. 30:21 Próteges eos in tabernáculo tuo * a contradictióne linguárum. 30:21 Ukryjesz ich w namiocie Twoim * od przeciwieństwa języków. 30:21 Thou shalt protect them in thy tabernacle * from the contradiction of tongues.

30:22 Benedíctus Dóminus: * quóniam mirificávit misericórdiam suam mihi in civitáte muníta. 30:22 Błogosławiony Pan, * bo okazał dziwne miłosierdzie swe nade mną w mieście obronnym. 30:22 Blessed be the Lord, * for he hath shewn his wonderful mercy to me in a fortified city. 30:22 Benedíctus Dóminus: * quóniam mirificávit misericórdiam suam mihi in civitáte muníta. 30:22 Błogosławiony Pan, * bo okazał dziwne miłosierdzie swe nade mną w mieście obronnym. 30:22 Blessed be the Lord, * for he hath shewn his wonderful mercy to me in a fortified city.

30:23 Ego autem dixi in excéssu mentis meæ: * Projéctus sum a fácie oculórum tuórum. 30:23 A ja mówiłem w zdumieniu umysłu mego: * Jestem odrzucony od oczu Twoich. 30:23 But I said in the excess of my mind: * I am cast away from before thy eyes. 30:23 Ego autem dixi in excéssu mentis meæ: * Projéctus sum a fácie oculórum tuórum. 30:23 A ja mówiłem w zdumieniu umysłu mego: * Jestem odrzucony od oczu Twoich. 30:23 But I said in the excess of my mind: * I am cast away from before thy eyes.

30:23 Ídeo exaudísti vocem oratiónis meæ, * dum clamárem ad te. 30:23 Przeto wysłuchałeś głosu modlitwy mojej, * gdym wołał do Ciebie. 30:23 Therefore thou hast heard the voice of my prayer, * when I cried to thee. 30:23 Ídeo exaudísti vocem oratiónis meæ, * dum clamárem ad te. 30:23 Przeto wysłuchałeś głosu modlitwy mojej, * gdym wołał do Ciebie. 30:23 Therefore thou hast heard the voice of my prayer, * when I cried to thee.

30:24 Dilígite Dóminum omnes sancti ejus: * quóniam veritátem requíret Dóminus, et retríbuet abundánter faciéntibus supérbiam. 30:24 Miłujcie Pana wszyscy święci Jego, * albowiem Pan będzie szukał prawdy, a odda obficie postępującym pysznie. 30:24 O love the Lord, all ye his saints: * for the Lord will require truth, and will repay them abundantly that act proudly. 30:24 Dilígite Dóminum omnes sancti ejus: * quóniam veritátem requíret Dóminus, et retríbuet abundánter faciéntibus supérbiam. 30:24 Miłujcie Pana wszyscy święci Jego, * albowiem Pan będzie szukał prawdy, a odda obficie postępującym pysznie. 30:24 O love the Lord, all ye his saints: * for the Lord will require truth, and will repay them abundantly that act proudly.

30:25 Viríliter ágite, et confortétur cor vestrum, * omnes, qui sperátis in Dómino. 30:25 Mężnie postępujcie i niech się wzmocni serce wasze, * wy wszyscy, którzy nadzieję macie w Panu. 30:25 Do ye manfully, and let your heart be strengthened, * all ye that hope in the Lord. 30:25 Viríliter ágite, et confortétur cor vestrum, * omnes, qui sperátis in Dómino. 30:25 Mężnie postępujcie i niech się wzmocni serce wasze, * wy wszyscy, którzy nadzieję macie w Panu. 30:25 Do ye manfully, and let your heart be strengthened, * all ye that hope in the Lord.

Psalmus 31

31:1 Beáti quorum remíssæ sunt iniquitátes: * et quorum tecta sunt peccáta. 31:1 Błogosławieni, którym odpuszczone są nieprawości * i których grzechy są zakryte. 31:1 Blessed are those whose iniquities are forgiven * and whose sins are covered. 31:1 Beáti quorum remíssæ sunt iniquitátes: * et quorum tecta sunt peccáta. 31:1 Błogosławieni, którym odpuszczone są nieprawości * i których grzechy są zakryte. 31:1 Blessed are those whose iniquities are forgiven * and whose sins are covered.

31:2 Beátus vir, cui non imputávit Dóminus peccátum, * nec est in spíritu ejus dolus. 31:2 Błogosławiony mąż, któremu Pan nie poczytał grzechu, * i nie ma w duchu jego fałszu. 31:2 Blessed is the man to whom the Lord hath not imputed sin, * and in whose spirit there is no guile. 31:2 Beátus vir, cui non imputávit Dóminus peccátum, * nec est in spíritu ejus dolus. 31:2 Błogosławiony mąż, któremu Pan nie poczytał grzechu, * i nie ma w duchu jego fałszu. 31:2 Blessed is the man to whom the Lord hath not imputed sin, * and in whose spirit there is no guile.

31:3 Quóniam tácui, inveteravérunt ossa mea, * dum clamárem tota die. 31:3 Ponieważ milczałem, zestarzały się kości moje, * gdym wołał cały dzień. 31:3 Because I was silent my bones grew old; * whilst I cried out all the day long. 31:3 Quóniam tácui, inveteravérunt ossa mea, * dum clamárem tota die. 31:3 Ponieważ milczałem, zestarzały się kości moje, * gdym wołał cały dzień. 31:3 Because I was silent my bones grew old; * whilst I cried out all the day long.

31:4 Quóniam die ac nocte graváta est super me manus tua: * convérsus sum in ærúmna mea, dum confígitur spina. 31:4 Bo we dnie i w nocy ciążyła nade mną ręka Twoja: * nawróciłem się w nędzy mojej, gdy tkwił cierń. 31:4 For day and night thy hand was heavy upon me: * I am turned in my anguish, whilst the thorn is fastened. 31:4 Quóniam die ac nocte graváta est super me manus tua: * convérsus sum in ærúmna mea, dum confígitur spina. 31:4 Bo we dnie i w nocy ciążyła nade mną ręka Twoja: * nawróciłem się w nędzy mojej, gdy tkwił cierń. 31:4 For day and night thy hand was heavy upon me: * I am turned in my anguish, whilst the thorn is fastened.

31:5 Delíctum meum cógnitum tibi feci: * et injustítiam meam non abscóndi. 31:5 Grzech mój wyjawiłem Tobie, * a niesprawiedliwości mojej nie ukrywałem. 31:5 I have acknowledged my sin to thee, * and my injustice I have not concealed. 31:5 Delíctum meum cógnitum tibi feci: * et injustítiam meam non abscóndi. 31:5 Grzech mój wyjawiłem Tobie, * a niesprawiedliwości mojej nie ukrywałem. 31:5 I have acknowledged my sin to thee, * and my injustice I have not concealed.

31:5 Dixi: Confitébor advérsum me injustítiam meam Dómino: * et tu remisísti impietátem peccáti mei. 31:5 Rzekłem: Wyznam przeciwko sobie niesprawiedliwość moją Panu, * a Ty odpuściłeś niezbożność grzechu mego. 31:5 I said I will confess against myself my injustice to the Lord: * and thou hast forgiven the wickedness of my sin. 31:5 Dixi: Confitébor advérsum me injustítiam meam Dómino: * et tu remisísti impietátem peccáti mei. 31:5 Rzekłem: Wyznam przeciwko sobie niesprawiedliwość moją Panu, * a Ty odpuściłeś niezbożność grzechu mego. 31:5 I said I will confess against myself my injustice to the Lord: * and thou hast forgiven the wickedness of my sin.

31:6 Pro hac orábit ad te omnis sanctus, * in témpore opportúno. 31:6 Dlatego będzie się modlił do Ciebie wszelki święty * czasu sposobnego. 31:6 For this shall every one that is holy pray to thee * in a seasonable time. 31:6 Pro hac orábit ad te omnis sanctus, * in témpore opportúno. 31:6 Dlatego będzie się modlił do Ciebie wszelki święty * czasu sposobnego. 31:6 For this shall every one that is holy pray to thee * in a seasonable time.

31:6 Verúmtamen in dilúvio aquárum multárum, * ad eum non approximábunt. 31:6 A nawet w potopie wody wielkie * do niego się nie przybliżą. 31:6 And yet in a flood of many waters, * they shall not come nigh unto him. 31:6 Verúmtamen in dilúvio aquárum multárum, * ad eum non approximábunt. 31:6 A nawet w potopie wody wielkie * do niego się nie przybliżą. 31:6 And yet in a flood of many waters, * they shall not come nigh unto him.

31:7 Tu es refúgium meum a tribulatióne, quæ circúmdedit me: * exsultátio mea, érue me a circumdántibus me. 31:7 Ty jesteś ucieczką moją od utrapienia, które mię ogarnęło: * radości moja, wyrwij mię od tych, którzy mię oblegli. 31:7 Thou art my refuge from the trouble which hath encompassed me: * my joy, deliver me from them that surround me. 31:7 Tu es refúgium meum a tribulatióne, quæ circúmdedit me: * exsultátio mea, érue me a circumdántibus me. 31:7 Ty jesteś ucieczką moją od utrapienia, które mię ogarnęło: * radości moja, wyrwij mię od tych, którzy mię oblegli. 31:7 Thou art my refuge from the trouble which hath encompassed me: * my joy, deliver me from them that surround me.

31:8 Intelléctum tibi dabo, et ínstruam te in via hac, qua gradiéris: * firmábo super te óculos meos. 31:8 Dam tobie rozum i nauczę cię tej drogi, którą masz pójść: * umocnię nad tobą oczy moje. 31:8 I will give thee understanding, and I will instruct thee in this way, in which thou shalt go: * I will fix my eyes upon thee. 31:8 Intelléctum tibi dabo, et ínstruam te in via hac, qua gradiéris: * firmábo super te óculos meos. 31:8 Dam tobie rozum i nauczę cię tej drogi, którą masz pójść: * umocnię nad tobą oczy moje. 31:8 I will give thee understanding, and I will instruct thee in this way, in which thou shalt go: * I will fix my eyes upon thee.

31:9 Nolíte fíeri sicut equus et mulus, * quibus non est intelléctus. 31:9 Nie bądźcież jak koń i muł, * które nie mają rozumu. 31:9 Do not become like the horse and the mule, * who have no understanding. 31:9 Nolíte fíeri sicut equus et mulus, * quibus non est intelléctus. 31:9 Nie bądźcież jak koń i muł, * które nie mają rozumu. 31:9 Do not become like the horse and the mule, * who have no understanding.

31:9 In camo et freno maxíllas eórum constrínge, * qui non appróximant ad te. 31:9 Uzdą i wędzidłem ściśnij pyski ich, * bo się nie zbliżą do ciebie. 31:9 With bit and bridle bind fast their jaws, * who come not near unto thee. 31:9 In camo et freno maxíllas eórum constrínge, * qui non appróximant ad te. 31:9 Uzdą i wędzidłem ściśnij pyski ich, * bo się nie zbliżą do ciebie. 31:9 With bit and bridle bind fast their jaws, * who come not near unto thee.

31:10 Multa flagélla peccatóris, * sperántem autem in Dómino misericórdia circúmdabit. 31:10 Wiele jest biczów na grzesznika, * a mającego nadzieję w Panu miłosierdzie ogarnie. 31:10 Many are the scourges of the sinner, * but mercy shall encompass him that hopeth in the Lord. 31:10 Multa flagélla peccatóris, * sperántem autem in Dómino misericórdia circúmdabit. 31:10 Wiele jest biczów na grzesznika, * a mającego nadzieję w Panu miłosierdzie ogarnie. 31:10 Many are the scourges of the sinner, * but mercy shall encompass him that hopeth in the Lord.

31:11 Lætámini in Dómino et exsultáte, justi, * et gloriámini, omnes recti corde. 31:11 Weselcie się w Panu i radujcie się, sprawiedliwi, * i chlubcie się, wszyscy prawego serca. 31:11 Be glad in the Lord, and rejoice, ye just, * and glory, all ye right of heart. 31:11 Lætámini in Dómino et exsultáte, justi, * et gloriámini, omnes recti corde. 31:11 Weselcie się w Panu i radujcie się, sprawiedliwi, * i chlubcie się, wszyscy prawego serca. 31:11 Be glad in the Lord, and rejoice, ye just, * and glory, all ye right of heart.

Psalmus 32

32:1 Exsultáte, justi, in Dómino: * rectos decet collaudátio. 32:1 Weselcie się, sprawiedliwi, w Panu, * prawym przystoi chwała. 32:1 Rejoice in the Lord, O ye just: * praise becometh the upright. 32:1 Exsultáte, justi, in Dómino: * rectos decet collaudátio. 32:1 Weselcie się, sprawiedliwi, w Panu, * prawym przystoi chwała. 32:1 Rejoice in the Lord, O ye just: * praise becometh the upright.

32:2 Confitémini Dómino in cíthara: * in psaltério decem chordárum psállite illi. 32:2 Wysławiajcie Pana na cytrze, * grajcie mu na harfie o dziesięciu strunach. 32:2 Give praise to the Lord on the harp; * sing to him with the psaltery, the instrument of ten strings. 32:2 Confitémini Dómino in cíthara: * in psaltério decem chordárum psállite illi. 32:2 Wysławiajcie Pana na cytrze, * grajcie mu na harfie o dziesięciu strunach. 32:2 Give praise to the Lord on the harp; * sing to him with the psaltery, the instrument of ten strings.

32:3 Cantáte ei cánticum novum: * bene psállite ei in vociferatióne. 32:3 Śpiewajcie Mu pieśń nową, * dobrze Mu grajcie wśród okrzyków. 32:3 Sing to him a new canticle, * sing well unto him with a loud noise. 32:3 Cantáte ei cánticum novum: * bene psállite ei in vociferatióne. 32:3 Śpiewajcie Mu pieśń nową, * dobrze Mu grajcie wśród okrzyków. 32:3 Sing to him a new canticle, * sing well unto him with a loud noise.

32:4 Quia rectum est verbum Dómini, * et ómnia ópera ejus in fide. 32:4 Albowiem prawe jest słowo Pańskie, * i wszystkie czyny Jego według wierności. 32:4 For the word of the Lord is right, * and all his works are done with faithfulness. 32:4 Quia rectum est verbum Dómini, * et ómnia ópera ejus in fide. 32:4 Albowiem prawe jest słowo Pańskie, * i wszystkie czyny Jego według wierności. 32:4 For the word of the Lord is right, * and all his works are done with faithfulness.

32:5 Díligit misericórdiam et judícium: * misericórdia Dómini plena est terra. 32:5 Miłuje miłosierdzie i sąd, * miłosierdzia Pańskiego pełna jest ziemia. 32:5 He loveth mercy and judgment; * the earth is full of the mercy of the Lord. 32:5 Díligit misericórdiam et judícium: * misericórdia Dómini plena est terra. 32:5 Miłuje miłosierdzie i sąd, * miłosierdzia Pańskiego pełna jest ziemia. 32:5 He loveth mercy and judgment; * the earth is full of the mercy of the Lord.

32:6 Verbo Dómini cæli firmáti sunt: * et spíritu oris ejus omnis virtus eórum. 32:6 Słowem Pańskim niebiosa są utwierdzone, * a tchnieniem ust Jego wszystka moc ich. 32:6 By the word of the Lord the heavens were established; * and all the power of them by the spirit of his mouth: 32:6 Verbo Dómini cæli firmáti sunt: * et spíritu oris ejus omnis virtus eórum. 32:6 Słowem Pańskim niebiosa są utwierdzone, * a tchnieniem ust Jego wszystka moc ich. 32:6 By the word of the Lord the heavens were established; * and all the power of them by the spirit of his mouth:

32:7 Cóngregans sicut in utre aquas maris: * ponens in thesáuris abýssos. 32:7 On zbiera jak w skórzanym worze wody morskie, * kładzie w skarbcu otchłanie wód. 32:7 Gathering together the waters of the sea, as in a vessel; * laying up the depths in storehouses. 32:7 Cóngregans sicut in utre aquas maris: * ponens in thesáuris abýssos. 32:7 On zbiera jak w skórzanym worze wody morskie, * kładzie w skarbcu otchłanie wód. 32:7 Gathering together the waters of the sea, as in a vessel; * laying up the depths in storehouses.

32:8 Tímeat Dóminum omnis terra: * ab eo autem commoveántur omnes inhabitántes orbem. 32:8 Niech się boi Pana wszystka ziemia * i niech drżą przed Nim wszyscy mieszkający na świecie. 32:8 Let all the earth fear the Lord, * and let all the inhabitants of the world be in awe of him. 32:8 Tímeat Dóminum omnis terra: * ab eo autem commoveántur omnes inhabitántes orbem. 32:8 Niech się boi Pana wszystka ziemia * i niech drżą przed Nim wszyscy mieszkający na świecie. 32:8 Let all the earth fear the Lord, * and let all the inhabitants of the world be in awe of him.

32:9 Quóniam ipse dixit, et facta sunt: * ipse mandávit, et creáta sunt. 32:9 Albowiem On rzekł i są uczynione: * On rozkazał i są stworzone. 32:9 For he spoke and they were made: * he commanded and they were created. 32:9 Quóniam ipse dixit, et facta sunt: * ipse mandávit, et creáta sunt. 32:9 Albowiem On rzekł i są uczynione: * On rozkazał i są stworzone. 32:9 For he spoke and they were made: * he commanded and they were created.

32:10 Dóminus díssipat consília géntium: * réprobat autem cogitatiónes populórum, et réprobat consília príncipum. 32:10 Pan rozprasza plany narodów: * wniwecz obraca myśli ludzkie i zamiary książąt odrzuca. 32:10 The Lord bringeth to nought the counsels of nations; * and he rejecteth the devices of people, and casteth away the counsels of princes. 32:10 Dóminus díssipat consília géntium: * réprobat autem cogitatiónes populórum, et réprobat consília príncipum. 32:10 Pan rozprasza plany narodów: * wniwecz obraca myśli ludzkie i zamiary książąt odrzuca. 32:10 The Lord bringeth to nought the counsels of nations; * and he rejecteth the devices of people, and casteth away the counsels of princes.

32:11 Consílium autem Dómini in ætérnum manet: * cogitatiónes cordis ejus in generatióne et generatiónem. 32:11 A plany Pańskie trwają na wieki: * myśli serca Jego z pokolenia na pokolenie. 32:11 But the counsel of the Lord standeth for ever: * the thoughts of his heart to all generations. 32:11 Consílium autem Dómini in ætérnum manet: * cogitatiónes cordis ejus in generatióne et generatiónem. 32:11 A plany Pańskie trwają na wieki: * myśli serca Jego z pokolenia na pokolenie. 32:11 But the counsel of the Lord standeth for ever: * the thoughts of his heart to all generations.

32:12 Beáta gens, cujus est Dóminus, Deus ejus: * pópulus, quem elégit in hereditátem sibi. 32:12 Błogosławiony naród, którego Bogiem jest Pan, * lud, który On obrał za dziedzictwo sobie. 32:12 Blessed is the nation whose God is the Lord: * the people whom he hath chosen for his inheritance. 32:12 Beáta gens, cujus est Dóminus, Deus ejus: * pópulus, quem elégit in hereditátem sibi. 32:12 Błogosławiony naród, którego Bogiem jest Pan, * lud, który On obrał za dziedzictwo sobie. 32:12 Blessed is the nation whose God is the Lord: * the people whom he hath chosen for his inheritance.

32:13 De cælo respéxit Dóminus: * vidit omnes fílios hóminum. 32:13 Spojrzał Pan z nieba, * ujrzał wszystkich synów ludzkich. 32:13 The Lord hath looked from heaven: * he hath beheld all the sons of men. 32:13 De cælo respéxit Dóminus: * vidit omnes fílios hóminum. 32:13 Spojrzał Pan z nieba, * ujrzał wszystkich synów ludzkich. 32:13 The Lord hath looked from heaven: * he hath beheld all the sons of men.

32:14 De præparáto habitáculo suo * respéxit super omnes, qui hábitant terram. 32:14 Z nagotowanego mieszkania swego * spojrzał na wszystkich, którzy mieszkają na ziemi. 32:14 From his habitation which he hath prepared, * he hath looked upon all that dwell on the earth. 32:14 De præparáto habitáculo suo * respéxit super omnes, qui hábitant terram. 32:14 Z nagotowanego mieszkania swego * spojrzał na wszystkich, którzy mieszkają na ziemi. 32:14 From his habitation which he hath prepared, * he hath looked upon all that dwell on the earth.

32:15 Qui finxit sigillátim corda eórum: * qui intéllegit ómnia ópera eórum. 32:15 On, który uformował z osobna każde serce ich, * który rozumie wszystkie ich sprawy. 32:15 He who hath made the hearts of every one of them: * who understandeth all their works. 32:15 Qui finxit sigillátim corda eórum: * qui intéllegit ómnia ópera eórum. 32:15 On, który uformował z osobna każde serce ich, * który rozumie wszystkie ich sprawy. 32:15 He who hath made the hearts of every one of them: * who understandeth all their works.

32:16 Non salvátur rex per multam virtútem: * et gigas non salvábitur in multitúdine virtútis suæ. 32:16 Nie bywa wybawiony król przez wielką moc: * a olbrzym nie będzie wybawiony wielkością siły swojej. 32:16 The king is not saved by a great army: * nor shall the giant be saved by his own great strength. 32:16 Non salvátur rex per multam virtútem: * et gigas non salvábitur in multitúdine virtútis suæ. 32:16 Nie bywa wybawiony król przez wielką moc: * a olbrzym nie będzie wybawiony wielkością siły swojej. 32:16 The king is not saved by a great army: * nor shall the giant be saved by his own great strength.

32:17 Fallax equus ad salútem: * in abundántia autem virtútis suæ non salvábitur. 32:17 Zawodny jest koń ku wybawieniu * i wielka moc jego nie wybawi go. 32:17 Vain is the horse for safety: * neither shall he be saved by the abundance of his strength. 32:17 Fallax equus ad salútem: * in abundántia autem virtútis suæ non salvábitur. 32:17 Zawodny jest koń ku wybawieniu * i wielka moc jego nie wybawi go. 32:17 Vain is the horse for safety: * neither shall he be saved by the abundance of his strength.

32:18 Ecce, óculi Dómini super metuéntes eum: * et in eis, qui sperant super misericórdia ejus: 32:18 Oto oczy Pańskie nad bojącymi się Go * i nad tymi, którzy nadzieję mają w miłosierdziu Jego: 32:18 Behold the eyes of the Lord are on them that fear him: * and on them that hope in his mercy. 32:18 Ecce, óculi Dómini super metuéntes eum: * et in eis, qui sperant super misericórdia ejus: 32:18 Oto oczy Pańskie nad bojącymi się Go * i nad tymi, którzy nadzieję mają w miłosierdziu Jego: 32:18 Behold the eyes of the Lord are on them that fear him: * and on them that hope in his mercy.

32:19 Ut éruat a morte ánimas eórum: * et alat eos in fame. 32:19 Aby wyrwał od śmierci ich duszę * i żywił ich w głodzie. 32:19 To deliver their souls from death; * and feed them in famine. 32:19 Ut éruat a morte ánimas eórum: * et alat eos in fame. 32:19 Aby wyrwał od śmierci ich duszę * i żywił ich w głodzie. 32:19 To deliver their souls from death; * and feed them in famine.

32:20 Ánima nostra sústinet Dóminum: * quóniam adjútor et protéctor noster est. 32:20 Dusza nasza wyczekuje Pana, * bo jest pomocnikiem i obrońcą naszym. 32:20 Our soul waiteth for the Lord: * for he is our helper and protector. 32:20 Ánima nostra sústinet Dóminum: * quóniam adjútor et protéctor noster est. 32:20 Dusza nasza wyczekuje Pana, * bo jest pomocnikiem i obrońcą naszym. 32:20 Our soul waiteth for the Lord: * for he is our helper and protector.

32:21 Quia in eo lætábitur cor nostrum: * et in nómine sancto ejus sperávimus. 32:21 Albowiem w Nim się rozweseli serce nasze, * a w imieniu świętym Jego mieliśmy nadzieję. 32:21 For in him our heart shall rejoice: * and in his holy name we have trusted. 32:21 Quia in eo lætábitur cor nostrum: * et in nómine sancto ejus sperávimus. 32:21 Albowiem w Nim się rozweseli serce nasze, * a w imieniu świętym Jego mieliśmy nadzieję. 32:21 For in him our heart shall rejoice: * and in his holy name we have trusted.

32:22 Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos: * quemádmodum sperávimus in te. 32:22 Niech będzie miłosierdzie Twoje, Panie, nad nami, * jak mieliśmy nadzieję w Tobie. 32:22 Let thy mercy, O Lord, be upon us, * as we have hoped in thee. 32:22 Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos: * quemádmodum sperávimus in te. 32:22 Niech będzie miłosierdzie Twoje, Panie, nad nami, * jak mieliśmy nadzieję w Tobie. 32:22 Let thy mercy, O Lord, be upon us, * as we have hoped in thee.

Psalmus 33

33:2 Benedícam Dóminum in omni témpore: * semper laus ejus in ore meo. 33:2 Będę błogosławił Pana na każdy czas: * chwała Jego zawsze w ustach moich. 33:2 I will bless the Lord at all times, * his praise shall be always in my mouth. 33:2 Benedícam Dóminum in omni témpore: * semper laus ejus in ore meo. 33:2 Będę błogosławił Pana na każdy czas: * chwała Jego zawsze w ustach moich. 33:2 I will bless the Lord at all times, * his praise shall be always in my mouth.

33:3 In Dómino laudábitur ánima mea: * áudiant mansuéti, et læténtur. 33:3 W Panu chlubić się będzie dusza moja, * niechaj słyszą cisi i niech się weselą. 33:3 In the Lord shall my soul be praised: * let the meek hear and rejoice. 33:3 In Dómino laudábitur ánima mea: * áudiant mansuéti, et læténtur. 33:3 W Panu chlubić się będzie dusza moja, * niechaj słyszą cisi i niech się weselą. 33:3 In the Lord shall my soul be praised: * let the meek hear and rejoice.

33:4 Magnificáte Dóminum mecum: * et exaltémus nomen ejus in idípsum. 33:4 Uwielbiajcie Pana ze mną * i wywyższajmy imię Jego wspólnie. 33:4 O magnify the Lord with me; * and let us extol his name together. 33:4 Magnificáte Dóminum mecum: * et exaltémus nomen ejus in idípsum. 33:4 Uwielbiajcie Pana ze mną * i wywyższajmy imię Jego wspólnie. 33:4 O magnify the Lord with me; * and let us extol his name together.

33:5 Exquisívi Dóminum, et exaudívit me: * et ex ómnibus tribulatiónibus meis erípuit me. 33:5 Szukałem Pana i wysłuchał mnie, * i ze wszystkich utrapień moich wyrwał mię. 33:5 I sought the Lord, and he heard me; * and he delivered me from all my troubles. 33:5 Exquisívi Dóminum, et exaudívit me: * et ex ómnibus tribulatiónibus meis erípuit me. 33:5 Szukałem Pana i wysłuchał mnie, * i ze wszystkich utrapień moich wyrwał mię. 33:5 I sought the Lord, and he heard me; * and he delivered me from all my troubles.

33:6 Accédite ad eum, et illuminámini: * et fácies vestræ non confundéntur. 33:6 Przystąpcie do Niego a rozjaśnijcie się * i oblicza wasze nie będą zawstydzone. 33:6 Come ye to him and be enlightened: * and your faces shall not be confounded. 33:6 Accédite ad eum, et illuminámini: * et fácies vestræ non confundéntur. 33:6 Przystąpcie do Niego a rozjaśnijcie się * i oblicza wasze nie będą zawstydzone. 33:6 Come ye to him and be enlightened: * and your faces shall not be confounded.

33:7 Iste pauper clamávit, et Dóminus exaudívit eum: * et de ómnibus tribulatiónibus ejus salvávit eum. 33:7 Ten ubogi wołał, a Pan go wysłuchał, * i ze wszystkich ucisków jego wybawił go. 33:7 This poor man cried, and the Lord heard him: * and saved him out of all his troubles. 33:7 Iste pauper clamávit, et Dóminus exaudívit eum: * et de ómnibus tribulatiónibus ejus salvávit eum. 33:7 Ten ubogi wołał, a Pan go wysłuchał, * i ze wszystkich ucisków jego wybawił go. 33:7 This poor man cried, and the Lord heard him: * and saved him out of all his troubles.

33:8 Immíttet Ángelus Dómini in circúitu timéntium eum: * et erípiet eos. 33:8 Rozłoży się anioł Pański wokoło bojących się go, * i wyrwie ich. 33:8 The Angel of the Lord shall encamp round about them that fear him: * and shall deliver them. 33:8 Immíttet Ángelus Dómini in circúitu timéntium eum: * et erípiet eos. 33:8 Rozłoży się anioł Pański wokoło bojących się go, * i wyrwie ich. 33:8 The Angel of the Lord shall encamp round about them that fear him: * and shall deliver them.

33:9 Gustáte, et vidéte quóniam suávis est Dóminus: * beátus vir, qui sperat in eo. 33:9 Skosztujcie, a obaczcie, iż słodki jest Pan, * błogosławiony mąż, który w Nim ma nadzieję. 33:9 O taste, and see that the Lord is sweet: * blessed is the man that hopeth in him. 33:9 Gustáte, et vidéte quóniam suávis est Dóminus: * beátus vir, qui sperat in eo. 33:9 Skosztujcie, a obaczcie, iż słodki jest Pan, * błogosławiony mąż, który w Nim ma nadzieję. 33:9 O taste, and see that the Lord is sweet: * blessed is the man that hopeth in him.

33:10 Timéte Dóminum, omnes sancti ejus: * quóniam non est inópia timéntibus eum. 33:10 Bójcie się Pana wszyscy święci Jego, * bo nie masz niedostatku bojącym się Go. 33:10 Fear the Lord, all ye his saints: * for there is no want to them that fear him. 33:10 Timéte Dóminum, omnes sancti ejus: * quóniam non est inópia timéntibus eum. 33:10 Bójcie się Pana wszyscy święci Jego, * bo nie masz niedostatku bojącym się Go. 33:10 Fear the Lord, all ye his saints: * for there is no want to them that fear him.

33:11 Dívites eguérunt et esuriérunt: * inquiréntes autem Dóminum non minuéntur omni bono. 33:11 Bogacze niedostatek cierpieli i łaknęli, * lecz szukającym Pana na żadnym dobru schodzić nie będzie. 33:11 The rich have wanted, and have suffered hunger: * but they that seek the Lord shall not be deprived of any good. 33:11 Dívites eguérunt et esuriérunt: * inquiréntes autem Dóminum non minuéntur omni bono. 33:11 Bogacze niedostatek cierpieli i łaknęli, * lecz szukającym Pana na żadnym dobru schodzić nie będzie. 33:11 The rich have wanted, and have suffered hunger: * but they that seek the Lord shall not be deprived of any good.

33:12 Veníte, fílii, audíte me: * timórem Dómini docébo vos. 33:12 Pójdźcie tu, synowie, słuchajcie mię: * bojaźni Pańskiej nauczę was. 33:12 Come, children, hearken to me: * I will teach you the fear of the Lord. 33:12 Veníte, fílii, audíte me: * timórem Dómini docébo vos. 33:12 Pójdźcie tu, synowie, słuchajcie mię: * bojaźni Pańskiej nauczę was. 33:12 Come, children, hearken to me: * I will teach you the fear of the Lord.

33:13 Quis est homo qui vult vitam: * díligit dies vidére bonos? 33:13 Któryż jest człowiek, co chce żywota, * pragnie dni dobre widzieć? 33:13 Who is the man that desireth life: * who loveth to see good days? 33:13 Quis est homo qui vult vitam: * díligit dies vidére bonos? 33:13 Któryż jest człowiek, co chce żywota, * pragnie dni dobre widzieć? 33:13 Who is the man that desireth life: * who loveth to see good days?

33:14 Próhibe linguam tuam a malo: * et lábia tua ne loquántur dolum. 33:14 Strzeż języka twego od złego, * a usta twoje niech nie mówią zdradliwie. 33:14 Keep thy tongue from evil, * and thy lips from speaking guile. 33:14 Próhibe linguam tuam a malo: * et lábia tua ne loquántur dolum. 33:14 Strzeż języka twego od złego, * a usta twoje niech nie mówią zdradliwie. 33:14 Keep thy tongue from evil, * and thy lips from speaking guile.

33:15 Divérte a malo, et fac bonum: * inquíre pacem, et perséquere eam. 33:15 Odwróć się od złego, a czyń dobrze: * szukaj pokoju i ubiegaj się za nim. 33:15 Turn away from evil and do good: * seek after peace and pursue it. 33:15 Divérte a malo, et fac bonum: * inquíre pacem, et perséquere eam. 33:15 Odwróć się od złego, a czyń dobrze: * szukaj pokoju i ubiegaj się za nim. 33:15 Turn away from evil and do good: * seek after peace and pursue it.

33:16 Óculi Dómini super justos: * et aures ejus in preces eórum. 33:16 Oczy Pańskie nad sprawiedliwymi, * a uszy Jego na prośby ich. 33:16 The eyes of the Lord are upon the just: * and his ears unto their prayers. 33:16 Óculi Dómini super justos: * et aures ejus in preces eórum. 33:16 Oczy Pańskie nad sprawiedliwymi, * a uszy Jego na prośby ich. 33:16 The eyes of the Lord are upon the just: * and his ears unto their prayers.

33:17 Vultus autem Dómini super faciéntes mala: * ut perdat de terra memóriam eórum. 33:17 A oblicze Pańskie nad czyniącymi źle, * aby wygładzić z ziemi ich pamięć. 33:17 But the countenance of the Lord is against them that do evil things: * to cut off the remembrance of them from the earth. 33:17 Vultus autem Dómini super faciéntes mala: * ut perdat de terra memóriam eórum. 33:17 A oblicze Pańskie nad czyniącymi źle, * aby wygładzić z ziemi ich pamięć. 33:17 But the countenance of the Lord is against them that do evil things: * to cut off the remembrance of them from the earth.

33:18 Clamavérunt justi, et Dóminus exaudívit eos: * et ex ómnibus tribulatiónibus eórum liberávit eos. 33:18 Wołali sprawiedliwi, a Pan ich wysłuchał * i wyswobodził ich ze wszystkich ucisków. 33:18 The just cried, and the Lord heard them: * and delivered them out of all their troubles. 33:18 Clamavérunt justi, et Dóminus exaudívit eos: * et ex ómnibus tribulatiónibus eórum liberávit eos. 33:18 Wołali sprawiedliwi, a Pan ich wysłuchał * i wyswobodził ich ze wszystkich ucisków. 33:18 The just cried, and the Lord heard them: * and delivered them out of all their troubles.

33:19 Juxta est Dóminus iis, qui tribuláto sunt corde: * et húmiles spíritu salvábit. 33:19 Bliski jest Pan tym, którzy są strapionego serca, * i zbawi przygnębionych na duchu. 33:19 The Lord is nigh unto them that are of a contrite heart: * and he will save the humble of spirit. 33:19 Juxta est Dóminus iis, qui tribuláto sunt corde: * et húmiles spíritu salvábit. 33:19 Bliski jest Pan tym, którzy są strapionego serca, * i zbawi przygnębionych na duchu. 33:19 The Lord is nigh unto them that are of a contrite heart: * and he will save the humble of spirit.

33:20 Multæ tribulatiónes justórum: * et de ómnibus his liberábit eos Dóminus. 33:20 Mnogie są uciski sprawiedliwych, * ale z nich wszystkich Pan ich wybawi. 33:20 Many are the afflictions of the just; * but out of them all will the Lord deliver them. 33:20 Multæ tribulatiónes justórum: * et de ómnibus his liberábit eos Dóminus. 33:20 Mnogie są uciski sprawiedliwych, * ale z nich wszystkich Pan ich wybawi. 33:20 Many are the afflictions of the just; * but out of them all will the Lord deliver them.

33:21 Custódit Dóminus ómnia ossa eórum: * unum ex his non conterétur. 33:21 Strzeże Pan wszystkich kości ich, * żadna z nich się nie skruszy. 33:21 The Lord keepeth all their bones, * not one of them shall be broken. 33:21 Custódit Dóminus ómnia ossa eórum: * unum ex his non conterétur. 33:21 Strzeże Pan wszystkich kości ich, * żadna z nich się nie skruszy. 33:21 The Lord keepeth all their bones, * not one of them shall be broken.

33:22 Mors peccatórum péssima: * et qui odérunt justum, delínquent. 33:22 Śmierć grzeszników najgorsza, * a którzy nienawidzą sprawiedliwego, zgrzeszą. 33:22 The death of the wicked is very evil: * and they that hate the just shall be guilty. 33:22 Mors peccatórum péssima: * et qui odérunt justum, delínquent. 33:22 Śmierć grzeszników najgorsza, * a którzy nienawidzą sprawiedliwego, zgrzeszą. 33:22 The death of the wicked is very evil: * and they that hate the just shall be guilty.

33:23 Rédimet Dóminus ánimas servórum suórum: * et non delínquent omnes qui sperant in eo. 33:23 Pan odkupi dusze sług swoich, * a nie zgrzeszą wszyscy, którzy w Nim nadzieję mają. 33:23 The Lord will redeem the souls of his servants: * and none of them that trust in him shall offend. 33:23 Rédimet Dóminus ánimas servórum suórum: * et non delínquent omnes qui sperant in eo. 33:23 Pan odkupi dusze sług swoich, * a nie zgrzeszą wszyscy, którzy w Nim nadzieję mają. 33:23 The Lord will redeem the souls of his servants: * and none of them that trust in him shall offend.

Psalmus 34

34:1 Júdica, Dómine, nocéntes me, * expúgna impugnántes me. 34:1 Osądź, Panie, szkodzących mi, * zwalcz walczących przeciwko mnie. 34:1 Judge thou, O Lord, them that wrong me: * overthrow them that fight against me. 34:1 Júdica, Dómine, nocéntes me, * expúgna impugnántes me. 34:1 Osądź, Panie, szkodzących mi, * zwalcz walczących przeciwko mnie. 34:1 Judge thou, O Lord, them that wrong me: * overthrow them that fight against me.

34:2 Apprehénde arma et scutum: * et exsúrge in adjutórium mihi. 34:2 Porwij broń i tarczę, * i powstań mi na pomoc. 34:2 Take hold of arms and shield: * and rise up to help me. 34:2 Apprehénde arma et scutum: * et exsúrge in adjutórium mihi. 34:2 Porwij broń i tarczę, * i powstań mi na pomoc. 34:2 Take hold of arms and shield: * and rise up to help me.

34:3 Effúnde frámeam, et conclúde advérsus eos, qui persequúntur me: * dic ánimæ meæ: Salus tua ego sum. 34:3 Dobądź miecza i zamknij drogę tym, co mię prześladują: * rzeknij duszy mojej: Jam jest zbawieniem twoim. 34:3 Bring out the sword, and shut up the way against them that persecute me: * say to my soul: I am thy salvation. 34:3 Effúnde frámeam, et conclúde advérsus eos, qui persequúntur me: * dic ánimæ meæ: Salus tua ego sum. 34:3 Dobądź miecza i zamknij drogę tym, co mię prześladują: * rzeknij duszy mojej: Jam jest zbawieniem twoim. 34:3 Bring out the sword, and shut up the way against them that persecute me: * say to my soul: I am thy salvation.

34:4 Confundántur et revereántur, * quæréntes ánimam meam. 34:4 Niech będą zawstydzeni i pohańbieni * szukający duszy mojej. 34:4 Let them be confounded and ashamed * that seek after my soul. 34:4 Confundántur et revereántur, * quæréntes ánimam meam. 34:4 Niech będą zawstydzeni i pohańbieni * szukający duszy mojej. 34:4 Let them be confounded and ashamed * that seek after my soul.

34:4 Avertántur retrórsum, et confundántur * cogitántes mihi mala. 34:4 Niech się cofną wstecz i niech będą zelżeni * obmyślający mi zło. 34:4 Let them be turned back and be confounded * that devise against me. 34:4 Avertántur retrórsum, et confundántur * cogitántes mihi mala. 34:4 Niech się cofną wstecz i niech będą zelżeni * obmyślający mi zło. 34:4 Let them be turned back and be confounded * that devise against me.

34:5 Fiant tamquam pulvis ante fáciem venti: * et Ángelus Dómini coárctans eos. 34:5 Niechaj będą jak proch przed wiatrem, * a anioł Pański niechaj ich uciśnie. 34:5 Let them become as dust before the wind: * and let the Angel of the Lord straiten them. 34:5 Fiant tamquam pulvis ante fáciem venti: * et Ángelus Dómini coárctans eos. 34:5 Niechaj będą jak proch przed wiatrem, * a anioł Pański niechaj ich uciśnie. 34:5 Let them become as dust before the wind: * and let the Angel of the Lord straiten them.

34:6 Fiat via illórum ténebræ et lúbricum: * et Ángelus Dómini pérsequens eos. 34:6 Niech będzie droga ich ciemnością i ślizgawicą, * a anioł Pański niechaj ich goni. 34:6 Let their way become dark and slippery; * and let the Angel of the Lord pursue them. 34:6 Fiat via illórum ténebræ et lúbricum: * et Ángelus Dómini pérsequens eos. 34:6 Niech będzie droga ich ciemnością i ślizgawicą, * a anioł Pański niechaj ich goni. 34:6 Let their way become dark and slippery; * and let the Angel of the Lord pursue them.

34:7 Quóniam gratis abscondérunt mihi intéritum láquei sui: * supervácue exprobravérunt ánimam meam. 34:7 Albowiem bez przyczyny ukryli na mnie zgubne sidło swoje: * niesłusznie urągali duszy mojej. 34:7 For without cause they have hidden their net for me unto destruction: * without cause they have upbraided my soul. 34:7 Quóniam gratis abscondérunt mihi intéritum láquei sui: * supervácue exprobravérunt ánimam meam. 34:7 Albowiem bez przyczyny ukryli na mnie zgubne sidło swoje: * niesłusznie urągali duszy mojej. 34:7 For without cause they have hidden their net for me unto destruction: * without cause they have upbraided my soul.

34:8 Véniat illi láqueus, quem ignórat: et cáptio, quam abscóndit, apprehéndat eum: * et in láqueum cadat in ipsum. 34:8 Niechże nań przyjdzie sidło, o którym nie wie, i sieć, którą ukrył, niechaj go pojma, * i niech w to samo sidło wpadnie. 34:8 Let the snare which he knoweth not come upon him: and let the net which he hath hidden catch him: * and into that very snare let them fall. 34:8 Véniat illi láqueus, quem ignórat: et cáptio, quam abscóndit, apprehéndat eum: * et in láqueum cadat in ipsum. 34:8 Niechże nań przyjdzie sidło, o którym nie wie, i sieć, którą ukrył, niechaj go pojma, * i niech w to samo sidło wpadnie. 34:8 Let the snare which he knoweth not come upon him: and let the net which he hath hidden catch him: * and into that very snare let them fall.

34:9 Ánima autem mea exsultábit in Dómino: * et delectábitur super salutári suo. 34:9 A dusza moja rozraduje się w Panu * i ucieszy się zbawieniem Jego. 34:9 But my soul shall rejoice in the Lord; * and shall be delighted in his salvation. 34:9 Ánima autem mea exsultábit in Dómino: * et delectábitur super salutári suo. 34:9 A dusza moja rozraduje się w Panu * i ucieszy się zbawieniem Jego. 34:9 But my soul shall rejoice in the Lord; * and shall be delighted in his salvation.

34:10 Ómnia ossa mea dicent: * Dómine, quis símilis tibi? 34:10 Wszystkie kości moje rzekną: * Panie, któż podobien Tobie? 34:10 All my bones shall say: * Lord, who is like to thee? 34:10 Ómnia ossa mea dicent: * Dómine, quis símilis tibi? 34:10 Wszystkie kości moje rzekną: * Panie, któż podobien Tobie? 34:10 All my bones shall say: * Lord, who is like to thee?

34:10 Erípiens ínopem de manu fortiórum ejus: * egénum et páuperem a diripiéntibus eum. 34:10 Wyrywasz biedaka z ręki mocniejszych nadeń: * niedostatniego i ubogiego od drapieżców jego. 34:10 Who deliverest the poor from the hand of them that are stronger than he; * the needy and the poor from them that strip him. 34:10 Erípiens ínopem de manu fortiórum ejus: * egénum et páuperem a diripiéntibus eum. 34:10 Wyrywasz biedaka z ręki mocniejszych nadeń: * niedostatniego i ubogiego od drapieżców jego. 34:10 Who deliverest the poor from the hand of them that are stronger than he; * the needy and the poor from them that strip him.

34:11 Surgéntes testes iníqui, * quæ ignorábam interrogábant me. 34:11 Powstali świadkowie fałszywi, * pytali mię, czego nie byłem świadom. 34:11 Unjust witnesses rising up * have asked me things I knew not. 34:11 Surgéntes testes iníqui, * quæ ignorábam interrogábant me. 34:11 Powstali świadkowie fałszywi, * pytali mię, czego nie byłem świadom. 34:11 Unjust witnesses rising up * have asked me things I knew not.

34:12 Retribuébant mihi mala pro bonis: * sterilitátem ánimæ meæ. 34:12 Oddawali mi złem za dobre, * niepłodność dla duszy mojej. 34:12 They repaid me evil for good: * to the depriving me of my soul. 34:12 Retribuébant mihi mala pro bonis: * sterilitátem ánimæ meæ. 34:12 Oddawali mi złem za dobre, * niepłodność dla duszy mojej. 34:12 They repaid me evil for good: * to the depriving me of my soul.

34:13 Ego autem cum mihi molésti essent, * induébar cilício. 34:13 A ja, gdy mi się przykrzyli, * obłóczyłem się we włosiennicę. 34:13 But as for me, when they were troublesome to me, * I was clothed with haircloth. 34:13 Ego autem cum mihi molésti essent, * induébar cilício. 34:13 A ja, gdy mi się przykrzyli, * obłóczyłem się we włosiennicę. 34:13 But as for me, when they were troublesome to me, * I was clothed with haircloth.

34:13 Humiliábam in jejúnio ánimam meam: * et orátio mea in sinu meo convertétur. 34:13 Trapiłem postem duszę moją * i modlitwa moja do łona mego się wróci. 34:13 I humbled my soul with fasting; * and my prayer shall be turned into my bosom. 34:13 Humiliábam in jejúnio ánimam meam: * et orátio mea in sinu meo convertétur. 34:13 Trapiłem postem duszę moją * i modlitwa moja do łona mego się wróci. 34:13 I humbled my soul with fasting; * and my prayer shall be turned into my bosom.

34:14 Quasi próximum, et quasi fratrem nostrum, sic complacébam: * quasi lugens et contristátus, sic humiliábar. 34:14 Jak bliźniemu i jak bratu naszemu, tak dogadzałem: * jak żałujący i smucący się, tak się korzyłem. 34:14 As a neighbour and as an own brother, so did I please: * as one mourning and sorrowful so was I humbled. 34:14 Quasi próximum, et quasi fratrem nostrum, sic complacébam: * quasi lugens et contristátus, sic humiliábar. 34:14 Jak bliźniemu i jak bratu naszemu, tak dogadzałem: * jak żałujący i smucący się, tak się korzyłem. 34:14 As a neighbour and as an own brother, so did I please: * as one mourning and sorrowful so was I humbled.

34:15 Et advérsum me lætáti sunt, et convenérunt: * congregáta sunt super me flagélla, et ignorávi. 34:15 I weselili się przeciwko mnie, i schadzali się, * zgromadzono na mnie bicze, nie wiedziałem. 34:15 But they rejoiced against me, and came together: * scourges were gathered together upon me, and I knew not. 34:15 Et advérsum me lætáti sunt, et convenérunt: * congregáta sunt super me flagélla, et ignorávi. 34:15 I weselili się przeciwko mnie, i schadzali się, * zgromadzono na mnie bicze, nie wiedziałem. 34:15 But they rejoiced against me, and came together: * scourges were gathered together upon me, and I knew not.

34:16 Dissipáti sunt, nec compúncti, tentavérunt me, subsannavérunt me subsannatióne: * frenduérunt super me déntibus suis. 34:16 Rozeszli się, a nie żałowali, kusili mię, szydzili ze mnie szyderstwem, * zgrzytali na mnie zębami swymi. 34:16 They were separated, and repented not: they tempted me, they scoffed at me with scorn: * they gnashed upon me with their teeth. 34:16 Dissipáti sunt, nec compúncti, tentavérunt me, subsannavérunt me subsannatióne: * frenduérunt super me déntibus suis. 34:16 Rozeszli się, a nie żałowali, kusili mię, szydzili ze mnie szyderstwem, * zgrzytali na mnie zębami swymi. 34:16 They were separated, and repented not: they tempted me, they scoffed at me with scorn: * they gnashed upon me with their teeth.

34:17 Dómine, quando respícies? * restítue ánimam meam a malignitáte eórum, a leónibus únicam meam. 34:17 Panie, kiedyż wejrzysz? * Wyrwij duszę moją od złości ich, od lwów jedyną moją. 34:17 Lord, when wilt thou look upon me? * rescue thou my soul from their malice: my only one from the lions. 34:17 Dómine, quando respícies? * restítue ánimam meam a malignitáte eórum, a leónibus únicam meam. 34:17 Panie, kiedyż wejrzysz? * Wyrwij duszę moją od złości ich, od lwów jedyną moją. 34:17 Lord, when wilt thou look upon me? * rescue thou my soul from their malice: my only one from the lions.

34:18 Confitébor tibi in ecclésia magna, * in pópulo gravi laudábo te. 34:18 Będę Cię wysławiał w zebraniu wielkim, * między ludem ogromnym będę Cię chwalił. 34:18 I will give thanks to thee in a great church; * I will praise thee in a strong people. 34:18 Confitébor tibi in ecclésia magna, * in pópulo gravi laudábo te. 34:18 Będę Cię wysławiał w zebraniu wielkim, * między ludem ogromnym będę Cię chwalił. 34:18 I will give thanks to thee in a great church; * I will praise thee in a strong people.

34:19 Non supergáudeant mihi qui adversántur mihi iníque: * qui odérunt me gratis et ánnuunt óculis. 34:19 Niech się nie weselą ze mnie, którzy mi się niesprawiedliwie sprzeciwiają, * którzy mię bez powodu w nienawiści mają, a mrugają oczyma. 34:19 Let not them that are my enemies wrongfully rejoice over me: * who have hated me without cause, and wink with the eyes. 34:19 Non supergáudeant mihi qui adversántur mihi iníque: * qui odérunt me gratis et ánnuunt óculis. 34:19 Niech się nie weselą ze mnie, którzy mi się niesprawiedliwie sprzeciwiają, * którzy mię bez powodu w nienawiści mają, a mrugają oczyma. 34:19 Let not them that are my enemies wrongfully rejoice over me: * who have hated me without cause, and wink with the eyes.

34:20 Quóniam mihi quidem pacífice loquebántur: * et in iracúndia terræ loquéntes, dolos cogitábant. 34:20 Bo ze mną wprawdzie spokojnie mówili, * ale w gniewie ziemskim mówiąc, zdrady obmyślali. 34:20 For they spoke indeed peaceably to me; * and speaking in the anger of the earth they devised guile. 34:20 Quóniam mihi quidem pacífice loquebántur: * et in iracúndia terræ loquéntes, dolos cogitábant. 34:20 Bo ze mną wprawdzie spokojnie mówili, * ale w gniewie ziemskim mówiąc, zdrady obmyślali. 34:20 For they spoke indeed peaceably to me; * and speaking in the anger of the earth they devised guile.

34:21 Et dilatavérunt super me os suum: * dixérunt: Euge, euge, vidérunt óculi nostri. 34:21 I rozwarli na mnie gęby swoje, * mówiąc: Ha, ha, oglądały oczy nasze. 34:21 And they opened their mouth wide against me; * they said: Well done, well done, our eyes have seen it. 34:21 Et dilatavérunt super me os suum: * dixérunt: Euge, euge, vidérunt óculi nostri. 34:21 I rozwarli na mnie gęby swoje, * mówiąc: Ha, ha, oglądały oczy nasze. 34:21 And they opened their mouth wide against me; * they said: Well done, well done, our eyes have seen it.

34:22 Vidísti, Dómine, ne síleas: * Dómine, ne discédas a me. 34:22 Widziałeś, Panie, nie milcz. * Panie, nie odchodź ode mnie. 34:22 Thou hast seen, O Lord, be not thou silent: * O Lord, depart not from me. 34:22 Vidísti, Dómine, ne síleas: * Dómine, ne discédas a me. 34:22 Widziałeś, Panie, nie milcz. * Panie, nie odchodź ode mnie. 34:22 Thou hast seen, O Lord, be not thou silent: * O Lord, depart not from me.

34:23 Exsúrge et inténde judício meo: * Deus meus, et Dóminus meus in causam meam. 34:23 Powstań i pilnuj sądu mego: * Boże mój i Panie mój, sprawy mojej. 34:23 Arise, and be attentive to my judgment: * to my cause, my God, and my Lord. 34:23 Exsúrge et inténde judício meo: * Deus meus, et Dóminus meus in causam meam. 34:23 Powstań i pilnuj sądu mego: * Boże mój i Panie mój, sprawy mojej. 34:23 Arise, and be attentive to my judgment: * to my cause, my God, and my Lord.

34:24 Júdica me secúndum justítiam tuam, Dómine, Deus meus, * et non supergáudeant mihi. 34:24 Sądź mię według sprawiedliwości Twojej, Panie, Boże mój, * a niech się nie cieszą ze mnie. 34:24 Judge me, O Lord my God according to thy justice, * and let them not rejoice over me. 34:24 Júdica me secúndum justítiam tuam, Dómine, Deus meus, * et non supergáudeant mihi. 34:24 Sądź mię według sprawiedliwości Twojej, Panie, Boże mój, * a niech się nie cieszą ze mnie. 34:24 Judge me, O Lord my God according to thy justice, * and let them not rejoice over me.

34:25 Non dicant in córdibus suis: Euge, euge, ánimæ nostræ: * nec dicant: Devorávimus eum. 34:25 Niechaj nie mówią w sercach swoich: Ha, ha, radość dla duszy naszej, * i niech nie mówią: Pożarliśmy go. 34:25 Let them not say in their hearts: It is well, it is well, to our mind: * neither let them say: We have swallowed him up. 34:25 Non dicant in córdibus suis: Euge, euge, ánimæ nostræ: * nec dicant: Devorávimus eum. 34:25 Niechaj nie mówią w sercach swoich: Ha, ha, radość dla duszy naszej, * i niech nie mówią: Pożarliśmy go. 34:25 Let them not say in their hearts: It is well, it is well, to our mind: * neither let them say: We have swallowed him up.

34:26 Erubéscant et revereántur simul, * qui gratulántur malis meis. 34:26 Niech będą zawstydzeni i pohańbieni razem ci, * którzy się weselą z nieszczęścia mojego. 34:26 Let them blush: and be ashamed together, * who rejoice at my evils. 34:26 Erubéscant et revereántur simul, * qui gratulántur malis meis. 34:26 Niech będą zawstydzeni i pohańbieni razem ci, * którzy się weselą z nieszczęścia mojego. 34:26 Let them blush: and be ashamed together, * who rejoice at my evils.

34:26 Induántur confusióne et reveréntia * qui magna loquúntur super me. 34:26 Niechaj będą obleczeni w hańbę i w sromotę ci, * którzy z pychą mówią przeciwko mnie. 34:26 Let them be clothed with confusion and shame, * who speak great things against me. 34:26 Induántur confusióne et reveréntia * qui magna loquúntur super me. 34:26 Niechaj będą obleczeni w hańbę i w sromotę ci, * którzy z pychą mówią przeciwko mnie. 34:26 Let them be clothed with confusion and shame, * who speak great things against me.

34:27 Exsúltent et læténtur qui volunt justítiam meam: * et dicant semper: Magnificétur Dóminus qui volunt pacem servi ejus. 34:27 Niech się radują i weselą, którzy chcą sprawiedliwości mojej, * i niech mówią zawsze: Niech będzie uwielbiony Pan, którzy pragną pokoju dla sługi Jego. 34:27 Let them rejoice and be glad, who are well pleased with my justice, * and let them say always: The Lord be magnified, who delights in the peace of his servant. 34:27 Exsúltent et læténtur qui volunt justítiam meam: * et dicant semper: Magnificétur Dóminus qui volunt pacem servi ejus. 34:27 Niech się radują i weselą, którzy chcą sprawiedliwości mojej, * i niech mówią zawsze: Niech będzie uwielbiony Pan, którzy pragną pokoju dla sługi Jego. 34:27 Let them rejoice and be glad, who are well pleased with my justice, * and let them say always: The Lord be magnified, who delights in the peace of his servant.

34:28 Et lingua mea meditábitur justítiam tuam, * tota die laudem tuam. 34:28 A język mój będzie opowiadał sprawiedliwość Twoją, * cały dzień chwałę Twoją. 34:28 And my tongue shall meditate thy justice, * thy praise all the day long. 34:28 Et lingua mea meditábitur justítiam tuam, * tota die laudem tuam. 34:28 A język mój będzie opowiadał sprawiedliwość Twoją, * cały dzień chwałę Twoją. 34:28 And my tongue shall meditate thy justice, * thy praise all the day long.

Psalmus 35

35:2 Dixit injústus ut delínquat in semetípso: * non est timor Dei ante óculos ejus. 35:2 Rzekł niesprawiedliwy sam w sobie, że będzie grzeszył, * nie masz bojaźni Bożej przed oczyma jego. 35:2 The unjust hath said within himself, that he would sin: * there is no fear of God before his eyes. 35:2 Dixit injústus ut delínquat in semetípso: * non est timor Dei ante óculos ejus. 35:2 Rzekł niesprawiedliwy sam w sobie, że będzie grzeszył, * nie masz bojaźni Bożej przed oczyma jego. 35:2 The unjust hath said within himself, that he would sin: * there is no fear of God before his eyes.

35:3 Quóniam dolóse egit in conspéctu ejus: * ut inveniátur iníquitas ejus ad ódium. 35:3 Albowiem zdradliwie działał przed obliczem Jego, * tak że się znalazła nieprawość jego w nienawiści. 35:3 For in his sight he hath done deceitfully, * that his iniquity may be found unto hatred. 35:3 Quóniam dolóse egit in conspéctu ejus: * ut inveniátur iníquitas ejus ad ódium. 35:3 Albowiem zdradliwie działał przed obliczem Jego, * tak że się znalazła nieprawość jego w nienawiści. 35:3 For in his sight he hath done deceitfully, * that his iniquity may be found unto hatred.

35:4 Verba oris ejus iníquitas, et dolus: * nóluit intellégere ut bene ágeret. 35:4 Słowa ust jego oto nieprawość i zdrada, * nie chciał zrozumieć, aby dobrze czynić. 35:4 The words of his mouth are iniquity and guile: * he would not understand that he might do well. 35:4 Verba oris ejus iníquitas, et dolus: * nóluit intellégere ut bene ágeret. 35:4 Słowa ust jego oto nieprawość i zdrada, * nie chciał zrozumieć, aby dobrze czynić. 35:4 The words of his mouth are iniquity and guile: * he would not understand that he might do well.

35:5 Iniquitátem meditátus est in cubíli suo: * ástitit omni viæ non bonæ, malítiam autem non odívit. 35:5 Nieprawość obmyślał na łożu swoim, * stał przy wszelkiej drodze niedobrej, a zła nie miał w nienawiści. 35:5 He hath devised iniquity on his bed, * he hath set himself on every way that is not good: but evil he hath not hated. 35:5 Iniquitátem meditátus est in cubíli suo: * ástitit omni viæ non bonæ, malítiam autem non odívit. 35:5 Nieprawość obmyślał na łożu swoim, * stał przy wszelkiej drodze niedobrej, a zła nie miał w nienawiści. 35:5 He hath devised iniquity on his bed, * he hath set himself on every way that is not good: but evil he hath not hated.

35:6 Dómine, in cælo misericórdia tua: * et véritas tua usque ad nubes. 35:6 Panie, w niebie miłosierdzie Twoje, * a prawda Twoja aż pod obłoki. 35:6 O Lord, thy mercy is in heaven, * and thy truth reacheth even to the clouds. 35:6 Dómine, in cælo misericórdia tua: * et véritas tua usque ad nubes. 35:6 Panie, w niebie miłosierdzie Twoje, * a prawda Twoja aż pod obłoki. 35:6 O Lord, thy mercy is in heaven, * and thy truth reacheth even to the clouds.

35:7 Justítia tua sicut montes Dei: * judícia tua abýssus multa. 35:7 Sprawiedliwość Twoja jak góry Boże, * sądy Twoje jak przepaść wielka. 35:7 Thy justice is as the mountains of God, * thy judgments are a great deep. 35:7 Justítia tua sicut montes Dei: * judícia tua abýssus multa. 35:7 Sprawiedliwość Twoja jak góry Boże, * sądy Twoje jak przepaść wielka. 35:7 Thy justice is as the mountains of God, * thy judgments are a great deep.

35:7 Hómines, et juménta salvábis, Dómine: * quemádmodum multiplicásti misericórdiam tuam, Deus. 35:7 Ludzi i bydlęta zbawisz, Panie: * jakże rozmnożyłeś miłosierdzie Twoje, Boże. 35:7 Men and beasts thou wilt preserve, O Lord: * O how hast thou multiplied thy mercy, O God! 35:7 Hómines, et juménta salvábis, Dómine: * quemádmodum multiplicásti misericórdiam tuam, Deus. 35:7 Ludzi i bydlęta zbawisz, Panie: * jakże rozmnożyłeś miłosierdzie Twoje, Boże. 35:7 Men and beasts thou wilt preserve, O Lord: * O how hast thou multiplied thy mercy, O God!

35:8 Fílii autem hóminum, * in tégmine alárum tuárum sperábunt. 35:8 A synowie człowieczy * w cieniu skrzydeł Twoich nadzieję mieć będą. 35:8 But the children of men * shall put their trust under the covert of thy wings. 35:8 Fílii autem hóminum, * in tégmine alárum tuárum sperábunt. 35:8 A synowie człowieczy * w cieniu skrzydeł Twoich nadzieję mieć będą. 35:8 But the children of men * shall put their trust under the covert of thy wings.

35:9 Inebriabúntur ab ubertáte domus tuæ: * et torrénte voluptátis tuæ potábis eos. 35:9 Będą upojeni obfitością domu Twego * i strumieniem rozkoszy Twojej napoisz ich. 35:9 They shall be inebriated with the plenty of thy house; * and thou shalt make them drink of the torrent of thy pleasure. 35:9 Inebriabúntur ab ubertáte domus tuæ: * et torrénte voluptátis tuæ potábis eos. 35:9 Będą upojeni obfitością domu Twego * i strumieniem rozkoszy Twojej napoisz ich. 35:9 They shall be inebriated with the plenty of thy house; * and thou shalt make them drink of the torrent of thy pleasure.

35:10 Quóniam apud te est fons vitæ: * et in lúmine tuo vidébimus lumen. 35:10 Albowiem u Ciebie jest zdrój żywota, * a w światłości Twojej będziemy oglądać światłość. 35:10 For with thee is the fountain of life; * and in thy light we shall see light. 35:10 Quóniam apud te est fons vitæ: * et in lúmine tuo vidébimus lumen. 35:10 Albowiem u Ciebie jest zdrój żywota, * a w światłości Twojej będziemy oglądać światłość. 35:10 For with thee is the fountain of life; * and in thy light we shall see light.

35:11 Præténde misericórdiam tuam sciéntibus te, * et justítiam tuam his, qui recto sunt corde. 35:11 Rozciągnij miłosierdzie Twoje nad tymi, którzy Cię znają, * a sprawiedliwość Twoją nad tymi, którzy są prawego serca. 35:11 Extend thy mercy to them that know thee, * and thy justice to them that are right in heart. 35:11 Præténde misericórdiam tuam sciéntibus te, * et justítiam tuam his, qui recto sunt corde. 35:11 Rozciągnij miłosierdzie Twoje nad tymi, którzy Cię znają, * a sprawiedliwość Twoją nad tymi, którzy są prawego serca. 35:11 Extend thy mercy to them that know thee, * and thy justice to them that are right in heart.

35:12 Non véniat mihi pes supérbiæ: * et manus peccatóris non móveat me. 35:12 Niech nie następuje na mnie noga pychy, * a ręka grzesznego niech mnie nie porusza. 35:12 Let not the foot of pride come to me, * and let not the hand of the sinner move me. 35:12 Non véniat mihi pes supérbiæ: * et manus peccatóris non móveat me. 35:12 Niech nie następuje na mnie noga pychy, * a ręka grzesznego niech mnie nie porusza. 35:12 Let not the foot of pride come to me, * and let not the hand of the sinner move me.

35:13 Ibi cecidérunt qui operántur iniquitátem: * expúlsi sunt, nec potuérunt stare. 35:13 Tam upadli, którzy czynią nieprawość: * wygnani są i nie mogli się ostać. 35:13 There the workers of iniquity are fallen, * they are cast out, and could not stand. 35:13 Ibi cecidérunt qui operántur iniquitátem: * expúlsi sunt, nec potuérunt stare. 35:13 Tam upadli, którzy czynią nieprawość: * wygnani są i nie mogli się ostać. 35:13 There the workers of iniquity are fallen, * they are cast out, and could not stand.

Psalmus 36

36:1 Noli æmulári in malignántibus: * neque zeláveris faciéntes iniquitátem. 36:1 Nie obruszaj się z powodu złoczyńców * i nie zazdrość czyniącym nieprawość. 36:1 Be not emulous of evildoers; * nor envy them that work iniquity. 36:1 Noli æmulári in malignántibus: * neque zeláveris faciéntes iniquitátem. 36:1 Nie obruszaj się z powodu złoczyńców * i nie zazdrość czyniącym nieprawość. 36:1 Be not emulous of evildoers; * nor envy them that work iniquity.

36:2 Quóniam tamquam fænum velóciter aréscent: * et quemádmodum ólera herbárum cito décident. 36:2 Albowiem uwiędną prędko jak trawa, * a jak liście ziela wnet opadną. 36:2 For they shall shortly wither away as grass, * and as the green herbs shall quickly fall. 36:2 Quóniam tamquam fænum velóciter aréscent: * et quemádmodum ólera herbárum cito décident. 36:2 Albowiem uwiędną prędko jak trawa, * a jak liście ziela wnet opadną. 36:2 For they shall shortly wither away as grass, * and as the green herbs shall quickly fall.

36:3 Spera in Dómino, et fac bonitátem: * et inhábita terram, et pascéris in divítiis ejus. 36:3 Miej nadzieję w Panu, a czyń dobrze, * i mieszkaj w ziemi, a będziesz się karmił jej bogactwami. 36:3 Trust in the Lord, and do good, * and dwell in the land, and thou shalt be fed with its riches. 36:3 Spera in Dómino, et fac bonitátem: * et inhábita terram, et pascéris in divítiis ejus. 36:3 Miej nadzieję w Panu, a czyń dobrze, * i mieszkaj w ziemi, a będziesz się karmił jej bogactwami. 36:3 Trust in the Lord, and do good, * and dwell in the land, and thou shalt be fed with its riches.

36:4 Delectáre in Dómino: * et dabit tibi petitiónes cordis tui. 36:4 Rozkoszuj się w Panu, * a da ci, czego pożąda twe serce. 36:4 Delight in the Lord, * and he will give thee the requests of thy heart. 36:4 Delectáre in Dómino: * et dabit tibi petitiónes cordis tui. 36:4 Rozkoszuj się w Panu, * a da ci, czego pożąda twe serce. 36:4 Delight in the Lord, * and he will give thee the requests of thy heart.

36:5 Revéla Dómino viam tuam, et spera in eo: * et ipse fáciet. 36:5 Objaw Panu drogę twoją i miej nadzieję w Nim, * a On uczyni. 36:5 Commit thy way to the Lord, and trust in him, * and he will do it. 36:5 Revéla Dómino viam tuam, et spera in eo: * et ipse fáciet. 36:5 Objaw Panu drogę twoją i miej nadzieję w Nim, * a On uczyni. 36:5 Commit thy way to the Lord, and trust in him, * and he will do it.

36:6 Et edúcet quasi lumen justítiam tuam: et judícium tuum tamquam merídiem: * súbditus esto Dómino, et ora eum. 36:6 I wywiedzie jak światłość sprawiedliwość twoją, a sąd twój jak gdyby południe: * bądź poddany Panu i módl się do Niego. 36:6 And he will bring forth thy justice as the light, and thy judgment as the noonday: * be subject to the Lord and pray to him. 36:6 Et edúcet quasi lumen justítiam tuam: et judícium tuum tamquam merídiem: * súbditus esto Dómino, et ora eum. 36:6 I wywiedzie jak światłość sprawiedliwość twoją, a sąd twój jak gdyby południe: * bądź poddany Panu i módl się do Niego. 36:6 And he will bring forth thy justice as the light, and thy judgment as the noonday: * be subject to the Lord and pray to him.

36:7 Noli æmulári in eo, qui prosperátur in via sua: * in hómine faciénte injustítias. 36:7 Nie obruszaj się na tego, któremu się szczęści na drodze jego, * na człowieka postępującego niesprawiedliwie. 36:7 Envy not the man who prospereth in his way; * the man who doth unjust things. 36:7 Noli æmulári in eo, qui prosperátur in via sua: * in hómine faciénte injustítias. 36:7 Nie obruszaj się na tego, któremu się szczęści na drodze jego, * na człowieka postępującego niesprawiedliwie. 36:7 Envy not the man who prospereth in his way; * the man who doth unjust things.

36:8 Désine ab ira, et derelínque furórem: * noli æmulári ut malignéris. 36:8 Zaprzestań gniewu i porzuć zapalczywość, * nie obruszaj się, abyś miał źle czynić. 36:8 Cease from anger, and leave rage; * have no emulation to do evil. 36:8 Désine ab ira, et derelínque furórem: * noli æmulári ut malignéris. 36:8 Zaprzestań gniewu i porzuć zapalczywość, * nie obruszaj się, abyś miał źle czynić. 36:8 Cease from anger, and leave rage; * have no emulation to do evil.

36:9 Quóniam qui malignántur, exterminabúntur: * sustinéntes autem Dóminum, ipsi hereditábunt terram. 36:9 Albowiem którzy źle czynią będą wykorzenieni, * lecz oczekujący Pana, ci odziedziczą ziemię. 36:9 For the evildoers shall be cut off: * but they that wait upon the Lord shall inherit the land. 36:9 Quóniam qui malignántur, exterminabúntur: * sustinéntes autem Dóminum, ipsi hereditábunt terram. 36:9 Albowiem którzy źle czynią będą wykorzenieni, * lecz oczekujący Pana, ci odziedziczą ziemię. 36:9 For the evildoers shall be cut off: * but they that wait upon the Lord shall inherit the land.

36:10 Et adhuc pusíllum, et non erit peccátor: * et quæres locum ejus et non invénies. 36:10 I jeszcze chwila, a nie będzie grzesznika, * i będziesz szukał miejsca jego, a nie znajdziesz. 36:10 For yet a little while, and the wicked shall not be: * and thou shalt seek his place, and shalt not find it. 36:10 Et adhuc pusíllum, et non erit peccátor: * et quæres locum ejus et non invénies. 36:10 I jeszcze chwila, a nie będzie grzesznika, * i będziesz szukał miejsca jego, a nie znajdziesz. 36:10 For yet a little while, and the wicked shall not be: * and thou shalt seek his place, and shalt not find it.

36:11 Mansuéti autem hereditábunt terram: * et delectabúntur in multitúdine pacis. 36:11 Ale cisi odziedziczą ziemię * i cieszyć się będą wielkim pokojem. 36:11 But the meek shall inherit the land, * and shall delight in abundance of peace. 36:11 Mansuéti autem hereditábunt terram: * et delectabúntur in multitúdine pacis. 36:11 Ale cisi odziedziczą ziemię * i cieszyć się będą wielkim pokojem. 36:11 But the meek shall inherit the land, * and shall delight in abundance of peace.

36:12 Observábit peccátor justum: * et stridébit super eum déntibus suis. 36:12 Będzie śledził grzesznik sprawiedliwego * i będzie nań zgrzytał zębami swymi. 36:12 The sinner shall watch the just man: * and shall gnash upon him with his teeth. 36:12 Observábit peccátor justum: * et stridébit super eum déntibus suis. 36:12 Będzie śledził grzesznik sprawiedliwego * i będzie nań zgrzytał zębami swymi. 36:12 The sinner shall watch the just man: * and shall gnash upon him with his teeth.

36:13 Dóminus autem irridébit eum: * quóniam próspicit quod véniet dies ejus. 36:13 Ale Pan będzie się śmiał z niego, * bo widzi, że nadchodzi dzień jego. 36:13 But the Lord shall laugh at him: * for he foreseeth that his day shall come. 36:13 Dóminus autem irridébit eum: * quóniam próspicit quod véniet dies ejus. 36:13 Ale Pan będzie się śmiał z niego, * bo widzi, że nadchodzi dzień jego. 36:13 But the Lord shall laugh at him: * for he foreseeth that his day shall come.

36:14 Gládium evaginavérunt peccatóres: * intendérunt arcum suum, 36:14 Miecza dobyli grzesznicy, * naciągnęli łuk swój. 36:14 The wicked have drawn out the sword: * they have bent their bow. 36:14 Gládium evaginavérunt peccatóres: * intendérunt arcum suum, 36:14 Miecza dobyli grzesznicy, * naciągnęli łuk swój. 36:14 The wicked have drawn out the sword: * they have bent their bow.

36:14 Ut deíciant páuperem et ínopem: * ut trucídent rectos corde. 36:14 Aby porazić ubogiego i niedostatniego, * aby pomordować ludzi prawego serca. 36:14 To cast down the poor and needy, * to kill the upright of heart. 36:14 Ut deíciant páuperem et ínopem: * ut trucídent rectos corde. 36:14 Aby porazić ubogiego i niedostatniego, * aby pomordować ludzi prawego serca. 36:14 To cast down the poor and needy, * to kill the upright of heart.

36:15 Gládius eórum intret in corda ipsórum: * et arcus eórum confringátur. 36:15 Miecz ich niech wnijdzie w serca ich, * a łuk ich niech się złamie. 36:15 Let their sword enter into their own hearts, * and let their bow be broken. 36:15 Gládius eórum intret in corda ipsórum: * et arcus eórum confringátur. 36:15 Miecz ich niech wnijdzie w serca ich, * a łuk ich niech się złamie. 36:15 Let their sword enter into their own hearts, * and let their bow be broken.

36:16 Mélius est módicum justo, * super divítias peccatórum multas. 36:16 Lepsza jest trocha u sprawiedliwego, * niźli wielkie bogactwa grzeszników. 36:16 Better is a little to the just, * than the great riches of the wicked. 36:16 Mélius est módicum justo, * super divítias peccatórum multas. 36:16 Lepsza jest trocha u sprawiedliwego, * niźli wielkie bogactwa grzeszników. 36:16 Better is a little to the just, * than the great riches of the wicked.

36:17 Quóniam brácchia peccatórum conteréntur: * confírmat autem justos Dóminus. 36:17 Albowiem ramiona grzeszników połamią się, * a sprawiedliwych Pan utwierdza. 36:17 For the arms of the wicked shall be broken in pieces; * but the Lord strengtheneth the just. 36:17 Quóniam brácchia peccatórum conteréntur: * confírmat autem justos Dóminus. 36:17 Albowiem ramiona grzeszników połamią się, * a sprawiedliwych Pan utwierdza. 36:17 For the arms of the wicked shall be broken in pieces; * but the Lord strengtheneth the just.

36:18 Novit Dóminus dies immaculatórum: * et heréditas eórum in ætérnum erit. 36:18 Zna Pan dni nieskalanych, * a dziedzictwo ich na wieki będzie. 36:18 The Lord knoweth the days of the undefiled; * and their inheritance shall be for ever. 36:18 Novit Dóminus dies immaculatórum: * et heréditas eórum in ætérnum erit. 36:18 Zna Pan dni nieskalanych, * a dziedzictwo ich na wieki będzie. 36:18 The Lord knoweth the days of the undefiled; * and their inheritance shall be for ever.

36:19 Non confundéntur in témpore malo, et in diébus famis saturabúntur: * quia peccatóres períbunt. 36:19 Nie będą zawstydzeni w zły czas, i w dni głodu będą nasyceni: * albowiem grzesznicy zginą. 36:19 They shall not be confounded in the evil time; and in the days of famine they shall be filled, * because the wicked shall perish. 36:19 Non confundéntur in témpore malo, et in diébus famis saturabúntur: * quia peccatóres períbunt. 36:19 Nie będą zawstydzeni w zły czas, i w dni głodu będą nasyceni: * albowiem grzesznicy zginą. 36:19 They shall not be confounded in the evil time; and in the days of famine they shall be filled, * because the wicked shall perish.

36:20 Inimíci vero Dómini mox ut honorificáti fúerint et exaltáti: * deficiéntes, quemádmodum fumus defícient. 36:20 A nieprzyjaciele Pańscy, skoro będą uczczeni i wyniesieni, * ustając jako dym ustaną. 36:20 And the enemies of the Lord, presently after they shall be honoured and exalted, * shall come to nothing and vanish like smoke. 36:20 Inimíci vero Dómini mox ut honorificáti fúerint et exaltáti: * deficiéntes, quemádmodum fumus defícient. 36:20 A nieprzyjaciele Pańscy, skoro będą uczczeni i wyniesieni, * ustając jako dym ustaną. 36:20 And the enemies of the Lord, presently after they shall be honoured and exalted, * shall come to nothing and vanish like smoke.

36:21 Mutuábitur peccátor, et non solvet: * justus autem miserétur et tríbuet. 36:21 Będzie pożyczał grzesznik, a nie zapłaci, * ale sprawiedliwy zmiłuje się i da. 36:21 The sinner shall borrow, and not pay again; * but the just sheweth mercy and shall give. 36:21 Mutuábitur peccátor, et non solvet: * justus autem miserétur et tríbuet. 36:21 Będzie pożyczał grzesznik, a nie zapłaci, * ale sprawiedliwy zmiłuje się i da. 36:21 The sinner shall borrow, and not pay again; * but the just sheweth mercy and shall give.

36:22 Quia benedicéntes ei hereditábunt terram: * maledicéntes autem ei disperíbunt. 36:22 Albowiem błogosławiący go odziedziczą ziemię, * ale złorzeczący mu zginą. 36:22 For such as bless him shall inherit the land: * but such as curse him shall perish. 36:22 Quia benedicéntes ei hereditábunt terram: * maledicéntes autem ei disperíbunt. 36:22 Albowiem błogosławiący go odziedziczą ziemię, * ale złorzeczący mu zginą. 36:22 For such as bless him shall inherit the land: * but such as curse him shall perish.

36:23 Apud Dóminum gressus hóminis dirigéntur: * et viam ejus volet. 36:23 Przez Pana kroki człowieka będą prostowane * i drogi jego upodoba sobie. 36:23 With the Lord shall the steps of a man be directed, * and he shall like well his way. 36:23 Apud Dóminum gressus hóminis dirigéntur: * et viam ejus volet. 36:23 Przez Pana kroki człowieka będą prostowane * i drogi jego upodoba sobie. 36:23 With the Lord shall the steps of a man be directed, * and he shall like well his way.

36:24 Cum cecíderit non collidétur: * quia Dóminus suppónit manum suam. 36:24 Gdy się powali, nie stłucze się, * bo Pan podkłada rękę swoją. 36:24 When he shall fall he shall not be bruised, * for the Lord putteth his hand under him. 36:24 Cum cecíderit non collidétur: * quia Dóminus suppónit manum suam. 36:24 Gdy się powali, nie stłucze się, * bo Pan podkłada rękę swoją. 36:24 When he shall fall he shall not be bruised, * for the Lord putteth his hand under him.

36:25 Júnior fui, étenim sénui: * et non vidi justum derelíctum, nec semen ejus quærens panem. 36:25 Byłem młody i zestarzałem się, * a nie widziałem sprawiedliwego opuszczonego, ani potomstwa jego szukającego chleba. 36:25 I have been young, and now am old; * and I have not seen the just forsaken, nor his seed seeking bread. 36:25 Júnior fui, étenim sénui: * et non vidi justum derelíctum, nec semen ejus quærens panem. 36:25 Byłem młody i zestarzałem się, * a nie widziałem sprawiedliwego opuszczonego, ani potomstwa jego szukającego chleba. 36:25 I have been young, and now am old; * and I have not seen the just forsaken, nor his seed seeking bread.

36:26 Tota die miserétur et cómmodat: * et semen illíus in benedictióne erit. 36:26 Cały dzień czyni miłosierdzie i pożycza, * a potomstwo jego w błogosławieństwie będzie. 36:26 He sheweth mercy, and lendeth all the day long; * and his seed shall be in blessing. 36:26 Tota die miserétur et cómmodat: * et semen illíus in benedictióne erit. 36:26 Cały dzień czyni miłosierdzie i pożycza, * a potomstwo jego w błogosławieństwie będzie. 36:26 He sheweth mercy, and lendeth all the day long; * and his seed shall be in blessing.

36:27 Declína a malo, et fac bonum: * et inhábita in sǽculum sǽculi. 36:27 Odstępuj od złego, a czyń dobrze * i mieszkaj na wieki wieków. 36:27 Decline from evil and do good, * and dwell for ever and ever. 36:27 Declína a malo, et fac bonum: * et inhábita in sǽculum sǽculi. 36:27 Odstępuj od złego, a czyń dobrze * i mieszkaj na wieki wieków. 36:27 Decline from evil and do good, * and dwell for ever and ever.

36:28 Quia Dóminus amat judícium, et non derelínquet sanctos suos: * in ætérnum conservabúntur. 36:28 Albowiem Pan miłuje sąd, a nie opuści świętych swoich: * na wieki będą zachowani. 36:28 For the Lord loveth judgment, and will not forsake his saints: * they shall be preserved for ever. 36:28 Quia Dóminus amat judícium, et non derelínquet sanctos suos: * in ætérnum conservabúntur. 36:28 Albowiem Pan miłuje sąd, a nie opuści świętych swoich: * na wieki będą zachowani. 36:28 For the Lord loveth judgment, and will not forsake his saints: * they shall be preserved for ever.

36:28 Injústi puniéntur: * et semen impiórum períbit. 36:28 Niesprawiedliwi będą pokarani * i potomstwo niezbożnych zginie. 36:28 The unjust shall be punished, * and the seed of the wicked shall perish. 36:28 Injústi puniéntur: * et semen impiórum períbit. 36:28 Niesprawiedliwi będą pokarani * i potomstwo niezbożnych zginie. 36:28 The unjust shall be punished, * and the seed of the wicked shall perish.

36:29 Justi autem hereditábunt terram: * et inhabitábunt in sǽculum sǽculi super eam. 36:29 Sprawiedliwi zaś odziedziczą ziemię * i będą mieszkali na niej na wieki wieków. 36:29 But the just shall inherit the land, * and shall dwell therein for evermore. 36:29 Justi autem hereditábunt terram: * et inhabitábunt in sǽculum sǽculi super eam. 36:29 Sprawiedliwi zaś odziedziczą ziemię * i będą mieszkali na niej na wieki wieków. 36:29 But the just shall inherit the land, * and shall dwell therein for evermore.

36:30 Os justi meditábitur sapiéntiam, * et lingua ejus loquétur judícium. 36:30 Usta sprawiedliwego będą myśleć o mądrości, * a język jego będzie mówił, co słuszne. 36:30 The mouth of the just shall meditate wisdom: * and his tongue shall speak judgment. 36:30 Os justi meditábitur sapiéntiam, * et lingua ejus loquétur judícium. 36:30 Usta sprawiedliwego będą myśleć o mądrości, * a język jego będzie mówił, co słuszne. 36:30 The mouth of the just shall meditate wisdom: * and his tongue shall speak judgment.

36:31 Lex Dei ejus in corde ipsíus, * et non supplantabúntur gressus ejus. 36:31 Zakon Boga jego w sercu jego, * a nie zachwieją się kroki jego. 36:31 The law of his God is in his heart, * and his steps shall not be supplanted. 36:31 Lex Dei ejus in corde ipsíus, * et non supplantabúntur gressus ejus. 36:31 Zakon Boga jego w sercu jego, * a nie zachwieją się kroki jego. 36:31 The law of his God is in his heart, * and his steps shall not be supplanted.

36:32 Consíderat peccátor justum: * et quærit mortificáre eum. 36:32 Wypatruje grzesznik sprawiedliwego * i szuka, aby go zabić. 36:32 The wicked watcheth the just man, * and seeketh to put him to death. 36:32 Consíderat peccátor justum: * et quærit mortificáre eum. 36:32 Wypatruje grzesznik sprawiedliwego * i szuka, aby go zabić. 36:32 The wicked watcheth the just man, * and seeketh to put him to death.

36:33 Dóminus autem non derelínquet eum in mánibus ejus: * nec damnábit eum, cum judicábitur illi. 36:33 A Pan nie zostawi go w rękach jego * i nie potępi go, gdy będzie sądzony od niego. 36:33 But the Lord will not leave him in his hands; * nor condemn him when he shall be judged. 36:33 Dóminus autem non derelínquet eum in mánibus ejus: * nec damnábit eum, cum judicábitur illi. 36:33 A Pan nie zostawi go w rękach jego * i nie potępi go, gdy będzie sądzony od niego. 36:33 But the Lord will not leave him in his hands; * nor condemn him when he shall be judged.

36:34 Exspécta Dóminum, et custódi viam ejus: et exaltábit te ut hereditáte cápias terram: * cum períerint peccatóres vidébis. 36:34 Czekaj na Pana i strzeż drogi Jego, a wywyższy cię, żebyś odziedziczył ziemię: * ujrzysz, gdy niezbożni poginą. 36:34 Expect the Lord and keep his way: and he will exalt thee to inherit the land: * when the sinners shall perish thou shalt see. 36:34 Exspécta Dóminum, et custódi viam ejus: et exaltábit te ut hereditáte cápias terram: * cum períerint peccatóres vidébis. 36:34 Czekaj na Pana i strzeż drogi Jego, a wywyższy cię, żebyś odziedziczył ziemię: * ujrzysz, gdy niezbożni poginą. 36:34 Expect the Lord and keep his way: and he will exalt thee to inherit the land: * when the sinners shall perish thou shalt see.

36:35 Vidi ímpium superexaltátum, * et elevátum sicut cedros Líbani. 36:35 Widziałem niezbożnika wyniosłego * i podniesionego jak cedry libańskie. 36:35 I have seen the wicked highly exalted, * and lifted up like the cedars of Libanus. 36:35 Vidi ímpium superexaltátum, * et elevátum sicut cedros Líbani. 36:35 Widziałem niezbożnika wyniosłego * i podniesionego jak cedry libańskie. 36:35 I have seen the wicked highly exalted, * and lifted up like the cedars of Libanus.

36:36 Et transívi, et ecce non erat: * et quæsívi eum, et non est invéntus locus ejus. 36:36 I minąłem, a już go nie masz, * i szukałem go, a nie znalazło się miejsce jego. 36:36 And I passed by, and lo, he was not: * and I sought him and his place was not found. 36:36 Et transívi, et ecce non erat: * et quæsívi eum, et non est invéntus locus ejus. 36:36 I minąłem, a już go nie masz, * i szukałem go, a nie znalazło się miejsce jego. 36:36 And I passed by, and lo, he was not: * and I sought him and his place was not found.

36:37 Custódi innocéntiam, et vide æquitátem: * quóniam sunt relíquiæ hómini pacífico. 36:37 Przestrzegaj niewinności i patrz na sprawiedliwość, * albowiem jest potomstwo dla człowieka spokojnego. 36:37 Keep innocence, and behold justice: * for there are remnants for the peaceable man. 36:37 Custódi innocéntiam, et vide æquitátem: * quóniam sunt relíquiæ hómini pacífico. 36:37 Przestrzegaj niewinności i patrz na sprawiedliwość, * albowiem jest potomstwo dla człowieka spokojnego. 36:37 Keep innocence, and behold justice: * for there are remnants for the peaceable man.

36:38 Injústi autem disperíbunt simul: * relíquiæ impiórum interíbunt. 36:38 Lecz niesprawiedliwi wszyscy poginą, * potomstwo niezbożników zginie. 36:38 But the unjust shall be destroyed together: * the remnants of the wicked shall perish. 36:38 Injústi autem disperíbunt simul: * relíquiæ impiórum interíbunt. 36:38 Lecz niesprawiedliwi wszyscy poginą, * potomstwo niezbożników zginie. 36:38 But the unjust shall be destroyed together: * the remnants of the wicked shall perish.

36:39 Salus autem justórum a Dómino: * et protéctor eórum in témpore tribulatiónis. 36:39 A zbawienie sprawiedliwych od Pana, * i obrońcą ich jest czasu utrapienia. 36:39 But the salvation of the just is from the Lord, * and he is their protector in the time of trouble. 36:39 Salus autem justórum a Dómino: * et protéctor eórum in témpore tribulatiónis. 36:39 A zbawienie sprawiedliwych od Pana, * i obrońcą ich jest czasu utrapienia. 36:39 But the salvation of the just is from the Lord, * and he is their protector in the time of trouble.

36:40 Et adjuvábit eos Dóminus et liberábit eos: * et éruet eos a peccatóribus, et salvábit eos: quia speravérunt in eo. 36:40 I wspomoże ich Pan i wybawi ich, * i wyratuje ich od grzeszników i zbawi ich, gdyż w Nim nadzieję mieli. 36:40 And the Lord will help them and deliver them: * and he will rescue them from the wicked, and save them, because they have hoped in him. 36:40 Et adjuvábit eos Dóminus et liberábit eos: * et éruet eos a peccatóribus, et salvábit eos: quia speravérunt in eo. 36:40 I wspomoże ich Pan i wybawi ich, * i wyratuje ich od grzeszników i zbawi ich, gdyż w Nim nadzieję mieli. 36:40 And the Lord will help them and deliver them: * and he will rescue them from the wicked, and save them, because they have hoped in him.

Psalmus 37

37:2 Dómine, ne in furóre tuo árguas me, * neque in ira tua corrípias me. 37:2 Panie, nie karć mnie w zapalczywości Twojej * i w gniewie Twoim mnie nie karz. 37:2 Rebuke me not, O Lord, in thy indignation; * nor chastise me in thy wrath. 37:2 Dómine, ne in furóre tuo árguas me, * neque in ira tua corrípias me. 37:2 Panie, nie karć mnie w zapalczywości Twojej * i w gniewie Twoim mnie nie karz. 37:2 Rebuke me not, O Lord, in thy indignation; * nor chastise me in thy wrath.

37:3 Quóniam sagíttæ tuæ infíxæ sunt mihi: * et confirmásti super me manum tuam. 37:3 Albowiem strzały Twoje utkwiły we mnie * i ciężko położyłeś na mnie rękę Twoją. 37:3 For thy arrows are fastened in me: * and thy hand hath been strong upon me. 37:3 Quóniam sagíttæ tuæ infíxæ sunt mihi: * et confirmásti super me manum tuam. 37:3 Albowiem strzały Twoje utkwiły we mnie * i ciężko położyłeś na mnie rękę Twoją. 37:3 For thy arrows are fastened in me: * and thy hand hath been strong upon me.

37:4 Non est sánitas in carne mea a fácie iræ tuæ: * non est pax óssibus meis a fácie peccatórum meórum. 37:4 Nie masz zdrowia w ciele moim dla gniewu Twego, * nie masz pokoju kościom moim dla grzechów moich. 37:4 There is no health in my flesh, because of thy wrath: * there is no peace for my bones, because of my sins. 37:4 Non est sánitas in carne mea a fácie iræ tuæ: * non est pax óssibus meis a fácie peccatórum meórum. 37:4 Nie masz zdrowia w ciele moim dla gniewu Twego, * nie masz pokoju kościom moim dla grzechów moich. 37:4 There is no health in my flesh, because of thy wrath: * there is no peace for my bones, because of my sins.

37:5 Quóniam iniquitátes meæ supergréssæ sunt caput meum: * et sicut onus grave gravátæ sunt super me. 37:5 Albowiem nieprawości moje przewyższyły głowę moją * i jak brzemię ciężkie zaciążyły na mnie. 37:5 For my iniquities are gone over my head: * and as a heavy burden are become heavy upon me. 37:5 Quóniam iniquitátes meæ supergréssæ sunt caput meum: * et sicut onus grave gravátæ sunt super me. 37:5 Albowiem nieprawości moje przewyższyły głowę moją * i jak brzemię ciężkie zaciążyły na mnie. 37:5 For my iniquities are gone over my head: * and as a heavy burden are become heavy upon me.

37:6 Putruérunt et corrúptæ sunt cicatríces meæ, * a fácie insipiéntiæ meæ. 37:6 Pogniły i ropieją blizny moje * z powodu głupoty mojej. 37:6 My sores are putrified and corrupted, * because of my foolishness. 37:6 Putruérunt et corrúptæ sunt cicatríces meæ, * a fácie insipiéntiæ meæ. 37:6 Pogniły i ropieją blizny moje * z powodu głupoty mojej. 37:6 My sores are putrified and corrupted, * because of my foolishness.

37:7 Miser factus sum, et curvátus sum usque in finem: * tota die contristátus ingrediébar. 37:7 Znędzniałem i skurczyłem się bardzo, * cały dzień chodziłem zasmucony. 37:7 I am become miserable, and am bowed down even to the end: * I walked sorrowful all the day long. 37:7 Miser factus sum, et curvátus sum usque in finem: * tota die contristátus ingrediébar. 37:7 Znędzniałem i skurczyłem się bardzo, * cały dzień chodziłem zasmucony. 37:7 I am become miserable, and am bowed down even to the end: * I walked sorrowful all the day long.

37:8 Quóniam lumbi mei impléti sunt illusiónibus: * et non est sánitas in carne mea. 37:8 Albowiem biodra moje pełne są naigrawania * i nie masz zdrowia w ciele moim. 37:8 For my loins are filled with illusions; * and there is no health in my flesh. 37:8 Quóniam lumbi mei impléti sunt illusiónibus: * et non est sánitas in carne mea. 37:8 Albowiem biodra moje pełne są naigrawania * i nie masz zdrowia w ciele moim. 37:8 For my loins are filled with illusions; * and there is no health in my flesh.

37:9 Afflíctus sum, et humiliátus sum nimis: * rugiébam a gémitu cordis mei. 37:9 Jestem strapiony i uniżony bardzo, * krzyczałem z powodu jęków serca mego. 37:9 I am afflicted and humbled exceedingly: * I roared with the groaning of my heart. 37:9 Afflíctus sum, et humiliátus sum nimis: * rugiébam a gémitu cordis mei. 37:9 Jestem strapiony i uniżony bardzo, * krzyczałem z powodu jęków serca mego. 37:9 I am afflicted and humbled exceedingly: * I roared with the groaning of my heart.

37:10 Dómine, ante te omne desidérium meum: * et gémitus meus a te non est abscónditus. 37:10 Panie, przed Tobą jest cała tęsknota moja * i wzdychanie moje przed Tobą nie jest skryte. 37:10 Lord, all my desire is before thee, * and my groaning is not hidden from thee. 37:10 Dómine, ante te omne desidérium meum: * et gémitus meus a te non est abscónditus. 37:10 Panie, przed Tobą jest cała tęsknota moja * i wzdychanie moje przed Tobą nie jest skryte. 37:10 Lord, all my desire is before thee, * and my groaning is not hidden from thee.

37:11 Cor meum conturbátum est, derelíquit me virtus mea: * et lumen oculórum meórum, et ipsum non est mecum. 37:11 Serce moje strwożone jest, opuściła mię siła moja, * i nawet jasności oczu moich nie masz przy mnie. 37:11 My heart is troubled, my strength hath left me, * and the light of my eyes itself is not with me. 37:11 Cor meum conturbátum est, derelíquit me virtus mea: * et lumen oculórum meórum, et ipsum non est mecum. 37:11 Serce moje strwożone jest, opuściła mię siła moja, * i nawet jasności oczu moich nie masz przy mnie. 37:11 My heart is troubled, my strength hath left me, * and the light of my eyes itself is not with me.

37:12 Amíci mei, et próximi mei * advérsum me appropinquavérunt, et stetérunt. 37:12 Przyjaciele moi i bliscy moi * przybliżyli się ku mnie i stanęli. 37:12 My friends and my neighbours * have drawn near, and stood against me. 37:12 Amíci mei, et próximi mei * advérsum me appropinquavérunt, et stetérunt. 37:12 Przyjaciele moi i bliscy moi * przybliżyli się ku mnie i stanęli. 37:12 My friends and my neighbours * have drawn near, and stood against me.

37:12 Et qui juxta me erant, de longe stetérunt: * et vim faciébant qui quærébant ánimam meam. 37:12 A którzy przy mnie byli, stali z daleka: * i gwałt czynili ci, którzy szukali duszy mojej. 37:12 And they that were near me stood afar off: * and they that sought my soul used violence. 37:12 Et qui juxta me erant, de longe stetérunt: * et vim faciébant qui quærébant ánimam meam. 37:12 A którzy przy mnie byli, stali z daleka: * i gwałt czynili ci, którzy szukali duszy mojej. 37:12 And they that were near me stood afar off: * and they that sought my soul used violence.

37:13 Et qui inquirébant mala mihi, locúti sunt vanitátes: * et dolos tota die meditabántur. 37:13 A którzy mi życzyli zła, mówili marności * i zdrady cały dzień obmyślali. 37:13 And they that sought evils to me spoke vain things, * and studied deceits all the day long. 37:13 Et qui inquirébant mala mihi, locúti sunt vanitátes: * et dolos tota die meditabántur. 37:13 A którzy mi życzyli zła, mówili marności * i zdrady cały dzień obmyślali. 37:13 And they that sought evils to me spoke vain things, * and studied deceits all the day long.

37:14 Ego autem tamquam surdus non audiébam: * et sicut mutus non apériens os suum. 37:14 A ja jak głuchy nie słyszałem * i byłem jak niemy, nie otwierający ust swoich. 37:14 But I, as a deaf man, heard not: * and as a dumb man not opening his mouth. 37:14 Ego autem tamquam surdus non audiébam: * et sicut mutus non apériens os suum. 37:14 A ja jak głuchy nie słyszałem * i byłem jak niemy, nie otwierający ust swoich. 37:14 But I, as a deaf man, heard not: * and as a dumb man not opening his mouth.

37:15 Et factus sum sicut homo non áudiens: * et non habens in ore suo redargutiónes. 37:15 I stałem się jak człowiek niesłyszący * i nie mający odpowiedzi w ustach swoich. 37:15 And I became as a man that heareth not: * and that hath no reproofs in his mouth. 37:15 Et factus sum sicut homo non áudiens: * et non habens in ore suo redargutiónes. 37:15 I stałem się jak człowiek niesłyszący * i nie mający odpowiedzi w ustach swoich. 37:15 And I became as a man that heareth not: * and that hath no reproofs in his mouth.

37:16 Quóniam in te, Dómine, sperávi: * tu exáudies me, Dómine, Deus meus. 37:16 Albowiem w Tobie, Panie, nadzieję miałem, * Ty mnie wysłuchasz, Panie, Boże mój. 37:16 For in thee, O Lord, have I hoped: * thou wilt hear me, O Lord my God. 37:16 Quóniam in te, Dómine, sperávi: * tu exáudies me, Dómine, Deus meus. 37:16 Albowiem w Tobie, Panie, nadzieję miałem, * Ty mnie wysłuchasz, Panie, Boże mój. 37:16 For in thee, O Lord, have I hoped: * thou wilt hear me, O Lord my God.

37:17 Quia dixi: Nequándo supergáudeant mihi inimíci mei: * et dum commovéntur pedes mei, super me magna locúti sunt. 37:17 Bo mówiłem: By się kiedy nie weselili ze mnie nieprzyjaciele moi * i by nie mówili hardo przeciwko mnie gdy chwieją się nogi moje. 37:17 For I said: Lest at any time my enemies rejoice over me: * and whilst my feet are moved, they speak great things against me. 37:17 Quia dixi: Nequándo supergáudeant mihi inimíci mei: * et dum commovéntur pedes mei, super me magna locúti sunt. 37:17 Bo mówiłem: By się kiedy nie weselili ze mnie nieprzyjaciele moi * i by nie mówili hardo przeciwko mnie gdy chwieją się nogi moje. 37:17 For I said: Lest at any time my enemies rejoice over me: * and whilst my feet are moved, they speak great things against me.

37:18 Quóniam ego in flagélla parátus sum: * et dolor meus in conspéctu meo semper. 37:18 Bo ja na bicze gotów jestem * i ból mój przed obliczem moim jest zawsze. 37:18 For I am ready for scourges: * and my sorrow is continually before me. 37:18 Quóniam ego in flagélla parátus sum: * et dolor meus in conspéctu meo semper. 37:18 Bo ja na bicze gotów jestem * i ból mój przed obliczem moim jest zawsze. 37:18 For I am ready for scourges: * and my sorrow is continually before me.

37:19 Quóniam iniquitátem meam annuntiábo: * et cogitábo pro peccáto meo. 37:19 Albowiem nieprawość moją oznajmię * i będę się troskał za grzech mój. 37:19 For I will declare my iniquity: * and I will think for my sin. 37:19 Quóniam iniquitátem meam annuntiábo: * et cogitábo pro peccáto meo. 37:19 Albowiem nieprawość moją oznajmię * i będę się troskał za grzech mój. 37:19 For I will declare my iniquity: * and I will think for my sin.

37:20 Inimíci autem mei vivunt, et confirmáti sunt super me: * et multiplicáti sunt qui odérunt me iníque. 37:20 Lecz nieprzyjaciele moi żyją i mocniejsi są ode mnie, * i rozmnożyli się nienawidzący mnie niesprawiedliwie. 37:20 But my enemies live, and are stronger than I: * and they that hate me wrongfully are multiplied. 37:20 Inimíci autem mei vivunt, et confirmáti sunt super me: * et multiplicáti sunt qui odérunt me iníque. 37:20 Lecz nieprzyjaciele moi żyją i mocniejsi są ode mnie, * i rozmnożyli się nienawidzący mnie niesprawiedliwie. 37:20 But my enemies live, and are stronger than I: * and they that hate me wrongfully are multiplied.

37:21 Qui retríbuunt mala pro bonis, detrahébant mihi: * quóniam sequébar bonitátem. 37:21 Którzy oddają złem za dobre, uwłaczali mi, * ponieważ chodziłem za dobrem. 37:21 They that render evil for good, have detracted me, * because I followed goodness. 37:21 Qui retríbuunt mala pro bonis, detrahébant mihi: * quóniam sequébar bonitátem. 37:21 Którzy oddają złem za dobre, uwłaczali mi, * ponieważ chodziłem za dobrem. 37:21 They that render evil for good, have detracted me, * because I followed goodness.

37:22 Ne derelínquas me, Dómine, Deus meus: * ne discésseris a me. 37:22 Nie opuszczaj mnie, Panie, Boże mój, * nie odstępuj ode mnie. 37:22 Forsake me not, O Lord my God: * do not thou depart from me. 37:22 Ne derelínquas me, Dómine, Deus meus: * ne discésseris a me. 37:22 Nie opuszczaj mnie, Panie, Boże mój, * nie odstępuj ode mnie. 37:22 Forsake me not, O Lord my God: * do not thou depart from me.

37:23 Inténde in adjutórium meum, * Dómine, Deus, salútis meæ. 37:23 Bądź gotów na ratunek mój, * Panie, Boże zbawienia mego. 37:23 Attend unto my help, * O Lord, the God of my salvation. 37:23 Inténde in adjutórium meum, * Dómine, Deus, salútis meæ. 37:23 Bądź gotów na ratunek mój, * Panie, Boże zbawienia mego. 37:23 Attend unto my help, * O Lord, the God of my salvation.

Psalmus 38

38:2 Dixi: Custódiam vias meas: * ut non delínquam in lingua mea. 38:2 Rzekłem: Będę strzegł dróg moich, * abym nie zgrzeszył językiem moim. 38:2 I said: I will take heed to my ways: * that I sin not with my tongue. 38:2 Dixi: Custódiam vias meas: * ut non delínquam in lingua mea. 38:2 Rzekłem: Będę strzegł dróg moich, * abym nie zgrzeszył językiem moim. 38:2 I said: I will take heed to my ways: * that I sin not with my tongue.

38:2 Pósui ori meo custódiam, * cum consísteret peccátor advérsum me. 38:2 Położyłem straż u ust moich, * gdy stał grzesznik naprzeciw mnie. 38:2 I have set guard to my mouth, * when the sinner stood against me. 38:2 Pósui ori meo custódiam, * cum consísteret peccátor advérsum me. 38:2 Położyłem straż u ust moich, * gdy stał grzesznik naprzeciw mnie. 38:2 I have set guard to my mouth, * when the sinner stood against me.

38:3 Obmútui, et humiliátus sum, et sílui a bonis: * et dolor meus renovátus est. 38:3 Zaniemiałem i uniżyłem się, i zamilczałem o szczęściu, * i ból mój odnowił się. 38:3 I was dumb, and was humbled, and kept silence from good things: * and my sorrow was renewed. 38:3 Obmútui, et humiliátus sum, et sílui a bonis: * et dolor meus renovátus est. 38:3 Zaniemiałem i uniżyłem się, i zamilczałem o szczęściu, * i ból mój odnowił się. 38:3 I was dumb, and was humbled, and kept silence from good things: * and my sorrow was renewed.

38:4 Concáluit cor meum intra me: * et in meditatióne mea exardéscet ignis. 38:4 Rozgorzało serce moje we mnie, * a w rozmyślaniu moim rozpalił się ogień. 38:4 My heart grew hot within me: * and in my meditation a fire shall flame out. 38:4 Concáluit cor meum intra me: * et in meditatióne mea exardéscet ignis. 38:4 Rozgorzało serce moje we mnie, * a w rozmyślaniu moim rozpalił się ogień. 38:4 My heart grew hot within me: * and in my meditation a fire shall flame out.

38:5 Locútus sum in lingua mea: * Notum fac mihi, Dómine, finem meum. 38:5 Rzekłem językiem moim: * Oznajmij mi, Panie, koniec mój. 38:5 I spoke with my tongue: * O Lord, make me know my end. 38:5 Locútus sum in lingua mea: * Notum fac mihi, Dómine, finem meum. 38:5 Rzekłem językiem moim: * Oznajmij mi, Panie, koniec mój. 38:5 I spoke with my tongue: * O Lord, make me know my end.

38:5 Et númerum diérum meórum quis est: * ut sciam quid desit mihi. 38:5 I jaka jest liczba dni moich, * abym wiedział, czego mi niedostaje. 38:5 And what is the number of my days: * that I may know what is wanting to me. 38:5 Et númerum diérum meórum quis est: * ut sciam quid desit mihi. 38:5 I jaka jest liczba dni moich, * abym wiedział, czego mi niedostaje. 38:5 And what is the number of my days: * that I may know what is wanting to me.

38:6 Ecce mensurábiles posuísti dies meos: * et substántia mea tamquam níhilum ante te. 38:6 Oto pod miarę uczyniłeś dni moje, * a bytność moja jak nic jest przed Tobą. 38:6 Behold thou hast made my days measurable: * and my substance is as nothing before thee. 38:6 Ecce mensurábiles posuísti dies meos: * et substántia mea tamquam níhilum ante te. 38:6 Oto pod miarę uczyniłeś dni moje, * a bytność moja jak nic jest przed Tobą. 38:6 Behold thou hast made my days measurable: * and my substance is as nothing before thee.

38:6 Verúmtamen univérsa vánitas, * omnis homo vivens. 38:6 Zaprawdę wszystko marność, * wszelki człowiek żyjący. 38:6 And indeed all things are vanity: * every man living. 38:6 Verúmtamen univérsa vánitas, * omnis homo vivens. 38:6 Zaprawdę wszystko marność, * wszelki człowiek żyjący. 38:6 And indeed all things are vanity: * every man living.

38:7 Verúmtamen in imágine pertránsit homo: * sed et frustra conturbátur. 38:7 Zaiste, jak obraz przechodzi człowiek, * ale i próżno się trwoży. 38:7 Surely man passeth as an image: * yea, and he is disquieted in vain. 38:7 Verúmtamen in imágine pertránsit homo: * sed et frustra conturbátur. 38:7 Zaiste, jak obraz przechodzi człowiek, * ale i próżno się trwoży. 38:7 Surely man passeth as an image: * yea, and he is disquieted in vain.

38:7 Thesaurízat: * et ignórat cui congregábit ea. 38:7 Skarbi, * a nie wie, dla kogo to zbierze. 38:7 He storeth up: * and he knoweth not for whom he shall gather these things. 38:7 Thesaurízat: * et ignórat cui congregábit ea. 38:7 Skarbi, * a nie wie, dla kogo to zbierze. 38:7 He storeth up: * and he knoweth not for whom he shall gather these things.

38:8 Et nunc quæ est exspectátio mea? Nonne Dóminus? * Et substántia mea apud te est. 38:8 A teraz jakież jest oczekiwanie moje: czy nie Pan? * I bytność moja u Ciebie jest. 38:8 And now what is my hope? Is it not the Lord? * And my substance is with thee. 38:8 Et nunc quæ est exspectátio mea? Nonne Dóminus? * Et substántia mea apud te est. 38:8 A teraz jakież jest oczekiwanie moje: czy nie Pan? * I bytność moja u Ciebie jest. 38:8 And now what is my hope? Is it not the Lord? * And my substance is with thee.

38:9 Ab ómnibus iniquitátibus meis érue me: * oppróbrium insipiénti dedísti me. 38:9 Od wszystkich nieprawości moich wyrwij mię, * na pośmiech głupiemu wydałeś mię. 38:9 Deliver thou me from all my iniquities: * thou hast made me a reproach to the fool. 38:9 Ab ómnibus iniquitátibus meis érue me: * oppróbrium insipiénti dedísti me. 38:9 Od wszystkich nieprawości moich wyrwij mię, * na pośmiech głupiemu wydałeś mię. 38:9 Deliver thou me from all my iniquities: * thou hast made me a reproach to the fool.

38:10 Obmútui, et non apérui os meum, quóniam tu fecísti: * ámove a me plagas tuas. 38:10 Zaniemiałem i nie otworzyłem ust moich, bo Ty uczyniłeś: * odejmij ode mnie chłosty Twoje. 38:10 I was dumb, and I opened not my mouth, because thou hast done it: * remove thy scourges from me. 38:10 Obmútui, et non apérui os meum, quóniam tu fecísti: * ámove a me plagas tuas. 38:10 Zaniemiałem i nie otworzyłem ust moich, bo Ty uczyniłeś: * odejmij ode mnie chłosty Twoje. 38:10 I was dumb, and I opened not my mouth, because thou hast done it: * remove thy scourges from me.

38:12 A fortitúdine manus tuæ ego deféci in increpatiónibus: * propter iniquitátem corripuísti hóminem. 38:12 Od mocy ręki Twojej ja ustałem pod karą: * dla nieprawości ukarałeś człowieka. 38:12 The strength of thy hand hath made me faint in rebukes: * thou hast corrected man for iniquity. 38:12 A fortitúdine manus tuæ ego deféci in increpatiónibus: * propter iniquitátem corripuísti hóminem. 38:12 Od mocy ręki Twojej ja ustałem pod karą: * dla nieprawości ukarałeś człowieka. 38:12 The strength of thy hand hath made me faint in rebukes: * thou hast corrected man for iniquity.

38:12 Et tabéscere fecísti sicut aráneam ánimam ejus: * verúmtamen vane conturbátur omnis homo. 38:12 I uczyniłeś, że wyschła jak pajęczyna dusza jego: * zaiste, próżno się trwoży wszelki człowiek. 38:12 And thou hast made his soul to waste away like a spider: * surely in vain is any man disquieted. 38:12 Et tabéscere fecísti sicut aráneam ánimam ejus: * verúmtamen vane conturbátur omnis homo. 38:12 I uczyniłeś, że wyschła jak pajęczyna dusza jego: * zaiste, próżno się trwoży wszelki człowiek. 38:12 And thou hast made his soul to waste away like a spider: * surely in vain is any man disquieted.

38:13 Exáudi oratiónem meam, Dómine, et deprecatiónem meam: * áuribus pércipe lácrimas meas. 38:13 Wysłuchaj modlitwę moją, Panie, i prośbę moją: * przyjmij w uszy łzy moje. 38:13 Hear my prayer, O Lord, and my supplication: * give ear to my tears. 38:13 Exáudi oratiónem meam, Dómine, et deprecatiónem meam: * áuribus pércipe lácrimas meas. 38:13 Wysłuchaj modlitwę moją, Panie, i prośbę moją: * przyjmij w uszy łzy moje. 38:13 Hear my prayer, O Lord, and my supplication: * give ear to my tears.

38:13 Ne síleas: quóniam ádvena ego sum apud te, et peregrínus, * sicut omnes patres mei. 38:13 Nie milcz, bo ja przychodniem jestem u Ciebie * i pielgrzymem, jak wszyscy ojcowie moi. 38:13 Be not silent: for I am a stranger with thee, * and a sojourner as all my fathers were. 38:13 Ne síleas: quóniam ádvena ego sum apud te, et peregrínus, * sicut omnes patres mei. 38:13 Nie milcz, bo ja przychodniem jestem u Ciebie * i pielgrzymem, jak wszyscy ojcowie moi. 38:13 Be not silent: for I am a stranger with thee, * and a sojourner as all my fathers were.

38:14 Remítte mihi, ut refrígerer priúsquam ábeam, * et ámplius non ero. 38:14 Pofolguj mi, abym się ochłodził, pierwej niźli odejdę * i więcej mnie nie będzie. 38:14 O forgive me, that I may be refreshed, before I go hence, * and be no more. 38:14 Remítte mihi, ut refrígerer priúsquam ábeam, * et ámplius non ero. 38:14 Pofolguj mi, abym się ochłodził, pierwej niźli odejdę * i więcej mnie nie będzie. 38:14 O forgive me, that I may be refreshed, before I go hence, * and be no more.

Psalmus 39

39:2 Exspéctans exspectávi Dóminum, * et inténdit mihi. 39:2 Czekając oczekiwałem Pana, * i skłonił się ku mnie. 39:2 With expectation I have waited for the Lord, * and he was attentive to me. 39:2 Exspéctans exspectávi Dóminum, * et inténdit mihi. 39:2 Czekając oczekiwałem Pana, * i skłonił się ku mnie. 39:2 With expectation I have waited for the Lord, * and he was attentive to me.

39:3 Et exaudívit preces meas: * et edúxit me de lacu misériæ, et de luto fæcis. 39:3 I wysłuchał próśb moich, * i wywiódł mię z dołu nędzy i z bagna błotnistego. 39:3 And he heard my prayers, * and brought me out of the pit of misery and the mire of dregs. 39:3 Et exaudívit preces meas: * et edúxit me de lacu misériæ, et de luto fæcis. 39:3 I wysłuchał próśb moich, * i wywiódł mię z dołu nędzy i z bagna błotnistego. 39:3 And he heard my prayers, * and brought me out of the pit of misery and the mire of dregs.

39:3 Et státuit super petram pedes meos: * et diréxit gressus meos. 39:3 I postawił na skale nogi moje, * i naprostował kroki moje. 39:3 And he set my feet upon a rock, * and directed my steps. 39:3 Et státuit super petram pedes meos: * et diréxit gressus meos. 39:3 I postawił na skale nogi moje, * i naprostował kroki moje. 39:3 And he set my feet upon a rock, * and directed my steps.

39:4 Et immísit in os meum cánticum novum, * carmen Deo nostro. 39:4 I włożył pieśń nową w usta moje, * hymn Bogu naszemu. 39:4 And he put a new canticle into my mouth, * a song to our God. 39:4 Et immísit in os meum cánticum novum, * carmen Deo nostro. 39:4 I włożył pieśń nową w usta moje, * hymn Bogu naszemu. 39:4 And he put a new canticle into my mouth, * a song to our God.

39:4 Vidébunt multi, et timébunt: * et sperábunt in Dómino. 39:4 Ujrzy to wielu i będą się bać, * i będą mieć nadzieję w Panu. 39:4 Many shall see, and shall fear: * and they shall hope in the Lord. 39:4 Vidébunt multi, et timébunt: * et sperábunt in Dómino. 39:4 Ujrzy to wielu i będą się bać, * i będą mieć nadzieję w Panu. 39:4 Many shall see, and shall fear: * and they shall hope in the Lord.

39:5 Beátus vir, cujus est nomen Dómini spes ejus: * et non respéxit in vanitátes et insánias falsas. 39:5 Błogosławiony mąż, którego nadzieją jest imię Pańskie, * a nie oglądał się na marności i na szaleństwa omylne. 39:5 Blessed is the man whose trust is in the name of the Lord; * and who hath not had regard to vanities, and lying follies. 39:5 Beátus vir, cujus est nomen Dómini spes ejus: * et non respéxit in vanitátes et insánias falsas. 39:5 Błogosławiony mąż, którego nadzieją jest imię Pańskie, * a nie oglądał się na marności i na szaleństwa omylne. 39:5 Blessed is the man whose trust is in the name of the Lord; * and who hath not had regard to vanities, and lying follies.

39:6 Multa fecísti tu, Dómine, Deus meus, mirabília tua: * et cogitatiónibus tuis non est qui símilis sit tibi. 39:6 Wiele uczyniłeś Ty, Panie, Boże mój, cudów Twoich, * i nie ma, kto by był podobny Tobie w myślach Twoich. 39:6 Thou hast multiplied thy wonderful works, O Lord my God: * and in thy thoughts there is no one like to thee. 39:6 Multa fecísti tu, Dómine, Deus meus, mirabília tua: * et cogitatiónibus tuis non est qui símilis sit tibi. 39:6 Wiele uczyniłeś Ty, Panie, Boże mój, cudów Twoich, * i nie ma, kto by był podobny Tobie w myślach Twoich. 39:6 Thou hast multiplied thy wonderful works, O Lord my God: * and in thy thoughts there is no one like to thee.

39:6 Annuntiávi et locútus sum: * multiplicáti sunt super númerum. 39:6 Opowiadałem i mówiłem: * liczniejsze są nad liczbę. 39:6 I have declared and I have spoken * they are multiplied above number. 39:6 Annuntiávi et locútus sum: * multiplicáti sunt super númerum. 39:6 Opowiadałem i mówiłem: * liczniejsze są nad liczbę. 39:6 I have declared and I have spoken * they are multiplied above number.

39:7 Sacrifícium et oblatiónem noluísti: * aures autem perfecísti mihi. 39:7 Ofiary i obiaty nie chciałeś, * ale uszy mi przysposobiłeś. 39:7 Sacrifice and oblation thou didst not desire; * but thou hast pierced ears for me. 39:7 Sacrifícium et oblatiónem noluísti: * aures autem perfecísti mihi. 39:7 Ofiary i obiaty nie chciałeś, * ale uszy mi przysposobiłeś. 39:7 Sacrifice and oblation thou didst not desire; * but thou hast pierced ears for me.

39:7 Holocáustum et pro peccáto non postulásti: * tunc dixi: Ecce, vénio. 39:7 Całopalenia i za grzech nie żądałeś: * wtedy rzekłem: Oto idę. 39:7 Burnt offering and sin offering thou didst not require: * then said I, Behold I come. 39:7 Holocáustum et pro peccáto non postulásti: * tunc dixi: Ecce, vénio. 39:7 Całopalenia i za grzech nie żądałeś: * wtedy rzekłem: Oto idę. 39:7 Burnt offering and sin offering thou didst not require: * then said I, Behold I come.

39:8 In cápite libri scriptum est de me ut fácerem voluntátem tuam: * Deus meus, vólui, et legem tuam in médio cordis mei. 39:8 W nagłówku księgi napisano o mnie, abym czynił wolę Twoją: * Boże mój, pragnąłem, i zakon Twój jest w środku serca mego. 39:8 In the head of the book it is written of me that I should do thy will: * O my God, I have desired it, and thy law in the midst of my heart. 39:8 In cápite libri scriptum est de me ut fácerem voluntátem tuam: * Deus meus, vólui, et legem tuam in médio cordis mei. 39:8 W nagłówku księgi napisano o mnie, abym czynił wolę Twoją: * Boże mój, pragnąłem, i zakon Twój jest w środku serca mego. 39:8 In the head of the book it is written of me that I should do thy will: * O my God, I have desired it, and thy law in the midst of my heart.

39:10 Annuntiávi justítiam tuam in ecclésia magna, * ecce, lábia mea non prohibébo: Dómine, tu scisti. 39:10 Opowiadałem sprawiedliwość Twoją w zebraniu wielkim, * oto warg moich nie będę hamował, Panie, Ty wiesz. 39:10 I have declared thy justice in a great church, * lo, I will not restrain my lips: O Lord, thou knowest it. 39:10 Annuntiávi justítiam tuam in ecclésia magna, * ecce, lábia mea non prohibébo: Dómine, tu scisti. 39:10 Opowiadałem sprawiedliwość Twoją w zebraniu wielkim, * oto warg moich nie będę hamował, Panie, Ty wiesz. 39:10 I have declared thy justice in a great church, * lo, I will not restrain my lips: O Lord, thou knowest it.

39:11 Justítiam tuam non abscóndi in corde meo: * veritátem tuam et salutáre tuum dixi. 39:11 Sprawiedliwości Twojej nie skryłem w sercu moim, * prawdę Twoją i zbawienie Twe opowiadałem. 39:11 I have not hid thy justice within my heart: * I have declared thy truth and thy salvation. 39:11 Justítiam tuam non abscóndi in corde meo: * veritátem tuam et salutáre tuum dixi. 39:11 Sprawiedliwości Twojej nie skryłem w sercu moim, * prawdę Twoją i zbawienie Twe opowiadałem. 39:11 I have not hid thy justice within my heart: * I have declared thy truth and thy salvation.

39:11 Non abscóndi misericórdiam tuam et veritátem tuam * a concílio multo. 39:11 Nie taiłem miłosierdzia Twego i prawdy Twojej * przed zgromadzeniem wielkim. 39:11 I have not concealed thy mercy and thy truth * from a great council. 39:11 Non abscóndi misericórdiam tuam et veritátem tuam * a concílio multo. 39:11 Nie taiłem miłosierdzia Twego i prawdy Twojej * przed zgromadzeniem wielkim. 39:11 I have not concealed thy mercy and thy truth * from a great council.

39:12 Tu autem, Dómine, ne longe fácias miseratiónes tuas a me: * misericórdia tua et véritas tua semper suscepérunt me. 39:12 A Ty, Panie, nie oddalaj zmiłowania Twego ode mnie: * miłosierdzie Twoje i prawda Twoja zawsze mnie broniły. 39:12 Withhold not thou, O Lord, thy tender mercies from me: * thy mercy and thy truth have always upheld me. 39:12 Tu autem, Dómine, ne longe fácias miseratiónes tuas a me: * misericórdia tua et véritas tua semper suscepérunt me. 39:12 A Ty, Panie, nie oddalaj zmiłowania Twego ode mnie: * miłosierdzie Twoje i prawda Twoja zawsze mnie broniły. 39:12 Withhold not thou, O Lord, thy tender mercies from me: * thy mercy and thy truth have always upheld me.

39:13 Quóniam circumdedérunt me mala, quorum non est númerus: * comprehendérunt me iniquitátes meæ, et non pótui ut vidérem. 39:13 Albowiem otoczyło mię zło, któremu nie masz liczby: * pojmały mię nieprawości moje, i nie mogłem przejrzeć. 39:13 For evils without number have surrounded me; * my iniquities have overtaken me, and I was not able to see. 39:13 Quóniam circumdedérunt me mala, quorum non est númerus: * comprehendérunt me iniquitátes meæ, et non pótui ut vidérem. 39:13 Albowiem otoczyło mię zło, któremu nie masz liczby: * pojmały mię nieprawości moje, i nie mogłem przejrzeć. 39:13 For evils without number have surrounded me; * my iniquities have overtaken me, and I was not able to see.

39:13 Multiplicátæ sunt super capíllos cápitis mei: * et cor meum derelíquit me. 39:13 Rozmnożyły się nad włosy głowy mojej * i serce moje opuściło mię. 39:13 They are multiplied above the hairs of my head: * and my heart hath forsaken me. 39:13 Multiplicátæ sunt super capíllos cápitis mei: * et cor meum derelíquit me. 39:13 Rozmnożyły się nad włosy głowy mojej * i serce moje opuściło mię. 39:13 They are multiplied above the hairs of my head: * and my heart hath forsaken me.

39:14 Compláceat tibi, Dómine, ut éruas me: * Dómine, ad adjuvándum me réspice. 39:14 Niech Ci się spodoba, Panie, abyś mię wyrwał, * Panie, ku ratunkowi memu wejrzyj. 39:14 Be pleased, O Lord to deliver me: * look down, O Lord, to help me. 39:14 Compláceat tibi, Dómine, ut éruas me: * Dómine, ad adjuvándum me réspice. 39:14 Niech Ci się spodoba, Panie, abyś mię wyrwał, * Panie, ku ratunkowi memu wejrzyj. 39:14 Be pleased, O Lord to deliver me: * look down, O Lord, to help me.

39:15 Confundántur et revereántur simul, qui quærunt ánimam meam, * ut áuferant eam. 39:15 Niech będą zawstydzeni i pohańbieni wszyscy, którzy szukają duszy mojej, * aby ją zabrać. 39:15 Let them be confounded and ashamed together, that seek after my soul * to take it away. 39:15 Confundántur et revereántur simul, qui quærunt ánimam meam, * ut áuferant eam. 39:15 Niech będą zawstydzeni i pohańbieni wszyscy, którzy szukają duszy mojej, * aby ją zabrać. 39:15 Let them be confounded and ashamed together, that seek after my soul * to take it away.

39:15 Convertántur retrórsum, et revereántur, * qui volunt mihi mala. 39:15 Niech się obrócą wstecz i niech się zawstydzą, * którzy mi życzą złego. 39:15 Let them be turned backward and be ashamed * that desire evils to me. 39:15 Convertántur retrórsum, et revereántur, * qui volunt mihi mala. 39:15 Niech się obrócą wstecz i niech się zawstydzą, * którzy mi życzą złego. 39:15 Let them be turned backward and be ashamed * that desire evils to me.

39:16 Ferant conféstim confusiónem suam, * qui dicunt mihi: Euge, euge. 39:16 Niech odniosą natychmiast zelżywość swą, * którzy mi mówią: Ha, ha. 39:16 Let them immediately bear their confusion, * that say to me: ’T is well, ’t is well. 39:16 Ferant conféstim confusiónem suam, * qui dicunt mihi: Euge, euge. 39:16 Niech odniosą natychmiast zelżywość swą, * którzy mi mówią: Ha, ha. 39:16 Let them immediately bear their confusion, * that say to me: ’T is well, ’t is well.

39:17 Exsúltent et læténtur super te omnes quæréntes te: * et dicant semper: Magnificétur Dóminus: qui díligunt salutáre tuum. 39:17 Niech się rozradują i uweselą w Tobie wszyscy, którzy Cię szukają, * i niech mówią zawsze: Niech będzie uwielbiony Pan, którzy miłują zbawienie Twoje. 39:17 Let all that seek thee rejoice and be glad in thee: * and let such as love thy salvation say always: The Lord be magnified. 39:17 Exsúltent et læténtur super te omnes quæréntes te: * et dicant semper: Magnificétur Dóminus: qui díligunt salutáre tuum. 39:17 Niech się rozradują i uweselą w Tobie wszyscy, którzy Cię szukają, * i niech mówią zawsze: Niech będzie uwielbiony Pan, którzy miłują zbawienie Twoje. 39:17 Let all that seek thee rejoice and be glad in thee: * and let such as love thy salvation say always: The Lord be magnified.

39:18 Ego autem mendícus sum, et pauper: * Dóminus sollícitus est mei. 39:18 Ja zaś jestem żebrak i ubogi: * Pan stara się o mnie. 39:18 But I am a beggar and poor: * the Lord is careful for me. 39:18 Ego autem mendícus sum, et pauper: * Dóminus sollícitus est mei. 39:18 Ja zaś jestem żebrak i ubogi: * Pan stara się o mnie. 39:18 But I am a beggar and poor: * the Lord is careful for me.

39:18 Adjútor meus, et protéctor meus tu es: * Deus meus, ne tardáveris. 39:18 Pomocnikiem moim, i obrońcą moim jesteś Ty, * Boże mój, nie zwlekajże. 39:18 Thou art my helper and my protector: * O my God, be not slack. 39:18 Adjútor meus, et protéctor meus tu es: * Deus meus, ne tardáveris. 39:18 Pomocnikiem moim, i obrońcą moim jesteś Ty, * Boże mój, nie zwlekajże. 39:18 Thou art my helper and my protector: * O my God, be not slack.

Psalmus 40

40:2 Beátus qui intéllegit super egénum, et páuperem: * in die mala liberábit eum Dóminus. 40:2 Błogosławiony, który ma baczenie na potrzebującego i na ubogiego: * w dzień zły wybawi go Pan. 40:2 Blessed is he that understandeth concerning the needy and the poor: * the Lord will deliver him in the evil day. 40:2 Beátus qui intéllegit super egénum, et páuperem: * in die mala liberábit eum Dóminus. 40:2 Błogosławiony, który ma baczenie na potrzebującego i na ubogiego: * w dzień zły wybawi go Pan. 40:2 Blessed is he that understandeth concerning the needy and the poor: * the Lord will deliver him in the evil day.

40:3 Dóminus consérvet eum, et vivíficet eum, et beátum fáciat eum in terra: * et non tradat eum in ánimam inimicórum ejus. 40:3 Pan niechaj go strzeże i zachowa przy życiu, i niech go uczyni szczęśliwym na ziemi * i niech go nie wydaje na wolę nieprzyjaciół jego. 40:3 The Lord preserve him and give him life, and make him blessed upon the earth: * and deliver him not up to the will of his enemies. 40:3 Dóminus consérvet eum, et vivíficet eum, et beátum fáciat eum in terra: * et non tradat eum in ánimam inimicórum ejus. 40:3 Pan niechaj go strzeże i zachowa przy życiu, i niech go uczyni szczęśliwym na ziemi * i niech go nie wydaje na wolę nieprzyjaciół jego. 40:3 The Lord preserve him and give him life, and make him blessed upon the earth: * and deliver him not up to the will of his enemies.

40:4 Dóminus opem ferat illi super lectum dolóris ejus: * univérsum stratum ejus versásti in infirmitáte ejus. 40:4 Pan niech go wspomoże na łożu niemocy jego, * wszystką pościel jego odmieniłeś w chorobie jego. 40:4 The Lord help him on his bed of sorrow: * thou hast turned all his couch in his sickness. 40:4 Dóminus opem ferat illi super lectum dolóris ejus: * univérsum stratum ejus versásti in infirmitáte ejus. 40:4 Pan niech go wspomoże na łożu niemocy jego, * wszystką pościel jego odmieniłeś w chorobie jego. 40:4 The Lord help him on his bed of sorrow: * thou hast turned all his couch in his sickness.

40:5 Ego dixi: Dómine, miserére mei: * sana ánimam meam, quia peccávi tibi. 40:5 Jam rzekł: Panie, zmiłuj się nade mną, * uzdrów duszę moją, bo zgrzeszyłem Tobie. 40:5 I said: O Lord, be thou merciful to me: * heal my soul, for I have sinned against thee. 40:5 Ego dixi: Dómine, miserére mei: * sana ánimam meam, quia peccávi tibi. 40:5 Jam rzekł: Panie, zmiłuj się nade mną, * uzdrów duszę moją, bo zgrzeszyłem Tobie. 40:5 I said: O Lord, be thou merciful to me: * heal my soul, for I have sinned against thee.

40:6 Inimíci mei dixérunt mala mihi: * Quando moriétur, et períbit nomen ejus? 40:6 Nieprzyjaciele moi mówili źle o mnie: * Kiedyż umrze i zginie imię jego? 40:6 My enemies have spoken evils against me: * when shall he die and his name perish? 40:6 Inimíci mei dixérunt mala mihi: * Quando moriétur, et períbit nomen ejus? 40:6 Nieprzyjaciele moi mówili źle o mnie: * Kiedyż umrze i zginie imię jego? 40:6 My enemies have spoken evils against me: * when shall he die and his name perish?

40:7 Et si ingrediebátur ut vidéret, vana loquebátur: * cor ejus congregávit iniquitátem sibi. 40:7 A jeśli przychodził w odwiedziny, marności mówił: * serce jego zgromadziło nieprawości sobie. 40:7 And if he came in to see me, he spoke vain things: * his heart gathered together iniquity to itself. 40:7 Et si ingrediebátur ut vidéret, vana loquebátur: * cor ejus congregávit iniquitátem sibi. 40:7 A jeśli przychodził w odwiedziny, marności mówił: * serce jego zgromadziło nieprawości sobie. 40:7 And if he came in to see me, he spoke vain things: * his heart gathered together iniquity to itself.

40:7 Egrediebátur foras, * et loquebátur in idípsum. 40:7 Wychodził precz * i rozpowiadał. 40:7 He went out * and spoke to the same purpose. 40:7 Egrediebátur foras, * et loquebátur in idípsum. 40:7 Wychodził precz * i rozpowiadał. 40:7 He went out * and spoke to the same purpose.

40:8 Advérsum me susurrábant omnes inimíci mei: * advérsum me cogitábant mala mihi. 40:8 Wspólnie przeciwko mnie szeptali wszyscy nieprzyjaciele moi, * przeciwko mnie obmyślali mi zło. 40:8 All my enemies whispered together against me: * they devised evils to me. 40:8 Advérsum me susurrábant omnes inimíci mei: * advérsum me cogitábant mala mihi. 40:8 Wspólnie przeciwko mnie szeptali wszyscy nieprzyjaciele moi, * przeciwko mnie obmyślali mi zło. 40:8 All my enemies whispered together against me: * they devised evils to me.

40:9 Verbum iníquum constituérunt advérsum me: * Numquid qui dormit non adíciet ut resúrgat? 40:9 Słowo niesprawiedliwe podnieśli przeciwko mnie: * Chyba ten, który śpi, więcej nie powstanie? 40:9 They determined against me an unjust word: * shall he that sleepeth rise again no more? 40:9 Verbum iníquum constituérunt advérsum me: * Numquid qui dormit non adíciet ut resúrgat? 40:9 Słowo niesprawiedliwe podnieśli przeciwko mnie: * Chyba ten, który śpi, więcej nie powstanie? 40:9 They determined against me an unjust word: * shall he that sleepeth rise again no more?

40:10 Étenim homo pacis meæ, in quo sperávi: * qui edébat panes meos, magnificávit super me supplantatiónem. 40:10 Nawet człowiek, z którym pokój miałem, któremu ufałem, * który jadał chleb mój, wielkie przeciw mnie uczynił podejście. 40:10 For even the man of my peace, in whom I trusted, * who ate my bread, hath greatly supplanted me. 40:10 Étenim homo pacis meæ, in quo sperávi: * qui edébat panes meos, magnificávit super me supplantatiónem. 40:10 Nawet człowiek, z którym pokój miałem, któremu ufałem, * który jadał chleb mój, wielkie przeciw mnie uczynił podejście. 40:10 For even the man of my peace, in whom I trusted, * who ate my bread, hath greatly supplanted me.

40:11 Tu autem, Dómine, miserére mei, et resúscita me: * et retríbuam eis. 40:11 Ale Ty, Panie, zmiłuj się nade mną i podźwignij mię, * a oddam im. 40:11 But thou, O Lord, have mercy on me, and raise me up again: * and I will requite them. 40:11 Tu autem, Dómine, miserére mei, et resúscita me: * et retríbuam eis. 40:11 Ale Ty, Panie, zmiłuj się nade mną i podźwignij mię, * a oddam im. 40:11 But thou, O Lord, have mercy on me, and raise me up again: * and I will requite them.

40:12 In hoc cognóvi quóniam voluísti me: * quóniam non gaudébit inimícus meus super me. 40:12 Stąd poznałem, że mi chciałeś dobrze, * bo nie będzie się weselił nieprzyjaciel mój nade mną. 40:12 By this I know, that thou hast had a good will for me: * because my enemy shall not rejoice over me. 40:12 In hoc cognóvi quóniam voluísti me: * quóniam non gaudébit inimícus meus super me. 40:12 Stąd poznałem, że mi chciałeś dobrze, * bo nie będzie się weselił nieprzyjaciel mój nade mną. 40:12 By this I know, that thou hast had a good will for me: * because my enemy shall not rejoice over me.

40:13 Me autem propter innocéntiam suscepísti: * et confirmásti me in conspéctu tuo in ætérnum. 40:13 A mnie dla niewinności przyjąłeś * i utwierdziłeś mię przed obliczem Twoim na wieki. 40:13 But thou hast upheld me by reason of my innocence: * and hast established me in thy sight for ever. 40:13 Me autem propter innocéntiam suscepísti: * et confirmásti me in conspéctu tuo in ætérnum. 40:13 A mnie dla niewinności przyjąłeś * i utwierdziłeś mię przed obliczem Twoim na wieki. 40:13 But thou hast upheld me by reason of my innocence: * and hast established me in thy sight for ever.

40:14 Benedíctus Dóminus, Deus Israël, a sǽculo et usque in sǽculum: * fiat, fiat. 40:14 Błogosławiony Pan, Bóg Izraela, od wieku i aż na wieki: * niech się stanie, niech się stanie. 40:14 Blessed be the Lord the God of Israel from eternity to eternity. * So be it. So be it. 40:14 Benedíctus Dóminus, Deus Israël, a sǽculo et usque in sǽculum: * fiat, fiat. 40:14 Błogosławiony Pan, Bóg Izraela, od wieku i aż na wieki: * niech się stanie, niech się stanie. 40:14 Blessed be the Lord the God of Israel from eternity to eternity. * So be it. So be it.

Psalmus 41

41:2 Quemádmodum desíderat cervus ad fontes aquárum: * ita desíderat ánima mea ad te, Deus. 41:2 Jak tęskni jeleń do źródeł wód, * tak tęskni dusza moja do Ciebie, Boże. 41:2 As the hart panteth after the fountains of water; * so my soul panteth after thee, O God. 41:2 Quemádmodum desíderat cervus ad fontes aquárum: * ita desíderat ánima mea ad te, Deus. 41:2 Jak tęskni jeleń do źródeł wód, * tak tęskni dusza moja do Ciebie, Boże. 41:2 As the hart panteth after the fountains of water; * so my soul panteth after thee, O God.

41:3 Sitívit ánima mea ad Deum fortem vivum: * quando véniam, et apparébo ante fáciem Dei? 41:3 Pragnęła dusza moja Boga mocnego, żywego, * kiedyż przyjdę i ukażę się przed obliczem Bożym? 41:3 My soul hath thirsted after the strong living God; * when shall I come and appear before the face of God? 41:3 Sitívit ánima mea ad Deum fortem vivum: * quando véniam, et apparébo ante fáciem Dei? 41:3 Pragnęła dusza moja Boga mocnego, żywego, * kiedyż przyjdę i ukażę się przed obliczem Bożym? 41:3 My soul hath thirsted after the strong living God; * when shall I come and appear before the face of God?

41:4 Fuérunt mihi lácrimæ meæ panes die ac nocte: * dum dícitur mihi cotídie: Ubi est Deus tuus? 41:4 Były mi łzy moje chlebem we dnie i w nocy, * gdy mi mówią co dzień: Kędyż jest Bóg twój? 41:4 My tears have been my bread day and night, * whilst it is said to me daily: Where is thy God? 41:4 Fuérunt mihi lácrimæ meæ panes die ac nocte: * dum dícitur mihi cotídie: Ubi est Deus tuus? 41:4 Były mi łzy moje chlebem we dnie i w nocy, * gdy mi mówią co dzień: Kędyż jest Bóg twój? 41:4 My tears have been my bread day and night, * whilst it is said to me daily: Where is thy God?

41:5 Hæc recordátus sum, et effúdi in me ánimam meam: * quóniam transíbo in locum tabernáculi admirábilis, usque ad domum Dei. 41:5 Na to wspominałem i wylałem w sobie duszę moją: * że pójdę na miejsce przybytku dziwnego, aż do domu Bożego. 41:5 These things I remembered, and poured out my soul in me: * for I shall go over into the place of the wonderful tabernacle, even to the house of God: 41:5 Hæc recordátus sum, et effúdi in me ánimam meam: * quóniam transíbo in locum tabernáculi admirábilis, usque ad domum Dei. 41:5 Na to wspominałem i wylałem w sobie duszę moją: * że pójdę na miejsce przybytku dziwnego, aż do domu Bożego. 41:5 These things I remembered, and poured out my soul in me: * for I shall go over into the place of the wonderful tabernacle, even to the house of God:

41:5 In voce exsultatiónis, et confessiónis: * sonus epulántis. 41:5 Wśród pieśni wesela i chwały: * wpośród okrzyków biesiadnych. 41:5 With the voice of joy and praise; * the noise of one feasting. 41:5 In voce exsultatiónis, et confessiónis: * sonus epulántis. 41:5 Wśród pieśni wesela i chwały: * wpośród okrzyków biesiadnych. 41:5 With the voice of joy and praise; * the noise of one feasting.

41:6 Quare tristis es, ánima mea? * et quare contúrbas me? 41:6 Czemużeś smutna, duszo moja * i czemu mię trwożysz? 41:6 Why art thou sad, O my soul? * and why dost thou trouble me? 41:6 Quare tristis es, ánima mea? * et quare contúrbas me? 41:6 Czemużeś smutna, duszo moja * i czemu mię trwożysz? 41:6 Why art thou sad, O my soul? * and why dost thou trouble me?

41:6 Spera in Deo, quóniam adhuc confitébor illi: * salutáre vultus mei, et Deus meus. 41:6 Miej nadzieję w Bogu, bo jeszcze wysławiać Go będę: * zbawienie oblicza mego i Bóg mój. 41:6 Hope in God, for I will still give praise to him: * the salvation of my countenance, and my God. 41:6 Spera in Deo, quóniam adhuc confitébor illi: * salutáre vultus mei, et Deus meus. 41:6 Miej nadzieję w Bogu, bo jeszcze wysławiać Go będę: * zbawienie oblicza mego i Bóg mój. 41:6 Hope in God, for I will still give praise to him: * the salvation of my countenance, and my God.

41:7 Ad meípsum ánima mea conturbáta est: * proptérea memor ero tui de terra Jordánis, et Hermóniim a monte módico. 41:7 We mnie samym zatrwożyła się dusza moja, * przeto będę na Cię pamiętał z ziemi Jordanu i Hermonu, od góry małej. 41:7 My soul is troubled within myself: * therefore will I remember thee from the land of Jordan and Hermoniim, from the little hill. 41:7 Ad meípsum ánima mea conturbáta est: * proptérea memor ero tui de terra Jordánis, et Hermóniim a monte módico. 41:7 We mnie samym zatrwożyła się dusza moja, * przeto będę na Cię pamiętał z ziemi Jordanu i Hermonu, od góry małej. 41:7 My soul is troubled within myself: * therefore will I remember thee from the land of Jordan and Hermoniim, from the little hill.

41:8 Abýssus abýssum ínvocat, * in voce cataractárum tuárum. 41:8 Przepaść przepaści przyzywa * wśród głosu wodospadów Twoich. 41:8 Deep calleth on deep, * at the noise of thy flood-gates. 41:8 Abýssus abýssum ínvocat, * in voce cataractárum tuárum. 41:8 Przepaść przepaści przyzywa * wśród głosu wodospadów Twoich. 41:8 Deep calleth on deep, * at the noise of thy flood-gates.

41:8 Ómnia excélsa tua, et fluctus tui * super me transiérunt. 41:8 Wszystkie wezbrane fale Twoje i bałwany Twoje * na mnie się stoczyły. 41:8 All thy heights and thy billows * have passed over me. 41:8 Ómnia excélsa tua, et fluctus tui * super me transiérunt. 41:8 Wszystkie wezbrane fale Twoje i bałwany Twoje * na mnie się stoczyły. 41:8 All thy heights and thy billows * have passed over me.

41:9 In die mandávit Dóminus misericórdiam suam: * et nocte cánticum ejus. 41:9 We dnie Pan rozkazał miłosierdziu swemu, * a w nocy pieśń Jego. 41:9 In the daytime the Lord hath commanded his mercy; * and a canticle to him in the night. 41:9 In die mandávit Dóminus misericórdiam suam: * et nocte cánticum ejus. 41:9 We dnie Pan rozkazał miłosierdziu swemu, * a w nocy pieśń Jego. 41:9 In the daytime the Lord hath commanded his mercy; * and a canticle to him in the night.

41:9 Apud me orátio Deo vitæ meæ, * dicam Deo: Suscéptor meus es. 41:9 Przy mnie modlitwa do Boga żywota mego, * rzeknę Bogu: Jesteś moim obrońcą. 41:9 With me is prayer to the God of my life. * I will say to God: Thou art my support. 41:9 Apud me orátio Deo vitæ meæ, * dicam Deo: Suscéptor meus es. 41:9 Przy mnie modlitwa do Boga żywota mego, * rzeknę Bogu: Jesteś moim obrońcą. 41:9 With me is prayer to the God of my life. * I will say to God: Thou art my support.

41:10 Quare oblítus es mei? * et quare contristátus incédo, dum afflígit me inimícus? 41:10 Czemużeś mnie zapomniał * i czemu smutny chodzę, gdy mię trapi nieprzyjaciel? 41:10 Why hast thou forgotten me? * and why go I mourning, whilst my enemy afflicteth me? 41:10 Quare oblítus es mei? * et quare contristátus incédo, dum afflígit me inimícus? 41:10 Czemużeś mnie zapomniał * i czemu smutny chodzę, gdy mię trapi nieprzyjaciel? 41:10 Why hast thou forgotten me? * and why go I mourning, whilst my enemy afflicteth me?

41:11 Dum confringúntur ossa mea, * exprobravérunt mihi qui tríbulant me inimíci mei. 41:11 Gdy się łamią kości moje, * urągali mi którzy mię dręczą, nieprzyjaciele moi. 41:11 Whilst my bones are broken, * my enemies who trouble me have reproached me; 41:11 Dum confringúntur ossa mea, * exprobravérunt mihi qui tríbulant me inimíci mei. 41:11 Gdy się łamią kości moje, * urągali mi którzy mię dręczą, nieprzyjaciele moi. 41:11 Whilst my bones are broken, * my enemies who trouble me have reproached me;

41:11 Dum dicunt mihi per síngulos dies: Ubi est Deus tuus? * quare tristis es, ánima mea? et quare contúrbas me? 41:11 Gdy mi mówią na każdy dzień: Kędyż jest Bóg twój? * Czemuś jest smutna, duszo moja, i czemu mię trwożysz? 41:11 Whilst they say to me day by day: Where is thy God? * Why art thou cast down, O my soul? and why dost thou disquiet me? 41:11 Dum dicunt mihi per síngulos dies: Ubi est Deus tuus? * quare tristis es, ánima mea? et quare contúrbas me? 41:11 Gdy mi mówią na każdy dzień: Kędyż jest Bóg twój? * Czemuś jest smutna, duszo moja, i czemu mię trwożysz? 41:11 Whilst they say to me day by day: Where is thy God? * Why art thou cast down, O my soul? and why dost thou disquiet me?

41:12 Spera in Deo, quóniam adhuc confitébor illi: * salutáre vultus mei, et Deus meus. 41:12 Miej nadzieję w Bogu, bo Go jeszcze wysławiać będę, * zbawienie oblicza mego i Bóg mój. 41:12 Hope thou in God, for I will still give praise to him: * the salvation of my countenance, and my God. 41:12 Spera in Deo, quóniam adhuc confitébor illi: * salutáre vultus mei, et Deus meus. 41:12 Miej nadzieję w Bogu, bo Go jeszcze wysławiać będę, * zbawienie oblicza mego i Bóg mój. 41:12 Hope thou in God, for I will still give praise to him: * the salvation of my countenance, and my God.

Psalmus 42

42:1 Júdica me, Deus, et discérne causam meam de gente non sancta, * ab hómine iníquo, et dolóso érue me. 42:1 Osądź mię, Boże, i rozstrzygnij sprawę moją wobec narodu nieświętego, * od człowieka niesprawiedliwego i zdradliwego wyrwij mię. 42:1 Judge me, O God, and distinguish my cause from the nation that is not holy: * deliver me from the unjust and deceitful man. 42:1 Júdica me, Deus, et discérne causam meam de gente non sancta, * ab hómine iníquo, et dolóso érue me. 42:1 Osądź mię, Boże, i rozstrzygnij sprawę moją wobec narodu nieświętego, * od człowieka niesprawiedliwego i zdradliwego wyrwij mię. 42:1 Judge me, O God, and distinguish my cause from the nation that is not holy: * deliver me from the unjust and deceitful man.

42:2 Quia tu es, Deus, fortitúdo mea: * quare me repulísti? et quare tristis incédo, dum afflígit me inimícus? 42:2 Bo Ty jesteś Bóg, moc moja: * czemuś mię odrzucił i czemu smutny chodzę, gdy mię trapi nieprzyjaciel? 42:2 For thou art God my strength: * why hast thou cast me off? and why do I go sorrowful whilst the enemy afflicteth me? 42:2 Quia tu es, Deus, fortitúdo mea: * quare me repulísti? et quare tristis incédo, dum afflígit me inimícus? 42:2 Bo Ty jesteś Bóg, moc moja: * czemuś mię odrzucił i czemu smutny chodzę, gdy mię trapi nieprzyjaciel? 42:2 For thou art God my strength: * why hast thou cast me off? and why do I go sorrowful whilst the enemy afflicteth me?

42:3 Emítte lucem tuam et veritátem tuam: * ipsa me deduxérunt, et adduxérunt in montem sanctum tuum, et in tabernácula tua. 42:3 Wyślij światłość Twoją i prawdę Twoją, * one mię prowadziły i wyprowadziły na górę świętą Twoją i do przybytków Twoich. 42:3 Send forth thy light and thy truth: * they have conducted me, and brought me unto thy holy hill, and into thy tabernacles. 42:3 Emítte lucem tuam et veritátem tuam: * ipsa me deduxérunt, et adduxérunt in montem sanctum tuum, et in tabernácula tua. 42:3 Wyślij światłość Twoją i prawdę Twoją, * one mię prowadziły i wyprowadziły na górę świętą Twoją i do przybytków Twoich. 42:3 Send forth thy light and thy truth: * they have conducted me, and brought me unto thy holy hill, and into thy tabernacles.

42:4 Et introíbo ad altáre Dei: * ad Deum, qui lætíficat juventútem meam. 42:4 I przyjdę do ołtarza Bożego, * do Boga, który uwesela młodość moją. 42:4 And I will go in to the altar of God: * to God who giveth joy to my youth. 42:4 Et introíbo ad altáre Dei: * ad Deum, qui lætíficat juventútem meam. 42:4 I przyjdę do ołtarza Bożego, * do Boga, który uwesela młodość moją. 42:4 And I will go in to the altar of God: * to God who giveth joy to my youth.

42:5 Confitébor tibi in cíthara, Deus, Deus meus: * quare tristis es, ánima mea? et quare contúrbas me? 42:5 Będę Cię wysławiał na cytrze, Boże, Boże mój: * czemuś smutna, duszo moja i czemu mię trwożysz? 42:5 To thee, O God my God, I will give praise upon the harp: * why art thou sad, O my soul? and why dost thou disquiet me? 42:5 Confitébor tibi in cíthara, Deus, Deus meus: * quare tristis es, ánima mea? et quare contúrbas me? 42:5 Będę Cię wysławiał na cytrze, Boże, Boże mój: * czemuś smutna, duszo moja i czemu mię trwożysz? 42:5 To thee, O God my God, I will give praise upon the harp: * why art thou sad, O my soul? and why dost thou disquiet me?

42:6 Spera in Deo, quóniam adhuc confitébor illi: * salutáre vultus mei, et Deus meus. 42:6 Miej nadzieję w Bogu, albowiem będę Go jeszcze wysławiać, * zbawienie oblicza mego i Bóg mój. 42:6 Hope in God, for I will still give praise to him: * the salvation of my countenance, and my God. 42:6 Spera in Deo, quóniam adhuc confitébor illi: * salutáre vultus mei, et Deus meus. 42:6 Miej nadzieję w Bogu, albowiem będę Go jeszcze wysławiać, * zbawienie oblicza mego i Bóg mój. 42:6 Hope in God, for I will still give praise to him: * the salvation of my countenance, and my God.

Psalmus 43

43:2 Deus áuribus nostris audívimus: * patres nostri annuntiavérunt nobis. 43:2 Boże, uszami naszymi słyszeliśmy, * ojcowie nasi nam opowiadali. 43:2 We have heard, O God, with our ears: * our fathers have declared to us, 43:2 Deus áuribus nostris audívimus: * patres nostri annuntiavérunt nobis. 43:2 Boże, uszami naszymi słyszeliśmy, * ojcowie nasi nam opowiadali. 43:2 We have heard, O God, with our ears: * our fathers have declared to us,

43:2 Opus, quod operátus es in diébus eórum, * et in diébus antíquis. 43:2 Sprawę, którąś uczynił we dni ich * i we dni starodawne. 43:2 The work thou hast wrought in their days, * and in the days of old. 43:2 Opus, quod operátus es in diébus eórum, * et in diébus antíquis. 43:2 Sprawę, którąś uczynił we dni ich * i we dni starodawne. 43:2 The work thou hast wrought in their days, * and in the days of old.

43:3 Manus tua gentes dispérdidit, et plantásti eos: * afflixísti pópulos, et expulísti eos. 43:3 Ręka Twoja narody wytraciła, a ich wszczepiłeś: * udręczyłeś narody i wygnałeś je. 43:3 Thy hand destroyed the Gentiles, and thou plantedst them: * thou didst afflict the people and cast them out. 43:3 Manus tua gentes dispérdidit, et plantásti eos: * afflixísti pópulos, et expulísti eos. 43:3 Ręka Twoja narody wytraciła, a ich wszczepiłeś: * udręczyłeś narody i wygnałeś je. 43:3 Thy hand destroyed the Gentiles, and thou plantedst them: * thou didst afflict the people and cast them out.

43:4 Nec enim in gládio suo possedérunt terram, * et brácchium eórum non salvávit eos: 43:4 Bo nie mieczem swym posiedli ziemię * i nie wybawiło ich ramię ich: 43:4 For they got not the possession of the land by their own sword: * neither did their own arm save them. 43:4 Nec enim in gládio suo possedérunt terram, * et brácchium eórum non salvávit eos: 43:4 Bo nie mieczem swym posiedli ziemię * i nie wybawiło ich ramię ich: 43:4 For they got not the possession of the land by their own sword: * neither did their own arm save them.

43:4 Sed déxtera tua, et brácchium tuum, et illuminátio vultus tui: * quóniam complacuísti in eis. 43:4 Ale prawica Twoja i ramię Twoje i światło oblicza Twego, * bo w nich upodobałeś sobie. 43:4 But thy right hand and thy arm, and the light of thy countenance: * because thou wast pleased with them. 43:4 Sed déxtera tua, et brácchium tuum, et illuminátio vultus tui: * quóniam complacuísti in eis. 43:4 Ale prawica Twoja i ramię Twoje i światło oblicza Twego, * bo w nich upodobałeś sobie. 43:4 But thy right hand and thy arm, and the light of thy countenance: * because thou wast pleased with them.

43:5 Tu es ipse Rex meus et Deus meus: * qui mandas salútes Jacob. 43:5 Ty sam jesteś królem moim i Bogiem moim, * który przeznaczasz wybawienie Jakubowi. 43:5 Thou art thyself my king and my God, * who commandest the saving of Jacob. 43:5 Tu es ipse Rex meus et Deus meus: * qui mandas salútes Jacob. 43:5 Ty sam jesteś królem moim i Bogiem moim, * który przeznaczasz wybawienie Jakubowi. 43:5 Thou art thyself my king and my God, * who commandest the saving of Jacob.

43:6 In te inimícos nostros ventilábimus cornu: * et in nómine tuo spernémus insurgéntes in nobis. 43:6 Przez Cię nieprzyjaciół naszych rogiem rozrzucimy, * a w imię Twoje wzgardzimy powstającymi przeciwko nam. 43:6 Through thee we will push down our enemies with the horn: * and through thy name we will despise them that rise up against us. 43:6 In te inimícos nostros ventilábimus cornu: * et in nómine tuo spernémus insurgéntes in nobis. 43:6 Przez Cię nieprzyjaciół naszych rogiem rozrzucimy, * a w imię Twoje wzgardzimy powstającymi przeciwko nam. 43:6 Through thee we will push down our enemies with the horn: * and through thy name we will despise them that rise up against us.

43:7 Non enim in arcu meo sperábo: * et gládius meus non salvábit me. 43:7 Albowiem nie w łuku moim nadzieję mieć będę * i nie mój miecz wybawi mnie. 43:7 For I will not trust in my bow: * neither shall my sword save me. 43:7 Non enim in arcu meo sperábo: * et gládius meus non salvábit me. 43:7 Albowiem nie w łuku moim nadzieję mieć będę * i nie mój miecz wybawi mnie. 43:7 For I will not trust in my bow: * neither shall my sword save me.

43:8 Salvásti enim nos de affligéntibus nos: * et odiéntes nos confudísti. 43:8 Lecz Ty wybawiłeś nas od trapiących nas, * a mających nas w nienawiści zawstydziłeś. 43:8 But thou hast saved us from them that afflict us: * and hast put them to shame that hate us. 43:8 Salvásti enim nos de affligéntibus nos: * et odiéntes nos confudísti. 43:8 Lecz Ty wybawiłeś nas od trapiących nas, * a mających nas w nienawiści zawstydziłeś. 43:8 But thou hast saved us from them that afflict us: * and hast put them to shame that hate us.

43:9 In Deo laudábimur tota die: * et in nómine tuo confitébimur in sǽculum. 43:9 W Bogu chlubić się będziemy przez cały dzień * i imię Twe wysławiać będziemy na wieki. 43:9 In God shall we glory all the day long: * and in thy name we will give praise for ever. 43:9 In Deo laudábimur tota die: * et in nómine tuo confitébimur in sǽculum. 43:9 W Bogu chlubić się będziemy przez cały dzień * i imię Twe wysławiać będziemy na wieki. 43:9 In God shall we glory all the day long: * and in thy name we will give praise for ever.

43:10 Nunc autem repulísti et confudísti nos: * et non egrediéris, Deus, in virtútibus nostris. 43:10 A teraz odtrąciłeś i zawstydziłeś nas * i nie będziesz wychodził, Boże, z zastępami naszymi. 43:10 But now thou hast cast us off, and put us to shame: * and thou, O God, wilt not go out with our armies. 43:10 Nunc autem repulísti et confudísti nos: * et non egrediéris, Deus, in virtútibus nostris. 43:10 A teraz odtrąciłeś i zawstydziłeś nas * i nie będziesz wychodził, Boże, z zastępami naszymi. 43:10 But now thou hast cast us off, and put us to shame: * and thou, O God, wilt not go out with our armies.

43:11 Avertísti nos retrórsum post inimícos nostros: * et qui odérunt nos, diripiébant sibi. 43:11 Obróciłeś nas w tył za nieprzyjaciółmi naszymi, * a którzy nas w nienawiści mają, rozszarpywali nas sobie. 43:11 Thou hast made us turn our back to our enemies: * and they that hated us plundered for themselves. 43:11 Avertísti nos retrórsum post inimícos nostros: * et qui odérunt nos, diripiébant sibi. 43:11 Obróciłeś nas w tył za nieprzyjaciółmi naszymi, * a którzy nas w nienawiści mają, rozszarpywali nas sobie. 43:11 Thou hast made us turn our back to our enemies: * and they that hated us plundered for themselves.

43:12 Dedísti nos tamquam oves escárum: * et in géntibus dispersísti nos. 43:12 Wydałeś nas jak owce na pożarcie * i między pogan rozproszyłeś nas. 43:12 Thou hast given us up like sheep to be eaten: * thou hast scattered us among the nations. 43:12 Dedísti nos tamquam oves escárum: * et in géntibus dispersísti nos. 43:12 Wydałeś nas jak owce na pożarcie * i między pogan rozproszyłeś nas. 43:12 Thou hast given us up like sheep to be eaten: * thou hast scattered us among the nations.

43:13 Vendidísti pópulum tuum sine prétio: * et non fuit multitúdo in commutatiónibus eórum. 43:13 Sprzedałeś lud Twój za darmo * i nie było zysku za zamianę ich. 43:13 Thou hast sold thy people for no price: * and there was no reckoning in the exchange of them. 43:13 Vendidísti pópulum tuum sine prétio: * et non fuit multitúdo in commutatiónibus eórum. 43:13 Sprzedałeś lud Twój za darmo * i nie było zysku za zamianę ich. 43:13 Thou hast sold thy people for no price: * and there was no reckoning in the exchange of them.

43:14 Posuísti nos oppróbrium vicínis nostris, * subsannatiónem et derísum his, qui sunt in circúitu nostro. 43:14 Podałeś nas na wzgardę sąsiadom naszym, * na szyderstwo i na pośmiech tym, którzy są dokoła nas. 43:14 Thou hast made us a reproach to our neighbours, * a scoff and derision to them that are round about us. 43:14 Posuísti nos oppróbrium vicínis nostris, * subsannatiónem et derísum his, qui sunt in circúitu nostro. 43:14 Podałeś nas na wzgardę sąsiadom naszym, * na szyderstwo i na pośmiech tym, którzy są dokoła nas. 43:14 Thou hast made us a reproach to our neighbours, * a scoff and derision to them that are round about us.

43:15 Posuísti nos in similitúdinem géntibus: * commotiónem cápitis in pópulis. 43:15 Uczyniłeś nas przysłowiem między narodami, * kiwaniem głowy między ludźmi. 43:15 Thou hast made us a byword among the Gentiles: * a shaking of the head among the people. 43:15 Posuísti nos in similitúdinem géntibus: * commotiónem cápitis in pópulis. 43:15 Uczyniłeś nas przysłowiem między narodami, * kiwaniem głowy między ludźmi. 43:15 Thou hast made us a byword among the Gentiles: * a shaking of the head among the people.

43:16 Tota die verecúndia mea contra me est, * et confúsio faciéi meæ coopéruit me. 43:16 Cały dzień wstyd mój jest przede mną, * a zawstydzenie oblicza mego okryło mię. 43:16 All the day long my shame is before me: * and the confusion of my face hath covered me. 43:16 Tota die verecúndia mea contra me est, * et confúsio faciéi meæ coopéruit me. 43:16 Cały dzień wstyd mój jest przede mną, * a zawstydzenie oblicza mego okryło mię. 43:16 All the day long my shame is before me: * and the confusion of my face hath covered me.

43:17 A voce exprobrántis, et obloquéntis: * a fácie inimíci, et persequéntis. 43:17 Od głosu lżącego i obmawiającego, * od oblicza nieprzyjaciela i prześladującego. 43:17 At the voice of him that reproacheth and detracteth me: * at the face of the enemy and persecutor. 43:17 A voce exprobrántis, et obloquéntis: * a fácie inimíci, et persequéntis. 43:17 Od głosu lżącego i obmawiającego, * od oblicza nieprzyjaciela i prześladującego. 43:17 At the voice of him that reproacheth and detracteth me: * at the face of the enemy and persecutor.

43:18 Hæc ómnia venérunt super nos, nec oblíti sumus te: * et iníque non égimus in testaménto tuo. 43:18 To wszystko przyszło na nas, a nie zapomnieliśmy Ciebie * i nie sprzeniewierzyliśmy się przymierzu Twojemu. 43:18 All these things have come upon us, yet we have not forgotten thee: * and we have not done wickedly in thy covenant. 43:18 Hæc ómnia venérunt super nos, nec oblíti sumus te: * et iníque non égimus in testaménto tuo. 43:18 To wszystko przyszło na nas, a nie zapomnieliśmy Ciebie * i nie sprzeniewierzyliśmy się przymierzu Twojemu. 43:18 All these things have come upon us, yet we have not forgotten thee: * and we have not done wickedly in thy covenant.

43:19 Et non recéssit retro cor nostrum: * et declinásti sémitas nostras a via tua: 43:19 I nie cofnęło się wstecz serce nasze, * i nie odwróciłeś ścieżek naszych od drogi Twojej, 43:19 And our heart hath not turned back: * neither hast thou turned aside our steps from thy way. 43:19 Et non recéssit retro cor nostrum: * et declinásti sémitas nostras a via tua: 43:19 I nie cofnęło się wstecz serce nasze, * i nie odwróciłeś ścieżek naszych od drogi Twojej, 43:19 And our heart hath not turned back: * neither hast thou turned aside our steps from thy way.

43:20 Quóniam humiliásti nos in loco afflictiónis, * et coopéruit nos umbra mortis. 43:20 Bo poniżyłeś nas na miejscu utrapienia, * i okrył nas cień śmierci. 43:20 For thou hast humbled us in the place of affliction: * and the shadow of death hath covered us. 43:20 Quóniam humiliásti nos in loco afflictiónis, * et coopéruit nos umbra mortis. 43:20 Bo poniżyłeś nas na miejscu utrapienia, * i okrył nas cień śmierci. 43:20 For thou hast humbled us in the place of affliction: * and the shadow of death hath covered us.

43:21 Si oblíti sumus nomen Dei nostri, * et si expándimus manus nostras ad deum aliénum: 43:21 Jeśliśmy zapomnieli imienia Boga naszego * i jeśliśmy podnosili ręce nasze do boga cudzego: 43:21 If we have forgotten the name of our God, * and if we have spread forth our hands to a strange god: 43:21 Si oblíti sumus nomen Dei nostri, * et si expándimus manus nostras ad deum aliénum: 43:21 Jeśliśmy zapomnieli imienia Boga naszego * i jeśliśmy podnosili ręce nasze do boga cudzego: 43:21 If we have forgotten the name of our God, * and if we have spread forth our hands to a strange god:

43:22 Nonne Deus requíret ista? * ipse enim novit abscóndita cordis. 43:22 Czyż się Bóg o to nie będzie pytał? * On bowiem zna skrytości serca. 43:22 Shall not God search out these things: * for he knoweth the secrets of the heart. 43:22 Nonne Deus requíret ista? * ipse enim novit abscóndita cordis. 43:22 Czyż się Bóg o to nie będzie pytał? * On bowiem zna skrytości serca. 43:22 Shall not God search out these things: * for he knoweth the secrets of the heart.

43:22 Quóniam propter te mortificámur tota die: * æstimáti sumus sicut oves occisiónis. 43:22 Bo nas dla Ciebie mordują każdego dnia, * poczytani jesteśmy za owce na rzeź. 43:22 Because for thy sake we are killed all the day long: * we are counted as sheep for the slaughter. 43:22 Quóniam propter te mortificámur tota die: * æstimáti sumus sicut oves occisiónis. 43:22 Bo nas dla Ciebie mordują każdego dnia, * poczytani jesteśmy za owce na rzeź. 43:22 Because for thy sake we are killed all the day long: * we are counted as sheep for the slaughter.

43:23 Exsúrge, quare obdórmis, Dómine? * exsúrge, et ne repéllas in finem. 43:23 Powstań, czemu śpisz, Panie? * Powstań a nie odrzucaj na zawsze. 43:23 Arise, why sleepest thou, O Lord? * arise, and cast us not off to the end. 43:23 Exsúrge, quare obdórmis, Dómine? * exsúrge, et ne repéllas in finem. 43:23 Powstań, czemu śpisz, Panie? * Powstań a nie odrzucaj na zawsze. 43:23 Arise, why sleepest thou, O Lord? * arise, and cast us not off to the end.

43:24 Quare fáciem tuam avértis, * oblivísceris inópiæ nostræ, et tribulatiónis nostræ? 43:24 Czemu oblicze Twoje odwracasz, * zapominasz o niedoli naszej i o utrapieniu naszym? 43:24 Why turnest thou thy face away? * and forgettest our want and our trouble? 43:24 Quare fáciem tuam avértis, * oblivísceris inópiæ nostræ, et tribulatiónis nostræ? 43:24 Czemu oblicze Twoje odwracasz, * zapominasz o niedoli naszej i o utrapieniu naszym? 43:24 Why turnest thou thy face away? * and forgettest our want and our trouble?

43:25 Quóniam humiliáta est in púlvere ánima nostra: * conglutinátus est in terra venter noster. 43:25 Albowiem poniżona jest w prochu dusza nasza, * przylgnęło do ziemi ciało nasze. 43:25 For our soul is humbled down to the dust: * our belly cleaveth to the earth. 43:25 Quóniam humiliáta est in púlvere ánima nostra: * conglutinátus est in terra venter noster. 43:25 Albowiem poniżona jest w prochu dusza nasza, * przylgnęło do ziemi ciało nasze. 43:25 For our soul is humbled down to the dust: * our belly cleaveth to the earth.

43:26 Exsúrge, Dómine, ádjuva nos: * et rédime nos propter nomen tuum. 43:26 Powstań, Panie, ratuj nas * i odkup nas dla imienia Twego. 43:26 Arise, O Lord, help us * and redeem us for thy name’s sake. 43:26 Exsúrge, Dómine, ádjuva nos: * et rédime nos propter nomen tuum. 43:26 Powstań, Panie, ratuj nas * i odkup nas dla imienia Twego. 43:26 Arise, O Lord, help us * and redeem us for thy name’s sake.

Psalmus 44

44:2a Eructávit cor meum verbum bonum: * dico ego ópera mea Regi. 44:2 Wydało serce moje słowo dobre, * śpiewam pieśń moją królowi. 44:2a My heart hath uttered a good word; * I speak my works to the King. 44:2a Eructávit cor meum verbum bonum: * dico ego ópera mea Regi. 44:2 Wydało serce moje słowo dobre, * śpiewam pieśń moją królowi. 44:2a My heart hath uttered a good word; * I speak my works to the King.

44:2b Lingua mea cálamus scribæ: * velóciter scribéntis. 44:2 Język mój pióro pisarza, * prędko piszącego. 44:2b My tongue is the pen of a scrivener * that writeth swiftly. 44:2b Lingua mea cálamus scribæ: * velóciter scribéntis. 44:2 Język mój pióro pisarza, * prędko piszącego. 44:2b My tongue is the pen of a scrivener * that writeth swiftly.

44:3 Speciósus forma præ fíliis hóminum, † diffúsa est grátia in lábiis tuis: * proptérea benedíxit te Deus in ætérnum. 44:3 Piękniejszyś urodą nad syny człowiecze, rozlany jest wdzięk na wargach twoich, * dlatego pobłogosławił ci Bóg na wieki. 44:3 Thou art beautiful above the sons of men: † grace is poured abroad in thy lips; * therefore hath God blessed thee for ever. 44:3 Speciósus forma præ fíliis hóminum, † diffúsa est grátia in lábiis tuis: * proptérea benedíxit te Deus in ætérnum. 44:3 Piękniejszyś urodą nad syny człowiecze, rozlany jest wdzięk na wargach twoich, * dlatego pobłogosławił ci Bóg na wieki. 44:3 Thou art beautiful above the sons of men: † grace is poured abroad in thy lips; * therefore hath God blessed thee for ever.

44:4 Accíngere gládio tuo super femur tuum, * potentíssime. 44:4 Przypasz miecz twój do biódr twoich, * najmocniejszy. 44:4 Gird thy sword upon thy thigh, * O thou most mighty. 44:4 Accíngere gládio tuo super femur tuum, * potentíssime. 44:4 Przypasz miecz twój do biódr twoich, * najmocniejszy. 44:4 Gird thy sword upon thy thigh, * O thou most mighty.

44:5a Spécie tua et pulchritúdine tua: * inténde, próspere procéde, et regna. 44:5 W śliczności twojej i w piękności twojej * nadciągnij, szczęśliwie postępuj i króluj. 44:5a With thy comeliness and thy beauty * set out, proceed prosperously, and reign. 44:5a Spécie tua et pulchritúdine tua: * inténde, próspere procéde, et regna. 44:5 W śliczności twojej i w piękności twojej * nadciągnij, szczęśliwie postępuj i króluj. 44:5a With thy comeliness and thy beauty * set out, proceed prosperously, and reign.

44:5b Propter veritátem, et mansuetúdinem, et justítiam: * et dedúcet te mirabíliter déxtera tua. 44:5 Dla prawdy i cichości i sprawiedliwości: * a poprowadzi cię przedziwnie prawica twoja. 44:5b Because of truth and meekness and justice: * and thy right hand shall conduct thee wonderfully. 44:5b Propter veritátem, et mansuetúdinem, et justítiam: * et dedúcet te mirabíliter déxtera tua. 44:5 Dla prawdy i cichości i sprawiedliwości: * a poprowadzi cię przedziwnie prawica twoja. 44:5b Because of truth and meekness and justice: * and thy right hand shall conduct thee wonderfully.

44:6 Sagíttæ tuæ acútæ, pópuli sub te cadent: * in corda inimicórum Regis. 44:6 Strzały twoje ostre, narody pod ciebie upadną * w serca nieprzyjaciół królewskich. 44:6 Thy arrows are sharp: under thee shall people fall, * into the hearts of the king’s enemies. 44:6 Sagíttæ tuæ acútæ, pópuli sub te cadent: * in corda inimicórum Regis. 44:6 Strzały twoje ostre, narody pod ciebie upadną * w serca nieprzyjaciół królewskich. 44:6 Thy arrows are sharp: under thee shall people fall, * into the hearts of the king’s enemies.

44:7 Sedes tua, Deus, in sǽculum sǽculi: * virga directiónis virga regni tui. 44:7 Stolica Twoja, Boże, na wieki wieków, * berłem prawości berło królestwa Twego. 44:7 Thy throne, O God, is for ever and ever: * the sceptre of thy kingdom is a sceptre of uprightness. 44:7 Sedes tua, Deus, in sǽculum sǽculi: * virga directiónis virga regni tui. 44:7 Stolica Twoja, Boże, na wieki wieków, * berłem prawości berło królestwa Twego. 44:7 Thy throne, O God, is for ever and ever: * the sceptre of thy kingdom is a sceptre of uprightness.

44:8 Dilexísti justítiam, et odísti iniquitátem: * proptérea unxit te Deus, Deus tuus, óleo lætítiæ præ consórtibus tuis. 44:8 Umiłowałeś sprawiedliwość, a nienawidziłeś nieprawości, * przeto cię namaścił Bóg, Bóg twój, olejkiem wesela nad rówieśników twoich. 44:8 Thou hast loved justice, and hated iniquity: * therefore God, thy God, hath anointed thee with the oil of gladness above thy fellows. 44:8 Dilexísti justítiam, et odísti iniquitátem: * proptérea unxit te Deus, Deus tuus, óleo lætítiæ præ consórtibus tuis. 44:8 Umiłowałeś sprawiedliwość, a nienawidziłeś nieprawości, * przeto cię namaścił Bóg, Bóg twój, olejkiem wesela nad rówieśników twoich. 44:8 Thou hast loved justice, and hated iniquity: * therefore God, thy God, hath anointed thee with the oil of gladness above thy fellows.

44:9 Myrrha, et gutta, et cásia a vestiméntis tuis, a dómibus ebúrneis: * ex quibus delectavérunt te (10a) fíliæ regum in honóre tuo. 44:9 Mirra i aloes i kasja wonieją z szat twoich, z domów z kości słoniowej: * stamtąd cię radowały córki królewskie w orszaku twoim. 44:9 Myrrh and stacte and cassia perfume thy garments, from the ivory houses: * out of which (10a) the daughters of kings have delighted thee in thy glory. 44:9 Myrrha, et gutta, et cásia a vestiméntis tuis, a dómibus ebúrneis: * ex quibus delectavérunt te (10a) fíliæ regum in honóre tuo. 44:9 Mirra i aloes i kasja wonieją z szat twoich, z domów z kości słoniowej: * stamtąd cię radowały córki królewskie w orszaku twoim. 44:9 Myrrh and stacte and cassia perfume thy garments, from the ivory houses: * out of which (10a) the daughters of kings have delighted thee in thy glory.

44:10b Ástitit regína a dextris tuis in vestítu deauráto: * circúmdata varietáte. 44:10 Stanęła królowa po prawicy twojej w ubiorze złotym, * obleczona rozmaitością. 44:10b The queen stood on thy right hand, in gilded clothing; * surrounded with variety. 44:10b Ástitit regína a dextris tuis in vestítu deauráto: * circúmdata varietáte. 44:10 Stanęła królowa po prawicy twojej w ubiorze złotym, * obleczona rozmaitością. 44:10b The queen stood on thy right hand, in gilded clothing; * surrounded with variety.

44:11 Audi fília, et vide, et inclína aurem tuam: * et oblivíscere pópulum tuum et domum patris tui. 44:11 Słuchaj, córko, a patrz i nakłoń ucha twego, * a zapomnij narodu twego i domu ojca twego. 44:11 Hearken, O daughter, and see, and incline thy ear: * and forget thy people and thy father’s house. 44:11 Audi fília, et vide, et inclína aurem tuam: * et oblivíscere pópulum tuum et domum patris tui. 44:11 Słuchaj, córko, a patrz i nakłoń ucha twego, * a zapomnij narodu twego i domu ojca twego. 44:11 Hearken, O daughter, and see, and incline thy ear: * and forget thy people and thy father’s house.

44:12 Et concupíscet Rex decórem tuum: * quóniam ipse est Dóminus Deus tuus, et adorábunt eum. 44:12 I będzie pożądał król śliczności twojej, * albowiem on jest Panem Bogiem twoim, i będą się mu kłaniać. 44:12 And the king shall greatly desire thy beauty; * for he is the Lord thy God, and him they shall adore. 44:12 Et concupíscet Rex decórem tuum: * quóniam ipse est Dóminus Deus tuus, et adorábunt eum. 44:12 I będzie pożądał król śliczności twojej, * albowiem on jest Panem Bogiem twoim, i będą się mu kłaniać. 44:12 And the king shall greatly desire thy beauty; * for he is the Lord thy God, and him they shall adore.

44:13 Et fíliæ Tyri in munéribus * vultum tuum deprecabúntur: omnes dívites plebis. 44:13 I córki Tyru z upominkami, * obliczu twemu kłaniać się będą wszyscy bogaci z ludu. 44:13 And the daughters of Tyre with gifts, * yea, all the rich among the people, shall entreat thy countenance. 44:13 Et fíliæ Tyri in munéribus * vultum tuum deprecabúntur: omnes dívites plebis. 44:13 I córki Tyru z upominkami, * obliczu twemu kłaniać się będą wszyscy bogaci z ludu. 44:13 And the daughters of Tyre with gifts, * yea, all the rich among the people, shall entreat thy countenance.

44:14 Omnis glória ejus fíliæ Regis ab intus, * in fímbriis áureis (15a) circumamícta varietátibus. 44:14 Wszystka chwała jej, córki królewskiej, wewnątrz, * w złocistych obramowaniach, w szatach różnobarwnych. 44:14 All the glory of the king’s daughter is within, * in golden borders, (15a) clothed round about with varieties. 44:14 Omnis glória ejus fíliæ Regis ab intus, * in fímbriis áureis (15a) circumamícta varietátibus. 44:14 Wszystka chwała jej, córki królewskiej, wewnątrz, * w złocistych obramowaniach, w szatach różnobarwnych. 44:14 All the glory of the king’s daughter is within, * in golden borders, (15a) clothed round about with varieties.

44:15b Adducéntur Regi vírgines post eam: * próximæ ejus afferéntur tibi. 44:15 Przywiodą królowi panny za nią, * przyprowadzą do ciebie bliskie jej. 44:15b After her shall virgins be brought to the king: * her neighbours shall be brought to thee. 44:15b Adducéntur Regi vírgines post eam: * próximæ ejus afferéntur tibi. 44:15 Przywiodą królowi panny za nią, * przyprowadzą do ciebie bliskie jej. 44:15b After her shall virgins be brought to the king: * her neighbours shall be brought to thee.

44:16 Afferéntur in lætítia et exsultatióne: * adducéntur in templum Regis. 44:16 Przyprowadzą je z weselem i z radością, * przywiodą je do świątyni królewskiej. 44:16 They shall be brought with gladness and rejoicing: * they shall be brought into the temple of the king. 44:16 Afferéntur in lætítia et exsultatióne: * adducéntur in templum Regis. 44:16 Przyprowadzą je z weselem i z radością, * przywiodą je do świątyni królewskiej. 44:16 They shall be brought with gladness and rejoicing: * they shall be brought into the temple of the king.

44:17 Pro pátribus tuis nati sunt tibi fílii: * constítues eos príncipes super omnem terram. 44:17 Zamiast ojców twoich narodzili ci się synowie, * ustanowisz ich książętami nad wszystką ziemią. 44:17 Instead of thy fathers, sons are born to thee: * thou shalt make them princes over all the earth. 44:17 Pro pátribus tuis nati sunt tibi fílii: * constítues eos príncipes super omnem terram. 44:17 Zamiast ojców twoich narodzili ci się synowie, * ustanowisz ich książętami nad wszystką ziemią. 44:17 Instead of thy fathers, sons are born to thee: * thou shalt make them princes over all the earth.

44:18a Mémores erunt nóminis tui: * in omni generatióne et generatiónem. 44:18 Będą wspominać imię twoje * z pokolenia na pokolenie. 44:18a They shall remember thy name * throughout all generations. 44:18a Mémores erunt nóminis tui: * in omni generatióne et generatiónem. 44:18 Będą wspominać imię twoje * z pokolenia na pokolenie. 44:18a They shall remember thy name * throughout all generations.

44:18b Proptérea pópuli confitebúntur tibi in ætérnum: * et in sǽculum sǽculi. 44:18 Dlatego narody będą cię sławić wiecznie * i na wieki wieków. 44:18b Therefore shall people praise thee for ever; yea, * for ever and ever. 44:18b Proptérea pópuli confitebúntur tibi in ætérnum: * et in sǽculum sǽculi. 44:18 Dlatego narody będą cię sławić wiecznie * i na wieki wieków. 44:18b Therefore shall people praise thee for ever; yea, * for ever and ever.

Psalmus 45

45:2 Deus noster refúgium, et virtus: * adjútor in tribulatiónibus, quæ invenérunt nos nimis. 45:2 Bóg nasz ucieczką i mocą, * pomocnikiem w uciskach, które nawiedziły nas bardzo. 45:2 Our God is our refuge and strength: * a helper in troubles, which have found us exceedingly. 45:2 Deus noster refúgium, et virtus: * adjútor in tribulatiónibus, quæ invenérunt nos nimis. 45:2 Bóg nasz ucieczką i mocą, * pomocnikiem w uciskach, które nawiedziły nas bardzo. 45:2 Our God is our refuge and strength: * a helper in troubles, which have found us exceedingly.

45:3 Proptérea non timébimus dum turbábitur terra: * et transferéntur montes in cor maris. 45:3 Przeto się bać nie będziemy, gdy poruszy się ziemia * i przeniosą się góry w serce morza. 45:3 Therefore we will not fear, when the earth shall be troubled; * and the mountains shall be removed into the heart of the sea. 45:3 Proptérea non timébimus dum turbábitur terra: * et transferéntur montes in cor maris. 45:3 Przeto się bać nie będziemy, gdy poruszy się ziemia * i przeniosą się góry w serce morza. 45:3 Therefore we will not fear, when the earth shall be troubled; * and the mountains shall be removed into the heart of the sea.

45:4 Sonuérunt, et turbátæ sunt aquæ eórum: * conturbáti sunt montes in fortitúdine ejus. 45:4 Szumiały i zamąciły się wody ich, * zatrzęsły się góry przed siłą Jego. 45:4 Their waters roared and were troubled: * the mountains were troubled with his strength. 45:4 Sonuérunt, et turbátæ sunt aquæ eórum: * conturbáti sunt montes in fortitúdine ejus. 45:4 Szumiały i zamąciły się wody ich, * zatrzęsły się góry przed siłą Jego. 45:4 Their waters roared and were troubled: * the mountains were troubled with his strength.

45:5 Flúminis ímpetus lætíficat civitátem Dei: * sanctificávit tabernáculum suum Altíssimus. 45:5 Bystrość rzeki rozwesela miasto Boże, * poświęcił przybytek swój Najwyższy. 45:5 The stream of the river maketh the city of God joyful: * the most High hath sanctified his own tabernacle. 45:5 Flúminis ímpetus lætíficat civitátem Dei: * sanctificávit tabernáculum suum Altíssimus. 45:5 Bystrość rzeki rozwesela miasto Boże, * poświęcił przybytek swój Najwyższy. 45:5 The stream of the river maketh the city of God joyful: * the most High hath sanctified his own tabernacle.

45:6 Deus in médio ejus, non commovébitur: * adjuvábit eam Deus mane dilúculo. 45:6 Bóg jest w pośrodku niego, nie będzie poruszone, * wyratuje je Bóg rano, na świtaniu. 45:6 God is in the midst thereof, it shall not be moved: * God will help it in the morning early. 45:6 Deus in médio ejus, non commovébitur: * adjuvábit eam Deus mane dilúculo. 45:6 Bóg jest w pośrodku niego, nie będzie poruszone, * wyratuje je Bóg rano, na świtaniu. 45:6 God is in the midst thereof, it shall not be moved: * God will help it in the morning early.

45:7 Conturbátæ sunt gentes, et inclináta sunt regna: * dedit vocem suam, mota est terra. 45:7 Zaburzyły się narody i nachyliły się królestwa, * wydał głos swój, poruszyła się ziemia. 45:7 Nations were troubled, and kingdoms were bowed down: * he uttered his voice, the earth trembled. 45:7 Conturbátæ sunt gentes, et inclináta sunt regna: * dedit vocem suam, mota est terra. 45:7 Zaburzyły się narody i nachyliły się królestwa, * wydał głos swój, poruszyła się ziemia. 45:7 Nations were troubled, and kingdoms were bowed down: * he uttered his voice, the earth trembled.

45:8 Dóminus virtútum nobíscum: * suscéptor noster Deus Jacob. 45:8 Pan zastępów z nami, * Bóg Jakuba obrońcą naszym. 45:8 The Lord of armies is with us: * the God of Jacob is our protector. 45:8 Dóminus virtútum nobíscum: * suscéptor noster Deus Jacob. 45:8 Pan zastępów z nami, * Bóg Jakuba obrońcą naszym. 45:8 The Lord of armies is with us: * the God of Jacob is our protector.

45:9 Veníte, et vidéte ópera Dómini, quæ pósuit prodígia super terram: * áuferens bella usque ad finem terræ. 45:9 Pójdźcie i oglądajcie sprawy Pańskie, jakie uczynił cuda na ziemi, * usuwając wojny aż do krańców ziemi. 45:9 Come and behold ye the works of the Lord: what wonders he hath done upon earth, * making wars to cease even to the end of the earth. 45:9 Veníte, et vidéte ópera Dómini, quæ pósuit prodígia super terram: * áuferens bella usque ad finem terræ. 45:9 Pójdźcie i oglądajcie sprawy Pańskie, jakie uczynił cuda na ziemi, * usuwając wojny aż do krańców ziemi. 45:9 Come and behold ye the works of the Lord: what wonders he hath done upon earth, * making wars to cease even to the end of the earth.

45:10 Arcum cónteret, et confrínget arma: * et scuta combúret igni. 45:10 Skruszy łuk i zdruzgoce oręż, * i tarcze ogniem popali. 45:10 He shall destroy the bow, and break the weapons: * and the shield he shall burn in the fire. 45:10 Arcum cónteret, et confrínget arma: * et scuta combúret igni. 45:10 Skruszy łuk i zdruzgoce oręż, * i tarcze ogniem popali. 45:10 He shall destroy the bow, and break the weapons: * and the shield he shall burn in the fire.

45:11 Vacáte, et vidéte quóniam ego sum Deus: * exaltábor in géntibus, et exaltábor in terra. 45:11 Uspokójcie się i zobaczcie, żem Ja jest Bogiem, * będę wywyższony między narodami i będę wywyższony na ziemi. 45:11 Be still and see that I am God; * I will be exalted among the nations, and I will be exalted in the earth. 45:11 Vacáte, et vidéte quóniam ego sum Deus: * exaltábor in géntibus, et exaltábor in terra. 45:11 Uspokójcie się i zobaczcie, żem Ja jest Bogiem, * będę wywyższony między narodami i będę wywyższony na ziemi. 45:11 Be still and see that I am God; * I will be exalted among the nations, and I will be exalted in the earth.

45:12 Dóminus virtútum nobíscum: * suscéptor noster Deus Jacob. 45:12 Pan zastępów z nami, * Bóg Jakuba obrońcą naszym. 45:12 The Lord of armies is with us: * the God of Jacob is our protector. 45:12 Dóminus virtútum nobíscum: * suscéptor noster Deus Jacob. 45:12 Pan zastępów z nami, * Bóg Jakuba obrońcą naszym. 45:12 The Lord of armies is with us: * the God of Jacob is our protector.

Psalmus 46

46:2 Omnes gentes, pláudite mánibus: * jubiláte Deo in voce exsultatiónis. 46:2 Wszystkie narody klaskajcie rękami, * wykrzykujcie Bogu głosem wesela. 46:2 O clap your hands, all ye nations: * shout unto God with the voice of joy, 46:2 Omnes gentes, pláudite mánibus: * jubiláte Deo in voce exsultatiónis. 46:2 Wszystkie narody klaskajcie rękami, * wykrzykujcie Bogu głosem wesela. 46:2 O clap your hands, all ye nations: * shout unto God with the voice of joy,

46:3 Quóniam Dóminus excélsus, terríbilis: * Rex magnus super omnem terram. 46:3 Albowiem Pan wysoki, straszny, * król wielki nad wszystką ziemią. 46:3 For the Lord is high, terrible: * a great king over all the earth. 46:3 Quóniam Dóminus excélsus, terríbilis: * Rex magnus super omnem terram. 46:3 Albowiem Pan wysoki, straszny, * król wielki nad wszystką ziemią. 46:3 For the Lord is high, terrible: * a great king over all the earth.

46:4 Subjécit pópulos nobis: * et gentes sub pédibus nostris. 46:4 Podbił ludy pod nas * i narody pod nogi nasze. 46:4 He hath subdued the people under us; * and the nations under our feet. 46:4 Subjécit pópulos nobis: * et gentes sub pédibus nostris. 46:4 Podbił ludy pod nas * i narody pod nogi nasze. 46:4 He hath subdued the people under us; * and the nations under our feet.

46:5 Elégit nobis hereditátem suam: * spéciem Jacob, quam diléxit. 46:5 Obrał nam dziedzictwo swoje, * piękność Jakubową, którą umiłował. 46:5 He hath chosen for us his inheritance, * the beauty of Jacob which he hath loved. 46:5 Elégit nobis hereditátem suam: * spéciem Jacob, quam diléxit. 46:5 Obrał nam dziedzictwo swoje, * piękność Jakubową, którą umiłował. 46:5 He hath chosen for us his inheritance, * the beauty of Jacob which he hath loved.

46:6 Ascéndit Deus in júbilo: * et Dóminus in voce tubæ. 46:6 Wstąpił Bóg wśród wesołego śpiewu, * i Pan przy głosie trąby. 46:6 God is ascended with jubilee, * and the Lord with the sound of trumpet. 46:6 Ascéndit Deus in júbilo: * et Dóminus in voce tubæ. 46:6 Wstąpił Bóg wśród wesołego śpiewu, * i Pan przy głosie trąby. 46:6 God is ascended with jubilee, * and the Lord with the sound of trumpet.

46:7 Psállite Deo nostro, psállite: * psállite Regi nostro, psállite. 46:7 Śpiewajcież Bogu naszemu, śpiewajcie: * śpiewajcie królowi naszemu, śpiewajcie. 46:7 Sing praises to our God, sing ye: * sing praises to our king, sing ye. 46:7 Psállite Deo nostro, psállite: * psállite Regi nostro, psállite. 46:7 Śpiewajcież Bogu naszemu, śpiewajcie: * śpiewajcie królowi naszemu, śpiewajcie. 46:7 Sing praises to our God, sing ye: * sing praises to our king, sing ye.

46:8 Quóniam Rex omnis terræ Deus: * psállite sapiénter. 46:8 Albowiem królem wszystkiej ziemi jest Bóg, * śpiewajcież mądrze. 46:8 For God is the king of all the earth: * sing ye wisely. 46:8 Quóniam Rex omnis terræ Deus: * psállite sapiénter. 46:8 Albowiem królem wszystkiej ziemi jest Bóg, * śpiewajcież mądrze. 46:8 For God is the king of all the earth: * sing ye wisely.

46:9 Regnábit Deus super gentes: * Deus sedet super sedem sanctam suam. 46:9 Będzie królował Bóg nad narodami: * Bóg siedzi na stolicy swej świętej. 46:9 God shall reign over the nations: * God sitteth on his holy throne. 46:9 Regnábit Deus super gentes: * Deus sedet super sedem sanctam suam. 46:9 Będzie królował Bóg nad narodami: * Bóg siedzi na stolicy swej świętej. 46:9 God shall reign over the nations: * God sitteth on his holy throne.

46:10 Príncipes populórum congregáti sunt cum Deo Ábraham: * quóniam dii fortes terræ veheménter eleváti sunt. 46:10 Książęta narodów zgromadzili się z Bogiem Abrahamowym, * albowiem mocni bogowie ziemi są bardzo wywyższeni. 46:10 The princes of the people are gathered together, with the God of Abraham: * for the strong gods of the earth are exceedingly exalted. 46:10 Príncipes populórum congregáti sunt cum Deo Ábraham: * quóniam dii fortes terræ veheménter eleváti sunt. 46:10 Książęta narodów zgromadzili się z Bogiem Abrahamowym, * albowiem mocni bogowie ziemi są bardzo wywyższeni. 46:10 The princes of the people are gathered together, with the God of Abraham: * for the strong gods of the earth are exceedingly exalted.

Psalmus 47

47:2 Magnus Dóminus, et laudábilis nimis * in civitáte Dei nostri, in monte sancto ejus. 47:2 Wielki Pan i chwalebny bardzo * w mieście Boga naszego, na górze świętej Jego. 47:2 Great is the Lord, and exceedingly to be praised * in the city of our God, in his holy mountain. 47:2 Magnus Dóminus, et laudábilis nimis * in civitáte Dei nostri, in monte sancto ejus. 47:2 Wielki Pan i chwalebny bardzo * w mieście Boga naszego, na górze świętej Jego. 47:2 Great is the Lord, and exceedingly to be praised * in the city of our God, in his holy mountain.

47:3 Fundátur exsultatióne univérsæ terræ mons Sion, * látera Aquilónis, cívitas Regis magni. 47:3 Stoi mocno ku radości wszystkiej ziemi góra Syjon, * strona północna, miasto Króla wielkiego. 47:3 With the joy of the whole earth is mount Sion founded, * on the sides of the north, the city of the great king. 47:3 Fundátur exsultatióne univérsæ terræ mons Sion, * látera Aquilónis, cívitas Regis magni. 47:3 Stoi mocno ku radości wszystkiej ziemi góra Syjon, * strona północna, miasto Króla wielkiego. 47:3 With the joy of the whole earth is mount Sion founded, * on the sides of the north, the city of the great king.

47:4 Deus in dómibus ejus cognoscétur: * cum suscípiet eam. 47:4 Bóg w domach Jego będzie poznany, * kiedy je obroni. 47:4 In her houses shall God be known, * when he shall protect her. 47:4 Deus in dómibus ejus cognoscétur: * cum suscípiet eam. 47:4 Bóg w domach Jego będzie poznany, * kiedy je obroni. 47:4 In her houses shall God be known, * when he shall protect her.

47:5 Quóniam ecce reges terræ congregáti sunt: * convenérunt in unum. 47:5 Albowiem oto królowie ziemi zgromadzili się, * zeszli się wespół. 47:5 For behold the kings of the earth assembled themselves: * they gathered together. 47:5 Quóniam ecce reges terræ congregáti sunt: * convenérunt in unum. 47:5 Albowiem oto królowie ziemi zgromadzili się, * zeszli się wespół. 47:5 For behold the kings of the earth assembled themselves: * they gathered together.

47:6 Ipsi vidéntes sic admiráti sunt, conturbáti sunt, commóti sunt: * tremor apprehéndit eos. 47:6 Gdy ujrzeli, wraz zdziwili się, zatrwożyli się, wzruszyli się, * drżenie ich dopadło. 47:6 So they saw, and they wondered, they were troubled, they were moved: * trembling took hold of them. 47:6 Ipsi vidéntes sic admiráti sunt, conturbáti sunt, commóti sunt: * tremor apprehéndit eos. 47:6 Gdy ujrzeli, wraz zdziwili się, zatrwożyli się, wzruszyli się, * drżenie ich dopadło. 47:6 So they saw, and they wondered, they were troubled, they were moved: * trembling took hold of them.

47:7 Ibi dolóres ut parturiéntis: * in spíritu veheménti cónteres naves Tharsis. 47:7 Tam boleści jak rodzącej: * wiatrem gwałtownym pokruszysz okręty Tarsisu. 47:7 There were pains as of a woman in labour; * with a vehement wind thou shalt break in pieces the ships of Tharsis. 47:7 Ibi dolóres ut parturiéntis: * in spíritu veheménti cónteres naves Tharsis. 47:7 Tam boleści jak rodzącej: * wiatrem gwałtownym pokruszysz okręty Tarsisu. 47:7 There were pains as of a woman in labour; * with a vehement wind thou shalt break in pieces the ships of Tharsis.

47:9 Sicut audívimus, sic vídimus in civitáte Dómini virtútum, in civitáte Dei nostri: * Deus fundávit eam in ætérnum. 47:9 Jak słyszeliśmy, tak widzieliśmy w mieście Pana zastępów, w mieście Boga naszego: * Bóg je ugruntował na wieki. 47:9 As we have heard, so have we seen, in the city of the Lord of hosts, in the city of our God: * God hath founded it for ever. 47:9 Sicut audívimus, sic vídimus in civitáte Dómini virtútum, in civitáte Dei nostri: * Deus fundávit eam in ætérnum. 47:9 Jak słyszeliśmy, tak widzieliśmy w mieście Pana zastępów, w mieście Boga naszego: * Bóg je ugruntował na wieki. 47:9 As we have heard, so have we seen, in the city of the Lord of hosts, in the city of our God: * God hath founded it for ever.

47:10 Suscépimus, Deus, misericórdiam tuam, * in médio templi tui. 47:10 Przyjęliśmy, Boże, miłosierdzie Twoje * wpośród kościoła Twego. 47:10 We have received thy mercy, O God, * in the midst of thy temple. 47:10 Suscépimus, Deus, misericórdiam tuam, * in médio templi tui. 47:10 Przyjęliśmy, Boże, miłosierdzie Twoje * wpośród kościoła Twego. 47:10 We have received thy mercy, O God, * in the midst of thy temple.

47:11 Secúndum nomen tuum, Deus, sic et laus tua in fines terræ: * justítia plena est déxtera tua. 47:11 Jak imię Twoje, Boże, tak i chwała Twoja aż do krańców ziemi: * sprawiedliwości pełna jest prawica Twoja. 47:11 According to thy name, O God, so also is thy praise unto the ends of the earth: * thy right hand is full of justice. 47:11 Secúndum nomen tuum, Deus, sic et laus tua in fines terræ: * justítia plena est déxtera tua. 47:11 Jak imię Twoje, Boże, tak i chwała Twoja aż do krańców ziemi: * sprawiedliwości pełna jest prawica Twoja. 47:11 According to thy name, O God, so also is thy praise unto the ends of the earth: * thy right hand is full of justice.

47:12 Lætétur mons Sion, et exsúltent fíliæ Judæ: * propter judícia tua, Dómine. 47:12 Niech się weseli góra Syjon i niech się radują córki judzkie * dla sądów Twoich, Panie. 47:12 Let mount Sion rejoice, and the daughters of Juda be glad; * because of thy judgments, O Lord. 47:12 Lætétur mons Sion, et exsúltent fíliæ Judæ: * propter judícia tua, Dómine. 47:12 Niech się weseli góra Syjon i niech się radują córki judzkie * dla sądów Twoich, Panie. 47:12 Let mount Sion rejoice, and the daughters of Juda be glad; * because of thy judgments, O Lord.

47:13 Circúmdate Sion, et complectímini eam: * narráte in túrribus ejus. 47:13 Okrążcie Syjon i obejdźcie go, * opowiadajcie na wieżach jego. 47:13 Surround Sion, and encompass her: * tell ye in her towers. 47:13 Circúmdate Sion, et complectímini eam: * narráte in túrribus ejus. 47:13 Okrążcie Syjon i obejdźcie go, * opowiadajcie na wieżach jego. 47:13 Surround Sion, and encompass her: * tell ye in her towers.

47:14 Pónite corda vestra in virtúte ejus: * et distribúite domos ejus, ut enarrétis in progénie áltera. 47:14 Zwróćcie uwagę na moc jego * i policzcie domy jego, abyście opowiadali w drugim pokoleniu: 47:14 Set your hearts on her strength; and distribute her houses, * that ye may relate it in another generation. 47:14 Pónite corda vestra in virtúte ejus: * et distribúite domos ejus, ut enarrétis in progénie áltera. 47:14 Zwróćcie uwagę na moc jego * i policzcie domy jego, abyście opowiadali w drugim pokoleniu: 47:14 Set your hearts on her strength; and distribute her houses, * that ye may relate it in another generation.

47:15 Quóniam hic est Deus, Deus noster in ætérnum et in sǽculum sǽculi: * ipse reget nos in sǽcula. 47:15 Że takim jest Bóg, Bóg nasz na wieki i na wieki wieków: * On nami rządzić będzie na wieki. 47:15 For this is God, our God unto eternity, and for ever and ever: * he shall rule us for evermore. 47:15 Quóniam hic est Deus, Deus noster in ætérnum et in sǽculum sǽculi: * ipse reget nos in sǽcula. 47:15 Że takim jest Bóg, Bóg nasz na wieki i na wieki wieków: * On nami rządzić będzie na wieki. 47:15 For this is God, our God unto eternity, and for ever and ever: * he shall rule us for evermore.

Psalmus 48

48:2 Audíte hæc, omnes gentes: * áuribus percípite omnes, qui habitátis orbem: 48:2 Słuchajcie tego, wszystkie narody, * bierzcie w uszy, którzy mieszkacie na świecie: 48:2 Hear these things, all ye nations: * give ear, all ye inhabitants of the world. 48:2 Audíte hæc, omnes gentes: * áuribus percípite omnes, qui habitátis orbem: 48:2 Słuchajcie tego, wszystkie narody, * bierzcie w uszy, którzy mieszkacie na świecie: 48:2 Hear these things, all ye nations: * give ear, all ye inhabitants of the world.

48:3 Quique terrígenæ, et fílii hóminum: * simul in unum dives et pauper. 48:3 Wszyscy synowie ziemi i synowie człowieczy, * wespół wszyscy, bogaty i ubogi. 48:3 All you that are earthborn, and you sons of men: * both rich and poor together. 48:3 Quique terrígenæ, et fílii hóminum: * simul in unum dives et pauper. 48:3 Wszyscy synowie ziemi i synowie człowieczy, * wespół wszyscy, bogaty i ubogi. 48:3 All you that are earthborn, and you sons of men: * both rich and poor together.

48:4 Os meum loquétur sapiéntiam: * et meditátio cordis mei prudéntiam. 48:4 Usta moje będą mówiły mądrość, * a rozmyślanie serca mego roztropność. 48:4 My mouth shall speak wisdom: * and the meditation of my heart understanding 48:4 Os meum loquétur sapiéntiam: * et meditátio cordis mei prudéntiam. 48:4 Usta moje będą mówiły mądrość, * a rozmyślanie serca mego roztropność. 48:4 My mouth shall speak wisdom: * and the meditation of my heart understanding

48:5 Inclinábo in parábolam aurem meam: * apériam in psaltério propositiónem meam. 48:5 Nastawię do przypowieści ucho moje, * odkryję przy harfie zagadkę moją. 48:5 I will incline my ear to a parable; * I will open my proposition on the psaltery. 48:5 Inclinábo in parábolam aurem meam: * apériam in psaltério propositiónem meam. 48:5 Nastawię do przypowieści ucho moje, * odkryję przy harfie zagadkę moją. 48:5 I will incline my ear to a parable; * I will open my proposition on the psaltery.

48:6 Cur timébo in die mala? * iníquitas calcánei mei circúmdabit me: 48:6 Czemu się mam bać w zły dzień, * gdy mię ogarnia nieprawość nastających na mnie? 48:6 Why shall I fear in the evil day? * the iniquity of my heel shall encompass me. 48:6 Cur timébo in die mala? * iníquitas calcánei mei circúmdabit me: 48:6 Czemu się mam bać w zły dzień, * gdy mię ogarnia nieprawość nastających na mnie? 48:6 Why shall I fear in the evil day? * the iniquity of my heel shall encompass me.

48:7 Qui confídunt in virtúte sua: * et in multitúdine divitiárum suárum gloriántur. 48:7 Którzy ufają w moc swoją * i chlubią się mnóstwem bogactw swoich. 48:7 They that trust in their own strength, * and glory in the multitude of their riches, 48:7 Qui confídunt in virtúte sua: * et in multitúdine divitiárum suárum gloriántur. 48:7 Którzy ufają w moc swoją * i chlubią się mnóstwem bogactw swoich. 48:7 They that trust in their own strength, * and glory in the multitude of their riches,

48:8 Frater non rédimit, rédimet homo: * non dabit Deo placatiónem suam. 48:8 Brat nie odkupuje, odkupi człowiek, * nie da Bogu ubłagania za siebie. 48:8 No brother can redeem, nor shall man redeem: * he shall not give to God his ransom, 48:8 Frater non rédimit, rédimet homo: * non dabit Deo placatiónem suam. 48:8 Brat nie odkupuje, odkupi człowiek, * nie da Bogu ubłagania za siebie. 48:8 No brother can redeem, nor shall man redeem: * he shall not give to God his ransom,

48:9 Et prétium redemptiónis ánimæ suæ: * et laborábit in ætérnum, et vivet adhuc in finem. 48:9 I zapłaty na odkupienie duszy swojej: * i będzie się trudził na wieki i będzie żył dalej do końca. 48:9 Nor the price of the redemption of his soul: * and shall labour for ever, and shall still live unto the end. 48:9 Et prétium redemptiónis ánimæ suæ: * et laborábit in ætérnum, et vivet adhuc in finem. 48:9 I zapłaty na odkupienie duszy swojej: * i będzie się trudził na wieki i będzie żył dalej do końca. 48:9 Nor the price of the redemption of his soul: * and shall labour for ever, and shall still live unto the end.

48:11 Non vidébit intéritum, cum víderit sapiéntes moriéntes: * simul insípiens, et stultus períbunt. 48:11 Nie będzie oglądał zagłady, gdy ujrzy mądrych umierających: * niemądry i głupi razem zginą. 48:11 He shall not see destruction, when he shall see the wise dying: * the senseless and the fool shall perish together: 48:11 Non vidébit intéritum, cum víderit sapiéntes moriéntes: * simul insípiens, et stultus períbunt. 48:11 Nie będzie oglądał zagłady, gdy ujrzy mądrych umierających: * niemądry i głupi razem zginą. 48:11 He shall not see destruction, when he shall see the wise dying: * the senseless and the fool shall perish together:

48:11 Et relínquent aliénis divítias suas: * et sepúlcra eórum domus illórum in ætérnum. 48:11 I zostawią obcym majętności swoje: * a groby ich będą im domami na wieki. 48:11 And they shall leave their riches to strangers: * and their sepulchres shall be their houses for ever. 48:11 Et relínquent aliénis divítias suas: * et sepúlcra eórum domus illórum in ætérnum. 48:11 I zostawią obcym majętności swoje: * a groby ich będą im domami na wieki. 48:11 And they shall leave their riches to strangers: * and their sepulchres shall be their houses for ever.

48:12 Tabernácula eórum in progénie et progénie: * vocavérunt nómina sua in terris suis. 48:12 I przybytkami z pokolenia na pokolenie: * nazwali imionami swymi ziemie swoje. 48:12 Their dwelling places to all generations: * they have called their lands by their names. 48:12 Tabernácula eórum in progénie et progénie: * vocavérunt nómina sua in terris suis. 48:12 I przybytkami z pokolenia na pokolenie: * nazwali imionami swymi ziemie swoje. 48:12 Their dwelling places to all generations: * they have called their lands by their names.

48:13 Et homo, cum in honóre esset, non intelléxit: * comparátus est juméntis insipiéntibus, et símilis factus est illis. 48:13 A człowiek, gdy we czci był, nie rozumiał, * zrównany został z bydlętami bezrozumnymi i stał się im podobnym. 48:13 And man when he was in honour did not understand; * he is compared to senseless beasts, and is become like to them. 48:13 Et homo, cum in honóre esset, non intelléxit: * comparátus est juméntis insipiéntibus, et símilis factus est illis. 48:13 A człowiek, gdy we czci był, nie rozumiał, * zrównany został z bydlętami bezrozumnymi i stał się im podobnym. 48:13 And man when he was in honour did not understand; * he is compared to senseless beasts, and is become like to them.

48:14 Hæc via illórum scándalum ipsis: * et póstea in ore suo complacébunt. 48:14 Taka jest ich droga, im na upadek, * a potem w mowach swych będą mieć upodobanie. 48:14 This way of theirs is a stumbling block to them: * and afterwards they shall delight in their mouth. 48:14 Hæc via illórum scándalum ipsis: * et póstea in ore suo complacébunt. 48:14 Taka jest ich droga, im na upadek, * a potem w mowach swych będą mieć upodobanie. 48:14 This way of theirs is a stumbling block to them: * and afterwards they shall delight in their mouth.

48:15 Sicut oves in inférno pósiti sunt: * mors depáscet eos. 48:15 Jak owce w otchłani są złożeni, * śmierć pożerać ich będzie. 48:15 They are laid in hell like sheep: * death shall feed upon them. 48:15 Sicut oves in inférno pósiti sunt: * mors depáscet eos. 48:15 Jak owce w otchłani są złożeni, * śmierć pożerać ich będzie. 48:15 They are laid in hell like sheep: * death shall feed upon them.

48:15 Et dominabúntur eórum justi in matutíno: * et auxílium eórum veteráscet in inférno a glória eórum. 48:15 I będą panować sprawiedliwi nad nimi rano, * a ratunek ich zaginie w otchłani po sławie ich. 48:15 And the just shall have dominion over them in the morning; * and their help shall decay in hell from their glory. 48:15 Et dominabúntur eórum justi in matutíno: * et auxílium eórum veteráscet in inférno a glória eórum. 48:15 I będą panować sprawiedliwi nad nimi rano, * a ratunek ich zaginie w otchłani po sławie ich. 48:15 And the just shall have dominion over them in the morning; * and their help shall decay in hell from their glory.

48:16 Verúmtamen Deus rédimet ánimam meam de manu ínferi: * cum accéperit me. 48:16 Wszakże Bóg wykupi duszę moją z mocy otchłani, * gdy mię przyjmie. 48:16 But God will redeem my soul from the hand of hell, * when he shall receive me. 48:16 Verúmtamen Deus rédimet ánimam meam de manu ínferi: * cum accéperit me. 48:16 Wszakże Bóg wykupi duszę moją z mocy otchłani, * gdy mię przyjmie. 48:16 But God will redeem my soul from the hand of hell, * when he shall receive me.

48:17 Ne timúeris, cum dives factus fúerit homo: * et cum multiplicáta fúerit glória domus ejus. 48:17 Nie bój się, gdy się wzbogaci człowiek * i gdy się rozmnoży sława domu jego. 48:17 Be not thou afraid, when a man shall be made rich, * and when the glory of his house shall be increased. 48:17 Ne timúeris, cum dives factus fúerit homo: * et cum multiplicáta fúerit glória domus ejus. 48:17 Nie bój się, gdy się wzbogaci człowiek * i gdy się rozmnoży sława domu jego. 48:17 Be not thou afraid, when a man shall be made rich, * and when the glory of his house shall be increased.

48:18 Quóniam cum interíerit, non sumet ómnia: * neque descéndet cum eo glória ejus. 48:18 Albowiem, gdy zginie, nie weźmie wszystkiego, * ani zstąpi z nim sława jego. 48:18 For when he shall die he shall take nothing away; * nor shall his glory descend with him. 48:18 Quóniam cum interíerit, non sumet ómnia: * neque descéndet cum eo glória ejus. 48:18 Albowiem, gdy zginie, nie weźmie wszystkiego, * ani zstąpi z nim sława jego. 48:18 For when he shall die he shall take nothing away; * nor shall his glory descend with him.

48:19 Quia ánima ejus in vita ipsíus benedicétur: * confitébitur tibi cum beneféceris ei. 48:19 Bo dusza jego będzie za życia jego błogosławiona, * będzie cię chwalił, gdy mu dobrze uczynisz. 48:19 For in his lifetime his soul will be blessed: * and he will praise thee when thou shalt do well to him. 48:19 Quia ánima ejus in vita ipsíus benedicétur: * confitébitur tibi cum beneféceris ei. 48:19 Bo dusza jego będzie za życia jego błogosławiona, * będzie cię chwalił, gdy mu dobrze uczynisz. 48:19 For in his lifetime his soul will be blessed: * and he will praise thee when thou shalt do well to him.

48:20 Introíbit usque in progénies patrum suórum: * et usque in ætérnum non vidébit lumen. 48:20 Wnijdzie do pokolenia ojców swoich * i aż na wieki nie ujrzy światłości. 48:20 He shall go in to the generations of his fathers: * and he shall never see light. 48:20 Introíbit usque in progénies patrum suórum: * et usque in ætérnum non vidébit lumen. 48:20 Wnijdzie do pokolenia ojców swoich * i aż na wieki nie ujrzy światłości. 48:20 He shall go in to the generations of his fathers: * and he shall never see light.

48:21 Homo, cum in honóre esset, non intelléxit: * comparátus est juméntis insipiéntibus, et símilis factus est illis. 48:21 Człowiek, gdy we czci był, nie rozumiał, * zrównany został z bydlętami nierozumnymi i stał się im podobny. 48:21 Man when he was in honour did not understand: * he hath been compared to senseless beasts, and made like to them. 48:21 Homo, cum in honóre esset, non intelléxit: * comparátus est juméntis insipiéntibus, et símilis factus est illis. 48:21 Człowiek, gdy we czci był, nie rozumiał, * zrównany został z bydlętami nierozumnymi i stał się im podobny. 48:21 Man when he was in honour did not understand: * he hath been compared to senseless beasts, and made like to them.

Psalmus 49

49:1 Deus deórum, Dóminus locútus est: * et vocávit terram, 49:1 Bóg nad bogami, Pan przemówił * i wezwał ziemię: 49:1 The God of gods, the Lord hath spoken: * and he hath called the earth. 49:1 Deus deórum, Dóminus locútus est: * et vocávit terram, 49:1 Bóg nad bogami, Pan przemówił * i wezwał ziemię: 49:1 The God of gods, the Lord hath spoken: * and he hath called the earth.

49:1 A solis ortu usque ad occásum: * ex Sion spécies decóris ejus. 49:1 Od wschodu słońca aż do zachodu: * z Syjonu blask piękności Jego. 49:1 From the rising of the sun, to the going down thereof: * out of Sion the loveliness of his beauty. 49:1 A solis ortu usque ad occásum: * ex Sion spécies decóris ejus. 49:1 Od wschodu słońca aż do zachodu: * z Syjonu blask piękności Jego. 49:1 From the rising of the sun, to the going down thereof: * out of Sion the loveliness of his beauty.

49:3 Deus maniféste véniet: * Deus noster et non silébit. 49:3 Bóg jawnie przyjdzie, * Bóg nasz, a nie będzie milczał. 49:3 God shall come manifestly: our God shall come, * and shall not keep silence. 49:3 Deus maniféste véniet: * Deus noster et non silébit. 49:3 Bóg jawnie przyjdzie, * Bóg nasz, a nie będzie milczał. 49:3 God shall come manifestly: our God shall come, * and shall not keep silence.

49:3 Ignis in conspéctu ejus exardéscet: * et in circúitu ejus tempéstas válida. 49:3 Ogień przed obliczem Jego rozpali się, * a w koło Niego burza wielka. 49:3 A fire shall burn before him: * and a mighty tempest shall be round about 49:3 Ignis in conspéctu ejus exardéscet: * et in circúitu ejus tempéstas válida. 49:3 Ogień przed obliczem Jego rozpali się, * a w koło Niego burza wielka. 49:3 A fire shall burn before him: * and a mighty tempest shall be round about

49:4 Advocábit cælum desúrsum: * et terram discérnere pópulum suum. 49:4 Wezwie niebo z góry * i ziemię, aby sądzić lud swój. 49:4 He shall call heaven from above, * and the earth, to judge his people. 49:4 Advocábit cælum desúrsum: * et terram discérnere pópulum suum. 49:4 Wezwie niebo z góry * i ziemię, aby sądzić lud swój. 49:4 He shall call heaven from above, * and the earth, to judge his people.

49:5 Congregáte illi sanctos ejus: * qui órdinant testaméntum ejus super sacrifícia. 49:5 Zgromadźcie Mu świętych Jego, * którzy zawierają przymierze z Nim przy ofiarach. 49:5 Gather ye together his saints to him: * who set his covenant before sacrifices. 49:5 Congregáte illi sanctos ejus: * qui órdinant testaméntum ejus super sacrifícia. 49:5 Zgromadźcie Mu świętych Jego, * którzy zawierają przymierze z Nim przy ofiarach. 49:5 Gather ye together his saints to him: * who set his covenant before sacrifices.

49:6 Et annuntiábunt cæli justítiam ejus: * quóniam Deus judex est. 49:6 I będą opowiadały niebiosa sprawiedliwość Jego, * gdyż Bóg jest sędzią. 49:6 And the heavens shall declare his justice: * for God is judge. 49:6 Et annuntiábunt cæli justítiam ejus: * quóniam Deus judex est. 49:6 I będą opowiadały niebiosa sprawiedliwość Jego, * gdyż Bóg jest sędzią. 49:6 And the heavens shall declare his justice: * for God is judge.

49:7 Audi, pópulus meus, et loquar: Israël, et testificábor tibi: * Deus, Deus tuus ego sum. 49:7 Słuchaj, ludu mój, a mówić będę, Izraelu, a oświadczę ci: * Bogiem, Bogiem twoim Ja jestem. 49:7 Hear, O my people, and I will speak: O Israel, and I will testify to thee: * I am God, thy God. 49:7 Audi, pópulus meus, et loquar: Israël, et testificábor tibi: * Deus, Deus tuus ego sum. 49:7 Słuchaj, ludu mój, a mówić będę, Izraelu, a oświadczę ci: * Bogiem, Bogiem twoim Ja jestem. 49:7 Hear, O my people, and I will speak: O Israel, and I will testify to thee: * I am God, thy God.

49:8 Non in sacrifíciis tuis árguam te: * holocáusta autem tua in conspéctu meo sunt semper. 49:8 Nie będę cię karcił za ofiary twoje, * a całopalenia twoje są przed oczyma Mymi zawsze. 49:8 I will not reprove thee for thy sacrifices: * and thy burnt offerings are always in my sight. 49:8 Non in sacrifíciis tuis árguam te: * holocáusta autem tua in conspéctu meo sunt semper. 49:8 Nie będę cię karcił za ofiary twoje, * a całopalenia twoje są przed oczyma Mymi zawsze. 49:8 I will not reprove thee for thy sacrifices: * and thy burnt offerings are always in my sight.

49:9 Non accípiam de domo tua vítulos: * neque de grégibus tuis hircos. 49:9 Nie będę brał z domu twego cielców * ani z trzód twoich kozłów. 49:9 I will not take calves out of thy house: * nor he goats out of thy flocks. 49:9 Non accípiam de domo tua vítulos: * neque de grégibus tuis hircos. 49:9 Nie będę brał z domu twego cielców * ani z trzód twoich kozłów. 49:9 I will not take calves out of thy house: * nor he goats out of thy flocks.

49:10 Quóniam meæ sunt omnes feræ silvárum: * juménta in móntibus et boves. 49:10 Albowiem moje są wszystkie zwierzęta leśne, * bydlęta po górach i woły. 49:10 For all the beasts of the woods are mine: * the cattle on the hills, and the oxen. 49:10 Quóniam meæ sunt omnes feræ silvárum: * juménta in móntibus et boves. 49:10 Albowiem moje są wszystkie zwierzęta leśne, * bydlęta po górach i woły. 49:10 For all the beasts of the woods are mine: * the cattle on the hills, and the oxen.

49:11 Cognóvi ómnia volatília cæli: * et pulchritúdo agri mecum est. 49:11 Znam wszystko ptactwo niebieskie * i piękność pól ze Mną jest. 49:11 I know all the fowls of the air: * and with me is the beauty of the field. 49:11 Cognóvi ómnia volatília cæli: * et pulchritúdo agri mecum est. 49:11 Znam wszystko ptactwo niebieskie * i piękność pól ze Mną jest. 49:11 I know all the fowls of the air: * and with me is the beauty of the field.

49:12 Si esuríero, non dicam tibi: * meus est enim orbis terræ, et plenitúdo ejus. 49:12 Jeśli będę łaknął, nie powiem ci, * bo mój jest okrąg ziemi i napełnienie jego. 49:12 If I should be hungry, I would not tell thee: * for the world is mine, and the fulness thereof. 49:12 Si esuríero, non dicam tibi: * meus est enim orbis terræ, et plenitúdo ejus. 49:12 Jeśli będę łaknął, nie powiem ci, * bo mój jest okrąg ziemi i napełnienie jego. 49:12 If I should be hungry, I would not tell thee: * for the world is mine, and the fulness thereof.

49:13 Numquid manducábo carnes taurórum? * aut sánguinem hircórum potábo? 49:13 Czyż będę jadł mięso wołów, * albo krew kozłów pić będę? 49:13 Shall I eat the flesh of bullocks? * or shall I drink the blood of goats? 49:13 Numquid manducábo carnes taurórum? * aut sánguinem hircórum potábo? 49:13 Czyż będę jadł mięso wołów, * albo krew kozłów pić będę? 49:13 Shall I eat the flesh of bullocks? * or shall I drink the blood of goats?

49:14 Ímmola Deo sacrifícium laudis: * et redde Altíssimo vota tua. 49:14 Złóż Bogu ofiarę chwały * i oddaj Najwyższemu śluby twoje. 49:14 Offer to God the sacrifice of praise: * and pay thy vows to the most High. 49:14 Ímmola Deo sacrifícium laudis: * et redde Altíssimo vota tua. 49:14 Złóż Bogu ofiarę chwały * i oddaj Najwyższemu śluby twoje. 49:14 Offer to God the sacrifice of praise: * and pay thy vows to the most High.

49:15 Et ínvoca me in die tribulatiónis: * éruam te, et honorificábis me. 49:15 I wzywaj Mnie w dzień utrapienia, * wybawię cię i wielbić Mnie będziesz. 49:15 And call upon me in the day of trouble: * I will deliver thee, and thou shalt glorify me. 49:15 Et ínvoca me in die tribulatiónis: * éruam te, et honorificábis me. 49:15 I wzywaj Mnie w dzień utrapienia, * wybawię cię i wielbić Mnie będziesz. 49:15 And call upon me in the day of trouble: * I will deliver thee, and thou shalt glorify me.

49:16 Peccatóri autem dixit Deus: * Quare tu enárras justítias meas, et assúmis testaméntum meum per os tuum? 49:16 Ale grzesznikowi rzekł Bóg: * Czemu ty opowiadasz sprawiedliwości moje i bierzesz przymierze moje w usta twoje? 49:16 But to the sinner God hath said: * Why dost thou declare my justices, and take my covenant in thy mouth? 49:16 Peccatóri autem dixit Deus: * Quare tu enárras justítias meas, et assúmis testaméntum meum per os tuum? 49:16 Ale grzesznikowi rzekł Bóg: * Czemu ty opowiadasz sprawiedliwości moje i bierzesz przymierze moje w usta twoje? 49:16 But to the sinner God hath said: * Why dost thou declare my justices, and take my covenant in thy mouth?

49:17 Tu vero odísti disciplínam: * et projecísti sermónes meos retrórsum: 49:17 Przecież ty masz w nienawiści karność * i rzuciłeś słowa moje poza siebie. 49:17 Seeing thou hast hated discipline: * and hast cast my words behind thee. 49:17 Tu vero odísti disciplínam: * et projecísti sermónes meos retrórsum: 49:17 Przecież ty masz w nienawiści karność * i rzuciłeś słowa moje poza siebie. 49:17 Seeing thou hast hated discipline: * and hast cast my words behind thee.

49:18 Si vidébas furem, currébas cum eo: * et cum adúlteris portiónem tuam ponébas. 49:18 Jeśli widziałeś złodzieja, biegałeś z nim, * i z cudzołożnikami miałeś udział. 49:18 If thou didst see a thief thou didst run with him: * and with adulterers thou hast been a partaker. 49:18 Si vidébas furem, currébas cum eo: * et cum adúlteris portiónem tuam ponébas. 49:18 Jeśli widziałeś złodzieja, biegałeś z nim, * i z cudzołożnikami miałeś udział. 49:18 If thou didst see a thief thou didst run with him: * and with adulterers thou hast been a partaker.

49:19 Os tuum abundávit malítia: * et lingua tua concinnábat dolos. 49:19 Usta twoje pełne były złości, * a język twój knuł zdrady. 49:19 Thy mouth hath abounded with evil, * and thy tongue framed deceits. 49:19 Os tuum abundávit malítia: * et lingua tua concinnábat dolos. 49:19 Usta twoje pełne były złości, * a język twój knuł zdrady. 49:19 Thy mouth hath abounded with evil, * and thy tongue framed deceits.

49:20 Sedens advérsus fratrem tuum loquebáris, et advérsus fílium matris tuæ ponébas scándalum: * hæc fecísti, et tácui. 49:20 Siedząc, mówiłeś przeciw bratu twemu, i przeciw synowi matki twojej sidła zastawiałeś: * to czyniłeś, a milczałem. 49:20 Sitting thou didst speak against thy brother, and didst lay a scandal against thy mother’s son: * these things hast thou done, and I was silent. 49:20 Sedens advérsus fratrem tuum loquebáris, et advérsus fílium matris tuæ ponébas scándalum: * hæc fecísti, et tácui. 49:20 Siedząc, mówiłeś przeciw bratu twemu, i przeciw synowi matki twojej sidła zastawiałeś: * to czyniłeś, a milczałem. 49:20 Sitting thou didst speak against thy brother, and didst lay a scandal against thy mother’s son: * these things hast thou done, and I was silent.

49:21 Existimásti, iníque, quod ero tui símilis: * árguam te, et státuam contra fáciem tuam. 49:21 Mniemałeś w twej złości, że będę tobie podobny: * skarcę cię i stawię to przed oczy twoje. 49:21 Thou thoughtest unjustly that I should be like to thee: * but I will reprove thee, and set before thy face. 49:21 Existimásti, iníque, quod ero tui símilis: * árguam te, et státuam contra fáciem tuam. 49:21 Mniemałeś w twej złości, że będę tobie podobny: * skarcę cię i stawię to przed oczy twoje. 49:21 Thou thoughtest unjustly that I should be like to thee: * but I will reprove thee, and set before thy face.

49:22 Intellégite hæc, qui obliviscímini Deum: * nequándo rápiat, et non sit qui erípiat. 49:22 Zrozumiejcież to, którzy zapominacie Boga: * by kiedy nie porwał, a nie będzie, kto by ocalał. 49:22 Understand these things, you that forget God; * lest he snatch you away, and there be none to deliver you. 49:22 Intellégite hæc, qui obliviscímini Deum: * nequándo rápiat, et non sit qui erípiat. 49:22 Zrozumiejcież to, którzy zapominacie Boga: * by kiedy nie porwał, a nie będzie, kto by ocalał. 49:22 Understand these things, you that forget God; * lest he snatch you away, and there be none to deliver you.

49:23 Sacrifícium laudis honorificábit me: * et illic iter, quo osténdam illi salutáre Dei. 49:23 Ofiara chwały uczci mię, * i ta jest droga, na której mu ukażę zbawienie Boże. 49:23 The sacrifice of praise shall glorify me: * and there is the way by which I will shew him the salvation of God. 49:23 Sacrifícium laudis honorificábit me: * et illic iter, quo osténdam illi salutáre Dei. 49:23 Ofiara chwały uczci mię, * i ta jest droga, na której mu ukażę zbawienie Boże. 49:23 The sacrifice of praise shall glorify me: * and there is the way by which I will shew him the salvation of God.

Psalmus 50

50:3a Miserére mei, Deus, * secúndum magnam misericórdiam tuam. 50:3a Zmiłuj się nade mną, Boże, * według wielkiego miłosierdzia Twego. 50:3a Have mercy on me, O God, * according to thy great mercy. 50:3a Miserére mei, Deus, * secúndum magnam misericórdiam tuam. 50:3a Zmiłuj się nade mną, Boże, * według wielkiego miłosierdzia Twego. 50:3a Have mercy on me, O God, * according to thy great mercy.

50:3b Et secúndum multitúdinem miseratiónum tuárum, * dele iniquitátem meam. 50:3b I według mnóstwa litości Twoich * zgładź nieprawość moją. 50:3b And according to the multitude of thy tender mercies * blot out my iniquity. 50:3b Et secúndum multitúdinem miseratiónum tuárum, * dele iniquitátem meam. 50:3b I według mnóstwa litości Twoich * zgładź nieprawość moją. 50:3b And according to the multitude of thy tender mercies * blot out my iniquity.

50:4 Ámplius lava me ab iniquitáte mea: * et a peccáto meo munda me. 50:4 Jeszcze więcej obmyj mię od nieprawości mojej * i od grzechu mojego oczyść mię. 50:4 Wash me yet more from my iniquity, * and cleanse me from my sin. 50:4 Ámplius lava me ab iniquitáte mea: * et a peccáto meo munda me. 50:4 Jeszcze więcej obmyj mię od nieprawości mojej * i od grzechu mojego oczyść mię. 50:4 Wash me yet more from my iniquity, * and cleanse me from my sin.

50:5 Quóniam iniquitátem meam ego cognósco: * et peccátum meum contra me est semper. 50:5 Albowiem ja znam nieprawość moją * i grzech mój jest zawsze przede mną. 50:5 For I know my iniquity, * and my sin is always before me. 50:5 Quóniam iniquitátem meam ego cognósco: * et peccátum meum contra me est semper. 50:5 Albowiem ja znam nieprawość moją * i grzech mój jest zawsze przede mną. 50:5 For I know my iniquity, * and my sin is always before me.

50:6 Tibi soli peccávi, et malum coram te feci: * ut justificéris in sermónibus tuis, et vincas cum judicáris. 50:6 Tobie samemu zgrzeszyłem i uczyniłem zło przed Tobą, * abyś się okazał sprawiedliwych w mowach Twoich i zwyciężył, gdy Cię sądzą. 50:6 To thee only have I sinned, and have done evil before thee: * that thou mayst be justified in thy words, and mayst overcome when thou art judged. 50:6 Tibi soli peccávi, et malum coram te feci: * ut justificéris in sermónibus tuis, et vincas cum judicáris. 50:6 Tobie samemu zgrzeszyłem i uczyniłem zło przed Tobą, * abyś się okazał sprawiedliwych w mowach Twoich i zwyciężył, gdy Cię sądzą. 50:6 To thee only have I sinned, and have done evil before thee: * that thou mayst be justified in thy words, and mayst overcome when thou art judged.

50:7 Ecce enim, in iniquitátibus concéptus sum: * et in peccátis concépit me mater mea. 50:7 Oto bowiem w nieprawościach jestem poczęty * i w grzechach poczęła mię matka moja. 50:7 For behold I was conceived in iniquities; * and in sins did my mother conceive me. 50:7 Ecce enim, in iniquitátibus concéptus sum: * et in peccátis concépit me mater mea. 50:7 Oto bowiem w nieprawościach jestem poczęty * i w grzechach poczęła mię matka moja. 50:7 For behold I was conceived in iniquities; * and in sins did my mother conceive me.

50:8 Ecce enim, veritátem dilexísti: * incérta et occúlta sapiéntiæ tuæ manifestásti mihi. 50:8 Oto bowiem umiłowałeś prawdę, * niewiadome i skryte mądrości Twoje objawiłeś mi. 50:8 For behold thou hast loved truth: * the uncertain and hidden things of thy wisdom thou hast made manifest to me. 50:8 Ecce enim, veritátem dilexísti: * incérta et occúlta sapiéntiæ tuæ manifestásti mihi. 50:8 Oto bowiem umiłowałeś prawdę, * niewiadome i skryte mądrości Twoje objawiłeś mi. 50:8 For behold thou hast loved truth: * the uncertain and hidden things of thy wisdom thou hast made manifest to me.

50:9 Aspérges me hyssópo, et mundábor: * lavábis me, et super nivem dealbábor. 50:9 Pokropisz mię hizopem, a będę oczyszczony: * obmyjesz mię, a będę nad śnieg wybielony. 50:9 Thou shalt sprinkle me with hyssop, and I shall be cleansed: * thou shalt wash me, and I shall be made whiter than snow. 50:9 Aspérges me hyssópo, et mundábor: * lavábis me, et super nivem dealbábor. 50:9 Pokropisz mię hizopem, a będę oczyszczony: * obmyjesz mię, a będę nad śnieg wybielony. 50:9 Thou shalt sprinkle me with hyssop, and I shall be cleansed: * thou shalt wash me, and I shall be made whiter than snow.

50:10 Audítui meo dabis gáudium et lætítiam: * et exsultábunt ossa humiliáta. 50:10 Dasz mi usłyszeć radość i wesele, * a rozradują się kości poniżone. 50:10 To my hearing thou shalt give joy and gladness: * and the bones that have been humbled shall rejoice. 50:10 Audítui meo dabis gáudium et lætítiam: * et exsultábunt ossa humiliáta. 50:10 Dasz mi usłyszeć radość i wesele, * a rozradują się kości poniżone. 50:10 To my hearing thou shalt give joy and gladness: * and the bones that have been humbled shall rejoice.

50:11 Avérte fáciem tuam a peccátis meis: * et omnes iniquitátes meas dele. 50:11 Odwróć oblicze Twoje od grzechów moich * i zgładź wszystkie nieprawości moje. 50:11 Turn away thy face from my sins, * and blot out all my iniquities. 50:11 Avérte fáciem tuam a peccátis meis: * et omnes iniquitátes meas dele. 50:11 Odwróć oblicze Twoje od grzechów moich * i zgładź wszystkie nieprawości moje. 50:11 Turn away thy face from my sins, * and blot out all my iniquities.

50:12 Cor mundum crea in me, Deus: * et spíritum rectum ínnova in viscéribus meis. 50:12 Serce czyste stwórz we mnie, Boże, * i ducha prawego odnów we wnętrznościach moich. 50:12 Create a clean heart in me, O God: * and renew a right spirit within my bowels. 50:12 Cor mundum crea in me, Deus: * et spíritum rectum ínnova in viscéribus meis. 50:12 Serce czyste stwórz we mnie, Boże, * i ducha prawego odnów we wnętrznościach moich. 50:12 Create a clean heart in me, O God: * and renew a right spirit within my bowels.

50:13 Ne proícias me a fácie tua: * et spíritum sanctum tuum ne áuferas a me. 50:13 Nie odrzucaj mnie od oblicza Twego * i ducha świętego Twego nie bierz ode mnie. 50:13 Cast me not away from thy face; * and take not thy holy spirit from me. 50:13 Ne proícias me a fácie tua: * et spíritum sanctum tuum ne áuferas a me. 50:13 Nie odrzucaj mnie od oblicza Twego * i ducha świętego Twego nie bierz ode mnie. 50:13 Cast me not away from thy face; * and take not thy holy spirit from me.

50:14 Redde mihi lætítiam salutáris tui: * et spíritu principáli confírma me. 50:14 Przywróć mi radość zbawienia Twojego * i duchem przedniejszym utwierdź mię. 50:14 Restore unto me the joy of thy salvation, * and strengthen me with a perfect spirit. 50:14 Redde mihi lætítiam salutáris tui: * et spíritu principáli confírma me. 50:14 Przywróć mi radość zbawienia Twojego * i duchem przedniejszym utwierdź mię. 50:14 Restore unto me the joy of thy salvation, * and strengthen me with a perfect spirit.

50:15 Docébo iníquos vias tuas: * et ímpii ad te converténtur. 50:15 Będę nauczał grzeszników dróg Twoich, * a niezbożni do Ciebie się nawrócą. 50:15 I will teach the unjust thy ways: * and the wicked shall be converted to thee. 50:15 Docébo iníquos vias tuas: * et ímpii ad te converténtur. 50:15 Będę nauczał grzeszników dróg Twoich, * a niezbożni do Ciebie się nawrócą. 50:15 I will teach the unjust thy ways: * and the wicked shall be converted to thee.

50:16 Líbera me de sanguínibus, Deus, Deus salútis meæ: * et exsultábit lingua mea justítiam tuam. 50:16 Wybaw mię z krwi, Boże, Boże zbawienia mego, * a język mój z radością będzie wysławiał sprawiedliwość Twoją. 50:16 Deliver me from blood, O God, thou God of my salvation: * and my tongue shall extol thy justice. 50:16 Líbera me de sanguínibus, Deus, Deus salútis meæ: * et exsultábit lingua mea justítiam tuam. 50:16 Wybaw mię z krwi, Boże, Boże zbawienia mego, * a język mój z radością będzie wysławiał sprawiedliwość Twoją. 50:16 Deliver me from blood, O God, thou God of my salvation: * and my tongue shall extol thy justice.

50:17 Dómine, lábia mea apéries: * et os meum annuntiábit laudem tuam. 50:17 Panie, otworzysz wargi moje, * a usta moje opowiadać będą chwałę Twoją. 50:17 O Lord, thou wilt open my lips: * and my mouth shall declare thy praise. 50:17 Dómine, lábia mea apéries: * et os meum annuntiábit laudem tuam. 50:17 Panie, otworzysz wargi moje, * a usta moje opowiadać będą chwałę Twoją. 50:17 O Lord, thou wilt open my lips: * and my mouth shall declare thy praise.

50:18 Quóniam si voluísses sacrifícium, dedíssem útique: * holocáustis non delectáberis. 50:18 Albowiem gdybyś był chciał ofiary, na pewno bym dał: * w całopaleniach nie będziesz miał upodobania. 50:18 For if thou hadst desired sacrifice, I would indeed have given it: * with burnt offerings thou wilt not be delighted. 50:18 Quóniam si voluísses sacrifícium, dedíssem útique: * holocáustis non delectáberis. 50:18 Albowiem gdybyś był chciał ofiary, na pewno bym dał: * w całopaleniach nie będziesz miał upodobania. 50:18 For if thou hadst desired sacrifice, I would indeed have given it: * with burnt offerings thou wilt not be delighted.

50:19 Sacrifícium Deo spíritus contribulátus: * cor contrítum, et humiliátum, Deus, non despícies. 50:19 Ofiarą dla Boga jest duch skruszony, * sercem skruszonym i uniżonym, Boże, nie wzgardzisz. 50:19 A sacrifice to God is an afflicted spirit: * a contrite and humbled heart, O God, thou wilt not despise. 50:19 Sacrifícium Deo spíritus contribulátus: * cor contrítum, et humiliátum, Deus, non despícies. 50:19 Ofiarą dla Boga jest duch skruszony, * sercem skruszonym i uniżonym, Boże, nie wzgardzisz. 50:19 A sacrifice to God is an afflicted spirit: * a contrite and humbled heart, O God, thou wilt not despise.

50:20 Benígne fac, Dómine, in bona voluntáte tua Sion: * ut ædificéntur muri Jerúsalem. 50:20 Uczyń dobrze, Panie, w dobroci Twojej Syjonowi, * aby się odbudowały mury Jeruzalem. 50:20 Deal favourably, O Lord, in thy good will with Sion; * that the walls of Jerusalem may be built up. 50:20 Benígne fac, Dómine, in bona voluntáte tua Sion: * ut ædificéntur muri Jerúsalem. 50:20 Uczyń dobrze, Panie, w dobroci Twojej Syjonowi, * aby się odbudowały mury Jeruzalem. 50:20 Deal favourably, O Lord, in thy good will with Sion; * that the walls of Jerusalem may be built up.

50:21 Tunc acceptábis sacrifícium justítiæ, oblatiónes, et holocáusta: * tunc impónent super altáre tuum vítulos. 50:21 Wtedy przyjmiesz ofiarę sprawiedliwości, obiaty i całopalenia, * wtedy nakładą na ołtarz Twój cielców. 50:21 Then shalt thou accept the sacrifice of justice, oblations and whole burnt offerings: * then shall they lay calves upon thy altar. 50:21 Tunc acceptábis sacrifícium justítiæ, oblatiónes, et holocáusta: * tunc impónent super altáre tuum vítulos. 50:21 Wtedy przyjmiesz ofiarę sprawiedliwości, obiaty i całopalenia, * wtedy nakładą na ołtarz Twój cielców. 50:21 Then shalt thou accept the sacrifice of justice, oblations and whole burnt offerings: * then shall they lay calves upon thy altar.

Psalmus 51

51:3 Quid gloriáris in malítia, * qui potens es in iniquitáte? 51:3 Co się przechwalasz ze złości, * który silny jesteś w nieprawości? 51:3 Why dost thou glory in malice, * thou that art mighty in iniquity? 51:3 Quid gloriáris in malítia, * qui potens es in iniquitáte? 51:3 Co się przechwalasz ze złości, * który silny jesteś w nieprawości? 51:3 Why dost thou glory in malice, * thou that art mighty in iniquity?

51:4 Tota die injustítiam cogitávit lingua tua: * sicut novácula acúta fecísti dolum. 51:4 Cały dzień niesprawiedliwość obmyślał język twój, * jak brzytwa ostra czyniłeś zdradę. 51:4 All the day long thy tongue hath devised injustice: * as a sharp razor, thou hast wrought deceit. 51:4 Tota die injustítiam cogitávit lingua tua: * sicut novácula acúta fecísti dolum. 51:4 Cały dzień niesprawiedliwość obmyślał język twój, * jak brzytwa ostra czyniłeś zdradę. 51:4 All the day long thy tongue hath devised injustice: * as a sharp razor, thou hast wrought deceit.

51:5 Dilexísti malítiam super benignitátem: * iniquitátem magis quam loqui æquitátem. 51:5 Umiłowałeś złość raczej niż dobroć, * mowę przewrotną raczej niż sprawiedliwą. 51:5 Thou hast loved malice more than goodness: * and iniquity rather than to speak righteousness. 51:5 Dilexísti malítiam super benignitátem: * iniquitátem magis quam loqui æquitátem. 51:5 Umiłowałeś złość raczej niż dobroć, * mowę przewrotną raczej niż sprawiedliwą. 51:5 Thou hast loved malice more than goodness: * and iniquity rather than to speak righteousness.

51:6 Dilexísti ómnia verba præcipitatiónis, * lingua dolósa. 51:6 Umiłowałeś wszystkie słowa zatracenia, * języku zdradliwy. 51:6 Thou hast loved all the words of ruin, * O deceitful tongue. 51:6 Dilexísti ómnia verba præcipitatiónis, * lingua dolósa. 51:6 Umiłowałeś wszystkie słowa zatracenia, * języku zdradliwy. 51:6 Thou hast loved all the words of ruin, * O deceitful tongue.

51:7 Proptérea Deus déstruet te in finem, * evéllet te, et emigrábit te de tabernáculo tuo: et radícem tuam de terra vivéntium. 51:7 Przeto Bóg zniszczy cię do końca, * wyrwie cię i wypędzi cię z przybytku twego, i korzeń twój z ziemi żyjących. 51:7 Therefore will God destroy thee for ever: * he will pluck thee out, and remove thee from thy dwelling place: and thy root out of the land of the living. 51:7 Proptérea Deus déstruet te in finem, * evéllet te, et emigrábit te de tabernáculo tuo: et radícem tuam de terra vivéntium. 51:7 Przeto Bóg zniszczy cię do końca, * wyrwie cię i wypędzi cię z przybytku twego, i korzeń twój z ziemi żyjących. 51:7 Therefore will God destroy thee for ever: * he will pluck thee out, and remove thee from thy dwelling place: and thy root out of the land of the living.

51:8 Vidébunt justi, et timébunt, et super eum ridébunt, et dicent: * Ecce homo, qui non pósuit Deum adjutórem suum: 51:8 Ujrzą sprawiedliwi i będą się bać, i śmiać się z niego będą, mówiąc: * Oto człowiek, który nie miał Boga pomocnikiem swym: 51:8 The just shall see and fear, and shall laugh at him, and say: * Behold the man that made not God his helper: 51:8 Vidébunt justi, et timébunt, et super eum ridébunt, et dicent: * Ecce homo, qui non pósuit Deum adjutórem suum: 51:8 Ujrzą sprawiedliwi i będą się bać, i śmiać się z niego będą, mówiąc: * Oto człowiek, który nie miał Boga pomocnikiem swym: 51:8 The just shall see and fear, and shall laugh at him, and say: * Behold the man that made not God his helper:

51:9 Sed sperávit in multitúdine divitiárum suárum: * et præváluit in vanitáte sua. 51:9 Ale ufał mnóstwu bogactw swoich * i przemógł w marności swojej. 51:9 But trusted in the abundance of his riches: * and prevailed in his vanity. 51:9 Sed sperávit in multitúdine divitiárum suárum: * et præváluit in vanitáte sua. 51:9 Ale ufał mnóstwu bogactw swoich * i przemógł w marności swojej. 51:9 But trusted in the abundance of his riches: * and prevailed in his vanity.

51:10 Ego autem, sicut olíva fructífera in domo Dei, * sperávi in misericórdia Dei in ætérnum: et in sǽculum sǽculi. 51:10 A ja, jak oliwa rodzajna w domu Bożym, * miałem nadzieję w miłosierdziu Bożym na wieki i na wiek wieków. 51:10 But I, as a fruitful olive tree in the house of God, * have hoped in the mercy of God for ever, yea for ever and ever. 51:10 Ego autem, sicut olíva fructífera in domo Dei, * sperávi in misericórdia Dei in ætérnum: et in sǽculum sǽculi. 51:10 A ja, jak oliwa rodzajna w domu Bożym, * miałem nadzieję w miłosierdziu Bożym na wieki i na wiek wieków. 51:10 But I, as a fruitful olive tree in the house of God, * have hoped in the mercy of God for ever, yea for ever and ever.

51:11 Confitébor tibi in sǽculum, quia fecísti: * et exspectábo nomen tuum, quóniam bonum est in conspéctu sanctórum tuórum. 51:11 Będę Cię wysławiał na wieki, żeś uczynił, * i będę oczekiwał imienia Twego, bo dobre to jest przed obliczem świętych Twoich. 51:11 I will praise thee for ever, because thou hast done it: * and I will wait on thy name, for it is good in the sight of thy saints. 51:11 Confitébor tibi in sǽculum, quia fecísti: * et exspectábo nomen tuum, quóniam bonum est in conspéctu sanctórum tuórum. 51:11 Będę Cię wysławiał na wieki, żeś uczynił, * i będę oczekiwał imienia Twego, bo dobre to jest przed obliczem świętych Twoich. 51:11 I will praise thee for ever, because thou hast done it: * and I will wait on thy name, for it is good in the sight of thy saints.

Psalmus 52

52:1 Dixit insípiens in corde suo: * Non est Deus. 52:1 Rzekł głupi w sercu swoim: * Nie masz Boga. 52:1 The fool said in his heart: * There is no God. 52:1 Dixit insípiens in corde suo: * Non est Deus. 52:1 Rzekł głupi w sercu swoim: * Nie masz Boga. 52:1 The fool said in his heart: * There is no God.

52:2 Corrúpti sunt, et abominábiles facti sunt in iniquitátibus: * non est qui fáciat bonum. 52:2 Zepsuli się i obrzydliwymi się stali w nieprawościach: * nie masz, kto by dobrze czynił. 52:2 They are corrupted, and become abominable in iniquities: * there is none that doth good. 52:2 Corrúpti sunt, et abominábiles facti sunt in iniquitátibus: * non est qui fáciat bonum. 52:2 Zepsuli się i obrzydliwymi się stali w nieprawościach: * nie masz, kto by dobrze czynił. 52:2 They are corrupted, and become abominable in iniquities: * there is none that doth good.

52:3 Deus de cælo prospéxit super fílios hóminum: * ut vídeat si est intéllegens, aut requírens Deum. 52:3 Bóg z nieba spojrzał na synów człowieczych, * aby oglądać, czy jest znający albo szukający Boga. 52:3 God looked down from heaven on the children of men: * to see if there were any that did understand, or did seek God. 52:3 Deus de cælo prospéxit super fílios hóminum: * ut vídeat si est intéllegens, aut requírens Deum. 52:3 Bóg z nieba spojrzał na synów człowieczych, * aby oglądać, czy jest znający albo szukający Boga. 52:3 God looked down from heaven on the children of men: * to see if there were any that did understand, or did seek God.

52:4 Omnes declinavérunt, simul inútiles facti sunt: * non est qui fáciat bonum, non est usque ad unum. 52:4 Wszyscy odstąpili, razem stali się nieużytecznymi: * nie masz, kto by dobrze czynił, nie ma ani jednego. 52:4 All have gone aside, they are become unprofitable together, * there is none that doth good, no not one. 52:4 Omnes declinavérunt, simul inútiles facti sunt: * non est qui fáciat bonum, non est usque ad unum. 52:4 Wszyscy odstąpili, razem stali się nieużytecznymi: * nie masz, kto by dobrze czynił, nie ma ani jednego. 52:4 All have gone aside, they are become unprofitable together, * there is none that doth good, no not one.

52:5 Nonne scient omnes qui operántur iniquitátem, * qui dévorant plebem meam ut cibum panis? 52:5 Czy nie poznają wszyscy, którzy czynią nieprawość, * którzy pożerają lud mój jak strawę chleba? 52:5 Shall not all the workers of iniquity know, * who eat up my people as they eat bread? 52:5 Nonne scient omnes qui operántur iniquitátem, * qui dévorant plebem meam ut cibum panis? 52:5 Czy nie poznają wszyscy, którzy czynią nieprawość, * którzy pożerają lud mój jak strawę chleba? 52:5 Shall not all the workers of iniquity know, * who eat up my people as they eat bread?

52:6 Deum non invocavérunt: * illic trepidavérunt timóre, ubi non erat timor. 52:6 Boga nie wzywali, * tam drżeli od bojaźni, gdzie nie było strachu. 52:6 They have not called upon God: * there have they trembled for fear, where there was no fear. 52:6 Deum non invocavérunt: * illic trepidavérunt timóre, ubi non erat timor. 52:6 Boga nie wzywali, * tam drżeli od bojaźni, gdzie nie było strachu. 52:6 They have not called upon God: * there have they trembled for fear, where there was no fear.

52:6 Quóniam Deus dissipávit ossa eórum qui homínibus placent: * confúsi sunt, quóniam Deus sprevit eos. 52:6 Albowiem Bóg rozsypał kości tych, którzy się ludziom podobają: * pohańbieni są, bo Bóg nimi wzgardził. 52:6 For God hath scattered the bones of them that please men: * they have been confounded, because God hath despised them. 52:6 Quóniam Deus dissipávit ossa eórum qui homínibus placent: * confúsi sunt, quóniam Deus sprevit eos. 52:6 Albowiem Bóg rozsypał kości tych, którzy się ludziom podobają: * pohańbieni są, bo Bóg nimi wzgardził. 52:6 For God hath scattered the bones of them that please men: * they have been confounded, because God hath despised them.

52:7 Quis dabit ex Sion salutáre Israël? * cum convérterit Deus captivitátem plebis suæ, exsultábit Jacob, et lætábitur Israël. 52:7 Któż da z Syjonu zbawienie Izraelowi? * Gdy Bóg przywróci pojmanie ludu swego, uraduje się Jakub i rozweseli się Izrael. 52:7 Who will give out of Sion the salvation of Israel? * when God shall bring back the captivity of his people, Jacob shall rejoice, and Israel shall be glad. 52:7 Quis dabit ex Sion salutáre Israël? * cum convérterit Deus captivitátem plebis suæ, exsultábit Jacob, et lætábitur Israël. 52:7 Któż da z Syjonu zbawienie Izraelowi? * Gdy Bóg przywróci pojmanie ludu swego, uraduje się Jakub i rozweseli się Izrael. 52:7 Who will give out of Sion the salvation of Israel? * when God shall bring back the captivity of his people, Jacob shall rejoice, and Israel shall be glad.

Psalmus 53

53:3 Deus, in nómine tuo salvum me fac: * et in virtúte tua júdica me. 53:3 Boże w imię Twoje zbaw mię, * i w mocy Twojej sądź mię. 53:3 Save me, O God, by thy name, * and judge me in thy strength. 53:3 Deus, in nómine tuo salvum me fac: * et in virtúte tua júdica me. 53:3 Boże w imię Twoje zbaw mię, * i w mocy Twojej sądź mię. 53:3 Save me, O God, by thy name, * and judge me in thy strength.

53:4 Deus, exáudi oratiónem meam: * áuribus pércipe verba oris mei. 53:4 Boże, wysłuchaj modlitwy mojej, * przyjmij w uszy słowa ust moich. 53:4 O God, hear my prayer: * give ear to the words of my mouth. 53:4 Deus, exáudi oratiónem meam: * áuribus pércipe verba oris mei. 53:4 Boże, wysłuchaj modlitwy mojej, * przyjmij w uszy słowa ust moich. 53:4 O God, hear my prayer: * give ear to the words of my mouth.

53:5 Quóniam aliéni insurrexérunt advérsum me, et fortes quæsiérunt ánimam meam: * et non proposuérunt Deum ante conspéctum suum. 53:5 Albowiem obcy powstali przeciwko mnie i potężni szukali duszy mojej, * a nie kładli Boga przed oczyma swymi. 53:5 For strangers have risen up against me; and the mighty have sought after my soul: * and they have not set God before their eyes. 53:5 Quóniam aliéni insurrexérunt advérsum me, et fortes quæsiérunt ánimam meam: * et non proposuérunt Deum ante conspéctum suum. 53:5 Albowiem obcy powstali przeciwko mnie i potężni szukali duszy mojej, * a nie kładli Boga przed oczyma swymi. 53:5 For strangers have risen up against me; and the mighty have sought after my soul: * and they have not set God before their eyes.

53:6 Ecce enim, Deus ádjuvat me: * et Dóminus suscéptor est ánimæ meæ. 53:6 Bo oto Bóg mi dopomaga, * a Pan jest obrońcą duszy mojej. 53:6 For behold God is my helper: * and the Lord is the protector of my soul. 53:6 Ecce enim, Deus ádjuvat me: * et Dóminus suscéptor est ánimæ meæ. 53:6 Bo oto Bóg mi dopomaga, * a Pan jest obrońcą duszy mojej. 53:6 For behold God is my helper: * and the Lord is the protector of my soul.

53:7 Avérte mala inimícis meis: * et in veritáte tua dispérde illos. 53:7 Odwróć zło na nieprzyjaciół moich * i według prawdy Twojej wytrać ich. 53:7 Turn back the evils upon my enemies; * and cut them off in thy truth. 53:7 Avérte mala inimícis meis: * et in veritáte tua dispérde illos. 53:7 Odwróć zło na nieprzyjaciół moich * i według prawdy Twojej wytrać ich. 53:7 Turn back the evils upon my enemies; * and cut them off in thy truth.

53:8 Voluntárie sacrificábo tibi, * et confitébor nómini tuo, Dómine: quóniam bonum est: 53:8 Dobrowolnie będę ofiarował Tobie * i będę wysławiał imię Twoje, albowiem dobre jest. 53:8 I will freely sacrifice to thee, * and will give praise, O God, to thy name: because it is good: 53:8 Voluntárie sacrificábo tibi, * et confitébor nómini tuo, Dómine: quóniam bonum est: 53:8 Dobrowolnie będę ofiarował Tobie * i będę wysławiał imię Twoje, albowiem dobre jest. 53:8 I will freely sacrifice to thee, * and will give praise, O God, to thy name: because it is good:

53:9 Quóniam ex omni tribulatióne eripuísti me: * et super inimícos meos despéxit óculus meus. 53:9 Bo ze wszelkiego utrapienia wyrwałeś mię: * a oko moje wzgardziło nieprzyjaciółmi moimi. 53:9 For thou hast delivered me out of all trouble: * and my eye hath looked down upon my enemies. 53:9 Quóniam ex omni tribulatióne eripuísti me: * et super inimícos meos despéxit óculus meus. 53:9 Bo ze wszelkiego utrapienia wyrwałeś mię: * a oko moje wzgardziło nieprzyjaciółmi moimi. 53:9 For thou hast delivered me out of all trouble: * and my eye hath looked down upon my enemies.

Psalmus 54

54:2 Exáudi, Deus, oratiónem meam, et ne despéxeris deprecatiónem meam: * inténde mihi, et exáudi me. 54:2 Wysłuchaj, Boże, modlitwę moją, nie pogardzaj prośbą moją: * wejrzyj na mnie i wysłuchaj mnie. 54:2 Hear, O God, my prayer, and despise not my supplication: * be attentive to me and hear me. 54:2 Exáudi, Deus, oratiónem meam, et ne despéxeris deprecatiónem meam: * inténde mihi, et exáudi me. 54:2 Wysłuchaj, Boże, modlitwę moją, nie pogardzaj prośbą moją: * wejrzyj na mnie i wysłuchaj mnie. 54:2 Hear, O God, my prayer, and despise not my supplication: * be attentive to me and hear me.

54:3 Contristátus sum in exercitatióne mea: * et conturbátus sum a voce inimíci, et a tribulatióne peccatóris. 54:3 Zasmuciłem się w ćwiczeniu moim * i zatrwożyłem się dla głosu nieprzyjaciela, i dla ucisku grzesznika. 54:3 I am grieved in my exercise; * and am troubled, at the voice of the enemy, and at the tribulation of the sinner. 54:3 Contristátus sum in exercitatióne mea: * et conturbátus sum a voce inimíci, et a tribulatióne peccatóris. 54:3 Zasmuciłem się w ćwiczeniu moim * i zatrwożyłem się dla głosu nieprzyjaciela, i dla ucisku grzesznika. 54:3 I am grieved in my exercise; * and am troubled, at the voice of the enemy, and at the tribulation of the sinner.

54:4 Quóniam declinavérunt in me iniquitátes: * et in ira molésti erant mihi. 54:4 Albowiem zwalili na mnie nieprawości * i w gniewie uciskali mnie. 54:4 For they have cast iniquities upon me; * and in wrath they were troublesome to me. 54:4 Quóniam declinavérunt in me iniquitátes: * et in ira molésti erant mihi. 54:4 Albowiem zwalili na mnie nieprawości * i w gniewie uciskali mnie. 54:4 For they have cast iniquities upon me; * and in wrath they were troublesome to me.

54:5 Cor meum conturbátum est in me: * et formído mortis cécidit super me. 54:5 Serce moje zatrwożyło się we mnie * i strach śmiertelny przypadł na mnie. 54:5 My heart is troubled within me: * and the fear of death is fallen upon me. 54:5 Cor meum conturbátum est in me: * et formído mortis cécidit super me. 54:5 Serce moje zatrwożyło się we mnie * i strach śmiertelny przypadł na mnie. 54:5 My heart is troubled within me: * and the fear of death is fallen upon me.

54:6 Timor et tremor venérunt super me: * et contexérunt me ténebræ. 54:6 Bojaźń i drżenie przyszły na mnie, * i okryły mnie ciemności. 54:6 Fear and trembling are come upon me: * and darkness hath covered me. 54:6 Timor et tremor venérunt super me: * et contexérunt me ténebræ. 54:6 Bojaźń i drżenie przyszły na mnie, * i okryły mnie ciemności. 54:6 Fear and trembling are come upon me: * and darkness hath covered me.

54:7 Et dixi: Quis dabit mihi pennas sicut colúmbæ, * et volábo, et requiéscam? 54:7 I rzekłem: Kto mi da skrzydła jak gołębicy, * a odlecę i odpocznę? 54:7 And I said: Who will give me wings like a dove, * and I will fly and be at rest? 54:7 Et dixi: Quis dabit mihi pennas sicut colúmbæ, * et volábo, et requiéscam? 54:7 I rzekłem: Kto mi da skrzydła jak gołębicy, * a odlecę i odpocznę? 54:7 And I said: Who will give me wings like a dove, * and I will fly and be at rest?

54:8 Ecce, elongávi fúgiens: * et mansi in solitúdine. 54:8 Oto oddaliłem się uciekając * i mieszkałem na pustyni. 54:8 Lo, I have gone far off flying away; * and I abode in the wilderness. 54:8 Ecce, elongávi fúgiens: * et mansi in solitúdine. 54:8 Oto oddaliłem się uciekając * i mieszkałem na pustyni. 54:8 Lo, I have gone far off flying away; * and I abode in the wilderness.

54:9 Exspectábam eum, qui salvum me fecit * a pusillanimitáte spíritus et tempestáte. 54:9 Czekałem na tego, który mnie wybawił * od lękliwości ducha i od nawałności. 54:9 I waited for him that hath saved me * from pusillanimity of spirit, and a storm. 54:9 Exspectábam eum, qui salvum me fecit * a pusillanimitáte spíritus et tempestáte. 54:9 Czekałem na tego, który mnie wybawił * od lękliwości ducha i od nawałności. 54:9 I waited for him that hath saved me * from pusillanimity of spirit, and a storm.

54:10 Præcípita, Dómine, dívide linguas eórum: * quóniam vidi iniquitátem, et contradictiónem in civitáte. 54:10 Strąć ich, Panie, rozdziel ich języki, * bo widziałem nieprawość i spór w mieście. 54:10 Cast down, O Lord, and divide their tongues; * for I have seen iniquity and contradiction in the city. 54:10 Præcípita, Dómine, dívide linguas eórum: * quóniam vidi iniquitátem, et contradictiónem in civitáte. 54:10 Strąć ich, Panie, rozdziel ich języki, * bo widziałem nieprawość i spór w mieście. 54:10 Cast down, O Lord, and divide their tongues; * for I have seen iniquity and contradiction in the city.

54:11 Die ac nocte circúmdabit eam super muros ejus iníquitas: * et labor in médio ejus, et injustítia. 54:11 We dnie i w nocy otoczy je po murach jego nieprawość, * a cierpienie wpośród niego i niesprawiedliwość. 54:11 Day and night shall iniquity surround it upon its walls: * and in the midst thereof are labour, and injustice. 54:11 Die ac nocte circúmdabit eam super muros ejus iníquitas: * et labor in médio ejus, et injustítia. 54:11 We dnie i w nocy otoczy je po murach jego nieprawość, * a cierpienie wpośród niego i niesprawiedliwość. 54:11 Day and night shall iniquity surround it upon its walls: * and in the midst thereof are labour, and injustice.

54:12 Et non defécit de platéis ejus * usúra, et dolus. 54:12 I nie ustała na ulicach jego * lichwa i zdrada. 54:12 And usury and deceit * have not departed from its streets. 54:12 Et non defécit de platéis ejus * usúra, et dolus. 54:12 I nie ustała na ulicach jego * lichwa i zdrada. 54:12 And usury and deceit * have not departed from its streets.

54:13 Quóniam si inimícus meus maledixísset mihi, * sustinuíssem útique. 54:13 Bo gdyby mi był złorzeczył nieprzyjaciel mój, * byłbym to przeniósł. 54:13 For if my enemy had reviled me, * I would verily have borne with it. 54:13 Quóniam si inimícus meus maledixísset mihi, * sustinuíssem útique. 54:13 Bo gdyby mi był złorzeczył nieprzyjaciel mój, * byłbym to przeniósł. 54:13 For if my enemy had reviled me, * I would verily have borne with it.

54:13 Et si is, qui óderat me, super me magna locútus fuísset, * abscondíssem me fórsitan ab eo. 54:13 I gdyby był, który mnie nienawidzi, przeciwko mnie wielkie rzeczy mówił, * ukryłbym się przed nim. 54:13 And if he that hated me had spoken great things against me, * I would perhaps have hidden myself from him. 54:13 Et si is, qui óderat me, super me magna locútus fuísset, * abscondíssem me fórsitan ab eo. 54:13 I gdyby był, który mnie nienawidzi, przeciwko mnie wielkie rzeczy mówił, * ukryłbym się przed nim. 54:13 And if he that hated me had spoken great things against me, * I would perhaps have hidden myself from him.

54:14 Tu vero, homo unánimis: * dux meus, et notus meus: 54:14 Ale ty, człowiecze jednomyślny, * wodzu mój i znajomy mój: 54:14 But thou a man of one mind, * my guide, and my familiar. 54:14 Tu vero, homo unánimis: * dux meus, et notus meus: 54:14 Ale ty, człowiecze jednomyślny, * wodzu mój i znajomy mój: 54:14 But thou a man of one mind, * my guide, and my familiar.

54:15 Qui simul mecum dulces capiébas cibos: * in domo Dei ambulávimus cum consénsu. 54:15 Który razem ze mną jadałeś pokarmy, * do domu Bożego chodziliśmy w zgodzie. 54:15 Who didst take sweetmeats together with me: * in the house of God we walked with consent. 54:15 Qui simul mecum dulces capiébas cibos: * in domo Dei ambulávimus cum consénsu. 54:15 Który razem ze mną jadałeś pokarmy, * do domu Bożego chodziliśmy w zgodzie. 54:15 Who didst take sweetmeats together with me: * in the house of God we walked with consent.

54:16 Véniat mors super illos: * et descéndant in inférnum vivéntes: 54:16 Niechaj śmierć przyjdzie na nich * i niech żywcem zstąpią do otchłani: 54:16 Let death come upon them, * and let them go down alive into hell. 54:16 Véniat mors super illos: * et descéndant in inférnum vivéntes: 54:16 Niechaj śmierć przyjdzie na nich * i niech żywcem zstąpią do otchłani: 54:16 Let death come upon them, * and let them go down alive into hell.

54:16 Quóniam nequítiæ in habitáculis eórum: * in médio eórum. 54:16 Bo nikczemności w mieszkaniach ich, * w pośrodku nich. 54:16 For there is wickedness in their dwellings: * in the midst of them. 54:16 Quóniam nequítiæ in habitáculis eórum: * in médio eórum. 54:16 Bo nikczemności w mieszkaniach ich, * w pośrodku nich. 54:16 For there is wickedness in their dwellings: * in the midst of them.

54:17 Ego autem ad Deum clamávi: * et Dóminus salvábit me. 54:17 Ja zaś do Boga wołałem, * i Pan wybawi mnie. 54:17 But I have cried to God: * and the Lord will save me. 54:17 Ego autem ad Deum clamávi: * et Dóminus salvábit me. 54:17 Ja zaś do Boga wołałem, * i Pan wybawi mnie. 54:17 But I have cried to God: * and the Lord will save me.

54:18 Véspere, et mane, et merídie narrábo et annuntiábo: * et exáudiet vocem meam. 54:18 Wieczór i rano i w południe będę opowiadał i wysławiał, * i wysłucha głos mój. 54:18 Evening and morning, and at noon I will speak and declare: * and he shall hear my voice. 54:18 Véspere, et mane, et merídie narrábo et annuntiábo: * et exáudiet vocem meam. 54:18 Wieczór i rano i w południe będę opowiadał i wysławiał, * i wysłucha głos mój. 54:18 Evening and morning, and at noon I will speak and declare: * and he shall hear my voice.

54:19 Rédimet in pace ánimam meam ab his, qui appropínquant mihi: * quóniam inter multos erant mecum. 54:19 Odkupi w pokoju duszę moją od tych, którzy mi się sprzeciwiają, * albowiem w wielkiej liczbie byli koło mnie. 54:19 He shall redeem my soul in peace from them that draw near to me: * for among many they were with me. 54:19 Rédimet in pace ánimam meam ab his, qui appropínquant mihi: * quóniam inter multos erant mecum. 54:19 Odkupi w pokoju duszę moją od tych, którzy mi się sprzeciwiają, * albowiem w wielkiej liczbie byli koło mnie. 54:19 He shall redeem my soul in peace from them that draw near to me: * for among many they were with me.

54:20 Exáudiet Deus, et humiliábit illos, * qui est ante sǽcula. 54:20 Wysłucha Bóg, i poniży ich, * On który jest przed wiekami. 54:20 God shall hear, * and the Eternal shall humble them. 54:20 Exáudiet Deus, et humiliábit illos, * qui est ante sǽcula. 54:20 Wysłucha Bóg, i poniży ich, * On który jest przed wiekami. 54:20 God shall hear, * and the Eternal shall humble them.

54:20 Non enim est illis commutátio, et non timuérunt Deum: * exténdit manum suam in retribuéndo. 54:20 Bo nie masz u nich odmiany i nie bali się Boga: * wyciągnął rękę swoją ku odpłacie. 54:20 For there is no change with them, and they have not feared God: * he hath stretched forth his hand to repay. 54:20 Non enim est illis commutátio, et non timuérunt Deum: * exténdit manum suam in retribuéndo. 54:20 Bo nie masz u nich odmiany i nie bali się Boga: * wyciągnął rękę swoją ku odpłacie. 54:20 For there is no change with them, and they have not feared God: * he hath stretched forth his hand to repay.

54:21 Contaminavérunt testaméntum ejus, divísi sunt ab ira vultus ejus: * et appropinquávit cor illíus. 54:21 Zgwałcili przymierze Jego, rozproszeni są od gniewu oblicza Jego: * i zbliżyło się serce Jego. 54:21 They have defiled his covenant, they are divided by the wrath of his countenance, * and his heart hath drawn near. 54:21 Contaminavérunt testaméntum ejus, divísi sunt ab ira vultus ejus: * et appropinquávit cor illíus. 54:21 Zgwałcili przymierze Jego, rozproszeni są od gniewu oblicza Jego: * i zbliżyło się serce Jego. 54:21 They have defiled his covenant, they are divided by the wrath of his countenance, * and his heart hath drawn near.

54:22 Mollíti sunt sermónes ejus super óleum: * et ipsi sunt jácula. 54:22 Miększe są od oliwy słowa ich, * lecz są one strzałami. 54:22 His words are smoother than oil, * and the same are darts. 54:22 Mollíti sunt sermónes ejus super óleum: * et ipsi sunt jácula. 54:22 Miększe są od oliwy słowa ich, * lecz są one strzałami. 54:22 His words are smoother than oil, * and the same are darts.

54:23 Jacta super Dóminum curam tuam, et ipse te enútriet: * non dabit in ætérnum fluctuatiónem justo. 54:23 Przerzuć na Pana troskę twoją, a On Cię podtrzyma, * nie dopuści na wieki zachwiać się sprawiedliwemu. 54:23 Cast thy care upon the Lord, and he shall sustain thee: * he shall not suffer the just to waver for ever. 54:23 Jacta super Dóminum curam tuam, et ipse te enútriet: * non dabit in ætérnum fluctuatiónem justo. 54:23 Przerzuć na Pana troskę twoją, a On Cię podtrzyma, * nie dopuści na wieki zachwiać się sprawiedliwemu. 54:23 Cast thy care upon the Lord, and he shall sustain thee: * he shall not suffer the just to waver for ever.

54:24 Tu vero, Deus, dedúces eos, * in púteum intéritus. 54:24 Ale Ty, Boże, zawiedziesz ich * do dołu zatracenia. 54:24 But thou, O God, shalt bring them down * into the pit of destruction. 54:24 Tu vero, Deus, dedúces eos, * in púteum intéritus. 54:24 Ale Ty, Boże, zawiedziesz ich * do dołu zatracenia. 54:24 But thou, O God, shalt bring them down * into the pit of destruction.

54:24 Viri sánguinum, et dolósi non dimidiábunt dies suos: * ego autem sperábo in te, Dómine. 54:24 Mężowie krwawi i zdradliwi nie dojdą do połowy dni swoich: * lecz ja nadzieję będę miał w Tobie, Panie. 54:24 Bloody and deceitful men shall not live out half their days; * but I will trust in thee, O Lord. 54:24 Viri sánguinum, et dolósi non dimidiábunt dies suos: * ego autem sperábo in te, Dómine. 54:24 Mężowie krwawi i zdradliwi nie dojdą do połowy dni swoich: * lecz ja nadzieję będę miał w Tobie, Panie. 54:24 Bloody and deceitful men shall not live out half their days; * but I will trust in thee, O Lord.

Psalmus 55

55:2 Miserére mei, Deus, quóniam conculcávit me homo: * tota die impúgnans tribulávit me. 55:2 Zmiłuj się nade mną, Boże, bo podeptał mnie człowiek, * przez cały dzień najeżdżając utrapił mię. 55:2 Have mercy on me, O God, for man hath trodden me under foot; * all the day long he hath afflicted me fighting against me. 55:2 Miserére mei, Deus, quóniam conculcávit me homo: * tota die impúgnans tribulávit me. 55:2 Zmiłuj się nade mną, Boże, bo podeptał mnie człowiek, * przez cały dzień najeżdżając utrapił mię. 55:2 Have mercy on me, O God, for man hath trodden me under foot; * all the day long he hath afflicted me fighting against me.

55:3 Conculcavérunt me inimíci mei tota die: * quóniam multi bellántes advérsum me. 55:3 Deptali mię nieprzyjaciele moi cały dzień, * albowiem wielu jest walczących przeciwko mnie. 55:3 My enemies have trodden on me all the day long; * for they are many that make war against me. 55:3 Conculcavérunt me inimíci mei tota die: * quóniam multi bellántes advérsum me. 55:3 Deptali mię nieprzyjaciele moi cały dzień, * albowiem wielu jest walczących przeciwko mnie. 55:3 My enemies have trodden on me all the day long; * for they are many that make war against me.

55:4 Ab altitúdine diéi timébo: * ego vero in te sperábo. 55:4 Wysokości dnia ulęknę się, * lecz ja w Tobie nadzieję mieć będę. 55:4 From the height of the day I shall fear: * but I will trust in thee. 55:4 Ab altitúdine diéi timébo: * ego vero in te sperábo. 55:4 Wysokości dnia ulęknę się, * lecz ja w Tobie nadzieję mieć będę. 55:4 From the height of the day I shall fear: * but I will trust in thee.

55:5 In Deo laudábo sermónes meos, in Deo sperávi: * non timébo quid fáciat mihi caro. 55:5 W Bogu wysławiać będę mowy moje, w Bogu nadzieję miałem, * nie będę się bał tego, co może uczynić mi ciało. 55:5 In God I will praise my words, in God I have put my trust: * I will not fear what flesh can do against me. 55:5 In Deo laudábo sermónes meos, in Deo sperávi: * non timébo quid fáciat mihi caro. 55:5 W Bogu wysławiać będę mowy moje, w Bogu nadzieję miałem, * nie będę się bał tego, co może uczynić mi ciało. 55:5 In God I will praise my words, in God I have put my trust: * I will not fear what flesh can do against me.

55:6 Tota die verba mea exsecrabántur: * advérsum me omnes cogitatiónes eórum in malum. 55:6 Cały dzień słowami moimi brzydzili się, * przeciwko mnie wszystkie myśli ich ku złemu. 55:6 All the day long they detested my words: * all their thoughts were against me unto evil. 55:6 Tota die verba mea exsecrabántur: * advérsum me omnes cogitatiónes eórum in malum. 55:6 Cały dzień słowami moimi brzydzili się, * przeciwko mnie wszystkie myśli ich ku złemu. 55:6 All the day long they detested my words: * all their thoughts were against me unto evil.

55:7 Inhabitábunt et abscóndent: * ipsi calcáneum meum observábunt. 55:7 Osiądą i ukryją się, * kroki moje śledzić będą. 55:7 They will dwell and hide themselves: * they will watch my heel. 55:7 Inhabitábunt et abscóndent: * ipsi calcáneum meum observábunt. 55:7 Osiądą i ukryją się, * kroki moje śledzić będą. 55:7 They will dwell and hide themselves: * they will watch my heel.

55:8 Sicut sustinuérunt ánimam meam, pro níhilo salvos fácies illos: * in ira pópulos confrínges. 55:8 Jakby czyhali na duszę moją, za nic w świecie nie zbawisz ich: * w gniewie narody pokruszysz. 55:8 As they have waited for my soul, for nothing shalt thou save them: * in thy anger thou shalt break the people in pieces. 55:8 Sicut sustinuérunt ánimam meam, pro níhilo salvos fácies illos: * in ira pópulos confrínges. 55:8 Jakby czyhali na duszę moją, za nic w świecie nie zbawisz ich: * w gniewie narody pokruszysz. 55:8 As they have waited for my soul, for nothing shalt thou save them: * in thy anger thou shalt break the people in pieces.

55:9 Deus, vitam meam annuntiávi tibi: * posuísti lácrimas meas in conspéctu tuo. 55:9 Boże, żywot mój objawiłem Tobie, * położyłeś łzy moje przed obliczem Twoim. 55:9 O God, I have declared to thee my life: * thou hast set my tears in thy sight, 55:9 Deus, vitam meam annuntiávi tibi: * posuísti lácrimas meas in conspéctu tuo. 55:9 Boże, żywot mój objawiłem Tobie, * położyłeś łzy moje przed obliczem Twoim. 55:9 O God, I have declared to thee my life: * thou hast set my tears in thy sight,

55:9 Sicut et in promissióne tua: * tunc converténtur inimíci mei retrórsum: 55:9 Jak i obiecałeś: * wtedy obrócą się w tył nieprzyjaciele moi. 55:9 As also in thy promise. * Then shall my enemies be turned back. 55:9 Sicut et in promissióne tua: * tunc converténtur inimíci mei retrórsum: 55:9 Jak i obiecałeś: * wtedy obrócą się w tył nieprzyjaciele moi. 55:9 As also in thy promise. * Then shall my enemies be turned back.

55:10 In quacúmque die invocávero te: * ecce, cognóvi, quóniam Deus meus es. 55:10 W którykolwiek dzień będę Cię wzywał: * oto poznałem, że Bogiem moim jesteś. 55:10 In what day soever I shall call upon thee, * behold I know thou art my God. 55:10 In quacúmque die invocávero te: * ecce, cognóvi, quóniam Deus meus es. 55:10 W którykolwiek dzień będę Cię wzywał: * oto poznałem, że Bogiem moim jesteś. 55:10 In what day soever I shall call upon thee, * behold I know thou art my God.

55:11 In Deo laudábo verbum, in Dómino laudábo sermónem: * in Deo sperávi, non timébo quid fáciat mihi homo. 55:11 W Bogu będę chwalił słowo, w Panu będę chwalił mowę: * miałem nadzieję w Bogu, nie będę się lękał tego, co mi może uczynić człowiek. 55:11 In God will I praise the word, in the Lord will I praise his speech. * In God have I hoped, I will not fear what man can do to me. 55:11 In Deo laudábo verbum, in Dómino laudábo sermónem: * in Deo sperávi, non timébo quid fáciat mihi homo. 55:11 W Bogu będę chwalił słowo, w Panu będę chwalił mowę: * miałem nadzieję w Bogu, nie będę się lękał tego, co mi może uczynić człowiek. 55:11 In God will I praise the word, in the Lord will I praise his speech. * In God have I hoped, I will not fear what man can do to me.

55:12 In me sunt, Deus, vota tua, * quæ reddam, laudatiónes tibi. 55:12 Tobie, Boże, winienem śluby, * dziękczynienie, które oddam Tobie. 55:12 In me, O God, are vows to thee, * which I will pay, praises to thee: 55:12 In me sunt, Deus, vota tua, * quæ reddam, laudatiónes tibi. 55:12 Tobie, Boże, winienem śluby, * dziękczynienie, które oddam Tobie. 55:12 In me, O God, are vows to thee, * which I will pay, praises to thee:

55:13 Quóniam eripuísti ánimam meam de morte, et pedes meos de lapsu: * ut pláceam coram Deo in lúmine vivéntium. 55:13 Albowiem wyrwałeś duszę moją od śmierci, a nogi moje od upadku, * abym się podobał przed Bogiem w światłości żyjących. 55:13 Because thou hast delivered my soul from death, my feet from falling: * that I may please in the sight of God, in the light of the living. 55:13 Quóniam eripuísti ánimam meam de morte, et pedes meos de lapsu: * ut pláceam coram Deo in lúmine vivéntium. 55:13 Albowiem wyrwałeś duszę moją od śmierci, a nogi moje od upadku, * abym się podobał przed Bogiem w światłości żyjących. 55:13 Because thou hast delivered my soul from death, my feet from falling: * that I may please in the sight of God, in the light of the living.

Psalmus 56

56:2 Miserére mei, Deus, miserére mei: * quóniam in te confídit ánima mea. 56:2 Zmiłuj się nade mną, Boże, zmiłuj się nade mną, * albowiem w Tobie ufa dusza moja. 56:2 Have mercy on me, O God, have mercy on me: * for my soul trusteth in thee. 56:2 Miserére mei, Deus, miserére mei: * quóniam in te confídit ánima mea. 56:2 Zmiłuj się nade mną, Boże, zmiłuj się nade mną, * albowiem w Tobie ufa dusza moja. 56:2 Have mercy on me, O God, have mercy on me: * for my soul trusteth in thee.

56:2 Et in umbra alárum tuárum sperábo, * donec tránseat iníquitas. 56:2 I w cieniu skrzydeł Twoich nadzieję mieć będę, * aż przeminie nieprawość. 56:2 And in the shadow of thy wings will I hope, * until iniquity pass away. 56:2 Et in umbra alárum tuárum sperábo, * donec tránseat iníquitas. 56:2 I w cieniu skrzydeł Twoich nadzieję mieć będę, * aż przeminie nieprawość. 56:2 And in the shadow of thy wings will I hope, * until iniquity pass away.

56:3 Clamábo ad Deum altíssimum: * Deum qui benefécit mihi. 56:3 Będę wołał do Boga najwyższego, * Boga, który mi dobrze uczynił. 56:3 I will cry to God the most High; * to God who hath done good to me. 56:3 Clamábo ad Deum altíssimum: * Deum qui benefécit mihi. 56:3 Będę wołał do Boga najwyższego, * Boga, który mi dobrze uczynił. 56:3 I will cry to God the most High; * to God who hath done good to me.

56:4 Misit de cælo, et liberávit me: * dedit in oppróbrium conculcántes me. 56:4 Posłał z nieba i wybawił mię, * wydał na pohańbienie tych, co mnie deptali. 56:4 He hath sent from heaven and delivered me: * he hath made them a reproach that trod upon me. 56:4 Misit de cælo, et liberávit me: * dedit in oppróbrium conculcántes me. 56:4 Posłał z nieba i wybawił mię, * wydał na pohańbienie tych, co mnie deptali. 56:4 He hath sent from heaven and delivered me: * he hath made them a reproach that trod upon me.

56:4 Misit Deus misericórdiam suam, et veritátem suam, * et erípuit ánimam meam de médio catulórum leónum: dormívi conturbátus. 56:4 Zesłał Bóg miłosierdzie swoje i prawdę swoją, * i wyrwał duszę moją spośród szczeniąt lwich: spałem strwożony. 56:4 God hath sent his mercy and his truth, * and he hath delivered my soul from the midst of the young lions. I slept troubled. 56:4 Misit Deus misericórdiam suam, et veritátem suam, * et erípuit ánimam meam de médio catulórum leónum: dormívi conturbátus. 56:4 Zesłał Bóg miłosierdzie swoje i prawdę swoją, * i wyrwał duszę moją spośród szczeniąt lwich: spałem strwożony. 56:4 God hath sent his mercy and his truth, * and he hath delivered my soul from the midst of the young lions. I slept troubled.

56:5 Fílii hóminum dentes eórum arma et sagíttæ: * et lingua eórum gládius acútus. 56:5 Synowie ludzcy, zęby ich to oręże i strzały, * a ich język miecz ostry. 56:5 The sons of men, whose teeth are weapons and arrows, * and their tongue a sharp sword. 56:5 Fílii hóminum dentes eórum arma et sagíttæ: * et lingua eórum gládius acútus. 56:5 Synowie ludzcy, zęby ich to oręże i strzały, * a ich język miecz ostry. 56:5 The sons of men, whose teeth are weapons and arrows, * and their tongue a sharp sword.

56:6 Exaltáre super cælos, Deus, * et in omnem terram glória tua. 56:6 Wznieś się nad niebiosa, Boże, * i po wszystkiej ziemi niech brzmi chwała Twoja. 56:6 Be thou exalted, O God, above the heavens, * and thy glory above all the earth. 56:6 Exaltáre super cælos, Deus, * et in omnem terram glória tua. 56:6 Wznieś się nad niebiosa, Boże, * i po wszystkiej ziemi niech brzmi chwała Twoja. 56:6 Be thou exalted, O God, above the heavens, * and thy glory above all the earth.

56:7 Láqueum paravérunt pédibus meis: * et incurvavérunt ánimam meam. 56:7 Zastawili sidła na nogi moje * i ugięli duszę moją. 56:7 They prepared a snare for my feet; * and they bowed down my soul. 56:7 Láqueum paravérunt pédibus meis: * et incurvavérunt ánimam meam. 56:7 Zastawili sidła na nogi moje * i ugięli duszę moją. 56:7 They prepared a snare for my feet; * and they bowed down my soul.

56:7 Fodérunt ante fáciem meam fóveam: * et incidérunt in eam. 56:7 Wykopali dół przed obliczem moim, * i wpadli weń. 56:7 They dug a pit before my face, * and they are fallen into it. 56:7 Fodérunt ante fáciem meam fóveam: * et incidérunt in eam. 56:7 Wykopali dół przed obliczem moim, * i wpadli weń. 56:7 They dug a pit before my face, * and they are fallen into it.

56:8 Parátum cor meum, Deus, parátum cor meum: * cantábo, et psalmum dicam. 56:8 Gotowe serce moje, Boże, gotowe serce moje, * będę śpiewał i grał. 56:8 My heart is ready, O God, my heart is ready: * I will sing, and rehearse a psalm. 56:8 Parátum cor meum, Deus, parátum cor meum: * cantábo, et psalmum dicam. 56:8 Gotowe serce moje, Boże, gotowe serce moje, * będę śpiewał i grał. 56:8 My heart is ready, O God, my heart is ready: * I will sing, and rehearse a psalm.

56:9 Exsúrge, glória mea, exsúrge, psaltérium et cíthara: * exsúrgam dilúculo. 56:9 Powstań, chwało moja, powstań, harfo i cytro: * wstanę o świtaniu. 56:9 Arise, O my glory, arise psaltery and harp: * I will arise early. 56:9 Exsúrge, glória mea, exsúrge, psaltérium et cíthara: * exsúrgam dilúculo. 56:9 Powstań, chwało moja, powstań, harfo i cytro: * wstanę o świtaniu. 56:9 Arise, O my glory, arise psaltery and harp: * I will arise early.

56:10 Confitébor tibi in pópulis, Dómine: * et psalmum dicam tibi in géntibus: 56:10 Będę Cię wysławiał między ludem, Panie, * i będę Ci grał między narodami: 56:10 I will give praise to thee, O Lord, among the people: * I will sing a psalm to thee among the nations. 56:10 Confitébor tibi in pópulis, Dómine: * et psalmum dicam tibi in géntibus: 56:10 Będę Cię wysławiał między ludem, Panie, * i będę Ci grał między narodami: 56:10 I will give praise to thee, O Lord, among the people: * I will sing a psalm to thee among the nations.

56:11 Quóniam magnificáta est usque ad cælos misericórdia tua, * et usque ad nubes véritas tua. 56:11 Albowiem wywyższone jest aż do niebios miłosierdzie Twoje, * i aż pod obłoki prawda Twoja. 56:11 For thy mercy is magnified even to the heavens: * and thy truth unto the clouds. 56:11 Quóniam magnificáta est usque ad cælos misericórdia tua, * et usque ad nubes véritas tua. 56:11 Albowiem wywyższone jest aż do niebios miłosierdzie Twoje, * i aż pod obłoki prawda Twoja. 56:11 For thy mercy is magnified even to the heavens: * and thy truth unto the clouds.

56:12 Exaltáre super cælos, Deus: * et super omnem terram glória tua. 56:12 Podnieś się nad niebiosa, Boże, * a po wszystkiej ziemi niech brzmi chwała Twoja. 56:12 Be thou exalted, O God, above the heavens: * and thy glory above all the earth. 56:12 Exaltáre super cælos, Deus: * et super omnem terram glória tua. 56:12 Podnieś się nad niebiosa, Boże, * a po wszystkiej ziemi niech brzmi chwała Twoja. 56:12 Be thou exalted, O God, above the heavens: * and thy glory above all the earth.

Psalmus 57

57:2 Si vere útique justítiam loquímini: * recta judicáte, fílii hóminum. 57:2 Jeśli po prawdzie sprawiedliwość głosicie, * sądźcież sprawiedliwie, synowie człowieczy. 57:2 If in very deed you speak justice: * judge right things, ye sons of men. 57:2 Si vere útique justítiam loquímini: * recta judicáte, fílii hóminum. 57:2 Jeśli po prawdzie sprawiedliwość głosicie, * sądźcież sprawiedliwie, synowie człowieczy. 57:2 If in very deed you speak justice: * judge right things, ye sons of men.

57:3 Étenim in corde iniquitátes operámini: * in terra injustítias manus vestræ concínnant. 57:3 Albowiem w sercu popełniacie nieprawości, * na ziemi ręce wasze układają niesprawiedliwości. 57:3 For in your heart you work iniquity: * your hands forge injustice in the earth. 57:3 Étenim in corde iniquitátes operámini: * in terra injustítias manus vestræ concínnant. 57:3 Albowiem w sercu popełniacie nieprawości, * na ziemi ręce wasze układają niesprawiedliwości. 57:3 For in your heart you work iniquity: * your hands forge injustice in the earth.

57:4 Alienáti sunt peccatóres a vulva, erravérunt ab útero: * locúti sunt falsa. 57:4 Odstępcami są grzesznicy od łona, pobłądzili od żywota, * mówili kłamstwo. 57:4 The wicked are alienated from the womb; they have gone astray from the womb: * they have spoken false things. 57:4 Alienáti sunt peccatóres a vulva, erravérunt ab útero: * locúti sunt falsa. 57:4 Odstępcami są grzesznicy od łona, pobłądzili od żywota, * mówili kłamstwo. 57:4 The wicked are alienated from the womb; they have gone astray from the womb: * they have spoken false things.

57:5 Furor illis secúndum similitúdinem serpéntis: * sicut áspidis surdæ, et obturántis aures suas, 57:5 Jad mają na podobieństwo węża, * jak żmija głucha i stulająca uszy swoje: 57:5 Their madness is according to the likeness of a serpent: * like the deaf asp that stoppeth her ears: 57:5 Furor illis secúndum similitúdinem serpéntis: * sicut áspidis surdæ, et obturántis aures suas, 57:5 Jad mają na podobieństwo węża, * jak żmija głucha i stulająca uszy swoje: 57:5 Their madness is according to the likeness of a serpent: * like the deaf asp that stoppeth her ears:

57:6 Quæ non exáudiet vocem incantántium: * et venéfici incantántis sapiénter. 57:6 Która nie posłucha głosu zaklinaczów, * i czarownika zaklinającego mądrze. 57:6 Which will not hear the voice of the charmers; * nor of the wizard that charmeth wisely. 57:6 Quæ non exáudiet vocem incantántium: * et venéfici incantántis sapiénter. 57:6 Która nie posłucha głosu zaklinaczów, * i czarownika zaklinającego mądrze. 57:6 Which will not hear the voice of the charmers; * nor of the wizard that charmeth wisely.

57:7 Deus cónteret dentes eórum in ore ipsórum: * molas leónum confrínget Dóminus. 57:7 Bóg pokruszy zęby ich w ustach ich, * zęby trzonowe lwów połamie Pan. 57:7 God shall break in pieces their teeth in their mouth: * the Lord shall break the grinders of the lions. 57:7 Deus cónteret dentes eórum in ore ipsórum: * molas leónum confrínget Dóminus. 57:7 Bóg pokruszy zęby ich w ustach ich, * zęby trzonowe lwów połamie Pan. 57:7 God shall break in pieces their teeth in their mouth: * the Lord shall break the grinders of the lions.

57:8 Ad níhilum devénient tamquam aqua decúrrens: * inténdit arcum suum donec infirméntur. 57:8 Wniwecz się obrócą, jak woda spływająca, * naciągnął łuk swój, póki nie zemdleją. 57:8 They shall come to nothing, like water running down; * he hath bent his bow till they be weakened. 57:8 Ad níhilum devénient tamquam aqua decúrrens: * inténdit arcum suum donec infirméntur. 57:8 Wniwecz się obrócą, jak woda spływająca, * naciągnął łuk swój, póki nie zemdleją. 57:8 They shall come to nothing, like water running down; * he hath bent his bow till they be weakened.

57:9 Sicut cera, quæ fluit, auferéntur: * supercécidit ignis, et non vidérunt solem. 57:9 Jak wosk który się rozpływa, zniesieni będą, * spadł z góry ogień, i nie ujrzeli słońca. 57:9 Like wax that melteth they shall be taken away: * fire hath fallen on them, and they shall not see the sun. 57:9 Sicut cera, quæ fluit, auferéntur: * supercécidit ignis, et non vidérunt solem. 57:9 Jak wosk który się rozpływa, zniesieni będą, * spadł z góry ogień, i nie ujrzeli słońca. 57:9 Like wax that melteth they shall be taken away: * fire hath fallen on them, and they shall not see the sun.

57:10 Priúsquam intellégerent spinæ vestræ rhamnum: * sicut vivéntes, sic in ira absórbet eos. 57:10 Pierwej, niźli ciernie wasze poczuły tarń, * jako żywych pochłonie ich w gniewie. 57:10 Before your thorns could know the brier; he swalloweth them up, * as alive, in his wrath. 57:10 Priúsquam intellégerent spinæ vestræ rhamnum: * sicut vivéntes, sic in ira absórbet eos. 57:10 Pierwej, niźli ciernie wasze poczuły tarń, * jako żywych pochłonie ich w gniewie. 57:10 Before your thorns could know the brier; he swalloweth them up, * as alive, in his wrath.

57:11 Lætábitur justus cum víderit vindíctam: * manus suas lavábit in sánguine peccatóris. 57:11 Będzie się weselił sprawiedliwy, kiedy ujrzy pomstę, * ręce swe umyje we krwi grzesznika. 57:11 The just shall rejoice when he shall see the revenge: * he shall wash his hands in the blood of the sinner. 57:11 Lætábitur justus cum víderit vindíctam: * manus suas lavábit in sánguine peccatóris. 57:11 Będzie się weselił sprawiedliwy, kiedy ujrzy pomstę, * ręce swe umyje we krwi grzesznika. 57:11 The just shall rejoice when he shall see the revenge: * he shall wash his hands in the blood of the sinner.

57:12 Et dicet homo: Si útique est fructus justo: * útique est Deus júdicans eos in terra. 57:12 I rzecze człowiek: Zaprawdę, jest pożytek dla sprawiedliwego: * zaprawdę jest Bóg, który sądzi na ziemi. 57:12 And man shall say: If indeed there be fruit to the just: * there is indeed a God that judgeth them on the earth. 57:12 Et dicet homo: Si útique est fructus justo: * útique est Deus júdicans eos in terra. 57:12 I rzecze człowiek: Zaprawdę, jest pożytek dla sprawiedliwego: * zaprawdę jest Bóg, który sądzi na ziemi. 57:12 And man shall say: If indeed there be fruit to the just: * there is indeed a God that judgeth them on the earth.

Psalmus 58

58:2 Éripe me de inimícis meis, Deus meus: * et ab insurgéntibus in me líbera me. 58:2 Wyzwól mię od nieprzyjaciół moich Boże mój, * i od powstających przeciwko mnie wybaw mię. 58:2 Deliver me from my enemies, O my God; * and defend me from them that rise up against me. 58:2 Éripe me de inimícis meis, Deus meus: * et ab insurgéntibus in me líbera me. 58:2 Wyzwól mię od nieprzyjaciół moich Boże mój, * i od powstających przeciwko mnie wybaw mię. 58:2 Deliver me from my enemies, O my God; * and defend me from them that rise up against me.

58:3 Éripe me de operántibus iniquitátem: * et de viris sánguinum salva me. 58:3 Wyrwij mię od tych, którzy czynią nieprawość, * i od mężów krwawych wybaw mię. 58:3 Deliver me from them that work iniquity, * and save me from bloody men. 58:3 Éripe me de operántibus iniquitátem: * et de viris sánguinum salva me. 58:3 Wyrwij mię od tych, którzy czynią nieprawość, * i od mężów krwawych wybaw mię. 58:3 Deliver me from them that work iniquity, * and save me from bloody men.

58:4 Quia ecce cepérunt ánimam meam: * irruérunt in me fortes. 58:4 Bo oto ułowili duszę moją, * rzucili się na mnie potężni. 58:4 For behold they have caught my soul: * the mighty have rushed in upon me: 58:4 Quia ecce cepérunt ánimam meam: * irruérunt in me fortes. 58:4 Bo oto ułowili duszę moją, * rzucili się na mnie potężni. 58:4 For behold they have caught my soul: * the mighty have rushed in upon me:

58:5 Neque iníquitas mea, neque peccátum meum, Dómine: * sine iniquitáte cucúrri, et diréxi. 58:5 Ani nieprawości, ani grzechu nie ma przy mnie, Panie: * bez nieprawości biegłem i prosto postępowałem. 58:5 Neither is it my iniquity, nor my sin, O Lord: * without iniquity have I run, and directed my steps. 58:5 Neque iníquitas mea, neque peccátum meum, Dómine: * sine iniquitáte cucúrri, et diréxi. 58:5 Ani nieprawości, ani grzechu nie ma przy mnie, Panie: * bez nieprawości biegłem i prosto postępowałem. 58:5 Neither is it my iniquity, nor my sin, O Lord: * without iniquity have I run, and directed my steps.

58:6 Exsúrge in occúrsum meum, et vide: * et tu, Dómine, Deus virtútum, Deus Israël, 58:6 Powstań na me spotkanie, i zobacz: * a Ty, Panie, Boże zastępów, Boże Izraela: 58:6 Rise up thou to meet me, and behold: * even thou, O Lord, the God of hosts, the God of Israel. 58:6 Exsúrge in occúrsum meum, et vide: * et tu, Dómine, Deus virtútum, Deus Israël, 58:6 Powstań na me spotkanie, i zobacz: * a Ty, Panie, Boże zastępów, Boże Izraela: 58:6 Rise up thou to meet me, and behold: * even thou, O Lord, the God of hosts, the God of Israel.

58:6 Inténde ad visitándas omnes gentes: * non misereáris ómnibus, qui operántur iniquitátem. 58:6 Udaj się by nawiedzić wszystkie narody, * nie miej litości nad wszystkimi, którzy czynią nieprawość. 58:6 Attend to visit all the nations: * have no mercy on all them that work iniquity. 58:6 Inténde ad visitándas omnes gentes: * non misereáris ómnibus, qui operántur iniquitátem. 58:6 Udaj się by nawiedzić wszystkie narody, * nie miej litości nad wszystkimi, którzy czynią nieprawość. 58:6 Attend to visit all the nations: * have no mercy on all them that work iniquity.

58:7 Converténtur ad vésperam: et famem patiéntur ut canes, * et circuíbunt civitátem. 58:7 Wrócą się wieczorem i głodem będą przymierać jak psy, * i będą krążyć dokoła miasta. 58:7 They shall return at evening, and shall suffer hunger like dogs: * and shall go round about the city. 58:7 Converténtur ad vésperam: et famem patiéntur ut canes, * et circuíbunt civitátem. 58:7 Wrócą się wieczorem i głodem będą przymierać jak psy, * i będą krążyć dokoła miasta. 58:7 They shall return at evening, and shall suffer hunger like dogs: * and shall go round about the city.

58:8 Ecce, loquéntur in ore suo, et gládius in lábiis eórum: * quóniam quis audívit? 58:8 Oto będą mówić ustami swymi, a miecz w ustach ich: * a któż słyszał? 58:8 Behold they shall speak with their mouth, and a sword is in their lips: * for who, say they, hath heard us? 58:8 Ecce, loquéntur in ore suo, et gládius in lábiis eórum: * quóniam quis audívit? 58:8 Oto będą mówić ustami swymi, a miecz w ustach ich: * a któż słyszał? 58:8 Behold they shall speak with their mouth, and a sword is in their lips: * for who, say they, hath heard us?

58:9 Et tu, Dómine, deridébis eos: * ad níhilum dedúces omnes gentes. 58:9 A Ty, Panie, wyśmiejesz ich, * wniwecz obrócisz wszystkie narody. 58:9 But thou, O Lord, shalt laugh at them: * thou shalt bring all the nations to nothing. 58:9 Et tu, Dómine, deridébis eos: * ad níhilum dedúces omnes gentes. 58:9 A Ty, Panie, wyśmiejesz ich, * wniwecz obrócisz wszystkie narody. 58:9 But thou, O Lord, shalt laugh at them: * thou shalt bring all the nations to nothing.

58:10 Fortitúdinem meam ad te custódiam, quia, Deus, suscéptor meus es: * Deus meus, misericórdia ejus prævéniet me. 58:10 Moc moją przy Tobie zachowam, bo Bóg jest moim obrońcą: * Bóg mój, miłosierdzie Jego uprzedzi mię. 58:10 I will keep my strength to thee: for thou art my protector: * my God, his mercy shall prevent me. 58:10 Fortitúdinem meam ad te custódiam, quia, Deus, suscéptor meus es: * Deus meus, misericórdia ejus prævéniet me. 58:10 Moc moją przy Tobie zachowam, bo Bóg jest moim obrońcą: * Bóg mój, miłosierdzie Jego uprzedzi mię. 58:10 I will keep my strength to thee: for thou art my protector: * my God, his mercy shall prevent me.

58:12 Deus osténdet mihi super inimícos meos, ne occídas eos: * nequándo obliviscántur pópuli mei. 58:12 Bóg da mi spoglądać na nieprzyjaciół moich, nie zabijaj ich, * by snadź nie zapomniał lud mój. 58:12 God shall let me see over my enemies: slay them not, * lest at any time my people forget. 58:12 Deus osténdet mihi super inimícos meos, ne occídas eos: * nequándo obliviscántur pópuli mei. 58:12 Bóg da mi spoglądać na nieprzyjaciół moich, nie zabijaj ich, * by snadź nie zapomniał lud mój. 58:12 God shall let me see over my enemies: slay them not, * lest at any time my people forget.

58:12 Dispérge illos in virtúte tua: * et depóne eos, protéctor meus, Dómine: 58:12 Rozprosz ich mocą Twoją * i strać ich, obrońco mój, Panie. 58:12 And scatter them by thy power; * and bring them down, O Lord, my protector: 58:12 Dispérge illos in virtúte tua: * et depóne eos, protéctor meus, Dómine: 58:12 Rozprosz ich mocą Twoją * i strać ich, obrońco mój, Panie. 58:12 And scatter them by thy power; * and bring them down, O Lord, my protector:

58:13 Delíctum oris eórum, sermónem labiórum ipsórum: * et comprehendántur in supérbia sua. 58:13 Za grzechy ust ich, za mowy warg ich * niech będą pojmani w hardości swojej. 58:13 For the sin of their mouth, and the word of their lips: * and let them be taken in their pride. 58:13 Delíctum oris eórum, sermónem labiórum ipsórum: * et comprehendántur in supérbia sua. 58:13 Za grzechy ust ich, za mowy warg ich * niech będą pojmani w hardości swojej. 58:13 For the sin of their mouth, and the word of their lips: * and let them be taken in their pride.

58:13 Et de exsecratióne et mendácio annuntiabúntur in consummatióne: * in ira consummatiónis, et non erunt. 58:13 A za złorzeczenia i kłamstwa będzie o nich ogłoszone na zatracenie: * w gniewie zatracenia, i nie będzie ich. 58:13 And for their cursing and lying they shall be talked of, when they are consumed: * when they are consumed by thy wrath, and they shall be no more. 58:13 Et de exsecratióne et mendácio annuntiabúntur in consummatióne: * in ira consummatiónis, et non erunt. 58:13 A za złorzeczenia i kłamstwa będzie o nich ogłoszone na zatracenie: * w gniewie zatracenia, i nie będzie ich. 58:13 And for their cursing and lying they shall be talked of, when they are consumed: * when they are consumed by thy wrath, and they shall be no more.

58:14 Et scient quia Deus dominábitur Jacob: * et fínium terræ. 58:14 I poznają, iż Bóg będzie panował nad Jakubem * i aż do krańców ziemi. 58:14 And they shall know that God will rule Jacob, * and all the ends of the earth. 58:14 Et scient quia Deus dominábitur Jacob: * et fínium terræ. 58:14 I poznają, iż Bóg będzie panował nad Jakubem * i aż do krańców ziemi. 58:14 And they shall know that God will rule Jacob, * and all the ends of the earth.

58:15 Converténtur ad vésperam: et famem patiéntur ut canes, * et circuíbunt civitátem. 58:15 Wrócą się wieczorem i głodem będą przymierać jak psy, * i będą krążyć dokoła miasta. 58:15 They shall return at evening and shall suffer hunger like dogs: * and shall go round about the city. 58:15 Converténtur ad vésperam: et famem patiéntur ut canes, * et circuíbunt civitátem. 58:15 Wrócą się wieczorem i głodem będą przymierać jak psy, * i będą krążyć dokoła miasta. 58:15 They shall return at evening and shall suffer hunger like dogs: * and shall go round about the city.

58:16 Ipsi dispergéntur ad manducándum: * si vero non fúerint saturáti, et murmurábunt. 58:16 Rozbiegną się za jedzeniem, * a jeśli się nie najedzą, będą mruczeć. 58:16 They shall be scattered abroad to eat, * and shall murmur if they be not filled. 58:16 Ipsi dispergéntur ad manducándum: * si vero non fúerint saturáti, et murmurábunt. 58:16 Rozbiegną się za jedzeniem, * a jeśli się nie najedzą, będą mruczeć. 58:16 They shall be scattered abroad to eat, * and shall murmur if they be not filled.

58:17 Ego autem cantábo fortitúdinem tuam: * et exsultábo mane misericórdiam tuam. 58:17 Ale ja będę opiewał moc Twoją * i będę z radością wychwalał rano miłosierdzie Twoje. 58:17 But I will sing thy strength: * and will extol thy mercy in the morning. 58:17 Ego autem cantábo fortitúdinem tuam: * et exsultábo mane misericórdiam tuam. 58:17 Ale ja będę opiewał moc Twoją * i będę z radością wychwalał rano miłosierdzie Twoje. 58:17 But I will sing thy strength: * and will extol thy mercy in the morning.

58:17 Quia factus es suscéptor meus, * et refúgium meum, in die tribulatiónis meæ. 58:17 Boś się stał obrońcą moim * i ucieczką moją w dzień utrapienia mego. 58:17 For thou art become my support, * and my refuge, in the day of my trouble. 58:17 Quia factus es suscéptor meus, * et refúgium meum, in die tribulatiónis meæ. 58:17 Boś się stał obrońcą moim * i ucieczką moją w dzień utrapienia mego. 58:17 For thou art become my support, * and my refuge, in the day of my trouble.

58:18 Adjútor meus, tibi psallam, quia, Deus, suscéptor meus es: * Deus meus, misericórdia mea. 58:18 Pomocniku mój, Tobie będę śpiewał, ponieważ Boże jesteś obrońcą moim: * Bogiem moim, miłosierdziem moim. 58:18 Unto thee, O my helper, will I sing, for thou art God my defence: * my God my mercy. 58:18 Adjútor meus, tibi psallam, quia, Deus, suscéptor meus es: * Deus meus, misericórdia mea. 58:18 Pomocniku mój, Tobie będę śpiewał, ponieważ Boże jesteś obrońcą moim: * Bogiem moim, miłosierdziem moim. 58:18 Unto thee, O my helper, will I sing, for thou art God my defence: * my God my mercy.

Psalmus 59

59:3 Deus, repulísti nos, et destruxísti nos: * irátus es, et misértus es nobis. 59:3 Boże, odrzuciłeś nas i zniszczyłeś nas, * rozgniewałeś się i zmiłowałeś się nad nami. 59:3 God, thou hast cast us off, and hast destroyed us; * thou hast been angry, and hast had mercy on us. 59:3 Deus, repulísti nos, et destruxísti nos: * irátus es, et misértus es nobis. 59:3 Boże, odrzuciłeś nas i zniszczyłeś nas, * rozgniewałeś się i zmiłowałeś się nad nami. 59:3 God, thou hast cast us off, and hast destroyed us; * thou hast been angry, and hast had mercy on us.

59:4 Commovísti terram, et conturbásti eam: * sana contritiónes ejus, quia commóta est. 59:4 Wzruszyłeś ziemię i wstrząsnąłeś nią, * ulecz szczerby jej, bo się zachwiała. 59:4 Thou hast moved the earth, and hast troubled it: * heal thou the breaches thereof, for it has been moved. 59:4 Commovísti terram, et conturbásti eam: * sana contritiónes ejus, quia commóta est. 59:4 Wzruszyłeś ziemię i wstrząsnąłeś nią, * ulecz szczerby jej, bo się zachwiała. 59:4 Thou hast moved the earth, and hast troubled it: * heal thou the breaches thereof, for it has been moved.

59:5 Ostendísti pópulo tuo dura: * potásti nos vino compunctiónis. 59:5 Dałeś doświadczyć ludowi Twemu ciężkich rzeczy, * napoiłeś nas winem żałości. 59:5 Thou hast shewn thy people hard things; * thou hast made us drink the wine of sorrow. 59:5 Ostendísti pópulo tuo dura: * potásti nos vino compunctiónis. 59:5 Dałeś doświadczyć ludowi Twemu ciężkich rzeczy, * napoiłeś nas winem żałości. 59:5 Thou hast shewn thy people hard things; * thou hast made us drink the wine of sorrow.

59:6 Dedísti metuéntibus te significatiónem: * ut fúgiant a fácie arcus: 59:6 Dałeś znak bojącym się Ciebie, * aby uciekli od oblicza łuku: 59:6 Thou hast given a warning to them that fear thee: * that they may flee from before the bow: 59:6 Dedísti metuéntibus te significatiónem: * ut fúgiant a fácie arcus: 59:6 Dałeś znak bojącym się Ciebie, * aby uciekli od oblicza łuku: 59:6 Thou hast given a warning to them that fear thee: * that they may flee from before the bow:

59:7 Ut liberéntur dilécti tui: * salvum fac déxtera tua, et exáudi me. 59:7 Aby byli wybawieni umiłowani twoi: * wybaw prawicą Twoją i wysłuchaj mnie. 59:7 That thy beloved may be delivered. * Save me with thy right hand, and hear me. 59:7 Ut liberéntur dilécti tui: * salvum fac déxtera tua, et exáudi me. 59:7 Aby byli wybawieni umiłowani twoi: * wybaw prawicą Twoją i wysłuchaj mnie. 59:7 That thy beloved may be delivered. * Save me with thy right hand, and hear me.

59:8 Deus locútus est in sancto suo: * lætábor, et partíbor Síchimam: et convállem tabernaculórum metíbor. 59:8 Bóg mówił w świątyni swojej: * Rozweselę się i podzielę Sychem i dolinę namiotów rozmierzę. 59:8 God hath spoken in his holy place: * I will rejoice, and I will divide Sichem; and will mete out the vale of tabernacles. 59:8 Deus locútus est in sancto suo: * lætábor, et partíbor Síchimam: et convállem tabernaculórum metíbor. 59:8 Bóg mówił w świątyni swojej: * Rozweselę się i podzielę Sychem i dolinę namiotów rozmierzę. 59:8 God hath spoken in his holy place: * I will rejoice, and I will divide Sichem; and will mete out the vale of tabernacles.

59:9 Meus est Gálaad, et meus est Manásses: * et Éphraim fortitúdo cápitis mei. 59:9 Mój jest Galaad i mój Manasses, * a Efraim mocą głowy mojej. 59:9 Galaad is mine, and Manasses is mine: * and Ephraim is the strength of my head. 59:9 Meus est Gálaad, et meus est Manásses: * et Éphraim fortitúdo cápitis mei. 59:9 Mój jest Galaad i mój Manasses, * a Efraim mocą głowy mojej. 59:9 Galaad is mine, and Manasses is mine: * and Ephraim is the strength of my head.

59:9 Juda rex meus: * Moab olla spei meæ. 59:9 Juda królem moim: * Moab garncem nadziei mojej. 59:9 Juda is my king: * Moab is the pot of my hope. 59:9 Juda rex meus: * Moab olla spei meæ. 59:9 Juda królem moim: * Moab garncem nadziei mojej. 59:9 Juda is my king: * Moab is the pot of my hope.

59:10 In Idumǽam exténdam calceaméntum meum: * mihi alienígenæ súbditi sunt. 59:10 Na Idumeę wyciągnę but mój, * mnie cudzoziemcy są poddani. 59:10 Into Edom will I stretch out my shoe: * to me the foreigners are made subject. 59:10 In Idumǽam exténdam calceaméntum meum: * mihi alienígenæ súbditi sunt. 59:10 Na Idumeę wyciągnę but mój, * mnie cudzoziemcy są poddani. 59:10 Into Edom will I stretch out my shoe: * to me the foreigners are made subject.

59:11 Quis dedúcet me in civitátem munítam? * quis dedúcet me usque in Idumǽam? 59:11 Któż mię doprowadzi do miasta obronnego? * Kto mię doprowadzi aż do Idumei? 59:11 Who will bring me into the strong city? * who will lead me into Edom? 59:11 Quis dedúcet me in civitátem munítam? * quis dedúcet me usque in Idumǽam? 59:11 Któż mię doprowadzi do miasta obronnego? * Kto mię doprowadzi aż do Idumei? 59:11 Who will bring me into the strong city? * who will lead me into Edom?

59:12 Nonne tu, Deus, qui repulísti nos? * et non egrediéris, Deus, in virtútibus nostris? 59:12 Czy nie Ty, Boże, któryś nas odrzucił * i nie wynijdziesz, Boże, z wojskami naszymi? 59:12 Wilt not thou, O God, who hast cast us off? * and wilt not thou, O God, go out with our armies? 59:12 Nonne tu, Deus, qui repulísti nos? * et non egrediéris, Deus, in virtútibus nostris? 59:12 Czy nie Ty, Boże, któryś nas odrzucił * i nie wynijdziesz, Boże, z wojskami naszymi? 59:12 Wilt not thou, O God, who hast cast us off? * and wilt not thou, O God, go out with our armies?

59:13 Da nobis auxílium de tribulatióne: * quia vana salus hóminis. 59:13 Daj nam ratunek w utrapieniu, * bo omylny ratunek człowieczy. 59:13 Give us help from trouble: * for vain is the salvation of man. 59:13 Da nobis auxílium de tribulatióne: * quia vana salus hóminis. 59:13 Daj nam ratunek w utrapieniu, * bo omylny ratunek człowieczy. 59:13 Give us help from trouble: * for vain is the salvation of man.

59:14 In Deo faciémus virtútem: * et ipse ad níhilum dedúcet tribulántes nos. 59:14 Z Bogiem pokażemy siłę, * i On wniwecz obróci trapiących nas. 59:14 Through God we shall do mightily: * and he shall bring to nothing them that afflict us. 59:14 In Deo faciémus virtútem: * et ipse ad níhilum dedúcet tribulántes nos. 59:14 Z Bogiem pokażemy siłę, * i On wniwecz obróci trapiących nas. 59:14 Through God we shall do mightily: * and he shall bring to nothing them that afflict us.

Psalmus 60

60:2 Exáudi, Deus, deprecatiónem meam: * inténde oratióni meæ. 60:2 Wysłuchaj, Boże, prośbę moją: * wejrzyj na modlitwę moją. 60:2 Hear, O God, my supplication: * be attentive to my prayer. 60:2 Exáudi, Deus, deprecatiónem meam: * inténde oratióni meæ. 60:2 Wysłuchaj, Boże, prośbę moją: * wejrzyj na modlitwę moją. 60:2 Hear, O God, my supplication: * be attentive to my prayer.

60:3 A fínibus terræ ad te clamávi: * dum anxiarétur cor meum, in petra exaltásti me. 60:3 Od krańców ziemi wołałem do Ciebie, * gdy było zatrwożone serce moje, na skałę podniosłeś mię. 60:3 To thee have I cried from the ends of the earth: * when my heart was in anguish, thou hast exalted me on a rock. 60:3 A fínibus terræ ad te clamávi: * dum anxiarétur cor meum, in petra exaltásti me. 60:3 Od krańców ziemi wołałem do Ciebie, * gdy było zatrwożone serce moje, na skałę podniosłeś mię. 60:3 To thee have I cried from the ends of the earth: * when my heart was in anguish, thou hast exalted me on a rock.

60:4 Deduxísti me, quia factus es spes mea: * turris fortitúdinis a fácie inimíci. 60:4 Prowadziłeś mię, boś się stał nadzieją moją: * wieżą mocną przeciw nieprzyjacielowi. 60:4 Thou hast conducted me; for thou hast been my hope: * a tower of strength against the face of the enemy. 60:4 Deduxísti me, quia factus es spes mea: * turris fortitúdinis a fácie inimíci. 60:4 Prowadziłeś mię, boś się stał nadzieją moją: * wieżą mocną przeciw nieprzyjacielowi. 60:4 Thou hast conducted me; for thou hast been my hope: * a tower of strength against the face of the enemy.

60:5 Inhabitábo in tabernáculo tuo in sǽcula: * prótegar in velaménto alárum tuárum. 60:5 Będę mieszkał w przybytku Twoim na wieki, * ochroniony będę pod zasłoną skrzydeł Twoich. 60:5 In thy tabernacle I shall dwell for ever: * I shall be protected under the covert of thy wings. 60:5 Inhabitábo in tabernáculo tuo in sǽcula: * prótegar in velaménto alárum tuárum. 60:5 Będę mieszkał w przybytku Twoim na wieki, * ochroniony będę pod zasłoną skrzydeł Twoich. 60:5 In thy tabernacle I shall dwell for ever: * I shall be protected under the covert of thy wings.

60:6 Quóniam tu, Deus meus, exaudísti oratiónem meam: * dedísti hereditátem timéntibus nomen tuum. 60:6 Bo Ty, Boże mój, wysłuchałeś modlitwę moją, * dałeś dziedzictwo bojącym się imienia Twego. 60:6 For thou, my God, hast heard my prayer: * thou hast given an inheritance to them that fear thy name. 60:6 Quóniam tu, Deus meus, exaudísti oratiónem meam: * dedísti hereditátem timéntibus nomen tuum. 60:6 Bo Ty, Boże mój, wysłuchałeś modlitwę moją, * dałeś dziedzictwo bojącym się imienia Twego. 60:6 For thou, my God, hast heard my prayer: * thou hast given an inheritance to them that fear thy name.

60:7 Dies super dies regis adícies: * annos ejus usque in diem generatiónis et generatiónis. 60:7 Dni do dni królewskich przyczynisz, * lata jego z pokolenia na pokolenie. 60:7 Thou wilt add days to the days of the king: * his years even to generation and generation. 60:7 Dies super dies regis adícies: * annos ejus usque in diem generatiónis et generatiónis. 60:7 Dni do dni królewskich przyczynisz, * lata jego z pokolenia na pokolenie. 60:7 Thou wilt add days to the days of the king: * his years even to generation and generation.

60:8 Pérmanet in ætérnum in conspéctu Dei: * misericórdiam et veritátem ejus quis requíret? 60:8 Mieszka na wieki przed obliczem Bożym, * miłosierdzie i prawdę jego kto wybada? 60:8 He abideth for ever in the sight of God: * his mercy and truth who shall search? 60:8 Pérmanet in ætérnum in conspéctu Dei: * misericórdiam et veritátem ejus quis requíret? 60:8 Mieszka na wieki przed obliczem Bożym, * miłosierdzie i prawdę jego kto wybada? 60:8 He abideth for ever in the sight of God: * his mercy and truth who shall search?

60:9 Sic psalmum dicam nómini tuo in sǽculum sǽculi: * ut reddam vota mea de die in diem. 60:9 Tak będę psalm śpiewał imieniu Twemu na wieki wieków, * abym oddawał śluby moje od dnia do dnia. 60:9 So will I sing a psalm to thy name for ever and ever: * that I may pay my vows from day to day. 60:9 Sic psalmum dicam nómini tuo in sǽculum sǽculi: * ut reddam vota mea de die in diem. 60:9 Tak będę psalm śpiewał imieniu Twemu na wieki wieków, * abym oddawał śluby moje od dnia do dnia. 60:9 So will I sing a psalm to thy name for ever and ever: * that I may pay my vows from day to day.

Psalmus 61

61:2 Nonne Deo subjécta erit ánima mea? * ab ipso enim salutáre meum. 61:2 Czyż Bogu nie będzie poddana dusza moja? * Bo od Niego zbawienie moje. 61:2 Shall not my soul be subject to God? * for from him is my salvation. 61:2 Nonne Deo subjécta erit ánima mea? * ab ipso enim salutáre meum. 61:2 Czyż Bogu nie będzie poddana dusza moja? * Bo od Niego zbawienie moje. 61:2 Shall not my soul be subject to God? * for from him is my salvation.

61:3 Nam et ipse Deus meus, et salutáris meus: * suscéptor meus, non movébor ámplius. 61:3 Bo On sam Bóg mój i zbawiciel mój, * On obrońca mój, nie zachwieję się więcej. 61:3 For he is my God and my saviour: * he is my protector, I shall be moved no more. 61:3 Nam et ipse Deus meus, et salutáris meus: * suscéptor meus, non movébor ámplius. 61:3 Bo On sam Bóg mój i zbawiciel mój, * On obrońca mój, nie zachwieję się więcej. 61:3 For he is my God and my saviour: * he is my protector, I shall be moved no more.

61:4 Quoúsque irrúitis in hóminem? * interfícitis univérsi vos: tamquam paríeti inclináto et macériæ depúlsæ? 61:4 Dokądże będziecie nacierać na człowieka? * Chcecie zabić wy wszyscy, jakby na ścianę pochyloną i płot wywrócony? 61:4 How long do you rush in upon a man? * you all kill, as if you were thrusting down a leaning wall, and a tottering fence. 61:4 Quoúsque irrúitis in hóminem? * interfícitis univérsi vos: tamquam paríeti inclináto et macériæ depúlsæ? 61:4 Dokądże będziecie nacierać na człowieka? * Chcecie zabić wy wszyscy, jakby na ścianę pochyloną i płot wywrócony? 61:4 How long do you rush in upon a man? * you all kill, as if you were thrusting down a leaning wall, and a tottering fence.

61:5 Verúmtamen prétium meum cogitavérunt repéllere, cucúrri in siti: * ore suo benedicébant, et corde suo maledicébant. 61:5 Zaprawdę godności mojej zamyślali mnie pozbawić, biegałem z pragnieniem: * usty swymi błogosławili, a sercem swym złorzeczyli. 61:5 But they have thought to cast away my price; I ran in thirst: * they blessed with their mouth, but cursed with their heart. 61:5 Verúmtamen prétium meum cogitavérunt repéllere, cucúrri in siti: * ore suo benedicébant, et corde suo maledicébant. 61:5 Zaprawdę godności mojej zamyślali mnie pozbawić, biegałem z pragnieniem: * usty swymi błogosławili, a sercem swym złorzeczyli. 61:5 But they have thought to cast away my price; I ran in thirst: * they blessed with their mouth, but cursed with their heart.

61:6 Verúmtamen Deo subjécta esto, ánima mea: * quóniam ab ipso patiéntia mea. 61:6 Tymczasem, bądź poddana Bogu, duszo moja, * bo od Niego cierpliwość moja. 61:6 But be thou, O my soul, subject to God: * for from him is my patience. 61:6 Verúmtamen Deo subjécta esto, ánima mea: * quóniam ab ipso patiéntia mea. 61:6 Tymczasem, bądź poddana Bogu, duszo moja, * bo od Niego cierpliwość moja. 61:6 But be thou, O my soul, subject to God: * for from him is my patience.

61:7 Quia ipse Deus meus, et salvátor meus: * adjútor meus, non emigrábo. 61:7 Bo On Bóg mój i zbawiciel mój, * On pomocnik mój, nie będę uciekał. 61:7 For he is my God and my saviour: * he is my helper, I shall not be moved. 61:7 Quia ipse Deus meus, et salvátor meus: * adjútor meus, non emigrábo. 61:7 Bo On Bóg mój i zbawiciel mój, * On pomocnik mój, nie będę uciekał. 61:7 For he is my God and my saviour: * he is my helper, I shall not be moved.

61:8 In Deo salutáre meum, et glória mea: * Deus auxílii mei, et spes mea in Deo est. 61:8 W Bogu zbawienie moje i chwała moja: * Bóg pomocy mojej, i nadzieja moja jest w Bogu. 61:8 In God is my salvation and my glory: * he is the God of my help, and my hope is in God. 61:8 In Deo salutáre meum, et glória mea: * Deus auxílii mei, et spes mea in Deo est. 61:8 W Bogu zbawienie moje i chwała moja: * Bóg pomocy mojej, i nadzieja moja jest w Bogu. 61:8 In God is my salvation and my glory: * he is the God of my help, and my hope is in God.

61:9 Speráte in eo omnis congregátio pópuli, effúndite coram illo corda vestra: * Deus adjútor noster in ætérnum. 61:9 Miejcie nadzieję w Nim, całe zgromadzenie ludu, wylewajcie przed Nim serca wasze: * Bóg pomocnikiem naszym na wieki. 61:9 Trust in him, all ye congregation of people: pour out your hearts before him. * God is our helper for ever. 61:9 Speráte in eo omnis congregátio pópuli, effúndite coram illo corda vestra: * Deus adjútor noster in ætérnum. 61:9 Miejcie nadzieję w Nim, całe zgromadzenie ludu, wylewajcie przed Nim serca wasze: * Bóg pomocnikiem naszym na wieki. 61:9 Trust in him, all ye congregation of people: pour out your hearts before him. * God is our helper for ever.

61:10 Verúmtamen vani fílii hóminum, mendáces fílii hóminum in statéris: * ut decípiant ipsi de vanitáte in idípsum. 61:10 Doprawdy marni są synowie człowieczy, oszukańczy synowie ludzcy na wadze: * zwodzą w próżności swojej razem. 61:10 But vain are the sons of men, the sons of men are liars in the balances: * that by vanity they may together deceive. 61:10 Verúmtamen vani fílii hóminum, mendáces fílii hóminum in statéris: * ut decípiant ipsi de vanitáte in idípsum. 61:10 Doprawdy marni są synowie człowieczy, oszukańczy synowie ludzcy na wadze: * zwodzą w próżności swojej razem. 61:10 But vain are the sons of men, the sons of men are liars in the balances: * that by vanity they may together deceive.

61:11 Nolíte speráre in iniquitáte, et rapínas nolíte concupíscere: * divítiæ si áffluant, nolíte cor appónere. 61:11 Nie miejcie nadziei w nieprawości i drapiestwa nie pożądajcie: * jeśli wam przybędzie majętności, nie przykładajcież serca. 61:11 Trust not in iniquity, and cover not robberies: * if riches abound, set not your heart upon them. 61:11 Nolíte speráre in iniquitáte, et rapínas nolíte concupíscere: * divítiæ si áffluant, nolíte cor appónere. 61:11 Nie miejcie nadziei w nieprawości i drapiestwa nie pożądajcie: * jeśli wam przybędzie majętności, nie przykładajcież serca. 61:11 Trust not in iniquity, and cover not robberies: * if riches abound, set not your heart upon them.

61:12 Semel locútus est Deus, duo hæc audívi, quia potéstas Dei est, et tibi, Dómine, misericórdia: * quia tu reddes unicuíque juxta ópera sua. 61:12 Raz rzekł Bóg, te dwie rzeczy słyszałem: iż moc jest u Boga i u Ciebie miłosierdzie, Panie, * bo Ty oddasz każdemu według uczynków jego. 61:12 God hath spoken once, these two things have I heard, that power belongeth to God, and mercy to thee, O Lord; * for thou wilt render to every man according to his works. 61:12 Semel locútus est Deus, duo hæc audívi, quia potéstas Dei est, et tibi, Dómine, misericórdia: * quia tu reddes unicuíque juxta ópera sua. 61:12 Raz rzekł Bóg, te dwie rzeczy słyszałem: iż moc jest u Boga i u Ciebie miłosierdzie, Panie, * bo Ty oddasz każdemu według uczynków jego. 61:12 God hath spoken once, these two things have I heard, that power belongeth to God, and mercy to thee, O Lord; * for thou wilt render to every man according to his works.

Psalmus 62

62:2a Deus, Deus meus, * ad te de luce vígilo. 62:2a Boże, Boże mój, * do Ciebie się zrywam na świtaniu. 62:2a O God, my God, * to thee do I watch at break of day. 62:2a Deus, Deus meus, * ad te de luce vígilo. 62:2a Boże, Boże mój, * do Ciebie się zrywam na świtaniu. 62:2a O God, my God, * to thee do I watch at break of day.

62:2b Sitívit in te ánima mea, * quam multiplíciter tibi caro mea. 62:2b Pragnęła Ciebie dusza moja: * jak bardzo tęskniło za Tobą ciało moje. 62:2b For thee my soul hath thirsted; * for thee my flesh, O how many ways! 62:2b Sitívit in te ánima mea, * quam multiplíciter tibi caro mea. 62:2b Pragnęła Ciebie dusza moja: * jak bardzo tęskniło za Tobą ciało moje. 62:2b For thee my soul hath thirsted; * for thee my flesh, O how many ways!

62:3 In terra desérta, et ínvia, et inaquósa: ‡ sic in sancto appárui tibi, * ut vidérem virtútem tuam, et glóriam tuam. 62:3 W ziemi pustej, bezdrożnej i bezwodnej: ‡ tak w świątyni stawiłem się przed Tobą, * aby widzieć moc Twoją i chwałę Twoją. 62:3 In a desert land, and where there is no way, and no water: ‡ so in the sanctuary have I come before thee, * to see thy power and thy glory. 62:3 In terra desérta, et ínvia, et inaquósa: ‡ sic in sancto appárui tibi, * ut vidérem virtútem tuam, et glóriam tuam. 62:3 W ziemi pustej, bezdrożnej i bezwodnej: ‡ tak w świątyni stawiłem się przed Tobą, * aby widzieć moc Twoją i chwałę Twoją. 62:3 In a desert land, and where there is no way, and no water: ‡ so in the sanctuary have I come before thee, * to see thy power and thy glory.

62:4 Quóniam mélior est misericórdia tua super vitas: * lábia mea laudábunt te. 62:4 Bo lepsze jest miłosierdzie Twoje niźli życie: * wargi moje będą Cię chwalić. 62:4 For thy mercy is better than lives: * thee my lips shall praise. 62:4 Quóniam mélior est misericórdia tua super vitas: * lábia mea laudábunt te. 62:4 Bo lepsze jest miłosierdzie Twoje niźli życie: * wargi moje będą Cię chwalić. 62:4 For thy mercy is better than lives: * thee my lips shall praise.

62:5 Sic benedícam te in vita mea: * et in nómine tuo levábo manus meas. 62:5 Tak Cię błogosławić będę za życia mego * i w imię Twoje będę podnosił ręce moje. 62:5 Thus will I bless thee all my life long: * and in thy name I will lift up my hands. 62:5 Sic benedícam te in vita mea: * et in nómine tuo levábo manus meas. 62:5 Tak Cię błogosławić będę za życia mego * i w imię Twoje będę podnosił ręce moje. 62:5 Thus will I bless thee all my life long: * and in thy name I will lift up my hands.

62:6 Sicut ádipe et pinguédine repleátur ánima mea: * et lábiis exsultatiónis laudábit os meum. 62:6 Jakby sadłem i tłustością niech będzie napełniona dusza moja, * a wargami wesołość będą wychwalać moje usta. 62:6 Let my soul be filled as with marrow and fatness: * and my mouth shall praise thee with joyful lips. 62:6 Sicut ádipe et pinguédine repleátur ánima mea: * et lábiis exsultatiónis laudábit os meum. 62:6 Jakby sadłem i tłustością niech będzie napełniona dusza moja, * a wargami wesołość będą wychwalać moje usta. 62:6 Let my soul be filled as with marrow and fatness: * and my mouth shall praise thee with joyful lips.

62:7 Si memor fui tui super stratum meum, † in matutínis meditábor in te: * (8a) quia fuísti adjútor meus. 62:7 Jeśli Cię wspominałem na łożu moim, † rano będę rozmyślał o Tobie, * (8a) bo byłeś pomocnikiem moim. 62:7 If I have remembered thee upon my bed, † I will meditate on thee in the morning: * (8a) because thou hast been my helper. 62:7 Si memor fui tui super stratum meum, † in matutínis meditábor in te: * (8a) quia fuísti adjútor meus. 62:7 Jeśli Cię wspominałem na łożu moim, † rano będę rozmyślał o Tobie, * (8a) bo byłeś pomocnikiem moim. 62:7 If I have remembered thee upon my bed, † I will meditate on thee in the morning: * (8a) because thou hast been my helper.

62:8b Et in velaménto alárum tuárum exsultábo, † (9) adhǽsit ánima mea post te: * me suscépit déxtera tua. 62:8b I w zasłonie skrzydeł Twoich rozraduję się, przylgnęła dusza moja do Ciebie: * broniła mię prawica Twoja. 62:8b And I will rejoice under the covert of thy wings: † my soul hath stuck close to thee: * (9) thy right hand hath received me. 62:8b Et in velaménto alárum tuárum exsultábo, † (9) adhǽsit ánima mea post te: * me suscépit déxtera tua. 62:8b I w zasłonie skrzydeł Twoich rozraduję się, przylgnęła dusza moja do Ciebie: * broniła mię prawica Twoja. 62:8b And I will rejoice under the covert of thy wings: † my soul hath stuck close to thee: * (9) thy right hand hath received me.

62:10 Ipsi vero in vanum quæsiérunt ánimam meam, † introíbunt in inferióra terræ: * (11) tradéntur in manus gládii, partes vúlpium erunt. 62:10 A oni na próżno szukali duszy mojej, † zstąpią w głębokości ziemi: * (11) będą oddani w moc miecza, staną się działem lisów. 62:10 But they have sought my soul in vain, † they shall go into the lower parts of the earth: * (11) they shall be delivered into the hands of the sword, they shall be the portions of foxes. 62:10 Ipsi vero in vanum quæsiérunt ánimam meam, † introíbunt in inferióra terræ: * (11) tradéntur in manus gládii, partes vúlpium erunt. 62:10 A oni na próżno szukali duszy mojej, † zstąpią w głębokości ziemi: * (11) będą oddani w moc miecza, staną się działem lisów. 62:10 But they have sought my soul in vain, † they shall go into the lower parts of the earth: * (11) they shall be delivered into the hands of the sword, they shall be the portions of foxes.

62:12 Rex vero lætábitur in Deo, † laudabúntur omnes qui jurant in eo: * quia obstrúctum est os loquéntium iníqua. 62:12 Ale król będzie się weselił w Bogu, chlubić się będą wszyscy, którzy Nań przysięgają, * bo zatkane są usta mówiących nieprawości. 62:12 But the king shall rejoice in God, all they shall be praised that swear by him: * because the mouth is stopped of them that speak wicked things. 62:12 Rex vero lætábitur in Deo, † laudabúntur omnes qui jurant in eo: * quia obstrúctum est os loquéntium iníqua. 62:12 Ale król będzie się weselił w Bogu, chlubić się będą wszyscy, którzy Nań przysięgają, * bo zatkane są usta mówiących nieprawości. 62:12 But the king shall rejoice in God, all they shall be praised that swear by him: * because the mouth is stopped of them that speak wicked things.

Psalmus 63

63:2 Exáudi, Deus, oratiónem meam cum déprecor: * a timóre inimíci éripe ánimam meam. 63:2 Wysłuchaj, Boże, prośbę moją, gdy się modlę: * od strachu przed nieprzyjacielem wybaw duszę moją. 63:2 Hear, O God, my prayer, when I make supplication to thee: * deliver my soul from the fear of the enemy. 63:2 Exáudi, Deus, oratiónem meam cum déprecor: * a timóre inimíci éripe ánimam meam. 63:2 Wysłuchaj, Boże, prośbę moją, gdy się modlę: * od strachu przed nieprzyjacielem wybaw duszę moją. 63:2 Hear, O God, my prayer, when I make supplication to thee: * deliver my soul from the fear of the enemy.

63:3 Protexísti me a convéntu malignántium: * a multitúdine operántium iniquitátem. 63:3 Obroniłeś mię od zgrai przewrotnych, * od mnóstwa czyniących nieprawość. 63:3 Thou hast protected me from the assembly of the malignant; * from the multitude of the workers of iniquity. 63:3 Protexísti me a convéntu malignántium: * a multitúdine operántium iniquitátem. 63:3 Obroniłeś mię od zgrai przewrotnych, * od mnóstwa czyniących nieprawość. 63:3 Thou hast protected me from the assembly of the malignant; * from the multitude of the workers of iniquity.

63:4 Quia exacuérunt ut gládium linguas suas: * intendérunt arcum rem amáram, ut sagíttent in occúltis immaculátum. 63:4 Bo zaostrzyli jak miecz języki swoje, * naciągnęli łuk, rzecz gorzką, aby w skrytości strzelać na niewinnego. 63:4 For they have whetted their tongues like a sword; * they have bent their bow a bitter thing, to shoot in secret the undefiled. 63:4 Quia exacuérunt ut gládium linguas suas: * intendérunt arcum rem amáram, ut sagíttent in occúltis immaculátum. 63:4 Bo zaostrzyli jak miecz języki swoje, * naciągnęli łuk, rzecz gorzką, aby w skrytości strzelać na niewinnego. 63:4 For they have whetted their tongues like a sword; * they have bent their bow a bitter thing, to shoot in secret the undefiled.

63:6 Súbito sagittábunt eum, et non timébunt: * firmavérunt sibi sermónem nequam. 63:6 Znienacka nań strzelać będą, a nie będą się bać: * utwierdzili się w zamiarze złym. 63:6 They will shoot at him on a sudden, and will not fear: * they are resolute in wickedness. 63:6 Súbito sagittábunt eum, et non timébunt: * firmavérunt sibi sermónem nequam. 63:6 Znienacka nań strzelać będą, a nie będą się bać: * utwierdzili się w zamiarze złym. 63:6 They will shoot at him on a sudden, and will not fear: * they are resolute in wickedness.

63:6 Narravérunt ut abscónderent láqueos: * dixérunt: Quis vidébit eos? 63:6 Namawiali się, żeby ukryć sidła, * mówili: Któż je obaczy? 63:6 They have talked of hiding snares; * they have said: Who shall see them? 63:6 Narravérunt ut abscónderent láqueos: * dixérunt: Quis vidébit eos? 63:6 Namawiali się, żeby ukryć sidła, * mówili: Któż je obaczy? 63:6 They have talked of hiding snares; * they have said: Who shall see them?

63:7 Scrutáti sunt iniquitátes: * defecérunt scrutántes scrutínio. 63:7 Wymyślili nieprawość, * umęczyli się głębokim szukaniem. 63:7 They have searched after iniquities: * they have failed in their search. 63:7 Scrutáti sunt iniquitátes: * defecérunt scrutántes scrutínio. 63:7 Wymyślili nieprawość, * umęczyli się głębokim szukaniem. 63:7 They have searched after iniquities: * they have failed in their search.

63:7 Accédet homo ad cor altum: * et exaltábitur Deus. 63:7 Przystąpi człowiek do serca głębokiego, * a Bóg wywyższony będzie. 63:7 Man shall come to a deep heart: * and God shall be exalted. 63:7 Accédet homo ad cor altum: * et exaltábitur Deus. 63:7 Przystąpi człowiek do serca głębokiego, * a Bóg wywyższony będzie. 63:7 Man shall come to a deep heart: * and God shall be exalted.

63:8 Sagíttæ parvulórum factæ sunt plagæ eórum: * et infirmátæ sunt contra eos linguæ eórum. 63:8 Strzałami maluczkich stały się ich razy, * i osłabły przeciwko nim ich języki. 63:8 The arrows of children are their wounds: * and their tongues against them are made weak. 63:8 Sagíttæ parvulórum factæ sunt plagæ eórum: * et infirmátæ sunt contra eos linguæ eórum. 63:8 Strzałami maluczkich stały się ich razy, * i osłabły przeciwko nim ich języki. 63:8 The arrows of children are their wounds: * and their tongues against them are made weak.

63:9 Conturbáti sunt omnes qui vidébant eos: * et tímuit omnis homo. 63:9 Strwożyli się wszyscy, którzy ich widzieli, * i uląkł się wszelki człowiek. 63:9 All that saw them were troubled; * and every man was afraid. 63:9 Conturbáti sunt omnes qui vidébant eos: * et tímuit omnis homo. 63:9 Strwożyli się wszyscy, którzy ich widzieli, * i uląkł się wszelki człowiek. 63:9 All that saw them were troubled; * and every man was afraid.

63:10 Et annuntiavérunt ópera Dei, * et facta ejus intellexérunt. 63:10 I opowiadali sprawy Boże, * i uczynki Jego zrozumieli. 63:10 And they declared the works of God: * and understood his doings. 63:10 Et annuntiavérunt ópera Dei, * et facta ejus intellexérunt. 63:10 I opowiadali sprawy Boże, * i uczynki Jego zrozumieli. 63:10 And they declared the works of God: * and understood his doings.

63:11 Lætábitur justus in Dómino, et sperábit in eo, * et laudabúntur omnes recti corde. 63:11 Będzie się weselił sprawiedliwy w Panu i będzie w Nim miał nadzieję: * i będą chwaleni wszyscy prawego serca. 63:11 The just shall rejoice in the Lord, and shall hope in him: * and all the upright in heart shall be praised. 63:11 Lætábitur justus in Dómino, et sperábit in eo, * et laudabúntur omnes recti corde. 63:11 Będzie się weselił sprawiedliwy w Panu i będzie w Nim miał nadzieję: * i będą chwaleni wszyscy prawego serca. 63:11 The just shall rejoice in the Lord, and shall hope in him: * and all the upright in heart shall be praised.

Psalmus 64

64:2 Te decet hymnus, Deus, in Sion: * et tibi reddétur votum in Jerúsalem. 64:2 Tobie przystoi pieśń, Boże, na Syjonie * i Tobie oddadzą ślub w Jeruzalem. 64:2 A hymn, O God, becometh thee in Sion: * and a vow shall be paid to thee in Jerusalem. 64:2 Te decet hymnus, Deus, in Sion: * et tibi reddétur votum in Jerúsalem. 64:2 Tobie przystoi pieśń, Boże, na Syjonie * i Tobie oddadzą ślub w Jeruzalem. 64:2 A hymn, O God, becometh thee in Sion: * and a vow shall be paid to thee in Jerusalem.

64:3 Exáudi oratiónem meam: * ad te omnis caro véniet. 64:3 Wysłuchaj modlitwę moją, * do Ciebie wszelkie ciało przyjdzie. 64:3 O hear my prayer: * all flesh shall come to thee. 64:3 Exáudi oratiónem meam: * ad te omnis caro véniet. 64:3 Wysłuchaj modlitwę moją, * do Ciebie wszelkie ciało przyjdzie. 64:3 O hear my prayer: * all flesh shall come to thee.

64:4 Verba iniquórum prævaluérunt super nos: * et impietátibus nostris tu propitiáberis. 64:4 Słowa niezbożników wzięły górę nad nami, * a nieprawościom naszym Ty będziesz miłościw. 64:4 The words of the wicked have prevailed over us: * and thou wilt pardon our transgressions. 64:4 Verba iniquórum prævaluérunt super nos: * et impietátibus nostris tu propitiáberis. 64:4 Słowa niezbożników wzięły górę nad nami, * a nieprawościom naszym Ty będziesz miłościw. 64:4 The words of the wicked have prevailed over us: * and thou wilt pardon our transgressions.

64:5 Beátus, quem elegísti, et assumpsísti: * inhabitábit in átriis tuis. 64:5 Błogosławiony, którego obrałeś i przyjąłeś, * będzie mieszkał w przedsionkach Twoich. 64:5 Blessed is he whom thou hast chosen and taken to thee: * he shall dwell in thy courts. 64:5 Beátus, quem elegísti, et assumpsísti: * inhabitábit in átriis tuis. 64:5 Błogosławiony, którego obrałeś i przyjąłeś, * będzie mieszkał w przedsionkach Twoich. 64:5 Blessed is he whom thou hast chosen and taken to thee: * he shall dwell in thy courts.

64:5 Replébimur in bonis domus tuæ: * sanctum est templum tuum, mirábile in æquitáte. 64:5 Będziemy napełnieni dobrami domu Twego, * święty jest kościół Twój, dziwny w sprawiedliwości. 64:5 We shall be filled with the good things of thy house; holy is thy temple, * wonderful in justice. 64:5 Replébimur in bonis domus tuæ: * sanctum est templum tuum, mirábile in æquitáte. 64:5 Będziemy napełnieni dobrami domu Twego, * święty jest kościół Twój, dziwny w sprawiedliwości. 64:5 We shall be filled with the good things of thy house; holy is thy temple, * wonderful in justice.

64:6 Exáudi nos, Deus, salutáris noster, * spes ómnium fínium terræ, et in mari longe. 64:6 Wysłuchaj nas, Boże, zbawicielu nasz, * nadziejo wszystkich krańców ziemi i na morzu daleko. 64:6 Hear us, O God our saviour, * who art the hope of all the ends of the earth, and in the sea afar off. 64:6 Exáudi nos, Deus, salutáris noster, * spes ómnium fínium terræ, et in mari longe. 64:6 Wysłuchaj nas, Boże, zbawicielu nasz, * nadziejo wszystkich krańców ziemi i na morzu daleko. 64:6 Hear us, O God our saviour, * who art the hope of all the ends of the earth, and in the sea afar off.

64:7 Prǽparans montes in virtúte tua, accínctus poténtia: * qui contúrbas profúndum maris sonum flúctuum ejus. 64:7 Ty utwierdzasz góry mocą swoją, przepasany mocą: * Ty wzburzasz głębokości morza, szum nawałności jego. 64:7 Thou who preparest the mountains by thy strength, being girded with power: * who troublest the depth of the sea, the noise of its waves. 64:7 Prǽparans montes in virtúte tua, accínctus poténtia: * qui contúrbas profúndum maris sonum flúctuum ejus. 64:7 Ty utwierdzasz góry mocą swoją, przepasany mocą: * Ty wzburzasz głębokości morza, szum nawałności jego. 64:7 Thou who preparest the mountains by thy strength, being girded with power: * who troublest the depth of the sea, the noise of its waves.

64:8 Turbabúntur gentes, et timébunt qui hábitant términos a signis tuis: * éxitus matutíni, et véspere delectábis. 64:8 Zatrwożą się narody, i będą się bać, którzy mieszkają na krańcach, od znaków Twoich: * wzejście poranku i wieczora rozweselisz. 64:8 The Gentiles shall be troubled, and they that dwell in the uttermost borders shall be afraid at thy signs: * thou shalt make the outgoings of the morning and of the evening to be joyful. 64:8 Turbabúntur gentes, et timébunt qui hábitant términos a signis tuis: * éxitus matutíni, et véspere delectábis. 64:8 Zatrwożą się narody, i będą się bać, którzy mieszkają na krańcach, od znaków Twoich: * wzejście poranku i wieczora rozweselisz. 64:8 The Gentiles shall be troubled, and they that dwell in the uttermost borders shall be afraid at thy signs: * thou shalt make the outgoings of the morning and of the evening to be joyful.

64:10 Visitásti terram, et inebriásti eam: * multiplicásti locupletáre eam. 64:10 Nawiedziłeś ziemię i napoiłeś ją, * przeobficie ją ubogaciłeś. 64:10 Thou hast visited the earth, and hast plentifully watered it; * thou hast many ways enriched it. 64:10 Visitásti terram, et inebriásti eam: * multiplicásti locupletáre eam. 64:10 Nawiedziłeś ziemię i napoiłeś ją, * przeobficie ją ubogaciłeś. 64:10 Thou hast visited the earth, and hast plentifully watered it; * thou hast many ways enriched it.

64:10 Flumen Dei replétum est aquis, parásti cibum illórum: * quóniam ita est præparátio ejus. 64:10 Rzeka Boża pełna jest wody, nagotowałeś im żywności, * bo takie jest przygotowanie jej. 64:10 The river of God is filled with water, thou hast prepared their food; * for so is its preparation. 64:10 Flumen Dei replétum est aquis, parásti cibum illórum: * quóniam ita est præparátio ejus. 64:10 Rzeka Boża pełna jest wody, nagotowałeś im żywności, * bo takie jest przygotowanie jej. 64:10 The river of God is filled with water, thou hast prepared their food; * for so is its preparation.

64:11 Rivos ejus inébria, multíplica genímina ejus: * in stillicídiis ejus lætábitur gérminans. 64:11 Bruzdy jej napój, rozmnóż jej urodzaje: * z kropel jej rozweseli się rodząca. 64:11 Fill up plentifully the streams thereof, multiply its fruits; * it shall spring up and rejoice in its showers. 64:11 Rivos ejus inébria, multíplica genímina ejus: * in stillicídiis ejus lætábitur gérminans. 64:11 Bruzdy jej napój, rozmnóż jej urodzaje: * z kropel jej rozweseli się rodząca. 64:11 Fill up plentifully the streams thereof, multiply its fruits; * it shall spring up and rejoice in its showers.

64:12 Benedíces corónæ anni benignitátis tuæ: * et campi tui replebúntur ubertáte. 64:12 Błogosławić będziesz koronie roku z dobrotliwości Twojej, * a pola Twoje będą pełne obfitości. 64:12 Thou shalt bless the crown of the year of thy goodness: * and thy fields shall be filled with plenty. 64:12 Benedíces corónæ anni benignitátis tuæ: * et campi tui replebúntur ubertáte. 64:12 Błogosławić będziesz koronie roku z dobrotliwości Twojej, * a pola Twoje będą pełne obfitości. 64:12 Thou shalt bless the crown of the year of thy goodness: * and thy fields shall be filled with plenty.

64:13 Pinguéscent speciósa desérti: * et exsultatióne colles accingéntur. 64:13 Stłuścieją ozdoby pustyni, * a radością pagórki przepaszą się. 64:13 The beautiful places of the wilderness shall grow fat: * and the hills shall be girded about with joy. 64:13 Pinguéscent speciósa desérti: * et exsultatióne colles accingéntur. 64:13 Stłuścieją ozdoby pustyni, * a radością pagórki przepaszą się. 64:13 The beautiful places of the wilderness shall grow fat: * and the hills shall be girded about with joy.

64:14 Indúti sunt aríetes óvium, et valles abundábunt fruménto: * clamábunt, étenim hymnum dicent. 64:14 Przyodziane są barany trzód, a doliny będą obfitować zbożem: * będą wykrzykiwać i pieśń śpiewać. 64:14 The rams of the flock are clothed, and the vales shall abound with corn: * they shall shout, yea they shall sing a hymn. 64:14 Indúti sunt aríetes óvium, et valles abundábunt fruménto: * clamábunt, étenim hymnum dicent. 64:14 Przyodziane są barany trzód, a doliny będą obfitować zbożem: * będą wykrzykiwać i pieśń śpiewać. 64:14 The rams of the flock are clothed, and the vales shall abound with corn: * they shall shout, yea they shall sing a hymn.

Psalmus 65

65:1 Jubiláte Deo, omnis terra, psalmum dícite nómini ejus: * date glóriam laudi ejus. 65:1 Wykrzykujcie Bogu, wszystkie ziemie, psalm śpiewajcie imieniu Jego: * dajcie cześć chwale Jego. 65:1 Shout with joy to God, all the earth, sing ye a psalm to his name; * give glory to his praise. 65:1 Jubiláte Deo, omnis terra, psalmum dícite nómini ejus: * date glóriam laudi ejus. 65:1 Wykrzykujcie Bogu, wszystkie ziemie, psalm śpiewajcie imieniu Jego: * dajcie cześć chwale Jego. 65:1 Shout with joy to God, all the earth, sing ye a psalm to his name; * give glory to his praise.

65:3 Dícite Deo: Quam terribília sunt ópera tua, Dómine! * in multitúdine virtútis tuæ mentiéntur tibi inimíci tui. 65:3 Mówcie Bogu: Jakże straszne są dzieła Twoje, Panie. * Dla wielkości mocy Twojej będą kłamać przed Tobą nieprzyjaciele Twoi. 65:3 Say unto God, How terrible are thy works, O Lord! * in the multitude of thy strength thy enemies shall lie to thee. 65:3 Dícite Deo: Quam terribília sunt ópera tua, Dómine! * in multitúdine virtútis tuæ mentiéntur tibi inimíci tui. 65:3 Mówcie Bogu: Jakże straszne są dzieła Twoje, Panie. * Dla wielkości mocy Twojej będą kłamać przed Tobą nieprzyjaciele Twoi. 65:3 Say unto God, How terrible are thy works, O Lord! * in the multitude of thy strength thy enemies shall lie to thee.

65:4 Omnis terra adóret te, et psallat tibi: * psalmum dicat nómini tuo. 65:4 Wszystka ziemia niech Ci się kłania i niech Ci śpiewa, * niech psalm śpiewa imieniu Twemu. 65:4 Let all the earth adore thee, * and sing to thee: let it sing a psalm to thy name. 65:4 Omnis terra adóret te, et psallat tibi: * psalmum dicat nómini tuo. 65:4 Wszystka ziemia niech Ci się kłania i niech Ci śpiewa, * niech psalm śpiewa imieniu Twemu. 65:4 Let all the earth adore thee, * and sing to thee: let it sing a psalm to thy name.

65:5 Veníte, et vidéte ópera Dei: * terríbilis in consíliis super fílios hóminum. 65:5 Chodźcie, a oglądajcie dzieła Boże, * straszny jest w planach nad synami człowieczymi. 65:5 Come and see the works of God; * who is terrible in his counsels over the sons of men. 65:5 Veníte, et vidéte ópera Dei: * terríbilis in consíliis super fílios hóminum. 65:5 Chodźcie, a oglądajcie dzieła Boże, * straszny jest w planach nad synami człowieczymi. 65:5 Come and see the works of God; * who is terrible in his counsels over the sons of men.

65:6 Qui convértit mare in áridam, in flúmine pertransíbunt pede: * ibi lætábimur in ipso. 65:6 On obrócił morze w suchą ziemię, przez rzekę przejdą nogą: * tam się będziemy weselili w Nim. 65:6 Who turneth the sea into dry land, in the river they shall pass on foot: * there shall we rejoice in him. 65:6 Qui convértit mare in áridam, in flúmine pertransíbunt pede: * ibi lætábimur in ipso. 65:6 On obrócił morze w suchą ziemię, przez rzekę przejdą nogą: * tam się będziemy weselili w Nim. 65:6 Who turneth the sea into dry land, in the river they shall pass on foot: * there shall we rejoice in him.

65:7 Qui dominátur in virtúte sua in ætérnum, óculi ejus super gentes respíciunt: * qui exásperant non exalténtur in semetípsis. 65:7 On panuje w mocy swej na wieki, oczy Jego na narody patrzą: * którzy Go drażnią, niech się sami w sobie nie wynoszą. 65:7 Who by his power ruleth for ever: his eyes behold the nations; * let not them that provoke him be exalted in themselves. 65:7 Qui dominátur in virtúte sua in ætérnum, óculi ejus super gentes respíciunt: * qui exásperant non exalténtur in semetípsis. 65:7 On panuje w mocy swej na wieki, oczy Jego na narody patrzą: * którzy Go drażnią, niech się sami w sobie nie wynoszą. 65:7 Who by his power ruleth for ever: his eyes behold the nations; * let not them that provoke him be exalted in themselves.

65:8 Benedícite, gentes, Deum nostrum: * et audítam fácite vocem laudis ejus, 65:8 Błogosławcie, narody, Boga naszego * i dajcie słyszeć głos chwały Jego. 65:8 O bless our God, ye Gentiles: * and make the voice of his praise to be heard. 65:8 Benedícite, gentes, Deum nostrum: * et audítam fácite vocem laudis ejus, 65:8 Błogosławcie, narody, Boga naszego * i dajcie słyszeć głos chwały Jego. 65:8 O bless our God, ye Gentiles: * and make the voice of his praise to be heard.

65:9 Qui pósuit ánimam meam ad vitam: * et non dedit in commotiónem pedes meos. 65:9 On włożył życie w duszę moją * i nie dał się zachwiać nogom moim. 65:9 Who hath set my soul to live: * and hath not suffered my feet to be moved: 65:9 Qui pósuit ánimam meam ad vitam: * et non dedit in commotiónem pedes meos. 65:9 On włożył życie w duszę moją * i nie dał się zachwiać nogom moim. 65:9 Who hath set my soul to live: * and hath not suffered my feet to be moved:

65:10 Quóniam probásti nos, Deus: * igne nos examinásti, sicut examinátur argéntum. 65:10 Albowiem doświadczyłeś nas, Boże: * wypławiłeś nas ogniem, jak pławią srebro. 65:10 For thou, O God, hast proved us: * thou hast tried us by fire, as silver is tried. 65:10 Quóniam probásti nos, Deus: * igne nos examinásti, sicut examinátur argéntum. 65:10 Albowiem doświadczyłeś nas, Boże: * wypławiłeś nas ogniem, jak pławią srebro. 65:10 For thou, O God, hast proved us: * thou hast tried us by fire, as silver is tried.

65:11 Induxísti nos in láqueum, posuísti tribulatiónes in dorso nostro: * imposuísti hómines super cápita nostra. 65:11 Zawiodłeś nas w sidło, nakładłeś utrapień na grzbiety nasze, * wsadziłeś ludzi na głowy nasze. 65:11 Thou hast brought us into a net, thou hast laid afflictions on our back: * thou hast set men over our heads. 65:11 Induxísti nos in láqueum, posuísti tribulatiónes in dorso nostro: * imposuísti hómines super cápita nostra. 65:11 Zawiodłeś nas w sidło, nakładłeś utrapień na grzbiety nasze, * wsadziłeś ludzi na głowy nasze. 65:11 Thou hast brought us into a net, thou hast laid afflictions on our back: * thou hast set men over our heads.

65:12 Transívimus per ignem et aquam: * et eduxísti nos in refrigérium. 65:12 Przeszliśmy przez ogień i przez wodę, * ale przywiodłeś nas do ochłody. 65:12 We have passed through fire and water, * and thou hast brought us out into a refreshment. 65:12 Transívimus per ignem et aquam: * et eduxísti nos in refrigérium. 65:12 Przeszliśmy przez ogień i przez wodę, * ale przywiodłeś nas do ochłody. 65:12 We have passed through fire and water, * and thou hast brought us out into a refreshment.

65:13 Introíbo in domum tuam in holocáustis: * reddam tibi vota mea, quæ distinxérunt lábia mea. 65:13 Wejdę do domu Twego z całopaleniem, * oddam Ci śluby moje, które wyraziły wargi moje. 65:13 I will go into thy house with burnt offerings: * I will pay thee my vows, which my lips have uttered, 65:13 Introíbo in domum tuam in holocáustis: * reddam tibi vota mea, quæ distinxérunt lábia mea. 65:13 Wejdę do domu Twego z całopaleniem, * oddam Ci śluby moje, które wyraziły wargi moje. 65:13 I will go into thy house with burnt offerings: * I will pay thee my vows, which my lips have uttered,

65:14 Et locútum est os meum, * in tribulatióne mea. 65:14 I wymówiły usta moje * w ucisku moim. 65:14 And my mouth hath spoken, * when I was in trouble. 65:14 Et locútum est os meum, * in tribulatióne mea. 65:14 I wymówiły usta moje * w ucisku moim. 65:14 And my mouth hath spoken, * when I was in trouble.

65:15 Holocáusta medulláta ófferam tibi cum incénso aríetum: * ófferam tibi boves cum hircis. 65:15 Całopalenia tłuste ofiaruję Tobie z kadzeniem baranów, * ofiaruję Ci woły z kozłami. 65:15 I will offer up to thee holocausts full of marrow, with burnt offerings of rams: * I will offer to thee bullocks with goats. 65:15 Holocáusta medulláta ófferam tibi cum incénso aríetum: * ófferam tibi boves cum hircis. 65:15 Całopalenia tłuste ofiaruję Tobie z kadzeniem baranów, * ofiaruję Ci woły z kozłami. 65:15 I will offer up to thee holocausts full of marrow, with burnt offerings of rams: * I will offer to thee bullocks with goats.

65:16 Veníte, audíte, et narrábo, omnes, qui timétis Deum: * quanta fecit ánimæ meæ. 65:16 Chodźcie, słuchajcie wszyscy, którzy się Boga boicie, * a opowiem, jak wielkie rzeczy uczynił duszy mojej. 65:16 Come and hear, all ye that fear God, * and I will tell you what great things he hath done for my soul. 65:16 Veníte, audíte, et narrábo, omnes, qui timétis Deum: * quanta fecit ánimæ meæ. 65:16 Chodźcie, słuchajcie wszyscy, którzy się Boga boicie, * a opowiem, jak wielkie rzeczy uczynił duszy mojej. 65:16 Come and hear, all ye that fear God, * and I will tell you what great things he hath done for my soul.

65:17 Ad ipsum ore meo clamávi, * et exaltávi sub lingua mea. 65:17 Do Niego ustami moimi wołałem * i wysławiałem językiem moim. 65:17 I cried to him with my mouth: * and I extolled him with my tongue. 65:17 Ad ipsum ore meo clamávi, * et exaltávi sub lingua mea. 65:17 Do Niego ustami moimi wołałem * i wysławiałem językiem moim. 65:17 I cried to him with my mouth: * and I extolled him with my tongue.

65:18 Iniquitátem si aspéxi in corde meo, * non exáudiet Dóminus. 65:18 Jeślibym patrzał na nieprawość w sercu moim, * nie wysłuchałby Pan. 65:18 If I have looked at iniquity in my heart, * the Lord will not hear me. 65:18 Iniquitátem si aspéxi in corde meo, * non exáudiet Dóminus. 65:18 Jeślibym patrzał na nieprawość w sercu moim, * nie wysłuchałby Pan. 65:18 If I have looked at iniquity in my heart, * the Lord will not hear me.

65:19 Proptérea exaudívit Deus, * et atténdit voci deprecatiónis meæ. 65:19 Przeto wysłuchał Bóg * i baczył na głos modlitwy mojej. 65:19 Therefore hath God heard me, * and hath attended to the voice of my supplication. 65:19 Proptérea exaudívit Deus, * et atténdit voci deprecatiónis meæ. 65:19 Przeto wysłuchał Bóg * i baczył na głos modlitwy mojej. 65:19 Therefore hath God heard me, * and hath attended to the voice of my supplication.

65:20 Benedíctus Deus, * qui non amóvit oratiónem meam, et misericórdiam suam a me. 65:20 Błogosławiony Bóg, * który nie odrzucił modlitwy mojej i miłosierdzia swego ode mnie. 65:20 Blessed be God, * who hath not turned away my prayer, nor his mercy from me. 65:20 Benedíctus Deus, * qui non amóvit oratiónem meam, et misericórdiam suam a me. 65:20 Błogosławiony Bóg, * który nie odrzucił modlitwy mojej i miłosierdzia swego ode mnie. 65:20 Blessed be God, * who hath not turned away my prayer, nor his mercy from me.

Psalmus 66

66:2 Deus misereátur nostri, et benedícat nobis: * illúminet vultum suum super nos, et misereátur nostri. 66:2 Niech się nad nami Bóg zmiłuje i błogosławi nam, * niech rozświeci nad nami oblicze swe i zlituje się nad nami. 66:2 May God have mercy on us, and bless us: * may he cause the light of his countenance to shine upon us, and may he have mercy on us. 66:2 Deus misereátur nostri, et benedícat nobis: * illúminet vultum suum super nos, et misereátur nostri. 66:2 Niech się nad nami Bóg zmiłuje i błogosławi nam, * niech rozświeci nad nami oblicze swe i zlituje się nad nami. 66:2 May God have mercy on us, and bless us: * may he cause the light of his countenance to shine upon us, and may he have mercy on us.

66:3 Ut cognoscámus in terra viam tuam, * in ómnibus géntibus salutáre tuum. 66:3 Żebyśmy poznali na ziemi drogę Twoją, * między wszystkimi narodami zbawienie Twoje. 66:3 That we may know thy way upon earth: * thy salvation in all nations. 66:3 Ut cognoscámus in terra viam tuam, * in ómnibus géntibus salutáre tuum. 66:3 Żebyśmy poznali na ziemi drogę Twoją, * między wszystkimi narodami zbawienie Twoje. 66:3 That we may know thy way upon earth: * thy salvation in all nations.

66:4 Confiteántur tibi pópuli, Deus: * confiteántur tibi pópuli omnes. 66:4 Niech Cię wysławiają narody, Boże, * niech Cię wysławiają narody wszystkie. 66:4 Let people confess to thee, O God: * let all people give praise to thee. 66:4 Confiteántur tibi pópuli, Deus: * confiteántur tibi pópuli omnes. 66:4 Niech Cię wysławiają narody, Boże, * niech Cię wysławiają narody wszystkie. 66:4 Let people confess to thee, O God: * let all people give praise to thee.

66:5 Læténtur et exsúltent gentes: * quóniam júdicas pópulos in æquitáte, et gentes in terra dírigis. 66:5 Niech się radują i weselą narody, * bo sądzisz ludy sprawiedliwie i narodami na ziemi kierujesz. 66:5 Let the nations be glad and rejoice: * for thou judgest the people with justice, and directest the nations upon earth. 66:5 Læténtur et exsúltent gentes: * quóniam júdicas pópulos in æquitáte, et gentes in terra dírigis. 66:5 Niech się radują i weselą narody, * bo sądzisz ludy sprawiedliwie i narodami na ziemi kierujesz. 66:5 Let the nations be glad and rejoice: * for thou judgest the people with justice, and directest the nations upon earth.

66:6 Confiteántur tibi pópuli, Deus, confiteántur tibi pópuli omnes: * (7a) terra dedit fructum suum. 66:6 Niech Cię wysławiają narody, Boże, niech Cię wysławiają narody wszystkie: * (7a) ziemia dała swój owoc. 66:6 Let the people, O God, confess to thee: * (7a) let all the people give praise to thee: the earth hath yielded her fruit. 66:6 Confiteántur tibi pópuli, Deus, confiteántur tibi pópuli omnes: * (7a) terra dedit fructum suum. 66:6 Niech Cię wysławiają narody, Boże, niech Cię wysławiają narody wszystkie: * (7a) ziemia dała swój owoc. 66:6 Let the people, O God, confess to thee: * (7a) let all the people give praise to thee: the earth hath yielded her fruit.

66:7b Benedícat nos Deus, Deus noster, (8) benedícat nos Deus: * et métuant eum omnes fines terræ. 66:7b Niech nas błogosławi Bóg, Bóg nasz, (8) niech nas błogosławi Bóg * i niech się Go boją wszystkie krańce ziemi. 66:7b May God, our God bless us, (8) may God bless us: * and all the ends of the earth fear him. 66:7b Benedícat nos Deus, Deus noster, (8) benedícat nos Deus: * et métuant eum omnes fines terræ. 66:7b Niech nas błogosławi Bóg, Bóg nasz, (8) niech nas błogosławi Bóg * i niech się Go boją wszystkie krańce ziemi. 66:7b May God, our God bless us, (8) may God bless us: * and all the ends of the earth fear him.

Psalmus 67

67:2 Exsúrgat Deus, et dissipéntur inimíci ejus, * et fúgiant qui odérunt eum, a fácie ejus. 67:2 Bóg powstaje i rozpraszają się nieprzyjaciele Jego, * i uciekają, którzy Go nienawidzą, od oblicza Jego. 67:2 Let God arise, and let his enemies be scattered: * and let them that hate him flee from before his face. 67:2 Exsúrgat Deus, et dissipéntur inimíci ejus, * et fúgiant qui odérunt eum, a fácie ejus. 67:2 Bóg powstaje i rozpraszają się nieprzyjaciele Jego, * i uciekają, którzy Go nienawidzą, od oblicza Jego. 67:2 Let God arise, and let his enemies be scattered: * and let them that hate him flee from before his face.

67:3 Sicut déficit fumus, defíciant: * sicut fluit cera a fácie ignis, sic péreant peccatóres a fácie Dei. 67:3 Jak ustaje dym, tak ustają, * jak się wosk rozpływa od ognia, tak giną grzesznicy od oblicza Bożego. 67:3 As smoke vanisheth, so let them vanish away: * as wax melteth before the fire, so let the wicked perish at the presence of God. 67:3 Sicut déficit fumus, defíciant: * sicut fluit cera a fácie ignis, sic péreant peccatóres a fácie Dei. 67:3 Jak ustaje dym, tak ustają, * jak się wosk rozpływa od ognia, tak giną grzesznicy od oblicza Bożego. 67:3 As smoke vanisheth, so let them vanish away: * as wax melteth before the fire, so let the wicked perish at the presence of God.

67:4 Et justi epuléntur, et exsúltent in conspéctu Dei: * et delecténtur in lætítia. 67:4 A sprawiedliwi ucztują i weselą się przed oczyma Bożymi: * i rozkoszują się w radości. 67:4 And let the just feast, and rejoice before God: * and be delighted with gladness. 67:4 Et justi epuléntur, et exsúltent in conspéctu Dei: * et delecténtur in lætítia. 67:4 A sprawiedliwi ucztują i weselą się przed oczyma Bożymi: * i rozkoszują się w radości. 67:4 And let the just feast, and rejoice before God: * and be delighted with gladness.

67:5a Cantáte Deo, psalmum dícite nómini ejus: * iter fácite ei, qui ascéndit super occásum: (fit reverentia) Dóminus nomen illi. 67:5 Śpiewajcie Bogu, psalm śpiewajcie imieniu Jego, * czyńcie drogę Temu, który wstępuje na zachód: (pochylić głowę) Pan imię Jego. 67:5a Sing ye to God, sing a psalm to his name, * make a way for him who ascendeth upon the west: (bow head) the Lord is his name. 67:5a Cantáte Deo, psalmum dícite nómini ejus: * iter fácite ei, qui ascéndit super occásum: (fit reverentia) Dóminus nomen illi. 67:5 Śpiewajcie Bogu, psalm śpiewajcie imieniu Jego, * czyńcie drogę Temu, który wstępuje na zachód: (pochylić głowę) Pan imię Jego. 67:5a Sing ye to God, sing a psalm to his name, * make a way for him who ascendeth upon the west: (bow head) the Lord is his name.

67:5b Exsultáte in conspéctu ejus: * turbabúntur a fácie ejus, (6a) patris orphanórum et júdicis viduárum. 67:5 Radujcie się przed obliczem Jego: * zatrwożą się od oblicza Jego, ojca sierot i sędziego wdów. 67:5b Rejoice ye before him: * but the wicked shall be troubled at his presence, (6a) who is the father of orphans, and the judge of widows. 67:5b Exsultáte in conspéctu ejus: * turbabúntur a fácie ejus, (6a) patris orphanórum et júdicis viduárum. 67:5 Radujcie się przed obliczem Jego: * zatrwożą się od oblicza Jego, ojca sierot i sędziego wdów. 67:5b Rejoice ye before him: * but the wicked shall be troubled at his presence, (6a) who is the father of orphans, and the judge of widows.

67:6b Deus in loco sancto suo: * (7a) Deus, qui inhabitáre facit uníus moris in domo: 67:6 Boga na miejscu swym świętym: * Bóg, który osadza samotnych w domu: 67:6b God in his holy place: * (7a) God who maketh men of one manner to dwell in a house: 67:6b Deus in loco sancto suo: * (7a) Deus, qui inhabitáre facit uníus moris in domo: 67:6 Boga na miejscu swym świętym: * Bóg, który osadza samotnych w domu: 67:6b God in his holy place: * (7a) God who maketh men of one manner to dwell in a house:

67:7b Qui edúcit vinctos in fortitúdine, * simíliter eos qui exásperant, qui hábitant in sepúlcris. 67:7 Który wywodzi więźniów w mocy, * także i drażniących, którzy mieszkają w grobach. 67:7b Who bringeth out them that were bound in strength; * in like manner them that provoke, that dwell in sepulchres. 67:7b Qui edúcit vinctos in fortitúdine, * simíliter eos qui exásperant, qui hábitant in sepúlcris. 67:7 Który wywodzi więźniów w mocy, * także i drażniących, którzy mieszkają w grobach. 67:7b Who bringeth out them that were bound in strength; * in like manner them that provoke, that dwell in sepulchres.

67:8 Deus, cum egrederéris in conspéctu pópuli tui, * cum pertransíres in desérto: 67:8 Boże, gdy wychodziłeś przed ludem Twym, * gdy ciągnąłeś przez pustynię: 67:8 O God, when thou didst go forth in the sight of thy people, * when thou didst pass through the desert: 67:8 Deus, cum egrederéris in conspéctu pópuli tui, * cum pertransíres in desérto: 67:8 Boże, gdy wychodziłeś przed ludem Twym, * gdy ciągnąłeś przez pustynię: 67:8 O God, when thou didst go forth in the sight of thy people, * when thou didst pass through the desert:

67:9 Terra mota est, étenim cæli distillavérunt a fácie Dei Sínai, * a fácie Dei Israël. 67:9 Ziemia się trzęsła, niebiosa też kropiły przed obliczem Boga Synaju, * przed obliczem Boga Izraela. 67:9 The earth was moved, and the heavens dropped at the presence of the God of Sinai, * at the presence of the God of Israel. 67:9 Terra mota est, étenim cæli distillavérunt a fácie Dei Sínai, * a fácie Dei Israël. 67:9 Ziemia się trzęsła, niebiosa też kropiły przed obliczem Boga Synaju, * przed obliczem Boga Izraela. 67:9 The earth was moved, and the heavens dropped at the presence of the God of Sinai, * at the presence of the God of Israel.

67:10 Plúviam voluntáriam segregábis, Deus, hereditáti tuæ: * et infirmáta est, tu vero perfecísti eam. 67:10 Deszcz obfity wydzielisz, Boże, dziedzictwu Twojemu: * i omdlewało, a Tyś je orzeźwiał. 67:10 Thou shalt set aside for thy inheritance a free rain, * O God: and it was weakened, but thou hast made it perfect. 67:10 Plúviam voluntáriam segregábis, Deus, hereditáti tuæ: * et infirmáta est, tu vero perfecísti eam. 67:10 Deszcz obfity wydzielisz, Boże, dziedzictwu Twojemu: * i omdlewało, a Tyś je orzeźwiał. 67:10 Thou shalt set aside for thy inheritance a free rain, * O God: and it was weakened, but thou hast made it perfect.

67:11 Animália tua habitábunt in ea: * parásti in dulcédine tua páuperi, Deus. 67:11 Zwierzęta Twoje będą mieszkały w nim: * nagotowałeś w dobroci Twej ubogiemu, Boże. 67:11 In it shall thy animals dwell; * in thy sweetness, O God, thou hast provided for the poor. 67:11 Animália tua habitábunt in ea: * parásti in dulcédine tua páuperi, Deus. 67:11 Zwierzęta Twoje będą mieszkały w nim: * nagotowałeś w dobroci Twej ubogiemu, Boże. 67:11 In it shall thy animals dwell; * in thy sweetness, O God, thou hast provided for the poor.

67:12 Dóminus dabit verbum evangelizántibus, * virtúte multa. 67:12 Pan da słowo zwiastującym nowinę, * mocą wielką. 67:12 The Lord shall give the word to them that preach good tidings, * with great power. 67:12 Dóminus dabit verbum evangelizántibus, * virtúte multa. 67:12 Pan da słowo zwiastującym nowinę, * mocą wielką. 67:12 The Lord shall give the word to them that preach good tidings, * with great power.

67:13 Rex virtútum dilécti, dilécti: * et speciéi domus divídere spólia. 67:13 Król zastępów umiłowanego, umiłowanego * i ozdobą domu [ma] rozdzielać łupy. 67:13 The king of powers is of the beloved, * of the beloved; and the beauty of the house shall divide spoils. 67:13 Rex virtútum dilécti, dilécti: * et speciéi domus divídere spólia. 67:13 Król zastępów umiłowanego, umiłowanego * i ozdobą domu [ma] rozdzielać łupy. 67:13 The king of powers is of the beloved, * of the beloved; and the beauty of the house shall divide spoils.

67:14 Si dormiátis inter médios cleros, pennæ colúmbæ deargentátæ, * et posterióra dorsi ejus in pallóre auri. 67:14 Choćbyście spali w pośrodku działów, pióra gołębicy posrebrzone: * a tył grzbietu żółci się jak złoto. 67:14 If you sleep among the midst of lots, you shall be as the wings of a dove covered with silver, * and the hinder parts of her back with the paleness of gold. 67:14 Si dormiátis inter médios cleros, pennæ colúmbæ deargentátæ, * et posterióra dorsi ejus in pallóre auri. 67:14 Choćbyście spali w pośrodku działów, pióra gołębicy posrebrzone: * a tył grzbietu żółci się jak złoto. 67:14 If you sleep among the midst of lots, you shall be as the wings of a dove covered with silver, * and the hinder parts of her back with the paleness of gold.

67:15 Dum discérnit cæléstis reges super eam, nive dealbabúntur in Selmon: * (16a) mons Dei, mons pinguis. 67:15 Gdy Niebieski rozprasza tam królów, będą wybieleni jak śnieg na Selmonie: * góra Boża jest górą tłustą. 67:15 When he that is in heaven appointeth kings over her, they shall be whited with snow in Selmon. * (16a) The mountain of God is a fat mountain, 67:15 Dum discérnit cæléstis reges super eam, nive dealbabúntur in Selmon: * (16a) mons Dei, mons pinguis. 67:15 Gdy Niebieski rozprasza tam królów, będą wybieleni jak śnieg na Selmonie: * góra Boża jest górą tłustą. 67:15 When he that is in heaven appointeth kings over her, they shall be whited with snow in Selmon. * (16a) The mountain of God is a fat mountain,

67:16b Mons coagulátus, mons pinguis: * (17a) ut quid suspicámini montes coagulátos? 67:16 Góra obfita, góra tłusta: * co się przypatrujecie górom zsiadłym? 67:16b a curdled mountain, a fat mountain; * (17a) Why suspect, ye curdled mountains? 67:16b Mons coagulátus, mons pinguis: * (17a) ut quid suspicámini montes coagulátos? 67:16 Góra obfita, góra tłusta: * co się przypatrujecie górom zsiadłym? 67:16b a curdled mountain, a fat mountain; * (17a) Why suspect, ye curdled mountains?

67:17b Mons, in quo beneplácitum est Deo habitáre in eo: * étenim Dóminus habitábit in finem. 67:17 To góra, na której się Bogu podoba mieszkać, * albowiem Pan będzie mieszkał na wieki. 67:17b A mountain in which God is well pleased to dwell: * for there the Lord shall dwell unto the end. 67:17b Mons, in quo beneplácitum est Deo habitáre in eo: * étenim Dóminus habitábit in finem. 67:17 To góra, na której się Bogu podoba mieszkać, * albowiem Pan będzie mieszkał na wieki. 67:17b A mountain in which God is well pleased to dwell: * for there the Lord shall dwell unto the end.

67:18 Currus Dei decem míllibus múltiplex, míllia lætántium: * Dóminus in eis in Sina in sancto. 67:18 Wozów Bożych wiele dziesiątków tysięcy, tysiące weselących się: * Pan między nimi na Synaju, w świątyni. 67:18 The chariot of God is attended by ten thousands; thousands of them that rejoice: * the Lord is among them in Sinai, in the holy place. 67:18 Currus Dei decem míllibus múltiplex, míllia lætántium: * Dóminus in eis in Sina in sancto. 67:18 Wozów Bożych wiele dziesiątków tysięcy, tysiące weselących się: * Pan między nimi na Synaju, w świątyni. 67:18 The chariot of God is attended by ten thousands; thousands of them that rejoice: * the Lord is among them in Sinai, in the holy place.

67:19a Ascendísti in altum, cepísti captivitátem: * accepísti dona in homínibus. 67:19 Wstąpiłeś na wysokość, pojmałeś pojmanych: * nabrałeś darów między ludźmi. 67:19a Thou hast ascended on high, thou hast led captivity captive; * thou hast received gifts in men. 67:19a Ascendísti in altum, cepísti captivitátem: * accepísti dona in homínibus. 67:19 Wstąpiłeś na wysokość, pojmałeś pojmanych: * nabrałeś darów między ludźmi. 67:19a Thou hast ascended on high, thou hast led captivity captive; * thou hast received gifts in men.

67:19b Étenim non credéntes, * inhabitáre Dóminum Deum. 67:19 Też i niewierzących, * aby Pan Bóg mieszkał. 67:19b Yea for those also that do not believe, * the dwelling of the Lord God. 67:19b Étenim non credéntes, * inhabitáre Dóminum Deum. 67:19 Też i niewierzących, * aby Pan Bóg mieszkał. 67:19b Yea for those also that do not believe, * the dwelling of the Lord God.

67:20 Benedíctus Dóminus die cotídie: * prósperum iter fáciet nobis Deus salutárium nostrórum. 67:20 Błogosławiony Pan na każdy dzień: * szczęśliwą uczyni nam drogę Bóg zbawienia naszego. 67:20 Blessed be the Lord day by day: * the God of our salvation will make our journey prosperous to us. 67:20 Benedíctus Dóminus die cotídie: * prósperum iter fáciet nobis Deus salutárium nostrórum. 67:20 Błogosławiony Pan na każdy dzień: * szczęśliwą uczyni nam drogę Bóg zbawienia naszego. 67:20 Blessed be the Lord day by day: * the God of our salvation will make our journey prosperous to us.

67:21 Deus noster, Deus salvos faciéndi: * et Dómini Dómini éxitus mortis. 67:21 Bóg nasz Bogiem zbawiającym, * i u Pana, u Pana jest wyjście ze śmierci. 67:21 Our God is the God of salvation: * and of the Lord, of the Lord are the issues from death. 67:21 Deus noster, Deus salvos faciéndi: * et Dómini Dómini éxitus mortis. 67:21 Bóg nasz Bogiem zbawiającym, * i u Pana, u Pana jest wyjście ze śmierci. 67:21 Our God is the God of salvation: * and of the Lord, of the Lord are the issues from death.

67:22 Verúmtamen Deus confrínget cápita inimicórum suórum: * vérticem capílli perambulántium in delíctis suis. 67:22 Wszakże Bóg potłucze głowy nieprzyjaciół swoich, * czub owłosiony chodzących w występkach swoich. 67:22 But God shall break the heads of his enemies: * the hairy crown of them that walk on in their sins. 67:22 Verúmtamen Deus confrínget cápita inimicórum suórum: * vérticem capílli perambulántium in delíctis suis. 67:22 Wszakże Bóg potłucze głowy nieprzyjaciół swoich, * czub owłosiony chodzących w występkach swoich. 67:22 But God shall break the heads of his enemies: * the hairy crown of them that walk on in their sins.

67:23 Dixit Dóminus: Ex Basan convértam, * convértam in profúndum maris: 67:23 Rzekł Pan: Przywrócę z Baszanu, * przywrócę w głębokość morską: 67:23 The Lord said: I will turn them from Basan, * I will turn them into the depth of the sea: 67:23 Dixit Dóminus: Ex Basan convértam, * convértam in profúndum maris: 67:23 Rzekł Pan: Przywrócę z Baszanu, * przywrócę w głębokość morską: 67:23 The Lord said: I will turn them from Basan, * I will turn them into the depth of the sea:

67:24 Ut intingátur pes tuus in sánguine: * lingua canum tuórum ex inimícis, ab ipso. 67:24 Aby się umoczyła noga twoja we krwi * i język psów twoich w niej, z nieprzyjaciół. 67:24 That thy foot may be dipped in the blood of thy enemies; * the tongue of thy dogs be red with the same. 67:24 Ut intingátur pes tuus in sánguine: * lingua canum tuórum ex inimícis, ab ipso. 67:24 Aby się umoczyła noga twoja we krwi * i język psów twoich w niej, z nieprzyjaciół. 67:24 That thy foot may be dipped in the blood of thy enemies; * the tongue of thy dogs be red with the same.

67:25 Vidérunt ingréssus tuos, Deus: * ingréssus Dei mei: regis mei qui est in sancto. 67:25 Widzieli pochód Twój, Boże, * pochód Boga mego, króla mojego, który jest w świątyni. 67:25 They have seen thy goings, O God, * the goings of my God: of my king who is in his sanctuary. 67:25 Vidérunt ingréssus tuos, Deus: * ingréssus Dei mei: regis mei qui est in sancto. 67:25 Widzieli pochód Twój, Boże, * pochód Boga mego, króla mojego, który jest w świątyni. 67:25 They have seen thy goings, O God, * the goings of my God: of my king who is in his sanctuary.

67:26 Prævenérunt príncipes conjúncti psalléntibus: * in médio juvenculárum tympanistriárum. 67:26 Na przedzie szli książęta wraz ze śpiewakami, * w pośrodku młodziutkich bębniczek. 67:26 Princes went before joined with singers, * in the midst of young damsels playing on timbrels. 67:26 Prævenérunt príncipes conjúncti psalléntibus: * in médio juvenculárum tympanistriárum. 67:26 Na przedzie szli książęta wraz ze śpiewakami, * w pośrodku młodziutkich bębniczek. 67:26 Princes went before joined with singers, * in the midst of young damsels playing on timbrels.

67:27 In ecclésiis benedícite Deo Dómino, * de fóntibus Israël. 67:27 W zebraniach błogosławcie Boga, Pana * ze źródeł izraelskich. 67:27 In the churches bless ye God the Lord, * from the fountains of Israel. 67:27 In ecclésiis benedícite Deo Dómino, * de fóntibus Israël. 67:27 W zebraniach błogosławcie Boga, Pana * ze źródeł izraelskich. 67:27 In the churches bless ye God the Lord, * from the fountains of Israel.

67:28a Ibi Bénjamin adolescéntulus: * in mentis excéssu. 67:28 Tam, jest Beniamin młodziutki, * w zachwyceniu myśli. 67:28a There is Benjamin a youth, * in ecstasy of mind. 67:28a Ibi Bénjamin adolescéntulus: * in mentis excéssu. 67:28 Tam, jest Beniamin młodziutki, * w zachwyceniu myśli. 67:28a There is Benjamin a youth, * in ecstasy of mind.

67:28b Príncipes Juda, duces eórum: * príncipes Zábulon, príncipes Néphtali. 67:28 Książęta Judy, wodzowie ich, * książęta Zabulonu, książęta Neftalego. 67:28b The princes of Juda are their leaders: * the princes of Zabulon, the princes of Nephthali. 67:28b Príncipes Juda, duces eórum: * príncipes Zábulon, príncipes Néphtali. 67:28 Książęta Judy, wodzowie ich, * książęta Zabulonu, książęta Neftalego. 67:28b The princes of Juda are their leaders: * the princes of Zabulon, the princes of Nephthali.

67:29 Manda, Deus, virtúti tuæ: * confírma hoc, Deus, quod operátus es in nobis. 67:29 Rozkaż, Boże, mocy Twojej: * umocnij to, Boże, coś w nas sprawił. 67:29 Command thy strength, O God: * confirm, O God, what thou hast wrought in us. 67:29 Manda, Deus, virtúti tuæ: * confírma hoc, Deus, quod operátus es in nobis. 67:29 Rozkaż, Boże, mocy Twojej: * umocnij to, Boże, coś w nas sprawił. 67:29 Command thy strength, O God: * confirm, O God, what thou hast wrought in us.

67:30 A templo tuo in Jerúsalem, * tibi ófferent reges múnera. 67:30 Z kościoła Twego w Jeruzalem, * Tobie królowie ofiarują dary. 67:30 From thy temple in Jerusalem, * kings shall offer presents to thee. 67:30 A templo tuo in Jerúsalem, * tibi ófferent reges múnera. 67:30 Z kościoła Twego w Jeruzalem, * Tobie królowie ofiarują dary. 67:30 From thy temple in Jerusalem, * kings shall offer presents to thee.

67:31a Íncrepa feras arúndinis, congregátio taurórum in vaccis populórum: * ut exclúdant eos, qui probáti sunt argénto. 67:31 Pogrom zwierzę trzcin, zgromadzenie byków wśród krów narodów, * aby wypchnęli tych, którzy są wypróbowani jak srebro. 67:31a Rebuke the wild beasts of the reeds, the congregation of bulls with the kine of the people; * who seek to exclude them who are tried with silver. 67:31a Íncrepa feras arúndinis, congregátio taurórum in vaccis populórum: * ut exclúdant eos, qui probáti sunt argénto. 67:31 Pogrom zwierzę trzcin, zgromadzenie byków wśród krów narodów, * aby wypchnęli tych, którzy są wypróbowani jak srebro. 67:31a Rebuke the wild beasts of the reeds, the congregation of bulls with the kine of the people; * who seek to exclude them who are tried with silver.

67:31b Díssipa gentes, quæ bella volunt: (32) vénient legáti ex Ægýpto: * Æthiópia prævéniet manus ejus Deo. 67:32 Rozprosz narody, które wojen chcą: przyjdą posłowie z Egiptu: * Etiopia spiesznie wyciągnie swe ręce do Boga. 67:31b Scatter thou the nations that delight in wars: (32) ambassadors shall come out of Egypt: * Ethiopia shall soon stretch out her hands to God. 67:31b Díssipa gentes, quæ bella volunt: (32) vénient legáti ex Ægýpto: * Æthiópia prævéniet manus ejus Deo. 67:32 Rozprosz narody, które wojen chcą: przyjdą posłowie z Egiptu: * Etiopia spiesznie wyciągnie swe ręce do Boga. 67:31b Scatter thou the nations that delight in wars: (32) ambassadors shall come out of Egypt: * Ethiopia shall soon stretch out her hands to God.

67:33a Regna terræ, cantáte Deo: * psállite Dómino. 67:33 Królestwa ziemi, śpiewajcie Bogu, * grajcie Panu. 67:33a Sing to God, ye kingdoms of the earth: * sing ye to the Lord: 67:33a Regna terræ, cantáte Deo: * psállite Dómino. 67:33 Królestwa ziemi, śpiewajcie Bogu, * grajcie Panu. 67:33a Sing to God, ye kingdoms of the earth: * sing ye to the Lord:

67:33b Psállite Deo, (34a) qui ascéndit super cælum cæli, * ad Oriéntem. 67:34 Grajcie Bogu, który wstąpił na niebo niebios, * na wschód słońca. 67:33b Sing ye to God, (34a) who mounteth above the heaven of heavens, * to the east. 67:33b Psállite Deo, (34a) qui ascéndit super cælum cæli, * ad Oriéntem. 67:34 Grajcie Bogu, który wstąpił na niebo niebios, * na wschód słońca. 67:33b Sing ye to God, (34a) who mounteth above the heaven of heavens, * to the east.

67:34b Ecce dabit voci suæ vocem virtútis, (35) date glóriam Deo super Israël, * magnificéntia ejus, et virtus ejus in núbibus. 67:35 Oto podnosi głos swój, głos mocy, dajcie chwałę Bogu nad Izraelem, * wielmożność Jego i moc Jego w obłokach. 67:34b Behold he will give to his voice the voice of power: (35) give ye glory to God for Israel, * his magnificence, and his power is in the clouds. 67:34b Ecce dabit voci suæ vocem virtútis, (35) date glóriam Deo super Israël, * magnificéntia ejus, et virtus ejus in núbibus. 67:35 Oto podnosi głos swój, głos mocy, dajcie chwałę Bogu nad Izraelem, * wielmożność Jego i moc Jego w obłokach. 67:34b Behold he will give to his voice the voice of power: (35) give ye glory to God for Israel, * his magnificence, and his power is in the clouds.

67:36 Mirábilis Deus in sanctis suis, Deus Israël ipse dabit virtútem, et fortitúdinem plebi suæ, * benedíctus Deus. 67:36 Dziwny jest Bóg w świętych swoich, Bóg izraelski, Ten da moc i siłę ludowi swemu, * niech będzie Bóg błogosławiony. 67:36 God is wonderful in his saints: the God of Israel is he who will give power and strength to his people; * blessed be God. 67:36 Mirábilis Deus in sanctis suis, Deus Israël ipse dabit virtútem, et fortitúdinem plebi suæ, * benedíctus Deus. 67:36 Dziwny jest Bóg w świętych swoich, Bóg izraelski, Ten da moc i siłę ludowi swemu, * niech będzie Bóg błogosławiony. 67:36 God is wonderful in his saints: the God of Israel is he who will give power and strength to his people; * blessed be God.

Psalmus 68

68:2 Salvum me fac, Deus: * quóniam intravérunt aquæ usque ad ánimam meam. 68:2 Wybaw mię, Boże, * bo weszły wody aż do duszy mojej. 68:2 Save me, O God: * for the waters are come in even unto my soul. 68:2 Salvum me fac, Deus: * quóniam intravérunt aquæ usque ad ánimam meam. 68:2 Wybaw mię, Boże, * bo weszły wody aż do duszy mojej. 68:2 Save me, O God: * for the waters are come in even unto my soul.

68:3 Infíxus sum in limo profúndi: * et non est substántia. 68:3 Ulgnąłem w błocie głębokim * i nie masz dna. 68:3 I stick fast in the mire of the deep: * and there is no sure standing. 68:3 Infíxus sum in limo profúndi: * et non est substántia. 68:3 Ulgnąłem w błocie głębokim * i nie masz dna. 68:3 I stick fast in the mire of the deep: * and there is no sure standing.

68:3 Veni in altitúdinem maris: * et tempéstas demérsit me. 68:3 Przyszedłem na głębinę morską * i pogrążyła mię nawałność. 68:3 I am come into the depth of the sea: * and a tempest hath overwhelmed me. 68:3 Veni in altitúdinem maris: * et tempéstas demérsit me. 68:3 Przyszedłem na głębinę morską * i pogrążyła mię nawałność. 68:3 I am come into the depth of the sea: * and a tempest hath overwhelmed me.

68:4 Laborávi clamans, raucæ factæ sunt fauces meæ: * defecérunt óculi mei, dum spero in Deum meum. 68:4 Zmęczyłem się od wołania, ochrypło gardło moje, * ustały oczy moje, gdy wyczekuję Boga mego. 68:4 I have laboured with crying; my jaws are become hoarse: * my eyes have failed, whilst I hope in my God. 68:4 Laborávi clamans, raucæ factæ sunt fauces meæ: * defecérunt óculi mei, dum spero in Deum meum. 68:4 Zmęczyłem się od wołania, ochrypło gardło moje, * ustały oczy moje, gdy wyczekuję Boga mego. 68:4 I have laboured with crying; my jaws are become hoarse: * my eyes have failed, whilst I hope in my God.

68:5 Multiplicáti sunt super capíllos cápitis mei, * qui odérunt me gratis. 68:5 Rozmnożyli się nad włosy głowy mojej * nienawidzący mnie bez przyczyny. 68:5 They are multiplied above the hairs of my head, * who hate me without cause. 68:5 Multiplicáti sunt super capíllos cápitis mei, * qui odérunt me gratis. 68:5 Rozmnożyli się nad włosy głowy mojej * nienawidzący mnie bez przyczyny. 68:5 They are multiplied above the hairs of my head, * who hate me without cause.

68:5 Confortáti sunt qui persecúti sunt me inimíci mei injúste: * quæ non rápui, tunc exsolvébam. 68:5 Wzmocnili się prześladujący mnie niesprawiedliwie, nieprzyjaciele moi, * czegom nie wydarł, wtedy oddawałem. 68:5 My enemies are grown strong who have wrongfully persecuted me: * then did I pay that which I took not away. 68:5 Confortáti sunt qui persecúti sunt me inimíci mei injúste: * quæ non rápui, tunc exsolvébam. 68:5 Wzmocnili się prześladujący mnie niesprawiedliwie, nieprzyjaciele moi, * czegom nie wydarł, wtedy oddawałem. 68:5 My enemies are grown strong who have wrongfully persecuted me: * then did I pay that which I took not away.

68:6 Deus, tu scis insipiéntiam meam: * et delícta mea a te non sunt abscóndita. 68:6 Boże, Ty znasz głupotę moją * i występki moje nie są Tobie tajne. 68:6 O God, thou knowest my foolishness; * and my offences are not hidden from thee. 68:6 Deus, tu scis insipiéntiam meam: * et delícta mea a te non sunt abscóndita. 68:6 Boże, Ty znasz głupotę moją * i występki moje nie są Tobie tajne. 68:6 O God, thou knowest my foolishness; * and my offences are not hidden from thee.

68:7 Non erubéscant in me qui exspéctant te, Dómine, * Dómine virtútum. 68:7 Niech nie będą zawstydzeni mną ci, którzy Cię oczekują, Panie, * Panie zastępów. 68:7 Let not them be ashamed for me, who look for thee, O Lord, * the Lord of hosts. 68:7 Non erubéscant in me qui exspéctant te, Dómine, * Dómine virtútum. 68:7 Niech nie będą zawstydzeni mną ci, którzy Cię oczekują, Panie, * Panie zastępów. 68:7 Let not them be ashamed for me, who look for thee, O Lord, * the Lord of hosts.

68:7 Non confundántur super me * qui quærunt te, Deus Israël. 68:7 Niech nie będą zmieszani przeze mnie ci, * którzy Cię szukają, Boże Izraela. 68:7 Let them not be confounded on my account, * who seek thee, O God of Israel. 68:7 Non confundántur super me * qui quærunt te, Deus Israël. 68:7 Niech nie będą zmieszani przeze mnie ci, * którzy Cię szukają, Boże Izraela. 68:7 Let them not be confounded on my account, * who seek thee, O God of Israel.

68:8 Quóniam propter te sustínui oppróbrium: * opéruit confúsio fáciem meam. 68:8 Bo dla Ciebie znosiłem urąganie, * zelżywość okryła oblicze moje. 68:8 Because for thy sake I have borne reproach; * shame hath covered my face. 68:8 Quóniam propter te sustínui oppróbrium: * opéruit confúsio fáciem meam. 68:8 Bo dla Ciebie znosiłem urąganie, * zelżywość okryła oblicze moje. 68:8 Because for thy sake I have borne reproach; * shame hath covered my face.

68:9 Extráneus factus sum frátribus meis, * et peregrínus fíliis matris meæ. 68:9 Stałem się obcy dla braci moich * i cudzoziemcem dla synów matki mojej. 68:9 I am become a stranger to my brethren, * and an alien to the sons of my mother. 68:9 Extráneus factus sum frátribus meis, * et peregrínus fíliis matris meæ. 68:9 Stałem się obcy dla braci moich * i cudzoziemcem dla synów matki mojej. 68:9 I am become a stranger to my brethren, * and an alien to the sons of my mother.

68:10 Quóniam zelus domus tuæ comédit me: * et oppróbria exprobrántium tibi cecidérunt super me. 68:10 Bo mię zawistna miłość domu Twego gryzła * i urągania urągających Tobie spadły na mnie. 68:10 For the zeal of thy house hath eaten me up: * and the reproaches of them that reproached thee are fallen upon me. 68:10 Quóniam zelus domus tuæ comédit me: * et oppróbria exprobrántium tibi cecidérunt super me. 68:10 Bo mię zawistna miłość domu Twego gryzła * i urągania urągających Tobie spadły na mnie. 68:10 For the zeal of thy house hath eaten me up: * and the reproaches of them that reproached thee are fallen upon me.

68:11 Et opérui in jejúnio ánimam meam: * et factum est in oppróbrium mihi. 68:11 I okryłem postem duszę moją * i stało mi się to na urąganie. 68:11 And I covered my soul in fasting: * and it was made a reproach to me. 68:11 Et opérui in jejúnio ánimam meam: * et factum est in oppróbrium mihi. 68:11 I okryłem postem duszę moją * i stało mi się to na urąganie. 68:11 And I covered my soul in fasting: * and it was made a reproach to me.

68:12 Et pósui vestiméntum meum cilícium: * et factus sum illis in parábolam. 68:12 I oblokłem zamiast szaty włosiennicę * i stałem się im przypowieścią. 68:12 And I made haircloth my garment: * and I became a byword to them. 68:12 Et pósui vestiméntum meum cilícium: * et factus sum illis in parábolam. 68:12 I oblokłem zamiast szaty włosiennicę * i stałem się im przypowieścią. 68:12 And I made haircloth my garment: * and I became a byword to them.

68:13 Advérsum me loquebántur, qui sedébant in porta: * et in me psallébant qui bibébant vinum. 68:13 Mówili przeciwko mnie, którzy siedzieli w bramie, * i śpiewali przeciw mnie, którzy pili wino. 68:13 They that sat in the gate spoke against me: * and they that drank wine made me their song. 68:13 Advérsum me loquebántur, qui sedébant in porta: * et in me psallébant qui bibébant vinum. 68:13 Mówili przeciwko mnie, którzy siedzieli w bramie, * i śpiewali przeciw mnie, którzy pili wino. 68:13 They that sat in the gate spoke against me: * and they that drank wine made me their song.

68:13 Ego vero oratiónem meam ad te, Dómine: * tempus benepláciti, Deus. 68:14 Ale ja modlitwę moją do Ciebie zanoszę Panie, * czas upodobania, Boże. 68:13 But as for me, my prayer is to thee, O Lord; * for the time of thy good pleasure, O God. 68:13 Ego vero oratiónem meam ad te, Dómine: * tempus benepláciti, Deus. 68:14 Ale ja modlitwę moją do Ciebie zanoszę Panie, * czas upodobania, Boże. 68:13 But as for me, my prayer is to thee, O Lord; * for the time of thy good pleasure, O God.

68:14 In multitúdine misericórdiæ tuæ exáudi me, * in veritáte salútis tuæ: 68:14 W wielkości miłosierdzia Twego wysłuchaj mnie * w prawdzie zbawienia Twego: 68:14 In the multitude of thy mercy hear me, * in the truth of thy salvation. 68:14 In multitúdine misericórdiæ tuæ exáudi me, * in veritáte salútis tuæ: 68:14 W wielkości miłosierdzia Twego wysłuchaj mnie * w prawdzie zbawienia Twego: 68:14 In the multitude of thy mercy hear me, * in the truth of thy salvation.

68:15 Éripe me de luto, ut non infígar: * líbera me ab iis, qui odérunt me, et de profúndis aquárum. 68:15 Wyrwij mię z błota, abym nie ulgnął, * wybaw mię od tych, którzy mię nienawidzą, i z głębiny wód. 68:15 Draw me out of the mire, that I may not stick fast: * deliver me from them that hate me, and out of the deep waters. 68:15 Éripe me de luto, ut non infígar: * líbera me ab iis, qui odérunt me, et de profúndis aquárum. 68:15 Wyrwij mię z błota, abym nie ulgnął, * wybaw mię od tych, którzy mię nienawidzą, i z głębiny wód. 68:15 Draw me out of the mire, that I may not stick fast: * deliver me from them that hate me, and out of the deep waters.

68:16 Non me demérgat tempéstas aquæ, neque absórbeat me profúndum: * neque úrgeat super me púteus os suum. 68:16 Niech mnie nie zatapia nawałność wody i nie pożera mnie głębina, * ani niech nie zawiera nade mną studnia otworu swego. 68:16 Let not the tempest of water drown me, nor the deep swallow me up: * and let not the pit shut her mouth upon me. 68:16 Non me demérgat tempéstas aquæ, neque absórbeat me profúndum: * neque úrgeat super me púteus os suum. 68:16 Niech mnie nie zatapia nawałność wody i nie pożera mnie głębina, * ani niech nie zawiera nade mną studnia otworu swego. 68:16 Let not the tempest of water drown me, nor the deep swallow me up: * and let not the pit shut her mouth upon me.

68:17 Exáudi me, Dómine, quóniam benígna est misericórdia tua: * secúndum multitúdinem miseratiónum tuárum réspice in me. 68:17 Wysłuchaj mię, Panie, bo łaskawe jest miłosierdzie Twoje: * według mnóstwa litości Twoich wejrzyj na mnie. 68:17 Hear me, O Lord, for thy mercy is kind; * look upon me according to the multitude of thy tender mercies. 68:17 Exáudi me, Dómine, quóniam benígna est misericórdia tua: * secúndum multitúdinem miseratiónum tuárum réspice in me. 68:17 Wysłuchaj mię, Panie, bo łaskawe jest miłosierdzie Twoje: * według mnóstwa litości Twoich wejrzyj na mnie. 68:17 Hear me, O Lord, for thy mercy is kind; * look upon me according to the multitude of thy tender mercies.

68:18 Et ne avértas fáciem tuam a púero tuo: * quóniam tríbulor, velóciter exáudi me. 68:18 I nie odwracaj oblicza Twego od sługi swego, * ponieważ jestem w utrapieniu, prędko wysłuchaj mię. 68:18 And turn not away thy face from thy servant: * for I am in trouble, hear me speedily. 68:18 Et ne avértas fáciem tuam a púero tuo: * quóniam tríbulor, velóciter exáudi me. 68:18 I nie odwracaj oblicza Twego od sługi swego, * ponieważ jestem w utrapieniu, prędko wysłuchaj mię. 68:18 And turn not away thy face from thy servant: * for I am in trouble, hear me speedily.

68:19 Inténde ánimæ meæ, et líbera eam: * propter inimícos meos éripe me. 68:19 Przybliż się ku duszy mojej i wybaw ją, * na przekór wrogom moim wyrwij mię. 68:19 Attend to my soul, and deliver it: * save me because of my enemies. 68:19 Inténde ánimæ meæ, et líbera eam: * propter inimícos meos éripe me. 68:19 Przybliż się ku duszy mojej i wybaw ją, * na przekór wrogom moim wyrwij mię. 68:19 Attend to my soul, and deliver it: * save me because of my enemies.

68:20 Tu scis impropérium meum, et confusiónem meam, * et reveréntiam meam. 68:20 Ty znasz hańbę moją i wstyd mój * i poniżenie moje. 68:20 Thou knowest my reproach, and my confusion, * and my shame. 68:20 Tu scis impropérium meum, et confusiónem meam, * et reveréntiam meam. 68:20 Ty znasz hańbę moją i wstyd mój * i poniżenie moje. 68:20 Thou knowest my reproach, and my confusion, * and my shame.

68:21 In conspéctu tuo sunt omnes qui tríbulant me: * impropérium exspectávit cor meum, et misériam. 68:21 Przed oczyma Twymi są wszyscy, którzy mię trapią: * urągania i nędzy czekało serce moje. 68:21 In thy sight are all they that afflict me; * my heart hath expected reproach and misery. 68:21 In conspéctu tuo sunt omnes qui tríbulant me: * impropérium exspectávit cor meum, et misériam. 68:21 Przed oczyma Twymi są wszyscy, którzy mię trapią: * urągania i nędzy czekało serce moje. 68:21 In thy sight are all they that afflict me; * my heart hath expected reproach and misery.

68:21 Et sustínui qui simul contristarétur, et non fuit: * et qui consolarétur, et non invéni. 68:21 I czekałem, kto by się razem smucił, a nie było, * i kto by pocieszył, a nie znalazłem. 68:21 And I looked for one that would grieve together with me, * but there was none: and for one that would comfort me, and I found none. 68:21 Et sustínui qui simul contristarétur, et non fuit: * et qui consolarétur, et non invéni. 68:21 I czekałem, kto by się razem smucił, a nie było, * i kto by pocieszył, a nie znalazłem. 68:21 And I looked for one that would grieve together with me, * but there was none: and for one that would comfort me, and I found none.

68:22 Et dedérunt in escam meam fel: * et in siti mea potavérunt me acéto. 68:22 I dali mi żółć na pokarm, * a w pragnieniu moim napoili mię octem. 68:22 And they gave me gall for my food, * and in my thirst they gave me vinegar to drink. 68:22 Et dedérunt in escam meam fel: * et in siti mea potavérunt me acéto. 68:22 I dali mi żółć na pokarm, * a w pragnieniu moim napoili mię octem. 68:22 And they gave me gall for my food, * and in my thirst they gave me vinegar to drink.

68:23 Fiat mensa eórum coram ipsis in láqueum, * et in retributiónes, et in scándalum. 68:23 Niechaj będzie stół ich przed nimi sidłem * i ku zapłacie, i na upadek. 68:23 Let their table become as a snare before them, * and a recompense, and a stumblingblock. 68:23 Fiat mensa eórum coram ipsis in láqueum, * et in retributiónes, et in scándalum. 68:23 Niechaj będzie stół ich przed nimi sidłem * i ku zapłacie, i na upadek. 68:23 Let their table become as a snare before them, * and a recompense, and a stumblingblock.

68:24 Obscuréntur óculi eórum ne vídeant: * et dorsum eórum semper incúrva. 68:24 Niech się zaćmią ich oczy, aby nie widzieli: * a grzbiet ich zawsze nachylaj. 68:24 Let their eyes be darkened that they see not; * and their back bend thou down always. 68:24 Obscuréntur óculi eórum ne vídeant: * et dorsum eórum semper incúrva. 68:24 Niech się zaćmią ich oczy, aby nie widzieli: * a grzbiet ich zawsze nachylaj. 68:24 Let their eyes be darkened that they see not; * and their back bend thou down always.

68:25 Effúnde super eos iram tuam: * et furor iræ tuæ comprehéndat eos. 68:25 Wylej na nich gniew Twój * i zapalczywość gniewu Twego niech ich ogarnie. 68:25 Pour out thy indignation upon them: * and let thy wrathful anger take hold of them. 68:25 Effúnde super eos iram tuam: * et furor iræ tuæ comprehéndat eos. 68:25 Wylej na nich gniew Twój * i zapalczywość gniewu Twego niech ich ogarnie. 68:25 Pour out thy indignation upon them: * and let thy wrathful anger take hold of them.

68:26 Fiat habitátio eórum desérta: * et in tabernáculis eórum non sit qui inhábitet. 68:26 Mieszkanie ich niech się stanie puste, * a w przybytkach ich niechaj nikt nie mieszka. 68:26 Let their habitation be made desolate: * and let there be none to dwell in their tabernacles. 68:26 Fiat habitátio eórum desérta: * et in tabernáculis eórum non sit qui inhábitet. 68:26 Mieszkanie ich niech się stanie puste, * a w przybytkach ich niechaj nikt nie mieszka. 68:26 Let their habitation be made desolate: * and let there be none to dwell in their tabernacles.

68:27 Quóniam quem tu percussísti, persecúti sunt: * et super dolórem vúlnerum meórum addidérunt. 68:27 Bo któregoś Ty zranił, prześladowali, * a do boleści ran moich dodawali. 68:27 Because they have persecuted him whom thou hast smitten; * and they have added to the grief of my wounds. 68:27 Quóniam quem tu percussísti, persecúti sunt: * et super dolórem vúlnerum meórum addidérunt. 68:27 Bo któregoś Ty zranił, prześladowali, * a do boleści ran moich dodawali. 68:27 Because they have persecuted him whom thou hast smitten; * and they have added to the grief of my wounds.

68:28 Appóne iniquitátem super iniquitátem eórum: * et non intrent in justítiam tuam. 68:28 Przydaj nieprawość do nieprawości ich, * a niech nie wchodzą do sprawiedliwości Twojej. 68:28 Add thou iniquity upon their iniquity: * and let them not come into thy justice. 68:28 Appóne iniquitátem super iniquitátem eórum: * et non intrent in justítiam tuam. 68:28 Przydaj nieprawość do nieprawości ich, * a niech nie wchodzą do sprawiedliwości Twojej. 68:28 Add thou iniquity upon their iniquity: * and let them not come into thy justice.

68:29 Deleántur de libro vivéntium: * et cum justis non scribántur. 68:29 Niech będą wymazani z księgi żyjących * i niech ze sprawiedliwymi nie będą wpisani. 68:29 Let them be blotted out of the book of the living; * and with the just let them not be written. 68:29 Deleántur de libro vivéntium: * et cum justis non scribántur. 68:29 Niech będą wymazani z księgi żyjących * i niech ze sprawiedliwymi nie będą wpisani. 68:29 Let them be blotted out of the book of the living; * and with the just let them not be written.

68:30 Ego sum pauper et dolens: * salus tua, Deus, suscépit me. 68:30 Jam jest ubogi i zbolały, * zbawienie Twoje, Boże, wspomogło mię. 68:30 I am poor and sorrowful: * thy salvation, O God, hath set me up. 68:30 Ego sum pauper et dolens: * salus tua, Deus, suscépit me. 68:30 Jam jest ubogi i zbolały, * zbawienie Twoje, Boże, wspomogło mię. 68:30 I am poor and sorrowful: * thy salvation, O God, hath set me up.

68:31 Laudábo nomen Dei cum cántico: * et magnificábo eum in laude: 68:31 Będę chwalił imię Boże pieśnią, * i wielbić Go będę chwalbą: 68:31 I will praise the name of God with a canticle: * and I will magnify him with praise. 68:31 Laudábo nomen Dei cum cántico: * et magnificábo eum in laude: 68:31 Będę chwalił imię Boże pieśnią, * i wielbić Go będę chwalbą: 68:31 I will praise the name of God with a canticle: * and I will magnify him with praise.

68:32 Et placébit Deo super vítulum novéllum: * córnua producéntem et úngulas. 68:32 A przyjemniejsze to będzie Panu niźli młody cielec, * któremu rogi i kopyta podrastają. 68:32 And it shall please God better than a young calf, * that bringeth forth horns and hoofs. 68:32 Et placébit Deo super vítulum novéllum: * córnua producéntem et úngulas. 68:32 A przyjemniejsze to będzie Panu niźli młody cielec, * któremu rogi i kopyta podrastają. 68:32 And it shall please God better than a young calf, * that bringeth forth horns and hoofs.

68:33 Vídeant páuperes et læténtur: * quǽrite Deum, et vivet ánima vestra. 68:33 Niech widzą ubodzy i niech się weselą: * szukajcie Boga, a będzie żyła dusza wasza. 68:33 Let the poor see and rejoice: * seek ye God, and your soul shall live. 68:33 Vídeant páuperes et læténtur: * quǽrite Deum, et vivet ánima vestra. 68:33 Niech widzą ubodzy i niech się weselą: * szukajcie Boga, a będzie żyła dusza wasza. 68:33 Let the poor see and rejoice: * seek ye God, and your soul shall live.

68:34 Quóniam exaudívit páuperes Dóminus: * et vinctos suos non despéxit. 68:34 Albowiem Pan wysłuchał ubogich, * a więźniami swymi nie wzgardził. 68:34 For the Lord hath heard the poor: * and hath not despised his prisoners. 68:34 Quóniam exaudívit páuperes Dóminus: * et vinctos suos non despéxit. 68:34 Albowiem Pan wysłuchał ubogich, * a więźniami swymi nie wzgardził. 68:34 For the Lord hath heard the poor: * and hath not despised his prisoners.

68:35 Laudent illum cæli et terra, * mare et ómnia reptília in eis. 68:35 Niechaj Go chwalą niebiosa i ziemia, * morze i wszystek płaz na nich. 68:35 Let the heavens and the earth praise him; * the sea, and every thing that creepeth therein. 68:35 Laudent illum cæli et terra, * mare et ómnia reptília in eis. 68:35 Niechaj Go chwalą niebiosa i ziemia, * morze i wszystek płaz na nich. 68:35 Let the heavens and the earth praise him; * the sea, and every thing that creepeth therein.

68:36 Quóniam Deus salvam fáciet Sion: * et ædificabúntur civitátes Juda. 68:36 Albowiem Bóg zbawi Syjon * i będą zbudowane miasta Judy. 68:36 For God will save Sion, * and the cities of Juda shall be built up. 68:36 Quóniam Deus salvam fáciet Sion: * et ædificabúntur civitátes Juda. 68:36 Albowiem Bóg zbawi Syjon * i będą zbudowane miasta Judy. 68:36 For God will save Sion, * and the cities of Juda shall be built up.

68:36 Et inhabitábunt ibi, * et hereditáte acquírent eam. 68:36 I będą tam mieszkać * i dostaną go dziedzictwem. 68:36 And they shall dwell there, * and acquire it by inheritance. 68:36 Et inhabitábunt ibi, * et hereditáte acquírent eam. 68:36 I będą tam mieszkać * i dostaną go dziedzictwem. 68:36 And they shall dwell there, * and acquire it by inheritance.

68:37 Et semen servórum ejus possidébit eam: * et qui díligunt nomen ejus, habitábunt in ea. 68:37 I potomstwo sług Jego posiądzie go, * a którzy miłują imię Jego, będą na nim mieszkać. 68:37 And the seed of his servants shall possess it; * and they that love his name shall dwell therein. 68:37 Et semen servórum ejus possidébit eam: * et qui díligunt nomen ejus, habitábunt in ea. 68:37 I potomstwo sług Jego posiądzie go, * a którzy miłują imię Jego, będą na nim mieszkać. 68:37 And the seed of his servants shall possess it; * and they that love his name shall dwell therein.

Psalmus 69

69:2 Deus, in adjutórium meum inténde: * Dómine, ad adjuvándum me festína. 69:2 Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu, * Panie, pośpiesz się ku ratunkowi memu. 69:2 O God, come to my assistance; * O Lord, make haste to help me. 69:2 Deus, in adjutórium meum inténde: * Dómine, ad adjuvándum me festína. 69:2 Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu, * Panie, pośpiesz się ku ratunkowi memu. 69:2 O God, come to my assistance; * O Lord, make haste to help me.

69:3 Confundántur et revereántur, * qui quærunt ánimam meam. 69:3 Niechaj będą zawstydzeni i pohańbieni, * którzy szukają duszy mojej. 69:3 Let them be confounded and ashamed * that seek my soul: 69:3 Confundántur et revereántur, * qui quærunt ánimam meam. 69:3 Niechaj będą zawstydzeni i pohańbieni, * którzy szukają duszy mojej. 69:3 Let them be confounded and ashamed * that seek my soul:

69:4 Avertántur retrórsum, et erubéscant, * qui volunt mihi mala. 69:4 Niech się obrócą wstecz i niech się zawstydzą, * którzy mi chcą złego. 69:4 Let them be turned backward, and blush for shame * that desire evils to me: 69:4 Avertántur retrórsum, et erubéscant, * qui volunt mihi mala. 69:4 Niech się obrócą wstecz i niech się zawstydzą, * którzy mi chcą złego. 69:4 Let them be turned backward, and blush for shame * that desire evils to me:

69:4 Avertántur statim erubescéntes, * qui dicunt mihi: Euge, euge. 69:4 Niech się natychmiast obrócą wstydząc się, * którzy mi mówią: Ha. ha. 69:4 Let them be presently turned away blushing for shame * that say to me: ’T is well, ’t is well. 69:4 Avertántur statim erubescéntes, * qui dicunt mihi: Euge, euge. 69:4 Niech się natychmiast obrócą wstydząc się, * którzy mi mówią: Ha. ha. 69:4 Let them be presently turned away blushing for shame * that say to me: ’T is well, ’t is well.

69:5 Exsúltent et læténtur in te omnes qui quærunt te, * et dicant semper: Magnificétur Dóminus: qui díligunt salutáre tuum. 69:5 Niech się weselą i radują w Tobie wszyscy, którzy Cię szukają, * i niech zawsze mówią: Niechaj uwielbiony będzie Pan, którzy miłują zbawienie Twoje. 69:5 Let all that seek thee rejoice and be glad in thee; * and let such as love thy salvation say always: The Lord be magnified. 69:5 Exsúltent et læténtur in te omnes qui quærunt te, * et dicant semper: Magnificétur Dóminus: qui díligunt salutáre tuum. 69:5 Niech się weselą i radują w Tobie wszyscy, którzy Cię szukają, * i niech zawsze mówią: Niechaj uwielbiony będzie Pan, którzy miłują zbawienie Twoje. 69:5 Let all that seek thee rejoice and be glad in thee; * and let such as love thy salvation say always: The Lord be magnified.

69:6 Ego vero egénus, et pauper sum: * Deus, ádjuva me. 69:6 A ja jestem ubogi i żebrak, * Boże, wspomóż mię. 69:6 But I am needy and poor; * O God, help me. 69:6 Ego vero egénus, et pauper sum: * Deus, ádjuva me. 69:6 A ja jestem ubogi i żebrak, * Boże, wspomóż mię. 69:6 But I am needy and poor; * O God, help me.

69:6 Adjútor meus, et liberátor meus es tu: * Dómine, ne moréris. 69:6 Pomocnikiem moim i wybawicielem moim Ty jesteś, * Panie, nie zwlekaj. 69:6 Thou art my helper and my deliverer: * O Lord, make no delay. 69:6 Adjútor meus, et liberátor meus es tu: * Dómine, ne moréris. 69:6 Pomocnikiem moim i wybawicielem moim Ty jesteś, * Panie, nie zwlekaj. 69:6 Thou art my helper and my deliverer: * O Lord, make no delay.

Psalmus 70

70:1 In te, Dómine, sperávi, non confúndar in ætérnum: * in justítia tua líbera me, et éripe me. 70:1 W Tobie, Panie, pokładam nadzieję, niech nie będę zawstydzony na wieki: * w sprawiedliwości Twojej wybaw mię i wyrwij mię. 70:1 In thee, O Lord, I have hoped, let me never be put to confusion: * deliver me in thy justice, and rescue me. 70:1 In te, Dómine, sperávi, non confúndar in ætérnum: * in justítia tua líbera me, et éripe me. 70:1 W Tobie, Panie, pokładam nadzieję, niech nie będę zawstydzony na wieki: * w sprawiedliwości Twojej wybaw mię i wyrwij mię. 70:1 In thee, O Lord, I have hoped, let me never be put to confusion: * deliver me in thy justice, and rescue me.

70:2 Inclína ad me aurem tuam, * et salva me. 70:2 Nakłoń ku mnie ucha Twego * i zbaw mię. 70:2 Incline thy ear unto me, * and save me. 70:2 Inclína ad me aurem tuam, * et salva me. 70:2 Nakłoń ku mnie ucha Twego * i zbaw mię. 70:2 Incline thy ear unto me, * and save me.

70:3 Esto mihi in Deum protectórem, et in locum munítum: * ut salvum me fácias, 70:3 Bądź mi Bogiem obrońcą, miejscem obronnym, * abyś mię zbawił. 70:3 Be thou unto me a God, a protector, and a place of strength: * that thou mayst make me safe. 70:3 Esto mihi in Deum protectórem, et in locum munítum: * ut salvum me fácias, 70:3 Bądź mi Bogiem obrońcą, miejscem obronnym, * abyś mię zbawił. 70:3 Be thou unto me a God, a protector, and a place of strength: * that thou mayst make me safe.

70:3 Quóniam firmaméntum meum, * et refúgium meum es tu. 70:3 Albowiem twierdzą moją * i ucieczką moją Ty jesteś. 70:3 For thou art my firmament * and my refuge. 70:3 Quóniam firmaméntum meum, * et refúgium meum es tu. 70:3 Albowiem twierdzą moją * i ucieczką moją Ty jesteś. 70:3 For thou art my firmament * and my refuge.

70:4 Deus meus, éripe me de manu peccatóris, * et de manu contra legem agéntis et iníqui: 70:4 Boże mój, wyrwij mię z ręki grzesznika * i z ręki czyniącego przeciw prawu i bezbożnego: 70:4 Deliver me, O my God, out of the hand of the sinner, * and out of the hand of the transgressor of the law and of the unjust. 70:4 Deus meus, éripe me de manu peccatóris, * et de manu contra legem agéntis et iníqui: 70:4 Boże mój, wyrwij mię z ręki grzesznika * i z ręki czyniącego przeciw prawu i bezbożnego: 70:4 Deliver me, O my God, out of the hand of the sinner, * and out of the hand of the transgressor of the law and of the unjust.

70:5 Quóniam tu es patiéntia mea, Dómine: * Dómine, spes mea a juventúte mea. 70:5 Albowiem Ty jesteś cierpliwością moją, Panie, * Panie, nadziejo moja od młodości mojej. 70:5 For thou art my patience, O Lord: * my hope, O Lord, from my youth. 70:5 Quóniam tu es patiéntia mea, Dómine: * Dómine, spes mea a juventúte mea. 70:5 Albowiem Ty jesteś cierpliwością moją, Panie, * Panie, nadziejo moja od młodości mojej. 70:5 For thou art my patience, O Lord: * my hope, O Lord, from my youth.

70:6 In te confirmátus sum ex útero: * de ventre matris meæ tu es protéctor meus. 70:6 Na Tobie wspierałem się od żywota, * od łona matki mojej Tyś obrońcą moim. 70:6 By thee have I been confirmed from the womb: * from my mother’s womb thou art my protector. 70:6 In te confirmátus sum ex útero: * de ventre matris meæ tu es protéctor meus. 70:6 Na Tobie wspierałem się od żywota, * od łona matki mojej Tyś obrońcą moim. 70:6 By thee have I been confirmed from the womb: * from my mother’s womb thou art my protector.

70:7 In te cantátio mea semper: * tamquam prodígium factus sum multis: et tu adjútor fortis. 70:7 O Tobie śpiewanie moje zawsze: * jak dziwowiskiem stałem się dla wielu, bo Ty byłeś wspomożycielem mocnym. 70:7 Of thee shall I continually sing: * I am become unto many as a wonder, but thou art a strong helper. 70:7 In te cantátio mea semper: * tamquam prodígium factus sum multis: et tu adjútor fortis. 70:7 O Tobie śpiewanie moje zawsze: * jak dziwowiskiem stałem się dla wielu, bo Ty byłeś wspomożycielem mocnym. 70:7 Of thee shall I continually sing: * I am become unto many as a wonder, but thou art a strong helper.

70:8 Repleátur os meum laude, ut cantem glóriam tuam: * tota die magnitúdinem tuam. 70:8 Niechaj będą napełnione usta moje chwałą, abym śpiewał sławę Twoją, * cały dzień wielmożność Twoją. 70:8 Let my mouth be filled with praise, that I may sing thy glory; * thy greatness all the day long. 70:8 Repleátur os meum laude, ut cantem glóriam tuam: * tota die magnitúdinem tuam. 70:8 Niechaj będą napełnione usta moje chwałą, abym śpiewał sławę Twoją, * cały dzień wielmożność Twoją. 70:8 Let my mouth be filled with praise, that I may sing thy glory; * thy greatness all the day long.

70:9 Ne proícias me in témpore senectútis: * cum defécerit virtus mea, ne derelínquas me. 70:9 Nie odrzucaj mnie w czas starości, * gdy ustanie siła moja, nie opuszczaj mnie. 70:9 Cast me not off in the time of old age: * when my strength shall fail, do not thou forsake me. 70:9 Ne proícias me in témpore senectútis: * cum defécerit virtus mea, ne derelínquas me. 70:9 Nie odrzucaj mnie w czas starości, * gdy ustanie siła moja, nie opuszczaj mnie. 70:9 Cast me not off in the time of old age: * when my strength shall fail, do not thou forsake me.

70:10 Quia dixérunt inimíci mei mihi: * et qui custodiébant ánimam meam, consílium fecérunt in unum. 70:10 Albowiem mówili wrogowie moi przeciwko mnie, * a którzy czyhali na duszę moją, naradę uczynili razem. 70:10 For my enemies have spoken against me; * and they that watched my soul have consulted together, 70:10 Quia dixérunt inimíci mei mihi: * et qui custodiébant ánimam meam, consílium fecérunt in unum. 70:10 Albowiem mówili wrogowie moi przeciwko mnie, * a którzy czyhali na duszę moją, naradę uczynili razem. 70:10 For my enemies have spoken against me; * and they that watched my soul have consulted together,

70:11 Dicéntes: Deus derelíquit eum, persequímini, † et comprehéndite eum: * quia non est qui erípiat. 70:11 Mówiąc: Bóg go opuścił, gońcie i pojmajcie go, * bo nie masz, kto by wyrwał. 70:11 Saying: God hath forsaken him: pursue and take him, * for there is none to deliver him. 70:11 Dicéntes: Deus derelíquit eum, persequímini, † et comprehéndite eum: * quia non est qui erípiat. 70:11 Mówiąc: Bóg go opuścił, gońcie i pojmajcie go, * bo nie masz, kto by wyrwał. 70:11 Saying: God hath forsaken him: pursue and take him, * for there is none to deliver him.

70:12 Deus, ne elongéris a me: * Deus meus, in auxílium meum réspice. 70:12 Boże, nie oddalaj się ode mnie, * Boże mój spojrzyj ku pomocy mojej. 70:12 O God, be not thou far from me: * O my God, make haste to my help. 70:12 Deus, ne elongéris a me: * Deus meus, in auxílium meum réspice. 70:12 Boże, nie oddalaj się ode mnie, * Boże mój spojrzyj ku pomocy mojej. 70:12 O God, be not thou far from me: * O my God, make haste to my help.

70:13 Confundántur, et defíciant detrahéntes ánimæ meæ: * operiántur confusióne, et pudóre qui quærunt mala mihi. 70:13 Niech będą zawstydzeni i niech ustaną uwłaczający duszy mojej, * niech będą okryci hańbą i wstydem, którzy mi szukają złego. 70:13 Let them be confounded and come to nothing that detract my soul; * let them be covered with confusion and shame that seek my hurt. 70:13 Confundántur, et defíciant detrahéntes ánimæ meæ: * operiántur confusióne, et pudóre qui quærunt mala mihi. 70:13 Niech będą zawstydzeni i niech ustaną uwłaczający duszy mojej, * niech będą okryci hańbą i wstydem, którzy mi szukają złego. 70:13 Let them be confounded and come to nothing that detract my soul; * let them be covered with confusion and shame that seek my hurt.

70:14 Ego autem semper sperábo: * et adíciam super omnem laudem tuam. 70:14 A ja zawsze nadzieję mieć będę * i przyczynię się do wszystkiej chwały Twojej. 70:14 But I will always hope; * and will add to all thy praise. 70:14 Ego autem semper sperábo: * et adíciam super omnem laudem tuam. 70:14 A ja zawsze nadzieję mieć będę * i przyczynię się do wszystkiej chwały Twojej. 70:14 But I will always hope; * and will add to all thy praise.

70:15 Os meum annuntiábit justítiam tuam: * tota die salutáre tuum. 70:15 Usta moje opowiadać będą sprawiedliwość Twoją, * cały dzień zbawienie Twoje. 70:15 My mouth shall shew forth thy justice; * thy salvation all the day long. 70:15 Os meum annuntiábit justítiam tuam: * tota die salutáre tuum. 70:15 Usta moje opowiadać będą sprawiedliwość Twoją, * cały dzień zbawienie Twoje. 70:15 My mouth shall shew forth thy justice; * thy salvation all the day long.

70:16 Quóniam non cognóvi litteratúram, † introíbo in poténtias Dómini: * Dómine, memorábor justítiæ tuæ solíus. 70:16 Ponieważ w piśmie nie jestem biegły, wnijdę w możne sprawy Pańskie, * Panie, będę wspominał sprawiedliwość Twoją tylko. 70:16 Because I have not known learning, I will enter into the powers of the Lord: * O Lord, I will be mindful of thy justice alone. 70:16 Quóniam non cognóvi litteratúram, † introíbo in poténtias Dómini: * Dómine, memorábor justítiæ tuæ solíus. 70:16 Ponieważ w piśmie nie jestem biegły, wnijdę w możne sprawy Pańskie, * Panie, będę wspominał sprawiedliwość Twoją tylko. 70:16 Because I have not known learning, I will enter into the powers of the Lord: * O Lord, I will be mindful of thy justice alone.

70:17 Deus, docuísti me a juventúte mea: * et usque nunc pronuntiábo mirabília tua. 70:17 Boże, uczyłeś mię od młodości mojej, * i aż dotąd będę opowiadał cuda Twoje. 70:17 Thou hast taught me, O God, from my youth: * and till now I will declare thy wonderful works. 70:17 Deus, docuísti me a juventúte mea: * et usque nunc pronuntiábo mirabília tua. 70:17 Boże, uczyłeś mię od młodości mojej, * i aż dotąd będę opowiadał cuda Twoje. 70:17 Thou hast taught me, O God, from my youth: * and till now I will declare thy wonderful works.

70:18 Et usque in senéctam et sénium: * Deus, ne derelínquas me, 70:18 I aż do starości i sędziwości, * Boże, nie opuszczaj mnie: 70:18 And unto old age and grey hairs: * O God, forsake me not, 70:18 Et usque in senéctam et sénium: * Deus, ne derelínquas me, 70:18 I aż do starości i sędziwości, * Boże, nie opuszczaj mnie: 70:18 And unto old age and grey hairs: * O God, forsake me not,

70:18 Donec annúntiem brácchium tuum * generatióni omni, quæ ventúra est: 70:18 Aż opowiem ramię Twe * całemu pokoleniu, które ma przyjść. 70:18 Until I shew forth thy arm * to all the generation that is to come: 70:18 Donec annúntiem brácchium tuum * generatióni omni, quæ ventúra est: 70:18 Aż opowiem ramię Twe * całemu pokoleniu, które ma przyjść. 70:18 Until I shew forth thy arm * to all the generation that is to come:

70:19 Poténtiam tuam, et justítiam tuam, Deus, † usque in altíssima, quæ fecísti magnália: * Deus, quis símilis tibi? 70:19 Moc Twoja i sprawiedliwość Twoja, Boże, aż do wysokości, gdzie wielkie rzeczy uczyniłeś: * Boże, któż podobny Tobie? 70:19 Thy power, and thy justice, O God, even to the highest great things thou hast done: * O God, who is like to thee? 70:19 Poténtiam tuam, et justítiam tuam, Deus, † usque in altíssima, quæ fecísti magnália: * Deus, quis símilis tibi? 70:19 Moc Twoja i sprawiedliwość Twoja, Boże, aż do wysokości, gdzie wielkie rzeczy uczyniłeś: * Boże, któż podobny Tobie? 70:19 Thy power, and thy justice, O God, even to the highest great things thou hast done: * O God, who is like to thee?

70:20 Quantas ostendísti mihi tribulatiónes multas et malas: et convérsus vivificásti me: * et de abýssis terræ íterum reduxísti me: 70:20 Jak wiele złych ucisków ukazałeś mi, ale znowu ożywiłeś mię * i z przepaści ziemskich znowu mię wywiodłeś. 70:20 How great troubles hast thou shewn me, many and grievous: and turning thou hast brought me to life, * and hast brought me back again from the depths of the earth: 70:20 Quantas ostendísti mihi tribulatiónes multas et malas: et convérsus vivificásti me: * et de abýssis terræ íterum reduxísti me: 70:20 Jak wiele złych ucisków ukazałeś mi, ale znowu ożywiłeś mię * i z przepaści ziemskich znowu mię wywiodłeś. 70:20 How great troubles hast thou shewn me, many and grievous: and turning thou hast brought me to life, * and hast brought me back again from the depths of the earth:

70:21 Multiplicásti magnificéntiam tuam: * et convérsus consolátus es me. 70:21 Rozmnożyłeś wielmożność Twoją * i znowu mnie pocieszyłeś. 70:21 Thou hast multiplied thy magnificence; * and turning to me thou hast comforted me. 70:21 Multiplicásti magnificéntiam tuam: * et convérsus consolátus es me. 70:21 Rozmnożyłeś wielmożność Twoją * i znowu mnie pocieszyłeś. 70:21 Thou hast multiplied thy magnificence; * and turning to me thou hast comforted me.

70:22 Nam et ego confitébor tibi in vasis psalmi veritátem tuam: * Deus, psallam tibi in cíthara, Sanctus Israël. 70:22 Bo i ja wysławiać Cię będę na harfie, wyśpiewam prawdę Twoją Boże, * będę Ci grał na cytrze, Święty Izraela. 70:22 For I will also confess to thee thy truth with the instruments of psaltery: * O God, I will sing to thee with the harp, 70:22 Nam et ego confitébor tibi in vasis psalmi veritátem tuam: * Deus, psallam tibi in cíthara, Sanctus Israël. 70:22 Bo i ja wysławiać Cię będę na harfie, wyśpiewam prawdę Twoją Boże, * będę Ci grał na cytrze, Święty Izraela. 70:22 For I will also confess to thee thy truth with the instruments of psaltery: * O God, I will sing to thee with the harp,

70:23 Exsultábunt lábia mea cum cantávero tibi: * et ánima mea, quam redemísti. 70:23 Rozradują się wargi moje, kiedy Ci będę śpiewał, * i dusza moja, którą wykupiłeś. 70:23 My lips shall greatly rejoice, when I shall sing to thee; * and my soul which thou hast redeemed. 70:23 Exsultábunt lábia mea cum cantávero tibi: * et ánima mea, quam redemísti. 70:23 Rozradują się wargi moje, kiedy Ci będę śpiewał, * i dusza moja, którą wykupiłeś. 70:23 My lips shall greatly rejoice, when I shall sing to thee; * and my soul which thou hast redeemed.

70:24 Sed et lingua mea tota die meditábitur justítiam tuam: * cum confúsi et revériti fúerint, qui quærunt mala mihi. 70:24 Ale i język mój cały dzień będzie głosił sprawiedliwość Twoją, * kiedy zawstydzeni i pohańbieni będą, którzy szukają mej zguby. 70:24 Yea and my tongue shall meditate on thy justice all the day; * when they shall be confounded and put to shame that seek evils to me. 70:24 Sed et lingua mea tota die meditábitur justítiam tuam: * cum confúsi et revériti fúerint, qui quærunt mala mihi. 70:24 Ale i język mój cały dzień będzie głosił sprawiedliwość Twoją, * kiedy zawstydzeni i pohańbieni będą, którzy szukają mej zguby. 70:24 Yea and my tongue shall meditate on thy justice all the day; * when they shall be confounded and put to shame that seek evils to me.

Psalmus 71

71:2 Deus, judícium tuum regi da: * et justítiam tuam fílio regis: 71:2 Boże, daj sąd Twój królowi, * a sprawiedliwość Twoją synowi królewskiemu: 71:2 Give to the king thy judgment, O God: * and to the king’s son thy justice: 71:2 Deus, judícium tuum regi da: * et justítiam tuam fílio regis: 71:2 Boże, daj sąd Twój królowi, * a sprawiedliwość Twoją synowi królewskiemu: 71:2 Give to the king thy judgment, O God: * and to the king’s son thy justice:

71:2 Judicáre pópulum tuum in justítia, * et páuperes tuos in judício. 71:2 Aby sądził lud Twój w sprawiedliwości, * a ubogich Twych w rozsądku. 71:2 To judge thy people with justice, * and thy poor with judgment. 71:2 Judicáre pópulum tuum in justítia, * et páuperes tuos in judício. 71:2 Aby sądził lud Twój w sprawiedliwości, * a ubogich Twych w rozsądku. 71:2 To judge thy people with justice, * and thy poor with judgment.

71:3 Suscípiant montes pacem pópulo: * et colles justítiam. 71:3 Niech przyjmą góry pokój dla ludu, * a pagórki sprawiedliwość. 71:3 Let the mountains receive peace for the people: * and the hills justice. 71:3 Suscípiant montes pacem pópulo: * et colles justítiam. 71:3 Niech przyjmą góry pokój dla ludu, * a pagórki sprawiedliwość. 71:3 Let the mountains receive peace for the people: * and the hills justice.

71:4 Judicábit páuperes pópuli, et salvos fáciet fílios páuperum: * et humiliábit calumniatórem. 71:4 Będzie sądził ubogich z ludu i wybawi synów ubogich, * a poniży ciemiężyciela. 71:4 He shall judge the poor of the people, and he shall save the children of the poor: * and he shall humble the oppressor. 71:4 Judicábit páuperes pópuli, et salvos fáciet fílios páuperum: * et humiliábit calumniatórem. 71:4 Będzie sądził ubogich z ludu i wybawi synów ubogich, * a poniży ciemiężyciela. 71:4 He shall judge the poor of the people, and he shall save the children of the poor: * and he shall humble the oppressor.

71:5 Et permanébit cum sole, et ante lunam, * in generatióne et generatiónem. 71:5 I będzie trwał ze słońcem i przed księżycem, * z pokolenie na pokolenie. 71:5 And he shall continue with the sun, and before the moon, * throughout all generations. 71:5 Et permanébit cum sole, et ante lunam, * in generatióne et generatiónem. 71:5 I będzie trwał ze słońcem i przed księżycem, * z pokolenie na pokolenie. 71:5 And he shall continue with the sun, and before the moon, * throughout all generations.

71:6 Descéndet sicut plúvia in vellus: * et sicut stillicídia stillántia super terram. 71:6 Zstąpi jak deszcz na runo * i jak krople na ziemię kapiące. 71:6 He shall come down like rain upon the fleece; * and as showers falling gently upon the earth. 71:6 Descéndet sicut plúvia in vellus: * et sicut stillicídia stillántia super terram. 71:6 Zstąpi jak deszcz na runo * i jak krople na ziemię kapiące. 71:6 He shall come down like rain upon the fleece; * and as showers falling gently upon the earth.

71:7 Oriétur in diébus ejus justítia, et abundántia pacis: * donec auferátur luna. 71:7 Wzejdzie za dni jego sprawiedliwość i obfitość pokoju, * póki nie zginie księżyc. 71:7 In his days shall justice spring up, and abundance of peace, * till the moon be taken away. 71:7 Oriétur in diébus ejus justítia, et abundántia pacis: * donec auferátur luna. 71:7 Wzejdzie za dni jego sprawiedliwość i obfitość pokoju, * póki nie zginie księżyc. 71:7 In his days shall justice spring up, and abundance of peace, * till the moon be taken away.

71:8 Et dominábitur a mari usque ad mare: * et a flúmine usque ad términos orbis terrárum. 71:8 I będzie panował od morza aż do morza, * i od rzeki aż do krańców okręgu ziemi. 71:8 And he shall rule from sea to sea, * and from the river unto the ends of the earth. 71:8 Et dominábitur a mari usque ad mare: * et a flúmine usque ad términos orbis terrárum. 71:8 I będzie panował od morza aż do morza, * i od rzeki aż do krańców okręgu ziemi. 71:8 And he shall rule from sea to sea, * and from the river unto the ends of the earth.

71:9 Coram illo prócident Æthíopes: * et inimíci ejus terram lingent. 71:9 Przed nim będą padać Etiopowie, * a nieprzyjaciele jego ziemię lizać będą. 71:9 Before him the Ethiopians shall fall down: * and his enemies shall lick the ground. 71:9 Coram illo prócident Æthíopes: * et inimíci ejus terram lingent. 71:9 Przed nim będą padać Etiopowie, * a nieprzyjaciele jego ziemię lizać będą. 71:9 Before him the Ethiopians shall fall down: * and his enemies shall lick the ground.

71:10 Reges Tharsis, et ínsulæ múnera ófferent: * reges Árabum et Saba dona addúcent. 71:10 Królowie Tarszisz i wyspy przyniosą dary, * królowie Arabów i Saby przywiozą upominki. 71:10 The kings of Tharsis and the islands shall offer presents: * the kings of the Arabians and of Saba shall bring gifts: 71:10 Reges Tharsis, et ínsulæ múnera ófferent: * reges Árabum et Saba dona addúcent. 71:10 Królowie Tarszisz i wyspy przyniosą dary, * królowie Arabów i Saby przywiozą upominki. 71:10 The kings of Tharsis and the islands shall offer presents: * the kings of the Arabians and of Saba shall bring gifts:

71:11 Et adorábunt eum omnes reges terræ: * omnes gentes sérvient ei: 71:11 I będą mu się kłaniać wszyscy królowie ziemi, * wszystkie narody będą mu służyć. 71:11 And all kings of the earth shall adore him: * all nations shall serve him. 71:11 Et adorábunt eum omnes reges terræ: * omnes gentes sérvient ei: 71:11 I będą mu się kłaniać wszyscy królowie ziemi, * wszystkie narody będą mu służyć. 71:11 And all kings of the earth shall adore him: * all nations shall serve him.

71:12 Quia liberábit páuperem a poténte: * et páuperem, cui non erat adjútor. 71:12 Albowiem wyzwoli ubogiego od możnego, * i nędznego, który nie miał pomocnika. 71:12 For he shall deliver the poor from the mighty: * and the needy that had no helper. 71:12 Quia liberábit páuperem a poténte: * et páuperem, cui non erat adjútor. 71:12 Albowiem wyzwoli ubogiego od możnego, * i nędznego, który nie miał pomocnika. 71:12 For he shall deliver the poor from the mighty: * and the needy that had no helper.

71:13 Parcet páuperi et ínopi: * et ánimas páuperum salvas fáciet. 71:13 Oszczędzi ubogiego i nędzarza, * a dusze ubogich ocali. 71:13 He shall spare the poor and needy: * and he shall save the souls of the poor. 71:13 Parcet páuperi et ínopi: * et ánimas páuperum salvas fáciet. 71:13 Oszczędzi ubogiego i nędzarza, * a dusze ubogich ocali. 71:13 He shall spare the poor and needy: * and he shall save the souls of the poor.

71:14 Ex usúris et iniquitáte rédimet ánimas eórum: * et honorábile nomen eórum coram illo. 71:14 Od lichwy i nieuczciwości wykupi dusze ich, * a imię ich będzie we czci u niego. 71:14 He shall redeem their souls from usuries and iniquity: * and their names shall be honourable in his sight. 71:14 Ex usúris et iniquitáte rédimet ánimas eórum: * et honorábile nomen eórum coram illo. 71:14 Od lichwy i nieuczciwości wykupi dusze ich, * a imię ich będzie we czci u niego. 71:14 He shall redeem their souls from usuries and iniquity: * and their names shall be honourable in his sight.

71:15 Et vivet, et dábitur ei de auro Arábiæ, et adorábunt de ipso semper: * tota die benedícent ei. 71:15 I będzie żył, i dadzą mu ze złota Arabii, i będą zawsze kłaniać się dla niego, * cały dzień będą go błogosławić. 71:15 And he shall live, and to him shall be given of the gold of Arabia, for him they shall always adore: * they shall bless him all the day. 71:15 Et vivet, et dábitur ei de auro Arábiæ, et adorábunt de ipso semper: * tota die benedícent ei. 71:15 I będzie żył, i dadzą mu ze złota Arabii, i będą zawsze kłaniać się dla niego, * cały dzień będą go błogosławić. 71:15 And he shall live, and to him shall be given of the gold of Arabia, for him they shall always adore: * they shall bless him all the day.

71:16 Et erit firmaméntum in terra in summis móntium, superextollétur super Líbanum fructus ejus: * et florébunt de civitáte sicut fænum terræ. 71:16 I będzie utwierdzenie na ziemi, na wierzchu gór, podniesie się nad Liban urodzaj jej, * i rozkwitną się z miasta jako zioła polne. 71:16 And there shall be a firmament on the earth on the tops of mountains, above Libanus shall the fruit thereof be exalted: * and they of the city shall flourish like the grass of the earth. 71:16 Et erit firmaméntum in terra in summis móntium, superextollétur super Líbanum fructus ejus: * et florébunt de civitáte sicut fænum terræ. 71:16 I będzie utwierdzenie na ziemi, na wierzchu gór, podniesie się nad Liban urodzaj jej, * i rozkwitną się z miasta jako zioła polne. 71:16 And there shall be a firmament on the earth on the tops of mountains, above Libanus shall the fruit thereof be exalted: * and they of the city shall flourish like the grass of the earth.

71:17 Sit nomen ejus benedíctum in sǽcula: * ante solem pérmanet nomen ejus. 71:17 Niech będzie imię jego na wieki błogosławione, * przed słońcem trwa imię jego. 71:17 Let his name be blessed for evermore: * his name continueth before the sun. 71:17 Sit nomen ejus benedíctum in sǽcula: * ante solem pérmanet nomen ejus. 71:17 Niech będzie imię jego na wieki błogosławione, * przed słońcem trwa imię jego. 71:17 Let his name be blessed for evermore: * his name continueth before the sun.

71:17 Et benedicéntur in ipso omnes tribus terræ: * omnes gentes magnificábunt eum. 71:17 I będą w nim błogosławione wszystkie pokolenia ziemi, * wszystkie narody wielbić go będą. 71:17 And in him shall all the tribes of the earth be blessed: * all nations shall magnify him. 71:17 Et benedicéntur in ipso omnes tribus terræ: * omnes gentes magnificábunt eum. 71:17 I będą w nim błogosławione wszystkie pokolenia ziemi, * wszystkie narody wielbić go będą. 71:17 And in him shall all the tribes of the earth be blessed: * all nations shall magnify him.

71:18 Benedíctus Dóminus, Deus Israël, * qui facit mirabília solus: 71:18 Błogosławiony Pan, Bóg Izraela, * który sam czyni dziwy. 71:18 Blessed be the Lord, the God of Israel, * who alone doth wonderful things. 71:18 Benedíctus Dóminus, Deus Israël, * qui facit mirabília solus: 71:18 Błogosławiony Pan, Bóg Izraela, * który sam czyni dziwy. 71:18 Blessed be the Lord, the God of Israel, * who alone doth wonderful things.

71:19 Et benedíctum nomen majestátis ejus in ætérnum: * et replébitur majestáte ejus omnis terra: fiat, fiat. 71:19 I błogosławione imię majestatu Jego na wieki, * i będzie napełniona majestatem Jego wszystka ziemia. Stań się. Stań się. 71:19 And blessed be the name of his majesty for ever: * and the whole earth shall be filled with his majesty. So be it. So be it. 71:19 Et benedíctum nomen majestátis ejus in ætérnum: * et replébitur majestáte ejus omnis terra: fiat, fiat. 71:19 I błogosławione imię majestatu Jego na wieki, * i będzie napełniona majestatem Jego wszystka ziemia. Stań się. Stań się. 71:19 And blessed be the name of his majesty for ever: * and the whole earth shall be filled with his majesty. So be it. So be it.

Psalmus 72

72:1 Quam bonus Israël Deus, * his, qui recto sunt corde! 72:1 Jak dobry jest Bóg dla Izraela, * dla tych, którzy są prostego serca. 72:1 How good is God to Israel, * to them that are of a right heart! 72:1 Quam bonus Israël Deus, * his, qui recto sunt corde! 72:1 Jak dobry jest Bóg dla Izraela, * dla tych, którzy są prostego serca. 72:1 How good is God to Israel, * to them that are of a right heart!

72:2 Mei autem pæne moti sunt pedes: * pæne effúsi sunt gressus mei. 72:2 Ale moje nogi mało się nie potknęły, * mało nie poślizgnęły się kroki moje. 72:2 But my feet were almost moved; * my steps had wellnigh slipped. 72:2 Mei autem pæne moti sunt pedes: * pæne effúsi sunt gressus mei. 72:2 Ale moje nogi mało się nie potknęły, * mało nie poślizgnęły się kroki moje. 72:2 But my feet were almost moved; * my steps had wellnigh slipped.

72:3 Quia zelávi super iníquos, * pacem peccatórum videns. 72:3 Bo unosiłem się przeciw przewrotnym, * widząc pokój grzeszników. 72:3 Because I had a zeal on occasion of the wicked, * seeing the prosperity of sinners. 72:3 Quia zelávi super iníquos, * pacem peccatórum videns. 72:3 Bo unosiłem się przeciw przewrotnym, * widząc pokój grzeszników. 72:3 Because I had a zeal on occasion of the wicked, * seeing the prosperity of sinners.

72:4 Quia non est respéctus morti eórum: * et firmaméntum in plaga eórum. 72:4 Albowiem nie masz u nich względu na śmierć, * ani nie przedłuża się ich utrapienie. 72:4 For there is no regard to their death, * nor is there strength in their stripes. 72:4 Quia non est respéctus morti eórum: * et firmaméntum in plaga eórum. 72:4 Albowiem nie masz u nich względu na śmierć, * ani nie przedłuża się ich utrapienie. 72:4 For there is no regard to their death, * nor is there strength in their stripes.

72:5 In labóre hóminum non sunt, * et cum homínibus non flagellabúntur: 72:5 Nie masz ich w mozole ludzi * i z ludźmi nie będą karani. 72:5 They are not in the labour of men: * neither shall they be scourged like other men. 72:5 In labóre hóminum non sunt, * et cum homínibus non flagellabúntur: 72:5 Nie masz ich w mozole ludzi * i z ludźmi nie będą karani. 72:5 They are not in the labour of men: * neither shall they be scourged like other men.

72:6 Ídeo ténuit eos supérbia, * opérti sunt iniquitáte et impietáte sua. 72:6 Przeto objęła ich pycha, * okryli się nieprawością i niezbożnością swoją. 72:6 Therefore pride hath held them fast: * they are covered with their iniquity and their wickedness. 72:6 Ídeo ténuit eos supérbia, * opérti sunt iniquitáte et impietáte sua. 72:6 Przeto objęła ich pycha, * okryli się nieprawością i niezbożnością swoją. 72:6 Therefore pride hath held them fast: * they are covered with their iniquity and their wickedness.

72:7 Pródiit quasi ex ádipe iníquitas eórum: * transiérunt in afféctum cordis. 72:7 Wystąpiła jakby z tłustości nieprawość ich, * puścili się za żądzami serca. 72:7 Their iniquity hath come forth, as it were from fatness: * they have passed into the affection of the heart. 72:7 Pródiit quasi ex ádipe iníquitas eórum: * transiérunt in afféctum cordis. 72:7 Wystąpiła jakby z tłustości nieprawość ich, * puścili się za żądzami serca. 72:7 Their iniquity hath come forth, as it were from fatness: * they have passed into the affection of the heart.

72:8 Cogitavérunt, et locúti sunt nequítiam: * iniquitátem in excélso locúti sunt. 72:8 Myśleli i mówili złośliwie, * o nieprawości wyniośle mówili. 72:8 They have thought and spoken wickedness: * they have spoken iniquity on high. 72:8 Cogitavérunt, et locúti sunt nequítiam: * iniquitátem in excélso locúti sunt. 72:8 Myśleli i mówili złośliwie, * o nieprawości wyniośle mówili. 72:8 They have thought and spoken wickedness: * they have spoken iniquity on high.

72:9 Posuérunt in cælum os suum: * et lingua eórum transívit in terra. 72:9 Podnieśli ku niebu usta swoje, * a ich język przechodził po ziemi. 72:9 They have set their mouth against heaven: * and their tongue hath passed through the earth. 72:9 Posuérunt in cælum os suum: * et lingua eórum transívit in terra. 72:9 Podnieśli ku niebu usta swoje, * a ich język przechodził po ziemi. 72:9 They have set their mouth against heaven: * and their tongue hath passed through the earth.

72:10 Ídeo convertétur pópulus meus hic: * et dies pleni inveniéntur in eis. 72:10 Przeto i lud mój obróci się tutaj * i dni pełne znajdą się między nimi. 72:10 Therefore will my people return here * and full days shall be found in them. 72:10 Ídeo convertétur pópulus meus hic: * et dies pleni inveniéntur in eis. 72:10 Przeto i lud mój obróci się tutaj * i dni pełne znajdą się między nimi. 72:10 Therefore will my people return here * and full days shall be found in them.

72:11 Et dixérunt: Quómodo scit Deus, * et si est sciéntia in excélso? 72:11 I mówili: Jakże wie Bóg * i czy jest poznanie na wysokości? 72:11 And they said: How doth God know? * and is there knowledge in the most High? 72:11 Et dixérunt: Quómodo scit Deus, * et si est sciéntia in excélso? 72:11 I mówili: Jakże wie Bóg * i czy jest poznanie na wysokości? 72:11 And they said: How doth God know? * and is there knowledge in the most High?

72:12 Ecce, ipsi peccatóres, et abundántes in sǽculo, * obtinuérunt divítias. 72:12 Oto tacy są grzesznicy, a obfitują na świecie * i otrzymali bogactwa. 72:12 Behold these are sinners; and yet abounding in the world * they have obtained riches. 72:12 Ecce, ipsi peccatóres, et abundántes in sǽculo, * obtinuérunt divítias. 72:12 Oto tacy są grzesznicy, a obfitują na świecie * i otrzymali bogactwa. 72:12 Behold these are sinners; and yet abounding in the world * they have obtained riches.

72:13 Et dixi: Ergo sine causa justificávi cor meum, * et lavi inter innocéntes manus meas: 72:13 I rzekłem: A więc na próżno trzymałem w sprawiedliwości serce swe * i umywałem między niewinnymi ręce moje: 72:13 And I said: Then have I in vain justified my heart, * and washed my hands among the innocent. 72:13 Et dixi: Ergo sine causa justificávi cor meum, * et lavi inter innocéntes manus meas: 72:13 I rzekłem: A więc na próżno trzymałem w sprawiedliwości serce swe * i umywałem między niewinnymi ręce moje: 72:13 And I said: Then have I in vain justified my heart, * and washed my hands among the innocent.

72:14 Et fui flagellátus tota die, * et castigátio mea in matutínis. 72:14 I byłem biczowany cały dzień, * a karanie moje było co rana. 72:14 And I have been scourged all the day; * and my chastisement hath been in the mornings. 72:14 Et fui flagellátus tota die, * et castigátio mea in matutínis. 72:14 I byłem biczowany cały dzień, * a karanie moje było co rana. 72:14 And I have been scourged all the day; * and my chastisement hath been in the mornings.

72:15 Si dicébam: Narrábo sic: * ecce, natiónem filiórum tuórum reprobávi. 72:15 Gdybym powiedział: Tak mówić będę, * oto bym ród synów Twoich potępił. 72:15 If I said: I will speak thus; * behold I should condemn the generation of thy children. 72:15 Si dicébam: Narrábo sic: * ecce, natiónem filiórum tuórum reprobávi. 72:15 Gdybym powiedział: Tak mówić będę, * oto bym ród synów Twoich potępił. 72:15 If I said: I will speak thus; * behold I should condemn the generation of thy children.

72:16 Existimábam ut cognóscerem hoc, * labor est ante me: 72:16 Zastanowiłem się, aby to zrozumieć, * za trudne jest to dla mnie: 72:16 I studied that I might know this thing, * it is a labour in my sight: 72:16 Existimábam ut cognóscerem hoc, * labor est ante me: 72:16 Zastanowiłem się, aby to zrozumieć, * za trudne jest to dla mnie: 72:16 I studied that I might know this thing, * it is a labour in my sight:

72:17 Donec intrem in Sanctuárium Dei: * et intéllegam in novíssimis eórum. 72:17 Aż wnijdę do świątyni Bożej * i zrozumiem ich koniec. 72:17 Until I go into the sanctuary of God, * and understand concerning their last ends. 72:17 Donec intrem in Sanctuárium Dei: * et intéllegam in novíssimis eórum. 72:17 Aż wnijdę do świątyni Bożej * i zrozumiem ich koniec. 72:17 Until I go into the sanctuary of God, * and understand concerning their last ends.

72:18 Verúmtamen propter dolos posuísti eis: * dejecísti eos dum allevaréntur. 72:18 Bo zaprawdę dla zdrad nagotowałeś ich, * strąciłeś ich, gdy się podnosili. 72:18 But indeed for deceits thou hast put it to them: * when they were lifted up, thou hast cast them down. 72:18 Verúmtamen propter dolos posuísti eis: * dejecísti eos dum allevaréntur. 72:18 Bo zaprawdę dla zdrad nagotowałeś ich, * strąciłeś ich, gdy się podnosili. 72:18 But indeed for deceits thou hast put it to them: * when they were lifted up, thou hast cast them down.

72:19 Quómodo facti sunt in desolatiónem, súbito defecérunt: * periérunt propter iniquitátem suam. 72:19 Jakże są opuszczeni, ustali nagle: * zginęli dla nieprawości swojej. 72:19 How are they brought to desolation? they have suddenly ceased to be: * they have perished by reason of their iniquity. 72:19 Quómodo facti sunt in desolatiónem, súbito defecérunt: * periérunt propter iniquitátem suam. 72:19 Jakże są opuszczeni, ustali nagle: * zginęli dla nieprawości swojej. 72:19 How are they brought to desolation? they have suddenly ceased to be: * they have perished by reason of their iniquity.

72:20 Velut sómnium surgéntium, Dómine, * in civitáte tua imáginem ipsórum ad níhilum rédiges. 72:20 Jak sen u wstających, Panie, * w mieście Twym obraz ich wniwecz obrócisz. 72:20 As the dream of them that awake, O Lord; * so in thy city thou shalt bring their image to nothing. 72:20 Velut sómnium surgéntium, Dómine, * in civitáte tua imáginem ipsórum ad níhilum rédiges. 72:20 Jak sen u wstających, Panie, * w mieście Twym obraz ich wniwecz obrócisz. 72:20 As the dream of them that awake, O Lord; * so in thy city thou shalt bring their image to nothing.

72:21 Quia inflammátum est cor meum, et renes mei commutáti sunt: * et ego ad níhilum redáctus sum, et nescívi. 72:21 Bo się zapaliło serce moje i odmieniły się nerki moje, * a ja wniwecz obrócony byłem i nie wiedziałem. 72:21 For my heart hath been inflamed, and my reins have been changed: * and I am brought to nothing, and I knew not. 72:21 Quia inflammátum est cor meum, et renes mei commutáti sunt: * et ego ad níhilum redáctus sum, et nescívi. 72:21 Bo się zapaliło serce moje i odmieniły się nerki moje, * a ja wniwecz obrócony byłem i nie wiedziałem. 72:21 For my heart hath been inflamed, and my reins have been changed: * and I am brought to nothing, and I knew not.

72:23 Ut juméntum factus sum apud te: * et ego semper tecum. 72:23 Jak bydlę stałem się przed Tobą: * a ja zawsze z Tobą. 72:23 I am become as a beast before thee: * and I am always with thee. 72:23 Ut juméntum factus sum apud te: * et ego semper tecum. 72:23 Jak bydlę stałem się przed Tobą: * a ja zawsze z Tobą. 72:23 I am become as a beast before thee: * and I am always with thee.

72:24 Tenuísti manum déxteram meam: et in voluntáte tua deduxísti me, * et cum glória suscepísti me. 72:24 Ująłeś mię za prawą rękę moją: i według woli Twojej prowadziłeś mię, * i przyjąłeś mię z chwałą. 72:24 Thou hast held me by my right hand; and by thy will thou hast conducted me, * and with thy glory thou hast received me. 72:24 Tenuísti manum déxteram meam: et in voluntáte tua deduxísti me, * et cum glória suscepísti me. 72:24 Ująłeś mię za prawą rękę moją: i według woli Twojej prowadziłeś mię, * i przyjąłeś mię z chwałą. 72:24 Thou hast held me by my right hand; and by thy will thou hast conducted me, * and with thy glory thou hast received me.

72:25 Quid enim mihi est in cælo? * et a te quid vólui super terram? 72:25 Bo cóż ja mam w niebie? * Albo czego chciałem na ziemi oprócz Ciebie? 72:25 For what have I in heaven? * and besides thee what do I desire upon earth? 72:25 Quid enim mihi est in cælo? * et a te quid vólui super terram? 72:25 Bo cóż ja mam w niebie? * Albo czego chciałem na ziemi oprócz Ciebie? 72:25 For what have I in heaven? * and besides thee what do I desire upon earth?

72:26 Defécit caro mea, et cor meum: * Deus cordis mei, et pars mea Deus in ætérnum. 72:26 Ustało ciało moje i serce moje: * Boże serca mojego i części moja, Boże na wieki. 72:26 For thee my flesh and my heart hath fainted away: * thou art the God of my heart, and the God that is my portion for ever. 72:26 Defécit caro mea, et cor meum: * Deus cordis mei, et pars mea Deus in ætérnum. 72:26 Ustało ciało moje i serce moje: * Boże serca mojego i części moja, Boże na wieki. 72:26 For thee my flesh and my heart hath fainted away: * thou art the God of my heart, and the God that is my portion for ever.

72:27 Quia ecce, qui elóngant se a te, períbunt: * perdidísti omnes, qui fornicántur abs te. 72:27 Bo oto, którzy się oddalają od Ciebie, zginą, * zatraciłeś wszystkich, którzy cudzołożą z dala od Ciebie. 72:27 For behold they that go far from thee shall perish: * thou hast destroyed all them that are disloyal to thee. 72:27 Quia ecce, qui elóngant se a te, períbunt: * perdidísti omnes, qui fornicántur abs te. 72:27 Bo oto, którzy się oddalają od Ciebie, zginą, * zatraciłeś wszystkich, którzy cudzołożą z dala od Ciebie. 72:27 For behold they that go far from thee shall perish: * thou hast destroyed all them that are disloyal to thee.

72:28 Mihi autem adhærére Deo bonum est: * pónere in Dómino Deo spem meam: 72:28 Ale mnie dobrze jest trwać przy Bogu, * pokładać w Panu Bogu nadzieję moją: 72:28 But it is good for me to adhere to my God, * to put my hope in the Lord God: 72:28 Mihi autem adhærére Deo bonum est: * pónere in Dómino Deo spem meam: 72:28 Ale mnie dobrze jest trwać przy Bogu, * pokładać w Panu Bogu nadzieję moją: 72:28 But it is good for me to adhere to my God, * to put my hope in the Lord God:

72:28 Ut annúntiem omnes prædicatiónes tuas, * in portis fíliæ Sion. 72:28 Abym opowiadał wszystką chwałę Twoją * w bramach córki Syjońskiej. 72:28 That I may declare all thy praises, * in the gates of the daughter of Sion. 72:28 Ut annúntiem omnes prædicatiónes tuas, * in portis fíliæ Sion. 72:28 Abym opowiadał wszystką chwałę Twoją * w bramach córki Syjońskiej. 72:28 That I may declare all thy praises, * in the gates of the daughter of Sion.

Psalmus 73

73:1 Ut quid, Deus, repulísti in finem: * irátus est furor tuus super oves páscuæ tuæ? 73:1 Czemużeś, Boże, odegnał na zawsze, * rozgniewała się zapalczywość Twoja na owce pastwiska Twego? 73:1 O God, why hast thou cast us off unto the end: * why is thy wrath enkindled against the sheep of thy pasture? 73:1 Ut quid, Deus, repulísti in finem: * irátus est furor tuus super oves páscuæ tuæ? 73:1 Czemużeś, Boże, odegnał na zawsze, * rozgniewała się zapalczywość Twoja na owce pastwiska Twego? 73:1 O God, why hast thou cast us off unto the end: * why is thy wrath enkindled against the sheep of thy pasture?

73:2 Memor esto congregatiónis tuæ, * quam possedísti ab inítio. 73:2 Wspomnij na zgromadzenie Twoje, * które posiadłeś od początku. 73:2 Remember thy congregation, * which thou hast possessed from the beginning. 73:2 Memor esto congregatiónis tuæ, * quam possedísti ab inítio. 73:2 Wspomnij na zgromadzenie Twoje, * które posiadłeś od początku. 73:2 Remember thy congregation, * which thou hast possessed from the beginning.

73:2 Redemísti virgam hereditátis tuæ: * mons Sion, in quo habitásti in eo. 73:2 Odkupiłeś pręt dziedzictwa Twego, * górę Syjon, na której zamieszkałeś. 73:2 The sceptre of thy inheritance which thou hast redeemed: * mount Sion in which thou hast dwelt. 73:2 Redemísti virgam hereditátis tuæ: * mons Sion, in quo habitásti in eo. 73:2 Odkupiłeś pręt dziedzictwa Twego, * górę Syjon, na której zamieszkałeś. 73:2 The sceptre of thy inheritance which thou hast redeemed: * mount Sion in which thou hast dwelt.

73:3 Leva manus tuas in supérbias eórum in finem: * quanta malignátus est inimícus in sancto! 73:3 Podnieś ręce Twoje na pychę ich do końca, * jak wiele złego uczynił nieprzyjaciel w świątyni! 73:3 Lift up thy hands against their pride unto the end; * see what things the enemy hath done wickedly in the sanctuary. 73:3 Leva manus tuas in supérbias eórum in finem: * quanta malignátus est inimícus in sancto! 73:3 Podnieś ręce Twoje na pychę ich do końca, * jak wiele złego uczynił nieprzyjaciel w świątyni! 73:3 Lift up thy hands against their pride unto the end; * see what things the enemy hath done wickedly in the sanctuary.

73:4 Et gloriáti sunt qui odérunt te: * in médio solemnitátis tuæ. 73:4 I chlubili się, którzy Cię nienawidzą * wpośród święta uroczystego Twego. 73:4 And they that hate thee have made their boasts, * in the midst of thy solemnity. 73:4 Et gloriáti sunt qui odérunt te: * in médio solemnitátis tuæ. 73:4 I chlubili się, którzy Cię nienawidzą * wpośród święta uroczystego Twego. 73:4 And they that hate thee have made their boasts, * in the midst of thy solemnity.

73:5 Posuérunt signa sua, signa: * et non cognovérunt sicut in éxitu super summum. 73:5 Postawili znaki swoje jako trofea, * a nie poznali jak na bramie na szczycie. 73:5 They have set up their ensigns for signs, * and they knew not both in the going out and on the highest top. 73:5 Posuérunt signa sua, signa: * et non cognovérunt sicut in éxitu super summum. 73:5 Postawili znaki swoje jako trofea, * a nie poznali jak na bramie na szczycie. 73:5 They have set up their ensigns for signs, * and they knew not both in the going out and on the highest top.

73:6 Quasi in silva lignórum secúribus excidérunt jánuas ejus in idípsum: * in secúri et áscia dejecérunt eam. 73:6 Jak w lesie drzew siekierami wyrąbali drzwi Jego razem, * toporem i siekierą obalili je. 73:6 As with axes in a wood of trees, they have cut down at once the gates thereof, * with axe and hatchet they have brought it down. 73:6 Quasi in silva lignórum secúribus excidérunt jánuas ejus in idípsum: * in secúri et áscia dejecérunt eam. 73:6 Jak w lesie drzew siekierami wyrąbali drzwi Jego razem, * toporem i siekierą obalili je. 73:6 As with axes in a wood of trees, they have cut down at once the gates thereof, * with axe and hatchet they have brought it down.

73:7 Incendérunt igni Sanctuárium tuum: * in terra polluérunt tabernáculum nóminis tui. 73:7 Spalili ogniem świątynię Twą, * na ziemi splugawili przybytek imienia Twego. 73:7 They have set fire to thy sanctuary: * they have defiled the dwelling place of thy name on the earth. 73:7 Incendérunt igni Sanctuárium tuum: * in terra polluérunt tabernáculum nóminis tui. 73:7 Spalili ogniem świątynię Twą, * na ziemi splugawili przybytek imienia Twego. 73:7 They have set fire to thy sanctuary: * they have defiled the dwelling place of thy name on the earth.

73:8 Dixérunt in corde suo cognátio eórum simul: * Quiéscere faciámus omnes dies festos Dei a terra. 73:8 Mówili w sercu swoim, rodzaj ich razem: * Uczyńmy, żeby ustały wszystkie święta Boże na ziemi. 73:8 They said in their heart, the whole kindred of them together: * Let us abolish all the festival days of God from the land. 73:8 Dixérunt in corde suo cognátio eórum simul: * Quiéscere faciámus omnes dies festos Dei a terra. 73:8 Mówili w sercu swoim, rodzaj ich razem: * Uczyńmy, żeby ustały wszystkie święta Boże na ziemi. 73:8 They said in their heart, the whole kindred of them together: * Let us abolish all the festival days of God from the land.

73:9 Signa nostra non vídimus, jam non est prophéta: * et nos non cognóscet ámplius. 73:9 Znaków naszych nie widzieliśmy, już nie masz proroka * i już nas więcej nie pozna. 73:9 Our signs we have not seen, there is now no prophet: * and he will know us no more. 73:9 Signa nostra non vídimus, jam non est prophéta: * et nos non cognóscet ámplius. 73:9 Znaków naszych nie widzieliśmy, już nie masz proroka * i już nas więcej nie pozna. 73:9 Our signs we have not seen, there is now no prophet: * and he will know us no more.

73:10 Úsquequo, Deus, improperábit inimícus: * irrítat adversárius nomen tuum in finem? 73:10 Dokądże, Boże, nieprzyjaciel urągać będzie? * Czyż ma przeciwnik drażnić imię Twe do końca? 73:10 How long, O God, shall the enemy reproach: * is the adversary to provoke thy name for ever? 73:10 Úsquequo, Deus, improperábit inimícus: * irrítat adversárius nomen tuum in finem? 73:10 Dokądże, Boże, nieprzyjaciel urągać będzie? * Czyż ma przeciwnik drażnić imię Twe do końca? 73:10 How long, O God, shall the enemy reproach: * is the adversary to provoke thy name for ever?

73:11 Ut quid avértis manum tuam, et déxteram tuam, * de médio sinu tuo in finem? 73:11 Czemuż odwracasz rękę Twoją i prawicę Twoją * spośród łona Twego do końca? 73:11 Why dost thou turn away thy hand: and thy right hand * out of the midst of thy bosom for ever? 73:11 Ut quid avértis manum tuam, et déxteram tuam, * de médio sinu tuo in finem? 73:11 Czemuż odwracasz rękę Twoją i prawicę Twoją * spośród łona Twego do końca? 73:11 Why dost thou turn away thy hand: and thy right hand * out of the midst of thy bosom for ever?

73:12 Deus autem Rex noster ante sǽcula: * operátus est salútem in médio terræ. 73:12 Ale Bóg, król nasz przed wiekami, * sprawił zbawienie pośród ziemi. 73:12 But God is our king before ages: * he hath wrought salvation in the midst of the earth. 73:12 Deus autem Rex noster ante sǽcula: * operátus est salútem in médio terræ. 73:12 Ale Bóg, król nasz przed wiekami, * sprawił zbawienie pośród ziemi. 73:12 But God is our king before ages: * he hath wrought salvation in the midst of the earth.

73:13 Tu confirmásti in virtúte tua mare: * contribulásti cápita dracónum in aquis. 73:13 Ty utwierdziłeś mocą Twoją morze, * pokruszyłeś głowy smoków w wodach. 73:13 Thou by thy strength didst make the sea firm: * thou didst crush the heads of the dragons in the waters. 73:13 Tu confirmásti in virtúte tua mare: * contribulásti cápita dracónum in aquis. 73:13 Ty utwierdziłeś mocą Twoją morze, * pokruszyłeś głowy smoków w wodach. 73:13 Thou by thy strength didst make the sea firm: * thou didst crush the heads of the dragons in the waters.

73:14 Tu confregísti cápita dracónis: * dedísti eum escam pópulis Æthíopum. 73:14 Ty starłeś głowy smokowi, * dałeś Go na pokarm ludom Etiopii. 73:14 Thou hast broken the heads of the dragon: * thou hast given him to be meat for the people of the Ethiopians. 73:14 Tu confregísti cápita dracónis: * dedísti eum escam pópulis Æthíopum. 73:14 Ty starłeś głowy smokowi, * dałeś Go na pokarm ludom Etiopii. 73:14 Thou hast broken the heads of the dragon: * thou hast given him to be meat for the people of the Ethiopians.

73:15 Tu dirupísti fontes, et torréntes: * tu siccásti flúvios Ethan. 73:15 Ty otworzyłeś źródła i potoki, * Ty wysuszyłeś rzeki Etan. 73:15 Thou hast broken up the fountains and the torrents: * thou hast dried up the Ethan rivers. 73:15 Tu dirupísti fontes, et torréntes: * tu siccásti flúvios Ethan. 73:15 Ty otworzyłeś źródła i potoki, * Ty wysuszyłeś rzeki Etan. 73:15 Thou hast broken up the fountains and the torrents: * thou hast dried up the Ethan rivers.

73:16 Tuus est dies, et tua est nox: * tu fabricátus es auróram et solem. 73:16 Twój jest dzień i Twoja jest noc, * Ty utworzyłeś zorzę i słońce. 73:16 Thine is the day, and thine is the night: * thou hast made the morning light and the sun. 73:16 Tuus est dies, et tua est nox: * tu fabricátus es auróram et solem. 73:16 Twój jest dzień i Twoja jest noc, * Ty utworzyłeś zorzę i słońce. 73:16 Thine is the day, and thine is the night: * thou hast made the morning light and the sun.

73:17 Tu fecísti omnes términos terræ: * æstátem et ver tu plasmásti ea. 73:17 Ty uczyniłeś wszystkie granice ziemi, * lato i wiosnę Ty sprawiłeś. 73:17 Thou hast made all the borders of the earth: * the summer and the spring were formed by thee. 73:17 Tu fecísti omnes términos terræ: * æstátem et ver tu plasmásti ea. 73:17 Ty uczyniłeś wszystkie granice ziemi, * lato i wiosnę Ty sprawiłeś. 73:17 Thou hast made all the borders of the earth: * the summer and the spring were formed by thee.

73:18 Memor esto hujus, inimícus improperávit Dómino: * et pópulus insípiens incitávit nomen tuum. 73:18 Pamiętaj na to, nieprzyjaciel urągał Panu, * a lud bezrozumny drażnił imię Twoje. 73:18 Remember this, the enemy hath reproached the Lord: * and a foolish people hath provoked thy name. 73:18 Memor esto hujus, inimícus improperávit Dómino: * et pópulus insípiens incitávit nomen tuum. 73:18 Pamiętaj na to, nieprzyjaciel urągał Panu, * a lud bezrozumny drażnił imię Twoje. 73:18 Remember this, the enemy hath reproached the Lord: * and a foolish people hath provoked thy name.

73:19 Ne tradas béstiis ánimas confiténtes tibi, * et ánimas páuperum tuórum ne obliviscáris in finem. 73:19 Nie wydawaj zwierzętom dusz wyznających Ciebie, * i dusz ubogich Twoich nie zapominaj do końca. 73:19 Deliver not up to beasts the souls that confess to thee: * and forget not to the end the souls of thy poor. 73:19 Ne tradas béstiis ánimas confiténtes tibi, * et ánimas páuperum tuórum ne obliviscáris in finem. 73:19 Nie wydawaj zwierzętom dusz wyznających Ciebie, * i dusz ubogich Twoich nie zapominaj do końca. 73:19 Deliver not up to beasts the souls that confess to thee: * and forget not to the end the souls of thy poor.

73:20 Réspice in testaméntum tuum: * quia repléti sunt, qui obscuráti sunt terræ dómibus iniquitátum. 73:20 Wejrzyj na przymierze Twoje, * albowiem najpodlejsi posiedli na ziemi pełno domów nieprawości. 73:20 Have regard to thy covenant: * for they that are the obscure of the earth have been filled with dwellings of iniquity. 73:20 Réspice in testaméntum tuum: * quia repléti sunt, qui obscuráti sunt terræ dómibus iniquitátum. 73:20 Wejrzyj na przymierze Twoje, * albowiem najpodlejsi posiedli na ziemi pełno domów nieprawości. 73:20 Have regard to thy covenant: * for they that are the obscure of the earth have been filled with dwellings of iniquity.

73:21 Ne avertátur húmilis factus confúsus: * pauper et inops laudábunt nomen tuum. 73:21 Niech się nie wraca nędzny zawstydzony, * ubogi i niedostatni będą chwalić imię Twoje. 73:21 Let not the humble be turned away with confusion: * the poor and needy shall praise thy name. 73:21 Ne avertátur húmilis factus confúsus: * pauper et inops laudábunt nomen tuum. 73:21 Niech się nie wraca nędzny zawstydzony, * ubogi i niedostatni będą chwalić imię Twoje. 73:21 Let not the humble be turned away with confusion: * the poor and needy shall praise thy name.

73:22 Exsúrge, Deus, júdica causam tuam: * memor esto improperiórum tuórum, eórum quæ ab insipiénte sunt tota die. 73:22 Powstań Boże, rozsądź sprawę Twoją, * pomnij na zniewagi Twoje, te, które się dzieją od głupiego cały dzień. 73:22 Arise, O God, judge thy own cause: * remember thy reproaches with which the foolish man hath reproached thee all the day. 73:22 Exsúrge, Deus, júdica causam tuam: * memor esto improperiórum tuórum, eórum quæ ab insipiénte sunt tota die. 73:22 Powstań Boże, rozsądź sprawę Twoją, * pomnij na zniewagi Twoje, te, które się dzieją od głupiego cały dzień. 73:22 Arise, O God, judge thy own cause: * remember thy reproaches with which the foolish man hath reproached thee all the day.

73:23 Ne obliviscáris voces inimicórum tuórum: * supérbia eórum, qui te odérunt, ascéndit semper. 73:23 Nie zapominaj głosów nieprzyjaciół Twoich: * pycha tych, którzy Cię nienawidzą, zawsze idzie ku górze. 73:23 Forget not the voices of thy enemies: * the pride of them that hate thee ascendeth continually. 73:23 Ne obliviscáris voces inimicórum tuórum: * supérbia eórum, qui te odérunt, ascéndit semper. 73:23 Nie zapominaj głosów nieprzyjaciół Twoich: * pycha tych, którzy Cię nienawidzą, zawsze idzie ku górze. 73:23 Forget not the voices of thy enemies: * the pride of them that hate thee ascendeth continually.

Psalmus 74

74:2 Confitébimur tibi, Deus: * confitébimur, et invocábimus nomen tuum. 74:2 Sławić Cię będziemy, Boże, * sławić będziemy i wzywać imienia Twego. 74:2 We will praise thee, O God: * we will praise, and we will call upon thy name. 74:2 Confitébimur tibi, Deus: * confitébimur, et invocábimus nomen tuum. 74:2 Sławić Cię będziemy, Boże, * sławić będziemy i wzywać imienia Twego. 74:2 We will praise thee, O God: * we will praise, and we will call upon thy name.

74:3 Narrábimus mirabília tua: * cum accépero tempus, ego justítias judicábo. 74:3 Opowiadać będziemy o Twoich cudach: * gdy obiorę czas, ja ze sprawiedliwością sądzić będę. 74:3 We will relate thy wondrous works: * when I shall take a time, I will judge justices. 74:3 Narrábimus mirabília tua: * cum accépero tempus, ego justítias judicábo. 74:3 Opowiadać będziemy o Twoich cudach: * gdy obiorę czas, ja ze sprawiedliwością sądzić będę. 74:3 We will relate thy wondrous works: * when I shall take a time, I will judge justices.

74:4 Liquefácta est terra, et omnes qui hábitant in ea: * ego confirmávi colúmnas ejus. 74:4 Roztopiła się ziemia i wszyscy, którzy mieszkają na niej, * ja jej filary umocniłem. 74:4 The earth is melted, and all that dwell therein: * I have established the pillars thereof. 74:4 Liquefácta est terra, et omnes qui hábitant in ea: * ego confirmávi colúmnas ejus. 74:4 Roztopiła się ziemia i wszyscy, którzy mieszkają na niej, * ja jej filary umocniłem. 74:4 The earth is melted, and all that dwell therein: * I have established the pillars thereof.

74:5 Dixi iníquis: Nolíte iníque ágere: * et delinquéntibus: Nolíte exaltáre cornu: 74:5 Mówiłem nieprawym: Nie czyńcie nieprawości, * a występnym: Nie podnoście rogu. 74:5 I said to the wicked: Do not act wickedly: * and to the sinners: Lift not up the horn. 74:5 Dixi iníquis: Nolíte iníque ágere: * et delinquéntibus: Nolíte exaltáre cornu: 74:5 Mówiłem nieprawym: Nie czyńcie nieprawości, * a występnym: Nie podnoście rogu. 74:5 I said to the wicked: Do not act wickedly: * and to the sinners: Lift not up the horn.

74:6 Nolíte extóllere in altum cornu vestrum: * nolíte loqui advérsus Deum iniquitátem. 74:6 Nie podnoście ku górze rogu waszego, * nie mówcie przeciw Bogu nieprawości. 74:6 Lift not up your horn on high: * speak not iniquity against God. 74:6 Nolíte extóllere in altum cornu vestrum: * nolíte loqui advérsus Deum iniquitátem. 74:6 Nie podnoście ku górze rogu waszego, * nie mówcie przeciw Bogu nieprawości. 74:6 Lift not up your horn on high: * speak not iniquity against God.

74:7 Quia neque ab Oriénte, neque ab Occidénte, neque a desértis móntibus: * quóniam Deus judex est. 74:7 Bo ani od wschodu ani od zachodu, ani od pustynnych gór: * albowiem Bóg jest sędzią. 74:7 For neither from the east, nor from the west, nor from the desert hills: * for God is the judge. 74:7 Quia neque ab Oriénte, neque ab Occidénte, neque a desértis móntibus: * quóniam Deus judex est. 74:7 Bo ani od wschodu ani od zachodu, ani od pustynnych gór: * albowiem Bóg jest sędzią. 74:7 For neither from the east, nor from the west, nor from the desert hills: * for God is the judge.

74:8 Hunc humíliat, et hunc exáltat: * quia calix in manu Dómini vini meri plenus misto. 74:8 Tego poniża, a owego podwyższa: * bo w ręce Pańskiej jest kielich wina szczerego, pełen zmieszania. 74:8 One he putteth down, and another he lifteth up: * for in the hand of the Lord there is a cup of strong wine full of mixture. 74:8 Hunc humíliat, et hunc exáltat: * quia calix in manu Dómini vini meri plenus misto. 74:8 Tego poniża, a owego podwyższa: * bo w ręce Pańskiej jest kielich wina szczerego, pełen zmieszania. 74:8 One he putteth down, and another he lifteth up: * for in the hand of the Lord there is a cup of strong wine full of mixture.

74:9 Et inclinávit ex hoc in hoc: verúmtamen fæx ejus non est exinaníta: * bibent omnes peccatóres terræ. 74:9 I nachylił tu i tam, wszakże osad jego nie wylał się: * będą pić wszyscy grzesznicy ziemi. 74:9 And he hath poured it out from this to that: but the dregs thereof are not emptied: * all the sinners of the earth shall drink. 74:9 Et inclinávit ex hoc in hoc: verúmtamen fæx ejus non est exinaníta: * bibent omnes peccatóres terræ. 74:9 I nachylił tu i tam, wszakże osad jego nie wylał się: * będą pić wszyscy grzesznicy ziemi. 74:9 And he hath poured it out from this to that: but the dregs thereof are not emptied: * all the sinners of the earth shall drink.

74:10 Ego autem annuntiábo in sǽculum: * cantábo Deo Jacob. 74:10 A ja będę opowiadał na wieki, * będę śpiewał Bogu Jakubowemu. 74:10 But I will declare for ever: * I will sing to the God of Jacob. 74:10 Ego autem annuntiábo in sǽculum: * cantábo Deo Jacob. 74:10 A ja będę opowiadał na wieki, * będę śpiewał Bogu Jakubowemu. 74:10 But I will declare for ever: * I will sing to the God of Jacob.

74:11 Et ómnia córnua peccatórum confríngam: * et exaltabúntur córnua justi. 74:11 I wszystkie rogi grzeszników połamię, * a rogi sprawiedliwego będą wywyższone. 74:11 And I will break all the horns of sinners: * but the horns of the just shall be exalted. 74:11 Et ómnia córnua peccatórum confríngam: * et exaltabúntur córnua justi. 74:11 I wszystkie rogi grzeszników połamię, * a rogi sprawiedliwego będą wywyższone. 74:11 And I will break all the horns of sinners: * but the horns of the just shall be exalted.

Psalmus 75

75:2 Notus in Judǽa Deus: * in Israël magnum nomen ejus. 75:2 Znany jest Bóg w Judzie, * w Izraelu wielkie jest imię Jego. 75:2 In Judea God is known: * his name is great in Israel. 75:2 Notus in Judǽa Deus: * in Israël magnum nomen ejus. 75:2 Znany jest Bóg w Judzie, * w Izraelu wielkie jest imię Jego. 75:2 In Judea God is known: * his name is great in Israel.

75:3 Et factus est in pace locus ejus: * et habitátio ejus in Sion. 75:3 I stało się w pokoju miejsce Jego, * i mieszkanie Jego na Syjonie. 75:3 And his place is in peace: * and his abode in Sion: 75:3 Et factus est in pace locus ejus: * et habitátio ejus in Sion. 75:3 I stało się w pokoju miejsce Jego, * i mieszkanie Jego na Syjonie. 75:3 And his place is in peace: * and his abode in Sion:

75:4 Ibi confrégit poténtias árcuum, * scutum, gládium, et bellum. 75:4 Tam połamał potęgę łuków, * tarczę, miecz i wojnę. 75:4 There hath he broken the powers of bows, * the shield, the sword, and the battle. 75:4 Ibi confrégit poténtias árcuum, * scutum, gládium, et bellum. 75:4 Tam połamał potęgę łuków, * tarczę, miecz i wojnę. 75:4 There hath he broken the powers of bows, * the shield, the sword, and the battle.

75:5 Illúminans tu mirabíliter a móntibus ætérnis: * turbáti sunt omnes insipiéntes corde. 75:5 Zajaśniałeś cudownie z gór wiekuistych: * strwożyli się wszyscy głupiego serca. 75:5 Thou enlightenest wonderfully from the everlasting hills. * All the foolish of heart were troubled. 75:5 Illúminans tu mirabíliter a móntibus ætérnis: * turbáti sunt omnes insipiéntes corde. 75:5 Zajaśniałeś cudownie z gór wiekuistych: * strwożyli się wszyscy głupiego serca. 75:5 Thou enlightenest wonderfully from the everlasting hills. * All the foolish of heart were troubled.

75:6 Dormiérunt somnum suum: * et nihil invenérunt omnes viri divitiárum in mánibus suis. 75:6 Zasnęli snem swoim * i nic nie znaleźli wszyscy bogaci mężowie w rękach swoich. 75:6 They have slept their sleep; * and all the men of riches have found nothing in their hands. 75:6 Dormiérunt somnum suum: * et nihil invenérunt omnes viri divitiárum in mánibus suis. 75:6 Zasnęli snem swoim * i nic nie znaleźli wszyscy bogaci mężowie w rękach swoich. 75:6 They have slept their sleep; * and all the men of riches have found nothing in their hands.

75:7 Ab increpatióne tua, Deus Jacob, * dormitavérunt qui ascendérunt equos. 75:7 Od łajania Twego, Boże Jakuba, * posnęli ci, co wsiedli na konie. 75:7 At thy rebuke, O God of Jacob, * they have all slumbered that mounted on horseback. 75:7 Ab increpatióne tua, Deus Jacob, * dormitavérunt qui ascendérunt equos. 75:7 Od łajania Twego, Boże Jakuba, * posnęli ci, co wsiedli na konie. 75:7 At thy rebuke, O God of Jacob, * they have all slumbered that mounted on horseback.

75:8 Tu terríbilis es, et quis resístet tibi? * ex tunc ira tua. 75:8 Ty jesteś straszliwy i któż się sprzeciwi Tobie * w chwili gniewu Twego? 75:8 Thou art terrible, and who shall resist thee? * from that time thy wrath. 75:8 Tu terríbilis es, et quis resístet tibi? * ex tunc ira tua. 75:8 Ty jesteś straszliwy i któż się sprzeciwi Tobie * w chwili gniewu Twego? 75:8 Thou art terrible, and who shall resist thee? * from that time thy wrath.

75:9 De cælo audítum fecísti judícium: * terra trémuit et quiévit, 75:9 Z nieba ogłosiłeś sąd: * ziemia zadrżała i umilkła. 75:9 Thou hast caused judgment to be heard from heaven: * the earth trembled and was still, 75:9 De cælo audítum fecísti judícium: * terra trémuit et quiévit, 75:9 Z nieba ogłosiłeś sąd: * ziemia zadrżała i umilkła. 75:9 Thou hast caused judgment to be heard from heaven: * the earth trembled and was still,

75:10 Cum exsúrgeret in judícium Deus, * ut salvos fáceret omnes mansuétos terræ. 75:10 Gdy powstał Bóg na sąd, * aby wybawić wszystkich cichych ziemi. 75:10 When God arose in judgment, * to save all the meek of the earth. 75:10 Cum exsúrgeret in judícium Deus, * ut salvos fáceret omnes mansuétos terræ. 75:10 Gdy powstał Bóg na sąd, * aby wybawić wszystkich cichych ziemi. 75:10 When God arose in judgment, * to save all the meek of the earth.

75:11 Quóniam cogitátio hóminis confitébitur tibi: * et relíquiæ cogitatiónis diem festum agent tibi. 75:11 Bo myśl człowieka będzie sławić Ciebie, * a resztki myśli będą Ci świętować. 75:11 For the thought of man shall give praise to thee: * and the remainders of the thought shall keep holiday to thee. 75:11 Quóniam cogitátio hóminis confitébitur tibi: * et relíquiæ cogitatiónis diem festum agent tibi. 75:11 Bo myśl człowieka będzie sławić Ciebie, * a resztki myśli będą Ci świętować. 75:11 For the thought of man shall give praise to thee: * and the remainders of the thought shall keep holiday to thee.

75:12 Vovéte, et réddite Dómino, Deo vestro: * omnes, qui in circúitu ejus affértis múnera. 75:12 Śluby czyńcie i oddajcie Panu Bogu waszemu, * wszyscy, którzy wokoło Niego przynosicie dary. 75:12 Vow ye, and pay to the Lord your God: * all you that are round about him bring presents. 75:12 Vovéte, et réddite Dómino, Deo vestro: * omnes, qui in circúitu ejus affértis múnera. 75:12 Śluby czyńcie i oddajcie Panu Bogu waszemu, * wszyscy, którzy wokoło Niego przynosicie dary. 75:12 Vow ye, and pay to the Lord your God: * all you that are round about him bring presents.

75:13 Terríbili et ei qui aufert spíritum príncipum, * terríbili apud reges terræ. 75:13 Straszliwemu i Temu, który odejmuje ducha książętom, * strasznemu dla królów ziemskich. 75:13 To him that is terrible, even to him who taketh away the spirit of princes: * to the terrible with the kings of the earth. 75:13 Terríbili et ei qui aufert spíritum príncipum, * terríbili apud reges terræ. 75:13 Straszliwemu i Temu, który odejmuje ducha książętom, * strasznemu dla królów ziemskich. 75:13 To him that is terrible, even to him who taketh away the spirit of princes: * to the terrible with the kings of the earth.

Psalmus 76

76:2 Voce mea ad Dóminum clamávi: * voce mea ad Deum, et inténdit mihi. 76:2 Głosem moim wołałem do Pana, * głosem moim do Boga, i wysłuchał mię. 76:2 I cried to the Lord with my voice; * to God with my voice, and he gave ear to me. 76:2 Voce mea ad Dóminum clamávi: * voce mea ad Deum, et inténdit mihi. 76:2 Głosem moim wołałem do Pana, * głosem moim do Boga, i wysłuchał mię. 76:2 I cried to the Lord with my voice; * to God with my voice, and he gave ear to me.

76:3 In die tribulatiónis meæ Deum exquisívi, mánibus meis nocte contra eum: * et non sum decéptus. 76:3 W dzień utrapienia mego szukałem Boga, ręce moje w nocy ku Niemu wyciągałem, * i nie jestem zawiedziony. 76:3 In the day of my trouble I sought God, with my hands lifted up to him in the night, * and I was not deceived. 76:3 In die tribulatiónis meæ Deum exquisívi, mánibus meis nocte contra eum: * et non sum decéptus. 76:3 W dzień utrapienia mego szukałem Boga, ręce moje w nocy ku Niemu wyciągałem, * i nie jestem zawiedziony. 76:3 In the day of my trouble I sought God, with my hands lifted up to him in the night, * and I was not deceived.

76:4 Rénuit consolári ánima mea, * memor fui Dei, et delectátus sum, et exercitátus sum: et defécit spíritus meus. 76:4 Nie chciała się dać pocieszyć dusza moja: * wspomniałem na Boga, i uradowałem się, i rozmyślałem, a ustał duch mój. 76:4 My soul refused to be comforted: * I remembered God, and was delighted, and was exercised, and my spirit swooned away. 76:4 Rénuit consolári ánima mea, * memor fui Dei, et delectátus sum, et exercitátus sum: et defécit spíritus meus. 76:4 Nie chciała się dać pocieszyć dusza moja: * wspomniałem na Boga, i uradowałem się, i rozmyślałem, a ustał duch mój. 76:4 My soul refused to be comforted: * I remembered God, and was delighted, and was exercised, and my spirit swooned away.

76:5 Anticipavérunt vigílias óculi mei: * turbátus sum, et non sum locútus. 76:5 Oczy moje uprzedzały straże nocne, * strwożyłem się, a nie mówiłem. 76:5 My eyes prevented the watches: * I was troubled, and I spoke not. 76:5 Anticipavérunt vigílias óculi mei: * turbátus sum, et non sum locútus. 76:5 Oczy moje uprzedzały straże nocne, * strwożyłem się, a nie mówiłem. 76:5 My eyes prevented the watches: * I was troubled, and I spoke not.

76:6 Cogitávi dies antíquos: * et annos ætérnos in mente hábui. 76:6 Rozmyślałem o dniach starodawnych * i lata wieczne miałem w pamięci. 76:6 I thought upon the days of old: * and I had in my mind the eternal years. 76:6 Cogitávi dies antíquos: * et annos ætérnos in mente hábui. 76:6 Rozmyślałem o dniach starodawnych * i lata wieczne miałem w pamięci. 76:6 I thought upon the days of old: * and I had in my mind the eternal years.

76:7 Et meditátus sum nocte cum corde meo, * et exercitábar, et scopébam spíritum meum. 76:7 I rozważałem w nocy w sercu moim, * i rozpamiętywałem, i przetrząsałem ducha mojego. 76:7 And I meditated in the night with my own heart: * and I was exercised and I swept my spirit. 76:7 Et meditátus sum nocte cum corde meo, * et exercitábar, et scopébam spíritum meum. 76:7 I rozważałem w nocy w sercu moim, * i rozpamiętywałem, i przetrząsałem ducha mojego. 76:7 And I meditated in the night with my own heart: * and I was exercised and I swept my spirit.

76:8 Numquid in ætérnum proíciet Deus: * aut non appónet ut complacítior sit adhuc? 76:8 Czyż na wieki Bóg odrzuci * i czy już więcej nie będzie łaskaw? 76:8 Will God then cast off for ever? * or will he never be more favourable again? 76:8 Numquid in ætérnum proíciet Deus: * aut non appónet ut complacítior sit adhuc? 76:8 Czyż na wieki Bóg odrzuci * i czy już więcej nie będzie łaskaw? 76:8 Will God then cast off for ever? * or will he never be more favourable again?

76:9 Aut in finem misericórdiam suam abscíndet, * a generatióne in generatiónem? 76:9 Czyż do końca odejmie miłosierdzie swoje * z pokolenia na pokolenie? 76:9 Or will he cut off his mercy for ever, * from generation to generation? 76:9 Aut in finem misericórdiam suam abscíndet, * a generatióne in generatiónem? 76:9 Czyż do końca odejmie miłosierdzie swoje * z pokolenia na pokolenie? 76:9 Or will he cut off his mercy for ever, * from generation to generation?

76:10 Aut obliviscétur miseréri Deus? * aut continébit in ira sua misericórdias suas? 76:10 Czyż Bóg zapomni zmiłować się, * albo w gniewie swym wstrzyma miłosierdzie swoje? 76:10 Or will God forget to shew mercy? * or will he in his anger shut up his mercies? 76:10 Aut obliviscétur miseréri Deus? * aut continébit in ira sua misericórdias suas? 76:10 Czyż Bóg zapomni zmiłować się, * albo w gniewie swym wstrzyma miłosierdzie swoje? 76:10 Or will God forget to shew mercy? * or will he in his anger shut up his mercies?

76:11 Et dixi: Nunc cœpi: * hæc mutátio déxteræ Excélsi. 76:11 I rzekłem: Teraz począłem, * ta jest odmiana prawicy Najwyższego. 76:11 And I said, Now have I begun: * this is the change of the right hand of the most High. 76:11 Et dixi: Nunc cœpi: * hæc mutátio déxteræ Excélsi. 76:11 I rzekłem: Teraz począłem, * ta jest odmiana prawicy Najwyższego. 76:11 And I said, Now have I begun: * this is the change of the right hand of the most High.

76:12 Memor fui óperum Dómini: * quia memor ero ab inítio mirabílium tuórum. 76:12 Wspominałem na sprawy Pańskie, * bo będę pamiętał o dziwach Twoich od początku. 76:12 I remembered the works of the Lord: * for I will be mindful of thy wonders from the beginning. 76:12 Memor fui óperum Dómini: * quia memor ero ab inítio mirabílium tuórum. 76:12 Wspominałem na sprawy Pańskie, * bo będę pamiętał o dziwach Twoich od początku. 76:12 I remembered the works of the Lord: * for I will be mindful of thy wonders from the beginning.

76:13 Et meditábor in ómnibus opéribus tuis: * et in adinventiónibus tuis exercébor. 76:13 I będę rozmyślał o wszystkich sprawach Twoich, * i będę rozważał przedziwne czyny Twoje. 76:13 And I will meditate on all thy works: * and will be employed in thy inventions. 76:13 Et meditábor in ómnibus opéribus tuis: * et in adinventiónibus tuis exercébor. 76:13 I będę rozmyślał o wszystkich sprawach Twoich, * i będę rozważał przedziwne czyny Twoje. 76:13 And I will meditate on all thy works: * and will be employed in thy inventions.

76:14 Deus, in sancto via tua: quis Deus magnus sicut Deus noster? * tu es Deus qui facis mirabília. 76:14 Boże, w świętości droga Twoja: któryż bóg jest tak wielki, jak Bóg nasz? * Ty jesteś ten Bóg, który dziwy czyni. 76:14 Thy way, O God, is in the holy place: who is the great God like our God? * Thou art the God that dost wonders. 76:14 Deus, in sancto via tua: quis Deus magnus sicut Deus noster? * tu es Deus qui facis mirabília. 76:14 Boże, w świętości droga Twoja: któryż bóg jest tak wielki, jak Bóg nasz? * Ty jesteś ten Bóg, który dziwy czyni. 76:14 Thy way, O God, is in the holy place: who is the great God like our God? * Thou art the God that dost wonders.

76:15 Notam fecísti in pópulis virtútem tuam: * redemísti in brácchio tuo pópulum tuum, fílios Jacob et Joseph. 76:15 Objawiłeś między narodami moc Twoją, * odkupiłeś ramieniem Twoim lud Twój, synów Jakuba i Józefa. 76:15 Thou hast made thy power known among the nations: * with thy arm thou hast redeemed thy people, the children of Jacob and of Joseph. 76:15 Notam fecísti in pópulis virtútem tuam: * redemísti in brácchio tuo pópulum tuum, fílios Jacob et Joseph. 76:15 Objawiłeś między narodami moc Twoją, * odkupiłeś ramieniem Twoim lud Twój, synów Jakuba i Józefa. 76:15 Thou hast made thy power known among the nations: * with thy arm thou hast redeemed thy people, the children of Jacob and of Joseph.

76:17 Vidérunt te aquæ, Deus, vidérunt te aquæ: * et timuérunt, et turbátæ sunt abýssi. 76:17 Ujrzały Cię wody Boże, ujrzały Cię wody * i ulękły się i zadrżały głębiny. 76:17 The waters saw thee, O God, the waters saw thee: * and they were afraid, and the depths were troubled. 76:17 Vidérunt te aquæ, Deus, vidérunt te aquæ: * et timuérunt, et turbátæ sunt abýssi. 76:17 Ujrzały Cię wody Boże, ujrzały Cię wody * i ulękły się i zadrżały głębiny. 76:17 The waters saw thee, O God, the waters saw thee: * and they were afraid, and the depths were troubled.

76:18 Multitúdo sónitus aquárum: * vocem dedérunt nubes. 76:18 Wielki był szum wód, * obłoki głos wypuściły. 76:18 Great was the noise of the waters: * the clouds sent out a sound. 76:18 Multitúdo sónitus aquárum: * vocem dedérunt nubes. 76:18 Wielki był szum wód, * obłoki głos wypuściły. 76:18 Great was the noise of the waters: * the clouds sent out a sound.

76:18 Étenim sagíttæ tuæ tránseunt: * vox tonítrui tui in rota. 76:18 Ale i strzały Twoje przelatują: * głos gromu Twego naokoło. 76:18 For thy arrows pass: * the voice of thy thunder in a wheel. 76:18 Étenim sagíttæ tuæ tránseunt: * vox tonítrui tui in rota. 76:18 Ale i strzały Twoje przelatują: * głos gromu Twego naokoło. 76:18 For thy arrows pass: * the voice of thy thunder in a wheel.

76:19 Illuxérunt coruscatiónes tuæ orbi terræ: * commóta est, et contrémuit terra. 76:19 Błyskawice Twoje okrąg ziemi oświecały, * wzruszyła się i zatrzęsła się ziemia. 76:19 Thy lightnings enlightened the world: * the earth shook and trembled. 76:19 Illuxérunt coruscatiónes tuæ orbi terræ: * commóta est, et contrémuit terra. 76:19 Błyskawice Twoje okrąg ziemi oświecały, * wzruszyła się i zatrzęsła się ziemia. 76:19 Thy lightnings enlightened the world: * the earth shook and trembled.

76:20 In mari via tua, et sémitæ tuæ in aquis multis: * et vestígia tua non cognoscéntur. 76:20 Na morzu jest droga Twoja i ścieżki Twoje na wodach wielkich, * a śladów Twoich znać nie będzie. 76:20 Thy way is in the sea, and thy paths in many waters: * and thy footsteps shall not be known. 76:20 In mari via tua, et sémitæ tuæ in aquis multis: * et vestígia tua non cognoscéntur. 76:20 Na morzu jest droga Twoja i ścieżki Twoje na wodach wielkich, * a śladów Twoich znać nie będzie. 76:20 Thy way is in the sea, and thy paths in many waters: * and thy footsteps shall not be known.

76:21 Deduxísti sicut oves pópulum tuum, * in manu Móysi et Aaron. 76:21 Prowadziłeś lud Twój jak owce * ręką Mojżesza i Aarona. 76:21 Thou hast conducted thy people like sheep, * by the hand of Moses and Aaron. 76:21 Deduxísti sicut oves pópulum tuum, * in manu Móysi et Aaron. 76:21 Prowadziłeś lud Twój jak owce * ręką Mojżesza i Aarona. 76:21 Thou hast conducted thy people like sheep, * by the hand of Moses and Aaron.

Psalmus 77

77:1 Atténdite, pópule meus, legem meam: * inclináte aurem vestram in verba oris mei. 77:1 Słuchajcie, ludu mój, zakonu mego, * nakłońcie ucha swego ku słowom ust moich. 77:1 Attend, O my people, to my law: * incline your ears to the words of my mouth. 77:1 Atténdite, pópule meus, legem meam: * inclináte aurem vestram in verba oris mei. 77:1 Słuchajcie, ludu mój, zakonu mego, * nakłońcie ucha swego ku słowom ust moich. 77:1 Attend, O my people, to my law: * incline your ears to the words of my mouth.

77:2 Apériam in parábolis os meum: * loquar propositiónes ab inítio. 77:2 Otworzę w podobieństwach usta moje, * będę opowiadał zagadki od początku. 77:2 I will open my mouth in parables: * I will utter propositions from the beginning. 77:2 Apériam in parábolis os meum: * loquar propositiónes ab inítio. 77:2 Otworzę w podobieństwach usta moje, * będę opowiadał zagadki od początku. 77:2 I will open my mouth in parables: * I will utter propositions from the beginning.

77:3 Quanta audívimus et cognóvimus ea: * et patres nostri narravérunt nobis. 77:3 Cośmy słyszeli i poznali * i ojcowie nasi powiadali nam. 77:3 How great things have we heard and known, * and our fathers have told us. 77:3 Quanta audívimus et cognóvimus ea: * et patres nostri narravérunt nobis. 77:3 Cośmy słyszeli i poznali * i ojcowie nasi powiadali nam. 77:3 How great things have we heard and known, * and our fathers have told us.

77:4 Non sunt occultáta a fíliis eórum: * in generatióne áltera. 77:4 Nie zostało zatajone przed ich synami * w drugim pokoleniu. 77:4 They have not been hidden from their children, * in another generation. 77:4 Non sunt occultáta a fíliis eórum: * in generatióne áltera. 77:4 Nie zostało zatajone przed ich synami * w drugim pokoleniu. 77:4 They have not been hidden from their children, * in another generation.

77:4 Narrántes laudes Dómini, et virtútes ejus: * et mirabília ejus, quæ fecit. 77:4 Opowiadamy chwalebne sprawy Pańskie i moc Jego, * i cuda Jego, które uczynił. 77:4 Declaring the praises of the Lord, and his powers, * and his wonders which he hath done. 77:4 Narrántes laudes Dómini, et virtútes ejus: * et mirabília ejus, quæ fecit. 77:4 Opowiadamy chwalebne sprawy Pańskie i moc Jego, * i cuda Jego, które uczynił. 77:4 Declaring the praises of the Lord, and his powers, * and his wonders which he hath done.

77:5 Et suscitávit testimónium in Jacob: * et legem pósuit in Israël. 77:5 Wzbudził świadectwo w Jakubie, * i zakon położył w Izraelu. 77:5 And he set up a testimony in Jacob: * and made a law in Israel. 77:5 Et suscitávit testimónium in Jacob: * et legem pósuit in Israël. 77:5 Wzbudził świadectwo w Jakubie, * i zakon położył w Izraelu. 77:5 And he set up a testimony in Jacob: * and made a law in Israel.

77:5 Quanta mandávit pátribus nostris nota fácere ea fíliis suis: * ut cognóscat generátio áltera. 77:5 A rozkazał ojcom naszym, żeby je oznajmiali synom swoim, * aby wiedziało drugie pokolenie. 77:5 How great things he commanded our fathers, that they should make the same known to their children: * that another generation might know them. 77:5 Quanta mandávit pátribus nostris nota fácere ea fíliis suis: * ut cognóscat generátio áltera. 77:5 A rozkazał ojcom naszym, żeby je oznajmiali synom swoim, * aby wiedziało drugie pokolenie. 77:5 How great things he commanded our fathers, that they should make the same known to their children: * that another generation might know them.

77:6 Fílii qui nascéntur, et exsúrgent, * et narrábunt fíliis suis. 77:6 Synowie, którzy się narodzą i powstaną, * będą je też opowiadać synom swoim. 77:6 The children that should be born and should rise up, * and declare them to their children. 77:6 Fílii qui nascéntur, et exsúrgent, * et narrábunt fíliis suis. 77:6 Synowie, którzy się narodzą i powstaną, * będą je też opowiadać synom swoim. 77:6 The children that should be born and should rise up, * and declare them to their children.

77:7 Ut ponant in Deo spem suam, et non obliviscántur óperum Dei: * et mandáta ejus exquírant. 77:7 Aby pokładali w Bogu nadzieję swoją, a nie zapominali spraw Bożych, * i pytali się o przykazania Jego. 77:7 That they may put their hope in God and may not forget the works of God: * and may seek his commandments. 77:7 Ut ponant in Deo spem suam, et non obliviscántur óperum Dei: * et mandáta ejus exquírant. 77:7 Aby pokładali w Bogu nadzieję swoją, a nie zapominali spraw Bożych, * i pytali się o przykazania Jego. 77:7 That they may put their hope in God and may not forget the works of God: * and may seek his commandments.

77:8 Ne fiant sicut patres eórum: * generátio prava et exásperans. 77:8 Aby nie byli jak ojcowie ich, * pokolenie złe i drażniące. 77:8 That they may not become like their fathers, * a perverse and exasperating generation. 77:8 Ne fiant sicut patres eórum: * generátio prava et exásperans. 77:8 Aby nie byli jak ojcowie ich, * pokolenie złe i drażniące. 77:8 That they may not become like their fathers, * a perverse and exasperating generation.

77:8 Generátio, quæ non diréxit cor suum: * et non est créditus cum Deo spíritus ejus. 77:8 Pokolenie które nie prostowało serca swego, * i nie był wierny Bogu duch jego. 77:8 A generation that set not their heart aright: * and whose spirit was not faithful to God. 77:8 Generátio, quæ non diréxit cor suum: * et non est créditus cum Deo spíritus ejus. 77:8 Pokolenie które nie prostowało serca swego, * i nie był wierny Bogu duch jego. 77:8 A generation that set not their heart aright: * and whose spirit was not faithful to God.

77:9 Fílii Ephrem intendéntes et mitténtes arcum: * convérsi sunt in die belli. 77:9 Synowie Efraima, naciągający i spuszczający łuk * rzucili się do ucieczki w dzień bitwy. 77:9 The sons of Ephraim who bend and shoot with the bow: * they have turned back in the day of battle. 77:9 Fílii Ephrem intendéntes et mitténtes arcum: * convérsi sunt in die belli. 77:9 Synowie Efraima, naciągający i spuszczający łuk * rzucili się do ucieczki w dzień bitwy. 77:9 The sons of Ephraim who bend and shoot with the bow: * they have turned back in the day of battle.

77:10 Non custodiérunt testaméntum Dei: * et in lege ejus noluérunt ambuláre. 77:10 Nie strzegli przymierza Bożego * i nie chcieli chodzić według zakonu Jego. 77:10 They kept not the covenant of God: * and in his law they would not walk. 77:10 Non custodiérunt testaméntum Dei: * et in lege ejus noluérunt ambuláre. 77:10 Nie strzegli przymierza Bożego * i nie chcieli chodzić według zakonu Jego. 77:10 They kept not the covenant of God: * and in his law they would not walk.

77:11 Et oblíti sunt benefactórum ejus: * et mirabílium ejus quæ osténdit eis. 77:11 I zapomnieli dobrodziejstw Jego * i cudów Jego, które im ukazał. 77:11 And they forgot his benefits, * and his wonders that he had shewn them. 77:11 Et oblíti sunt benefactórum ejus: * et mirabílium ejus quæ osténdit eis. 77:11 I zapomnieli dobrodziejstw Jego * i cudów Jego, które im ukazał. 77:11 And they forgot his benefits, * and his wonders that he had shewn them.

77:12 Coram pátribus eórum fecit mirabília in terra Ægýpti: * in campo Táneos. 77:12 Przed ojcami ich czynił dziwy * w ziemi egipskiej, na równinie Soan. 77:12 Wonderful things did he do in the sight of their fathers, in the land of Egypt, * in the field of Tanis. 77:12 Coram pátribus eórum fecit mirabília in terra Ægýpti: * in campo Táneos. 77:12 Przed ojcami ich czynił dziwy * w ziemi egipskiej, na równinie Soan. 77:12 Wonderful things did he do in the sight of their fathers, in the land of Egypt, * in the field of Tanis.

77:13 Interrúpit mare, et perdúxit eos: * et státuit aquas quasi in utre. 77:13 Rozdzielił morze i przeprowadził ich, * i zatrzymał wody jak w skórzanym worze. 77:13 He divided the sea and brought them through: * and he made the waters to stand as in a vessel. 77:13 Interrúpit mare, et perdúxit eos: * et státuit aquas quasi in utre. 77:13 Rozdzielił morze i przeprowadził ich, * i zatrzymał wody jak w skórzanym worze. 77:13 He divided the sea and brought them through: * and he made the waters to stand as in a vessel.

77:14 Et dedúxit eos in nube diéi: * et tota nocte in illuminatióne ignis. 77:14 I prowadził ich przez obłok we dnie, * a całą noc przy świetle ognia. 77:14 And he conducted them with a cloud by day: * and all the night with a light of fire. 77:14 Et dedúxit eos in nube diéi: * et tota nocte in illuminatióne ignis. 77:14 I prowadził ich przez obłok we dnie, * a całą noc przy świetle ognia. 77:14 And he conducted them with a cloud by day: * and all the night with a light of fire.

77:15 Interrúpit petram in erémo: * et adaquávit eos velut in abýsso multa. 77:15 Rozszczepił skałę na pustyni * i napoił ich jak z wielkiej głębiny. 77:15 He struck the rock in the wilderness: * and gave them to drink, as out of the great deep. 77:15 Interrúpit petram in erémo: * et adaquávit eos velut in abýsso multa. 77:15 Rozszczepił skałę na pustyni * i napoił ich jak z wielkiej głębiny. 77:15 He struck the rock in the wilderness: * and gave them to drink, as out of the great deep.

77:16 Et edúxit aquam de petra: * et dedúxit tamquam flúmina aquas. 77:16 I wywiódł wodę z opoki, * i wyprowadził wody jak rzeki. 77:16 He brought forth water out of the rock: * and made streams run down as rivers. 77:16 Et edúxit aquam de petra: * et dedúxit tamquam flúmina aquas. 77:16 I wywiódł wodę z opoki, * i wyprowadził wody jak rzeki. 77:16 He brought forth water out of the rock: * and made streams run down as rivers.

77:17 Et apposuérunt adhuc peccáre ei: * in iram excitavérunt Excélsum in inaquóso. 77:17 Lecz dalej jeszcze grzeszyli przeciw Niemu, * do gniewu pobudzali Najwyższego na pustyni. 77:17 And they added yet more sin against him: * they provoked the most High to wrath in the place without water. 77:17 Et apposuérunt adhuc peccáre ei: * in iram excitavérunt Excélsum in inaquóso. 77:17 Lecz dalej jeszcze grzeszyli przeciw Niemu, * do gniewu pobudzali Najwyższego na pustyni. 77:17 And they added yet more sin against him: * they provoked the most High to wrath in the place without water.

77:18 Et tentavérunt Deum in córdibus suis, * ut péterent escas animábus suis. 77:18 I kusili Boga w sercach swoich * żądając pokarmu dla dusz swoich. 77:18 And they tempted God in their hearts, * by asking meat for their desires. 77:18 Et tentavérunt Deum in córdibus suis, * ut péterent escas animábus suis. 77:18 I kusili Boga w sercach swoich * żądając pokarmu dla dusz swoich. 77:18 And they tempted God in their hearts, * by asking meat for their desires.

77:19 Et male locúti sunt de Deo: * dixérunt: Numquid póterit Deus paráre mensam in desérto? 77:19 I mówili źle o Bogu, * i rzekli: Czyż może Bóg stół zgotować na pustyni? 77:19 And they spoke ill of God: * they said: Can God furnish a table in the wilderness? 77:19 Et male locúti sunt de Deo: * dixérunt: Numquid póterit Deus paráre mensam in desérto? 77:19 I mówili źle o Bogu, * i rzekli: Czyż może Bóg stół zgotować na pustyni? 77:19 And they spoke ill of God: * they said: Can God furnish a table in the wilderness?

77:20 Quóniam percússit petram, et fluxérunt aquæ: * et torréntes inundavérunt. 77:20 Bo uderzył w skałę i wypłynęły wody * i potoki wezbrały. 77:20 Because he struck the rock, and the waters gushed out, * and the streams overflowed. 77:20 Quóniam percússit petram, et fluxérunt aquæ: * et torréntes inundavérunt. 77:20 Bo uderzył w skałę i wypłynęły wody * i potoki wezbrały. 77:20 Because he struck the rock, and the waters gushed out, * and the streams overflowed.

77:20 Numquid et panem póterit dare, * aut paráre mensam pópulo suo? 77:20 Czy i chleb będzie mógł dać, * albo nagotować stół ludowi swemu? 77:20 Can he also give bread, * or provide a table for his people? 77:20 Numquid et panem póterit dare, * aut paráre mensam pópulo suo? 77:20 Czy i chleb będzie mógł dać, * albo nagotować stół ludowi swemu? 77:20 Can he also give bread, * or provide a table for his people?

77:21 Ídeo audívit Dóminus, et dístulit: * et ignis accénsus est in Jacob, et ira ascéndit in Israël. 77:21 Przeto usłyszał Pan i odłożył, * i ogień zapalił się przeciw Jakubowi, i gniew powstał przeciw Izraelowi. 77:21 Therefore the Lord heard, and was angry: * and a fire was kindled against Jacob, and wrath came up against Israel. 77:21 Ídeo audívit Dóminus, et dístulit: * et ignis accénsus est in Jacob, et ira ascéndit in Israël. 77:21 Przeto usłyszał Pan i odłożył, * i ogień zapalił się przeciw Jakubowi, i gniew powstał przeciw Izraelowi. 77:21 Therefore the Lord heard, and was angry: * and a fire was kindled against Jacob, and wrath came up against Israel.

77:22 Quia non credidérunt in Deo: * nec speravérunt in salutári ejus: 77:22 Bo nie zawierzyli Bogu * i nie mieli nadziei w wybawienie Jego. 77:22 Because they believed not in God: * and trusted not in his salvation. 77:22 Quia non credidérunt in Deo: * nec speravérunt in salutári ejus: 77:22 Bo nie zawierzyli Bogu * i nie mieli nadziei w wybawienie Jego. 77:22 Because they believed not in God: * and trusted not in his salvation.

77:23 Et mandávit núbibus désuper: * et jánuas cæli apéruit. 77:23 I rozkazał obłokom z góry, * i bramy niebieskie otworzył. 77:23 And he had commanded the clouds from above, * and had opened the doors of heaven. 77:23 Et mandávit núbibus désuper: * et jánuas cæli apéruit. 77:23 I rozkazał obłokom z góry, * i bramy niebieskie otworzył. 77:23 And he had commanded the clouds from above, * and had opened the doors of heaven.

77:24 Et pluit illis manna ad manducándum: * et panem cæli dedit eis. 77:24 I spuścił im niby deszcz mannę ku jedzeniu, * i chleb niebieski dał im. 77:24 And had rained down manna upon them to eat, * and had given them the bread of heaven. 77:24 Et pluit illis manna ad manducándum: * et panem cæli dedit eis. 77:24 I spuścił im niby deszcz mannę ku jedzeniu, * i chleb niebieski dał im. 77:24 And had rained down manna upon them to eat, * and had given them the bread of heaven.

77:25 Panem Angelórum manducávit homo, * cibária misit eis in abundántia. 77:25 Chleba anielskiego pożywał człowiek, * posłał im pokarmów dostatek. 77:25 Man ate the bread of angels: * he sent them provisions in abundance. 77:25 Panem Angelórum manducávit homo, * cibária misit eis in abundántia. 77:25 Chleba anielskiego pożywał człowiek, * posłał im pokarmów dostatek. 77:25 Man ate the bread of angels: * he sent them provisions in abundance.

77:26 Tránstulit Austrum de cælo: * et indúxit in virtúte sua Áfricum. 77:26 Przyniósł wiatr południowy z nieba * i przywiódł mocą swą wiatr z zachodu. 77:26 He removed the south wind from heaven: * and by his power brought in the southwest wind. 77:26 Tránstulit Austrum de cælo: * et indúxit in virtúte sua Áfricum. 77:26 Przyniósł wiatr południowy z nieba * i przywiódł mocą swą wiatr z zachodu. 77:26 He removed the south wind from heaven: * and by his power brought in the southwest wind.

77:27 Et pluit super eos sicut púlverem carnes: * et sicut arénam maris volatília pennáta. 77:27 I spuścił na nich mięso jak proch * i jak piasek morski ptactwo skrzydlate. 77:27 And he rained upon them flesh as dust: * and feathered fowls like as the sand of the sea. 77:27 Et pluit super eos sicut púlverem carnes: * et sicut arénam maris volatília pennáta. 77:27 I spuścił na nich mięso jak proch * i jak piasek morski ptactwo skrzydlate. 77:27 And he rained upon them flesh as dust: * and feathered fowls like as the sand of the sea.

77:28 Et cecidérunt in médio castrórum eórum: * circa tabernácula eórum. 77:28 I spadło wpośród ich obozu, * dokoła ich namiotów. 77:28 And they fell in the midst of their camp, * round about their pavilions. 77:28 Et cecidérunt in médio castrórum eórum: * circa tabernácula eórum. 77:28 I spadło wpośród ich obozu, * dokoła ich namiotów. 77:28 And they fell in the midst of their camp, * round about their pavilions.

77:29 Et manducavérunt, et saturáti sunt nimis, et desidérium eórum áttulit eis: * non sunt fraudáti a desidério suo. 77:29 I jedli, i najedli się bardzo, i uczynił zadość ich żądaniu, * nie byli zawiedzeni w żądzy swojej. 77:29 So they did eat, and were filled exceedingly, and he gave them their desire: * they were not defrauded of that which they craved. 77:29 Et manducavérunt, et saturáti sunt nimis, et desidérium eórum áttulit eis: * non sunt fraudáti a desidério suo. 77:29 I jedli, i najedli się bardzo, i uczynił zadość ich żądaniu, * nie byli zawiedzeni w żądzy swojej. 77:29 So they did eat, and were filled exceedingly, and he gave them their desire: * they were not defrauded of that which they craved.

77:30 Adhuc escæ eórum erant in ore ipsórum: * et ira Dei ascéndit super eos. 77:30 Jeszcze pokarmy ich były w ustach ich, * a gniew Boży zstąpił na nich. 77:30 As yet their meat was in their mouth: * and the wrath of God came upon them. 77:30 Adhuc escæ eórum erant in ore ipsórum: * et ira Dei ascéndit super eos. 77:30 Jeszcze pokarmy ich były w ustach ich, * a gniew Boży zstąpił na nich. 77:30 As yet their meat was in their mouth: * and the wrath of God came upon them.

77:31 Et occídit pingues eórum, * et eléctos Israël impedívit. 77:31 I pobił najtłustszych wśród nich, * a wybranych Izraela powalił. 77:31 And he slew the fat ones amongst them, * and brought down the chosen men of Israel. 77:31 Et occídit pingues eórum, * et eléctos Israël impedívit. 77:31 I pobił najtłustszych wśród nich, * a wybranych Izraela powalił. 77:31 And he slew the fat ones amongst them, * and brought down the chosen men of Israel.

77:32 In ómnibus his peccavérunt adhuc: * et non credidérunt in mirabílibus ejus. 77:32 Przy tym wszystkim dalej grzeszyli * i nie wierzyli cudom Jego. 77:32 In all these things they sinned still: * and they believed not for his wondrous works. 77:32 In ómnibus his peccavérunt adhuc: * et non credidérunt in mirabílibus ejus. 77:32 Przy tym wszystkim dalej grzeszyli * i nie wierzyli cudom Jego. 77:32 In all these things they sinned still: * and they believed not for his wondrous works.

77:33 Et defecérunt in vanitáte dies eórum: * et anni eórum cum festinatióne. 77:33 I przeszły w marności dni ich, * i lata ich z prędkością. 77:33 And their days were consumed in vanity, * and their years in haste. 77:33 Et defecérunt in vanitáte dies eórum: * et anni eórum cum festinatióne. 77:33 I przeszły w marności dni ich, * i lata ich z prędkością. 77:33 And their days were consumed in vanity, * and their years in haste.

77:34 Cum occíderet eos, quærébant eum: * et revertebántur, et dilúculo veniébant ad eum. 77:34 Gdy ich zabijał, szukali Go * i nawracali się, o świcie przychodzili do Niego. 77:34 When he slew them, then they sought him: * and they returned, and came to him early in the morning. 77:34 Cum occíderet eos, quærébant eum: * et revertebántur, et dilúculo veniébant ad eum. 77:34 Gdy ich zabijał, szukali Go * i nawracali się, o świcie przychodzili do Niego. 77:34 When he slew them, then they sought him: * and they returned, and came to him early in the morning.

77:35 Et rememoráti sunt quia Deus adjútor est eórum: * et Deus excélsus redémptor eórum est. 77:35 I wspomnieli, że Bóg jest ich pomocnikiem, * a Bóg wysoki jest ich odkupicielem. 77:35 And they remembered that God was their helper: * and the most high God their redeemer. 77:35 Et rememoráti sunt quia Deus adjútor est eórum: * et Deus excélsus redémptor eórum est. 77:35 I wspomnieli, że Bóg jest ich pomocnikiem, * a Bóg wysoki jest ich odkupicielem. 77:35 And they remembered that God was their helper: * and the most high God their redeemer.

77:36 Et dilexérunt eum in ore suo, * et lingua sua mentíti sunt ei. 77:36 I miłowali Go ustami swymi, * i językiem swym kłamali Mu. 77:36 And they loved him with their mouth: * and with their tongue they lied unto him: 77:36 Et dilexérunt eum in ore suo, * et lingua sua mentíti sunt ei. 77:36 I miłowali Go ustami swymi, * i językiem swym kłamali Mu. 77:36 And they loved him with their mouth: * and with their tongue they lied unto him:

77:37 Cor autem eórum non erat rectum cum eo: * nec fidéles hábiti sunt in testaménto ejus. 77:37 Serce ich nie było z Nim szczere * i nie byli wiernymi przymierzu Jego. 77:37 But their heart was not right with him: * nor were they counted faithful in his covenant. 77:37 Cor autem eórum non erat rectum cum eo: * nec fidéles hábiti sunt in testaménto ejus. 77:37 Serce ich nie było z Nim szczere * i nie byli wiernymi przymierzu Jego. 77:37 But their heart was not right with him: * nor were they counted faithful in his covenant.

77:38 Ipse autem est miséricors, et propítius fiet peccátis eórum: * et non dispérdet eos. 77:38 A On jest miłosierny i miłościwy będzie grzechom ich, * i nie zatraci ich. 77:38 But he is merciful, and will forgive their sins: * and will not destroy them. 77:38 Ipse autem est miséricors, et propítius fiet peccátis eórum: * et non dispérdet eos. 77:38 A On jest miłosierny i miłościwy będzie grzechom ich, * i nie zatraci ich. 77:38 But he is merciful, and will forgive their sins: * and will not destroy them.

77:38 Et abundávit ut avérteret iram suam: * et non accéndit omnem iram suam: 77:38 I wiele razy odwracał gniew swój, * i nie zapalał wszystkiego gniewu swego: 77:38 And many a time did he turn away his anger: * and did not kindle all his wrath. 77:38 Et abundávit ut avérteret iram suam: * et non accéndit omnem iram suam: 77:38 I wiele razy odwracał gniew swój, * i nie zapalał wszystkiego gniewu swego: 77:38 And many a time did he turn away his anger: * and did not kindle all his wrath.

77:39 Et recordátus est quia caro sunt: * spíritus vadens et non rédiens. 77:39 I pamiętał, że byli ciałem, * tchnieniem, które ulatuje i nie wraca. 77:39 And he remembered that they are flesh: * a wind that goeth and returneth not. 77:39 Et recordátus est quia caro sunt: * spíritus vadens et non rédiens. 77:39 I pamiętał, że byli ciałem, * tchnieniem, które ulatuje i nie wraca. 77:39 And he remembered that they are flesh: * a wind that goeth and returneth not.

77:40 Quóties exacerbavérunt eum in desérto, * in iram concitavérunt eum in inaquóso? 77:40 Jak często drażnili Go na pustyni, * do gniewu pobudzali Go na pustkowiu. 77:40 How often did they provoke him in the desert: * and move him to wrath in the place without water? 77:40 Quóties exacerbavérunt eum in desérto, * in iram concitavérunt eum in inaquóso? 77:40 Jak często drażnili Go na pustyni, * do gniewu pobudzali Go na pustkowiu. 77:40 How often did they provoke him in the desert: * and move him to wrath in the place without water?

77:41 Et convérsi sunt, et tentavérunt Deum: * et Sanctum Israël exacerbavérunt. 77:41 Odwracali się i kusili Boga, * i drażnili Świętego Izraela. 77:41 And they turned back and tempted God: * and grieved the holy one of Israel. 77:41 Et convérsi sunt, et tentavérunt Deum: * et Sanctum Israël exacerbavérunt. 77:41 Odwracali się i kusili Boga, * i drażnili Świętego Izraela. 77:41 And they turned back and tempted God: * and grieved the holy one of Israel.

77:42 Non sunt recordáti manus ejus, * die qua redémit eos de manu tribulántis. 77:42 Nie pamiętali o Jego ręce, * o dniu, gdy ich odkupił z ręki trapiącego: 77:42 They remembered not his hand, * in the day that he redeemed them from the hand of him that afflicted them: 77:42 Non sunt recordáti manus ejus, * die qua redémit eos de manu tribulántis. 77:42 Nie pamiętali o Jego ręce, * o dniu, gdy ich odkupił z ręki trapiącego: 77:42 They remembered not his hand, * in the day that he redeemed them from the hand of him that afflicted them:

77:43 Sicut pósuit in Ægýpto signa sua, * et prodígia sua in campo Táneos. 77:43 Jak pokazywał w Egipcie znaki swoje * i cuda swe na równinie Soan. 77:43 How he wrought his signs in Egypt, * and his wonders in the field of Tanis. 77:43 Sicut pósuit in Ægýpto signa sua, * et prodígia sua in campo Táneos. 77:43 Jak pokazywał w Egipcie znaki swoje * i cuda swe na równinie Soan. 77:43 How he wrought his signs in Egypt, * and his wonders in the field of Tanis.

77:44 Et convértit in sánguinem flúmina eórum: * et imbres eórum, ne bíberent. 77:44 I przemienił w krew rzeki ich * i deszcze ich, aby nie mogli pić. 77:44 And he turned their rivers into blood, * and their showers that they might not drink. 77:44 Et convértit in sánguinem flúmina eórum: * et imbres eórum, ne bíberent. 77:44 I przemienił w krew rzeki ich * i deszcze ich, aby nie mogli pić. 77:44 And he turned their rivers into blood, * and their showers that they might not drink.

77:45 Misit in eos cœnomyíam, et comédit eos: * et ranam, et dispérdidit eos. 77:45 Puścił na nich psie muchy i kąsały ich, * i żaby, a wygubiły ich. 77:45 He sent amongst them diverse sorts of flies, which devoured them: * and frogs which destroyed them. 77:45 Misit in eos cœnomyíam, et comédit eos: * et ranam, et dispérdidit eos. 77:45 Puścił na nich psie muchy i kąsały ich, * i żaby, a wygubiły ich. 77:45 He sent amongst them diverse sorts of flies, which devoured them: * and frogs which destroyed them.

77:46 Et dedit ærúgini fructus eórum: * et labóres eórum locústæ. 77:46 I dał ich owoce chrząszczom * i robotę ich szarańczy. 77:46 And he gave up their fruits to the blast, * and their labours to the locust. 77:46 Et dedit ærúgini fructus eórum: * et labóres eórum locústæ. 77:46 I dał ich owoce chrząszczom * i robotę ich szarańczy. 77:46 And he gave up their fruits to the blast, * and their labours to the locust.

77:47 Et occídit in grándine víneas eórum: * et moros eórum in pruína. 77:47 I poraził gradem winnice ich, * a morwy ich mrozem. 77:47 And he destroyed their vineyards with hail, * and their mulberry trees with hoarfrost. 77:47 Et occídit in grándine víneas eórum: * et moros eórum in pruína. 77:47 I poraził gradem winnice ich, * a morwy ich mrozem. 77:47 And he destroyed their vineyards with hail, * and their mulberry trees with hoarfrost.

77:48 Et trádidit grándini juménta eórum: * et possessiónem eórum igni. 77:48 I wydał gradowi bydło ich, * a majętności ogniowi. 77:48 And he gave up their cattle to the hail, * and their stock to the fire. 77:48 Et trádidit grándini juménta eórum: * et possessiónem eórum igni. 77:48 I wydał gradowi bydło ich, * a majętności ogniowi. 77:48 And he gave up their cattle to the hail, * and their stock to the fire.

77:49 Misit in eos iram indignatiónis suæ: * indignatiónem, et iram, et tribulatiónem: immissiónes per ángelos malos. 77:49 Puścił na nich gniew zapalczywości swojej, * popędliwość i rozgniewanie i utrapienie, dopuszczenia przez aniołów złych. 77:49 And he sent upon them the wrath of his indignation: * indignation and wrath and trouble, which he sent by evil angels. 77:49 Misit in eos iram indignatiónis suæ: * indignatiónem, et iram, et tribulatiónem: immissiónes per ángelos malos. 77:49 Puścił na nich gniew zapalczywości swojej, * popędliwość i rozgniewanie i utrapienie, dopuszczenia przez aniołów złych. 77:49 And he sent upon them the wrath of his indignation: * indignation and wrath and trouble, which he sent by evil angels.

77:50 Viam fecit sémitæ iræ suæ, non pepércit a morte animábus eórum: * et juménta eórum in morte conclúsit. 77:50 Uczynił drogę ścieżce gniewu swego, nie chronił dusz ich od śmierci * i bydło ich wydał na śmierć. 77:50 He made a way for a path to his anger: * he spared not their souls from death, and their cattle he shut up in death. 77:50 Viam fecit sémitæ iræ suæ, non pepércit a morte animábus eórum: * et juménta eórum in morte conclúsit. 77:50 Uczynił drogę ścieżce gniewu swego, nie chronił dusz ich od śmierci * i bydło ich wydał na śmierć. 77:50 He made a way for a path to his anger: * he spared not their souls from death, and their cattle he shut up in death.

77:51 Et percússit omne primogénitum in terra Ægýpti: * primítias omnis labóris eórum in tabernáculis Cham. 77:51 I pobił wszystko pierworodne w ziemi egipskiej, * pierwociny wszystkich ich prac w przybytkach Chama. 77:51 And he killed all the firstborn in the land of Egypt: * the firstfruits of all their labour in the tabernacles of Cham. 77:51 Et percússit omne primogénitum in terra Ægýpti: * primítias omnis labóris eórum in tabernáculis Cham. 77:51 I pobił wszystko pierworodne w ziemi egipskiej, * pierwociny wszystkich ich prac w przybytkach Chama. 77:51 And he killed all the firstborn in the land of Egypt: * the firstfruits of all their labour in the tabernacles of Cham.

77:52 Et ábstulit sicut oves pópulum suum: * et perdúxit eos tamquam gregem in desérto. 77:52 I wywiódł lud swój jak owce, * prowadził ich jak stado na pustyni. 77:52 And he took away his own people as sheep: * and guided them in the wilderness like a flock. 77:52 Et ábstulit sicut oves pópulum suum: * et perdúxit eos tamquam gregem in desérto. 77:52 I wywiódł lud swój jak owce, * prowadził ich jak stado na pustyni. 77:52 And he took away his own people as sheep: * and guided them in the wilderness like a flock.

77:53 Et dedúxit eos in spe, et non timuérunt: * et inimícos eórum opéruit mare. 77:53 I prowadził ich w nadziei, i nie bali się, * a nieprzyjaciół ich pokryło morze. 77:53 And he brought them out in hope, and they feared not: * and the sea overwhelmed their enemies. 77:53 Et dedúxit eos in spe, et non timuérunt: * et inimícos eórum opéruit mare. 77:53 I prowadził ich w nadziei, i nie bali się, * a nieprzyjaciół ich pokryło morze. 77:53 And he brought them out in hope, and they feared not: * and the sea overwhelmed their enemies.

77:54 Et indúxit eos in montem sanctificatiónis suæ: * montem, quem acquisívit déxtera ejus. 77:54 I przywiódł ich na górę świętą swoją, * górę, którą nabyła prawica Jego. 77:54 And he brought them into the mountain of his sanctuary: * the mountain which his right hand had purchased. 77:54 Et indúxit eos in montem sanctificatiónis suæ: * montem, quem acquisívit déxtera ejus. 77:54 I przywiódł ich na górę świętą swoją, * górę, którą nabyła prawica Jego. 77:54 And he brought them into the mountain of his sanctuary: * the mountain which his right hand had purchased.

77:54 Et ejécit a fácie eórum gentes: * et sorte divísit eis terram in funículo distributiónis. 77:54 I wyrzucił przed nimi narody, * i losem rozdzielił im ziemię sznurem pomiaru. 77:54 And he cast out the Gentiles before them: * and by lot divided to them their land by a line of distribution. 77:54 Et ejécit a fácie eórum gentes: * et sorte divísit eis terram in funículo distributiónis. 77:54 I wyrzucił przed nimi narody, * i losem rozdzielił im ziemię sznurem pomiaru. 77:54 And he cast out the Gentiles before them: * and by lot divided to them their land by a line of distribution.

77:55 Et habitáre fecit in tabernáculis eórum: * tribus Israël. 77:55 I dał w przybytkach ich mieszkanie * plemionom izraelskim. 77:55 And he made the tribes of Israel * to dwell in their tabernacles. 77:55 Et habitáre fecit in tabernáculis eórum: * tribus Israël. 77:55 I dał w przybytkach ich mieszkanie * plemionom izraelskim. 77:55 And he made the tribes of Israel * to dwell in their tabernacles.

77:56 Et tentavérunt, et exacerbavérunt Deum excélsum: * et testimónia ejus non custodiérunt. 77:56 Lecz oni kusili i obrażali Boga wysokiego * i nie strzegli świadectw Jego. 77:56 Yet they tempted, and provoked the most high God: * and they kept not his testimonies. 77:56 Et tentavérunt, et exacerbavérunt Deum excélsum: * et testimónia ejus non custodiérunt. 77:56 Lecz oni kusili i obrażali Boga wysokiego * i nie strzegli świadectw Jego. 77:56 Yet they tempted, and provoked the most high God: * and they kept not his testimonies.

77:57 Et avertérunt se, et non servavérunt pactum: * quemádmodum patres eórum convérsi sunt in arcum pravum. 77:57 I odwrócili się, a nie zachowali umowy, * jak ojcowie ich odmienili się w łuk opaczny. 77:57 And they turned away, and kept not the covenant: * even like their fathers they were turned aside as a crooked bow. 77:57 Et avertérunt se, et non servavérunt pactum: * quemádmodum patres eórum convérsi sunt in arcum pravum. 77:57 I odwrócili się, a nie zachowali umowy, * jak ojcowie ich odmienili się w łuk opaczny. 77:57 And they turned away, and kept not the covenant: * even like their fathers they were turned aside as a crooked bow.

77:58 In iram concitavérunt eum in cóllibus suis: * et in sculptílibus suis ad æmulatiónem eum provocavérunt. 77:58 Do gniewu Go wzruszyli na swych pagórkach * i bałwanami swymi pobudzali Go do zapalczywości. 77:58 They provoked him to anger on their hills: * and moved him to jealousy with their graven things. 77:58 In iram concitavérunt eum in cóllibus suis: * et in sculptílibus suis ad æmulatiónem eum provocavérunt. 77:58 Do gniewu Go wzruszyli na swych pagórkach * i bałwanami swymi pobudzali Go do zapalczywości. 77:58 They provoked him to anger on their hills: * and moved him to jealousy with their graven things.

77:59 Audívit Deus, et sprevit: * et ad níhilum redégit valde Israël. 77:59 Usłyszał Bóg i wzgardził, * i poniżył bardzo lud izraelski. 77:59 God heard, and despised them, * and he reduced Israel exceedingly as it were to nothing. 77:59 Audívit Deus, et sprevit: * et ad níhilum redégit valde Israël. 77:59 Usłyszał Bóg i wzgardził, * i poniżył bardzo lud izraelski. 77:59 God heard, and despised them, * and he reduced Israel exceedingly as it were to nothing.

77:60 Et répulit tabernáculum Silo: * tabernáculum suum, ubi habitávit in homínibus. 77:60 I odrzucił przybytek Szilo, * przybytek swój, kędy mieszkał między ludźmi. 77:60 And he put away the tabernacle of Silo, * his tabernacle where he dwelt among men. 77:60 Et répulit tabernáculum Silo: * tabernáculum suum, ubi habitávit in homínibus. 77:60 I odrzucił przybytek Szilo, * przybytek swój, kędy mieszkał między ludźmi. 77:60 And he put away the tabernacle of Silo, * his tabernacle where he dwelt among men.

77:61 Et trádidit in captivitátem virtútem eórum: * et pulchritúdinem eórum in manus inimíci. 77:61 I podał w niewolę ich moc * i piękność ich w ręce nieprzyjacielskie. 77:61 And he delivered their strength into captivity: * and their beauty into the hands of the enemy. 77:61 Et trádidit in captivitátem virtútem eórum: * et pulchritúdinem eórum in manus inimíci. 77:61 I podał w niewolę ich moc * i piękność ich w ręce nieprzyjacielskie. 77:61 And he delivered their strength into captivity: * and their beauty into the hands of the enemy.

77:62 Et conclúsit in gládio pópulum suum: * et hereditátem suam sprevit. 77:62 I dał pod miecz lud swój * i wzgardził dziedzictwem swoim. 77:62 And he shut up his people under the sword: * and he despised his inheritance. 77:62 Et conclúsit in gládio pópulum suum: * et hereditátem suam sprevit. 77:62 I dał pod miecz lud swój * i wzgardził dziedzictwem swoim. 77:62 And he shut up his people under the sword: * and he despised his inheritance.

77:63 Júvenes eórum comédit ignis: * et vírgines eórum non sunt lamentátæ. 77:63 Młodzieńców ich ogień pożarł, * a panien ich nie płakano. 77:63 Fire consumed their young men: * and their maidens were not lamented. 77:63 Júvenes eórum comédit ignis: * et vírgines eórum non sunt lamentátæ. 77:63 Młodzieńców ich ogień pożarł, * a panien ich nie płakano. 77:63 Fire consumed their young men: * and their maidens were not lamented.

77:64 Sacerdótes eórum in gládio cecidérunt: * et víduæ eórum non plorabántur. 77:64 Kapłani ich od miecza polegli, * a wdowy ich nie chodziły w żałobie. 77:64 Their priests fell by the sword: * and their widows did not mourn. 77:64 Sacerdótes eórum in gládio cecidérunt: * et víduæ eórum non plorabántur. 77:64 Kapłani ich od miecza polegli, * a wdowy ich nie chodziły w żałobie. 77:64 Their priests fell by the sword: * and their widows did not mourn.

77:65 Et excitátus est tamquam dórmiens Dóminus: * tamquam potens crapulátus a vino. 77:65 I ocucił się Pan jak ze snu, * jak mocarz upojony winem. 77:65 And the Lord was awaked as one out of sleep, * and like a mighty man that hath been surfeited with wine. 77:65 Et excitátus est tamquam dórmiens Dóminus: * tamquam potens crapulátus a vino. 77:65 I ocucił się Pan jak ze snu, * jak mocarz upojony winem. 77:65 And the Lord was awaked as one out of sleep, * and like a mighty man that hath been surfeited with wine.

77:66 Et percússit inimícos suos in posterióra: * oppróbrium sempitérnum dedit illis. 77:66 I poraził nieprzyjaciół swych na tyłach, * wydał ich na hańbę wieczną. 77:66 And he smote his enemies on the hinder parts: * he put them to an everlasting reproach. 77:66 Et percússit inimícos suos in posterióra: * oppróbrium sempitérnum dedit illis. 77:66 I poraził nieprzyjaciół swych na tyłach, * wydał ich na hańbę wieczną. 77:66 And he smote his enemies on the hinder parts: * he put them to an everlasting reproach.

77:67 Et répulit tabernáculum Joseph: * et tribum Éphraim non elégit. 77:67 I odrzucił namiot Józefa * i nie obrał pokolenia Efraima. 77:67 And he rejected the tabernacle of Joseph: * and chose not the tribe of Ephraim: 77:67 Et répulit tabernáculum Joseph: * et tribum Éphraim non elégit. 77:67 I odrzucił namiot Józefa * i nie obrał pokolenia Efraima. 77:67 And he rejected the tabernacle of Joseph: * and chose not the tribe of Ephraim:

77:68 Sed elégit tribum Juda, * montem Sion quem diléxit. 77:68 Ale obrał pokolenie Judy, * górę Syjon, którą umiłował. 77:68 But he chose the tribe of Juda, * mount Sion which he loved. 77:68 Sed elégit tribum Juda, * montem Sion quem diléxit. 77:68 Ale obrał pokolenie Judy, * górę Syjon, którą umiłował. 77:68 But he chose the tribe of Juda, * mount Sion which he loved.

77:69 Et ædificávit sicut unicórnium sanctifícium suum in terra, * quam fundávit in sǽcula. 77:69 I zbudował podobną do jednorożców świątynię swoją na ziemi, * którą ugruntował na wieki. 77:69 And he built his sanctuary as of unicorns, in the land * which he founded for ever. 77:69 Et ædificávit sicut unicórnium sanctifícium suum in terra, * quam fundávit in sǽcula. 77:69 I zbudował podobną do jednorożców świątynię swoją na ziemi, * którą ugruntował na wieki. 77:69 And he built his sanctuary as of unicorns, in the land * which he founded for ever.

77:70 Et elégit David, servum suum, et sústulit eum de grégibus óvium: * de post fœtántes accépit eum, 77:70 I obrał Dawida, sługę swego, i wziął go od trzód owiec, * od karmiących owiec wziął go: 77:70 And he chose his servant David, and took him from the flocks of sheep: * he brought him from following the ewes great with young, 77:70 Et elégit David, servum suum, et sústulit eum de grégibus óvium: * de post fœtántes accépit eum, 77:70 I obrał Dawida, sługę swego, i wziął go od trzód owiec, * od karmiących owiec wziął go: 77:70 And he chose his servant David, and took him from the flocks of sheep: * he brought him from following the ewes great with young,

77:71 Páscere Jacob, servum suum, * et Israël, hereditátem suam: 77:71 Aby pasł Jakuba, sługę Jego * i Izraela, dziedzictwo Jego. 77:71 To feed Jacob his servant, * and Israel his inheritance. 77:71 Páscere Jacob, servum suum, * et Israël, hereditátem suam: 77:71 Aby pasł Jakuba, sługę Jego * i Izraela, dziedzictwo Jego. 77:71 To feed Jacob his servant, * and Israel his inheritance.

77:72 Et pavit eos in innocéntia cordis sui: * et in intelléctibus mánuum suárum dedúxit eos. 77:72 I pasł ich w niewinności serca swego * i w roztropności rąk swoich prowadził ich. 77:72 And he fed them in the innocence of his heart: * and conducted them by the skilfulness of his hands. 77:72 Et pavit eos in innocéntia cordis sui: * et in intelléctibus mánuum suárum dedúxit eos. 77:72 I pasł ich w niewinności serca swego * i w roztropności rąk swoich prowadził ich. 77:72 And he fed them in the innocence of his heart: * and conducted them by the skilfulness of his hands.

Psalmus 78

78:1 Deus, venérunt gentes in hereditátem tuam, polluérunt templum sanctum tuum: * posuérunt Jerúsalem in pomórum custódiam. 78:1 Boże, przyszli poganie do dziedzictwa Twego, splugawili Kościół Twój święty, * obrócili Jeruzalem w spiżarnię na owoce. 78:1 O God, the heathens are come into thy inheritance, they have defiled thy holy temple: * they have made Jerusalem as a place to keep fruit. 78:1 Deus, venérunt gentes in hereditátem tuam, polluérunt templum sanctum tuum: * posuérunt Jerúsalem in pomórum custódiam. 78:1 Boże, przyszli poganie do dziedzictwa Twego, splugawili Kościół Twój święty, * obrócili Jeruzalem w spiżarnię na owoce. 78:1 O God, the heathens are come into thy inheritance, they have defiled thy holy temple: * they have made Jerusalem as a place to keep fruit.

78:2 Posuérunt morticína servórum tuórum, escas volatílibus cæli: * carnes sanctórum tuórum béstiis terræ. 78:2 Porzucili trupy sług Twoich na strawę ptakom powietrznym, * ciała świętych Twoich zwierzętom ziemi. 78:2 They have given the dead bodies of thy servants to be meat for the fowls of the air: * the flesh of thy saints for the beasts of the earth. 78:2 Posuérunt morticína servórum tuórum, escas volatílibus cæli: * carnes sanctórum tuórum béstiis terræ. 78:2 Porzucili trupy sług Twoich na strawę ptakom powietrznym, * ciała świętych Twoich zwierzętom ziemi. 78:2 They have given the dead bodies of thy servants to be meat for the fowls of the air: * the flesh of thy saints for the beasts of the earth.

78:3 Effudérunt sánguinem eórum tamquam aquam in circúitu Jerúsalem: * et non erat qui sepelíret. 78:3 Rozlali krew ich jak wodę dokoła Jeruzalem, * a nie było, kto by pogrzebał. 78:3 They have poured out their blood as water, round about Jerusalem, * and there was none to bury them. 78:3 Effudérunt sánguinem eórum tamquam aquam in circúitu Jerúsalem: * et non erat qui sepelíret. 78:3 Rozlali krew ich jak wodę dokoła Jeruzalem, * a nie było, kto by pogrzebał. 78:3 They have poured out their blood as water, round about Jerusalem, * and there was none to bury them.

78:4 Facti sumus oppróbrium vicínis nostris: * subsannátio et illúsio his, qui in circúitu nostro sunt. 78:4 Staliśmy się wzgardą sąsiadom naszym, * pośmiewiskiem i szyderstwem dla tych, którzy są dokoła nas. 78:4 We are become a reproach to our neighbours: * a scorn and derision to them that are round about us. 78:4 Facti sumus oppróbrium vicínis nostris: * subsannátio et illúsio his, qui in circúitu nostro sunt. 78:4 Staliśmy się wzgardą sąsiadom naszym, * pośmiewiskiem i szyderstwem dla tych, którzy są dokoła nas. 78:4 We are become a reproach to our neighbours: * a scorn and derision to them that are round about us.

78:5 Úsquequo, Dómine, irascéris in finem: * accendétur velut ignis zelus tuus? 78:5 Dokądże, Panie, gniewać się będziesz do końca: * pałać będzie jak ogień zapalczywość Twoja? 78:5 How long, O Lord, wilt thou be angry for ever: * shall thy zeal be kindled like a fire? 78:5 Úsquequo, Dómine, irascéris in finem: * accendétur velut ignis zelus tuus? 78:5 Dokądże, Panie, gniewać się będziesz do końca: * pałać będzie jak ogień zapalczywość Twoja? 78:5 How long, O Lord, wilt thou be angry for ever: * shall thy zeal be kindled like a fire?

78:6 Effúnde iram tuam in gentes, quæ te non novérunt: * et in regna quæ nomen tuum non invocavérunt: 78:6 Wylej gniew Twój na narody, które Cię nie znają, * i na królestwa, które imienia Twego nie wzywały. 78:6 Pour out thy wrath upon the nations that have not known thee: * and upon the kingdoms that have not called upon thy name. 78:6 Effúnde iram tuam in gentes, quæ te non novérunt: * et in regna quæ nomen tuum non invocavérunt: 78:6 Wylej gniew Twój na narody, które Cię nie znają, * i na królestwa, które imienia Twego nie wzywały. 78:6 Pour out thy wrath upon the nations that have not known thee: * and upon the kingdoms that have not called upon thy name.

78:7 Quia comedérunt Jacob: * et locum ejus desolavérunt. 78:7 Albowiem pożarli Jakuba * i miejsce jego spustoszyli. 78:7 Because they have devoured Jacob; * and have laid waste his place. 78:7 Quia comedérunt Jacob: * et locum ejus desolavérunt. 78:7 Albowiem pożarli Jakuba * i miejsce jego spustoszyli. 78:7 Because they have devoured Jacob; * and have laid waste his place.

78:8 Ne memíneris iniquitátum nostrárum antiquárum, cito antícipent nos misericórdiæ tuæ: * quia páuperes facti sumus nimis. 78:8 Nie wspominaj starych nieprawości naszych, niech nas rychło uprzedzą litości Twoje, * bośmy się stali bardzo ubogimi. 78:8 Remember not our former iniquities: let thy mercies speedily prevent us, * for we are become exceeding poor. 78:8 Ne memíneris iniquitátum nostrárum antiquárum, cito antícipent nos misericórdiæ tuæ: * quia páuperes facti sumus nimis. 78:8 Nie wspominaj starych nieprawości naszych, niech nas rychło uprzedzą litości Twoje, * bośmy się stali bardzo ubogimi. 78:8 Remember not our former iniquities: let thy mercies speedily prevent us, * for we are become exceeding poor.

78:9 Ádjuva nos, Deus, salutáris noster: et propter glóriam nóminis tui, Dómine, líbera nos: * et propítius esto peccátis nostris, propter nomen tuum: 78:9 Wspomóż nas, Boże, zbawicielu nasz, i dla sławy imienia Twego, Panie, wybaw nas, * a bądź miłościw grzechom naszym dla imienia Twego. 78:9 Help us, O God, our saviour: and for the glory of thy name, O Lord, deliver us: * and forgive us our sins for thy name’s sake: 78:9 Ádjuva nos, Deus, salutáris noster: et propter glóriam nóminis tui, Dómine, líbera nos: * et propítius esto peccátis nostris, propter nomen tuum: 78:9 Wspomóż nas, Boże, zbawicielu nasz, i dla sławy imienia Twego, Panie, wybaw nas, * a bądź miłościw grzechom naszym dla imienia Twego. 78:9 Help us, O God, our saviour: and for the glory of thy name, O Lord, deliver us: * and forgive us our sins for thy name’s sake:

78:10 Ne forte dicant in géntibus: Ubi est Deus eórum? * et innotéscat in natiónibus coram óculis nostris. 78:10 Niech nie mówią wśród narodów: Gdzież jest Bóg ich? * I niech się okaże nad poganami przed oczyma naszymi: 78:10 Lest they should say among the Gentiles: Where is their God? * And let him be made known among the nations before our eyes, 78:10 Ne forte dicant in géntibus: Ubi est Deus eórum? * et innotéscat in natiónibus coram óculis nostris. 78:10 Niech nie mówią wśród narodów: Gdzież jest Bóg ich? * I niech się okaże nad poganami przed oczyma naszymi: 78:10 Lest they should say among the Gentiles: Where is their God? * And let him be made known among the nations before our eyes,

78:10 Últio sánguinis servórum tuórum, qui effúsus est: * intróeat in conspéctu tuo gémitus compeditórum. 78:10 Pomsta krwi sług Twoich, która została wylana: * niech dojdzie do Ciebie wzdychanie związanych. 78:10 By the revenging the blood of thy servants, which hath been shed: * let the sighing of the prisoners come in before thee. 78:10 Últio sánguinis servórum tuórum, qui effúsus est: * intróeat in conspéctu tuo gémitus compeditórum. 78:10 Pomsta krwi sług Twoich, która została wylana: * niech dojdzie do Ciebie wzdychanie związanych. 78:10 By the revenging the blood of thy servants, which hath been shed: * let the sighing of the prisoners come in before thee.

78:11 Secúndum magnitúdinem brácchii tui, * pósside fílios mortificatórum. 78:11 Według mocy ramienia Twego * zachowaj synów pomordowanych. 78:11 According to the greatness of thy arm, * take possession of the children of them that have been put to death. 78:11 Secúndum magnitúdinem brácchii tui, * pósside fílios mortificatórum. 78:11 Według mocy ramienia Twego * zachowaj synów pomordowanych. 78:11 According to the greatness of thy arm, * take possession of the children of them that have been put to death.

78:12 Et redde vicínis nostris séptuplum in sinu eórum: * impropérium ipsórum, quod exprobravérunt tibi, Dómine. 78:12 I oddaj sąsiadom naszym siedemkroć w ich łono, * urąganie ich, którym urągali Tobie, Panie. 78:12 And render to our neighbours sevenfold in their bosom: * the reproach wherewith they have reproached thee, O Lord. 78:12 Et redde vicínis nostris séptuplum in sinu eórum: * impropérium ipsórum, quod exprobravérunt tibi, Dómine. 78:12 I oddaj sąsiadom naszym siedemkroć w ich łono, * urąganie ich, którym urągali Tobie, Panie. 78:12 And render to our neighbours sevenfold in their bosom: * the reproach wherewith they have reproached thee, O Lord.

78:13 Nos autem pópulus tuus, et oves páscuæ tuæ, * confitébimur tibi in sǽculum. 78:13 A my, lud Twój i owce pastwiska Twego, * będziemy Cię wysławiać na wieki. 78:13 But we thy people, and the sheep of thy pasture, * will give thanks to thee for ever. 78:13 Nos autem pópulus tuus, et oves páscuæ tuæ, * confitébimur tibi in sǽculum. 78:13 A my, lud Twój i owce pastwiska Twego, * będziemy Cię wysławiać na wieki. 78:13 But we thy people, and the sheep of thy pasture, * will give thanks to thee for ever.

78:13 In generatiónem et generatiónem * annuntiábimus laudem tuam. 78:13 Z pokolenia na pokolenie * będziemy opowiadać chwałę Twoją. 78:13 We will shew forth thy praise, * unto generation and generation. 78:13 In generatiónem et generatiónem * annuntiábimus laudem tuam. 78:13 Z pokolenia na pokolenie * będziemy opowiadać chwałę Twoją. 78:13 We will shew forth thy praise, * unto generation and generation.

Psalmus 79

79:2 Qui regis Israël, inténde: * qui dedúcis velut ovem Joseph. 79:2 Który rządzisz Izraelem, posłuchaj, * który prowadzisz jak owce Józefa. 79:2 Give ear, O thou that rulest Israel: * thou that leadest Joseph like a sheep. 79:2 Qui regis Israël, inténde: * qui dedúcis velut ovem Joseph. 79:2 Który rządzisz Izraelem, posłuchaj, * który prowadzisz jak owce Józefa. 79:2 Give ear, O thou that rulest Israel: * thou that leadest Joseph like a sheep.

79:2 Qui sedes super Chérubim, * manifestáre coram Éphraim, Bénjamin, et Manásse. 79:2 Który siedzisz na cherubinach, * ukaż się przed Efraimem, Beniaminem i Manassesem. 79:2 Thou that sittest upon the cherubims, * shine forth before Ephraim, Benjamin, and Manasses. 79:2 Qui sedes super Chérubim, * manifestáre coram Éphraim, Bénjamin, et Manásse. 79:2 Który siedzisz na cherubinach, * ukaż się przed Efraimem, Beniaminem i Manassesem. 79:2 Thou that sittest upon the cherubims, * shine forth before Ephraim, Benjamin, and Manasses.

79:3 Éxcita poténtiam tuam, et veni, * ut salvos fácias nos. 79:3 Wzbudź moc Twoją i przyjdź, * abyś nas wybawił. 79:3 Stir up thy might, and come * to save us. 79:3 Éxcita poténtiam tuam, et veni, * ut salvos fácias nos. 79:3 Wzbudź moc Twoją i przyjdź, * abyś nas wybawił. 79:3 Stir up thy might, and come * to save us.

79:4 Deus, convérte nos: * et osténde fáciem tuam, et salvi érimus. 79:4 Boże, nawróć nas * i ukaż oblicze Twoje, a będziemy zbawieni. 79:4 Convert us, O God: * and shew us thy face, and we shall be saved. 79:4 Deus, convérte nos: * et osténde fáciem tuam, et salvi érimus. 79:4 Boże, nawróć nas * i ukaż oblicze Twoje, a będziemy zbawieni. 79:4 Convert us, O God: * and shew us thy face, and we shall be saved.

79:5 Dómine, Deus virtútum, * quoúsque irascéris super oratiónem servi tui? 79:5 Panie, Boże zastępów, * dokądże będziesz się gniewać na modlitwę sługi Twego? 79:5 O Lord God of hosts, * how long wilt thou be angry against the prayer of thy servant? 79:5 Dómine, Deus virtútum, * quoúsque irascéris super oratiónem servi tui? 79:5 Panie, Boże zastępów, * dokądże będziesz się gniewać na modlitwę sługi Twego? 79:5 O Lord God of hosts, * how long wilt thou be angry against the prayer of thy servant?

79:6 Cibábis nos pane lacrimárum: * et potum dabis nobis in lácrimis in mensúra? 79:6 Będziesz nas karmić chlebem płaczu * i napawać nas łzami obficie? 79:6 How long wilt thou feed us with the bread of tears: * and give us for our drink tears in measure? 79:6 Cibábis nos pane lacrimárum: * et potum dabis nobis in lácrimis in mensúra? 79:6 Będziesz nas karmić chlebem płaczu * i napawać nas łzami obficie? 79:6 How long wilt thou feed us with the bread of tears: * and give us for our drink tears in measure?

79:7 Posuísti nos in contradictiónem vicínis nostris: * et inimíci nostri subsannavérunt nos. 79:7 Wystawiłeś nas na przeciwieństwa sąsiadom naszym, * a nieprzyjaciele nasi naśmiewali się z nas. 79:7 Thou hast made us to be a contradiction to our neighbours: * and our enemies have scoffed at us. 79:7 Posuísti nos in contradictiónem vicínis nostris: * et inimíci nostri subsannavérunt nos. 79:7 Wystawiłeś nas na przeciwieństwa sąsiadom naszym, * a nieprzyjaciele nasi naśmiewali się z nas. 79:7 Thou hast made us to be a contradiction to our neighbours: * and our enemies have scoffed at us.

79:8 Deus virtútum, convérte nos: * et osténde fáciem tuam, et salvi érimus. 79:8 Boże zastępów, nawróć nas * i ukaż oblicze Twoje, a będziemy zbawieni. 79:8 O God of hosts, convert us: * and shew thy face, and we shall be saved. 79:8 Deus virtútum, convérte nos: * et osténde fáciem tuam, et salvi érimus. 79:8 Boże zastępów, nawróć nas * i ukaż oblicze Twoje, a będziemy zbawieni. 79:8 O God of hosts, convert us: * and shew thy face, and we shall be saved.

79:9 Víneam de Ægýpto transtulísti: * ejecísti gentes, et plantásti eam. 79:9 Przeniosłeś winnicę z Egiptu, * wygnałeś narody i zasadziłeś ją. 79:9 Thou hast brought a vineyard out of Egypt: * thou hast cast out the Gentiles and planted it. 79:9 Víneam de Ægýpto transtulísti: * ejecísti gentes, et plantásti eam. 79:9 Przeniosłeś winnicę z Egiptu, * wygnałeś narody i zasadziłeś ją. 79:9 Thou hast brought a vineyard out of Egypt: * thou hast cast out the Gentiles and planted it.

79:10 Dux itíneris fuísti in conspéctu ejus: * plantásti radíces ejus, et implévit terram. 79:10 Byłeś przed nią przewodnikiem w drodze, * wsadziłeś korzenie jej i napełniła ziemię. 79:10 Thou wast the guide of its journey in its sight: * thou plantedst the roots thereof, and it filled the land. 79:10 Dux itíneris fuísti in conspéctu ejus: * plantásti radíces ejus, et implévit terram. 79:10 Byłeś przed nią przewodnikiem w drodze, * wsadziłeś korzenie jej i napełniła ziemię. 79:10 Thou wast the guide of its journey in its sight: * thou plantedst the roots thereof, and it filled the land.

79:11 Opéruit montes umbra ejus: * et arbústa ejus cedros Dei. 79:11 Cień jej okrył góry, * a jej gałęzie cedry Boże. 79:11 The shadow of it covered the hills: * and the branches thereof the cedars of God. 79:11 Opéruit montes umbra ejus: * et arbústa ejus cedros Dei. 79:11 Cień jej okrył góry, * a jej gałęzie cedry Boże. 79:11 The shadow of it covered the hills: * and the branches thereof the cedars of God.

79:12 Exténdit pálmites suos usque ad mare: * et usque ad flumen propágines ejus. 79:12 Puściła latorośle swe aż do morza, * a gałązki swe aż do rzeki. 79:12 It stretched forth its branches unto the sea, * and its boughs unto the river. 79:12 Exténdit pálmites suos usque ad mare: * et usque ad flumen propágines ejus. 79:12 Puściła latorośle swe aż do morza, * a gałązki swe aż do rzeki. 79:12 It stretched forth its branches unto the sea, * and its boughs unto the river.

79:13 Ut quid destruxísti macériam ejus: * et vindémiant eam omnes, qui prætergrediúntur viam? 79:13 Czemuż rozwaliłeś płot jej * i obierają ją wszyscy, którzy mimo idą drogą? 79:13 Why hast thou broken down the hedge thereof, * so that all they who pass by the way do pluck it? 79:13 Ut quid destruxísti macériam ejus: * et vindémiant eam omnes, qui prætergrediúntur viam? 79:13 Czemuż rozwaliłeś płot jej * i obierają ją wszyscy, którzy mimo idą drogą? 79:13 Why hast thou broken down the hedge thereof, * so that all they who pass by the way do pluck it?

79:14 Exterminávit eam aper de silva: * et singuláris ferus depástus est eam. 79:14 Zrył ją dziki wieprz z lasu, * a odyniec spasł ją. 79:14 The boar out of the wood hath laid it waste: * and a singular wild beast hath devoured it. 79:14 Exterminávit eam aper de silva: * et singuláris ferus depástus est eam. 79:14 Zrył ją dziki wieprz z lasu, * a odyniec spasł ją. 79:14 The boar out of the wood hath laid it waste: * and a singular wild beast hath devoured it.

79:15 Deus virtútum, convértere: * réspice de cælo, et vide, et vísita víneam istam. 79:15 Boże zastępów, wróć się, * wejrzyj z nieba i obacz, a nawiedź tę winnicę. 79:15 Turn again, O God of hosts, * look down from heaven, and see, and visit this vineyard: 79:15 Deus virtútum, convértere: * réspice de cælo, et vide, et vísita víneam istam. 79:15 Boże zastępów, wróć się, * wejrzyj z nieba i obacz, a nawiedź tę winnicę. 79:15 Turn again, O God of hosts, * look down from heaven, and see, and visit this vineyard:

79:16 Et pérfice eam, quam plantávit déxtera tua: * et super fílium hóminis, quem confirmásti tibi. 79:16 I napraw tę, którą szczepiła prawica Twoja, * i na syna człowieczego, któregoś sobie umocnił. 79:16 And perfect the same which thy right hand hath planted: * and upon the son of man whom thou hast confirmed for thyself. 79:16 Et pérfice eam, quam plantávit déxtera tua: * et super fílium hóminis, quem confirmásti tibi. 79:16 I napraw tę, którą szczepiła prawica Twoja, * i na syna człowieczego, któregoś sobie umocnił. 79:16 And perfect the same which thy right hand hath planted: * and upon the son of man whom thou hast confirmed for thyself.

79:17 Incénsa igni, et suffóssa * ab increpatióne vultus tui períbunt. 79:17 Spalona ogniem i rozkopana, * od łajania oblicza Twego poginą. 79:17 Things set on fire and dug down * shall perish at the rebuke of thy countenance. 79:17 Incénsa igni, et suffóssa * ab increpatióne vultus tui períbunt. 79:17 Spalona ogniem i rozkopana, * od łajania oblicza Twego poginą. 79:17 Things set on fire and dug down * shall perish at the rebuke of thy countenance.

79:18 Fiat manus tua super virum déxteræ tuæ: * et super fílium hóminis, quem confirmásti tibi. 79:18 Niech będzie ręka Twoja nad mężem prawicy Twojej * i nad synem człowieczym, któregoś sobie umocnił. 79:18 Let thy hand be upon the man of thy right hand: * and upon the son of man whom thou hast confirmed for thyself. 79:18 Fiat manus tua super virum déxteræ tuæ: * et super fílium hóminis, quem confirmásti tibi. 79:18 Niech będzie ręka Twoja nad mężem prawicy Twojej * i nad synem człowieczym, któregoś sobie umocnił. 79:18 Let thy hand be upon the man of thy right hand: * and upon the son of man whom thou hast confirmed for thyself.

79:19 Et non discédimus a te, vivificábis nos: * et nomen tuum invocábimus. 79:19 A nie odstępujemy od Ciebie, ożywisz nas: * i będziemy wzywać imienia Twego. 79:19 And we depart not from thee, thou shalt quicken us: * and we will call upon thy name. 79:19 Et non discédimus a te, vivificábis nos: * et nomen tuum invocábimus. 79:19 A nie odstępujemy od Ciebie, ożywisz nas: * i będziemy wzywać imienia Twego. 79:19 And we depart not from thee, thou shalt quicken us: * and we will call upon thy name.

79:20 Dómine, Deus virtútum, convérte nos: * et osténde fáciem tuam, et salvi érimus. 79:20 Panie, Boże zastępów, nawróć nas * i okaż nam oblicze Twoje, a będziemy zbawieni. 79:20 O Lord God of hosts, convert us: * and shew thy face, and we shall be saved. 79:20 Dómine, Deus virtútum, convérte nos: * et osténde fáciem tuam, et salvi érimus. 79:20 Panie, Boże zastępów, nawróć nas * i okaż nam oblicze Twoje, a będziemy zbawieni. 79:20 O Lord God of hosts, convert us: * and shew thy face, and we shall be saved.

Psalmus 80

80:2 Exsultáte Deo, adjutóri nostro: * jubiláte Deo Jacob. 80:2 Sławcie radośnie Boga, pomocnika naszego, * wykrzykujcie Bogu Jakubowemu. 80:2 Rejoice to God, our helper: * sing aloud to the God of Jacob. 80:2 Exsultáte Deo, adjutóri nostro: * jubiláte Deo Jacob. 80:2 Sławcie radośnie Boga, pomocnika naszego, * wykrzykujcie Bogu Jakubowemu. 80:2 Rejoice to God, our helper: * sing aloud to the God of Jacob.

80:3 Súmite psalmum, et date týmpanum: * psaltérium jucúndum cum cíthara. 80:3 Zanućcie psalm i podajcie bęben, * wdzięczną harfę z cytrą. 80:3 Take a psalm, and bring hither the timbrel: * the pleasant psaltery with the harp. 80:3 Súmite psalmum, et date týmpanum: * psaltérium jucúndum cum cíthara. 80:3 Zanućcie psalm i podajcie bęben, * wdzięczną harfę z cytrą. 80:3 Take a psalm, and bring hither the timbrel: * the pleasant psaltery with the harp.

80:4 Buccináte in Neoménia tuba, * in insígni die solemnitátis vestræ. 80:4 Trąbcie na nowiu w trąbę, * w dzień wspaniały uroczystego święta waszego. 80:4 Blow up the trumpet on the new moon, * on the noted day of your solemnity. 80:4 Buccináte in Neoménia tuba, * in insígni die solemnitátis vestræ. 80:4 Trąbcie na nowiu w trąbę, * w dzień wspaniały uroczystego święta waszego. 80:4 Blow up the trumpet on the new moon, * on the noted day of your solemnity.

80:5 Quia præcéptum in Israël est: * et judícium Deo Jacob. 80:5 Bo jest to rozkazaniem w Izraelu * i prawem Boga Jakubowego. 80:5 For it is a commandment in Israel, * and a judgment to the God of Jacob. 80:5 Quia præcéptum in Israël est: * et judícium Deo Jacob. 80:5 Bo jest to rozkazaniem w Izraelu * i prawem Boga Jakubowego. 80:5 For it is a commandment in Israel, * and a judgment to the God of Jacob.

80:6 Testimónium in Joseph pósuit illud, cum exíret de terra Ægýpti: * linguam, quam non nóverat, audívit. 80:6 Ustanowił to na świadectwo w Józefie, gdy wychodził z ziemi egipskiej, * usłyszał język, którego nie znał. 80:6 He ordained it for a testimony in Joseph, when he came out of the land of Egypt: * he heard a tongue which he knew not. 80:6 Testimónium in Joseph pósuit illud, cum exíret de terra Ægýpti: * linguam, quam non nóverat, audívit. 80:6 Ustanowił to na świadectwo w Józefie, gdy wychodził z ziemi egipskiej, * usłyszał język, którego nie znał. 80:6 He ordained it for a testimony in Joseph, when he came out of the land of Egypt: * he heard a tongue which he knew not.

80:7 Divértit ab onéribus dorsum ejus: * manus ejus in cóphino serviérunt. 80:7 Wybawił od brzemion ramiona jego, * gdy ręce jego przy koszu służyły. 80:7 He removed his back from the burdens: * his hands had served in baskets. 80:7 Divértit ab onéribus dorsum ejus: * manus ejus in cóphino serviérunt. 80:7 Wybawił od brzemion ramiona jego, * gdy ręce jego przy koszu służyły. 80:7 He removed his back from the burdens: * his hands had served in baskets.

80:8 In tribulatióne invocásti me, et liberávi te: * exaudívi te in abscóndito tempestátis: probávi te apud aquam contradictiónis. 80:8 Wzywałeś mię w ucisku, i wybawiłem cię, * wysłuchałem cię w osłonie burzy, doświadczałem cię nad Wodami Sprzeciwu. 80:8 Thou calledst upon me in affliction, and I delivered thee: * I heard thee in the secret place of tempest: I proved thee at the waters of contradiction. 80:8 In tribulatióne invocásti me, et liberávi te: * exaudívi te in abscóndito tempestátis: probávi te apud aquam contradictiónis. 80:8 Wzywałeś mię w ucisku, i wybawiłem cię, * wysłuchałem cię w osłonie burzy, doświadczałem cię nad Wodami Sprzeciwu. 80:8 Thou calledst upon me in affliction, and I delivered thee: * I heard thee in the secret place of tempest: I proved thee at the waters of contradiction.

80:9 Audi, pópulus meus, et contestábor te: * Israël, si audíeris me, non erit in te deus recens, neque adorábis deum aliénum. 80:9 Słuchaj, ludu mój, a napomnę cię, * Izraelu, jeśli mię usłuchasz, nie będzie u ciebie boga nowego i nie będziesz chwalił boga cudzego. 80:9 Hear, O my people, and I will testify to thee: * O Israel, if thou wilt hearken to me; there shall be no new god in thee: neither shalt thou adore a strange god. 80:9 Audi, pópulus meus, et contestábor te: * Israël, si audíeris me, non erit in te deus recens, neque adorábis deum aliénum. 80:9 Słuchaj, ludu mój, a napomnę cię, * Izraelu, jeśli mię usłuchasz, nie będzie u ciebie boga nowego i nie będziesz chwalił boga cudzego. 80:9 Hear, O my people, and I will testify to thee: * O Israel, if thou wilt hearken to me; there shall be no new god in thee: neither shalt thou adore a strange god.

80:11 Ego enim sum Dóminus Deus tuus, qui edúxi te de terra Ægýpti: * diláta os tuum, et implébo illud. 80:11 Bo ja jestem Pan, Bóg twój, którym cię wywiódł z ziemi egipskiej, * rozszerz usta twoje, a napełnię je. 80:11 For I am the Lord thy God, who brought thee out of the land of Egypt: * open thy mouth wide, and I will fill it. 80:11 Ego enim sum Dóminus Deus tuus, qui edúxi te de terra Ægýpti: * diláta os tuum, et implébo illud. 80:11 Bo ja jestem Pan, Bóg twój, którym cię wywiódł z ziemi egipskiej, * rozszerz usta twoje, a napełnię je. 80:11 For I am the Lord thy God, who brought thee out of the land of Egypt: * open thy mouth wide, and I will fill it.

80:12 Et non audívit pópulus meus vocem meam: * et Israël non inténdit mihi. 80:12 Ale nie słuchał lud mój głosu mego, * a Izrael nie dbał o mnie. 80:12 But my people heard not my voice: * and Israel hearkened not to me. 80:12 Et non audívit pópulus meus vocem meam: * et Israël non inténdit mihi. 80:12 Ale nie słuchał lud mój głosu mego, * a Izrael nie dbał o mnie. 80:12 But my people heard not my voice: * and Israel hearkened not to me.

80:13 Et dimísi eos secúndum desidéria cordis eórum: * ibunt in adinventiónibus suis. 80:13 I puściłem ich za żądzami serc ich, * pójdą za wynalazkami swymi. 80:13 So I let them go according to the desires of their heart: * they shall walk in their own inventions. 80:13 Et dimísi eos secúndum desidéria cordis eórum: * ibunt in adinventiónibus suis. 80:13 I puściłem ich za żądzami serc ich, * pójdą za wynalazkami swymi. 80:13 So I let them go according to the desires of their heart: * they shall walk in their own inventions.

80:14 Si pópulus meus audísset me: * Israël si in viis meis ambulásset: 80:14 Gdyby był lud mój mnie słuchał, * gdyby był Izrael chodził drogami moimi: 80:14 If my people had heard me: * if Israel had walked in my ways: 80:14 Si pópulus meus audísset me: * Israël si in viis meis ambulásset: 80:14 Gdyby był lud mój mnie słuchał, * gdyby był Izrael chodził drogami moimi: 80:14 If my people had heard me: * if Israel had walked in my ways:

80:15 Pro níhilo fórsitan inimícos eórum humiliássem: * et super tribulántes eos misíssem manum meam. 80:15 Łatwo byłbym poniżył nieprzyjaciół ich * i na trapiących ich obróciłbym rękę swoją. 80:15 I should soon have humbled their enemies, * and laid my hand on them that troubled them. 80:15 Pro níhilo fórsitan inimícos eórum humiliássem: * et super tribulántes eos misíssem manum meam. 80:15 Łatwo byłbym poniżył nieprzyjaciół ich * i na trapiących ich obróciłbym rękę swoją. 80:15 I should soon have humbled their enemies, * and laid my hand on them that troubled them.

80:16 Inimíci Dómini mentíti sunt ei: * et erit tempus eórum in sǽcula. 80:16 Nieprzyjaciele Pańscy kłamali mu, * i czas ich trwać będzie na wieki. 80:16 The enemies of the Lord have lied to him: * and their time shall be for ever. 80:16 Inimíci Dómini mentíti sunt ei: * et erit tempus eórum in sǽcula. 80:16 Nieprzyjaciele Pańscy kłamali mu, * i czas ich trwać będzie na wieki. 80:16 The enemies of the Lord have lied to him: * and their time shall be for ever.

80:17 Et cibávit eos ex ádipe fruménti: * et de petra, melle saturávit eos. 80:17 I nakarmił ich tłustością zboża, * i nasycił ich miodem z opoki. 80:17 And he fed them with the fat of wheat, * and filled them with honey out of the rock. 80:17 Et cibávit eos ex ádipe fruménti: * et de petra, melle saturávit eos. 80:17 I nakarmił ich tłustością zboża, * i nasycił ich miodem z opoki. 80:17 And he fed them with the fat of wheat, * and filled them with honey out of the rock.

Psalmus 81

81:1 Deus stetit in synagóga deórum: * in médio autem deos dijúdicat. 81:1 Bóg stanął w zgromadzeniu boskim * i w pośrodku bogów sądzi. 81:1 God hath stood in the congregation of gods: * and being in the midst of them he judgeth gods. 81:1 Deus stetit in synagóga deórum: * in médio autem deos dijúdicat. 81:1 Bóg stanął w zgromadzeniu boskim * i w pośrodku bogów sądzi. 81:1 God hath stood in the congregation of gods: * and being in the midst of them he judgeth gods.

81:2 Úsquequo judicátis iniquitátem: * et fácies peccatórum súmitis? 81:2 Dokądże niesprawiedliwie sądzić będziecie * i oglądać się na osobę grzeszników? 81:2 How long will you judge unjustly: * and accept the persons of the wicked? 81:2 Úsquequo judicátis iniquitátem: * et fácies peccatórum súmitis? 81:2 Dokądże niesprawiedliwie sądzić będziecie * i oglądać się na osobę grzeszników? 81:2 How long will you judge unjustly: * and accept the persons of the wicked?

81:3 Judicáte egéno, et pupíllo: * húmilem, et páuperem justificáte. 81:3 Czyńcie sprawiedliwość ubogiemu i sierocie, * strapionemu i ubogiemu prawo przyznajcie. 81:3 Judge for the needy and fatherless: * do justice to the humble and the poor. 81:3 Judicáte egéno, et pupíllo: * húmilem, et páuperem justificáte. 81:3 Czyńcie sprawiedliwość ubogiemu i sierocie, * strapionemu i ubogiemu prawo przyznajcie. 81:3 Judge for the needy and fatherless: * do justice to the humble and the poor.

81:4 Erípite páuperem: * et egénum de manu peccatóris liberáte. 81:4 Wyrwijcie ubogiego, * i nędznego z ręki niezbożnego wyzwólcie. 81:4 Rescue the poor; * and deliver the needy out of the hand of the sinner. 81:4 Erípite páuperem: * et egénum de manu peccatóris liberáte. 81:4 Wyrwijcie ubogiego, * i nędznego z ręki niezbożnego wyzwólcie. 81:4 Rescue the poor; * and deliver the needy out of the hand of the sinner.

81:5 Nesciérunt, neque intellexérunt, in ténebris ámbulant: * movebúntur ómnia fundaménta terræ. 81:5 Nie pojmują ani nie rozumieją, chodzą w ciemnościach: * zachwieją się wszystkie podstawy ziemi. 81:5 They have not known nor understood: they walk on in darkness: * all the foundations of the earth shall be moved. 81:5 Nesciérunt, neque intellexérunt, in ténebris ámbulant: * movebúntur ómnia fundaménta terræ. 81:5 Nie pojmują ani nie rozumieją, chodzą w ciemnościach: * zachwieją się wszystkie podstawy ziemi. 81:5 They have not known nor understood: they walk on in darkness: * all the foundations of the earth shall be moved.

81:6 Ego dixi: Dii estis, * et fílii Excélsi omnes. 81:6 Jam rzekł: Jesteście bogami * i synami Najwyższego wszyscy. 81:6 I have said: You are gods * and all of you the sons of the most High. 81:6 Ego dixi: Dii estis, * et fílii Excélsi omnes. 81:6 Jam rzekł: Jesteście bogami * i synami Najwyższego wszyscy. 81:6 I have said: You are gods * and all of you the sons of the most High.

81:7 Vos autem sicut hómines moriémini: * et sicut unus de princípibus cadétis. 81:7 Ale wy pomrzecie jak ludzie, * i jak jeden z książąt upadniecie. 81:7 But you like men shall die: * and shall fall like one of the princes. 81:7 Vos autem sicut hómines moriémini: * et sicut unus de princípibus cadétis. 81:7 Ale wy pomrzecie jak ludzie, * i jak jeden z książąt upadniecie. 81:7 But you like men shall die: * and shall fall like one of the princes.

81:8 Surge, Deus, júdica terram: * quóniam tu hereditábis in ómnibus géntibus. 81:8 Powstań, Boże, sądź ziemię, * bo Twym dziedzictwem są wszystkie narody. 81:8 Arise, O God, judge thou the earth: * for thou shalt inherit among all the nations. 81:8 Surge, Deus, júdica terram: * quóniam tu hereditábis in ómnibus géntibus. 81:8 Powstań, Boże, sądź ziemię, * bo Twym dziedzictwem są wszystkie narody. 81:8 Arise, O God, judge thou the earth: * for thou shalt inherit among all the nations.

Psalmus 82

82:2 Deus, quis símilis erit tibi? * Ne táceas, neque compescáris, Deus. 82:2 Boże, któż będzie podobien Tobie? * Nie milcz i nie powściągaj się, Boże. 82:2 O God, who shall be like to thee? * Hold not thy peace, neither be O God, thou still, 82:2 Deus, quis símilis erit tibi? * Ne táceas, neque compescáris, Deus. 82:2 Boże, któż będzie podobien Tobie? * Nie milcz i nie powściągaj się, Boże. 82:2 O God, who shall be like to thee? * Hold not thy peace, neither be O God, thou still,

82:3 Quóniam ecce inimíci tui sonuérunt: * et qui odérunt te extulérunt caput. 82:3 Bo oto nieprzyjaciele Twoi okrzyk uczynili: * a którzy Cię nienawidzą, podnieśli głowę. 82:3 For lo, thy enemies have made a noise: * and they that hate thee have lifted up the head. 82:3 Quóniam ecce inimíci tui sonuérunt: * et qui odérunt te extulérunt caput. 82:3 Bo oto nieprzyjaciele Twoi okrzyk uczynili: * a którzy Cię nienawidzą, podnieśli głowę. 82:3 For lo, thy enemies have made a noise: * and they that hate thee have lifted up the head.

82:4 Super pópulum tuum malignavérunt consílium: * et cogitavérunt advérsus sanctos tuos. 82:4 Przeciw ludowi Twemu plan złośliwy wymyślili * i zmówili się przeciw świętym Twoim. 82:4 They have taken a malicious counsel against thy people, * and have consulted against thy saints. 82:4 Super pópulum tuum malignavérunt consílium: * et cogitavérunt advérsus sanctos tuos. 82:4 Przeciw ludowi Twemu plan złośliwy wymyślili * i zmówili się przeciw świętym Twoim. 82:4 They have taken a malicious counsel against thy people, * and have consulted against thy saints.

82:5 Dixérunt: Veníte, et disperdámus eos de gente: * et non memorétur nomen Israël ultra. 82:5 Mówili: Pójdźcie i wytraćmy ich spomiędzy narodów, * a niech nie wspominają więcej imienia Izraelowego. 82:5 They have said: Come and let us destroy them, * so that they be not a nation: and let the name of Israel be remembered no more. 82:5 Dixérunt: Veníte, et disperdámus eos de gente: * et non memorétur nomen Israël ultra. 82:5 Mówili: Pójdźcie i wytraćmy ich spomiędzy narodów, * a niech nie wspominają więcej imienia Izraelowego. 82:5 They have said: Come and let us destroy them, * so that they be not a nation: and let the name of Israel be remembered no more.

82:6 Quóniam cogitavérunt unanímiter: * simul advérsum te testaméntum disposuérunt, tabernácula Idumæórum et Ismahelítæ: 82:6 Bo się zmówili jednomyślnie, * wspólnie przeciw Tobie przymierze uczynili, namioty Edomu i Izmaelici. 82:6 For they have contrived with one consent: * they have made a covenant together against thee; the tabernacles of the Edomites, and the Ismahelites: 82:6 Quóniam cogitavérunt unanímiter: * simul advérsum te testaméntum disposuérunt, tabernácula Idumæórum et Ismahelítæ: 82:6 Bo się zmówili jednomyślnie, * wspólnie przeciw Tobie przymierze uczynili, namioty Edomu i Izmaelici. 82:6 For they have contrived with one consent: * they have made a covenant together against thee; the tabernacles of the Edomites, and the Ismahelites:

82:8 Moab, et Agaréni, Gebal, et Ammon, et Ámalec: * alienígenæ cum habitántibus Tyrum. 82:8 Moab i Hagaryci, Gebal i Ammon i Amalek, * cudzoziemcy z obywatelami Tyru. 82:8 Moab, and the Agarens, Gebal, and Ammon and Amalec: * the Philistines, with the inhabitants of Tyre. 82:8 Moab, et Agaréni, Gebal, et Ammon, et Ámalec: * alienígenæ cum habitántibus Tyrum. 82:8 Moab i Hagaryci, Gebal i Ammon i Amalek, * cudzoziemcy z obywatelami Tyru. 82:8 Moab, and the Agarens, Gebal, and Ammon and Amalec: * the Philistines, with the inhabitants of Tyre.

82:9 Étenim Assur venit cum illis: * facti sunt in adjutórium fíliis Lot. 82:9 Ale i Assur przyszedł z nimi: * stali się pomocnikami synów Lota. 82:9 Yea, and the Assyrian also is joined with them: * they are come to the aid of the sons of Lot. 82:9 Étenim Assur venit cum illis: * facti sunt in adjutórium fíliis Lot. 82:9 Ale i Assur przyszedł z nimi: * stali się pomocnikami synów Lota. 82:9 Yea, and the Assyrian also is joined with them: * they are come to the aid of the sons of Lot.

82:10 Fac illis sicut Mádian, et Sísaræ: * sicut Jabin in torrénte Cisson. 82:10 Uczyń im jak Madianitom i Sisarze, * jak Jabinowi u potoku Kiszon. 82:10 Do to them as thou didst to Madian and to Sisara: * as to Jabin at the brook of Cisson. 82:10 Fac illis sicut Mádian, et Sísaræ: * sicut Jabin in torrénte Cisson. 82:10 Uczyń im jak Madianitom i Sisarze, * jak Jabinowi u potoku Kiszon. 82:10 Do to them as thou didst to Madian and to Sisara: * as to Jabin at the brook of Cisson.

82:11 Disperiérunt in Endor: * facti sunt ut stercus terræ. 82:11 Poginęli w Endorze, * stali się jak gnój dla ziemi. 82:11 Who perished at Endor: * and became as dung for the earth. 82:11 Disperiérunt in Endor: * facti sunt ut stercus terræ. 82:11 Poginęli w Endorze, * stali się jak gnój dla ziemi. 82:11 Who perished at Endor: * and became as dung for the earth.

82:12 Pone príncipes eórum sicut Oreb, et Zeb, * et Zébee, et Sálmana: 82:12 Postąp z wodzami ich jak z Orebem i Zebą, * i z Zebeą, i Salmaną: 82:12 Make their princes like Oreb, and Zeb, * and Zebee, and Salmana. 82:12 Pone príncipes eórum sicut Oreb, et Zeb, * et Zébee, et Sálmana: 82:12 Postąp z wodzami ich jak z Orebem i Zebą, * i z Zebeą, i Salmaną: 82:12 Make their princes like Oreb, and Zeb, * and Zebee, and Salmana.

82:13 Omnes príncipes eórum: * qui dixérunt: Hereditáte possideámus Sanctuárium Dei. 82:13 Z wszystkimi książętami ich, * którzy mówili: Posiądźmy dziedzictwem świątynię Bożą. 82:13 All their princes, * who have said: Let us possess the sanctuary of God for an inheritance. 82:13 Omnes príncipes eórum: * qui dixérunt: Hereditáte possideámus Sanctuárium Dei. 82:13 Z wszystkimi książętami ich, * którzy mówili: Posiądźmy dziedzictwem świątynię Bożą. 82:13 All their princes, * who have said: Let us possess the sanctuary of God for an inheritance.

82:14 Deus meus, pone illos ut rotam: * et sicut stípulam ante fáciem venti. 82:14 Boże mój, uczyń ich jak koło * i jak źdźbło przed wiatrem. 82:14 O my God, make them like a wheel; * and as stubble before the wind. 82:14 Deus meus, pone illos ut rotam: * et sicut stípulam ante fáciem venti. 82:14 Boże mój, uczyń ich jak koło * i jak źdźbło przed wiatrem. 82:14 O my God, make them like a wheel; * and as stubble before the wind.

82:15 Sicut ignis, qui combúrit silvam: * et sicut flamma combúrens montes: 82:15 Jak ogień, który pali las * i jak płomień, który pali góry: 82:15 As fire which burneth the wood: * and as a flame burning mountains: 82:15 Sicut ignis, qui combúrit silvam: * et sicut flamma combúrens montes: 82:15 Jak ogień, który pali las * i jak płomień, który pali góry: 82:15 As fire which burneth the wood: * and as a flame burning mountains:

82:16 Ita persequéris illos in tempestáte tua: * et in ira tua turbábis eos. 82:16 Tak ich gonić będziesz nawałnością Twoją * i zatrwożysz ich gniewem Twoim. 82:16 So shalt thou pursue them with thy tempest: * and shalt trouble them in thy wrath. 82:16 Ita persequéris illos in tempestáte tua: * et in ira tua turbábis eos. 82:16 Tak ich gonić będziesz nawałnością Twoją * i zatrwożysz ich gniewem Twoim. 82:16 So shalt thou pursue them with thy tempest: * and shalt trouble them in thy wrath.

82:17 Imple fácies eórum ignomínia: * et quærent nomen tuum, Dómine. 82:17 Napełnij twarze ich sromotą, * i szukać będą imienia Twego, Panie. 82:17 Fill their faces with shame; * and they shall seek thy name, O Lord. 82:17 Imple fácies eórum ignomínia: * et quærent nomen tuum, Dómine. 82:17 Napełnij twarze ich sromotą, * i szukać będą imienia Twego, Panie. 82:17 Fill their faces with shame; * and they shall seek thy name, O Lord.

82:18 Erubéscant, et conturbéntur in sǽculum sǽculi: * et confundántur, et péreant. 82:18 Niech się zawstydzą i zatrwożą na wieki wieków, * i niech będą pohańbieni, i niech zginą. 82:18 Let them be ashamed and troubled for ever and ever: * and let them be confounded and perish. 82:18 Erubéscant, et conturbéntur in sǽculum sǽculi: * et confundántur, et péreant. 82:18 Niech się zawstydzą i zatrwożą na wieki wieków, * i niech będą pohańbieni, i niech zginą. 82:18 Let them be ashamed and troubled for ever and ever: * and let them be confounded and perish.

82:19 Et cognóscant quia nomen tibi Dóminus: * tu solus Altíssimus in omni terra. 82:19 A niech poznają, że imię Tobie Pan, * Tyś sam Najwyższy na wszystkiej ziemi. 82:19 And let them know that the Lord is thy name: * thou alone art the most High over all the earth. 82:19 Et cognóscant quia nomen tibi Dóminus: * tu solus Altíssimus in omni terra. 82:19 A niech poznają, że imię Tobie Pan, * Tyś sam Najwyższy na wszystkiej ziemi. 82:19 And let them know that the Lord is thy name: * thou alone art the most High over all the earth.

Psalmus 83

83:2 Quam dilécta tabernácula tua, Dómine virtútum: * concupíscit, et déficit ánima mea in átria Dómini. 83:2 Jak miłe przybytki Twoje, Panie zastępów: * pożąda i tęskni dusza moja do przedsionków Pańskich. 83:2 How lovely are thy tabernacles, O Lord of hosts! * my soul longeth and fainteth for the courts of the Lord. 83:2 Quam dilécta tabernácula tua, Dómine virtútum: * concupíscit, et déficit ánima mea in átria Dómini. 83:2 Jak miłe przybytki Twoje, Panie zastępów: * pożąda i tęskni dusza moja do przedsionków Pańskich. 83:2 How lovely are thy tabernacles, O Lord of hosts! * my soul longeth and fainteth for the courts of the Lord.

83:3 Cor meum, et caro mea * exsultavérunt in Deum vivum. 83:3 Serce moje i ciało moje * uweseliły się do Boga żywego. 83:3 My heart and my flesh * have rejoiced in the living God. 83:3 Cor meum, et caro mea * exsultavérunt in Deum vivum. 83:3 Serce moje i ciało moje * uweseliły się do Boga żywego. 83:3 My heart and my flesh * have rejoiced in the living God.

83:4 Étenim passer invénit sibi domum: * et turtur nidum sibi, ubi ponat pullos suos. 83:4 Bo i wróbel znalazł sobie domek, * i synogarlica gniazdo dla siebie, gdzieby złożyła pisklęta swoje. 83:4 For the sparrow hath found herself a house, * and the turtledove a nest for herself where she may lay her young ones: 83:4 Étenim passer invénit sibi domum: * et turtur nidum sibi, ubi ponat pullos suos. 83:4 Bo i wróbel znalazł sobie domek, * i synogarlica gniazdo dla siebie, gdzieby złożyła pisklęta swoje. 83:4 For the sparrow hath found herself a house, * and the turtledove a nest for herself where she may lay her young ones:

83:4 Altária tua, Dómine virtútum: * Rex meus, et Deus meus. 83:4 Ołtarze Twoje, Panie zastępów, * Królu mój i Boże mój. 83:4 Thy altars, O Lord of hosts, * my king and my God. 83:4 Altária tua, Dómine virtútum: * Rex meus, et Deus meus. 83:4 Ołtarze Twoje, Panie zastępów, * Królu mój i Boże mój. 83:4 Thy altars, O Lord of hosts, * my king and my God.

83:5 Beáti, qui hábitant in domo tua, Dómine: * in sǽcula sæculórum laudábunt te. 83:5 Błogosławieni, którzy mieszkają w domu Twoim, Panie, * na wieki wieków będą Cię chwalić. 83:5 Blessed are they that dwell in thy house, O Lord: * they shall praise thee for ever and ever. 83:5 Beáti, qui hábitant in domo tua, Dómine: * in sǽcula sæculórum laudábunt te. 83:5 Błogosławieni, którzy mieszkają w domu Twoim, Panie, * na wieki wieków będą Cię chwalić. 83:5 Blessed are they that dwell in thy house, O Lord: * they shall praise thee for ever and ever.

83:6 Beátus vir, cujus est auxílium abs te: * ascensiónes in corde suo dispósuit, in valle lacrimárum in loco, quem pósuit. 83:6 Błogosławiony mąż, którego pomoc jest od Ciebie * ułożył wstępowania w sercu swoim przez padół płaczu na miejsce które zgotował. 83:6 Blessed is the man whose help is from thee: * in his heart he hath disposed to ascend by steps, in the vale of tears, in the place which he hath set. 83:6 Beátus vir, cujus est auxílium abs te: * ascensiónes in corde suo dispósuit, in valle lacrimárum in loco, quem pósuit. 83:6 Błogosławiony mąż, którego pomoc jest od Ciebie * ułożył wstępowania w sercu swoim przez padół płaczu na miejsce które zgotował. 83:6 Blessed is the man whose help is from thee: * in his heart he hath disposed to ascend by steps, in the vale of tears, in the place which he hath set.

83:8 Étenim benedictiónem dabit legislátor, ibunt de virtúte in virtútem: * vidébitur Deus deórum in Sion. 83:8 Albowiem da błogosławieństwo zakonodawca, pójdą z mocy w moc: * oglądać będą Boga nad bogi na Syjonie. 83:8 For the lawgiver shall give a blessing, they shall go from virtue to virtue: * the God of gods shall be seen in Sion. 83:8 Étenim benedictiónem dabit legislátor, ibunt de virtúte in virtútem: * vidébitur Deus deórum in Sion. 83:8 Albowiem da błogosławieństwo zakonodawca, pójdą z mocy w moc: * oglądać będą Boga nad bogi na Syjonie. 83:8 For the lawgiver shall give a blessing, they shall go from virtue to virtue: * the God of gods shall be seen in Sion.

83:9 Dómine, Deus virtútum, exáudi oratiónem meam: * áuribus pércipe, Deus Jacob. 83:9 Panie, Boże zastępów, wysłuchaj modlitwę moją, * usłysz, Boże Jakuba. 83:9 O Lord God of hosts, hear my prayer: * give ear, O God of Jacob. 83:9 Dómine, Deus virtútum, exáudi oratiónem meam: * áuribus pércipe, Deus Jacob. 83:9 Panie, Boże zastępów, wysłuchaj modlitwę moją, * usłysz, Boże Jakuba. 83:9 O Lord God of hosts, hear my prayer: * give ear, O God of Jacob.

83:10 Protéctor noster, áspice, Deus: * et réspice in fáciem Christi tui: 83:10 Obrońco nasz, spójrz, Boże, * i wejrzyj na oblicze pomazańca Twego. 83:10 Behold, O God our protector: * and look on the face of thy Christ. 83:10 Protéctor noster, áspice, Deus: * et réspice in fáciem Christi tui: 83:10 Obrońco nasz, spójrz, Boże, * i wejrzyj na oblicze pomazańca Twego. 83:10 Behold, O God our protector: * and look on the face of thy Christ.

83:11 Quia mélior est dies una in átriis tuis, * super míllia. 83:11 Albowiem lepszy jest jeden dzień w przedsionkach Twoich, * niż tysiące. 83:11 For better is one day in thy courts * above thousands. 83:11 Quia mélior est dies una in átriis tuis, * super míllia. 83:11 Albowiem lepszy jest jeden dzień w przedsionkach Twoich, * niż tysiące. 83:11 For better is one day in thy courts * above thousands.

83:11 Elégi abjéctus esse in domo Dei mei: * magis quam habitáre in tabernáculis peccatórum. 83:11 Wolałem być najpodlejszym w domu Boga mojego, * niźli mieszkać w przybytkach niezbożnych. 83:11 I have chosen to be an abject in the house of my God, * rather than to dwell in the tabernacles of sinners. 83:11 Elégi abjéctus esse in domo Dei mei: * magis quam habitáre in tabernáculis peccatórum. 83:11 Wolałem być najpodlejszym w domu Boga mojego, * niźli mieszkać w przybytkach niezbożnych. 83:11 I have chosen to be an abject in the house of my God, * rather than to dwell in the tabernacles of sinners.

83:12 Quia misericórdiam, et veritátem díligit Deus: * grátiam et glóriam dabit Dóminus. 83:12 Albowiem miłosierdzie i prawdę miłuje Bóg, * łaskę i chwałę da Pan. 83:12 For God loveth mercy and truth: * the Lord will give grace and glory. 83:12 Quia misericórdiam, et veritátem díligit Deus: * grátiam et glóriam dabit Dóminus. 83:12 Albowiem miłosierdzie i prawdę miłuje Bóg, * łaskę i chwałę da Pan. 83:12 For God loveth mercy and truth: * the Lord will give grace and glory.

83:13 Non privábit bonis eos, qui ámbulant in innocéntia: * Dómine virtútum, beátus homo, qui sperat in te. 83:13 Nie odmówi dóbr tym, którzy w niewinności chodzą: * Panie zastępów, błogosławiony człowiek, który w Tobie ma nadzieję. 83:13 He will not deprive of good things them that walk in innocence: * O Lord of hosts, blessed is the man that trusteth in thee. 83:13 Non privábit bonis eos, qui ámbulant in innocéntia: * Dómine virtútum, beátus homo, qui sperat in te. 83:13 Nie odmówi dóbr tym, którzy w niewinności chodzą: * Panie zastępów, błogosławiony człowiek, który w Tobie ma nadzieję. 83:13 He will not deprive of good things them that walk in innocence: * O Lord of hosts, blessed is the man that trusteth in thee.

Psalmus 84

84:2 Benedixísti, Dómine, terram tuam: * avertísti captivitátem Jacob. 84:2 Ubłogosławiłeś, Panie, ziemię Twoją, * przywróciłeś pojmanie Jakuba. 84:2 Lord, thou hast blessed thy land: * thou hast turned away the captivity of Jacob. 84:2 Benedixísti, Dómine, terram tuam: * avertísti captivitátem Jacob. 84:2 Ubłogosławiłeś, Panie, ziemię Twoją, * przywróciłeś pojmanie Jakuba. 84:2 Lord, thou hast blessed thy land: * thou hast turned away the captivity of Jacob.

84:3 Remisísti iniquitátem plebis tuæ: * operuísti ómnia peccáta eórum. 84:3 Odpuściłeś nieprawość ludu Twego, * pokryłeś wszystkie grzechy ich. 84:3 Thou hast forgiven the iniquity of thy people: * thou hast covered all their sins. 84:3 Remisísti iniquitátem plebis tuæ: * operuísti ómnia peccáta eórum. 84:3 Odpuściłeś nieprawość ludu Twego, * pokryłeś wszystkie grzechy ich. 84:3 Thou hast forgiven the iniquity of thy people: * thou hast covered all their sins.

84:4 Mitigásti omnem iram tuam: * avertísti ab ira indignatiónis tuæ. 84:4 Uśmierzyłeś wszystek Twój gniew, * odwróciłeś się od gniewu zapalczywości Twojej. 84:4 Thou hast mitigated all thy anger: * thou hast turned away from the wrath of thy indignation. 84:4 Mitigásti omnem iram tuam: * avertísti ab ira indignatiónis tuæ. 84:4 Uśmierzyłeś wszystek Twój gniew, * odwróciłeś się od gniewu zapalczywości Twojej. 84:4 Thou hast mitigated all thy anger: * thou hast turned away from the wrath of thy indignation.

84:5 Convérte nos, Deus, salutáris noster: * et avérte iram tuam a nobis. 84:5 Odnów nas, Boże, Zbawicielu nasz, * i oddal gniew swój od nas. 84:5 Convert us, O God our saviour: * and turn off thy anger from us. 84:5 Convérte nos, Deus, salutáris noster: * et avérte iram tuam a nobis. 84:5 Odnów nas, Boże, Zbawicielu nasz, * i oddal gniew swój od nas. 84:5 Convert us, O God our saviour: * and turn off thy anger from us.

84:6 Numquid in ætérnum irascéris nobis? * aut exténdes iram tuam a generatióne in generatiónem? 84:6 Czyż na wieki będziesz się na nas gniewał, * albo rozciągniesz gniew Twój z pokolenia na pokolenie? 84:6 Wilt thou be angry with us for ever: * or wilt thou extend thy wrath from generation to generation? 84:6 Numquid in ætérnum irascéris nobis? * aut exténdes iram tuam a generatióne in generatiónem? 84:6 Czyż na wieki będziesz się na nas gniewał, * albo rozciągniesz gniew Twój z pokolenia na pokolenie? 84:6 Wilt thou be angry with us for ever: * or wilt thou extend thy wrath from generation to generation?

84:7 Deus, tu convérsus vivificábis nos: * et plebs tua lætábitur in te. 84:7 Boże, Ty jeszcze raz ożywisz nas, * a lud Twój rozweseli się w Tobie. 84:7 Thou wilt turn, O God, and bring us to life: * and thy people shall rejoice in thee. 84:7 Deus, tu convérsus vivificábis nos: * et plebs tua lætábitur in te. 84:7 Boże, Ty jeszcze raz ożywisz nas, * a lud Twój rozweseli się w Tobie. 84:7 Thou wilt turn, O God, and bring us to life: * and thy people shall rejoice in thee.

84:8 Osténde nobis, Dómine, misericórdiam tuam: * et salutáre tuum da nobis. 84:8 Okaż nam, Panie, miłosierdzie Twoje * i daj nam zbawienie Twoje. 84:8 Shew us, O Lord, thy mercy; * and grant us thy salvation. 84:8 Osténde nobis, Dómine, misericórdiam tuam: * et salutáre tuum da nobis. 84:8 Okaż nam, Panie, miłosierdzie Twoje * i daj nam zbawienie Twoje. 84:8 Shew us, O Lord, thy mercy; * and grant us thy salvation.

84:9 Áudiam quid loquátur in me Dóminus Deus: * quóniam loquétur pacem in plebem suam. 84:9 Będę słuchał, co we mnie będzie mówił Pan Bóg, * bo będzie głosił pokój ludowi swemu. 84:9 I will hear what the Lord God will speak in me: * for he will speak peace 84:9 Áudiam quid loquátur in me Dóminus Deus: * quóniam loquétur pacem in plebem suam. 84:9 Będę słuchał, co we mnie będzie mówił Pan Bóg, * bo będzie głosił pokój ludowi swemu. 84:9 I will hear what the Lord God will speak in me: * for he will speak peace

84:9 Et super sanctos suos: * et in eos, qui convertúntur ad cor. 84:9 I świętym swoim, * i tym, którzy się nawracają z serca. 84:9 And unto his saints: * and unto them that are converted to the heart. 84:9 Et super sanctos suos: * et in eos, qui convertúntur ad cor. 84:9 I świętym swoim, * i tym, którzy się nawracają z serca. 84:9 And unto his saints: * and unto them that are converted to the heart.

84:10 Verúmtamen prope timéntes eum salutáre ipsíus: * ut inhábitet glória in terra nostra. 84:10 Zaiste bliskie jest Jego zbawienie bojących się Go, * aby mieszkała chwała w ziemi naszej. 84:10 Surely his salvation is near to them that fear him: * that glory may dwell in our land. 84:10 Verúmtamen prope timéntes eum salutáre ipsíus: * ut inhábitet glória in terra nostra. 84:10 Zaiste bliskie jest Jego zbawienie bojących się Go, * aby mieszkała chwała w ziemi naszej. 84:10 Surely his salvation is near to them that fear him: * that glory may dwell in our land.

84:11 Misericórdia, et véritas obviavérunt sibi: * justítia, et pax osculátæ sunt. 84:11 Miłosierdzie i prawda spotkały się z sobą, * sprawiedliwość i pokój pocałowały się. 84:11 Mercy and truth have met each other: * justice and peace have kissed. 84:11 Misericórdia, et véritas obviavérunt sibi: * justítia, et pax osculátæ sunt. 84:11 Miłosierdzie i prawda spotkały się z sobą, * sprawiedliwość i pokój pocałowały się. 84:11 Mercy and truth have met each other: * justice and peace have kissed.

84:12 Véritas de terra orta est: * et justítia de cælo prospéxit. 84:12 Prawda wyrosła z ziemi, * a sprawiedliwość z nieba spojrzała. 84:12 Truth is sprung out of the earth: * and justice hath looked down from heaven. 84:12 Véritas de terra orta est: * et justítia de cælo prospéxit. 84:12 Prawda wyrosła z ziemi, * a sprawiedliwość z nieba spojrzała. 84:12 Truth is sprung out of the earth: * and justice hath looked down from heaven.

84:13 Étenim Dóminus dabit benignitátem: * et terra nostra dabit fructum suum. 84:13 Albowiem Pan pokaże dobrotliwość, * a ziemia nasza wyda swój owoc. 84:13 For the Lord will give goodness: * and our earth shall yield her fruit. 84:13 Étenim Dóminus dabit benignitátem: * et terra nostra dabit fructum suum. 84:13 Albowiem Pan pokaże dobrotliwość, * a ziemia nasza wyda swój owoc. 84:13 For the Lord will give goodness: * and our earth shall yield her fruit.

84:14 Justítia ante eum ambulábit: * et ponet in via gressus suos. 84:14 Sprawiedliwość przed Nim chodzić będzie * i położy na drodze kroki swoje. 84:14 Justice shall walk before him: * and shall set his steps in the way. 84:14 Justítia ante eum ambulábit: * et ponet in via gressus suos. 84:14 Sprawiedliwość przed Nim chodzić będzie * i położy na drodze kroki swoje. 84:14 Justice shall walk before him: * and shall set his steps in the way.

Psalmus 85

85:1 Inclína, Dómine, aurem tuam, et exáudi me: * quóniam inops, et pauper sum ego. 85:1 Nakłoń, Panie, ucha Twego i wysłuchaj mię, * bo jestem nędzny i ubogi. 85:1 Incline thy ear, O Lord, and hear me: * for I am needy and poor. 85:1 Inclína, Dómine, aurem tuam, et exáudi me: * quóniam inops, et pauper sum ego. 85:1 Nakłoń, Panie, ucha Twego i wysłuchaj mię, * bo jestem nędzny i ubogi. 85:1 Incline thy ear, O Lord, and hear me: * for I am needy and poor.

85:2 Custódi ánimam meam, quóniam sanctus sum: * salvum fac servum tuum, Deus meus, sperántem in te. 85:2 Strzeż duszy mojej, bo jestem święty, * zbaw sługę Twego, Boże mój, nadzieję mającego w Tobie. 85:2 Preserve my soul, for I am holy: * save thy servant, O my God, that trusteth in thee. 85:2 Custódi ánimam meam, quóniam sanctus sum: * salvum fac servum tuum, Deus meus, sperántem in te. 85:2 Strzeż duszy mojej, bo jestem święty, * zbaw sługę Twego, Boże mój, nadzieję mającego w Tobie. 85:2 Preserve my soul, for I am holy: * save thy servant, O my God, that trusteth in thee.

85:3 Miserére mei, Dómine, quóniam ad te clamávi tota die: * lætífica ánimam servi tui, quóniam ad te, Dómine, ánimam meam levávi. 85:3 Zmiłuj się nade mną, Panie, bo cały dzień wołałem do Ciebie: * rozwesel duszę sługi Twego, bo ku Tobie, Panie, podniosłem duszę moją. 85:3 Have mercy on me, O Lord, for I have cried to thee all the day. * Give joy to the soul of thy servant, for to thee, O Lord, I have lifted up my soul. 85:3 Miserére mei, Dómine, quóniam ad te clamávi tota die: * lætífica ánimam servi tui, quóniam ad te, Dómine, ánimam meam levávi. 85:3 Zmiłuj się nade mną, Panie, bo cały dzień wołałem do Ciebie: * rozwesel duszę sługi Twego, bo ku Tobie, Panie, podniosłem duszę moją. 85:3 Have mercy on me, O Lord, for I have cried to thee all the day. * Give joy to the soul of thy servant, for to thee, O Lord, I have lifted up my soul.

85:5 Quóniam tu, Dómine, suávis, et mitis: * et multæ misericórdiæ ómnibus invocántibus te. 85:5 Albowiem Ty, Panie, jesteś słodki i cichy, * i wielce miłosierny dla wszystkich, którzy Cię wzywają. 85:5 For thou, O Lord, art sweet and mild: * and plenteous in mercy to all that call upon thee. 85:5 Quóniam tu, Dómine, suávis, et mitis: * et multæ misericórdiæ ómnibus invocántibus te. 85:5 Albowiem Ty, Panie, jesteś słodki i cichy, * i wielce miłosierny dla wszystkich, którzy Cię wzywają. 85:5 For thou, O Lord, art sweet and mild: * and plenteous in mercy to all that call upon thee.

85:6 Áuribus pércipe, Dómine, oratiónem meam: * et inténde voci deprecatiónis meæ. 85:6 Wysłuchaj, Panie, modlitwę moją * i bacz na głos prośby mojej. 85:6 Give ear, O Lord, to my prayer: * and attend to the voice of my petition. 85:6 Áuribus pércipe, Dómine, oratiónem meam: * et inténde voci deprecatiónis meæ. 85:6 Wysłuchaj, Panie, modlitwę moją * i bacz na głos prośby mojej. 85:6 Give ear, O Lord, to my prayer: * and attend to the voice of my petition.

85:7 In die tribulatiónis meæ clamávi ad te: * quia exaudísti me. 85:7 W dzień ucisku mego wołałem do Ciebie, * bo wysłuchałeś mię. 85:7 I have called upon thee in the day of my trouble: * because thou hast heard me. 85:7 In die tribulatiónis meæ clamávi ad te: * quia exaudísti me. 85:7 W dzień ucisku mego wołałem do Ciebie, * bo wysłuchałeś mię. 85:7 I have called upon thee in the day of my trouble: * because thou hast heard me.

85:8 Non est símilis tui in diis, Dómine: * et non est secúndum ópera tua. 85:8 Nie ma podobnego Tobie między bogami, Panie, * i nie ma dzieł takich jak Twoje. 85:8 There is none among the gods like unto thee, O Lord: * and there is none according to thy works. 85:8 Non est símilis tui in diis, Dómine: * et non est secúndum ópera tua. 85:8 Nie ma podobnego Tobie między bogami, Panie, * i nie ma dzieł takich jak Twoje. 85:8 There is none among the gods like unto thee, O Lord: * and there is none according to thy works.

85:9 Omnes gentes quascúmque fecísti, vénient, et adorábunt coram te, Dómine: * et glorificábunt nomen tuum. 85:9 Wszystkie narody, któreś stworzył przyjdą i pokłonią się przed Tobą, Panie, * i będą sławić imię Twoje. 85:9 All the nations thou hast made shall come and adore before thee, O Lord: * and they shall glorify thy name. 85:9 Omnes gentes quascúmque fecísti, vénient, et adorábunt coram te, Dómine: * et glorificábunt nomen tuum. 85:9 Wszystkie narody, któreś stworzył przyjdą i pokłonią się przed Tobą, Panie, * i będą sławić imię Twoje. 85:9 All the nations thou hast made shall come and adore before thee, O Lord: * and they shall glorify thy name.

85:10 Quóniam magnus es tu, et fáciens mirabília: * tu es Deus solus. 85:10 Albowiem Ty wielki jesteś i czyniący cuda, * jesteś Bogiem jedynym. 85:10 For thou art great and dost wonderful things: * thou art God alone. 85:10 Quóniam magnus es tu, et fáciens mirabília: * tu es Deus solus. 85:10 Albowiem Ty wielki jesteś i czyniący cuda, * jesteś Bogiem jedynym. 85:10 For thou art great and dost wonderful things: * thou art God alone.

85:11 Deduc me, Dómine, in via tua, et ingrédiar in veritáte tua: * lætétur cor meum ut tímeat nomen tuum. 85:11 Prowadź mię, Panie, drogą Twoją i niechaj chodzę w prawdzie Twojej: * niech się weseli serce moje, aby się bało imienia Twego. 85:11 Conduct me, O Lord, in thy way, and I will walk in thy truth: * let my heart rejoice that it may fear thy name. 85:11 Deduc me, Dómine, in via tua, et ingrédiar in veritáte tua: * lætétur cor meum ut tímeat nomen tuum. 85:11 Prowadź mię, Panie, drogą Twoją i niechaj chodzę w prawdzie Twojej: * niech się weseli serce moje, aby się bało imienia Twego. 85:11 Conduct me, O Lord, in thy way, and I will walk in thy truth: * let my heart rejoice that it may fear thy name.

85:12 Confitébor tibi, Dómine, Deus meus, in toto corde meo, * et glorificábo nomen tuum in ætérnum: 85:12 Wychwalać Cię będę, Panie, Boże mój, ze wszystkiego serca mego * i będę wysławiał imię Twe na wieki. 85:12 I will praise thee, O Lord my God, with my whole heart, * and I will glorify thy name for ever: 85:12 Confitébor tibi, Dómine, Deus meus, in toto corde meo, * et glorificábo nomen tuum in ætérnum: 85:12 Wychwalać Cię będę, Panie, Boże mój, ze wszystkiego serca mego * i będę wysławiał imię Twe na wieki. 85:12 I will praise thee, O Lord my God, with my whole heart, * and I will glorify thy name for ever:

85:13 Quia misericórdia tua magna est super me: * et eruísti ánimam meam ex inférno inferióri. 85:13 Bo miłosierdzie Twoje wielkie jest nade mną * i wyrwałeś duszę moją z najgłębszej otchłani. 85:13 For thy mercy is great towards me: * and thou hast delivered my soul out of the lower hell. 85:13 Quia misericórdia tua magna est super me: * et eruísti ánimam meam ex inférno inferióri. 85:13 Bo miłosierdzie Twoje wielkie jest nade mną * i wyrwałeś duszę moją z najgłębszej otchłani. 85:13 For thy mercy is great towards me: * and thou hast delivered my soul out of the lower hell.

85:14 Deus, iníqui insurrexérunt super me, et synagóga poténtium quæsiérunt ánimam meam: * et non proposuérunt te in conspéctu suo. 85:14 Boże, nieprawi powstali na mnie i zgromadzenie mocarzów szukało duszy mojej, * a nie kładli Ciebie przed oczyma swymi. 85:14 O God, the wicked are risen up against me, and the assembly of the mighty have sought my soul: * and they have not set thee before their eyes. 85:14 Deus, iníqui insurrexérunt super me, et synagóga poténtium quæsiérunt ánimam meam: * et non proposuérunt te in conspéctu suo. 85:14 Boże, nieprawi powstali na mnie i zgromadzenie mocarzów szukało duszy mojej, * a nie kładli Ciebie przed oczyma swymi. 85:14 O God, the wicked are risen up against me, and the assembly of the mighty have sought my soul: * and they have not set thee before their eyes.

85:15 Et tu, Dómine, Deus miserátor et miséricors, * pátiens, et multæ misericórdiæ, et verax, 85:15 A Tyś, Panie, Bóg litościwy i miłościwy, * cierpliwy i wielce miłosierny i prawdziwy. 85:15 And thou, O Lord, art a God of compassion, and merciful, * patient, and of much mercy, and true. 85:15 Et tu, Dómine, Deus miserátor et miséricors, * pátiens, et multæ misericórdiæ, et verax, 85:15 A Tyś, Panie, Bóg litościwy i miłościwy, * cierpliwy i wielce miłosierny i prawdziwy. 85:15 And thou, O Lord, art a God of compassion, and merciful, * patient, and of much mercy, and true.

85:16 Réspice in me, et miserére mei, * da impérium tuum púero tuo: et salvum fac fílium ancíllæ tuæ. 85:16 Wejrzyj na mnie i zmiłuj się nade mną, * daj moc Twoją słudze Twemu i zbaw syna służebnicy Twojej. 85:16 O look upon me, and have mercy on me: * give thy command to thy servant, and save the son of thy handmaid. 85:16 Réspice in me, et miserére mei, * da impérium tuum púero tuo: et salvum fac fílium ancíllæ tuæ. 85:16 Wejrzyj na mnie i zmiłuj się nade mną, * daj moc Twoją słudze Twemu i zbaw syna służebnicy Twojej. 85:16 O look upon me, and have mercy on me: * give thy command to thy servant, and save the son of thy handmaid.

85:17 Fac mecum signum in bonum, ut vídeant qui odérunt me, et confundántur: * quóniam tu, Dómine, adjuvísti me, et consolátus es me. 85:17 Uczyń mi znak ku dobremu, aby ujrzeli ci, którzy mię nienawidzą, i byli zawstydzeni: * że Ty, Panie, poratowałeś mię i pocieszyłeś mię. 85:17 Shew me a token for good: that they who hate me may see, and be confounded, * because thou, O Lord, hast helped me and hast comforted me. 85:17 Fac mecum signum in bonum, ut vídeant qui odérunt me, et confundántur: * quóniam tu, Dómine, adjuvísti me, et consolátus es me. 85:17 Uczyń mi znak ku dobremu, aby ujrzeli ci, którzy mię nienawidzą, i byli zawstydzeni: * że Ty, Panie, poratowałeś mię i pocieszyłeś mię. 85:17 Shew me a token for good: that they who hate me may see, and be confounded, * because thou, O Lord, hast helped me and hast comforted me.

Psalmus 86

86:1 Fundaménta ejus in móntibus sanctis: * díligit Dóminus portas Sion super ómnia tabernácula Jacob. 86:1 Fundamenty Jego na górach świętych: * miłuje Pan bramy Syjonu nad wszystkie przybytki Jakuba. 86:1 The foundations thereof are in the holy mountains: * The Lord loveth the gates of Sion above all the tabernacles of Jacob. 86:1 Fundaménta ejus in móntibus sanctis: * díligit Dóminus portas Sion super ómnia tabernácula Jacob. 86:1 Fundamenty Jego na górach świętych: * miłuje Pan bramy Syjonu nad wszystkie przybytki Jakuba. 86:1 The foundations thereof are in the holy mountains: * The Lord loveth the gates of Sion above all the tabernacles of Jacob.

86:3 Gloriósa dicta sunt de te, * cívitas Dei. 86:3 Sławne rzeczy powiedziano o tobie, * miasto Boże. 86:3 Glorious things are said of thee, * O city of God. 86:3 Gloriósa dicta sunt de te, * cívitas Dei. 86:3 Sławne rzeczy powiedziano o tobie, * miasto Boże. 86:3 Glorious things are said of thee, * O city of God.

86:4 Memor ero Rahab, et Babylónis * sciéntium me. 86:4 Wspomnę na Rahaba i na Babilon, * które mię znają. 86:4 I will be mindful of Rahab and of Babylon * knowing me. 86:4 Memor ero Rahab, et Babylónis * sciéntium me. 86:4 Wspomnę na Rahaba i na Babilon, * które mię znają. 86:4 I will be mindful of Rahab and of Babylon * knowing me.

86:4 Ecce, alienígenæ, et Tyrus, et pópulus Æthíopum, * hi fuérunt illic. 86:4 Oto cudzoziemcy i Tyr i lud etiopski, * ci tam byli. 86:4 Behold the foreigners, and Tyre, and the people of the Ethiopians, * these were there. 86:4 Ecce, alienígenæ, et Tyrus, et pópulus Æthíopum, * hi fuérunt illic. 86:4 Oto cudzoziemcy i Tyr i lud etiopski, * ci tam byli. 86:4 Behold the foreigners, and Tyre, and the people of the Ethiopians, * these were there.

86:5 Numquid Sion dicet: Homo, et homo natus est in ea: * et ipse fundávit eam Altíssimus? 86:5 Czyż będą mówić o Syjonie: Człowiek i człowiek narodził się w nim, * a sam Najwyższy go ugruntował? 86:5 Shall not Sion say: This man and that man is born in her? * and the Highest himself hath founded her. 86:5 Numquid Sion dicet: Homo, et homo natus est in ea: * et ipse fundávit eam Altíssimus? 86:5 Czyż będą mówić o Syjonie: Człowiek i człowiek narodził się w nim, * a sam Najwyższy go ugruntował? 86:5 Shall not Sion say: This man and that man is born in her? * and the Highest himself hath founded her.

86:6 Dóminus narrábit in scriptúris populórum, et príncipum: * horum, qui fuérunt in ea. 86:6 Pan opowie w pismach narodów i książąt, * tych, którzy w nim byli. 86:6 The Lord shall tell in his writings of peoples and of princes, * of them that have been in her. 86:6 Dóminus narrábit in scriptúris populórum, et príncipum: * horum, qui fuérunt in ea. 86:6 Pan opowie w pismach narodów i książąt, * tych, którzy w nim byli. 86:6 The Lord shall tell in his writings of peoples and of princes, * of them that have been in her.

86:7 Sicut lætántium ómnium * habitátio est in te. 86:7 Jak weselących się jest wszystkich * mieszkanie w tobie. 86:7 The dwelling in thee * is as it were of all rejoicing. 86:7 Sicut lætántium ómnium * habitátio est in te. 86:7 Jak weselących się jest wszystkich * mieszkanie w tobie. 86:7 The dwelling in thee * is as it were of all rejoicing.

Psalmus 87

87:2 Dómine, Deus salútis meæ: * in die clamávi, et nocte coram te. 87:2 Panie, Boże zbawienia mego, * we dnie i w nocy wołałem przed Tobą. 87:2 Lord, the God of my salvation: * I have cried in the day, and in the night before thee. 87:2 Dómine, Deus salútis meæ: * in die clamávi, et nocte coram te. 87:2 Panie, Boże zbawienia mego, * we dnie i w nocy wołałem przed Tobą. 87:2 Lord, the God of my salvation: * I have cried in the day, and in the night before thee.

87:3 Intret in conspéctu tuo orátio mea: * inclína aurem tuam ad precem meam: 87:3 Niechaj modlitwa moja przyjdzie przed oblicze Twoje, * nakłoń ucha Twego ku prośbie mojej: 87:3 Let my prayer come in before thee: * incline thy ear to my petition. 87:3 Intret in conspéctu tuo orátio mea: * inclína aurem tuam ad precem meam: 87:3 Niechaj modlitwa moja przyjdzie przed oblicze Twoje, * nakłoń ucha Twego ku prośbie mojej: 87:3 Let my prayer come in before thee: * incline thy ear to my petition.

87:4 Quia repléta est malis ánima mea: * et vita mea inférno appropinquávit. 87:4 Albowiem dusza moja napełniona jest złem, * a życie moje zbliżyło się do otchłani. 87:4 For my soul is filled with evils: * and my life hath drawn nigh to hell. 87:4 Quia repléta est malis ánima mea: * et vita mea inférno appropinquávit. 87:4 Albowiem dusza moja napełniona jest złem, * a życie moje zbliżyło się do otchłani. 87:4 For my soul is filled with evils: * and my life hath drawn nigh to hell.

87:5 Æstimátus sum cum descendéntibus in lacum: * factus sum sicut homo sine adjutório, inter mórtuos liber. 87:5 Poczytano mię między zstępujących do grobu, * stałem się jak człowiek bez pomocy, między umarłymi wolny. 87:5 I am counted among them that go down to the pit: * I am become as a man without help, free among the dead. 87:5 Æstimátus sum cum descendéntibus in lacum: * factus sum sicut homo sine adjutório, inter mórtuos liber. 87:5 Poczytano mię między zstępujących do grobu, * stałem się jak człowiek bez pomocy, między umarłymi wolny. 87:5 I am counted among them that go down to the pit: * I am become as a man without help, free among the dead.

87:6 Sicut vulneráti dormiéntes in sepúlcris, quorum non es memor ámplius: * et ipsi de manu tua repúlsi sunt. 87:6 Jak zranieni, którzy śpią w grobach, o których więcej nie pamiętasz * i którzy z Twej ręki są wyrzuceni. 87:6 Like the slain sleeping in the sepulchres, whom thou rememberest no more: * and they are cast off from thy hand. 87:6 Sicut vulneráti dormiéntes in sepúlcris, quorum non es memor ámplius: * et ipsi de manu tua repúlsi sunt. 87:6 Jak zranieni, którzy śpią w grobach, o których więcej nie pamiętasz * i którzy z Twej ręki są wyrzuceni. 87:6 Like the slain sleeping in the sepulchres, whom thou rememberest no more: * and they are cast off from thy hand.

87:7 Posuérunt me in lacu inferióri: * in tenebrósis, et in umbra mortis. 87:7 Wsadzili mię w dół najgłębszy, * do ciemności i do cienia śmierci. 87:7 They have laid me in the lower pit: * in the dark places, and in the shadow of death. 87:7 Posuérunt me in lacu inferióri: * in tenebrósis, et in umbra mortis. 87:7 Wsadzili mię w dół najgłębszy, * do ciemności i do cienia śmierci. 87:7 They have laid me in the lower pit: * in the dark places, and in the shadow of death.

87:8 Super me confirmátus est furor tuus: * et omnes fluctus tuos induxísti super me. 87:8 Wzmocnił się gniew Twój nade mną * i przywiodłeś na mnie wszystkie nawałności Twoje. 87:8 Thy wrath is strong over me: * and all thy waves thou hast brought in upon me. 87:8 Super me confirmátus est furor tuus: * et omnes fluctus tuos induxísti super me. 87:8 Wzmocnił się gniew Twój nade mną * i przywiodłeś na mnie wszystkie nawałności Twoje. 87:8 Thy wrath is strong over me: * and all thy waves thou hast brought in upon me.

87:9 Longe fecísti notos meos a me: * posuérunt me abominatiónem sibi. 87:9 Oddaliłeś ode mnie znajomych moich, * uczynili mię obrzydzeniem sobie. 87:9 Thou hast put away my acquaintance far from me: * they have set me an abomination to themselves. 87:9 Longe fecísti notos meos a me: * posuérunt me abominatiónem sibi. 87:9 Oddaliłeś ode mnie znajomych moich, * uczynili mię obrzydzeniem sobie. 87:9 Thou hast put away my acquaintance far from me: * they have set me an abomination to themselves.

87:9 Tráditus sum, et non egrediébar: * óculi mei languérunt præ inópia. 87:9 Jestem wydany i nie wychodziłem: * oczy moje omdlały z nędzy. 87:9 I was delivered up, and came not forth: * my eyes languished through poverty. 87:9 Tráditus sum, et non egrediébar: * óculi mei languérunt præ inópia. 87:9 Jestem wydany i nie wychodziłem: * oczy moje omdlały z nędzy. 87:9 I was delivered up, and came not forth: * my eyes languished through poverty.

87:10 Clamávi ad te, Dómine, tota die: * expándi ad te manus meas. 87:10 Wołałem ku Tobie, Panie, cały dzień, * wyciągałem do Ciebie ręce moje. 87:10 All the day I cried to thee, O Lord: * I stretched out my hands to thee. 87:10 Clamávi ad te, Dómine, tota die: * expándi ad te manus meas. 87:10 Wołałem ku Tobie, Panie, cały dzień, * wyciągałem do Ciebie ręce moje. 87:10 All the day I cried to thee, O Lord: * I stretched out my hands to thee.

87:11 Numquid mórtuis fácies mirabília: * aut médici suscitábunt, et confitebúntur tibi? 87:11 Czyż dla umarłych cuda czynić będziesz, * albo czy lekarze wskrzeszą, by Cię sławili? 87:11 Wilt thou shew wonders to the dead? * or shall physicians raise to life, and give praise to thee? 87:11 Numquid mórtuis fácies mirabília: * aut médici suscitábunt, et confitebúntur tibi? 87:11 Czyż dla umarłych cuda czynić będziesz, * albo czy lekarze wskrzeszą, by Cię sławili? 87:11 Wilt thou shew wonders to the dead? * or shall physicians raise to life, and give praise to thee?

87:12 Numquid narrábit áliquis in sepúlcro misericórdiam tuam, * et veritátem tuam in perditióne? 87:12 Czy będzie kto opowiadał w grobie miłosierdzie Twoje * i prawdę Twoją wśród zagłady? 87:12 Shall any one in the sepulchre declare thy mercy: * and thy truth in destruction? 87:12 Numquid narrábit áliquis in sepúlcro misericórdiam tuam, * et veritátem tuam in perditióne? 87:12 Czy będzie kto opowiadał w grobie miłosierdzie Twoje * i prawdę Twoją wśród zagłady? 87:12 Shall any one in the sepulchre declare thy mercy: * and thy truth in destruction?

87:13 Numquid cognoscéntur in ténebris mirabília tua, * et justítia tua in terra obliviónis? 87:13 Czy będą poznane w ciemnościach cuda Twoje, * a sprawiedliwość Twoja w ziemi zapomnienia? 87:13 Shall thy wonders be known in the dark; * and thy justice in the land of forgetfulness? 87:13 Numquid cognoscéntur in ténebris mirabília tua, * et justítia tua in terra obliviónis? 87:13 Czy będą poznane w ciemnościach cuda Twoje, * a sprawiedliwość Twoja w ziemi zapomnienia? 87:13 Shall thy wonders be known in the dark; * and thy justice in the land of forgetfulness?

87:14 Et ego ad te, Dómine, clamávi: * et mane orátio mea prævéniet te. 87:14 A ja, Panie, wołałem do Ciebie * i rano modlitwa moja uprzedzi Cię. 87:14 But I, O Lord, have cried to thee: * and in the morning my prayer shall prevent thee. 87:14 Et ego ad te, Dómine, clamávi: * et mane orátio mea prævéniet te. 87:14 A ja, Panie, wołałem do Ciebie * i rano modlitwa moja uprzedzi Cię. 87:14 But I, O Lord, have cried to thee: * and in the morning my prayer shall prevent thee.

87:15 Ut quid, Dómine, repéllis oratiónem meam: * avértis fáciem tuam a me? 87:15 Czemuż, Panie, odrzucasz modlitwę moją, * odwracasz oblicze Twe ode mnie? 87:15 Lord, why castest thou off my prayer: * why turnest thou away thy face from me? 87:15 Ut quid, Dómine, repéllis oratiónem meam: * avértis fáciem tuam a me? 87:15 Czemuż, Panie, odrzucasz modlitwę moją, * odwracasz oblicze Twe ode mnie? 87:15 Lord, why castest thou off my prayer: * why turnest thou away thy face from me?

87:16 Pauper sum ego, et in labóribus a juventúte mea: * exaltátus autem, humiliátus sum et conturbátus. 87:16 Jam jest ubogi w pracach od młodości mojej: * a gdy się podniosłem, zostałem poniżony i zatrwożony. 87:16 I am poor, and in labours from my youth: * and being exalted have been humbled and troubled. 87:16 Pauper sum ego, et in labóribus a juventúte mea: * exaltátus autem, humiliátus sum et conturbátus. 87:16 Jam jest ubogi w pracach od młodości mojej: * a gdy się podniosłem, zostałem poniżony i zatrwożony. 87:16 I am poor, and in labours from my youth: * and being exalted have been humbled and troubled.

87:17 In me transiérunt iræ tuæ: * et terróres tui conturbavérunt me. 87:17 Na mnie się przeniósł gniew Twój * i groźby Twoje zatrwożyły mię. 87:17 Thy wrath hath come upon me: * and thy terrors have troubled me. 87:17 In me transiérunt iræ tuæ: * et terróres tui conturbavérunt me. 87:17 Na mnie się przeniósł gniew Twój * i groźby Twoje zatrwożyły mię. 87:17 Thy wrath hath come upon me: * and thy terrors have troubled me.

87:18 Circumdedérunt me sicut aqua tota die: * circumdedérunt me simul. 87:18 Ogarnęły mię jak woda cały dzień, * otoczyły mię razem. 87:18 They have come round about me like water all the day: * they have compassed me about together. 87:18 Circumdedérunt me sicut aqua tota die: * circumdedérunt me simul. 87:18 Ogarnęły mię jak woda cały dzień, * otoczyły mię razem. 87:18 They have come round about me like water all the day: * they have compassed me about together.

87:19 Elongásti a me amícum et próximum: * et notos meos a miséria. 87:19 Oddaliłeś ode mnie przyjaciela i bliskiego, * i znajomych moich dla nędzy. 87:19 Friend and neighbour thou hast put far from me: * and my acquaintance, because of misery. 87:19 Elongásti a me amícum et próximum: * et notos meos a miséria. 87:19 Oddaliłeś ode mnie przyjaciela i bliskiego, * i znajomych moich dla nędzy. 87:19 Friend and neighbour thou hast put far from me: * and my acquaintance, because of misery.

Psalmus 88

88:2 Misericórdias Dómini * in ætérnum cantábo. 88:2 Zmiłowania Pańskie * na wieki wyśpiewywać będę. 88:2 The mercies of the Lord * I will sing for ever. 88:2 Misericórdias Dómini * in ætérnum cantábo. 88:2 Zmiłowania Pańskie * na wieki wyśpiewywać będę. 88:2 The mercies of the Lord * I will sing for ever.

88:2 In generatiónem et generatiónem * annuntiábo veritátem tuam in ore meo. 88:2 Z pokolenia na pokolenie * opowiadać Twoją prawdę ustami mymi będę. 88:2 I will shew forth thy truth with my mouth * to generation and generation. 88:2 In generatiónem et generatiónem * annuntiábo veritátem tuam in ore meo. 88:2 Z pokolenia na pokolenie * opowiadać Twoją prawdę ustami mymi będę. 88:2 I will shew forth thy truth with my mouth * to generation and generation.

88:3 Quóniam dixísti: In ætérnum misericórdia ædificábitur in cælis: * præparábitur véritas tua in eis. 88:3 Bo mówiłeś: Na wieczność miłosierdzie zbudowane będzie w niebiosach, * prawda Twoja będzie w nich utwierdzona. 88:3 For thou hast said: Mercy shall be built up for ever in the heavens: * thy truth shall be prepared in them. 88:3 Quóniam dixísti: In ætérnum misericórdia ædificábitur in cælis: * præparábitur véritas tua in eis. 88:3 Bo mówiłeś: Na wieczność miłosierdzie zbudowane będzie w niebiosach, * prawda Twoja będzie w nich utwierdzona. 88:3 For thou hast said: Mercy shall be built up for ever in the heavens: * thy truth shall be prepared in them.

88:4 Dispósui testaméntum eléctis meis, jurávi David, servo meo: * Usque in ætérnum præparábo semen tuum. 88:4 Zawarłem przymierze z wybranymi moimi, przysiągłem Dawidowi, słudze memu: * Na wieki utwierdzę potomstwo twoje. 88:4 I have made a covenant with my elect: I have sworn to David my servant: * Thy seed will I settle for ever. 88:4 Dispósui testaméntum eléctis meis, jurávi David, servo meo: * Usque in ætérnum præparábo semen tuum. 88:4 Zawarłem przymierze z wybranymi moimi, przysiągłem Dawidowi, słudze memu: * Na wieki utwierdzę potomstwo twoje. 88:4 I have made a covenant with my elect: I have sworn to David my servant: * Thy seed will I settle for ever.

88:5 Et ædificábo in generatiónem et generatiónem * sedem tuam. 88:5 I zbuduję z pokolenia na pokolenie * stolicę twoją. 88:5 And I will build up thy throne * unto generation and generation. 88:5 Et ædificábo in generatiónem et generatiónem * sedem tuam. 88:5 I zbuduję z pokolenia na pokolenie * stolicę twoją. 88:5 And I will build up thy throne * unto generation and generation.

88:6 Confitebúntur cæli mirabília tua, Dómine: * étenim veritátem tuam in ecclésia sanctórum. 88:6 Będą wysławiać niebiosa cuda Twoje, Panie, * i prawdę Twoją w zgromadzeniu świętych. 88:6 The heavens shall confess thy wonders, O Lord: * and thy truth in the church of the saints. 88:6 Confitebúntur cæli mirabília tua, Dómine: * étenim veritátem tuam in ecclésia sanctórum. 88:6 Będą wysławiać niebiosa cuda Twoje, Panie, * i prawdę Twoją w zgromadzeniu świętych. 88:6 The heavens shall confess thy wonders, O Lord: * and thy truth in the church of the saints.

88:7 Quóniam quis in núbibus æquábitur Dómino: * símilis erit Deo in fíliis Dei? 88:7 Albowiem któż na obłokach zrównany będzie Panu: * podobny będzie Bogu między synami Bożymi? 88:7 For who in the clouds can be compared to the Lord: * or who among the sons of God shall be like to God? 88:7 Quóniam quis in núbibus æquábitur Dómino: * símilis erit Deo in fíliis Dei? 88:7 Albowiem któż na obłokach zrównany będzie Panu: * podobny będzie Bogu między synami Bożymi? 88:7 For who in the clouds can be compared to the Lord: * or who among the sons of God shall be like to God?

88:8 Deus, qui glorificátur in consílio sanctórum: * magnus et terríbilis super omnes qui in circúitu ejus sunt. 88:8 Bóg, który jest wielbiony w radzie świętych, * wielki i straszliwy nad wszystkich, którzy są dokoła Niego. 88:8 God, who is glorified in the assembly of the saints: * great and terrible above all them that are about him. 88:8 Deus, qui glorificátur in consílio sanctórum: * magnus et terríbilis super omnes qui in circúitu ejus sunt. 88:8 Bóg, który jest wielbiony w radzie świętych, * wielki i straszliwy nad wszystkich, którzy są dokoła Niego. 88:8 God, who is glorified in the assembly of the saints: * great and terrible above all them that are about him.

88:9 Dómine, Deus virtútum, quis símilis tibi? * potens es, Dómine, et véritas tua in circúitu tuo. 88:9 Panie, Boże zastępów, któż podobny Tobie? * Potężny jesteś, Panie, i prawda Twoja jest wokoło Ciebie. 88:9 O Lord God of hosts, who is like to thee? * thou art mighty, O Lord, and thy truth is round about thee. 88:9 Dómine, Deus virtútum, quis símilis tibi? * potens es, Dómine, et véritas tua in circúitu tuo. 88:9 Panie, Boże zastępów, któż podobny Tobie? * Potężny jesteś, Panie, i prawda Twoja jest wokoło Ciebie. 88:9 O Lord God of hosts, who is like to thee? * thou art mighty, O Lord, and thy truth is round about thee.

88:10 Tu domináris potestáti maris: * motum autem flúctuum ejus tu mítigas. 88:10 Ty panujesz nad mocą morską * i wzburzenie nawałności jego Ty uśmierzasz. 88:10 Thou rulest the power of the sea: * and appeasest the motion of the waves thereof. 88:10 Tu domináris potestáti maris: * motum autem flúctuum ejus tu mítigas. 88:10 Ty panujesz nad mocą morską * i wzburzenie nawałności jego Ty uśmierzasz. 88:10 Thou rulest the power of the sea: * and appeasest the motion of the waves thereof.

88:11 Tu humiliásti sicut vulnerátum, supérbum: * in brácchio virtútis tuæ dispersísti inimícos tuos. 88:11 Tyś poniżył, jak zranionego, pysznego: * mocą ramienia Twego rozproszyłeś wrogów Twoich. 88:11 Thou hast humbled the proud one, as one that is slain: * with the arm of thy strength thou hast scattered thy enemies. 88:11 Tu humiliásti sicut vulnerátum, supérbum: * in brácchio virtútis tuæ dispersísti inimícos tuos. 88:11 Tyś poniżył, jak zranionego, pysznego: * mocą ramienia Twego rozproszyłeś wrogów Twoich. 88:11 Thou hast humbled the proud one, as one that is slain: * with the arm of thy strength thou hast scattered thy enemies.

88:12 Tui sunt cæli, et tua est terra, orbem terræ et plenitúdinem ejus tu fundásti: * aquilónem, et mare tu creásti. 88:12 Twoje są niebiosa i Twoja jest ziemia, Ty ugruntowałeś okrąg ziemi i napełnienie jej: * Ty stworzyłeś północ i morze. 88:12 Thine are the heavens, and thine is the earth: the world and the fulness thereof thou hast founded: * the north and the sea thou hast created. 88:12 Tui sunt cæli, et tua est terra, orbem terræ et plenitúdinem ejus tu fundásti: * aquilónem, et mare tu creásti. 88:12 Twoje są niebiosa i Twoja jest ziemia, Ty ugruntowałeś okrąg ziemi i napełnienie jej: * Ty stworzyłeś północ i morze. 88:12 Thine are the heavens, and thine is the earth: the world and the fulness thereof thou hast founded: * the north and the sea thou hast created.

88:13 Thabor et Hermon in nómine tuo exsultábunt: * tuum brácchium cum poténtia. 88:13 Tabor i Hermon z imienia Twego radować się będą: * Twoje jest ramię z mocą. 88:13 Thabor and Hermon shall rejoice in thy name: * thy arm is with might. 88:13 Thabor et Hermon in nómine tuo exsultábunt: * tuum brácchium cum poténtia. 88:13 Tabor i Hermon z imienia Twego radować się będą: * Twoje jest ramię z mocą. 88:13 Thabor and Hermon shall rejoice in thy name: * thy arm is with might.

88:14 Firmétur manus tua, et exaltétur déxtera tua: * justítia et judícium præparátio sedis tuæ. 88:14 Niech się wzmocni ręka Twoja i niech się podniesie prawica Twoja: * sprawiedliwość i sąd podstawą stolicy Twojej. 88:14 Let thy hand be strengthened, and thy right hand exalted: * justice and judgment are the preparation of thy throne. 88:14 Firmétur manus tua, et exaltétur déxtera tua: * justítia et judícium præparátio sedis tuæ. 88:14 Niech się wzmocni ręka Twoja i niech się podniesie prawica Twoja: * sprawiedliwość i sąd podstawą stolicy Twojej. 88:14 Let thy hand be strengthened, and thy right hand exalted: * justice and judgment are the preparation of thy throne.

88:15 Misericórdia et véritas præcédent fáciem tuam: * beátus pópulus, qui scit jubilatiónem. 88:15 Miłosierdzie i prawda uprzedzą oblicze Twoje: * błogosławiony lud, który zna wesołe śpiewanie. 88:15 Mercy and truth shall go before thy face: * blessed is the people that knoweth jubilation. 88:15 Misericórdia et véritas præcédent fáciem tuam: * beátus pópulus, qui scit jubilatiónem. 88:15 Miłosierdzie i prawda uprzedzą oblicze Twoje: * błogosławiony lud, który zna wesołe śpiewanie. 88:15 Mercy and truth shall go before thy face: * blessed is the people that knoweth jubilation.

88:16 Dómine, in lúmine vultus tui ambulábunt, et in nómine tuo exsultábunt tota die: * et in justítia tua exaltabúntur. 88:16 Panie, chodzić będą w jasności oblicza Twego i w imieniu Twoim będą się weselić cały dzień: * i w sprawiedliwości Twojej będą podwyższeni. 88:16 They shall walk, O Lord, in the light of thy countenance: and in thy name they shall rejoice all the day, * and in thy justice they shall be exalted. 88:16 Dómine, in lúmine vultus tui ambulábunt, et in nómine tuo exsultábunt tota die: * et in justítia tua exaltabúntur. 88:16 Panie, chodzić będą w jasności oblicza Twego i w imieniu Twoim będą się weselić cały dzień: * i w sprawiedliwości Twojej będą podwyższeni. 88:16 They shall walk, O Lord, in the light of thy countenance: and in thy name they shall rejoice all the day, * and in thy justice they shall be exalted.

88:18 Quóniam glória virtútis eórum tu es: * et in beneplácito tuo exaltábitur cornu nostrum. 88:18 Albowiem Ty jesteś chwałą mocy ich * i w upodobaniu Twoim podniesie się róg nasz. 88:18 For thou art the glory of their strength: * and in thy good pleasure shall our horn be exalted. 88:18 Quóniam glória virtútis eórum tu es: * et in beneplácito tuo exaltábitur cornu nostrum. 88:18 Albowiem Ty jesteś chwałą mocy ich * i w upodobaniu Twoim podniesie się róg nasz. 88:18 For thou art the glory of their strength: * and in thy good pleasure shall our horn be exalted.

88:19 Quia Dómini est assúmptio nostra, * et Sancti Israël, regis nostri. 88:19 Bo Pańska jest nasza obrona, * i Świętego Izraelowego, króla naszego. 88:19 For our protection is of the Lord, * and of our king the holy one of Israel. 88:19 Quia Dómini est assúmptio nostra, * et Sancti Israël, regis nostri. 88:19 Bo Pańska jest nasza obrona, * i Świętego Izraelowego, króla naszego. 88:19 For our protection is of the Lord, * and of our king the holy one of Israel.

88:20 Tunc locútus es in visióne sanctis tuis, et dixísti: * Pósui adjutórium in poténte: et exaltávi eléctum de plebe mea. 88:20 Mówiłeś kiedyś w widzeniu do świętych swoich i rzekłeś: * Dałem pomoc dzielnemu i wywyższyłem wybranego z ludu mojego. 88:20 Then thou spokest in a vision to thy saints, and saidst: * I have laid help upon one that is mighty, and have exalted one chosen out of my people. 88:20 Tunc locútus es in visióne sanctis tuis, et dixísti: * Pósui adjutórium in poténte: et exaltávi eléctum de plebe mea. 88:20 Mówiłeś kiedyś w widzeniu do świętych swoich i rzekłeś: * Dałem pomoc dzielnemu i wywyższyłem wybranego z ludu mojego. 88:20 Then thou spokest in a vision to thy saints, and saidst: * I have laid help upon one that is mighty, and have exalted one chosen out of my people.

88:21 Invéni David, servum meum: * óleo sancto meo unxi eum. 88:21 Znalazłem Dawida, sługę mego, * pomazałem go olejem świętym moim. 88:21 I have found David my servant: * with my holy oil I have anointed him. 88:21 Invéni David, servum meum: * óleo sancto meo unxi eum. 88:21 Znalazłem Dawida, sługę mego, * pomazałem go olejem świętym moim. 88:21 I have found David my servant: * with my holy oil I have anointed him.

88:22 Manus enim mea auxiliábitur ei: * et brácchium meum confortábit eum. 88:22 Bo ręka moja pomagać mu będzie * i wzmocni go ramię moje. 88:22 For my hand shall help him: * and my arm shall strengthen him. 88:22 Manus enim mea auxiliábitur ei: * et brácchium meum confortábit eum. 88:22 Bo ręka moja pomagać mu będzie * i wzmocni go ramię moje. 88:22 For my hand shall help him: * and my arm shall strengthen him.

88:23 Nihil profíciet inimícus in eo, * et fílius iniquitátis non appónet nocére ei. 88:23 Nic nie uzyska na nim nieprzyjaciel * i syn nieprawości nie zaszkodzi mu więcej. 88:23 The enemy shall have no advantage over him: * nor the son of iniquity have power to hurt him. 88:23 Nihil profíciet inimícus in eo, * et fílius iniquitátis non appónet nocére ei. 88:23 Nic nie uzyska na nim nieprzyjaciel * i syn nieprawości nie zaszkodzi mu więcej. 88:23 The enemy shall have no advantage over him: * nor the son of iniquity have power to hurt him.

88:24 Et concídam a fácie ipsíus inimícos ejus: * et odiéntes eum in fugam convértam. 88:24 I zgładzę przed nim nieprzyjaciół jego, * i zmuszę do ucieczki nienawidzących go. 88:24 And I will cut down his enemies before his face; * and them that hate him I will put to flight. 88:24 Et concídam a fácie ipsíus inimícos ejus: * et odiéntes eum in fugam convértam. 88:24 I zgładzę przed nim nieprzyjaciół jego, * i zmuszę do ucieczki nienawidzących go. 88:24 And I will cut down his enemies before his face; * and them that hate him I will put to flight.

88:25 Et véritas mea, et misericórdia mea cum ipso: * et in nómine meo exaltábitur cornu ejus. 88:25 A prawda moja i miłosierdzie moje z nim: * i w imię moje podniesie się róg jego. 88:25 And my truth and my mercy shall be with him: * and in my name shall his horn be exalted. 88:25 Et véritas mea, et misericórdia mea cum ipso: * et in nómine meo exaltábitur cornu ejus. 88:25 A prawda moja i miłosierdzie moje z nim: * i w imię moje podniesie się róg jego. 88:25 And my truth and my mercy shall be with him: * and in my name shall his horn be exalted.

88:26 Et ponam in mari manum ejus: * et in flumínibus déxteram ejus. 88:26 I położę na morzu rękę jego, * a na rzekach prawicę jego. 88:26 And I will set his hand in the sea; * and his right hand in the rivers. 88:26 Et ponam in mari manum ejus: * et in flumínibus déxteram ejus. 88:26 I położę na morzu rękę jego, * a na rzekach prawicę jego. 88:26 And I will set his hand in the sea; * and his right hand in the rivers.

88:27 Ipse invocábit me: Pater meus es tu: * Deus meus, et suscéptor salútis meæ. 88:27 On mię będzie wzywał: Ojcem moim Ty jesteś, * Bogiem moim i obrońcą zbawienia mego. 88:27 He shall cry out to me: Thou art my father: * my God, and the support of my salvation. 88:27 Ipse invocábit me: Pater meus es tu: * Deus meus, et suscéptor salútis meæ. 88:27 On mię będzie wzywał: Ojcem moim Ty jesteś, * Bogiem moim i obrońcą zbawienia mego. 88:27 He shall cry out to me: Thou art my father: * my God, and the support of my salvation.

88:28 Et ego primogénitum ponam illum * excélsum præ régibus terræ. 88:28 A Ja uczynię go pierworodnym, * wyższym nad królów ziemi. 88:28 And I will make him my firstborn, * high above the kings of the earth. 88:28 Et ego primogénitum ponam illum * excélsum præ régibus terræ. 88:28 A Ja uczynię go pierworodnym, * wyższym nad królów ziemi. 88:28 And I will make him my firstborn, * high above the kings of the earth.

88:29 In ætérnum servábo illi misericórdiam meam: * et testaméntum meum fidéle ipsi. 88:29 Zachowam mu na wieki miłosierdzie moje * i przymierze moje wierne mu będzie. 88:29 I will keep my mercy for him for ever: * and my covenant faithful to him. 88:29 In ætérnum servábo illi misericórdiam meam: * et testaméntum meum fidéle ipsi. 88:29 Zachowam mu na wieki miłosierdzie moje * i przymierze moje wierne mu będzie. 88:29 I will keep my mercy for him for ever: * and my covenant faithful to him.

88:30 Et ponam in sǽculum sǽculi semen ejus: * et thronum ejus sicut dies cæli. 88:30 I utrwalę na wieki wieków potomstwo jego, * a tron jego jak dni nieba. 88:30 And I will make his seed to endure for evermore: * and his throne as the days of heaven. 88:30 Et ponam in sǽculum sǽculi semen ejus: * et thronum ejus sicut dies cæli. 88:30 I utrwalę na wieki wieków potomstwo jego, * a tron jego jak dni nieba. 88:30 And I will make his seed to endure for evermore: * and his throne as the days of heaven.

88:31 Si autem derelíquerint fílii ejus legem meam: * et in judíciis meis non ambuláverint: 88:31 A jeśli synowie jego opuszczą zakon mój * i według praw moich postępować nie będą: 88:31 And if his children forsake my law, * and walk not in my judgments: 88:31 Si autem derelíquerint fílii ejus legem meam: * et in judíciis meis non ambuláverint: 88:31 A jeśli synowie jego opuszczą zakon mój * i według praw moich postępować nie będą: 88:31 And if his children forsake my law, * and walk not in my judgments:

88:32 Si justítias meas profanáverint: * et mandáta mea non custodíerint: 88:32 Jeśli zgwałcą ustawy moje * i nie będą strzec przykazań moich: 88:32 If they profane my justices: * and keep not my commandments: 88:32 Si justítias meas profanáverint: * et mandáta mea non custodíerint: 88:32 Jeśli zgwałcą ustawy moje * i nie będą strzec przykazań moich: 88:32 If they profane my justices: * and keep not my commandments:

88:33 Visitábo in virga iniquitátes eórum: * et in verbéribus peccáta eórum. 88:33 Nawiedzę przestępstwa ich rózgą, * a grzechy ich biczami. 88:33 I will visit their iniquities with a rod: *and their sins with stripes. 88:33 Visitábo in virga iniquitátes eórum: * et in verbéribus peccáta eórum. 88:33 Nawiedzę przestępstwa ich rózgą, * a grzechy ich biczami. 88:33 I will visit their iniquities with a rod: *and their sins with stripes.

88:34 Misericórdiam autem meam non dispérgam ab eo: * neque nocébo in veritáte mea: 88:34 Lecz miłosierdzia mego nie oddalę od niego * i nie zaszkodzę prawdzie mojej: 88:34 But my mercy I will not take away from him: * nor will I suffer my truth to fail. 88:34 Misericórdiam autem meam non dispérgam ab eo: * neque nocébo in veritáte mea: 88:34 Lecz miłosierdzia mego nie oddalę od niego * i nie zaszkodzę prawdzie mojej: 88:34 But my mercy I will not take away from him: * nor will I suffer my truth to fail.

88:35 Neque profanábo testaméntum meum: * et quæ procédunt de lábiis meis, non fáciam írrita. 88:35 Ani nie zgwałcę przymierza mojego, * a tego, co wychodzi z ust moich, nie odmienię. 88:35 Neither will I profane my covenant: * and the words that proceed from my mouth I will not make void. 88:35 Neque profanábo testaméntum meum: * et quæ procédunt de lábiis meis, non fáciam írrita. 88:35 Ani nie zgwałcę przymierza mojego, * a tego, co wychodzi z ust moich, nie odmienię. 88:35 Neither will I profane my covenant: * and the words that proceed from my mouth I will not make void.

88:36 Semel jurávi in sancto meo: Si David méntiar: * semen ejus in ætérnum manébit. 88:36 Raz przysiągłem na świętość moją: Nie skłamię Dawidowi: * potomstwo jego będzie trwać na wieki. 88:36 Once have I sworn by my holiness: I will not lie unto David: * his seed shall endure for ever. 88:36 Semel jurávi in sancto meo: Si David méntiar: * semen ejus in ætérnum manébit. 88:36 Raz przysiągłem na świętość moją: Nie skłamię Dawidowi: * potomstwo jego będzie trwać na wieki. 88:36 Once have I sworn by my holiness: I will not lie unto David: * his seed shall endure for ever.

88:37 Et thronus ejus sicut sol in conspéctu meo, * et sicut luna perfécta in ætérnum: et testis in cælo fidélis. 88:37 A tron jego jak słońce przed oczyma mymi, * i jak księżyc utwierdzony na wieki: a świadek na niebie wierny. 88:37 And his throne as the sun before me: * and as the moon perfect for ever, and a faithful witness in heaven. 88:37 Et thronus ejus sicut sol in conspéctu meo, * et sicut luna perfécta in ætérnum: et testis in cælo fidélis. 88:37 A tron jego jak słońce przed oczyma mymi, * i jak księżyc utwierdzony na wieki: a świadek na niebie wierny. 88:37 And his throne as the sun before me: * and as the moon perfect for ever, and a faithful witness in heaven.

88:39 Tu vero repulísti et despexísti: * distulísti Christum tuum. 88:39 A przecież odrzuciłeś i wzgardziłeś, * odtrąciłeś pomazańca Twego. 88:39 But thou hast rejected and despised: * thou hast been angry with thy anointed. 88:39 Tu vero repulísti et despexísti: * distulísti Christum tuum. 88:39 A przecież odrzuciłeś i wzgardziłeś, * odtrąciłeś pomazańca Twego. 88:39 But thou hast rejected and despised: * thou hast been angry with thy anointed.

88:40 Evertísti testaméntum servi tui: * profanásti in terra Sanctuárium ejus. 88:40 Obaliłeś przymierze sługi Twego, * znieważyłeś na ziemi poświęcenie jego. 88:40 Thou hast overthrown the covenant of thy servant: * thou hast profaned his sanctuary on the earth. 88:40 Evertísti testaméntum servi tui: * profanásti in terra Sanctuárium ejus. 88:40 Obaliłeś przymierze sługi Twego, * znieważyłeś na ziemi poświęcenie jego. 88:40 Thou hast overthrown the covenant of thy servant: * thou hast profaned his sanctuary on the earth.

88:41 Destruxísti omnes sepes ejus: * posuísti firmaméntum ejus formídinem. 88:41 Rozwaliłeś wszystkie płoty jego, * uczyniłeś twierdzę jego przestrachem. 88:41 Thou hast broken down all his hedges: * thou hast made his strength fear. 88:41 Destruxísti omnes sepes ejus: * posuísti firmaméntum ejus formídinem. 88:41 Rozwaliłeś wszystkie płoty jego, * uczyniłeś twierdzę jego przestrachem. 88:41 Thou hast broken down all his hedges: * thou hast made his strength fear.

88:42 Diripuérunt eum omnes transeúntes viam: * factus est oppróbrium vicínis suis. 88:42 Szarpali go wszyscy idący drogą, * stał się pośmiewiskiem u sąsiadów swoich. 88:42 All that pass by the way have robbed him: * he is become a reproach to his neighbours. 88:42 Diripuérunt eum omnes transeúntes viam: * factus est oppróbrium vicínis suis. 88:42 Szarpali go wszyscy idący drogą, * stał się pośmiewiskiem u sąsiadów swoich. 88:42 All that pass by the way have robbed him: * he is become a reproach to his neighbours.

88:43 Exaltásti déxteram depriméntium eum: * lætificásti omnes inimícos ejus. 88:43 Wywyższyłeś prawicę uciskających go, * uweseliłeś wszystkich nieprzyjaciół jego. 88:43 Thou hast set up the right hand of them that oppress him: * thou hast made all his enemies to rejoice. 88:43 Exaltásti déxteram depriméntium eum: * lætificásti omnes inimícos ejus. 88:43 Wywyższyłeś prawicę uciskających go, * uweseliłeś wszystkich nieprzyjaciół jego. 88:43 Thou hast set up the right hand of them that oppress him: * thou hast made all his enemies to rejoice.

88:44 Avertísti adjutórium gládii ejus: * et non es auxiliátus ei in bello. 88:44 Odjąłeś pomoc mieczowi jego * i nie ratowałeś go na wojnie. 88:44 Thou hast turned away the help of his sword; * and hast not assisted him in battle. 88:44 Avertísti adjutórium gládii ejus: * et non es auxiliátus ei in bello. 88:44 Odjąłeś pomoc mieczowi jego * i nie ratowałeś go na wojnie. 88:44 Thou hast turned away the help of his sword; * and hast not assisted him in battle.

88:45 Destruxísti eum ab emundatióne: * et sedem ejus in terram collisísti. 88:45 Obdarłeś go z jego blasku, * a tron jego uderzyłeś o ziemię. 88:45 Thou hast made his purification to cease: * and thou hast cast his throne down to the ground. 88:45 Destruxísti eum ab emundatióne: * et sedem ejus in terram collisísti. 88:45 Obdarłeś go z jego blasku, * a tron jego uderzyłeś o ziemię. 88:45 Thou hast made his purification to cease: * and thou hast cast his throne down to the ground.

88:46 Minorásti dies témporis ejus: * perfudísti eum confusióne. 88:46 Skróciłeś dni czasu jego, * oblałeś go wstydem. 88:46 Thou hast shortened the days of his time: * thou hast covered him with confusion. 88:46 Minorásti dies témporis ejus: * perfudísti eum confusióne. 88:46 Skróciłeś dni czasu jego, * oblałeś go wstydem. 88:46 Thou hast shortened the days of his time: * thou hast covered him with confusion.

88:47 Úsquequo, Dómine, avértis in finem: * exardéscet sicut ignis ira tua? 88:47 Dokądże, Panie, odwracasz się do końca, * pałać będzie gniew Twój jak ogień? 88:47 How long, O Lord, turnest thou away unto the end? * shall thy anger burn like fire? 88:47 Úsquequo, Dómine, avértis in finem: * exardéscet sicut ignis ira tua? 88:47 Dokądże, Panie, odwracasz się do końca, * pałać będzie gniew Twój jak ogień? 88:47 How long, O Lord, turnest thou away unto the end? * shall thy anger burn like fire?

88:48 Memoráre quæ mea substántia: * numquid enim vane constituísti omnes fílios hóminum? 88:48 Wspomnij, jaka jest bytność moja, * bo czy na próżno stworzyłeś wszystkich ludzi? 88:48 Remember what my substance is: * for hast thou made all the children of men in vain? 88:48 Memoráre quæ mea substántia: * numquid enim vane constituísti omnes fílios hóminum? 88:48 Wspomnij, jaka jest bytność moja, * bo czy na próżno stworzyłeś wszystkich ludzi? 88:48 Remember what my substance is: * for hast thou made all the children of men in vain?

88:49 Quis est homo, qui vivet, et non vidébit mortem: * éruet ánimam suam de manu ínferi? 88:49 Któryż człowiek żyć będzie, a nie ujrzy śmierci: * wyrwie duszę swą z ręki otchłani? 88:49 Who is the man that shall live, and not see death: * that shall deliver his soul from the hand of hell? 88:49 Quis est homo, qui vivet, et non vidébit mortem: * éruet ánimam suam de manu ínferi? 88:49 Któryż człowiek żyć będzie, a nie ujrzy śmierci: * wyrwie duszę swą z ręki otchłani? 88:49 Who is the man that shall live, and not see death: * that shall deliver his soul from the hand of hell?

88:50 Ubi sunt misericórdiæ tuæ antíquæ, Dómine, * sicut jurásti David in veritáte tua? 88:50 Gdzież są dawne zmiłowania Twoje, Panie, * jak przysiągłeś Dawidowi w prawdzie Twojej? 88:50 Lord, where are thy ancient mercies, * according to what thou didst swear to David in thy truth? 88:50 Ubi sunt misericórdiæ tuæ antíquæ, Dómine, * sicut jurásti David in veritáte tua? 88:50 Gdzież są dawne zmiłowania Twoje, Panie, * jak przysiągłeś Dawidowi w prawdzie Twojej? 88:50 Lord, where are thy ancient mercies, * according to what thou didst swear to David in thy truth?

88:51 Memor esto, Dómine, oppróbrii servórum tuórum * quod contínui in sinu meo multárum géntium. 88:51 Wspomnij, Panie, na zniewagę sług Twoich * którą noszę w zanadrzu moim od wielu narodów. 88:51 Be mindful, O Lord, of the reproach of thy servants * which I have held in my bosom of many nations: 88:51 Memor esto, Dómine, oppróbrii servórum tuórum * quod contínui in sinu meo multárum géntium. 88:51 Wspomnij, Panie, na zniewagę sług Twoich * którą noszę w zanadrzu moim od wielu narodów. 88:51 Be mindful, O Lord, of the reproach of thy servants * which I have held in my bosom of many nations:

88:52 Quod exprobravérunt inimíci tui, Dómine, * quod exprobravérunt commutatiónem Christi tui. 88:52 Którą urągali nieprzyjaciele Twoi, Panie, * którą urągali odmianie pomazańca Twego. 88:52 Wherewith thy enemies have reproached, O Lord; * wherewith they have reproached the change of thy anointed. 88:52 Quod exprobravérunt inimíci tui, Dómine, * quod exprobravérunt commutatiónem Christi tui. 88:52 Którą urągali nieprzyjaciele Twoi, Panie, * którą urągali odmianie pomazańca Twego. 88:52 Wherewith thy enemies have reproached, O Lord; * wherewith they have reproached the change of thy anointed.

88:53 Benedíctus Dóminus in ætérnum: * fiat, fiat. 88:53 Błogosławiony Pan na wieki. * Stań się, stań się. 88:53 Blessed be the Lord for evermore. * So be it. So be it. 88:53 Benedíctus Dóminus in ætérnum: * fiat, fiat. 88:53 Błogosławiony Pan na wieki. * Stań się, stań się. 88:53 Blessed be the Lord for evermore. * So be it. So be it.

Psalmus 89

89:1 Dómine, refúgium factus es nobis: * a generatióne in generatiónem. 89:1 Panie, stałeś się nam ucieczką * z pokolenia na pokolenie. 89:1 Lord, thou hast been our refuge * from generation to generation. 89:1 Dómine, refúgium factus es nobis: * a generatióne in generatiónem. 89:1 Panie, stałeś się nam ucieczką * z pokolenia na pokolenie. 89:1 Lord, thou hast been our refuge * from generation to generation.

89:2 Priúsquam montes fíerent, aut formarétur terra et orbis: * a sǽculo et usque in sǽculum tu es, Deus. 89:2 Pierwej niźli stanęły góry, albo ziemia i świat był stworzony: * od wieku do wieku Ty jesteś Boże. 89:2 Before the mountains were made, or the earth and the world was formed; * from eternity and to eternity thou art God. 89:2 Priúsquam montes fíerent, aut formarétur terra et orbis: * a sǽculo et usque in sǽculum tu es, Deus. 89:2 Pierwej niźli stanęły góry, albo ziemia i świat był stworzony: * od wieku do wieku Ty jesteś Boże. 89:2 Before the mountains were made, or the earth and the world was formed; * from eternity and to eternity thou art God.

89:3 Ne avértas hóminem in humilitátem: * et dixísti: Convertímini, fílii hóminum. 89:3 Nie obracaj w poniżenie człowieka, * i rzekłeś: Nawracajcie się synowie człowieczy. 89:3 Turn not man away to be brought low: * and thou hast said: Be converted, O ye sons of men. 89:3 Ne avértas hóminem in humilitátem: * et dixísti: Convertímini, fílii hóminum. 89:3 Nie obracaj w poniżenie człowieka, * i rzekłeś: Nawracajcie się synowie człowieczy. 89:3 Turn not man away to be brought low: * and thou hast said: Be converted, O ye sons of men.

89:4 Quóniam mille anni ante óculos tuos, * tamquam dies hestérna, quæ prætériit, 89:4 Albowiem tysiąc lat przed oczyma Twymi * to jak dzień wczorajszy, który przeminął. 89:4 For a thousand years in thy sight * are as yesterday, which is past. 89:4 Quóniam mille anni ante óculos tuos, * tamquam dies hestérna, quæ prætériit, 89:4 Albowiem tysiąc lat przed oczyma Twymi * to jak dzień wczorajszy, który przeminął. 89:4 For a thousand years in thy sight * are as yesterday, which is past.

89:5 Et custódia in nocte, * quæ pro níhilo habéntur, eórum anni erunt. 89:5 I straż nocna: * jak to, co nic nie warte, ich lata będą. 89:5 And as a watch in the night, * things that are counted nothing, shall their years be. 89:5 Et custódia in nocte, * quæ pro níhilo habéntur, eórum anni erunt. 89:5 I straż nocna: * jak to, co nic nie warte, ich lata będą. 89:5 And as a watch in the night, * things that are counted nothing, shall their years be.

89:6 Mane sicut herba tránseat, mane flóreat, et tránseat: * véspere décidat, indúret et aréscat. 89:6 Rano jak trawa przemija, rano kwitnie i przemija, * wieczorem upada, twardnieje i schnie. 89:6 In the morning man shall grow up like grass; in the morning he shall flourish and pass away: * in the evening he shall fall, grow dry, and wither. 89:6 Mane sicut herba tránseat, mane flóreat, et tránseat: * véspere décidat, indúret et aréscat. 89:6 Rano jak trawa przemija, rano kwitnie i przemija, * wieczorem upada, twardnieje i schnie. 89:6 In the morning man shall grow up like grass; in the morning he shall flourish and pass away: * in the evening he shall fall, grow dry, and wither.

89:7 Quia defécimus in ira tua, * et in furóre tuo turbáti sumus. 89:7 Bo omdleliśmy od gniewu Twojego, * i Twoim oburzeniem jesteśmy strwożeni. 89:7 For in thy wrath we have fainted away: * and are troubled in thy indignation. 89:7 Quia defécimus in ira tua, * et in furóre tuo turbáti sumus. 89:7 Bo omdleliśmy od gniewu Twojego, * i Twoim oburzeniem jesteśmy strwożeni. 89:7 For in thy wrath we have fainted away: * and are troubled in thy indignation.

89:8 Posuísti iniquitátes nostras in conspéctu tuo: * sǽculum nostrum in illuminatióne vultus tui. 89:8 Położyłeś nieprawości nasze przed oczyma swymi, * wiek nasz przed jasnością oblicza Twego. 89:8 Thou hast set our iniquities before thy eyes: * our life in the light of thy countenance. 89:8 Posuísti iniquitátes nostras in conspéctu tuo: * sǽculum nostrum in illuminatióne vultus tui. 89:8 Położyłeś nieprawości nasze przed oczyma swymi, * wiek nasz przed jasnością oblicza Twego. 89:8 Thou hast set our iniquities before thy eyes: * our life in the light of thy countenance.

89:9 Quóniam omnes dies nostri defecérunt: * et in ira tua defécimus. 89:9 Albowiem wszystkie dni nasze ustały, * i omdleliśmy od gniewu Twojego. 89:9 For all our days are spent; * and in thy wrath we have fainted away. 89:9 Quóniam omnes dies nostri defecérunt: * et in ira tua defécimus. 89:9 Albowiem wszystkie dni nasze ustały, * i omdleliśmy od gniewu Twojego. 89:9 For all our days are spent; * and in thy wrath we have fainted away.

89:9 Anni nostri sicut aránea meditabúntur: * dies annórum nostrórum in ipsis, septuagínta anni. 89:9 Lata nasze jak pajęczyna będą poczytane: * dni życia naszego jest siedemdziesiąt lat. 89:9 Our years shall be considered as a spider: * the days of our years in them are threescore and ten years. 89:9 Anni nostri sicut aránea meditabúntur: * dies annórum nostrórum in ipsis, septuagínta anni. 89:9 Lata nasze jak pajęczyna będą poczytane: * dni życia naszego jest siedemdziesiąt lat. 89:9 Our years shall be considered as a spider: * the days of our years in them are threescore and ten years.

89:10 Si autem in potentátibus, octogínta anni: * et ámplius eórum, labor et dolor. 89:10 A jeśli u mocnych, osiemdziesiąt lat, * a co nadto więcej, to trud i boleść. 89:10 But if in the strong they be fourscore years: * and what is more of them is labour and sorrow. 89:10 Si autem in potentátibus, octogínta anni: * et ámplius eórum, labor et dolor. 89:10 A jeśli u mocnych, osiemdziesiąt lat, * a co nadto więcej, to trud i boleść. 89:10 But if in the strong they be fourscore years: * and what is more of them is labour and sorrow.

89:10 Quóniam supervénit mansuetúdo: * et corripiémur. 89:10 Albowiem łaskawość nadchodzi * i będziemy karani. 89:10 For mildness is come upon us: * and we shall be corrected. 89:10 Quóniam supervénit mansuetúdo: * et corripiémur. 89:10 Albowiem łaskawość nadchodzi * i będziemy karani. 89:10 For mildness is come upon us: * and we shall be corrected.

89:11 Quis novit potestátem iræ tuæ: * et præ timóre tuo iram tuam dinumeráre? 89:11 Któż zna moc gniewu Twego * i kto wobec bojaźni przed Tobą srogość Twą zmierzy? 89:11 Who knoweth the power of thy anger, * and for thy fear can number thy wrath? 89:11 Quis novit potestátem iræ tuæ: * et præ timóre tuo iram tuam dinumeráre? 89:11 Któż zna moc gniewu Twego * i kto wobec bojaźni przed Tobą srogość Twą zmierzy? 89:11 Who knoweth the power of thy anger, * and for thy fear can number thy wrath?

89:12 Déxteram tuam sic notam fac: * et erudítos corde in sapiéntia. 89:12 Prawicę Twoją daj tedy poznać * i wyćwiczonych sercem w mądrości. 89:12 So make thy right hand known: * and men learned in heart, in wisdom. 89:12 Déxteram tuam sic notam fac: * et erudítos corde in sapiéntia. 89:12 Prawicę Twoją daj tedy poznać * i wyćwiczonych sercem w mądrości. 89:12 So make thy right hand known: * and men learned in heart, in wisdom.

89:13 Convértere, Dómine, úsquequo? * et deprecábilis esto super servos tuos. 89:13 Zwróć się, o Panie. Dokądże? * I daj się ubłagać sługom Twoim. 89:13 Return, O Lord, how long? * and be entreated in favour of thy servants. 89:13 Convértere, Dómine, úsquequo? * et deprecábilis esto super servos tuos. 89:13 Zwróć się, o Panie. Dokądże? * I daj się ubłagać sługom Twoim. 89:13 Return, O Lord, how long? * and be entreated in favour of thy servants.

89:14 Repléti sumus mane misericórdia tua: * et exsultávimus, et delectáti sumus ómnibus diébus nostris. 89:14 Rano byliśmy napełnieni miłosierdziem Twoim * i radowaliśmy się, i weseliliśmy się po wszystkie dni nasze. 89:14 We are filled in the morning with thy mercy: * and we have rejoiced, and are delighted all our days. 89:14 Repléti sumus mane misericórdia tua: * et exsultávimus, et delectáti sumus ómnibus diébus nostris. 89:14 Rano byliśmy napełnieni miłosierdziem Twoim * i radowaliśmy się, i weseliliśmy się po wszystkie dni nasze. 89:14 We are filled in the morning with thy mercy: * and we have rejoiced, and are delighted all our days.

89:15 Lætáti sumus pro diébus, quibus nos humiliásti: * annis, quibus vídimus mala. 89:15 Weseliliśmy się za dni, w któreś nas poniżył, * za lata, w których widzieliśmy zło. 89:15 We have rejoiced for the days in which thou hast humbled us: * for the years in which we have seen evils. 89:15 Lætáti sumus pro diébus, quibus nos humiliásti: * annis, quibus vídimus mala. 89:15 Weseliliśmy się za dni, w któreś nas poniżył, * za lata, w których widzieliśmy zło. 89:15 We have rejoiced for the days in which thou hast humbled us: * for the years in which we have seen evils.

89:16 Réspice in servos tuos, et in ópera tua: * et dírige fílios eórum. 89:16 Wejrzyj na sługi swoje i na dzieła swoje, * i prowadź synów ich. 89:16 Look upon thy servants and upon their works: * and direct their children. 89:16 Réspice in servos tuos, et in ópera tua: * et dírige fílios eórum. 89:16 Wejrzyj na sługi swoje i na dzieła swoje, * i prowadź synów ich. 89:16 Look upon thy servants and upon their works: * and direct their children.

89:17 Et sit splendor Dómini, Dei nostri, super nos, et ópera mánuum nostrárum dírige super nos: * et opus mánuum nostrárum dírige. 89:17 A niech będzie jasność Pana, Boga naszego, nad nami, i dziełami rąk naszych kieruj nad nami, * i dziełem rąk naszych kieruj. 89:17 And let the brightness of the Lord our God be upon us: and direct thou the works of our hands over us; * yea, the work of our hands do thou direct. 89:17 Et sit splendor Dómini, Dei nostri, super nos, et ópera mánuum nostrárum dírige super nos: * et opus mánuum nostrárum dírige. 89:17 A niech będzie jasność Pana, Boga naszego, nad nami, i dziełami rąk naszych kieruj nad nami, * i dziełem rąk naszych kieruj. 89:17 And let the brightness of the Lord our God be upon us: and direct thou the works of our hands over us; * yea, the work of our hands do thou direct.

Psalmus 90

90:1 Qui hábitat in adjutório Altíssimi, * in protectióne Dei cæli commorábitur. 90:1 Kto mieszka pod opieką Najwyższego, * pod osłoną Boga niebieskiego będzie przebywać. 90:1 He that dwelleth in the aid of the most High, * shall abide under the protection of the God of Jacob. 90:1 Qui hábitat in adjutório Altíssimi, * in protectióne Dei cæli commorábitur. 90:1 Kto mieszka pod opieką Najwyższego, * pod osłoną Boga niebieskiego będzie przebywać. 90:1 He that dwelleth in the aid of the most High, * shall abide under the protection of the God of Jacob.

90:2 Dicet Dómino: Suscéptor meus es tu, et refúgium meum: * Deus meus sperábo in eum. 90:2 Rzecze Panu: Obrońcą moim i ucieczką moją Ty jesteś: * Bogiem moim, w Nim będę miał nadzieję. 90:2 He shall say to the Lord: Thou art my protector, and my refuge: * my God, in him will I trust. 90:2 Dicet Dómino: Suscéptor meus es tu, et refúgium meum: * Deus meus sperábo in eum. 90:2 Rzecze Panu: Obrońcą moim i ucieczką moją Ty jesteś: * Bogiem moim, w Nim będę miał nadzieję. 90:2 He shall say to the Lord: Thou art my protector, and my refuge: * my God, in him will I trust.

90:3 Quóniam ipse liberávit me de láqueo venántium, * et a verbo áspero. 90:3 Albowiem On mię wyrwał z sidła łowiących * i od przykrego słowa. 90:3 For he hath delivered me from the snare of the hunters: * and from the sharp word. 90:3 Quóniam ipse liberávit me de láqueo venántium, * et a verbo áspero. 90:3 Albowiem On mię wyrwał z sidła łowiących * i od przykrego słowa. 90:3 For he hath delivered me from the snare of the hunters: * and from the sharp word.

90:4 Scápulis suis obumbrábit tibi: * et sub pennis ejus sperábis. 90:4 Ramionami swymi okryje cię * i pod skrzydłami Jego nadzieję mieć będziesz. 90:4 He will overshadow thee with his shoulders: * and under his wings thou shalt trust. 90:4 Scápulis suis obumbrábit tibi: * et sub pennis ejus sperábis. 90:4 Ramionami swymi okryje cię * i pod skrzydłami Jego nadzieję mieć będziesz. 90:4 He will overshadow thee with his shoulders: * and under his wings thou shalt trust.

90:5 Scuto circúmdabit te véritas ejus: * non timébis a timóre noctúrno, 90:5 Tarczą osłoni cię prawda Jego: * nie ulękniesz się strachu nocnego: 90:5 His truth shall compass thee with a shield: * thou shalt not be afraid of the terror of the night. 90:5 Scuto circúmdabit te véritas ejus: * non timébis a timóre noctúrno, 90:5 Tarczą osłoni cię prawda Jego: * nie ulękniesz się strachu nocnego: 90:5 His truth shall compass thee with a shield: * thou shalt not be afraid of the terror of the night.

90:6 A sagítta volánte in die, † a negótio perambulánte in ténebris: * ab incúrsu, et dæmónio meridiáno. 90:6 Strzały lecącej we dnie, † nieszczęścia chodzącego w ciemności, * najazdu i czarta południowego. 90:6 Of the arrow that flieth in the day, † of the business that walketh about in the dark: * of invasion, or of the noonday devil. 90:6 A sagítta volánte in die, † a negótio perambulánte in ténebris: * ab incúrsu, et dæmónio meridiáno. 90:6 Strzały lecącej we dnie, † nieszczęścia chodzącego w ciemności, * najazdu i czarta południowego. 90:6 Of the arrow that flieth in the day, † of the business that walketh about in the dark: * of invasion, or of the noonday devil.

90:7 Cadent a látere tuo mille, † et decem míllia a dextris tuis: * ad te autem non appropinquábit. 90:7 Padnie u boku twego tysiąc, † a dziesięć tysięcy po prawicy twojej, * a do ciebie się nie zbliży. 90:7 A thousand shall fall at thy side, † and ten thousand at thy right hand: * but it shall not come nigh thee. 90:7 Cadent a látere tuo mille, † et decem míllia a dextris tuis: * ad te autem non appropinquábit. 90:7 Padnie u boku twego tysiąc, † a dziesięć tysięcy po prawicy twojej, * a do ciebie się nie zbliży. 90:7 A thousand shall fall at thy side, † and ten thousand at thy right hand: * but it shall not come nigh thee.

90:8 Verúmtamen óculis tuis considerábis: * et retributiónem peccatórum vidébis. 90:8 Zaiste oczyma twymi patrzeć będziesz * i ujrzysz odpłatę grzeszników. 90:8 But thou shalt consider with thy eyes: * and shalt see the reward of the wicked. 90:8 Verúmtamen óculis tuis considerábis: * et retributiónem peccatórum vidébis. 90:8 Zaiste oczyma twymi patrzeć będziesz * i ujrzysz odpłatę grzeszników. 90:8 But thou shalt consider with thy eyes: * and shalt see the reward of the wicked.

90:9 Quóniam tu es, Dómine, spes mea: * Altíssimum posuísti refúgium tuum. 90:9 Albowiem Ty, Panie, jesteś nadzieją moją, * uczyniłeś Najwyższego ucieczką Twoją. 90:9 Because thou, O Lord, art my hope: * thou hast made the most High thy refuge. 90:9 Quóniam tu es, Dómine, spes mea: * Altíssimum posuísti refúgium tuum. 90:9 Albowiem Ty, Panie, jesteś nadzieją moją, * uczyniłeś Najwyższego ucieczką Twoją. 90:9 Because thou, O Lord, art my hope: * thou hast made the most High thy refuge.

90:10 Non accédet ad te malum: * et flagéllum non appropinquábit tabernáculo tuo. 90:10 Nie przystąpi do ciebie zło * i bicz nie zbliży się do przybytku twego. 90:10 There shall no evil come to thee: * nor shall the scourge come near thy dwelling. 90:10 Non accédet ad te malum: * et flagéllum non appropinquábit tabernáculo tuo. 90:10 Nie przystąpi do ciebie zło * i bicz nie zbliży się do przybytku twego. 90:10 There shall no evil come to thee: * nor shall the scourge come near thy dwelling.

90:11 Quóniam Ángelis suis mandávit de te: * ut custódiant te in ómnibus viis tuis. 90:11 Albowiem aniołom Twoim rozkazał o tobie, * aby cię strzegli na wszystkich drogach twoich. 90:11 For he hath given his angels charge over thee; * to keep thee in all thy ways. 90:11 Quóniam Ángelis suis mandávit de te: * ut custódiant te in ómnibus viis tuis. 90:11 Albowiem aniołom Twoim rozkazał o tobie, * aby cię strzegli na wszystkich drogach twoich. 90:11 For he hath given his angels charge over thee; * to keep thee in all thy ways.

90:12 In mánibus portábunt te: * ne forte offéndas ad lápidem pedem tuum. 90:12 Na ręku będą cię nosić, * byś snadź nie obraził o kamień nogi twojej. 90:12 In their hands they shall bear thee up: * lest thou dash thy foot against a stone. 90:12 In mánibus portábunt te: * ne forte offéndas ad lápidem pedem tuum. 90:12 Na ręku będą cię nosić, * byś snadź nie obraził o kamień nogi twojej. 90:12 In their hands they shall bear thee up: * lest thou dash thy foot against a stone.

90:13 Super áspidem, et basilíscum ambulábis: * et conculcábis leónem et dracónem. 90:13 Po żmii i po bazyliszku chodzić będziesz, * i podepczesz lwa i smoka. 90:13 Thou shalt walk upon the asp and the basilisk: * and thou shalt trample under foot the lion and the dragon. 90:13 Super áspidem, et basilíscum ambulábis: * et conculcábis leónem et dracónem. 90:13 Po żmii i po bazyliszku chodzić będziesz, * i podepczesz lwa i smoka. 90:13 Thou shalt walk upon the asp and the basilisk: * and thou shalt trample under foot the lion and the dragon.

90:14 Quóniam in me sperávit, liberábo eum: * prótegam eum, quóniam cognóvit nomen meum. 90:14 Ponieważ we Mnie miał nadzieję, wybawię go, * obronię go, bo poznał imię moje. 90:14 Because he hoped in me I will deliver him: * I will protect him because he hath known my name. 90:14 Quóniam in me sperávit, liberábo eum: * prótegam eum, quóniam cognóvit nomen meum. 90:14 Ponieważ we Mnie miał nadzieję, wybawię go, * obronię go, bo poznał imię moje. 90:14 Because he hoped in me I will deliver him: * I will protect him because he hath known my name.

90:15 Clamábit ad me, et ego exáudiam eum: ‡ cum ipso sum in tribulatióne: * erípiam eum et glorificábo eum. 90:15 Będzie wołał do Mnie, a Ja go wysłucham, ‡ z nim jestem w ucisku, * wybawię go i uwielbię go. 90:15 He shall cry to me, and I will hear him: ‡ I am with him in tribulation, * I will deliver him, and I will glorify him. 90:15 Clamábit ad me, et ego exáudiam eum: ‡ cum ipso sum in tribulatióne: * erípiam eum et glorificábo eum. 90:15 Będzie wołał do Mnie, a Ja go wysłucham, ‡ z nim jestem w ucisku, * wybawię go i uwielbię go. 90:15 He shall cry to me, and I will hear him: ‡ I am with him in tribulation, * I will deliver him, and I will glorify him.

90:16 Longitúdine diérum replébo eum: * et osténdam illi salutáre meum. 90:16 Długością dni napełnię go * i okażę mu zbawienie moje. 90:16 I will fill him with length of days; * and I will shew him my salvation. 90:16 Longitúdine diérum replébo eum: * et osténdam illi salutáre meum. 90:16 Długością dni napełnię go * i okażę mu zbawienie moje. 90:16 I will fill him with length of days; * and I will shew him my salvation.

Psalmus 91

91:2 Bonum est confitéri Dómino: * et psállere nómini tuo, Altíssime. 91:2 Dobrze jest wysławiać Pana * i śpiewać imieniu Twemu, Najwyższy. 91:2 It is good to give praise to the Lord: * and to sing to thy name, O most High. 91:2 Bonum est confitéri Dómino: * et psállere nómini tuo, Altíssime. 91:2 Dobrze jest wysławiać Pana * i śpiewać imieniu Twemu, Najwyższy. 91:2 It is good to give praise to the Lord: * and to sing to thy name, O most High.

91:3 Ad annuntiándum mane misericórdiam tuam: * et veritátem tuam per noctem. 91:3 Aby było opowiadane rano miłosierdzie Twoje * i prawda Twoja przez noc. 91:3 To shew forth thy mercy in the morning, * and thy truth in the night: 91:3 Ad annuntiándum mane misericórdiam tuam: * et veritátem tuam per noctem. 91:3 Aby było opowiadane rano miłosierdzie Twoje * i prawda Twoja przez noc. 91:3 To shew forth thy mercy in the morning, * and thy truth in the night:

91:4 In decachórdo, psaltério: * cum cántico, in cíthara. 91:4 Na instrumencie o dziesięciu strunach, na harfie, * ze śpiewaniem na cytrze. 91:4 Upon an instrument of ten strings, upon the psaltery: * with a canticle upon the harp. 91:4 In decachórdo, psaltério: * cum cántico, in cíthara. 91:4 Na instrumencie o dziesięciu strunach, na harfie, * ze śpiewaniem na cytrze. 91:4 Upon an instrument of ten strings, upon the psaltery: * with a canticle upon the harp.

91:5 Quia delectásti me, Dómine, in factúra tua: * et in opéribus mánuum tuárum exsultábo. 91:5 Bo mię uweseliłeś, Panie, czynami Twoimi, * i będę się radował dziełami rąk Twoich. 91:5 For thou hast given me, O Lord, a delight in thy doings: * and in the works of thy hands I shall rejoice. 91:5 Quia delectásti me, Dómine, in factúra tua: * et in opéribus mánuum tuárum exsultábo. 91:5 Bo mię uweseliłeś, Panie, czynami Twoimi, * i będę się radował dziełami rąk Twoich. 91:5 For thou hast given me, O Lord, a delight in thy doings: * and in the works of thy hands I shall rejoice.

91:6 Quam magnificáta sunt ópera tua, Dómine! * nimis profúndæ factæ sunt cogitatiónes tuæ. 91:6 O, jak wspaniałe są, Panie, dzieła Twoje. * O, nazbyt głębokie są myśli Twoje. 91:6 O Lord, how great are thy works! * thy thoughts are exceeding deep. 91:6 Quam magnificáta sunt ópera tua, Dómine! * nimis profúndæ factæ sunt cogitatiónes tuæ. 91:6 O, jak wspaniałe są, Panie, dzieła Twoje. * O, nazbyt głębokie są myśli Twoje. 91:6 O Lord, how great are thy works! * thy thoughts are exceeding deep.

91:7 Vir insípiens non cognóscet: * et stultus non intélleget hæc. 91:7 Mąż bezrozumny nie pozna, * a głupi nie zrozumie tego. 91:7 The senseless man shall not know: * nor will the fool understand these things. 91:7 Vir insípiens non cognóscet: * et stultus non intélleget hæc. 91:7 Mąż bezrozumny nie pozna, * a głupi nie zrozumie tego. 91:7 The senseless man shall not know: * nor will the fool understand these things.

91:8 Cum exórti fúerint peccatóres sicut fænum: * et apparúerint omnes, qui operántur iniquitátem: 91:8 Gdy grzesznicy wyrosną jak trawa * i ukażą się wszyscy, którzy nieprawość czynią: 91:8 When the wicked shall spring up as grass: * and all the workers of iniquity shall appear: 91:8 Cum exórti fúerint peccatóres sicut fænum: * et apparúerint omnes, qui operántur iniquitátem: 91:8 Gdy grzesznicy wyrosną jak trawa * i ukażą się wszyscy, którzy nieprawość czynią: 91:8 When the wicked shall spring up as grass: * and all the workers of iniquity shall appear:

91:9 Ut intéreant in sǽculum sǽculi: * tu autem Altíssimus in ætérnum, Dómine. 91:9 To aby zginęli na wieki wieków: * a Ty jesteś Najwyższy na wieki, Panie. 91:9 That they may perish for ever and ever: * but thou, O Lord, art most high for evermore. 91:9 Ut intéreant in sǽculum sǽculi: * tu autem Altíssimus in ætérnum, Dómine. 91:9 To aby zginęli na wieki wieków: * a Ty jesteś Najwyższy na wieki, Panie. 91:9 That they may perish for ever and ever: * but thou, O Lord, art most high for evermore.

91:10 Quóniam ecce inimíci tui, Dómine, quóniam ecce inimíci tui períbunt: * et dispergéntur omnes, qui operántur iniquitátem. 91:10 Bo oto nieprzyjaciele Twoi, Panie, bo oto nieprzyjaciele Twoi zginą, * i będą rozproszeni wszyscy, którzy czynią nieprawość. 91:10 For behold thy enemies, O Lord, for behold thy enemies shall perish: * and all the workers of iniquity shall be scattered. 91:10 Quóniam ecce inimíci tui, Dómine, quóniam ecce inimíci tui períbunt: * et dispergéntur omnes, qui operántur iniquitátem. 91:10 Bo oto nieprzyjaciele Twoi, Panie, bo oto nieprzyjaciele Twoi zginą, * i będą rozproszeni wszyscy, którzy czynią nieprawość. 91:10 For behold thy enemies, O Lord, for behold thy enemies shall perish: * and all the workers of iniquity shall be scattered.

91:11 Et exaltábitur sicut unicórnis cornu meum: * et senéctus mea in misericórdia úberi. 91:11 A mój róg będzie wywyższony jak jednorożców * i starość moja obfitować będzie w miłosierdzie. 91:11 But my horn shall be exalted like that of the unicorn: * and my old age in plentiful mercy. 91:11 Et exaltábitur sicut unicórnis cornu meum: * et senéctus mea in misericórdia úberi. 91:11 A mój róg będzie wywyższony jak jednorożców * i starość moja obfitować będzie w miłosierdzie. 91:11 But my horn shall be exalted like that of the unicorn: * and my old age in plentiful mercy.

91:12 Et despéxit óculus meus inimícos meos: * et in insurgéntibus in me malignántibus áudiet auris mea. 91:12 I wzgardziło oko moje nieprzyjaciółmi moimi, * a o powstających na mnie złych ludach słyszeć będzie ucho moje. 91:12 My eye also hath looked down upon my enemies: * and my ear shall hear of the downfall of the malignant that rise up against me. 91:12 Et despéxit óculus meus inimícos meos: * et in insurgéntibus in me malignántibus áudiet auris mea. 91:12 I wzgardziło oko moje nieprzyjaciółmi moimi, * a o powstających na mnie złych ludach słyszeć będzie ucho moje. 91:12 My eye also hath looked down upon my enemies: * and my ear shall hear of the downfall of the malignant that rise up against me.

91:13 Justus, ut palma florébit: * sicut cedrus Líbani multiplicábitur. 91:13 Sprawiedliwy jak palma rozkwitnie, * rozmnoży się jak cedr na Libanie. 91:13 The just shall flourish like the palm tree: * he shall grow up like the cedar of Libanus. 91:13 Justus, ut palma florébit: * sicut cedrus Líbani multiplicábitur. 91:13 Sprawiedliwy jak palma rozkwitnie, * rozmnoży się jak cedr na Libanie. 91:13 The just shall flourish like the palm tree: * he shall grow up like the cedar of Libanus.

91:14 Plantáti in domo Dómini, * in átriis domus Dei nostri florébunt. 91:14 Zasadzeni w domu Pańskim, * zakwitną w dziedzińcach domu Boga naszego. 91:14 They that are planted in the house of the Lord * shall flourish in the courts of the house of our God. 91:14 Plantáti in domo Dómini, * in átriis domus Dei nostri florébunt. 91:14 Zasadzeni w domu Pańskim, * zakwitną w dziedzińcach domu Boga naszego. 91:14 They that are planted in the house of the Lord * shall flourish in the courts of the house of our God.

91:15 Adhuc multiplicabúntur in senécta úberi: * et bene patiéntes erunt, ut annúntient: 91:15 Rozmnożą się jeszcze w kwitnącej starości * i wytrzymali będą, by opowiadać: 91:15 They shall still increase in a fruitful old age: * and shall be well treated, that they may shew, 91:15 Adhuc multiplicabúntur in senécta úberi: * et bene patiéntes erunt, ut annúntient: 91:15 Rozmnożą się jeszcze w kwitnącej starości * i wytrzymali będą, by opowiadać: 91:15 They shall still increase in a fruitful old age: * and shall be well treated, that they may shew,

91:16 Quóniam rectus Dóminus, Deus noster: * et non est iníquitas in eo. 91:16 Iż prawy Pan, Bóg nasz, * a nieprawości w Nim nie masz. 91:16 That the Lord our God is righteous, * and there is no iniquity in him. 91:16 Quóniam rectus Dóminus, Deus noster: * et non est iníquitas in eo. 91:16 Iż prawy Pan, Bóg nasz, * a nieprawości w Nim nie masz. 91:16 That the Lord our God is righteous, * and there is no iniquity in him.

Psalmus 92

92:1a Dóminus regnávit, decórem indútus est: * indútus est Dóminus fortitúdinem, et præcínxit se. 92:1a Pan jest królem, oblókł się w ozdobę, * oblókł się Pan w moc i przepasał się. 92:1a The Lord hath reigned, he is clothed with beauty: * the Lord is clothed with strength, and hath girded himself. 92:1a Dóminus regnávit, decórem indútus est: * indútus est Dóminus fortitúdinem, et præcínxit se. 92:1a Pan jest królem, oblókł się w ozdobę, * oblókł się Pan w moc i przepasał się. 92:1a The Lord hath reigned, he is clothed with beauty: * the Lord is clothed with strength, and hath girded himself.

92:1b Étenim firmávit orbem terræ, * qui non commovébitur. 92:1b Albowiem umocnił okrąg świata, * który się nie poruszy. 92:1b For he hath established the world * which shall not be moved. 92:1b Étenim firmávit orbem terræ, * qui non commovébitur. 92:1b Albowiem umocnił okrąg świata, * który się nie poruszy. 92:1b For he hath established the world * which shall not be moved.

92:2 Paráta sedes tua ex tunc: * a sǽculo tu es. 92:2 Zgotowany tron Twój od owego czasu, * Ty jesteś od wieku. 92:2 Thy throne is prepared from of old: * thou art from everlasting. 92:2 Paráta sedes tua ex tunc: * a sǽculo tu es. 92:2 Zgotowany tron Twój od owego czasu, * Ty jesteś od wieku. 92:2 Thy throne is prepared from of old: * thou art from everlasting.

92:3a Elevavérunt flúmina, Dómine: * elevavérunt flúmina vocem suam. 92:3a Podniosły rzeki, Panie, * podniosły rzeki głos swój. 92:3a The floods have lifted up, O Lord: * the floods have lifted up their voice. 92:3a Elevavérunt flúmina, Dómine: * elevavérunt flúmina vocem suam. 92:3a Podniosły rzeki, Panie, * podniosły rzeki głos swój. 92:3a The floods have lifted up, O Lord: * the floods have lifted up their voice.

92:3b Elevavérunt flúmina fluctus suos, * (4a) a vócibus aquárum multárum. 92:3b Podniosły rzeki fale swoje, * (4a) od szumu wód wielkich. 92:3b The floods have lifted up their waves, * (4a) with the noise of many waters. 92:3b Elevavérunt flúmina fluctus suos, * (4a) a vócibus aquárum multárum. 92:3b Podniosły rzeki fale swoje, * (4a) od szumu wód wielkich. 92:3b The floods have lifted up their waves, * (4a) with the noise of many waters.

92:4b Mirábiles elatiónes maris: * mirábilis in altis Dóminus. 92:4b Dziwne są nawałności morskie: * dziwny na wysokościach Pan. 92:4b Wonderful are the surges of the sea: * wonderful is the Lord on high. 92:4b Mirábiles elatiónes maris: * mirábilis in altis Dóminus. 92:4b Dziwne są nawałności morskie: * dziwny na wysokościach Pan. 92:4b Wonderful are the surges of the sea: * wonderful is the Lord on high.

92:5 Testimónia tua credibília facta sunt nimis: * domum tuam decet sanctitúdo, Dómine, in longitúdinem diérum. 92:5 Świadectwa Twoje są bardzo godne wiary, * domowi Twemu, Panie, przystoi świętość na długie dni. 92:5 Thy testimonies are become exceedingly credible: * holiness becometh thy house, O Lord, unto length of days. 92:5 Testimónia tua credibília facta sunt nimis: * domum tuam decet sanctitúdo, Dómine, in longitúdinem diérum. 92:5 Świadectwa Twoje są bardzo godne wiary, * domowi Twemu, Panie, przystoi świętość na długie dni. 92:5 Thy testimonies are become exceedingly credible: * holiness becometh thy house, O Lord, unto length of days.

Psalmus 93

93:1 Deus ultiónum Dóminus: * Deus ultiónum líbere egit. 93:1 Bóg pomsty, Pan: * Bóg pomsty otwarcie poczynał. 93:1 The Lord is the God to whom revenge belongeth: * the God of revenge hath acted freely. 93:1 Deus ultiónum Dóminus: * Deus ultiónum líbere egit. 93:1 Bóg pomsty, Pan: * Bóg pomsty otwarcie poczynał. 93:1 The Lord is the God to whom revenge belongeth: * the God of revenge hath acted freely.

93:2 Exaltáre, qui júdicas terram: * redde retributiónem supérbis. 93:2 Podnieś się, który sądzisz ziemię, * oddaj zapłatę pysznym. 93:2 Lift up thyself, thou that judgest the earth: * render a reward to the proud. 93:2 Exaltáre, qui júdicas terram: * redde retributiónem supérbis. 93:2 Podnieś się, który sądzisz ziemię, * oddaj zapłatę pysznym. 93:2 Lift up thyself, thou that judgest the earth: * render a reward to the proud.

93:3 Úsquequo peccatóres, Dómine, * úsquequo peccatóres gloriabúntur: 93:3 Dokądże grzesznicy, Panie, * dokąd grzesznicy będą się chlubić: 93:3 How long shall sinners, O Lord: * how long shall sinners glory? 93:3 Úsquequo peccatóres, Dómine, * úsquequo peccatóres gloriabúntur: 93:3 Dokądże grzesznicy, Panie, * dokąd grzesznicy będą się chlubić: 93:3 How long shall sinners, O Lord: * how long shall sinners glory?

93:4 Effabúntur, et loquéntur iniquitátem: * loquéntur omnes, qui operántur injustítiam? 93:4 Będą świegotać i mówić nieprawość: * będą mówić wszyscy, którzy czynią niesprawiedliwość? 93:4 Shall they utter, and speak iniquity: * shall all speak who work injustice? 93:4 Effabúntur, et loquéntur iniquitátem: * loquéntur omnes, qui operántur injustítiam? 93:4 Będą świegotać i mówić nieprawość: * będą mówić wszyscy, którzy czynią niesprawiedliwość? 93:4 Shall they utter, and speak iniquity: * shall all speak who work injustice?

93:5 Pópulum tuum, Dómine, humiliavérunt: * et hereditátem tuam vexavérunt. 93:5 Lud Twój, Panie, poniżyli, * i dziedzictwo Twoje utrapili. 93:5 Thy people, O Lord, they have brought low: * and they have afflicted thy inheritance. 93:5 Pópulum tuum, Dómine, humiliavérunt: * et hereditátem tuam vexavérunt. 93:5 Lud Twój, Panie, poniżyli, * i dziedzictwo Twoje utrapili. 93:5 Thy people, O Lord, they have brought low: * and they have afflicted thy inheritance.

93:6 Víduam, et ádvenam interfecérunt: * et pupíllos occidérunt. 93:6 Wdowę i przychodnia zabili, * i sieroty pomordowali. 93:6 They have slain the widow and the stranger: * and they have murdered the fatherless. 93:6 Víduam, et ádvenam interfecérunt: * et pupíllos occidérunt. 93:6 Wdowę i przychodnia zabili, * i sieroty pomordowali. 93:6 They have slain the widow and the stranger: * and they have murdered the fatherless.

93:7 Et dixérunt: Non vidébit Dóminus, * nec intélleget Deus Jacob. 93:7 I mówili: Nie ujrzy Pan, * i Bóg Jakuba nie będzie wiedział. 93:7 And they have said: The Lord shall not see: * neither shall the God of Jacob understand. 93:7 Et dixérunt: Non vidébit Dóminus, * nec intélleget Deus Jacob. 93:7 I mówili: Nie ujrzy Pan, * i Bóg Jakuba nie będzie wiedział. 93:7 And they have said: The Lord shall not see: * neither shall the God of Jacob understand.

93:8 Intellégite, insipiéntes in pópulo: * et stulti, aliquándo sápite. 93:8 Zrozumiejcież, najgłupsi z ludzi, * i bezrozumni nabierzcie raz rozumu. 93:8 Understand, ye senseless among the people: * and, you fools, be wise at last. 93:8 Intellégite, insipiéntes in pópulo: * et stulti, aliquándo sápite. 93:8 Zrozumiejcież, najgłupsi z ludzi, * i bezrozumni nabierzcie raz rozumu. 93:8 Understand, ye senseless among the people: * and, you fools, be wise at last.

93:9 Qui plantávit aurem, non áudiet? * aut qui finxit óculum, non consíderat? 93:9 Czyż ten, który utworzył ucho, nie słyszy? * Albo który uformował oko, nie ujrzy? 93:9 He that planted the ear, shall he not hear? * or he that formed the eye, doth he not consider? 93:9 Qui plantávit aurem, non áudiet? * aut qui finxit óculum, non consíderat? 93:9 Czyż ten, który utworzył ucho, nie słyszy? * Albo który uformował oko, nie ujrzy? 93:9 He that planted the ear, shall he not hear? * or he that formed the eye, doth he not consider?

93:10 Qui córripit gentes, non árguet: * qui docet hóminem sciéntiam? 93:10 Który łaje narody, czy nie będzie karał: * On, który uczy człowieka mądrości? 93:10 He that chastiseth nations, shall he not rebuke: * he that teacheth man knowledge? 93:10 Qui córripit gentes, non árguet: * qui docet hóminem sciéntiam? 93:10 Który łaje narody, czy nie będzie karał: * On, który uczy człowieka mądrości? 93:10 He that chastiseth nations, shall he not rebuke: * he that teacheth man knowledge?

93:11 Dóminus scit cogitatiónes hóminum, * quóniam vanæ sunt. 93:11 Pan zna myśli człowieka, * że są marne. 93:11 The Lord knoweth the thoughts of men, * that they are vain. 93:11 Dóminus scit cogitatiónes hóminum, * quóniam vanæ sunt. 93:11 Pan zna myśli człowieka, * że są marne. 93:11 The Lord knoweth the thoughts of men, * that they are vain.

93:12 Beátus homo, quem tu erudíeris, Dómine: * et de lege tua docúeris eum, 93:12 Błogosławiony człowiek, którego Ty, Panie, wyćwiczysz * i nauczysz go zakonu swego: 93:12 Blessed is the man whom thou shalt instruct, O Lord: * and shalt teach him out of thy law. 93:12 Beátus homo, quem tu erudíeris, Dómine: * et de lege tua docúeris eum, 93:12 Błogosławiony człowiek, którego Ty, Panie, wyćwiczysz * i nauczysz go zakonu swego: 93:12 Blessed is the man whom thou shalt instruct, O Lord: * and shalt teach him out of thy law.

93:13 Ut mítiges ei a diébus malis: * donec fodiátur peccatóri fóvea. 93:13 Aby mu ulżyć od złych dni, * aż wykopią dół grzesznikowi. 93:13 That thou mayst give him rest from the evil days: * till a pit be dug for the wicked. 93:13 Ut mítiges ei a diébus malis: * donec fodiátur peccatóri fóvea. 93:13 Aby mu ulżyć od złych dni, * aż wykopią dół grzesznikowi. 93:13 That thou mayst give him rest from the evil days: * till a pit be dug for the wicked.

93:14 Quia non repéllet Dóminus plebem suam: * et hereditátem suam non derelínquet. 93:14 Bo nie odrzuci Pan ludu swego * i dziedzictwa swego nie opuści. 93:14 For the Lord will not cast off his people: * neither will he forsake his own inheritance. 93:14 Quia non repéllet Dóminus plebem suam: * et hereditátem suam non derelínquet. 93:14 Bo nie odrzuci Pan ludu swego * i dziedzictwa swego nie opuści. 93:14 For the Lord will not cast off his people: * neither will he forsake his own inheritance.

93:15 Quoadúsque justítia convertátur in judícium: * et qui juxta illam omnes qui recto sunt corde. 93:15 Aż się sprawiedliwość do sądu wróci, * i będą przy niej wszyscy, którzy są prawego serca. 93:15 Until justice be turned into judgment: * and they that are near it are all the upright in heart. 93:15 Quoadúsque justítia convertátur in judícium: * et qui juxta illam omnes qui recto sunt corde. 93:15 Aż się sprawiedliwość do sądu wróci, * i będą przy niej wszyscy, którzy są prawego serca. 93:15 Until justice be turned into judgment: * and they that are near it are all the upright in heart.

93:16 Quis consúrget mihi advérsus malignántes? * aut quis stabit mecum advérsus operántes iniquitátem? 93:16 Któż mi powstanie przeciw złym ludziom, * albo kto przy mnie stanie przeciw czyniącym nieprawość? 93:16 Who shall rise up for me against the evildoers? * or who shall stand with me against the workers of iniquity? 93:16 Quis consúrget mihi advérsus malignántes? * aut quis stabit mecum advérsus operántes iniquitátem? 93:16 Któż mi powstanie przeciw złym ludziom, * albo kto przy mnie stanie przeciw czyniącym nieprawość? 93:16 Who shall rise up for me against the evildoers? * or who shall stand with me against the workers of iniquity?

93:17 Nisi quia Dóminus adjúvit me: * paulo minus habitásset in inférno ánima mea. 93:17 Gdyby był Pan mnie nie wspomógł, * o mało nie zamieszkałaby dusza moja w otchłani. 93:17 Unless the Lord had been my helper, * my soul had almost dwelt in hell. 93:17 Nisi quia Dóminus adjúvit me: * paulo minus habitásset in inférno ánima mea. 93:17 Gdyby był Pan mnie nie wspomógł, * o mało nie zamieszkałaby dusza moja w otchłani. 93:17 Unless the Lord had been my helper, * my soul had almost dwelt in hell.

93:18 Si dicébam: Motus est pes meus: * misericórdia tua, Dómine, adjuvábat me. 93:18 Jeśli mówiłem: Zachwiała się noga moja, * miłosierdzie Twoje, Panie, wspomagało mię. 93:18 If I said: My foot is moved: * thy mercy, O Lord, assisted me. 93:18 Si dicébam: Motus est pes meus: * misericórdia tua, Dómine, adjuvábat me. 93:18 Jeśli mówiłem: Zachwiała się noga moja, * miłosierdzie Twoje, Panie, wspomagało mię. 93:18 If I said: My foot is moved: * thy mercy, O Lord, assisted me.

93:19 Secúndum multitúdinem dolórum meórum in corde meo: * consolatiónes tuæ lætificavérunt ánimam meam. 93:19 Według mnóstwa boleści moich w sercu moim, * pociechy Twoje uweseliły duszę moją. 93:19 According to the multitude of my sorrows in my heart, * thy comforts have given joy to my soul. 93:19 Secúndum multitúdinem dolórum meórum in corde meo: * consolatiónes tuæ lætificavérunt ánimam meam. 93:19 Według mnóstwa boleści moich w sercu moim, * pociechy Twoje uweseliły duszę moją. 93:19 According to the multitude of my sorrows in my heart, * thy comforts have given joy to my soul.

93:20 Numquid adhǽret tibi sedes iniquitátis: * qui fingis labórem in præcépto? 93:20 Czy stolica nieprawości trzyma z Tobą, * który tworzysz trud przez przykazanie? 93:20 Doth the seat of iniquity stick to thee, * who framest labour in commandment? 93:20 Numquid adhǽret tibi sedes iniquitátis: * qui fingis labórem in præcépto? 93:20 Czy stolica nieprawości trzyma z Tobą, * który tworzysz trud przez przykazanie? 93:20 Doth the seat of iniquity stick to thee, * who framest labour in commandment?

93:21 Captábunt in ánimam justi: * et sánguinem innocéntem condemnábunt. 93:21 Zasadzać się będą na duszę sprawiedliwego, * i krew niewinną potępią. 93:21 They will hunt after the soul of the just, * and will condemn innocent blood. 93:21 Captábunt in ánimam justi: * et sánguinem innocéntem condemnábunt. 93:21 Zasadzać się będą na duszę sprawiedliwego, * i krew niewinną potępią. 93:21 They will hunt after the soul of the just, * and will condemn innocent blood.

93:22 Et factus est mihi Dóminus in refúgium: * et Deus meus in adjutórium spei meæ. 93:22 A Pan stał mi się ucieczką, * i Bóg mój obroną nadziei mojej. 93:22 But the Lord is my refuge: * and my God the help of my hope. 93:22 Et factus est mihi Dóminus in refúgium: * et Deus meus in adjutórium spei meæ. 93:22 A Pan stał mi się ucieczką, * i Bóg mój obroną nadziei mojej. 93:22 But the Lord is my refuge: * and my God the help of my hope.

93:23 Et reddet illis iniquitátem ipsórum: et in malítia eórum dispérdet eos: * dispérdet illos Dóminus, Deus noster. 93:23 I odda im nieprawość ich, i w złości ich wytraci ich, * wytraci ich Pan, Bóg nasz. 93:23 And he will render them their iniquity: and in their malice he will destroy them: * the Lord our God will destroy them. 93:23 Et reddet illis iniquitátem ipsórum: et in malítia eórum dispérdet eos: * dispérdet illos Dóminus, Deus noster. 93:23 I odda im nieprawość ich, i w złości ich wytraci ich, * wytraci ich Pan, Bóg nasz. 93:23 And he will render them their iniquity: and in their malice he will destroy them: * the Lord our God will destroy them.

Psalmus 94

94:1 Veníte, exsultémus Dómino: * jubilémus Deo salutári nostro: 94:1 Pójdźcie, śpiewajmy z radością Panu: * śpiewajmy Bogu, zbawicielowi naszemu. 94:1 O come, let us sing unto the Lord : let us make a joyful noise to the God of our salvation. 94:1 Veníte, exsultémus Dómino: * jubilémus Deo salutári nostro: 94:1 Pójdźcie, śpiewajmy z radością Panu: * śpiewajmy Bogu, zbawicielowi naszemu. 94:1 O come, let us sing unto the Lord : let us make a joyful noise to the God of our salvation.

94:2 Præoccupémus fáciem ejus in confessióne: * et in psalmis jubilémus ei. 94:2 Uprzedzajmy oblicze Jego z wychwalaniem * i psalmy śpiewajmy Mu. 94:2 Let us come before His presence with thanksgiving, and make a joyful noise unto Him with psalms. 94:2 Præoccupémus fáciem ejus in confessióne: * et in psalmis jubilémus ei. 94:2 Uprzedzajmy oblicze Jego z wychwalaniem * i psalmy śpiewajmy Mu. 94:2 Let us come before His presence with thanksgiving, and make a joyful noise unto Him with psalms.

94:3 Quóniam Deus magnus Dóminus: * et Rex magnus super omnes deos. 94:3 Albowiem Bogiem wielkim Pan * i królem wielkim ponad wszystkie bogi. 94:3 For the Lord is a great God, and a great King above all gods. 94:3 Quóniam Deus magnus Dóminus: * et Rex magnus super omnes deos. 94:3 Albowiem Bogiem wielkim Pan * i królem wielkim ponad wszystkie bogi. 94:3 For the Lord is a great God, and a great King above all gods.

94:4 Quia in manu ejus sunt omnes fines terræ: * et altitúdines móntium ipsíus sunt. 94:4 Bo w ręce Jego wszystkie krańce ziemi * i gór wysokości Jego są. 94:4 In His hand are the inmost depths of the earth : and the heights of the hills are His also. 94:4 Quia in manu ejus sunt omnes fines terræ: * et altitúdines móntium ipsíus sunt. 94:4 Bo w ręce Jego wszystkie krańce ziemi * i gór wysokości Jego są. 94:4 In His hand are the inmost depths of the earth : and the heights of the hills are His also.

94:5 Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud: * et siccam manus ejus formavérunt. 94:5 Bo Jego jest morze, i On je uczynił, * i lądy utworzyły ręce Jego. 94:5 For the sea is His, and He made it, and His hands formed the dry land. 94:5 Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud: * et siccam manus ejus formavérunt. 94:5 Bo Jego jest morze, i On je uczynił, * i lądy utworzyły ręce Jego. 94:5 For the sea is His, and He made it, and His hands formed the dry land.

94:6 Veníte adorémus, et procidámus: et plorémus ante Dóminum, qui fecit nos. * Quia ipse est Dóminus Deus noster: 94:6 Pójdźcie, pokłońmy się, i upadajmy przed Bogiem: płaczmy przed Panem, który nas stworzył, albowiem on jest Panem, Bogiem naszym; 94:6 Come let us adore and fall down: and weep before the Lord that made us: For he is the Lord our God: 94:6 Veníte adorémus, et procidámus: et plorémus ante Dóminum, qui fecit nos. * Quia ipse est Dóminus Deus noster: 94:6 Pójdźcie, pokłońmy się, i upadajmy przed Bogiem: płaczmy przed Panem, który nas stworzył, albowiem on jest Panem, Bogiem naszym; 94:6 Come let us adore and fall down: and weep before the Lord that made us: For he is the Lord our God:

94:7 Et nos pópulus páscuæ ejus, et oves manus ejus. * Hódie si vocem ejus audiéritis, nolíte obduráre corda vestra: 94:7 A my ludem pastwiska Jego i owcami ręki Jego. * Dziś, jeśli głos Jego usłyszycie, * nie zatwardzajcie serc waszych: 94:7 And we are the people of His pasture, and the sheep of His hand. Today if ye will hear His voice, harden not your heart. 94:7 Et nos pópulus páscuæ ejus, et oves manus ejus. * Hódie si vocem ejus audiéritis, nolíte obduráre corda vestra: 94:7 A my ludem pastwiska Jego i owcami ręki Jego. * Dziś, jeśli głos Jego usłyszycie, * nie zatwardzajcie serc waszych: 94:7 And we are the people of His pasture, and the sheep of His hand. Today if ye will hear His voice, harden not your heart.

94:8 Sicut in irritatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: * ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt me, et vidérunt ópera mea. 94:9 Jak w rozdrażnieniu, jak w dzień kuszenia na puszczy, * kędy mię kusili ojcowie wasi, doświadczyli mię, a widzieli uczynki moje. 94:8 As in the Provocation, and as in the day of Temptation in the wilderness, when your fathers tempted Me, and proved Me, and saw My works. 94:8 Sicut in irritatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: * ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt me, et vidérunt ópera mea. 94:9 Jak w rozdrażnieniu, jak w dzień kuszenia na puszczy, * kędy mię kusili ojcowie wasi, doświadczyli mię, a widzieli uczynki moje. 94:8 As in the Provocation, and as in the day of Temptation in the wilderness, when your fathers tempted Me, and proved Me, and saw My works.

94:9 Quadragínta annis offénsus fui generatióni illi, * et dixi: Semper hi errant corde. 94:10 Czterdzieści lat gniewałem się na ten naród, * i rzekłem: Zawsze ci błądzą sercem. 94:9 Forty years long was I grieved with that generation, and said: It is a people that do alway err in their heart. 94:9 Quadragínta annis offénsus fui generatióni illi, * et dixi: Semper hi errant corde. 94:10 Czterdzieści lat gniewałem się na ten naród, * i rzekłem: Zawsze ci błądzą sercem. 94:9 Forty years long was I grieved with that generation, and said: It is a people that do alway err in their heart.

94:10 Et isti non cognovérunt vias meas, ut jurávi in ira mea: * Si introíbunt in réquiem meam. 94:11 A oni nie poznali dróg moich, jak zaprzysiągłem w gniewie moim: * że nie wnijdą do pokoju mego. 94:10 And they have not known My ways; unto whom I sware in My wrath that they should not enter into My rest. 94:10 Et isti non cognovérunt vias meas, ut jurávi in ira mea: * Si introíbunt in réquiem meam. 94:11 A oni nie poznali dróg moich, jak zaprzysiągłem w gniewie moim: * że nie wnijdą do pokoju mego. 94:10 And they have not known My ways; unto whom I sware in My wrath that they should not enter into My rest.

Psalmus 95

95:1 Cantáte Dómino cánticum novum: * cantáte Dómino, omnis terra. 95:1 Śpiewajcie Panu pieśń nową, * śpiewajcie Panu, wszystka ziemio. 95:1 Sing ye to the Lord a new canticle: * sing to the Lord, all the earth. 95:1 Cantáte Dómino cánticum novum: * cantáte Dómino, omnis terra. 95:1 Śpiewajcie Panu pieśń nową, * śpiewajcie Panu, wszystka ziemio. 95:1 Sing ye to the Lord a new canticle: * sing to the Lord, all the earth.

95:2 Cantáte Dómino, et benedícite nómini ejus: * annuntiáte de die in diem salutáre ejus. 95:2 Śpiewajcie Panu i błogosławcie imię Jego, * opowiadajcie dzień po dniu zbawienie Jego. 95:2 Sing ye to the Lord and bless his name: * shew forth his salvation from day to day. 95:2 Cantáte Dómino, et benedícite nómini ejus: * annuntiáte de die in diem salutáre ejus. 95:2 Śpiewajcie Panu i błogosławcie imię Jego, * opowiadajcie dzień po dniu zbawienie Jego. 95:2 Sing ye to the Lord and bless his name: * shew forth his salvation from day to day.

95:3 Annuntiáte inter gentes glóriam ejus, * in ómnibus pópulis mirabília ejus. 95:3 Opowiadajcie między narodami chwałę Jego, * między wszystkimi ludami dziwy Jego. 95:3 Declare his glory among the Gentiles: * his wonders among all people. 95:3 Annuntiáte inter gentes glóriam ejus, * in ómnibus pópulis mirabília ejus. 95:3 Opowiadajcie między narodami chwałę Jego, * między wszystkimi ludami dziwy Jego. 95:3 Declare his glory among the Gentiles: * his wonders among all people.

95:4 Quóniam magnus Dóminus, et laudábilis nimis: * terríbilis est super omnes deos. 95:4 Bo wielki jest Pan i chwalebny bardzo, * straszliwy jest ponad wszystkie bogi. 95:4 For the Lord is great, and exceedingly to be praised: * he is to be feared above all gods. 95:4 Quóniam magnus Dóminus, et laudábilis nimis: * terríbilis est super omnes deos. 95:4 Bo wielki jest Pan i chwalebny bardzo, * straszliwy jest ponad wszystkie bogi. 95:4 For the Lord is great, and exceedingly to be praised: * he is to be feared above all gods.

95:5 Quóniam omnes dii géntium dæmónia: * Dóminus autem cælos fecit. 95:5 Albowiem wszyscy bogowie pogańscy to czarci, * ale Pan niebiosa uczynił. 95:5 For all the gods of the Gentiles are devils: * but the Lord made the heavens. 95:5 Quóniam omnes dii géntium dæmónia: * Dóminus autem cælos fecit. 95:5 Albowiem wszyscy bogowie pogańscy to czarci, * ale Pan niebiosa uczynił. 95:5 For all the gods of the Gentiles are devils: * but the Lord made the heavens.

95:6 Conféssio, et pulchritúdo in conspéctu ejus: * sanctimónia et magnificéntia in sanctificatióne ejus. 95:6 Chwała i piękność przed obliczem Jego, * świętość i majestat w świątyni Jego. 95:6 Praise and beauty are before him: * holiness and majesty in his sanctuary. 95:6 Conféssio, et pulchritúdo in conspéctu ejus: * sanctimónia et magnificéntia in sanctificatióne ejus. 95:6 Chwała i piękność przed obliczem Jego, * świętość i majestat w świątyni Jego. 95:6 Praise and beauty are before him: * holiness and majesty in his sanctuary.

95:7 Afférte Dómino, pátriæ géntium, afférte Dómino glóriam et honórem: * afférte Dómino glóriam nómini ejus. 95:7 Przynoście Panu, rodziny narodów, przynoście Panu cześć i chwałę: * przynoście Panu chwałę imienia Jego. 95:7 Bring ye to the Lord, O ye kindreds of the Gentiles, bring ye to the Lord glory and honour: * bring to the Lord glory unto his name. 95:7 Afférte Dómino, pátriæ géntium, afférte Dómino glóriam et honórem: * afférte Dómino glóriam nómini ejus. 95:7 Przynoście Panu, rodziny narodów, przynoście Panu cześć i chwałę: * przynoście Panu chwałę imienia Jego. 95:7 Bring ye to the Lord, O ye kindreds of the Gentiles, bring ye to the Lord glory and honour: * bring to the Lord glory unto his name.

95:8 Tóllite hóstias, et introíte in átria ejus: * adoráte Dóminum in átrio sancto ejus. 95:8 Bierzcie ofiary i wchodźcie do przedsionków Jego, * kłaniajcie się Panu w świętych przedsionkach Jego. 95:8 Bring up sacrifices, and come into his courts: * adore ye the Lord in his holy court. 95:8 Tóllite hóstias, et introíte in átria ejus: * adoráte Dóminum in átrio sancto ejus. 95:8 Bierzcie ofiary i wchodźcie do przedsionków Jego, * kłaniajcie się Panu w świętych przedsionkach Jego. 95:8 Bring up sacrifices, and come into his courts: * adore ye the Lord in his holy court.

95:9 Commoveátur a fácie ejus univérsa terra: * dícite in géntibus quia Dóminus regnávit. 95:9 Niech zadrży przed obliczem Jego wszystka ziemia: * powiadajcie między narodami, iż Pan jest królem. 95:9 Let all the earth be moved at his presence. * Say ye among the Gentiles, the Lord hath reigned. 95:9 Commoveátur a fácie ejus univérsa terra: * dícite in géntibus quia Dóminus regnávit. 95:9 Niech zadrży przed obliczem Jego wszystka ziemia: * powiadajcie między narodami, iż Pan jest królem. 95:9 Let all the earth be moved at his presence. * Say ye among the Gentiles, the Lord hath reigned.

95:10 Étenim corréxit orbem terræ qui non commovébitur: * judicábit pópulos in æquitáte. 95:10 Albowiem umocnił okrąg ziemi, który się nie poruszy: * będzie sądził ludy w sprawiedliwości. 95:10 For he hath corrected the world, which shall not be moved: * he will judge the people with justice. 95:10 Étenim corréxit orbem terræ qui non commovébitur: * judicábit pópulos in æquitáte. 95:10 Albowiem umocnił okrąg ziemi, który się nie poruszy: * będzie sądził ludy w sprawiedliwości. 95:10 For he hath corrected the world, which shall not be moved: * he will judge the people with justice.

95:11 Læténtur cæli, et exsúltet terra: commoveátur mare, et plenitúdo ejus: * gaudébunt campi, et ómnia quæ in eis sunt. 95:11 Niech się weselą niebiosa i niech się raduje ziemia, niech się poruszy morze i pełność jego: * rozradują się pola i wszystko, co jest na nich. 95:11 Let the heavens rejoice, and let the earth be glad, let the sea be moved, and the fulness thereof: * the fields and all things that are in them shall be joyful. 95:11 Læténtur cæli, et exsúltet terra: commoveátur mare, et plenitúdo ejus: * gaudébunt campi, et ómnia quæ in eis sunt. 95:11 Niech się weselą niebiosa i niech się raduje ziemia, niech się poruszy morze i pełność jego: * rozradują się pola i wszystko, co jest na nich. 95:11 Let the heavens rejoice, and let the earth be glad, let the sea be moved, and the fulness thereof: * the fields and all things that are in them shall be joyful.

95:12 Tunc exsultábunt ómnia ligna silvárum a fácie Dómini, quia venit: * quóniam venit judicáre terram. 95:12 Wtedy rozradują się wszystkie drzewa leśne, przed Panem, że przyszedł: * bo przyszedł sądzić ziemię. 95:12 Then shall all the trees of the woods rejoice before the face of the Lord, because he cometh: * because he cometh to judge the earth. 95:12 Tunc exsultábunt ómnia ligna silvárum a fácie Dómini, quia venit: * quóniam venit judicáre terram. 95:12 Wtedy rozradują się wszystkie drzewa leśne, przed Panem, że przyszedł: * bo przyszedł sądzić ziemię. 95:12 Then shall all the trees of the woods rejoice before the face of the Lord, because he cometh: * because he cometh to judge the earth.

95:13 Judicábit orbem terræ in æquitáte, * et pópulos in veritáte sua. 95:13 Będzie sądził świat w sprawiedliwości, * a narody według prawdy swojej. 95:13 He shall judge the world with justice, * and the people with his truth. 95:13 Judicábit orbem terræ in æquitáte, * et pópulos in veritáte sua. 95:13 Będzie sądził świat w sprawiedliwości, * a narody według prawdy swojej. 95:13 He shall judge the world with justice, * and the people with his truth.

Psalmus 96

96:1 Dóminus regnávit, exsúltet terra: * læténtur ínsulæ multæ. 96:1 Pan króluje, niech się raduje ziemia, * niech się weselą wyspy mnogie. 96:1 The Lord hath reigned, let the earth rejoice: * let many islands be glad. 96:1 Dóminus regnávit, exsúltet terra: * læténtur ínsulæ multæ. 96:1 Pan króluje, niech się raduje ziemia, * niech się weselą wyspy mnogie. 96:1 The Lord hath reigned, let the earth rejoice: * let many islands be glad.

96:2 Nubes, et calígo in circúitu ejus: * justítia, et judícium corréctio sedis ejus. 96:2 Obłok i mgła wokoło Niego, * sprawiedliwość i sąd utwierdzeniem tronu Jego. 96:2 Clouds and darkness are round about him: * justice and judgment are the establishment of his throne. 96:2 Nubes, et calígo in circúitu ejus: * justítia, et judícium corréctio sedis ejus. 96:2 Obłok i mgła wokoło Niego, * sprawiedliwość i sąd utwierdzeniem tronu Jego. 96:2 Clouds and darkness are round about him: * justice and judgment are the establishment of his throne.

96:3 Ignis ante ipsum præcédet, * et inflammábit in circúitu inimícos ejus. 96:3 Ogień przed Nim pójdzie * i spali wokoło nieprzyjaciół Jego. 96:3 A fire shall go before him, * and shall burn his enemies round about. 96:3 Ignis ante ipsum præcédet, * et inflammábit in circúitu inimícos ejus. 96:3 Ogień przed Nim pójdzie * i spali wokoło nieprzyjaciół Jego. 96:3 A fire shall go before him, * and shall burn his enemies round about.

96:4 Illuxérunt fúlgura ejus orbi terræ: * vidit, et commóta est terra. 96:4 Oświeciły błyskawice Jego okrąg ziemi, * ujrzała i zadrżała ziemia. 96:4 His lightnings have shone forth to the world: * the earth saw and trembled. 96:4 Illuxérunt fúlgura ejus orbi terræ: * vidit, et commóta est terra. 96:4 Oświeciły błyskawice Jego okrąg ziemi, * ujrzała i zadrżała ziemia. 96:4 His lightnings have shone forth to the world: * the earth saw and trembled.

96:5 Montes, sicut cera fluxérunt a fácie Dómini: * a fácie Dómini omnis terra. 96:5 Góry jak wosk rozpłynęły się przed obliczem Pańskim, * przed obliczem Pana wszystka ziemia. 96:5 The mountains melted like wax, at the presence of the Lord: * at the presence of the Lord of all the earth. 96:5 Montes, sicut cera fluxérunt a fácie Dómini: * a fácie Dómini omnis terra. 96:5 Góry jak wosk rozpłynęły się przed obliczem Pańskim, * przed obliczem Pana wszystka ziemia. 96:5 The mountains melted like wax, at the presence of the Lord: * at the presence of the Lord of all the earth.

96:6 Annuntiavérunt cæli justítiam ejus: * et vidérunt omnes pópuli glóriam ejus. 96:6 Oznajmiły niebiosa sprawiedliwość Jego * i oglądali wszyscy ludzie chwałę Jego. 96:6 The heavens declared his justice: * and all people saw his glory. 96:6 Annuntiavérunt cæli justítiam ejus: * et vidérunt omnes pópuli glóriam ejus. 96:6 Oznajmiły niebiosa sprawiedliwość Jego * i oglądali wszyscy ludzie chwałę Jego. 96:6 The heavens declared his justice: * and all people saw his glory.

96:7 Confundántur omnes, qui adórant sculptília: * et qui gloriántur in simulácris suis. 96:7 Niech będą zawstydzeni wszyscy kłaniający się rzeźbie * i którzy się chlubią bałwanami swoimi. 96:7 Let them be all confounded that adore graven things, * and that glory in their idols. 96:7 Confundántur omnes, qui adórant sculptília: * et qui gloriántur in simulácris suis. 96:7 Niech będą zawstydzeni wszyscy kłaniający się rzeźbie * i którzy się chlubią bałwanami swoimi. 96:7 Let them be all confounded that adore graven things, * and that glory in their idols.

96:7 Adoráte eum, omnes Ángeli ejus: * audívit, et lætáta est Sion. 96:7 Kłaniajcie się Mu, wszyscy aniołowie Jego: * usłyszał i uweselił się Syjon. 96:7 Adore him, all you his angels: * Sion heard, and was glad. 96:7 Adoráte eum, omnes Ángeli ejus: * audívit, et lætáta est Sion. 96:7 Kłaniajcie się Mu, wszyscy aniołowie Jego: * usłyszał i uweselił się Syjon. 96:7 Adore him, all you his angels: * Sion heard, and was glad.

96:8 Et exsultavérunt fíliæ Judæ, * propter judícia tua, Dómine: 96:8 I rozradowały się córki judzkie * dla sądów Twoich, Panie: 96:8 And the daughters of Juda rejoiced, * because of thy judgments, O Lord. 96:8 Et exsultavérunt fíliæ Judæ, * propter judícia tua, Dómine: 96:8 I rozradowały się córki judzkie * dla sądów Twoich, Panie: 96:8 And the daughters of Juda rejoiced, * because of thy judgments, O Lord.

96:9 Quóniam tu Dóminus Altíssimus super omnem terram: * nimis exaltátus es super omnes deos. 96:9 Albowiem Tyś Pan Najwyższy nad wszystką ziemią, * bardzo wywyższony jesteś ponad wszystkie bogi. 96:9 For thou art the most high Lord over all the earth: * thou art exalted exceedingly above all gods. 96:9 Quóniam tu Dóminus Altíssimus super omnem terram: * nimis exaltátus es super omnes deos. 96:9 Albowiem Tyś Pan Najwyższy nad wszystką ziemią, * bardzo wywyższony jesteś ponad wszystkie bogi. 96:9 For thou art the most high Lord over all the earth: * thou art exalted exceedingly above all gods.

96:10 Qui dilígitis Dóminum, odíte malum: * custódit Dóminus ánimas sanctórum suórum, de manu peccatóris liberábit eos. 96:10 Którzy miłujecie Pana, miejcie w nienawiści zło: * strzeże Pan dusz świętych swoich, wyrwie je z ręki grzesznika. 96:10 You that love the Lord, hate evil: * the Lord preserveth the souls of his saints, he will deliver them out of the hand of the sinner. 96:10 Qui dilígitis Dóminum, odíte malum: * custódit Dóminus ánimas sanctórum suórum, de manu peccatóris liberábit eos. 96:10 Którzy miłujecie Pana, miejcie w nienawiści zło: * strzeże Pan dusz świętych swoich, wyrwie je z ręki grzesznika. 96:10 You that love the Lord, hate evil: * the Lord preserveth the souls of his saints, he will deliver them out of the hand of the sinner.

96:11 Lux orta est justo, * et rectis corde lætítia. 96:11 Światłość wzeszła sprawiedliwemu, * a wesele ludziom prawego serca. 96:11 Light is risen to the just, * and joy to the right of heart. 96:11 Lux orta est justo, * et rectis corde lætítia. 96:11 Światłość wzeszła sprawiedliwemu, * a wesele ludziom prawego serca. 96:11 Light is risen to the just, * and joy to the right of heart.

96:12 Lætámini, justi, in Dómino: * et confitémini memóriæ sanctificatiónis ejus. 96:12 Weselcie się sprawiedliwi w Panu * i wysławiajcie świętą pamięć Jego. 96:12 Rejoice, ye just, in the Lord: * and give praise to the remembrance of his holiness. 96:12 Lætámini, justi, in Dómino: * et confitémini memóriæ sanctificatiónis ejus. 96:12 Weselcie się sprawiedliwi w Panu * i wysławiajcie świętą pamięć Jego. 96:12 Rejoice, ye just, in the Lord: * and give praise to the remembrance of his holiness.

Psalmus 97

97:1 Cantáte Dómino cánticum novum: * quia mirabília fecit. 97:1 Śpiewajcie Panu pieśń nową, * bo uczynił dziwy. 97:1 Sing ye to the Lord a new canticle: * because he hath done wonderful things. 97:1 Cantáte Dómino cánticum novum: * quia mirabília fecit. 97:1 Śpiewajcie Panu pieśń nową, * bo uczynił dziwy. 97:1 Sing ye to the Lord a new canticle: * because he hath done wonderful things.

97:1 Salvávit sibi déxtera ejus: * et brácchium sanctum ejus. 97:1 Wspomogła Go prawica Jego * i ramię święte Jego. 97:1 His right hand hath wrought for him salvation, * and his arm is holy. 97:1 Salvávit sibi déxtera ejus: * et brácchium sanctum ejus. 97:1 Wspomogła Go prawica Jego * i ramię święte Jego. 97:1 His right hand hath wrought for him salvation, * and his arm is holy.

97:2 Notum fecit Dóminus salutáre suum: * in conspéctu géntium revelávit justítiam suam. 97:2 Objawił Pan zbawienie swoje, * przed oczyma pogan ukazał sprawiedliwość swoją. 97:2 The Lord hath made known his salvation: * he hath revealed his justice in the sight of the Gentiles. 97:2 Notum fecit Dóminus salutáre suum: * in conspéctu géntium revelávit justítiam suam. 97:2 Objawił Pan zbawienie swoje, * przed oczyma pogan ukazał sprawiedliwość swoją. 97:2 The Lord hath made known his salvation: * he hath revealed his justice in the sight of the Gentiles.

97:3 Recordátus est misericórdiæ suæ, * et veritátis suæ dómui Israël. 97:3 Wspomniał na miłosierdzie swoje * i na prawdę swą domowi Izraela. 97:3 He hath remembered his mercy * and his truth toward the house of Israel. 97:3 Recordátus est misericórdiæ suæ, * et veritátis suæ dómui Israël. 97:3 Wspomniał na miłosierdzie swoje * i na prawdę swą domowi Izraela. 97:3 He hath remembered his mercy * and his truth toward the house of Israel.

97:3 Vidérunt omnes términi terræ * salutáre Dei nostri. 97:3 Oglądały wszystkie krańce ziemi * zbawienie Boga naszego. 97:3 All the ends of the earth have seen * the salvation of our God. 97:3 Vidérunt omnes términi terræ * salutáre Dei nostri. 97:3 Oglądały wszystkie krańce ziemi * zbawienie Boga naszego. 97:3 All the ends of the earth have seen * the salvation of our God.

97:4 Jubiláte Deo, omnis terra: * cantáte, et exsultáte, et psállite. 97:4 Wykrzykujcie Panu, cała ziemio, * śpiewajcie i weselcie się i grajcie. 97:4 Sing joyfully to God, all the earth; * make melody, rejoice and sing. 97:4 Jubiláte Deo, omnis terra: * cantáte, et exsultáte, et psállite. 97:4 Wykrzykujcie Panu, cała ziemio, * śpiewajcie i weselcie się i grajcie. 97:4 Sing joyfully to God, all the earth; * make melody, rejoice and sing.

97:5 Psállite Dómino in cíthara, in cíthara et voce psalmi: * in tubis ductílibus, et voce tubæ córneæ. 97:5 Grajcie Panu na cytrze, na cytrze i głosem psalmu: * na puzonach i na kornetach głośnych. 97:5 Sing praise to the Lord on the harp, on the harp, and with the voice of a psalm: * with long trumpets, and sound of cornet. 97:5 Psállite Dómino in cíthara, in cíthara et voce psalmi: * in tubis ductílibus, et voce tubæ córneæ. 97:5 Grajcie Panu na cytrze, na cytrze i głosem psalmu: * na puzonach i na kornetach głośnych. 97:5 Sing praise to the Lord on the harp, on the harp, and with the voice of a psalm: * with long trumpets, and sound of cornet.

97:6 Jubiláte in conspéctu regis Dómini: * moveátur mare, et plenitúdo ejus: orbis terrárum, et qui hábitant in eo. 97:6 Wykrzykujcie przed obliczem króla Pana: * niech się poruszy morze i pełność jego: okrąg ziemi, i mieszkający na nim. 97:6 Make a joyful noise before the Lord our king: * let the sea be moved and the fulness thereof: the world and they that dwell therein. 97:6 Jubiláte in conspéctu regis Dómini: * moveátur mare, et plenitúdo ejus: orbis terrárum, et qui hábitant in eo. 97:6 Wykrzykujcie przed obliczem króla Pana: * niech się poruszy morze i pełność jego: okrąg ziemi, i mieszkający na nim. 97:6 Make a joyful noise before the Lord our king: * let the sea be moved and the fulness thereof: the world and they that dwell therein.

97:8 Flúmina plaudent manu, simul montes exsultábunt a conspéctu Dómini: * quóniam venit judicáre terram. 97:8 Rzeki będą klaskać rękami, góry społem będą się weselić przed obliczem Pana, * bo przyszedł sądzić ziemię. 97:8 The rivers shall clap their hands, the mountains shall rejoice together at the presence of the Lord: * because he cometh to judge the earth. 97:8 Flúmina plaudent manu, simul montes exsultábunt a conspéctu Dómini: * quóniam venit judicáre terram. 97:8 Rzeki będą klaskać rękami, góry społem będą się weselić przed obliczem Pana, * bo przyszedł sądzić ziemię. 97:8 The rivers shall clap their hands, the mountains shall rejoice together at the presence of the Lord: * because he cometh to judge the earth.

97:9 Judicábit orbem terrárum in justítia, * et pópulos in æquitáte. 97:9 Będzie sądził świat w sprawiedliwości * i narody w prawości. 97:9 He shall judge the world with justice, * and the people with equity. 97:9 Judicábit orbem terrárum in justítia, * et pópulos in æquitáte. 97:9 Będzie sądził świat w sprawiedliwości * i narody w prawości. 97:9 He shall judge the world with justice, * and the people with equity.

Psalmus 98

98:1 Dóminus regnávit, irascántur pópuli: * qui sedet super Chérubim, moveátur terra. 98:1 Pan jest królem, niech się gniewają narody: * który siedzi na cherubinach, niech się trzęsie ziemia. 98:1 The Lord hath reigned, let the people be angry: * he that sitteth on the cherubims: let the earth be moved. 98:1 Dóminus regnávit, irascántur pópuli: * qui sedet super Chérubim, moveátur terra. 98:1 Pan jest królem, niech się gniewają narody: * który siedzi na cherubinach, niech się trzęsie ziemia. 98:1 The Lord hath reigned, let the people be angry: * he that sitteth on the cherubims: let the earth be moved.

98:2 Dóminus in Sion magnus: * et excélsus super omnes pópulos. 98:2 Pan wielki na Syjonie * i wywyższony nad wszystkie narody. 98:2 The Lord is great in Sion, * and high above all people. 98:2 Dóminus in Sion magnus: * et excélsus super omnes pópulos. 98:2 Pan wielki na Syjonie * i wywyższony nad wszystkie narody. 98:2 The Lord is great in Sion, * and high above all people.

98:3 Confiteántur nómini tuo magno: quóniam terríbile, et sanctum est: * et honor regis judícium díligit. 98:3 Niech wysławiają imię Twoje wielkie, albowiem straszne i święte jest: * a majestat królewski sąd miłuje. 98:3 Let them give praise to thy great name: for it is terrible and holy: * and the king’s honour loveth judgment. 98:3 Confiteántur nómini tuo magno: quóniam terríbile, et sanctum est: * et honor regis judícium díligit. 98:3 Niech wysławiają imię Twoje wielkie, albowiem straszne i święte jest: * a majestat królewski sąd miłuje. 98:3 Let them give praise to thy great name: for it is terrible and holy: * and the king’s honour loveth judgment.

98:4 Tu parásti directiónes: * judícium et justítiam in Jacob tu fecísti. 98:4 Ty przygotowałeś drogi proste, * Ty uczyniłeś sąd i sprawiedliwość w Jakubie. 98:4 Thou hast prepared directions: * thou hast done judgment and justice in Jacob. 98:4 Tu parásti directiónes: * judícium et justítiam in Jacob tu fecísti. 98:4 Ty przygotowałeś drogi proste, * Ty uczyniłeś sąd i sprawiedliwość w Jakubie. 98:4 Thou hast prepared directions: * thou hast done judgment and justice in Jacob.

98:5 Exaltáte Dóminum, Deum nostrum, et adoráte scabéllum pedum ejus: * quóniam sanctum est. 98:5 Wywyższajcie Pana, Boga naszego i kłaniajcie się przed podnóżkiem nóg Jego, * bo święty jest. 98:5 Exalt ye the Lord our God, and adore his footstool, * for it is holy. 98:5 Exaltáte Dóminum, Deum nostrum, et adoráte scabéllum pedum ejus: * quóniam sanctum est. 98:5 Wywyższajcie Pana, Boga naszego i kłaniajcie się przed podnóżkiem nóg Jego, * bo święty jest. 98:5 Exalt ye the Lord our God, and adore his footstool, * for it is holy.

98:6 Móyses et Aaron in sacerdótibus ejus: * et Sámuel inter eos, qui ínvocant nomen ejus: 98:6 Mojżesz i Aaron między kapłanami Jego, * a Samuel między tymi, którzy wzywają imienia Jego: 98:6 Moses and Aaron among his priests: * and Samuel among them that call upon his name. 98:6 Móyses et Aaron in sacerdótibus ejus: * et Sámuel inter eos, qui ínvocant nomen ejus: 98:6 Mojżesz i Aaron między kapłanami Jego, * a Samuel między tymi, którzy wzywają imienia Jego: 98:6 Moses and Aaron among his priests: * and Samuel among them that call upon his name.

98:6 Invocábant Dóminum, et ipse exaudiébat eos: * in colúmna nubis loquebátur ad eos. 98:6 Wzywali Pana, a On ich wysłuchiwał: * w słupie obłoku mawiał do nich. 98:6 They called upon the Lord, and he heard them: * he spoke to them in the pillar of the cloud. 98:6 Invocábant Dóminum, et ipse exaudiébat eos: * in colúmna nubis loquebátur ad eos. 98:6 Wzywali Pana, a On ich wysłuchiwał: * w słupie obłoku mawiał do nich. 98:6 They called upon the Lord, and he heard them: * he spoke to them in the pillar of the cloud.

98:7 Custodiébant testimónia ejus, * et præcéptum quod dedit illis. 98:7 Strzegli świadectw Jego * i przykazania, które im dał. 98:7 They kept his testimonies, * and the commandment which he gave them. 98:7 Custodiébant testimónia ejus, * et præcéptum quod dedit illis. 98:7 Strzegli świadectw Jego * i przykazania, które im dał. 98:7 They kept his testimonies, * and the commandment which he gave them.

98:8 Dómine, Deus noster, tu exaudiébas eos: * Deus, tu propítius fuísti eis, et ulcíscens in omnes adinventiónes eórum. 98:8 Panie, Boże nasz, Tyś ich wysłuchiwał, * Boże, Ty im byłeś miłościw, lecz mściłeś się za wszystkie złe uczynki ich. 98:8 Thou didst hear them, O Lord our God: * thou wast a merciful God to them, and taking vengeance on all their inventions. 98:8 Dómine, Deus noster, tu exaudiébas eos: * Deus, tu propítius fuísti eis, et ulcíscens in omnes adinventiónes eórum. 98:8 Panie, Boże nasz, Tyś ich wysłuchiwał, * Boże, Ty im byłeś miłościw, lecz mściłeś się za wszystkie złe uczynki ich. 98:8 Thou didst hear them, O Lord our God: * thou wast a merciful God to them, and taking vengeance on all their inventions.

98:9 Exaltáte Dóminum, Deum nostrum, et adoráte in monte sancto ejus: * quóniam sanctus Dóminus, Deus noster. 98:9 Wywyższajcie Pana, Boga naszego, i kłaniajcie się przed górą świętą Jego, * albowiem święty jest Pan, Bóg nasz. 98:9 Exalt ye the Lord our God, and adore at his holy mountain: * for the Lord our God is holy. 98:9 Exaltáte Dóminum, Deum nostrum, et adoráte in monte sancto ejus: * quóniam sanctus Dóminus, Deus noster. 98:9 Wywyższajcie Pana, Boga naszego, i kłaniajcie się przed górą świętą Jego, * albowiem święty jest Pan, Bóg nasz. 98:9 Exalt ye the Lord our God, and adore at his holy mountain: * for the Lord our God is holy.

Psalmus 99

99:2a Jubiláte Deo, omnis terra: * servíte Dómino in lætítia. 99:2a Wykrzykujcie Bogu, cała ziemio, * służcie Panu z weselem. 99:2a Sing joyfully to God, all the earth: * serve ye the Lord with gladness. 99:2a Jubiláte Deo, omnis terra: * servíte Dómino in lætítia. 99:2a Wykrzykujcie Bogu, cała ziemio, * służcie Panu z weselem. 99:2a Sing joyfully to God, all the earth: * serve ye the Lord with gladness.

99:2b Introíte in conspéctu ejus, * in exsultatióne. 99:2b Wchodźcie przed oblicze Jego * z radością. 99:2b Come in before his presence * with exceeding great joy. 99:2b Introíte in conspéctu ejus, * in exsultatióne. 99:2b Wchodźcie przed oblicze Jego * z radością. 99:2b Come in before his presence * with exceeding great joy.

99:3a Scitóte quóniam Dóminus ipse est Deus: * ipse fecit nos, et non ipsi nos. 99:3a Wiedzcie, iż Pan jest Bogiem, * On nas uczynił, a nie my sami siebie. 99:3a Know ye that the Lord he is God: * he made us, and not we ourselves. 99:3a Scitóte quóniam Dóminus ipse est Deus: * ipse fecit nos, et non ipsi nos. 99:3a Wiedzcie, iż Pan jest Bogiem, * On nas uczynił, a nie my sami siebie. 99:3a Know ye that the Lord he is God: * he made us, and not we ourselves.

99:3b Pópulus ejus, et oves páscuæ ejus: ‡ (4a) introíte portas ejus in confessióne, * átria ejus in hymnis: confitémini illi. 99:3b Myśmy lud Jego i owce pastwiska Jego: ‡ (4a) wchodźcie w bramy Jego z wychwalaniem, * do przedsieni Jego z pieśniami, wysławiajcie Go. 99:3b We are his people and the sheep of his pasture. ‡ (4a) Go ye into his gates with praise, * into his courts with hymns: and give glory to him. 99:3b Pópulus ejus, et oves páscuæ ejus: ‡ (4a) introíte portas ejus in confessióne, * átria ejus in hymnis: confitémini illi. 99:3b Myśmy lud Jego i owce pastwiska Jego: ‡ (4a) wchodźcie w bramy Jego z wychwalaniem, * do przedsieni Jego z pieśniami, wysławiajcie Go. 99:3b We are his people and the sheep of his pasture. ‡ (4a) Go ye into his gates with praise, * into his courts with hymns: and give glory to him.

99:4b Laudáte nomen ejus: (5) quóniam suávis est Dóminus, † in ætérnum misericórdia ejus, * et usque in generatiónem et generatiónem véritas ejus. 99:4b Chwalcie imię Jego, (5) bo słodki jest Pan, † na wieki miłosierdzie Jego, * i z pokolenia na pokolenie prawda Jego. 99:4b Praise ye his name: (5) for the Lord is sweet, † his mercy endureth for ever, * and his truth to generation and generation. 99:4b Laudáte nomen ejus: (5) quóniam suávis est Dóminus, † in ætérnum misericórdia ejus, * et usque in generatiónem et generatiónem véritas ejus. 99:4b Chwalcie imię Jego, (5) bo słodki jest Pan, † na wieki miłosierdzie Jego, * i z pokolenia na pokolenie prawda Jego. 99:4b Praise ye his name: (5) for the Lord is sweet, † his mercy endureth for ever, * and his truth to generation and generation.

Psalmus 100

100:1 Misericórdiam, et judícium * cantábo tibi, Dómine: 100:1 Miłosierdzie i sąd * będę śpiewał Tobie, Panie: 100:1 Mercy and judgment * I will sing to thee, O Lord: 100:1 Misericórdiam, et judícium * cantábo tibi, Dómine: 100:1 Miłosierdzie i sąd * będę śpiewał Tobie, Panie: 100:1 Mercy and judgment * I will sing to thee, O Lord:

100:2 Psallam, et intéllegam in via immaculáta, * quando vénies ad me. 100:2 Będę śpiewał i roztropnym chcę być na drodze niepokalanej, * kiedy przyjdziesz do mnie. 100:2 I will sing, and I will understand in the unspotted way, * when thou shalt come to me. 100:2 Psallam, et intéllegam in via immaculáta, * quando vénies ad me. 100:2 Będę śpiewał i roztropnym chcę być na drodze niepokalanej, * kiedy przyjdziesz do mnie. 100:2 I will sing, and I will understand in the unspotted way, * when thou shalt come to me.

100:2 Perambulábam in innocéntia cordis mei, * in médio domus meæ. 100:2 Chodziłem w niewinności serca mego * pośród domu mego. 100:2 I walked in the innocence of my heart, * in the midst of my house. 100:2 Perambulábam in innocéntia cordis mei, * in médio domus meæ. 100:2 Chodziłem w niewinności serca mego * pośród domu mego. 100:2 I walked in the innocence of my heart, * in the midst of my house.

100:3 Non proponébam ante óculos meos rem injústam: * faciéntes prævaricatiónes odívi. 100:3 Nie kładłem przed oczy swe niesprawiedliwej rzeczy, * czyniących przewrotność miałem w nienawiści. 100:3 I did not set before my eyes any unjust thing: * I hated the workers of iniquities. 100:3 Non proponébam ante óculos meos rem injústam: * faciéntes prævaricatiónes odívi. 100:3 Nie kładłem przed oczy swe niesprawiedliwej rzeczy, * czyniących przewrotność miałem w nienawiści. 100:3 I did not set before my eyes any unjust thing: * I hated the workers of iniquities.

100:4 Non adhǽsit mihi cor pravum: * declinántem a me malígnum non cognoscébam. 100:4 Nie przylgnęło do mnie serce przewrotne, * odstępującego ode mnie człowieka złego nie znałem. 100:4 The perverse heart did not cleave to me: * and the malignant, that turned aside from me, I would not know. 100:4 Non adhǽsit mihi cor pravum: * declinántem a me malígnum non cognoscébam. 100:4 Nie przylgnęło do mnie serce przewrotne, * odstępującego ode mnie człowieka złego nie znałem. 100:4 The perverse heart did not cleave to me: * and the malignant, that turned aside from me, I would not know.

100:5 Detrahéntem secréto próximo suo, * hunc persequébar. 100:5 Kto uwłacza potajemnie bliźniemu swemu, * tego prześladowałem. 100:5 The man that in private detracted his neighbour, * him did I persecute. 100:5 Detrahéntem secréto próximo suo, * hunc persequébar. 100:5 Kto uwłacza potajemnie bliźniemu swemu, * tego prześladowałem. 100:5 The man that in private detracted his neighbour, * him did I persecute.

100:5 Supérbo óculo, et insatiábili corde, * cum hoc non edébam. 100:5 Z człowiekiem pysznego oka i nienasyconego serca, * z tym nie jadałem. 100:5 With him that had a proud eye, and an unsatiable heart, * I would not eat. 100:5 Supérbo óculo, et insatiábili corde, * cum hoc non edébam. 100:5 Z człowiekiem pysznego oka i nienasyconego serca, * z tym nie jadałem. 100:5 With him that had a proud eye, and an unsatiable heart, * I would not eat.

100:6 Óculi mei ad fidéles terræ ut sédeant mecum: * ámbulans in via immaculáta, hic mihi ministrábat. 100:6 Oczy moje zwrócone są ku wiernym na ziemi, aby siadali ze mną: * chodzący drogą niepokalaną, ten mi służył. 100:6 My eyes were upon the faithful of the earth, to sit with me: * the man that walked in the perfect way, he served me. 100:6 Óculi mei ad fidéles terræ ut sédeant mecum: * ámbulans in via immaculáta, hic mihi ministrábat. 100:6 Oczy moje zwrócone są ku wiernym na ziemi, aby siadali ze mną: * chodzący drogą niepokalaną, ten mi służył. 100:6 My eyes were upon the faithful of the earth, to sit with me: * the man that walked in the perfect way, he served me.

100:7 Non habitábit in médio domus meæ qui facit supérbiam: * qui lóquitur iníqua, non diréxit in conspéctu oculórum meórum. 100:7 Nie będzie mieszkał wpośród domu mego, kto postępuje pysznie: * kto mówi nieprawości, nie miał szczęścia w oczach moich. 100:7 He that worketh pride shall not dwell in the midst of my house: * he that speaketh unjust things did not prosper before my eyes. 100:7 Non habitábit in médio domus meæ qui facit supérbiam: * qui lóquitur iníqua, non diréxit in conspéctu oculórum meórum. 100:7 Nie będzie mieszkał wpośród domu mego, kto postępuje pysznie: * kto mówi nieprawości, nie miał szczęścia w oczach moich. 100:7 He that worketh pride shall not dwell in the midst of my house: * he that speaketh unjust things did not prosper before my eyes.

100:8 In matutíno interficiébam omnes peccatóres terræ: * ut dispérderem de civitáte Dómini omnes operántes iniquitátem. 100:8 Co rano traciłem wszystkich grzeszników w ziemi, * aby wykorzenić z miasta Pańskiego wszystkich czyniących nieprawość. 100:8 In the morning I put to death all the wicked of the land: * that I might cut off all the workers of iniquity from the city of the Lord. 100:8 In matutíno interficiébam omnes peccatóres terræ: * ut dispérderem de civitáte Dómini omnes operántes iniquitátem. 100:8 Co rano traciłem wszystkich grzeszników w ziemi, * aby wykorzenić z miasta Pańskiego wszystkich czyniących nieprawość. 100:8 In the morning I put to death all the wicked of the land: * that I might cut off all the workers of iniquity from the city of the Lord.

Psalmus 101

101:2 Dómine, exáudi oratiónem meam: * et clamor meus ad te véniat. 101:2 Panie, wysłuchaj modlitwę moją, * a wołanie moje niech do Ciebie przyjdzie. 101:2 Hear, O Lord, my prayer: * and let my cry come to thee. 101:2 Dómine, exáudi oratiónem meam: * et clamor meus ad te véniat. 101:2 Panie, wysłuchaj modlitwę moją, * a wołanie moje niech do Ciebie przyjdzie. 101:2 Hear, O Lord, my prayer: * and let my cry come to thee.

101:3 Non avértas fáciem tuam a me: * in quacúmque die tríbulor, inclína ad me aurem tuam. 101:3 Nie odwracaj oblicza Twego ode mnie, * któregokolwiek dnia jestem uciśniony, nakłoń ku mnie ucha Twego. 101:3 Turn not away thy face from me: * in the day when I am in trouble, incline thy ear to me. 101:3 Non avértas fáciem tuam a me: * in quacúmque die tríbulor, inclína ad me aurem tuam. 101:3 Nie odwracaj oblicza Twego ode mnie, * któregokolwiek dnia jestem uciśniony, nakłoń ku mnie ucha Twego. 101:3 Turn not away thy face from me: * in the day when I am in trouble, incline thy ear to me.

101:3 In quacúmque die invocávero te, * velóciter exáudi me. 101:3 Któregokolwiek dnia wzywać Cię będę, * prędko wysłuchaj mię. 101:3 In what day soever I shall call upon thee, * hear me speedily. 101:3 In quacúmque die invocávero te, * velóciter exáudi me. 101:3 Któregokolwiek dnia wzywać Cię będę, * prędko wysłuchaj mię. 101:3 In what day soever I shall call upon thee, * hear me speedily.

101:4 Quia defecérunt sicut fumus dies mei: * et ossa mea sicut crémium aruérunt. 101:4 Albowiem jak dym ustały dni moje, * a kości moje jak chrust wyschły. 101:4 For my days are vanished like smoke: * and my bones are grown dry like fuel for the fire. 101:4 Quia defecérunt sicut fumus dies mei: * et ossa mea sicut crémium aruérunt. 101:4 Albowiem jak dym ustały dni moje, * a kości moje jak chrust wyschły. 101:4 For my days are vanished like smoke: * and my bones are grown dry like fuel for the fire.

101:5 Percússus sum ut fænum, et áruit cor meum: * quia oblítus sum comédere panem meum. 101:5 Zwiędłem jak siano i wyschło serce moje, * ponieważ zapomniałem pożywać chleba mego. 101:5 I am smitten as grass, and my heart is withered: * because I forgot to eat my bread. 101:5 Percússus sum ut fænum, et áruit cor meum: * quia oblítus sum comédere panem meum. 101:5 Zwiędłem jak siano i wyschło serce moje, * ponieważ zapomniałem pożywać chleba mego. 101:5 I am smitten as grass, and my heart is withered: * because I forgot to eat my bread.

101:6 A voce gémitus mei * adhǽsit os meum carni meæ. 101:6 Od głosu wzdychania mojego * przyschły kości moje do ciała mego. 101:6 Through the voice of my groaning, * my bone hath cleaved to my flesh. 101:6 A voce gémitus mei * adhǽsit os meum carni meæ. 101:6 Od głosu wzdychania mojego * przyschły kości moje do ciała mego. 101:6 Through the voice of my groaning, * my bone hath cleaved to my flesh.

101:7 Símilis factus sum pellicáno solitúdinis: * factus sum sicut nyctícorax in domicílio. 101:7 Stałem się podobnym pelikanowi na puszczy, * i stałem się jak sowa w pustkowiach. 101:7 I am become like to a pelican of the wilderness: * I am like a night raven in the house. 101:7 Símilis factus sum pellicáno solitúdinis: * factus sum sicut nyctícorax in domicílio. 101:7 Stałem się podobnym pelikanowi na puszczy, * i stałem się jak sowa w pustkowiach. 101:7 I am become like to a pelican of the wilderness: * I am like a night raven in the house.

101:8 Vigilávi, * et factus sum sicut passer solitárius in tecto. 101:8 Nie spałem, * i stałem się jak wróbel sam jeden na dachu. 101:8 I have watched, * and am become as a sparrow all alone on the housetop. 101:8 Vigilávi, * et factus sum sicut passer solitárius in tecto. 101:8 Nie spałem, * i stałem się jak wróbel sam jeden na dachu. 101:8 I have watched, * and am become as a sparrow all alone on the housetop.

101:9 Tota die exprobrábant mihi inimíci mei: * et qui laudábant me, advérsum me jurábant. 101:9 Przez cały dzień urągali mi nieprzyjaciele moi, * a ci, którzy mię chwalili, przeciwko mnie przysięgali. 101:9 All the day long my enemies reproached me: * and they that praised me did swear against me. 101:9 Tota die exprobrábant mihi inimíci mei: * et qui laudábant me, advérsum me jurábant. 101:9 Przez cały dzień urągali mi nieprzyjaciele moi, * a ci, którzy mię chwalili, przeciwko mnie przysięgali. 101:9 All the day long my enemies reproached me: * and they that praised me did swear against me.

101:10 Quia cínerem tamquam panem manducábam, * et potum meum cum fletu miscébam. 101:10 Bo popiół jako chleb jadałem, * a napój mój mieszałem z płaczem. 101:10 For I did eat ashes like bread, * and mingled my drink with weeping. 101:10 Quia cínerem tamquam panem manducábam, * et potum meum cum fletu miscébam. 101:10 Bo popiół jako chleb jadałem, * a napój mój mieszałem z płaczem. 101:10 For I did eat ashes like bread, * and mingled my drink with weeping.

101:11 A fácie iræ et indignatiónis tuæ: * quia élevans allisísti me. 101:11 Dla gniewu i oburzenia Twego, * albowiem podniósłszy powaliłeś mię. 101:11 Because of thy anger and indignation: * for having lifted me up thou hast thrown me down. 101:11 A fácie iræ et indignatiónis tuæ: * quia élevans allisísti me. 101:11 Dla gniewu i oburzenia Twego, * albowiem podniósłszy powaliłeś mię. 101:11 Because of thy anger and indignation: * for having lifted me up thou hast thrown me down.

101:12 Dies mei sicut umbra declinavérunt: * et ego sicut fænum árui. 101:12 Dni moje przeszły jak cień, * a ja uschłem jak siano. 101:12 My days have declined like a shadow, * and I am withered like grass. 101:12 Dies mei sicut umbra declinavérunt: * et ego sicut fænum árui. 101:12 Dni moje przeszły jak cień, * a ja uschłem jak siano. 101:12 My days have declined like a shadow, * and I am withered like grass.

101:13 Tu autem, Dómine, in ætérnum pérmanes: * et memoriále tuum in generatiónem et generatiónem. 101:13 Ale Ty, Panie, trwasz na wieki, * a pamięć o Tobie z pokolenia na pokolenie. 101:13 But thou, O Lord, endurest for ever: * and thy memorial to all generations. 101:13 Tu autem, Dómine, in ætérnum pérmanes: * et memoriále tuum in generatiónem et generatiónem. 101:13 Ale Ty, Panie, trwasz na wieki, * a pamięć o Tobie z pokolenia na pokolenie. 101:13 But thou, O Lord, endurest for ever: * and thy memorial to all generations.

101:14 Tu exsúrgens miseréberis Sion: * quia tempus miseréndi ejus, quia venit tempus. 101:14 Ty powstaniesz i zmiłujesz się nad Syjonem, * bo czas zmiłować się nad nim, bo przyszedł czas. 101:14 Thou shalt arise and have mercy on Sion: * for it is time to have mercy on it, for the time is come. 101:14 Tu exsúrgens miseréberis Sion: * quia tempus miseréndi ejus, quia venit tempus. 101:14 Ty powstaniesz i zmiłujesz się nad Syjonem, * bo czas zmiłować się nad nim, bo przyszedł czas. 101:14 Thou shalt arise and have mercy on Sion: * for it is time to have mercy on it, for the time is come.

101:15 Quóniam placuérunt servis tuis lápides ejus: * et terræ ejus miserebúntur. 101:15 Albowiem upodobali sobie słudzy Twoi kamienie jego * i użalą się nad ziemią jego. 101:15 For the stones thereof have pleased thy servants: * and they shall have pity on the earth thereof. 101:15 Quóniam placuérunt servis tuis lápides ejus: * et terræ ejus miserebúntur. 101:15 Albowiem upodobali sobie słudzy Twoi kamienie jego * i użalą się nad ziemią jego. 101:15 For the stones thereof have pleased thy servants: * and they shall have pity on the earth thereof.

101:16 Et timébunt gentes nomen tuum, Dómine, * et omnes reges terræ glóriam tuam. 101:16 I będą się bały narody imienia Twego, Panie, * i wszyscy królowie ziemi chwały Twojej. 101:16 And the Gentiles shall fear thy name, O Lord, * and all the kings of the earth thy glory. 101:16 Et timébunt gentes nomen tuum, Dómine, * et omnes reges terræ glóriam tuam. 101:16 I będą się bały narody imienia Twego, Panie, * i wszyscy królowie ziemi chwały Twojej. 101:16 And the Gentiles shall fear thy name, O Lord, * and all the kings of the earth thy glory.

101:17 Quia ædificávit Dóminus Sion: * et vidébitur in glória sua. 101:17 Albowiem Pan pobudował Syjon, * i ukaże się w chwale swojej. 101:17 For the Lord hath built up Sion: * and he shall be seen in his glory. 101:17 Quia ædificávit Dóminus Sion: * et vidébitur in glória sua. 101:17 Albowiem Pan pobudował Syjon, * i ukaże się w chwale swojej. 101:17 For the Lord hath built up Sion: * and he shall be seen in his glory.

101:18 Respéxit in oratiónem humílium: * et non sprevit precem eórum. 101:18 Wejrzał na modlitwę poniżonych * i nie wzgardził ich prośbą. 101:18 He hath had regard to the prayer of the humble: * and he hath not despised their petition. 101:18 Respéxit in oratiónem humílium: * et non sprevit precem eórum. 101:18 Wejrzał na modlitwę poniżonych * i nie wzgardził ich prośbą. 101:18 He hath had regard to the prayer of the humble: * and he hath not despised their petition.

101:19 Scribántur hæc in generatióne áltera: * et pópulus, qui creábitur, laudábit Dóminum: 101:19 Niech to zapiszą dla pokolenia przyszłego, * a lud, który zostanie stworzony, będzie chwalił Pana. 101:19 Let these things be written unto another generation: * and the people that shall be created shall praise the Lord: 101:19 Scribántur hæc in generatióne áltera: * et pópulus, qui creábitur, laudábit Dóminum: 101:19 Niech to zapiszą dla pokolenia przyszłego, * a lud, który zostanie stworzony, będzie chwalił Pana. 101:19 Let these things be written unto another generation: * and the people that shall be created shall praise the Lord:

101:20 Quia prospéxit de excélso sancto suo: * Dóminus de cælo in terram aspéxit: 101:20 Albowiem wejrzał z świętej wysokości swojej, * Pan z nieba na ziemię spojrzał: 101:20 Because he hath looked forth from his high sanctuary: * from heaven the Lord hath looked upon the earth. 101:20 Quia prospéxit de excélso sancto suo: * Dóminus de cælo in terram aspéxit: 101:20 Albowiem wejrzał z świętej wysokości swojej, * Pan z nieba na ziemię spojrzał: 101:20 Because he hath looked forth from his high sanctuary: * from heaven the Lord hath looked upon the earth.

101:21 Ut audíret gémitus compeditórum: * ut sólveret fílios interemptórum: 101:21 Aby wysłuchać wzdychania więźniów, * aby rozwiązać synów pomordowanych: 101:21 That he might hear the groans of them that are in fetters: * that he might release the children of the slain: 101:21 Ut audíret gémitus compeditórum: * ut sólveret fílios interemptórum: 101:21 Aby wysłuchać wzdychania więźniów, * aby rozwiązać synów pomordowanych: 101:21 That he might hear the groans of them that are in fetters: * that he might release the children of the slain:

101:22 Ut annúntient in Sion nomen Dómini: * et laudem ejus in Jerúsalem. 101:22 Aby sławiono imię Pańskie na Syjonie * i chwałę Jego w Jeruzalem. 101:22 That they may declare the name of the Lord in Sion: * and his praise in Jerusalem; 101:22 Ut annúntient in Sion nomen Dómini: * et laudem ejus in Jerúsalem. 101:22 Aby sławiono imię Pańskie na Syjonie * i chwałę Jego w Jeruzalem. 101:22 That they may declare the name of the Lord in Sion: * and his praise in Jerusalem;

101:23 In conveniéndo pópulos in unum, * et reges ut sérviant Dómino. 101:23 Gdy się narody zbiorą w jedno i królowie, * aby służyli Panu. 101:23 When the people assemble together, * and kings, to serve the Lord. 101:23 In conveniéndo pópulos in unum, * et reges ut sérviant Dómino. 101:23 Gdy się narody zbiorą w jedno i królowie, * aby służyli Panu. 101:23 When the people assemble together, * and kings, to serve the Lord.

101:24 Respóndit ei in via virtútis suæ: * Paucitátem diérum meórum núntia mihi. 101:24 Powiedział Mu w drodze mocy swojej: * Krótkość dni moich objaw mi. 101:24 He answered him in the way of his strength: * Declare unto me the fewness of my days. 101:24 Respóndit ei in via virtútis suæ: * Paucitátem diérum meórum núntia mihi. 101:24 Powiedział Mu w drodze mocy swojej: * Krótkość dni moich objaw mi. 101:24 He answered him in the way of his strength: * Declare unto me the fewness of my days.

101:25 Ne révoces me in dimídio diérum meórum: * in generatiónem et generatiónem anni tui. 101:25 Nie zabieraj mnie w połowie dni moich: * lata Twoje z wieku na wiek. 101:25 Call me not away in the midst of my days: * thy years are unto generation and generation. 101:25 Ne révoces me in dimídio diérum meórum: * in generatiónem et generatiónem anni tui. 101:25 Nie zabieraj mnie w połowie dni moich: * lata Twoje z wieku na wiek. 101:25 Call me not away in the midst of my days: * thy years are unto generation and generation.

101:26 Inítio tu, Dómine, terram fundásti: * et ópera mánuum tuárum sunt cæli. 101:26 Ty, Panie, na początku ziemię założyłeś * i dziełem rąk Twoich są niebiosa. 101:26 In the beginning, O Lord, thou foundedst the earth: * and the heavens are the works of thy hands. 101:26 Inítio tu, Dómine, terram fundásti: * et ópera mánuum tuárum sunt cæli. 101:26 Ty, Panie, na początku ziemię założyłeś * i dziełem rąk Twoich są niebiosa. 101:26 In the beginning, O Lord, thou foundedst the earth: * and the heavens are the works of thy hands.

101:27 Ipsi períbunt, tu autem pérmanes: * et omnes sicut vestiméntum veteráscent. 101:27 One poginą, ale Ty zostajesz, * i wszystkie jak szata zwiotczeją. 101:27 They shall perish but thou remainest: * and all of them shall grow old like a garment: 101:27 Ipsi períbunt, tu autem pérmanes: * et omnes sicut vestiméntum veteráscent. 101:27 One poginą, ale Ty zostajesz, * i wszystkie jak szata zwiotczeją. 101:27 They shall perish but thou remainest: * and all of them shall grow old like a garment:

101:28 Et sicut opertórium mutábis eos, et mutabúntur: * tu autem idem ipse es, et anni tui non defícient. 101:28 I jak odzienie odmienisz je i odmienią się: * ale Ty ten sam jesteś i lata Twoje nie ustaną. 101:28 And as a vesture thou shalt change them, and they shall be changed. * But thou art always the selfsame, and thy years shall not fail. 101:28 Et sicut opertórium mutábis eos, et mutabúntur: * tu autem idem ipse es, et anni tui non defícient. 101:28 I jak odzienie odmienisz je i odmienią się: * ale Ty ten sam jesteś i lata Twoje nie ustaną. 101:28 And as a vesture thou shalt change them, and they shall be changed. * But thou art always the selfsame, and thy years shall not fail.

101:29 Fílii servórum tuórum habitábunt: * et semen eórum in sǽculum dirigétur. 101:29 Synowie sług Twoich mieszkać będą, * a potomstwo ich szczęśliwie trwać będzie na wieki. 101:29 The children of thy servants shall continue: * and their seed shall be directed for ever. 101:29 Fílii servórum tuórum habitábunt: * et semen eórum in sǽculum dirigétur. 101:29 Synowie sług Twoich mieszkać będą, * a potomstwo ich szczęśliwie trwać będzie na wieki. 101:29 The children of thy servants shall continue: * and their seed shall be directed for ever.

Psalmus 102

102:1 Bénedic, ánima mea, Dómino: * et ómnia, quæ intra me sunt, nómini sancto ejus. 102:1 Błogosław, duszo moja Panu, * i wszystko, co we mnie jest, imieniu świętemu Jego. 102:1 Bless the Lord, O my soul: * and let all that is within me bless his holy name. 102:1 Bénedic, ánima mea, Dómino: * et ómnia, quæ intra me sunt, nómini sancto ejus. 102:1 Błogosław, duszo moja Panu, * i wszystko, co we mnie jest, imieniu świętemu Jego. 102:1 Bless the Lord, O my soul: * and let all that is within me bless his holy name.

102:2 Bénedic, ánima mea, Dómino: * et noli oblivísci omnes retributiónes ejus. 102:2 Błogosław, duszo moja, Panu, * i nie zapominaj wszystkich dobrodziejstw Jego. 102:2 Bless the Lord, O my soul, * and never forget all he hath done for thee. 102:2 Bénedic, ánima mea, Dómino: * et noli oblivísci omnes retributiónes ejus. 102:2 Błogosław, duszo moja, Panu, * i nie zapominaj wszystkich dobrodziejstw Jego. 102:2 Bless the Lord, O my soul, * and never forget all he hath done for thee.

102:3 Qui propitiátur ómnibus iniquitátibus tuis: * qui sanat omnes infirmitátes tuas. 102:3 On miłościwie odpuszcza wszystkie nieprawości twoje, * uzdrawia wszystkie choroby twoje. 102:3 Who forgiveth all thy iniquities: * who healeth all thy diseases. 102:3 Qui propitiátur ómnibus iniquitátibus tuis: * qui sanat omnes infirmitátes tuas. 102:3 On miłościwie odpuszcza wszystkie nieprawości twoje, * uzdrawia wszystkie choroby twoje. 102:3 Who forgiveth all thy iniquities: * who healeth all thy diseases.

102:4 Qui rédimit de intéritu vitam tuam: * qui corónat te in misericórdia et miseratiónibus. 102:4 On odkupuje żywot twój od zatracenia, * wieńczy cię miłosierdziem i litościami. 102:4 Who redeemeth thy life from destruction: * who crowneth thee with mercy and compassion. 102:4 Qui rédimit de intéritu vitam tuam: * qui corónat te in misericórdia et miseratiónibus. 102:4 On odkupuje żywot twój od zatracenia, * wieńczy cię miłosierdziem i litościami. 102:4 Who redeemeth thy life from destruction: * who crowneth thee with mercy and compassion.

102:5 Qui replet in bonis desidérium tuum: * renovábitur ut áquilæ juvéntus tua: 102:5 On wypełnia dobrami pragnienie twoje, * odnowi się jak u orła młodość twoja. 102:5 Who satisfieth thy desire with good things: * thy youth shall be renewed like the eagle’s. 102:5 Qui replet in bonis desidérium tuum: * renovábitur ut áquilæ juvéntus tua: 102:5 On wypełnia dobrami pragnienie twoje, * odnowi się jak u orła młodość twoja. 102:5 Who satisfieth thy desire with good things: * thy youth shall be renewed like the eagle’s.

102:6 Fáciens misericórdias Dóminus: * et judícium ómnibus injúriam patiéntibus. 102:6 Pan czyni miłosierdzie * i sprawiedliwość wszystkim krzywdę cierpiącym. 102:6 The Lord doth mercies, * and judgment for all that suffer wrong. 102:6 Fáciens misericórdias Dóminus: * et judícium ómnibus injúriam patiéntibus. 102:6 Pan czyni miłosierdzie * i sprawiedliwość wszystkim krzywdę cierpiącym. 102:6 The Lord doth mercies, * and judgment for all that suffer wrong.

102:7 Notas fecit vias suas Móysi, * fíliis Israël voluntátes suas. 102:7 Oznajmił drogi swe Mojżeszowi * i wolę swoją synom izraelskim. 102:7 He hath made his ways known to Moses: * his wills to the children of Israel. 102:7 Notas fecit vias suas Móysi, * fíliis Israël voluntátes suas. 102:7 Oznajmił drogi swe Mojżeszowi * i wolę swoją synom izraelskim. 102:7 He hath made his ways known to Moses: * his wills to the children of Israel.

102:8 Miserátor, et miséricors Dóminus: * longánimis, et multum miséricors. 102:8 Litościwy i miłościwy Pan, * długo czekający i wielce miłosierny. 102:8 The Lord is compassionate and merciful: * longsuffering and plenteous in mercy. 102:8 Miserátor, et miséricors Dóminus: * longánimis, et multum miséricors. 102:8 Litościwy i miłościwy Pan, * długo czekający i wielce miłosierny. 102:8 The Lord is compassionate and merciful: * longsuffering and plenteous in mercy.

102:9 Non in perpétuum irascétur: * neque in ætérnum comminábitur. 102:9 Nie na wieki gniewać się będzie, * ani wiecznie grozić będzie. 102:9 He will not always be angry: * nor will he threaten for ever. 102:9 Non in perpétuum irascétur: * neque in ætérnum comminábitur. 102:9 Nie na wieki gniewać się będzie, * ani wiecznie grozić będzie. 102:9 He will not always be angry: * nor will he threaten for ever.

102:10 Non secúndum peccáta nostra fecit nobis: * neque secúndum iniquitátes nostras retríbuit nobis. 102:10 Nie według grzechów naszych uczynił nam, * ani według nieprawości naszych oddał nam. 102:10 He hath not dealt with us according to our sins: * nor rewarded us according to our iniquities. 102:10 Non secúndum peccáta nostra fecit nobis: * neque secúndum iniquitátes nostras retríbuit nobis. 102:10 Nie według grzechów naszych uczynił nam, * ani według nieprawości naszych oddał nam. 102:10 He hath not dealt with us according to our sins: * nor rewarded us according to our iniquities.

102:11 Quóniam secúndum altitúdinem cæli a terra: * corroborávit misericórdiam suam super timéntes se. 102:11 Albowiem według wysokości nieba nad ziemią * utwierdził miłosierdzie swoje nad tymi, którzy się Go boją. 102:11 For according to the height of the heaven above the earth: * he hath strengthened his mercy towards them that fear him. 102:11 Quóniam secúndum altitúdinem cæli a terra: * corroborávit misericórdiam suam super timéntes se. 102:11 Albowiem według wysokości nieba nad ziemią * utwierdził miłosierdzie swoje nad tymi, którzy się Go boją. 102:11 For according to the height of the heaven above the earth: * he hath strengthened his mercy towards them that fear him.

102:12 Quantum distat ortus ab occidénte: * longe fecit a nobis iniquitátes nostras. 102:12 Jak odległy jest wschód od zachodu, * tak oddalił od nas nieprawości nasze. 102:12 As far as the east is from the west, * so far hath he removed our iniquities from us. 102:12 Quantum distat ortus ab occidénte: * longe fecit a nobis iniquitátes nostras. 102:12 Jak odległy jest wschód od zachodu, * tak oddalił od nas nieprawości nasze. 102:12 As far as the east is from the west, * so far hath he removed our iniquities from us.

102:13 Quómodo miserétur pater filiórum, misértus est Dóminus timéntibus se: * quóniam ipse cognóvit figméntum nostrum. 102:13 Jak lituje się ojciec nad synami swymi, zlitował się Pan nad tymi, którzy się Go boją, * bo On zna utworzenie nasze. 102:13 As a father hath compassion on his children, so hath the Lord compassion on them that fear him: * for he knoweth our frame. 102:13 Quómodo miserétur pater filiórum, misértus est Dóminus timéntibus se: * quóniam ipse cognóvit figméntum nostrum. 102:13 Jak lituje się ojciec nad synami swymi, zlitował się Pan nad tymi, którzy się Go boją, * bo On zna utworzenie nasze. 102:13 As a father hath compassion on his children, so hath the Lord compassion on them that fear him: * for he knoweth our frame.

102:14 Recordátus est quóniam pulvis sumus: * homo, sicut fænum dies ejus, tamquam flos agri sic efflorébit. 102:14 Pamięta, że prochem jesteśmy: * człowiek, jak trawa dni jego, jak kwiat polny, tak przekwitnie. 102:14 He remembereth that we are dust: * man’s days are as grass, as the flower of the field so shall he flourish. 102:14 Recordátus est quóniam pulvis sumus: * homo, sicut fænum dies ejus, tamquam flos agri sic efflorébit. 102:14 Pamięta, że prochem jesteśmy: * człowiek, jak trawa dni jego, jak kwiat polny, tak przekwitnie. 102:14 He remembereth that we are dust: * man’s days are as grass, as the flower of the field so shall he flourish.

102:16 Quóniam spíritus pertransíbit in illo, et non subsístet: * et non cognóscet ámplius locum suum. 102:16 Albowiem wionie nań wiatr, i nie ostoi się, * i więcej się nie pozna miejsca jego. 102:16 For the spirit shall pass in him, and he shall not be: * and he shall know his place no more. 102:16 Quóniam spíritus pertransíbit in illo, et non subsístet: * et non cognóscet ámplius locum suum. 102:16 Albowiem wionie nań wiatr, i nie ostoi się, * i więcej się nie pozna miejsca jego. 102:16 For the spirit shall pass in him, and he shall not be: * and he shall know his place no more.

102:17 Misericórdia autem Dómini ab ætérno, * et usque in ætérnum super timéntes eum. 102:17 Ale miłosierdzie Pańskie od wieków * i na wieki, nad tymi, którzy się Go boją. 102:17 But the mercy of the Lord is from eternity * and unto eternity upon them that fear him: 102:17 Misericórdia autem Dómini ab ætérno, * et usque in ætérnum super timéntes eum. 102:17 Ale miłosierdzie Pańskie od wieków * i na wieki, nad tymi, którzy się Go boją. 102:17 But the mercy of the Lord is from eternity * and unto eternity upon them that fear him:

102:17 Et justítia illíus in fílios filiórum, * his qui servant testaméntum ejus: 102:17 A sprawiedliwość Jego nad synami synów, * nad tymi, którzy zachowują przymierze Jego: 102:17 And his justice unto children’s children, * to such as keep his covenant, 102:17 Et justítia illíus in fílios filiórum, * his qui servant testaméntum ejus: 102:17 A sprawiedliwość Jego nad synami synów, * nad tymi, którzy zachowują przymierze Jego: 102:17 And his justice unto children’s children, * to such as keep his covenant,

102:18 Et mémores sunt mandatórum ipsíus, * ad faciéndum ea. 102:18 I pamiętają Jego przykazania, * aby je wypełniać. 102:18 And are mindful of his commandments * to do them. 102:18 Et mémores sunt mandatórum ipsíus, * ad faciéndum ea. 102:18 I pamiętają Jego przykazania, * aby je wypełniać. 102:18 And are mindful of his commandments * to do them.

102:19 Dóminus in cælo parávit sedem suam: * et regnum ipsíus ómnibus dominábitur. 102:19 Pan na niebie postawił stolicę swoją, * a królestwo Jego nad wszystkimi panować będzie. 102:19 The Lord hath prepared his throne in heaven: * and his kingdom shall rule over all. 102:19 Dóminus in cælo parávit sedem suam: * et regnum ipsíus ómnibus dominábitur. 102:19 Pan na niebie postawił stolicę swoją, * a królestwo Jego nad wszystkimi panować będzie. 102:19 The Lord hath prepared his throne in heaven: * and his kingdom shall rule over all.

102:20 Benedícite Dómino, omnes Ángeli ejus: * poténtes virtúte, faciéntes verbum illíus, ad audiéndam vocem sermónum ejus. 102:20 Uwielbiajcie Pana, wszyscy aniołowie Jego: * możni w sile, którzy pełnicie słowo Jego, skoro usłyszycie głos mowy Jego. 102:20 Bless the Lord, all ye his angels: * you that are mighty in strength, and execute his word, hearkening to the voice of his orders. 102:20 Benedícite Dómino, omnes Ángeli ejus: * poténtes virtúte, faciéntes verbum illíus, ad audiéndam vocem sermónum ejus. 102:20 Uwielbiajcie Pana, wszyscy aniołowie Jego: * możni w sile, którzy pełnicie słowo Jego, skoro usłyszycie głos mowy Jego. 102:20 Bless the Lord, all ye his angels: * you that are mighty in strength, and execute his word, hearkening to the voice of his orders.

102:21 Benedícite Dómino, omnes virtútes ejus: * minístri ejus, qui fácitis voluntátem ejus. 102:21 Uwielbiajcie Pana wszystkie wojska Jego: * słudzy Jego, którzy czynicie wolę Jego. 102:21 Bless the Lord, all ye his hosts: * you ministers of his that do his will. 102:21 Benedícite Dómino, omnes virtútes ejus: * minístri ejus, qui fácitis voluntátem ejus. 102:21 Uwielbiajcie Pana wszystkie wojska Jego: * słudzy Jego, którzy czynicie wolę Jego. 102:21 Bless the Lord, all ye his hosts: * you ministers of his that do his will.

102:22 Benedícite Dómino, ómnia ópera ejus: * in omni loco dominatiónis ejus, bénedic, ánima mea, Dómino. 102:22 Uwielbiajcie Pana wszystkie dzieła Jego: * na wszelkim miejscu panowania Jego, uwielbiaj duszo moja, Pana. 102:22 Bless the Lord, all his works: * in every place of his dominion, O my soul, bless thou the Lord. 102:22 Benedícite Dómino, ómnia ópera ejus: * in omni loco dominatiónis ejus, bénedic, ánima mea, Dómino. 102:22 Uwielbiajcie Pana wszystkie dzieła Jego: * na wszelkim miejscu panowania Jego, uwielbiaj duszo moja, Pana. 102:22 Bless the Lord, all his works: * in every place of his dominion, O my soul, bless thou the Lord.

Psalmus 103

103:1 Bénedic, ánima mea, Dómino: * Dómine, Deus meus, magnificátus es veheménter. 103:1 Błogosław duszo moja Panu: * Panie, Boże mój, bardzoś się możnym okazał. 103:1 Bless the Lord, O my soul: * O Lord my God, thou art exceedingly great. 103:1 Bénedic, ánima mea, Dómino: * Dómine, Deus meus, magnificátus es veheménter. 103:1 Błogosław duszo moja Panu: * Panie, Boże mój, bardzoś się możnym okazał. 103:1 Bless the Lord, O my soul: * O Lord my God, thou art exceedingly great.

103:1 Confessiónem, et decórem induísti: * amíctus lúmine sicut vestiménto: 103:1 Oblokłeś się w chwałę i ozdobę, * przyodziałeś się światłością jakby szatą. 103:1 Thou hast put on praise and beauty: * and art clothed with light as with a garment. 103:1 Confessiónem, et decórem induísti: * amíctus lúmine sicut vestiménto: 103:1 Oblokłeś się w chwałę i ozdobę, * przyodziałeś się światłością jakby szatą. 103:1 Thou hast put on praise and beauty: * and art clothed with light as with a garment.

103:2 Exténdens cælum sicut pellem: * qui tegis aquis superióra ejus. 103:2 Ty rozciągasz niebo jak skórę, * pokrywasz wodami wierzch jego. 103:2 Who stretchest out the heaven like a pavilion: * who coverest the higher rooms thereof with water. 103:2 Exténdens cælum sicut pellem: * qui tegis aquis superióra ejus. 103:2 Ty rozciągasz niebo jak skórę, * pokrywasz wodami wierzch jego. 103:2 Who stretchest out the heaven like a pavilion: * who coverest the higher rooms thereof with water.

103:3 Qui ponis nubem ascénsum tuum: * qui ámbulas super pennas ventórum. 103:3 Czynisz obłoki wozem Twoim, * przechadzasz się na skrzydłach wiatrów. 103:3 Who makest the clouds thy chariot: * who walkest upon the wings of the winds. 103:3 Qui ponis nubem ascénsum tuum: * qui ámbulas super pennas ventórum. 103:3 Czynisz obłoki wozem Twoim, * przechadzasz się na skrzydłach wiatrów. 103:3 Who makest the clouds thy chariot: * who walkest upon the wings of the winds.

103:4 Qui facis ángelos tuos, spíritus: * et minístros tuos ignem uréntem. 103:4 Czynisz z aniołów Twoich wichry, * a ze sług Twoich ogień palący. 103:4 Who makest thy angels spirits: * and thy ministers a burning fire. 103:4 Qui facis ángelos tuos, spíritus: * et minístros tuos ignem uréntem. 103:4 Czynisz z aniołów Twoich wichry, * a ze sług Twoich ogień palący. 103:4 Who makest thy angels spirits: * and thy ministers a burning fire.

103:5 Qui fundásti terram super stabilitátem suam: * non inclinábitur in sǽculum sǽculi. 103:5 Ty osadziłeś ziemię na podstawie jej, * nie zachwieje się na wieki wieków. 103:5 Who hast founded the earth upon its own bases: * it shall not be moved for ever and ever. 103:5 Qui fundásti terram super stabilitátem suam: * non inclinábitur in sǽculum sǽculi. 103:5 Ty osadziłeś ziemię na podstawie jej, * nie zachwieje się na wieki wieków. 103:5 Who hast founded the earth upon its own bases: * it shall not be moved for ever and ever.

103:6 Abýssus, sicut vestiméntum, amíctus ejus: * super montes stabunt aquæ. 103:6 Głębina, jak szata, jest jej odzieniem, * ponad górami stały wody. 103:6 The deep like a garment is its clothing: * above the mountains shall the waters stand. 103:6 Abýssus, sicut vestiméntum, amíctus ejus: * super montes stabunt aquæ. 103:6 Głębina, jak szata, jest jej odzieniem, * ponad górami stały wody. 103:6 The deep like a garment is its clothing: * above the mountains shall the waters stand.

103:7 Ab increpatióne tua fúgient: * a voce tonítrui tui formidábunt. 103:7 Na groźbę Twoją uciekną, * ulękną się głosu gromu Twego. 103:7 At thy rebuke they shall flee: * at the voice of thy thunder they shall fear. 103:7 Ab increpatióne tua fúgient: * a voce tonítrui tui formidábunt. 103:7 Na groźbę Twoją uciekną, * ulękną się głosu gromu Twego. 103:7 At thy rebuke they shall flee: * at the voice of thy thunder they shall fear.

103:8 Ascéndunt montes: et descéndunt campi * in locum, quem fundásti eis. 103:8 Podnoszą się góry i zniżają pola * na miejsce, któreś im założył. 103:8 The mountains ascend, and the plains descend * into the place which thou hast founded for them. 103:8 Ascéndunt montes: et descéndunt campi * in locum, quem fundásti eis. 103:8 Podnoszą się góry i zniżają pola * na miejsce, któreś im założył. 103:8 The mountains ascend, and the plains descend * into the place which thou hast founded for them.

103:9 Términum posuísti, quem non transgrediéntur: * neque converténtur operíre terram. 103:9 Założyłeś kres, którego nie przestąpią, * i nie wrócą się pokryć ziemi. 103:9 Thou hast set a bound which they shall not pass over; * neither shall they return to cover the earth. 103:9 Términum posuísti, quem non transgrediéntur: * neque converténtur operíre terram. 103:9 Założyłeś kres, którego nie przestąpią, * i nie wrócą się pokryć ziemi. 103:9 Thou hast set a bound which they shall not pass over; * neither shall they return to cover the earth.

103:10 Qui emíttis fontes in convállibus: * inter médium móntium pertransíbunt aquæ. 103:10 Ty wypuszczasz źródła po dolinach: * pomiędzy górami popłyną wody. 103:10 Thou sendest forth springs in the vales: * between the midst of the hills the waters shall pass. 103:10 Qui emíttis fontes in convállibus: * inter médium móntium pertransíbunt aquæ. 103:10 Ty wypuszczasz źródła po dolinach: * pomiędzy górami popłyną wody. 103:10 Thou sendest forth springs in the vales: * between the midst of the hills the waters shall pass.

103:11 Potábunt omnes béstiæ agri: * exspectábunt ónagri in siti sua. 103:11 Będą pić wszystkie zwierzęta polne: * osły dzikie czekać będą w pragnieniu swoim. 103:11 All the beasts of the field shall drink: * the wild asses shall expect in their thirst. 103:11 Potábunt omnes béstiæ agri: * exspectábunt ónagri in siti sua. 103:11 Będą pić wszystkie zwierzęta polne: * osły dzikie czekać będą w pragnieniu swoim. 103:11 All the beasts of the field shall drink: * the wild asses shall expect in their thirst.

103:12 Super ea vólucres cæli habitábunt: * de médio petrárum dabunt voces. 103:12 Nad nimi mieszkać będą ptaki powietrzne: * spośród skał wydawać będą głosy. 103:12 Over them the birds of the air shall dwell: * from the midst of the rocks they shall give forth their voices. 103:12 Super ea vólucres cæli habitábunt: * de médio petrárum dabunt voces. 103:12 Nad nimi mieszkać będą ptaki powietrzne: * spośród skał wydawać będą głosy. 103:12 Over them the birds of the air shall dwell: * from the midst of the rocks they shall give forth their voices.

103:13 Rigans montes de superióribus suis: * de fructu óperum tuórum satiábitur terra: 103:13 Ty skrapiasz góry z wysokości swoich: * z owocu dzieł Twoich nasyci się ziemia. 103:13 Thou waterest the hills from thy upper rooms: * the earth shall be filled with the fruit of thy works: 103:13 Rigans montes de superióribus suis: * de fructu óperum tuórum satiábitur terra: 103:13 Ty skrapiasz góry z wysokości swoich: * z owocu dzieł Twoich nasyci się ziemia. 103:13 Thou waterest the hills from thy upper rooms: * the earth shall be filled with the fruit of thy works:

103:14 Prodúcens fænum juméntis, * et herbam servitúti hóminum: 103:14 Ty sprawiasz, że trawa rośnie dla bydła, * a zioła na posługę ludzi: 103:14 Bringing forth grass for cattle, * and herb for the service of men. 103:14 Prodúcens fænum juméntis, * et herbam servitúti hóminum: 103:14 Ty sprawiasz, że trawa rośnie dla bydła, * a zioła na posługę ludzi: 103:14 Bringing forth grass for cattle, * and herb for the service of men.

103:14 Ut edúcas panem de terra: * et vinum lætíficet cor hóminis: 103:14 Abyś wywodził chleb z ziemi, * a wino rozweselało serce człowieka: 103:14 That thou mayst bring bread out of the earth: * and that wine may cheer the heart of man. 103:14 Ut edúcas panem de terra: * et vinum lætíficet cor hóminis: 103:14 Abyś wywodził chleb z ziemi, * a wino rozweselało serce człowieka: 103:14 That thou mayst bring bread out of the earth: * and that wine may cheer the heart of man.

103:15 Ut exhílaret fáciem in óleo: * et panis cor hóminis confírmet. 103:15 Aby rozjaśniało oblicze od oliwy, * a chleb serce człowiecze wzmocnił. 103:15 That he may make the face cheerful with oil: * and that bread may strengthen man’s heart. 103:15 Ut exhílaret fáciem in óleo: * et panis cor hóminis confírmet. 103:15 Aby rozjaśniało oblicze od oliwy, * a chleb serce człowiecze wzmocnił. 103:15 That he may make the face cheerful with oil: * and that bread may strengthen man’s heart.

103:16 Saturabúntur ligna campi, et cedri Líbani, quas plantávit: * illic pásseres nidificábunt. 103:16 Nasycają się drzewa polne i cedry Libanu, które zasadził: * tam wróble będą się gnieździć. 103:16 The trees of the field shall be filled, and the cedars of Libanus which he hath planted: * there the sparrows shall make their nests. 103:16 Saturabúntur ligna campi, et cedri Líbani, quas plantávit: * illic pásseres nidificábunt. 103:16 Nasycają się drzewa polne i cedry Libanu, które zasadził: * tam wróble będą się gnieździć. 103:16 The trees of the field shall be filled, and the cedars of Libanus which he hath planted: * there the sparrows shall make their nests.

103:17 Heródii domus dux est eórum: * montes excélsi cervis: petra refúgium herináciis. 103:17 Gniazdo czapli panuje nad nimi: * góry wysokie dla jeleni, opoki schronieniem dla jeżów. 103:17 The highest of them is the house of the heron. * The high hills are a refuge for the harts, the rock for the irchins. 103:17 Heródii domus dux est eórum: * montes excélsi cervis: petra refúgium herináciis. 103:17 Gniazdo czapli panuje nad nimi: * góry wysokie dla jeleni, opoki schronieniem dla jeżów. 103:17 The highest of them is the house of the heron. * The high hills are a refuge for the harts, the rock for the irchins.

103:19 Fecit lunam in témpora: * sol cognóvit occásum suum. 103:19 Uczynił księżyc na znak czasów, * słońce poznało swój zachód. 103:19 He hath made the moon for seasons: * the sun knoweth his going down. 103:19 Fecit lunam in témpora: * sol cognóvit occásum suum. 103:19 Uczynił księżyc na znak czasów, * słońce poznało swój zachód. 103:19 He hath made the moon for seasons: * the sun knoweth his going down.

103:20 Posuísti ténebras, et facta est nox: * in ipsa pertransíbunt omnes béstiæ silvæ. 103:20 Przywiodłeś ciemność i nastała noc, * w niej krążyć będą wszystkie zwierzęta leśne. 103:20 Thou hast appointed darkness, and it is night: * in it shall all the beasts of the woods go about: 103:20 Posuísti ténebras, et facta est nox: * in ipsa pertransíbunt omnes béstiæ silvæ. 103:20 Przywiodłeś ciemność i nastała noc, * w niej krążyć będą wszystkie zwierzęta leśne. 103:20 Thou hast appointed darkness, and it is night: * in it shall all the beasts of the woods go about:

103:21 Cátuli leónum rugiéntes, ut rápiant, * et quærant a Deo escam sibi. 103:21 Młode lwy ryczą, by porywać * i żądać od Boga pokarmu dla siebie. 103:21 The young lions roaring after their prey, * and seeking their meat from God. 103:21 Cátuli leónum rugiéntes, ut rápiant, * et quærant a Deo escam sibi. 103:21 Młode lwy ryczą, by porywać * i żądać od Boga pokarmu dla siebie. 103:21 The young lions roaring after their prey, * and seeking their meat from God.

103:22 Ortus est sol, et congregáti sunt: * et in cubílibus suis collocabúntur. 103:22 Wzeszło słońce i one się zgromadziły, * i położą się w jamach swoich. 103:22 The sun ariseth, and they are gathered together: * and they shall lie down in their dens. 103:22 Ortus est sol, et congregáti sunt: * et in cubílibus suis collocabúntur. 103:22 Wzeszło słońce i one się zgromadziły, * i położą się w jamach swoich. 103:22 The sun ariseth, and they are gathered together: * and they shall lie down in their dens.

103:23 Exíbit homo ad opus suum: * et ad operatiónem suam usque ad vésperum. 103:23 Wynijdzie człowiek na robotę swoją * i na prace swoje aż do wieczora. 103:23 Man shall go forth to his work, * and to his labour until the evening. 103:23 Exíbit homo ad opus suum: * et ad operatiónem suam usque ad vésperum. 103:23 Wynijdzie człowiek na robotę swoją * i na prace swoje aż do wieczora. 103:23 Man shall go forth to his work, * and to his labour until the evening.

103:24 Quam magnificáta sunt ópera tua, Dómine! * ómnia in sapiéntia fecísti: impléta est terra possessióne tua. 103:24 Jakże wielkie są dzieła Twoje, Panie! * Wszystko w mądrości uczyniłeś: napełniona jest ziemia posiadłością Twoją. 103:24 How great are thy works, O Lord? * thou hast made all things in wisdom: the earth is filled with thy riches. 103:24 Quam magnificáta sunt ópera tua, Dómine! * ómnia in sapiéntia fecísti: impléta est terra possessióne tua. 103:24 Jakże wielkie są dzieła Twoje, Panie! * Wszystko w mądrości uczyniłeś: napełniona jest ziemia posiadłością Twoją. 103:24 How great are thy works, O Lord? * thou hast made all things in wisdom: the earth is filled with thy riches.

103:25 Hoc mare magnum, et spatiósum mánibus: * illic reptília, quorum non est númerus. 103:25 Oto morze wielkie i szeroko rozlane, * tam płazy, których nie masz liczby. 103:25 So is this great sea, which stretcheth wide its arms: * there are creeping things without number: 103:25 Hoc mare magnum, et spatiósum mánibus: * illic reptília, quorum non est númerus. 103:25 Oto morze wielkie i szeroko rozlane, * tam płazy, których nie masz liczby. 103:25 So is this great sea, which stretcheth wide its arms: * there are creeping things without number:

103:26 Animália pusílla cum magnis: * illic naves pertransíbunt. 103:26 Zwierzęta małe i wielkie: * tam okręty płynąć będą. 103:26 Creatures little and great. * There the ships shall go. 103:26 Animália pusílla cum magnis: * illic naves pertransíbunt. 103:26 Zwierzęta małe i wielkie: * tam okręty płynąć będą. 103:26 Creatures little and great. * There the ships shall go.

103:27 Draco iste, quem formásti ad illudéndum ei: * ómnia a te exspéctant ut des illis escam in témpore. 103:27 Smok ten, któregoś stworzył, by naigrawać się z niego: * wszystko na Ciebie czeka, abyś im dał pokarm w swoim czasie. 103:27 This sea dragon which thou hast formed to play therein. * All expect of thee that thou give them food in season. 103:27 Draco iste, quem formásti ad illudéndum ei: * ómnia a te exspéctant ut des illis escam in témpore. 103:27 Smok ten, któregoś stworzył, by naigrawać się z niego: * wszystko na Ciebie czeka, abyś im dał pokarm w swoim czasie. 103:27 This sea dragon which thou hast formed to play therein. * All expect of thee that thou give them food in season.

103:28 Dante te illis, cólligent: * aperiénte te manum tuam, ómnia implebúntur bonitáte. 103:28 Gdy Ty im dasz, będą zbierać, * gdy otworzysz rękę Twoją, wszystko się dobrem napełnia. 103:28 What thou givest to them they shall gather up: * when thou openest thy hand, they shall all be filled with good. 103:28 Dante te illis, cólligent: * aperiénte te manum tuam, ómnia implebúntur bonitáte. 103:28 Gdy Ty im dasz, będą zbierać, * gdy otworzysz rękę Twoją, wszystko się dobrem napełnia. 103:28 What thou givest to them they shall gather up: * when thou openest thy hand, they shall all be filled with good.

103:29 Averténte autem te fáciem, turbabúntur: * áuferes spíritum eórum, et defícient, et in púlverem suum reverténtur. 103:29 Ale gdy Ty odwrócisz oblicze, zatrwożą się, * jeśli zabierzesz ich ducha, ustaną, i w proch swój się obrócą. 103:29 But if thou turnest away thy face, they shall be troubled: * thou shalt take away their breath, and they shall fail, and shall return to their dust. 103:29 Averténte autem te fáciem, turbabúntur: * áuferes spíritum eórum, et defícient, et in púlverem suum reverténtur. 103:29 Ale gdy Ty odwrócisz oblicze, zatrwożą się, * jeśli zabierzesz ich ducha, ustaną, i w proch swój się obrócą. 103:29 But if thou turnest away thy face, they shall be troubled: * thou shalt take away their breath, and they shall fail, and shall return to their dust.

103:30 Emíttes spíritum tuum, et creabúntur: * et renovábis fáciem terræ. 103:30 Jeśli wypuścisz ducha Twego, będą stworzone, * i odnowisz oblicze ziemi. 103:30 Thou shalt send forth thy spirit, and they shall be created: * and thou shalt renew the face of the earth. 103:30 Emíttes spíritum tuum, et creabúntur: * et renovábis fáciem terræ. 103:30 Jeśli wypuścisz ducha Twego, będą stworzone, * i odnowisz oblicze ziemi. 103:30 Thou shalt send forth thy spirit, and they shall be created: * and thou shalt renew the face of the earth.

103:31 Sit glória Dómini in sǽculum: * lætábitur Dóminus in opéribus suis: 103:31 Niechaj chwała Pańska będzie na wieki: * dziełami swoimi będzie się weselił Pan: 103:31 May the glory of the Lord endure for ever: * the Lord shall rejoice in his works. 103:31 Sit glória Dómini in sǽculum: * lætábitur Dóminus in opéribus suis: 103:31 Niechaj chwała Pańska będzie na wieki: * dziełami swoimi będzie się weselił Pan: 103:31 May the glory of the Lord endure for ever: * the Lord shall rejoice in his works.

103:32 Qui réspicit terram, et facit eam trémere: * qui tangit montes, et fúmigant. 103:32 Który patrzy na ziemię i czyni, że drży, * który dotyka gór, i dymią. 103:32 He looketh upon the earth, and maketh it tremble: * he toucheth the mountains, and they smoke. 103:32 Qui réspicit terram, et facit eam trémere: * qui tangit montes, et fúmigant. 103:32 Który patrzy na ziemię i czyni, że drży, * który dotyka gór, i dymią. 103:32 He looketh upon the earth, and maketh it tremble: * he toucheth the mountains, and they smoke.

103:33 Cantábo Dómino in vita mea: * psallam Deo meo, quámdiu sum. 103:33 Będę śpiewał Panu za żywota mego, * będę grał Bogu memu, póki mnie staje. 103:33 I will sing to the Lord as long as I live: * I will sing praise to my God while I have my being. 103:33 Cantábo Dómino in vita mea: * psallam Deo meo, quámdiu sum. 103:33 Będę śpiewał Panu za żywota mego, * będę grał Bogu memu, póki mnie staje. 103:33 I will sing to the Lord as long as I live: * I will sing praise to my God while I have my being.

103:34 Jucúndum sit ei elóquium meum: * ego vero delectábor in Dómino. 103:34 Niech Mu będzie miła wymowa moja, * a ja się będę rozkoszował w Panu. 103:34 Let my speech be acceptable to him: * but I will take delight in the Lord. 103:34 Jucúndum sit ei elóquium meum: * ego vero delectábor in Dómino. 103:34 Niech Mu będzie miła wymowa moja, * a ja się będę rozkoszował w Panu. 103:34 Let my speech be acceptable to him: * but I will take delight in the Lord.

103:35 Defíciant peccatóres a terra, et iníqui ita ut non sint: * bénedic, ánima mea, Dómino. 103:35 Niechaj znikną grzesznicy z ziemi, i źli ludzie tak, iżby ich nie było: * uwielbiaj duszo moja Pana. 103:35 Let sinners be consumed out of the earth, and the unjust, so that they be no more: * O my soul, bless thou the Lord. 103:35 Defíciant peccatóres a terra, et iníqui ita ut non sint: * bénedic, ánima mea, Dómino. 103:35 Niechaj znikną grzesznicy z ziemi, i źli ludzie tak, iżby ich nie było: * uwielbiaj duszo moja Pana. 103:35 Let sinners be consumed out of the earth, and the unjust, so that they be no more: * O my soul, bless thou the Lord.

Psalmus 104

104:1 Confitémini Dómino, et invocáte nomen ejus: * annuntiáte inter gentes ópera ejus. 104:1 Wysławiajcie Pana i wzywajcie imienia Jego, * opowiadajcie między narodami czyny Jego. 104:1 Give glory to the Lord, and call upon his name: * declare his deeds among the Gentiles. 104:1 Confitémini Dómino, et invocáte nomen ejus: * annuntiáte inter gentes ópera ejus. 104:1 Wysławiajcie Pana i wzywajcie imienia Jego, * opowiadajcie między narodami czyny Jego. 104:1 Give glory to the Lord, and call upon his name: * declare his deeds among the Gentiles.

104:2 Cantáte ei, et psállite ei: * narráte ómnia mirabília ejus. 104:2 Śpiewajcie Mu i grajcie Mu, * oznajmiajcie wszystkie dziwy Jego. 104:2 Sing to him, yea sing praises to him: * relate all his wondrous works. 104:2 Cantáte ei, et psállite ei: * narráte ómnia mirabília ejus. 104:2 Śpiewajcie Mu i grajcie Mu, * oznajmiajcie wszystkie dziwy Jego. 104:2 Sing to him, yea sing praises to him: * relate all his wondrous works.

104:3 Laudámini in nómine sancto ejus: * lætétur cor quæréntium Dóminum. 104:3 Chlubcie się imieniem świętym Jego, * niech się weseli serce szukających Pana. 104:3 Glory ye in his holy name: * let the heart of them rejoice that seek the Lord. 104:3 Laudámini in nómine sancto ejus: * lætétur cor quæréntium Dóminum. 104:3 Chlubcie się imieniem świętym Jego, * niech się weseli serce szukających Pana. 104:3 Glory ye in his holy name: * let the heart of them rejoice that seek the Lord.

104:4 Quǽrite Dóminum, et confirmámini: * quǽrite fáciem ejus semper. 104:4 Szukajcie Pana i bądźcie umocnieni, * szukajcie oblicza Jego zawsze. 104:4 Seek ye the Lord, and be strengthened: * seek his face evermore. 104:4 Quǽrite Dóminum, et confirmámini: * quǽrite fáciem ejus semper. 104:4 Szukajcie Pana i bądźcie umocnieni, * szukajcie oblicza Jego zawsze. 104:4 Seek ye the Lord, and be strengthened: * seek his face evermore.

104:5 Mementóte mirabílium ejus, quæ fecit: * prodígia ejus, et judícia oris ejus. 104:5 Pamiętajcie na dziwy Jego, które uczynił, * na cuda Jego i sądy ust Jego. 104:5 Remember his marvellous works which he hath done; * his wonders, and the judgments of his mouth. 104:5 Mementóte mirabílium ejus, quæ fecit: * prodígia ejus, et judícia oris ejus. 104:5 Pamiętajcie na dziwy Jego, które uczynił, * na cuda Jego i sądy ust Jego. 104:5 Remember his marvellous works which he hath done; * his wonders, and the judgments of his mouth.

104:6 Semen Ábraham, servi ejus: * fílii Jacob, elécti ejus. 104:6 Potomstwo Abrahama, słudzy Jego, * synowie Jakuba, wybrani Jego. 104:6 O ye seed of Abraham his servant; * ye sons of Jacob his chosen. 104:6 Semen Ábraham, servi ejus: * fílii Jacob, elécti ejus. 104:6 Potomstwo Abrahama, słudzy Jego, * synowie Jakuba, wybrani Jego. 104:6 O ye seed of Abraham his servant; * ye sons of Jacob his chosen.

104:7 Ipse Dóminus Deus noster: * in univérsa terra judícia ejus. 104:7 On to, Pan, jest Bogiem naszym, * po wszystkiej ziemi są sądy Jego. 104:7 He is the Lord our God: * his judgments are in all the earth. 104:7 Ipse Dóminus Deus noster: * in univérsa terra judícia ejus. 104:7 On to, Pan, jest Bogiem naszym, * po wszystkiej ziemi są sądy Jego. 104:7 He is the Lord our God: * his judgments are in all the earth.

104:8 Memor fuit in sǽculum testaménti sui: * verbi, quod mandávit in mille generatiónes: 104:8 Pamiętał wiecznie na przymierze swoje, * na słowo, które przykazał na tysiąc narodów: 104:8 He hath remembered his covenant for ever: * the word which he commanded to a thousand generations. 104:8 Memor fuit in sǽculum testaménti sui: * verbi, quod mandávit in mille generatiónes: 104:8 Pamiętał wiecznie na przymierze swoje, * na słowo, które przykazał na tysiąc narodów: 104:8 He hath remembered his covenant for ever: * the word which he commanded to a thousand generations.

104:9 Quod dispósuit ad Ábraham: * et juraménti sui ad Isaac: 104:9 Które zawarł z Abrahamem: * i na przysięgę swą z Izaakiem: 104:9 Which he made to Abraham; * and his oath to Isaac: 104:9 Quod dispósuit ad Ábraham: * et juraménti sui ad Isaac: 104:9 Które zawarł z Abrahamem: * i na przysięgę swą z Izaakiem: 104:9 Which he made to Abraham; * and his oath to Isaac:

104:10 Et státuit illud Jacob in præcéptum: * et Israël in testaméntum ætérnum: 104:10 I podał je Jakubowi za prawo * i Izraelowi za przymierze wieczne: 104:10 And he appointed the same to Jacob for a law, * and to Israel for an everlasting testament: 104:10 Et státuit illud Jacob in præcéptum: * et Israël in testaméntum ætérnum: 104:10 I podał je Jakubowi za prawo * i Izraelowi za przymierze wieczne: 104:10 And he appointed the same to Jacob for a law, * and to Israel for an everlasting testament:

104:11 Dicens: Tibi dabo terram Chánaan, * funículum hereditátis vestræ. 104:11 Mówiąc: Tobie dam ziemię Chanaan, * sznur dziedzictwa waszego. 104:11 Saying: To thee will I give the land of Chanaan, * the lot of your inheritance. 104:11 Dicens: Tibi dabo terram Chánaan, * funículum hereditátis vestræ. 104:11 Mówiąc: Tobie dam ziemię Chanaan, * sznur dziedzictwa waszego. 104:11 Saying: To thee will I give the land of Chanaan, * the lot of your inheritance.

104:12 Cum essent número brevi, * paucíssimi et íncolæ ejus: 104:12 Gdy byli w małej liczbie, * bardzo nieliczni i jako przybysze w niej. 104:12 When they were but a small number: * yea very few, and sojourners therein: 104:12 Cum essent número brevi, * paucíssimi et íncolæ ejus: 104:12 Gdy byli w małej liczbie, * bardzo nieliczni i jako przybysze w niej. 104:12 When they were but a small number: * yea very few, and sojourners therein:

104:13 Et pertransiérunt de gente in gentem, * et de regno ad pópulum álterum. 104:13 I przechodzili od narodu do narodu, * i z królestwa do innego ludu. 104:13 And they passed from nation to nation, * and from one kingdom to another people. 104:13 Et pertransiérunt de gente in gentem, * et de regno ad pópulum álterum. 104:13 I przechodzili od narodu do narodu, * i z królestwa do innego ludu. 104:13 And they passed from nation to nation, * and from one kingdom to another people.

104:14 Non relíquit hóminem nocére eis: * et corrípuit pro eis reges. 104:14 Nie dopuścił człowiekowi czynić im krzywdy * i pokarał za nich królów. 104:14 He suffered no man to hurt them: * and he reproved kings for their sakes. 104:14 Non relíquit hóminem nocére eis: * et corrípuit pro eis reges. 104:14 Nie dopuścił człowiekowi czynić im krzywdy * i pokarał za nich królów. 104:14 He suffered no man to hurt them: * and he reproved kings for their sakes.

104:15 Nolíte tángere christos meos: * et in prophétis meis nolíte malignári. 104:15 Nie tykajcie pomazańców moich * i prorokom moim nie czyńcie nic złego. 104:15 Touch ye not my anointed: * and do no evil to my prophets. 104:15 Nolíte tángere christos meos: * et in prophétis meis nolíte malignári. 104:15 Nie tykajcie pomazańców moich * i prorokom moim nie czyńcie nic złego. 104:15 Touch ye not my anointed: * and do no evil to my prophets.

104:16 Et vocávit famem super terram: * et omne firmaméntum panis contrívit. 104:16 I przywołał głód na ziemię, * skruszył wszystką ostoję chleba. 104:16 And he called a famine upon the land: * and he broke in pieces all the support of bread. 104:16 Et vocávit famem super terram: * et omne firmaméntum panis contrívit. 104:16 I przywołał głód na ziemię, * skruszył wszystką ostoję chleba. 104:16 And he called a famine upon the land: * and he broke in pieces all the support of bread.

104:17 Misit ante eos virum: * in servum venúmdatus est Joseph. 104:17 Posłał przed nimi męża, * za niewolnika sprzedany został Józef. 104:17 He sent a man before them: * Joseph, who was sold for a slave. 104:17 Misit ante eos virum: * in servum venúmdatus est Joseph. 104:17 Posłał przed nimi męża, * za niewolnika sprzedany został Józef. 104:17 He sent a man before them: * Joseph, who was sold for a slave.

104:18 Humiliavérunt in compédibus pedes ejus, ferrum pertránsiit ánimam ejus * donec veníret verbum ejus. 104:18 Ugięli w pęta nogi jego, żelazo przeszyło duszę jego, * aż się spełniło słowo jego. 104:18 They humbled his feet in fetters: the iron pierced his soul, * until his word came. 104:18 Humiliavérunt in compédibus pedes ejus, ferrum pertránsiit ánimam ejus * donec veníret verbum ejus. 104:18 Ugięli w pęta nogi jego, żelazo przeszyło duszę jego, * aż się spełniło słowo jego. 104:18 They humbled his feet in fetters: the iron pierced his soul, * until his word came.

104:19 Elóquium Dómini inflammávit eum: * misit rex, et solvit eum; princeps populórum, et dimísit eum. 104:19 Mowa Pańska zapaliła go: * posłał król i rozwiązał go, władca ludu, i wypuścił go. 104:19 The word of the Lord inflamed him: * the king sent, and he released him: the ruler of the people, and he set him at liberty. 104:19 Elóquium Dómini inflammávit eum: * misit rex, et solvit eum; princeps populórum, et dimísit eum. 104:19 Mowa Pańska zapaliła go: * posłał król i rozwiązał go, władca ludu, i wypuścił go. 104:19 The word of the Lord inflamed him: * the king sent, and he released him: the ruler of the people, and he set him at liberty.

104:21 Constítuit eum dóminum domus suæ: * et príncipem omnis possessiónis suæ: 104:21 Ustanowił go panem domu swego * i książęciem wszystkiej dzierżawy swojej: 104:21 He made him master of his house, * and ruler of all his possession. 104:21 Constítuit eum dóminum domus suæ: * et príncipem omnis possessiónis suæ: 104:21 Ustanowił go panem domu swego * i książęciem wszystkiej dzierżawy swojej: 104:21 He made him master of his house, * and ruler of all his possession.

104:22 Ut erudíret príncipes ejus sicut semetípsum: * et senes ejus prudéntiam docéret. 104:22 Aby oświecał książąt jego jak jego samego, * a starców jego uczył mądrości. 104:22 That he might instruct his princes as himself, * and teach his ancients wisdom. 104:22 Ut erudíret príncipes ejus sicut semetípsum: * et senes ejus prudéntiam docéret. 104:22 Aby oświecał książąt jego jak jego samego, * a starców jego uczył mądrości. 104:22 That he might instruct his princes as himself, * and teach his ancients wisdom.

104:23 Et intrávit Israël in Ægýptum: * et Jacob áccola fuit in terra Cham. 104:23 I wszedł Izrael do Egiptu, * i Jakub był przybyszem w ziemi Chama. 104:23 And Israel went into Egypt: * and Jacob was a sojourner in the land of Cham. 104:23 Et intrávit Israël in Ægýptum: * et Jacob áccola fuit in terra Cham. 104:23 I wszedł Izrael do Egiptu, * i Jakub był przybyszem w ziemi Chama. 104:23 And Israel went into Egypt: * and Jacob was a sojourner in the land of Cham.

104:24 Et auxit pópulum suum veheménter: * et firmávit eum super inimícos ejus. 104:24 I rozmnożył lud swój bardzo, * i uczynił go mocniejszym od nieprzyjaciół jego. 104:24 And he increased his people exceedingly: * and strengthened them over their enemies, 104:24 Et auxit pópulum suum veheménter: * et firmávit eum super inimícos ejus. 104:24 I rozmnożył lud swój bardzo, * i uczynił go mocniejszym od nieprzyjaciół jego. 104:24 And he increased his people exceedingly: * and strengthened them over their enemies,

104:25 Convértit cor eórum ut odírent pópulum ejus: * et dolum fácerent in servos ejus. 104:25 Odmienił serce ich, aby nienawidzili ludu Jego * i działali podstępnie przeciw sługom Jego. 104:25 He turned their heart to hate his people: * and to deal deceitfully with his servants. 104:25 Convértit cor eórum ut odírent pópulum ejus: * et dolum fácerent in servos ejus. 104:25 Odmienił serce ich, aby nienawidzili ludu Jego * i działali podstępnie przeciw sługom Jego. 104:25 He turned their heart to hate his people: * and to deal deceitfully with his servants.

104:26 Misit Móysen, servum suum: * Aaron, quem elégit ipsum. 104:26 Posłał Mojżesza, sługę swego, * Aarona, którego obrał. 104:26 He sent Moses his servant: * Aaron the man whom he had chosen. 104:26 Misit Móysen, servum suum: * Aaron, quem elégit ipsum. 104:26 Posłał Mojżesza, sługę swego, * Aarona, którego obrał. 104:26 He sent Moses his servant: * Aaron the man whom he had chosen.

104:27 Pósuit in eis verba signórum suórum: * et prodigiórum in terra Cham. 104:27 Spełnił wśród nich czyny znaków swoich * i cudów w ziemi Chama. 104:27 He gave them power to shew his signs, * and his wonders in the land of Cham. 104:27 Pósuit in eis verba signórum suórum: * et prodigiórum in terra Cham. 104:27 Spełnił wśród nich czyny znaków swoich * i cudów w ziemi Chama. 104:27 He gave them power to shew his signs, * and his wonders in the land of Cham.

104:28 Misit ténebras, et obscurávit: * et non exacerbávit sermónes suos. 104:28 Spuścił ciemności i zaćmił, * i nie uprzykrzył słów swoich. 104:28 He sent darkness, and made it obscure: * and grieved not his words. 104:28 Misit ténebras, et obscurávit: * et non exacerbávit sermónes suos. 104:28 Spuścił ciemności i zaćmił, * i nie uprzykrzył słów swoich. 104:28 He sent darkness, and made it obscure: * and grieved not his words.

104:29 Convértit aquas eórum in sánguinem: * et occídit pisces eórum. 104:29 Obrócił wody ich w krew, * a ryby ich wygubił. 104:29 He turned their waters into blood, * and destroyed their fish. 104:29 Convértit aquas eórum in sánguinem: * et occídit pisces eórum. 104:29 Obrócił wody ich w krew, * a ryby ich wygubił. 104:29 He turned their waters into blood, * and destroyed their fish.

104:30 Édidit terra eórum ranas: * in penetrálibus regum ipsórum. 104:30 Zrodziła ziemia ich żaby * w pokojach królów ich. 104:30 Their land brought forth frogs, * in the inner chambers of their kings. 104:30 Édidit terra eórum ranas: * in penetrálibus regum ipsórum. 104:30 Zrodziła ziemia ich żaby * w pokojach królów ich. 104:30 Their land brought forth frogs, * in the inner chambers of their kings.

104:31 Dixit, et venit cœnomyía: * et cínifes in ómnibus fínibus eórum. 104:31 Rozkazał i przyszła psia mucha i komary * we wszystkich granicach ich. 104:31 He spoke, and there came diverse sorts of flies, * and sciniphs in all their coasts. 104:31 Dixit, et venit cœnomyía: * et cínifes in ómnibus fínibus eórum. 104:31 Rozkazał i przyszła psia mucha i komary * we wszystkich granicach ich. 104:31 He spoke, and there came diverse sorts of flies, * and sciniphs in all their coasts.

104:32 Pósuit plúvias eórum grándinem: * ignem comburéntem in terra ipsórum. 104:32 Grad zesłał im jako deszcz, * i ogień palący na ich ziemię. 104:32 He gave them hail for rain, * a burning fire in the land. 104:32 Pósuit plúvias eórum grándinem: * ignem comburéntem in terra ipsórum. 104:32 Grad zesłał im jako deszcz, * i ogień palący na ich ziemię. 104:32 He gave them hail for rain, * a burning fire in the land.

104:33 Et percússit víneas eórum, et ficúlneas eórum: * et contrívit lignum fínium eórum. 104:33 I potłukł winnice ich i figi ich, * i pokruszył drzewa w ich granicach. 104:33 And he destroyed their vineyards, and their fig trees: * and he broke in pieces the trees of their coasts. 104:33 Et percússit víneas eórum, et ficúlneas eórum: * et contrívit lignum fínium eórum. 104:33 I potłukł winnice ich i figi ich, * i pokruszył drzewa w ich granicach. 104:33 And he destroyed their vineyards, and their fig trees: * and he broke in pieces the trees of their coasts.

104:34 Dixit, et venit locústa, et bruchus, * cujus non erat númerus: 104:34 Rzekł, i przyszła szarańcza, i chrząszcz, * którego nie było liczby: 104:34 He spoke, and the locust came, and the bruchus, * of which there was no number. 104:34 Dixit, et venit locústa, et bruchus, * cujus non erat númerus: 104:34 Rzekł, i przyszła szarańcza, i chrząszcz, * którego nie było liczby: 104:34 He spoke, and the locust came, and the bruchus, * of which there was no number.

104:35 Et comédit omne fænum in terra eórum: * et comédit omnem fructum terræ eórum. 104:35 I zjadł wszystką trawę w ich ziemi, * i zjadł wszystek owoc ziemi ich. 104:35 And they devoured all the grass in their land, * and consumed all the fruit of their ground. 104:35 Et comédit omne fænum in terra eórum: * et comédit omnem fructum terræ eórum. 104:35 I zjadł wszystką trawę w ich ziemi, * i zjadł wszystek owoc ziemi ich. 104:35 And they devoured all the grass in their land, * and consumed all the fruit of their ground.

104:36 Et percússit omne primogénitum in terra eórum: * primítias omnis labóris eórum. 104:36 I pobił wszelkie pierworodne w ich ziemi, * pierwociny wszelkiej ich pracy. 104:36 And he slew all the firstborn in their land: * the firstfruits of all their labour. 104:36 Et percússit omne primogénitum in terra eórum: * primítias omnis labóris eórum. 104:36 I pobił wszelkie pierworodne w ich ziemi, * pierwociny wszelkiej ich pracy. 104:36 And he slew all the firstborn in their land: * the firstfruits of all their labour.

104:37 Et edúxit eos cum argénto et auro: * et non erat in tríbubus eórum infírmus. 104:37 I wyprowadził ich ze srebrem i złotem, * a w pokoleniach ich nie było chorego. 104:37 And he brought them out with silver and gold: * and there was not among their tribes one that was feeble. 104:37 Et edúxit eos cum argénto et auro: * et non erat in tríbubus eórum infírmus. 104:37 I wyprowadził ich ze srebrem i złotem, * a w pokoleniach ich nie było chorego. 104:37 And he brought them out with silver and gold: * and there was not among their tribes one that was feeble.

104:38 Lætáta est Ægýptus in profectióne eórum: * quia incúbuit timor eórum super eos. 104:38 Radował się Egipt z wyjścia ich, * bo był przyszedł na nich strach przed nimi. 104:38 Egypt was glad when they departed: * for the fear of them lay upon them. 104:38 Lætáta est Ægýptus in profectióne eórum: * quia incúbuit timor eórum super eos. 104:38 Radował się Egipt z wyjścia ich, * bo był przyszedł na nich strach przed nimi. 104:38 Egypt was glad when they departed: * for the fear of them lay upon them.

104:39 Expándit nubem in protectiónem eórum: * et ignem ut lucéret eis per noctem. 104:39 Rozciągnął obłok dla zakrycia ich, * a ogień, aby im świecił w nocy. 104:39 He spread a cloud for their protection, * and fire to give them light in the night. 104:39 Expándit nubem in protectiónem eórum: * et ignem ut lucéret eis per noctem. 104:39 Rozciągnął obłok dla zakrycia ich, * a ogień, aby im świecił w nocy. 104:39 He spread a cloud for their protection, * and fire to give them light in the night.

104:40 Petiérunt, et venit cotúrnix: * et pane cæli saturávit eos. 104:40 Żądali, i przyleciała przepiórka, * i chlebem niebieskim nasycił ich. 104:40 They asked, and the quail came: * and he filled them with the bread of heaven. 104:40 Petiérunt, et venit cotúrnix: * et pane cæli saturávit eos. 104:40 Żądali, i przyleciała przepiórka, * i chlebem niebieskim nasycił ich. 104:40 They asked, and the quail came: * and he filled them with the bread of heaven.

104:41 Dirúpit petram et fluxérunt aquæ: * abiérunt in sicco flúmina; 104:41 Rozszczepił opokę i wypłynęły wody, * popłynęły rzeki na suszy. 104:41 He opened the rock, and waters flowed: * rivers ran down in the dry land. 104:41 Dirúpit petram et fluxérunt aquæ: * abiérunt in sicco flúmina; 104:41 Rozszczepił opokę i wypłynęły wody, * popłynęły rzeki na suszy. 104:41 He opened the rock, and waters flowed: * rivers ran down in the dry land.

104:42 Quóniam memor fuit verbi sancti sui: * quod hábuit ad Ábraham, púerum suum. 104:42 Albowiem pomniał na słowo święte swoje, * które mówił do Abrahama, sługi swego. 104:42 Because he remembered his holy word, * which he had spoken to his servant Abraham. 104:42 Quóniam memor fuit verbi sancti sui: * quod hábuit ad Ábraham, púerum suum. 104:42 Albowiem pomniał na słowo święte swoje, * które mówił do Abrahama, sługi swego. 104:42 Because he remembered his holy word, * which he had spoken to his servant Abraham.

104:43 Et edúxit pópulum suum in exsultatióne, * et eléctos suos in lætítia. 104:43 I wywiódł lud swój z weselem, * i wybranych swoich z radością. 104:43 And he brought forth his people with joy, * and his chosen with gladness. 104:43 Et edúxit pópulum suum in exsultatióne, * et eléctos suos in lætítia. 104:43 I wywiódł lud swój z weselem, * i wybranych swoich z radością. 104:43 And he brought forth his people with joy, * and his chosen with gladness.

104:44 Et dedit illis regiónes géntium: * et labóres populórum possedérunt: 104:44 I dał im krainy narodów, * i pracę ludów posiedli: 104:44 And he gave them the lands of the Gentiles: * and they possessed the labours of the people: 104:44 Et dedit illis regiónes géntium: * et labóres populórum possedérunt: 104:44 I dał im krainy narodów, * i pracę ludów posiedli: 104:44 And he gave them the lands of the Gentiles: * and they possessed the labours of the people:

104:45 Ut custódiant justificatiónes ejus, * et legem ejus requírant. 104:45 Aby strzegli usprawiedliwień Jego * i o zakon Jego dbali. 104:45 That they might observe his justifications, * and seek after his law. 104:45 Ut custódiant justificatiónes ejus, * et legem ejus requírant. 104:45 Aby strzegli usprawiedliwień Jego * i o zakon Jego dbali. 104:45 That they might observe his justifications, * and seek after his law.

Psalmus 105

105:1 Confitémini Dómino, quóniam bonus: * quóniam in sǽculum misericórdia ejus. 105:1 Wysławiajcie Pana, bo dobry, * bo na wieki miłosierdzie Jego. 105:1 Give glory to the Lord, for he is good: * for his mercy endureth for ever. 105:1 Confitémini Dómino, quóniam bonus: * quóniam in sǽculum misericórdia ejus. 105:1 Wysławiajcie Pana, bo dobry, * bo na wieki miłosierdzie Jego. 105:1 Give glory to the Lord, for he is good: * for his mercy endureth for ever.

105:2 Quis loquétur poténtias Dómini, * audítas fáciet omnes laudes ejus? 105:2 Któż wypowie możne dzieła Pańskie, * wygłosi wszystką chwałę Jego? 105:2 Who shall declare the powers of the Lord? * who shall set forth all his praises? 105:2 Quis loquétur poténtias Dómini, * audítas fáciet omnes laudes ejus? 105:2 Któż wypowie możne dzieła Pańskie, * wygłosi wszystką chwałę Jego? 105:2 Who shall declare the powers of the Lord? * who shall set forth all his praises?

105:3 Beáti, qui custódiunt judícium, * et fáciunt justítiam in omni témpore. 105:3 Błogosławieni, którzy strzegą prawa * i czynią sprawiedliwość na każdy czas. 105:3 Blessed are they that keep judgment, * and do justice at all times. 105:3 Beáti, qui custódiunt judícium, * et fáciunt justítiam in omni témpore. 105:3 Błogosławieni, którzy strzegą prawa * i czynią sprawiedliwość na każdy czas. 105:3 Blessed are they that keep judgment, * and do justice at all times.

105:4 Meménto nostri, Dómine, in beneplácito pópuli tui: * vísita nos in salutári tuo: 105:4 Wspomnij na nas, Panie, w łaskawości dla ludu Twego, * nawiedź nas przez zbawienie Twoje: 105:4 Remember us, O Lord, in the favour of thy people: * visit us with thy salvation. 105:4 Meménto nostri, Dómine, in beneplácito pópuli tui: * vísita nos in salutári tuo: 105:4 Wspomnij na nas, Panie, w łaskawości dla ludu Twego, * nawiedź nas przez zbawienie Twoje: 105:4 Remember us, O Lord, in the favour of thy people: * visit us with thy salvation.

105:5 Ad vidéndum in bonitáte electórum tuórum, ad lætándum in lætítia gentis tuæ: * ut laudéris cum hereditáte tua. 105:5 Abyśmy oglądali dobra wybranych Twoich i weselili się weselem ludu Twego: * abyś był wychwalany z dziedzictwem Twoim. 105:5 That we may see the good of thy chosen, that we may rejoice in the joy of thy nation: * that thou mayst be praised with thy inheritance. 105:5 Ad vidéndum in bonitáte electórum tuórum, ad lætándum in lætítia gentis tuæ: * ut laudéris cum hereditáte tua. 105:5 Abyśmy oglądali dobra wybranych Twoich i weselili się weselem ludu Twego: * abyś był wychwalany z dziedzictwem Twoim. 105:5 That we may see the good of thy chosen, that we may rejoice in the joy of thy nation: * that thou mayst be praised with thy inheritance.

105:6 Peccávimus cum pátribus nostris: * injúste égimus, iniquitátem fécimus. 105:6 Zgrzeszyliśmy z ojcami naszymi, * niesprawiedliwie postępowaliśmy, nieprawość popełnialiśmy. 105:6 We have sinned with our fathers: * we have acted unjustly, we have wrought iniquity. 105:6 Peccávimus cum pátribus nostris: * injúste égimus, iniquitátem fécimus. 105:6 Zgrzeszyliśmy z ojcami naszymi, * niesprawiedliwie postępowaliśmy, nieprawość popełnialiśmy. 105:6 We have sinned with our fathers: * we have acted unjustly, we have wrought iniquity.

105:7 Patres nostri in Ægýpto non intellexérunt mirabília tua: * non fuérunt mémores multitúdinis misericórdiæ tuæ. 105:7 Ojcowie nasi w Egipcie nie rozumieli cudów Twoich, * nie pamiętali na wielkość miłosierdzia Twego. 105:7 Our fathers understood not thy wonders in Egypt: * they remembered not the multitude of thy mercies: 105:7 Patres nostri in Ægýpto non intellexérunt mirabília tua: * non fuérunt mémores multitúdinis misericórdiæ tuæ. 105:7 Ojcowie nasi w Egipcie nie rozumieli cudów Twoich, * nie pamiętali na wielkość miłosierdzia Twego. 105:7 Our fathers understood not thy wonders in Egypt: * they remembered not the multitude of thy mercies:

105:7 Et irritavérunt ascendéntes in mare, * Mare Rubrum. 105:7 I rozdrażnili Cię, gdy wstępowali ku morzu, * Morzu Czerwonemu. 105:7 And they provoked to wrath going up to the sea, * even the Red Sea. 105:7 Et irritavérunt ascendéntes in mare, * Mare Rubrum. 105:7 I rozdrażnili Cię, gdy wstępowali ku morzu, * Morzu Czerwonemu. 105:7 And they provoked to wrath going up to the sea, * even the Red Sea.

105:8 Et salvávit eos propter nomen suum: * ut notam fáceret poténtiam suam. 105:8 I wybawił ich dla imienia swego, * aby okazać moc swoją. 105:8 And he saved them for his own name’s sake: * that he might make his power known. 105:8 Et salvávit eos propter nomen suum: * ut notam fáceret poténtiam suam. 105:8 I wybawił ich dla imienia swego, * aby okazać moc swoją. 105:8 And he saved them for his own name’s sake: * that he might make his power known.

105:9 Et incrépuit Mare Rubrum, et exsiccátum est, * et dedúxit eos in abýssis sicut in desérto. 105:9 I zgromił Morze Czerwone i wyschło, * i przeprowadził ich przez głębinę jak przez pustynię. 105:9 And he rebuked the Red Sea, and it was dried up: * and he led them through the depths, as in a wilderness. 105:9 Et incrépuit Mare Rubrum, et exsiccátum est, * et dedúxit eos in abýssis sicut in desérto. 105:9 I zgromił Morze Czerwone i wyschło, * i przeprowadził ich przez głębinę jak przez pustynię. 105:9 And he rebuked the Red Sea, and it was dried up: * and he led them through the depths, as in a wilderness.

105:10 Et salvávit eos de manu odiéntium: * et redémit eos de manu inimíci. 105:10 I wybawił ich z ręki tych, którzy ich nienawidzili, * i wykupił ich z ręki nieprzyjaciół. 105:10 And he saved them from the hand of them that hated them: * and he redeemed them from the hand of the enemy. 105:10 Et salvávit eos de manu odiéntium: * et redémit eos de manu inimíci. 105:10 I wybawił ich z ręki tych, którzy ich nienawidzili, * i wykupił ich z ręki nieprzyjaciół. 105:10 And he saved them from the hand of them that hated them: * and he redeemed them from the hand of the enemy.

105:11 Et opéruit aqua tribulántes eos: * unus ex eis non remánsit. 105:11 I okryła woda tych, którzy ich trapili, * ani jeden z nich nie pozostał. 105:11 And the water covered them that afflicted them: * there was not one of them left. 105:11 Et opéruit aqua tribulántes eos: * unus ex eis non remánsit. 105:11 I okryła woda tych, którzy ich trapili, * ani jeden z nich nie pozostał. 105:11 And the water covered them that afflicted them: * there was not one of them left.

105:12 Et credidérunt verbis ejus: * et laudavérunt laudem ejus. 105:12 I uwierzyli słowom Jego, * i śpiewali chwałę Jego. 105:12 And they believed his words: * and they sang his praises. 105:12 Et credidérunt verbis ejus: * et laudavérunt laudem ejus. 105:12 I uwierzyli słowom Jego, * i śpiewali chwałę Jego. 105:12 And they believed his words: * and they sang his praises.

105:13 Cito fecérunt, oblíti sunt óperum ejus: * et non sustinuérunt consílium ejus. 105:13 Prędko zapomnieli uczynków Jego, * a nie czekali na zrządzenia Jego. 105:13 They had quickly done, they forgot his works: * and they waited not for his counsels. 105:13 Cito fecérunt, oblíti sunt óperum ejus: * et non sustinuérunt consílium ejus. 105:13 Prędko zapomnieli uczynków Jego, * a nie czekali na zrządzenia Jego. 105:13 They had quickly done, they forgot his works: * and they waited not for his counsels.

105:14 Et concupiérunt concupiscéntiam in desérto: * et tentavérunt Deum in inaquóso. 105:14 I ulegli pożądliwości na pustkowiu, * i kusili Boga na miejscu bezwodnym. 105:14 And they coveted their desire in the desert: * and they tempted God in the place without water. 105:14 Et concupiérunt concupiscéntiam in desérto: * et tentavérunt Deum in inaquóso. 105:14 I ulegli pożądliwości na pustkowiu, * i kusili Boga na miejscu bezwodnym. 105:14 And they coveted their desire in the desert: * and they tempted God in the place without water.

105:15 Et dedit eis petitiónem ipsórum: * et misit saturitátem in ánimas eórum. 105:15 I spełnił im prośbę ich, * i spuścił nasycenie na dusze ich. 105:15 And he gave them their request: * and sent fulness into their souls. 105:15 Et dedit eis petitiónem ipsórum: * et misit saturitátem in ánimas eórum. 105:15 I spełnił im prośbę ich, * i spuścił nasycenie na dusze ich. 105:15 And he gave them their request: * and sent fulness into their souls.

105:16 Et irritavérunt Móysen in castris: * Aaron, sanctum Dómini. 105:16 I rozdrażnili Mojżesza w obozie, * Aarona, świętego Pańskiego. 105:16 And they provoked Moses in the camp, * Aaron the holy one of the Lord. 105:16 Et irritavérunt Móysen in castris: * Aaron, sanctum Dómini. 105:16 I rozdrażnili Mojżesza w obozie, * Aarona, świętego Pańskiego. 105:16 And they provoked Moses in the camp, * Aaron the holy one of the Lord.

105:17 Apérta est terra, et deglutívit Dathan: * et opéruit super congregatiónem Abíron. 105:17 Otworzyła się ziemia i pożarła Datana, * i okryła zgraję Abirona. 105:17 The earth opened and swallowed up Dathan: * and covered the congregation of Abiron. 105:17 Apérta est terra, et deglutívit Dathan: * et opéruit super congregatiónem Abíron. 105:17 Otworzyła się ziemia i pożarła Datana, * i okryła zgraję Abirona. 105:17 The earth opened and swallowed up Dathan: * and covered the congregation of Abiron.

105:18 Et exársit ignis in synagóga eórum * flamma combússit peccatóres. 105:18 I zapalił się ogień w ich gromadzie, * płomień popalił grzeszników. 105:18 And a fire was kindled in their congregation: * the flame burned the wicked. 105:18 Et exársit ignis in synagóga eórum * flamma combússit peccatóres. 105:18 I zapalił się ogień w ich gromadzie, * płomień popalił grzeszników. 105:18 And a fire was kindled in their congregation: * the flame burned the wicked.

105:19 Et fecérunt vítulum in Horeb * et adoravérunt scúlptile. 105:19 I uczynili cielca przy Horebie, * i kłaniali się bałwanowi. 105:19 They made also a calf in Horeb: * and they adored the graven thing. 105:19 Et fecérunt vítulum in Horeb * et adoravérunt scúlptile. 105:19 I uczynili cielca przy Horebie, * i kłaniali się bałwanowi. 105:19 They made also a calf in Horeb: * and they adored the graven thing.

105:20 Et mutavérunt glóriam suam * in similitúdinem vítuli comedéntis fænum. 105:20 I zamienili chwałę swą * na obraz cielca żrącego trawę. 105:20 And they changed their glory * into the likeness of a calf that eateth grass. 105:20 Et mutavérunt glóriam suam * in similitúdinem vítuli comedéntis fænum. 105:20 I zamienili chwałę swą * na obraz cielca żrącego trawę. 105:20 And they changed their glory * into the likeness of a calf that eateth grass.

105:21 Oblíti sunt Deum, qui salvávit eos, * qui fecit magnália in Ægýpto, mirabília in terra Cham: terribília in Mari Rubro. 105:21 Zapomnieli Boga, który ich wybawił, * który uczynił wielkie rzeczy w Egipcie, dziwy w ziemi Chama: straszne rzeczy na Czerwonym Morzu. 105:21 They forgot God, who saved them, * who had done great things in Egypt, wondrous works in the land of Cham: terrible things in the Red Sea. 105:21 Oblíti sunt Deum, qui salvávit eos, * qui fecit magnália in Ægýpto, mirabília in terra Cham: terribília in Mari Rubro. 105:21 Zapomnieli Boga, który ich wybawił, * który uczynił wielkie rzeczy w Egipcie, dziwy w ziemi Chama: straszne rzeczy na Czerwonym Morzu. 105:21 They forgot God, who saved them, * who had done great things in Egypt, wondrous works in the land of Cham: terrible things in the Red Sea.

105:23 Et dixit ut dispérderet eos: * si non Móyses, eléctus ejus, stetísset in confractióne in conspéctu ejus: 105:23 I rzekł, że ich wytraci, * gdyby był Mojżesz, wybrany Jego, nie zastawił się w wyłomie przed oczyma Jego: 105:23 And he said that he would destroy them: * had not Moses his chosen stood before him in the breach: 105:23 Et dixit ut dispérderet eos: * si non Móyses, eléctus ejus, stetísset in confractióne in conspéctu ejus: 105:23 I rzekł, że ich wytraci, * gdyby był Mojżesz, wybrany Jego, nie zastawił się w wyłomie przed oczyma Jego: 105:23 And he said that he would destroy them: * had not Moses his chosen stood before him in the breach:

105:24 Ut avérteret iram ejus ne dispérderet eos: * et pro níhilo habuérunt terram desiderábilem: 105:24 Aby odwrócić gniew Jego, żeby ich me wytracał: * i za nic sobie nie mieli ziemi pożądania godnej. 105:24 To turn away his wrath, lest he should destroy them; * and they set at nought the desirable land. 105:24 Ut avérteret iram ejus ne dispérderet eos: * et pro níhilo habuérunt terram desiderábilem: 105:24 Aby odwrócić gniew Jego, żeby ich me wytracał: * i za nic sobie nie mieli ziemi pożądania godnej. 105:24 To turn away his wrath, lest he should destroy them; * and they set at nought the desirable land.

105:25 Non credidérunt verbo ejus, et murmuravérunt in tabernáculis suis: * non exaudiérunt vocem Dómini. 105:25 Nie wierzyli słowu Jego, i szemrali w namiotach swoich, * nie słuchali głosu Pańskiego. 105:25 They believed not his word, and they murmured in their tents: * they hearkened not to the voice of the Lord. 105:25 Non credidérunt verbo ejus, et murmuravérunt in tabernáculis suis: * non exaudiérunt vocem Dómini. 105:25 Nie wierzyli słowu Jego, i szemrali w namiotach swoich, * nie słuchali głosu Pańskiego. 105:25 They believed not his word, and they murmured in their tents: * they hearkened not to the voice of the Lord.

105:26 Et elevávit manum suam super eos: * ut prostérneret eos in desérto: 105:26 I podniósł rękę swoją na nich, * aby ich powalić na pustyni: 105:26 And he lifted up his hand over them: * to overthrow them in the desert; 105:26 Et elevávit manum suam super eos: * ut prostérneret eos in desérto: 105:26 I podniósł rękę swoją na nich, * aby ich powalić na pustyni: 105:26 And he lifted up his hand over them: * to overthrow them in the desert;

105:27 Et ut deíceret semen eórum in natiónibus: * et dispérgeret eos in regiónibus. 105:27 I żeby rzucić potomstwo ich między narody * i rozproszyć ich po ziemiach. 105:27 And to cast down their seed among the nations, * and to scatter them in the countries. 105:27 Et ut deíceret semen eórum in natiónibus: * et dispérgeret eos in regiónibus. 105:27 I żeby rzucić potomstwo ich między narody * i rozproszyć ich po ziemiach. 105:27 And to cast down their seed among the nations, * and to scatter them in the countries.

105:28 Et initiáti sunt Beélphegor: * et comedérunt sacrifícia mortuórum. 105:28 I poświęcili się Beel-Fegorowi, * i jedli ofiary umarłych. 105:28 They also were initiated to Beelphegor: * and ate the sacrifices of the dead. 105:28 Et initiáti sunt Beélphegor: * et comedérunt sacrifícia mortuórum. 105:28 I poświęcili się Beel-Fegorowi, * i jedli ofiary umarłych. 105:28 They also were initiated to Beelphegor: * and ate the sacrifices of the dead.

105:29 Et irritavérunt eum in adinventiónibus suis: * et multiplicáta est in eis ruína. 105:29 I pobudzili Go do gniewu występkami swymi, * i zebrała się nad nimi zaguba. 105:29 And they provoked him with their inventions: * and destruction was multiplied among them. 105:29 Et irritavérunt eum in adinventiónibus suis: * et multiplicáta est in eis ruína. 105:29 I pobudzili Go do gniewu występkami swymi, * i zebrała się nad nimi zaguba. 105:29 And they provoked him with their inventions: * and destruction was multiplied among them.

105:30 Et stetit Phínees, et placávit: * et cessávit quassátio. 105:30 I stanął Finees i ubłagał, * i ustała porażka. 105:30 Then Phinees stood up, and pacified him: * and the slaughter ceased. 105:30 Et stetit Phínees, et placávit: * et cessávit quassátio. 105:30 I stanął Finees i ubłagał, * i ustała porażka. 105:30 Then Phinees stood up, and pacified him: * and the slaughter ceased.

105:31 Et reputátum est ei in justítiam: * in generatiónem et generatiónem usque in sempitérnum. 105:31 I poczytano mu ku sprawiedliwości * z pokolenia na pokolenie aż na wieki. 105:31 And it was reputed to him unto justice, * to generation and generation for evermore. 105:31 Et reputátum est ei in justítiam: * in generatiónem et generatiónem usque in sempitérnum. 105:31 I poczytano mu ku sprawiedliwości * z pokolenia na pokolenie aż na wieki. 105:31 And it was reputed to him unto justice, * to generation and generation for evermore.

105:32 Et irritavérunt eum ad aquas contradictiónis: * et vexátus est Móyses propter eos: quia exacerbavérunt spíritum ejus. 105:32 I pobudzili Go do gniewu u wód Meriba, * i utrapiony był Mojżesz dla nich, bo rozdrażnili ducha jego. 105:32 They provoked him also at the waters of contradiction: * and Moses was afflicted for their sakes: because they exasperated his spirit. 105:32 Et irritavérunt eum ad aquas contradictiónis: * et vexátus est Móyses propter eos: quia exacerbavérunt spíritum ejus. 105:32 I pobudzili Go do gniewu u wód Meriba, * i utrapiony był Mojżesz dla nich, bo rozdrażnili ducha jego. 105:32 They provoked him also at the waters of contradiction: * and Moses was afflicted for their sakes: because they exasperated his spirit.

105:33 Et distínxit in lábiis suis: * non disperdidérunt gentes, quas dixit Dóminus illis. 105:33 I mówił niebacznie ustami swymi: * Nie wygładzili pogan, o których im był Pan powiedział. 105:33 And he distinguished with his lips; * they did not destroy the nations of which the Lord spoke unto them. 105:33 Et distínxit in lábiis suis: * non disperdidérunt gentes, quas dixit Dóminus illis. 105:33 I mówił niebacznie ustami swymi: * Nie wygładzili pogan, o których im był Pan powiedział. 105:33 And he distinguished with his lips; * they did not destroy the nations of which the Lord spoke unto them.

105:35 Et commísti sunt inter gentes, et didicérunt ópera eórum: et serviérunt sculptílibus eórum: * et factum est illis in scándalum. 105:35 I pomieszali się z poganami, i nauczyli się uczynków ich, i służyli bałwanom ich, * i stało się im na upadek. 105:35 And they were mingled among the heathens, and learned their works: and served their idols, * and it became a stumblingblock to them. 105:35 Et commísti sunt inter gentes, et didicérunt ópera eórum: et serviérunt sculptílibus eórum: * et factum est illis in scándalum. 105:35 I pomieszali się z poganami, i nauczyli się uczynków ich, i służyli bałwanom ich, * i stało się im na upadek. 105:35 And they were mingled among the heathens, and learned their works: and served their idols, * and it became a stumblingblock to them.

105:37 Et immolavérunt fílios suos, * et fílias suas dæmóniis. 105:37 I ofiarowali synów swoich * i córki swoje czartom. 105:37 And they sacrificed their sons, * and their daughters to devils. 105:37 Et immolavérunt fílios suos, * et fílias suas dæmóniis. 105:37 I ofiarowali synów swoich * i córki swoje czartom. 105:37 And they sacrificed their sons, * and their daughters to devils.

105:38 Et effudérunt sánguinem innocéntem: * sánguinem filiórum suórum et filiárum suárum, quas sacrificavérunt sculptílibus Chánaan. 105:38 I wylewali krew niewinną, * krew synów swoich i córek swoich, które ofiarowali bałwanom kananejskim. 105:38 And they shed innocent blood: * the blood of their sons and of their daughters which they sacrificed to the idols of Chanaan. 105:38 Et effudérunt sánguinem innocéntem: * sánguinem filiórum suórum et filiárum suárum, quas sacrificavérunt sculptílibus Chánaan. 105:38 I wylewali krew niewinną, * krew synów swoich i córek swoich, które ofiarowali bałwanom kananejskim. 105:38 And they shed innocent blood: * the blood of their sons and of their daughters which they sacrificed to the idols of Chanaan.

105:39 Et infécta est terra in sanguínibus, et contamináta est in opéribus eórum: * et fornicáti sunt in adinventiónibus suis. 105:39 I splugawiona była ziemia krwią, i zeszpecona ich uczynkami: * i cudzołożyli występkami swymi. 105:39 And the land was polluted with blood, and was defiled with their works: * and they went aside after their own inventions. 105:39 Et infécta est terra in sanguínibus, et contamináta est in opéribus eórum: * et fornicáti sunt in adinventiónibus suis. 105:39 I splugawiona była ziemia krwią, i zeszpecona ich uczynkami: * i cudzołożyli występkami swymi. 105:39 And the land was polluted with blood, and was defiled with their works: * and they went aside after their own inventions.

105:40 Et irátus est furóre Dóminus in pópulum suum: * et abominátus est hereditátem suam. 105:40 I rozgniewał się Pan zapalczywością przeciw ludowi swemu, * i obrzydził sobie dziedzictwo swoje. 105:40 And the Lord was exceedingly angry with his people: * and he abhorred his inheritance. 105:40 Et irátus est furóre Dóminus in pópulum suum: * et abominátus est hereditátem suam. 105:40 I rozgniewał się Pan zapalczywością przeciw ludowi swemu, * i obrzydził sobie dziedzictwo swoje. 105:40 And the Lord was exceedingly angry with his people: * and he abhorred his inheritance.

105:41 Et trádidit eos in manus géntium: * et domináti sunt eórum qui odérunt eos. 105:41 I wydał ich w ręce narodów, * i panowali nad nimi, którzy ich mieli w nienawiści. 105:41 And he delivered them into the hands of the nations: * and they that hated them had dominion over them. 105:41 Et trádidit eos in manus géntium: * et domináti sunt eórum qui odérunt eos. 105:41 I wydał ich w ręce narodów, * i panowali nad nimi, którzy ich mieli w nienawiści. 105:41 And he delivered them into the hands of the nations: * and they that hated them had dominion over them.

105:42 Et tribulavérunt eos inimíci eórum, et humiliáti sunt sub mánibus eórum: * sæpe liberávit eos. 105:42 I utrapili ich nieprzyjaciele ich, i byli poniżeni pod ich rękami: * często ich wybawiał. 105:42 And their enemies afflicted them: and they were humbled under their hands: * many times did he deliver them. 105:42 Et tribulavérunt eos inimíci eórum, et humiliáti sunt sub mánibus eórum: * sæpe liberávit eos. 105:42 I utrapili ich nieprzyjaciele ich, i byli poniżeni pod ich rękami: * często ich wybawiał. 105:42 And their enemies afflicted them: and they were humbled under their hands: * many times did he deliver them.

105:43 Ipsi autem exacerbavérunt eum in consílio suo: * et humiliáti sunt in iniquitátibus suis. 105:43 Ale oni do gniewu Go przywodzili pomysłami swymi, * i poniżeni byli dla nieprawości swoich. 105:43 But they provoked him with their counsel: * and they were brought low by their iniquities. 105:43 Ipsi autem exacerbavérunt eum in consílio suo: * et humiliáti sunt in iniquitátibus suis. 105:43 Ale oni do gniewu Go przywodzili pomysłami swymi, * i poniżeni byli dla nieprawości swoich. 105:43 But they provoked him with their counsel: * and they were brought low by their iniquities.

105:44 Et vidit, cum tribularéntur: * et audívit oratiónem eórum. 105:44 I widział, kiedy byli uciśnieni, * i wysłuchał ich modlitwę. 105:44 And he saw when they were in tribulation: * and he heard their prayer. 105:44 Et vidit, cum tribularéntur: * et audívit oratiónem eórum. 105:44 I widział, kiedy byli uciśnieni, * i wysłuchał ich modlitwę. 105:44 And he saw when they were in tribulation: * and he heard their prayer.

105:45 Et memor fuit testaménti sui: * et pœnítuit eum secúndum multitúdinem misericórdiæ suæ. 105:45 I wspomniał na przymierze swoje, * i żal mu było ich według wielkości miłosierdzia Jego. 105:45 And he was mindful of his covenant: * and repented according to the multitude of his mercies. 105:45 Et memor fuit testaménti sui: * et pœnítuit eum secúndum multitúdinem misericórdiæ suæ. 105:45 I wspomniał na przymierze swoje, * i żal mu było ich według wielkości miłosierdzia Jego. 105:45 And he was mindful of his covenant: * and repented according to the multitude of his mercies.

105:46 Et dedit eos in misericórdias * in conspéctu ómnium qui céperant eos. 105:46 I dał im znaleźć miłosierdzie * na oczach wszystkich, którzy ich pojmali. 105:46 And he gave them unto mercies, * in the sight of all those that had made them captives. 105:46 Et dedit eos in misericórdias * in conspéctu ómnium qui céperant eos. 105:46 I dał im znaleźć miłosierdzie * na oczach wszystkich, którzy ich pojmali. 105:46 And he gave them unto mercies, * in the sight of all those that had made them captives.

105:47 Salvos nos fac, Dómine, Deus noster: * et cóngrega nos de natiónibus: 105:47 Wybawże nas, Panie, Boże nasz, * i zgromadź nas spośród narodów: 105:47 Save us, O Lord, our God: * and gather us from among nations: 105:47 Salvos nos fac, Dómine, Deus noster: * et cóngrega nos de natiónibus: 105:47 Wybawże nas, Panie, Boże nasz, * i zgromadź nas spośród narodów: 105:47 Save us, O Lord, our God: * and gather us from among nations:

105:47 Ut confiteámur nómini sancto tuo: * et gloriémur in laude tua. 105:47 Abyśmy wysławiali imię Twoje święte * i chlubili się chwałą Twoją. 105:47 That we may give thanks to thy holy name, * and may glory in thy praise. 105:47 Ut confiteámur nómini sancto tuo: * et gloriémur in laude tua. 105:47 Abyśmy wysławiali imię Twoje święte * i chlubili się chwałą Twoją. 105:47 That we may give thanks to thy holy name, * and may glory in thy praise.

105:48 Benedíctus Dóminus, Deus Israël, a sǽculo et usque in sǽculum: * et dicet omnis pópulus: Fiat, fiat. 105:48 Błogosławiony Pan, Bóg Izraela, z wieku na wiek: * i niech rzecze wszystek lud: Stań się, stań się. 105:48 Blessed be the Lord the God of Israel, from everlasting to everlasting: * and let all the people say: So be it, so be it. 105:48 Benedíctus Dóminus, Deus Israël, a sǽculo et usque in sǽculum: * et dicet omnis pópulus: Fiat, fiat. 105:48 Błogosławiony Pan, Bóg Izraela, z wieku na wiek: * i niech rzecze wszystek lud: Stań się, stań się. 105:48 Blessed be the Lord the God of Israel, from everlasting to everlasting: * and let all the people say: So be it, so be it.

Psalmus 106

106:1 Confitémini Dómino quóniam bonus: * quóniam in sǽculum misericórdia ejus. 106:1 Wysławiajcie Pana, bo dobry jest, * bo na wieki miłosierdzie Jego. 106:1 Give glory to the Lord, for he is good: * for his mercy endureth for ever. 106:1 Confitémini Dómino quóniam bonus: * quóniam in sǽculum misericórdia ejus. 106:1 Wysławiajcie Pana, bo dobry jest, * bo na wieki miłosierdzie Jego. 106:1 Give glory to the Lord, for he is good: * for his mercy endureth for ever.

106:2 Dicant qui redémpti sunt a Dómino, quos redémit de manu inimíci: * et de regiónibus congregávit eos: 106:2 Niech tak mówią, którzy są przez Pana odkupieni, których wykupił z ręki nieprzyjaciela, * i zgromadził ich z krajów: 106:2 Let them say so that have been redeemed by the Lord, whom he hath redeemed from the hand of the enemy: * and gathered out of the countries. 106:2 Dicant qui redémpti sunt a Dómino, quos redémit de manu inimíci: * et de regiónibus congregávit eos: 106:2 Niech tak mówią, którzy są przez Pana odkupieni, których wykupił z ręki nieprzyjaciela, * i zgromadził ich z krajów: 106:2 Let them say so that have been redeemed by the Lord, whom he hath redeemed from the hand of the enemy: * and gathered out of the countries.

106:3 A solis ortu, et occásu: * ab aquilóne, et mari. 106:3 Ze wschodu słońca i z zachodu, * z północy i od morza. 106:3 From the rising and the setting of the sun, * from the north and from the sea. 106:3 A solis ortu, et occásu: * ab aquilóne, et mari. 106:3 Ze wschodu słońca i z zachodu, * z północy i od morza. 106:3 From the rising and the setting of the sun, * from the north and from the sea.

106:4 Erravérunt in solitúdine in inaquóso: * viam civitátis habitáculi non invenérunt. 106:4 Błądzili po pustkowiu na miejscu bezwodnym * i nie znajdowali drogi do miasta, gdzieby można zamieszkać. 106:4 They wandered in a wilderness, in a place without water: * they found not the way of a city for their habitation. 106:4 Erravérunt in solitúdine in inaquóso: * viam civitátis habitáculi non invenérunt. 106:4 Błądzili po pustkowiu na miejscu bezwodnym * i nie znajdowali drogi do miasta, gdzieby można zamieszkać. 106:4 They wandered in a wilderness, in a place without water: * they found not the way of a city for their habitation.

106:5 Esuriéntes, et sitiéntes: * ánima eórum in ipsis defécit. 106:5 Łaknący i pragnący, * dusza ich w nich ustawała. 106:5 They were hungry and thirsty: * their soul fainted in them. 106:5 Esuriéntes, et sitiéntes: * ánima eórum in ipsis defécit. 106:5 Łaknący i pragnący, * dusza ich w nich ustawała. 106:5 They were hungry and thirsty: * their soul fainted in them.

106:6 Et clamavérunt ad Dóminum cum tribularéntur: * et de necessitátibus eórum erípuit eos. 106:6 I wołali do Pana, gdy byli uciśnieni, * i wyrwał ich z ich utrapień. 106:6 And they cried to the Lord in their tribulation: * and he delivered them out of their distresses. 106:6 Et clamavérunt ad Dóminum cum tribularéntur: * et de necessitátibus eórum erípuit eos. 106:6 I wołali do Pana, gdy byli uciśnieni, * i wyrwał ich z ich utrapień. 106:6 And they cried to the Lord in their tribulation: * and he delivered them out of their distresses.

106:7 Et dedúxit eos in viam rectam: * ut irent in civitátem habitatiónis. 106:7 I naprowadził ich na drogę prostą, * aby doszli do miasta, w którym by mieszkali. 106:7 And he led them into the right way: * that they might go to a city of habitation. 106:7 Et dedúxit eos in viam rectam: * ut irent in civitátem habitatiónis. 106:7 I naprowadził ich na drogę prostą, * aby doszli do miasta, w którym by mieszkali. 106:7 And he led them into the right way: * that they might go to a city of habitation.

106:8 Confiteántur Dómino misericórdiæ ejus: * et mirabília ejus fíliis hóminum. 106:8 Niechże wysławiają Pana zmiłowania Jego * i cuda Jego dla synów ludzkich. 106:8 Let the mercies of the Lord give glory to him: * and his wonderful works to the children of men. 106:8 Confiteántur Dómino misericórdiæ ejus: * et mirabília ejus fíliis hóminum. 106:8 Niechże wysławiają Pana zmiłowania Jego * i cuda Jego dla synów ludzkich. 106:8 Let the mercies of the Lord give glory to him: * and his wonderful works to the children of men.

106:9 Quia satiávit ánimam inánem: * et ánimam esuriéntem satiávit bonis. 106:9 Bo nasycił duszę głodną, * i duszę łaknącą dobrami napełnił. 106:9 For he hath satisfied the empty soul, * and hath filled the hungry soul with good things. 106:9 Quia satiávit ánimam inánem: * et ánimam esuriéntem satiávit bonis. 106:9 Bo nasycił duszę głodną, * i duszę łaknącą dobrami napełnił. 106:9 For he hath satisfied the empty soul, * and hath filled the hungry soul with good things.

106:10 Sedéntes in ténebris, et umbra mortis: * vinctos in mendicitáte et ferro. 106:10 Siedzieli w ciemnościach i w cieniu śmierci, * związani w niedostatku i w żelazie. 106:10 Such as sat in darkness and in the shadow of death: * bound in want and in iron. 106:10 Sedéntes in ténebris, et umbra mortis: * vinctos in mendicitáte et ferro. 106:10 Siedzieli w ciemnościach i w cieniu śmierci, * związani w niedostatku i w żelazie. 106:10 Such as sat in darkness and in the shadow of death: * bound in want and in iron.

106:11 Quia exacerbavérunt elóquia Dei: * et consílium Altíssimi irritavérunt. 106:11 Bo się sprzeciwiali słowom Bożym * i wyrokami Najwyższego wzgardzili. 106:11 Because they had exasperated the words of God: * and provoked the counsel of the most High: 106:11 Quia exacerbavérunt elóquia Dei: * et consílium Altíssimi irritavérunt. 106:11 Bo się sprzeciwiali słowom Bożym * i wyrokami Najwyższego wzgardzili. 106:11 Because they had exasperated the words of God: * and provoked the counsel of the most High:

106:12 Et humiliátum est in labóribus cor eórum: * infirmáti sunt, nec fuit qui adjuváret. 106:12 I poniżone było utrapieniem serce ich, * upadli, a nie było, kto by ich ratował. 106:12 And their heart was humbled with labours: * they were weakened, and there was none to help them. 106:12 Et humiliátum est in labóribus cor eórum: * infirmáti sunt, nec fuit qui adjuváret. 106:12 I poniżone było utrapieniem serce ich, * upadli, a nie było, kto by ich ratował. 106:12 And their heart was humbled with labours: * they were weakened, and there was none to help them.

106:13 Et clamavérunt ad Dóminum cum tribularéntur: * et de necessitátibus eórum liberávit eos. 106:13 I wołali do Pana, gdy w ucisku byli, * i wybawił ich z ich utrapień. 106:13 Then they cried to the Lord in their affliction: * and he delivered them out of their distresses. 106:13 Et clamavérunt ad Dóminum cum tribularéntur: * et de necessitátibus eórum liberávit eos. 106:13 I wołali do Pana, gdy w ucisku byli, * i wybawił ich z ich utrapień. 106:13 Then they cried to the Lord in their affliction: * and he delivered them out of their distresses.

106:14 Et edúxit eos de ténebris, et umbra mortis: * et víncula eórum disrúpit. 106:14 I wywiódł ich z ciemności i z cienia śmierci, * i okowy ich połamał. 106:14 And he brought them out of darkness, * and the shadow of death; and broke their bonds in sunder. 106:14 Et edúxit eos de ténebris, et umbra mortis: * et víncula eórum disrúpit. 106:14 I wywiódł ich z ciemności i z cienia śmierci, * i okowy ich połamał. 106:14 And he brought them out of darkness, * and the shadow of death; and broke their bonds in sunder.

106:15 Confiteántur Dómino misericórdiæ ejus: * et mirabília ejus fíliis hóminum. 106:15 Niechże wysławiają Pana zmiłowania Jego * i cuda Jego dla synów ludzkich. 106:15 Let the mercies of the Lord give glory to him, * and his wonderful works to the children of men. 106:15 Confiteántur Dómino misericórdiæ ejus: * et mirabília ejus fíliis hóminum. 106:15 Niechże wysławiają Pana zmiłowania Jego * i cuda Jego dla synów ludzkich. 106:15 Let the mercies of the Lord give glory to him, * and his wonderful works to the children of men.

106:16 Quia contrívit portas ǽreas: * et vectes férreos confrégit. 106:16 Bo skruszył drzwi miedziane, * i połamał zapory żelazne. 106:16 Because he hath broken gates of brass, * and burst the iron bars. 106:16 Quia contrívit portas ǽreas: * et vectes férreos confrégit. 106:16 Bo skruszył drzwi miedziane, * i połamał zapory żelazne. 106:16 Because he hath broken gates of brass, * and burst the iron bars.

106:17 Suscépit eos de via iniquitátis eórum: * propter injustítias enim suas humiliáti sunt. 106:17 Wybawił ich z drogi ich nieprawości, * bo dla niesprawiedliwości swoich byli poniżeni. 106:17 He took them out of the way of their iniquity: * for they were brought low for their injustices. 106:17 Suscépit eos de via iniquitátis eórum: * propter injustítias enim suas humiliáti sunt. 106:17 Wybawił ich z drogi ich nieprawości, * bo dla niesprawiedliwości swoich byli poniżeni. 106:17 He took them out of the way of their iniquity: * for they were brought low for their injustices.

106:18 Omnem escam abomináta est ánima eórum: * et appropinquavérunt usque ad portas mortis. 106:18 Wszelkim pokarmem brzydziła się dusza ich * i przybliżyli się aż do bram śmierci. 106:18 Their soul abhorred all manner of meat: * and they drew nigh even to the gates of death. 106:18 Omnem escam abomináta est ánima eórum: * et appropinquavérunt usque ad portas mortis. 106:18 Wszelkim pokarmem brzydziła się dusza ich * i przybliżyli się aż do bram śmierci. 106:18 Their soul abhorred all manner of meat: * and they drew nigh even to the gates of death.

106:19 Et clamavérunt ad Dóminum cum tribularéntur: * et de necessitátibus eórum liberávit eos. 106:19 I wołali do Pana, gdy byli uciśnieni, * i wybawił ich z ich utrapień. 106:19 And they cried to the Lord in their affliction: * and he delivered them out of their distresses. 106:19 Et clamavérunt ad Dóminum cum tribularéntur: * et de necessitátibus eórum liberávit eos. 106:19 I wołali do Pana, gdy byli uciśnieni, * i wybawił ich z ich utrapień. 106:19 And they cried to the Lord in their affliction: * and he delivered them out of their distresses.

106:20 Misit verbum suum, et sanávit eos: * et erípuit eos de interitiónibus eórum. 106:20 Zesłał słowo swoje i uzdrowił ich, * i wyrwał ich od zagłady. 106:20 He sent his word, and healed them: * and delivered them from their destructions. 106:20 Misit verbum suum, et sanávit eos: * et erípuit eos de interitiónibus eórum. 106:20 Zesłał słowo swoje i uzdrowił ich, * i wyrwał ich od zagłady. 106:20 He sent his word, and healed them: * and delivered them from their destructions.

106:21 Confiteántur Dómino misericórdiæ ejus: * et mirabília ejus fíliis hóminum. 106:21 Niechże wysławiają Pana zmiłowania Jego * i cuda Jego dla synów ludzkich. 106:21 Let the mercies of the Lord give glory to him: * and his wonderful works to the children of men 106:21 Confiteántur Dómino misericórdiæ ejus: * et mirabília ejus fíliis hóminum. 106:21 Niechże wysławiają Pana zmiłowania Jego * i cuda Jego dla synów ludzkich. 106:21 Let the mercies of the Lord give glory to him: * and his wonderful works to the children of men

106:22 Et sacríficent sacrifícium laudis: * et annúntient ópera ejus in exsultatióne. 106:22 A niechaj składają ofiarę chwały * i niech opowiadają uczynki Jego z weselem. 106:22 And let them sacrifice the sacrifice of praise: * and declare his works with joy. 106:22 Et sacríficent sacrifícium laudis: * et annúntient ópera ejus in exsultatióne. 106:22 A niechaj składają ofiarę chwały * i niech opowiadają uczynki Jego z weselem. 106:22 And let them sacrifice the sacrifice of praise: * and declare his works with joy.

106:23 Qui descéndunt mare in návibus, * faciéntes operatiónem in aquis multis. 106:23 Którzy się puszczają okrętami na morze * kupiectwo uprawiając na wodach wielkich. 106:23 They that go down to the sea in ships, * doing business in the great waters: 106:23 Qui descéndunt mare in návibus, * faciéntes operatiónem in aquis multis. 106:23 Którzy się puszczają okrętami na morze * kupiectwo uprawiając na wodach wielkich. 106:23 They that go down to the sea in ships, * doing business in the great waters:

106:24 Ipsi vidérunt ópera Dómini, * et mirabília ejus in profúndo. 106:24 Ci widzieli dzieła Pańskie * i dziwy Jego na głębinie. 106:24 These have seen the works of the Lord, * and his wonders in the deep. 106:24 Ipsi vidérunt ópera Dómini, * et mirabília ejus in profúndo. 106:24 Ci widzieli dzieła Pańskie * i dziwy Jego na głębinie. 106:24 These have seen the works of the Lord, * and his wonders in the deep.

106:25 Dixit, et stetit spíritus procéllæ: * et exaltáti sunt fluctus ejus. 106:25 Rzekł, i powstał wiatr burzliwy, * i podniosły się nawałności Jego. 106:25 He said the word, and there arose a storm of wind: * and the waves thereof were lifted up. 106:25 Dixit, et stetit spíritus procéllæ: * et exaltáti sunt fluctus ejus. 106:25 Rzekł, i powstał wiatr burzliwy, * i podniosły się nawałności Jego. 106:25 He said the word, and there arose a storm of wind: * and the waves thereof were lifted up.

106:26 Ascéndunt usque ad cælos, et descéndunt usque ad abýssos: * ánima eórum in malis tabescébat. 106:26 Podnoszą się aż do nieba i zstępują aż do przepaści, * dusza ich schła w złej przygodzie. 106:26 They mount up to the heavens, and they go down to the depths: * their soul pined away with evils. 106:26 Ascéndunt usque ad cælos, et descéndunt usque ad abýssos: * ánima eórum in malis tabescébat. 106:26 Podnoszą się aż do nieba i zstępują aż do przepaści, * dusza ich schła w złej przygodzie. 106:26 They mount up to the heavens, and they go down to the depths: * their soul pined away with evils.

106:27 Turbáti sunt, et moti sunt sicut ébrius: * et omnis sapiéntia eórum devoráta est. 106:27 Chwiali się i zataczali jak pijani, * i wszystka mądrość ich sczezła. 106:27 They were troubled, and reeled like a drunken man; * and all their wisdom was swallowed up. 106:27 Turbáti sunt, et moti sunt sicut ébrius: * et omnis sapiéntia eórum devoráta est. 106:27 Chwiali się i zataczali jak pijani, * i wszystka mądrość ich sczezła. 106:27 They were troubled, and reeled like a drunken man; * and all their wisdom was swallowed up.

106:28 Et clamavérunt ad Dóminum cum tribularéntur: * et de necessitátibus eórum edúxit eos. 106:28 I wołali do Pana, gdy byli uciśnieni, * i wywiódł ich z ich utrapień. 106:28 And they cried to the Lord in their affliction: * and he brought them out of their distresses. 106:28 Et clamavérunt ad Dóminum cum tribularéntur: * et de necessitátibus eórum edúxit eos. 106:28 I wołali do Pana, gdy byli uciśnieni, * i wywiódł ich z ich utrapień. 106:28 And they cried to the Lord in their affliction: * and he brought them out of their distresses.

106:29 Et státuit procéllam ejus in auram: * et siluérunt fluctus ejus. 106:29 I obrócił burzę Jego w ciszę, * i uspokoiły się nawałności Jego. 106:29 And he turned the storm into a breeze: * and its waves were still. 106:29 Et státuit procéllam ejus in auram: * et siluérunt fluctus ejus. 106:29 I obrócił burzę Jego w ciszę, * i uspokoiły się nawałności Jego. 106:29 And he turned the storm into a breeze: * and its waves were still.

106:30 Et lætáti sunt quia siluérunt: * et dedúxit eos in portum voluntátis eórum. 106:30 I uradowali się, że ucichły * i przyprowadził ich do portu pożądanego. 106:30 And they rejoiced because they were still: * and he brought them to the haven which they wished for. 106:30 Et lætáti sunt quia siluérunt: * et dedúxit eos in portum voluntátis eórum. 106:30 I uradowali się, że ucichły * i przyprowadził ich do portu pożądanego. 106:30 And they rejoiced because they were still: * and he brought them to the haven which they wished for.

106:31 Confiteántur Dómino misericórdiæ ejus: * et mirabília ejus fíliis hóminum. 106:31 Niech wysławiają Pana zmiłowania Jego * i cuda Jego dla synów ludzkich. 106:31 Let the mercies of the Lord give glory to him, * and his wonderful works to the children of men. 106:31 Confiteántur Dómino misericórdiæ ejus: * et mirabília ejus fíliis hóminum. 106:31 Niech wysławiają Pana zmiłowania Jego * i cuda Jego dla synów ludzkich. 106:31 Let the mercies of the Lord give glory to him, * and his wonderful works to the children of men.

106:32 Et exáltent eum in ecclésia plebis: * et in cáthedra seniórum laudent eum. 106:32 I niech Go wywyższają w zgromadzeniu ludzi * i w gronie starców niech Go chwalą. 106:32 And let them exalt him in the church of the people: * and praise him in the chair of the ancients. 106:32 Et exáltent eum in ecclésia plebis: * et in cáthedra seniórum laudent eum. 106:32 I niech Go wywyższają w zgromadzeniu ludzi * i w gronie starców niech Go chwalą. 106:32 And let them exalt him in the church of the people: * and praise him in the chair of the ancients.

106:33 Pósuit flúmina in desértum: * et éxitus aquárum in sitim. 106:33 Obrócił rzeki w pustynię * i potoki wód w suszę. 106:33 He hath turned rivers into a wilderness: * and the sources of water into dry ground: 106:33 Pósuit flúmina in desértum: * et éxitus aquárum in sitim. 106:33 Obrócił rzeki w pustynię * i potoki wód w suszę. 106:33 He hath turned rivers into a wilderness: * and the sources of water into dry ground:

106:34 Terram fructíferam in salsúginem: * a malítia inhabitántium in ea. 106:34 Ziemię urodzajną w słone pola, * dla złości tych, którzy w niej mieszkają. 106:34 A fruitful land into barrenness, * for the wickedness of them that dwell therein. 106:34 Terram fructíferam in salsúginem: * a malítia inhabitántium in ea. 106:34 Ziemię urodzajną w słone pola, * dla złości tych, którzy w niej mieszkają. 106:34 A fruitful land into barrenness, * for the wickedness of them that dwell therein.

106:35 Pósuit desértum in stagna aquárum: * et terram sine aqua in éxitus aquárum. 106:35 Obrócił pustynię w jeziora wodne, * a ziemię bezwodną w strumienie wód. 106:35 He hath turned a wilderness into pools of water, * and a dry land into water springs. 106:35 Pósuit desértum in stagna aquárum: * et terram sine aqua in éxitus aquárum. 106:35 Obrócił pustynię w jeziora wodne, * a ziemię bezwodną w strumienie wód. 106:35 He hath turned a wilderness into pools of water, * and a dry land into water springs.

106:36 Et collocávit illic esuriéntes: * et constituérunt civitátem habitatiónis. 106:36 I osadził tam łaknących, * i założył miasto na mieszkanie. 106:36 And hath placed there the hungry; * and they made a city for their habitation. 106:36 Et collocávit illic esuriéntes: * et constituérunt civitátem habitatiónis. 106:36 I osadził tam łaknących, * i założył miasto na mieszkanie. 106:36 And hath placed there the hungry; * and they made a city for their habitation.

106:37 Et seminavérunt agros, et plantavérunt víneas: * et fecérunt fructum nativitátis. 106:37 I posiali pola, i zasadzili winnice, * i zebrali plon z urodzaju. 106:37 And they sowed fields, and planted vineyards: * and they yielded fruit of birth. 106:37 Et seminavérunt agros, et plantavérunt víneas: * et fecérunt fructum nativitátis. 106:37 I posiali pola, i zasadzili winnice, * i zebrali plon z urodzaju. 106:37 And they sowed fields, and planted vineyards: * and they yielded fruit of birth.

106:38 Et benedíxit eis, et multiplicáti sunt nimis: * et juménta eórum non minorávit. 106:38 I błogosławił im, i bardzo się rozmnożyli, * i bydła ich nie umniejszył. 106:38 And he blessed them, and they were multiplied exceedingly: * and their cattle he suffered not to decrease. 106:38 Et benedíxit eis, et multiplicáti sunt nimis: * et juménta eórum non minorávit. 106:38 I błogosławił im, i bardzo się rozmnożyli, * i bydła ich nie umniejszył. 106:38 And he blessed them, and they were multiplied exceedingly: * and their cattle he suffered not to decrease.

106:39 Et pauci facti sunt: * et vexáti sunt a tribulatióne malórum, et dolóre. 106:39 I stali się nieliczni, * i dręczeni byli od utrapienia złego i boleści. 106:39 Then they were brought to be few: * and they were afflicted through the trouble of evils and sorrow. 106:39 Et pauci facti sunt: * et vexáti sunt a tribulatióne malórum, et dolóre. 106:39 I stali się nieliczni, * i dręczeni byli od utrapienia złego i boleści. 106:39 Then they were brought to be few: * and they were afflicted through the trouble of evils and sorrow.

106:40 Effúsa est contémptio super príncipes: * et erráre fecit eos in ínvio, et non in via. 106:40 Wylana była wzgarda na książąt, * i dopuścił, że błądzili na bezdrożu, a nie na drodze. 106:40 Contempt was poured forth upon their princes: *and he caused them to wander where there was no passing, and out of the way. 106:40 Effúsa est contémptio super príncipes: * et erráre fecit eos in ínvio, et non in via. 106:40 Wylana była wzgarda na książąt, * i dopuścił, że błądzili na bezdrożu, a nie na drodze. 106:40 Contempt was poured forth upon their princes: *and he caused them to wander where there was no passing, and out of the way.

106:41 Et adjúvit páuperem de inópia: * et pósuit sicut oves famílias. 106:41 I wspomógł ubogiego w niedostatku, * i uczynił jak owce rodziny. 106:41 And he helped the poor out of poverty: * and made him families like a flock of sheep. 106:41 Et adjúvit páuperem de inópia: * et pósuit sicut oves famílias. 106:41 I wspomógł ubogiego w niedostatku, * i uczynił jak owce rodziny. 106:41 And he helped the poor out of poverty: * and made him families like a flock of sheep.

106:42 Vidébunt recti, et lætabúntur: * et omnis iníquitas oppilábit os suum. 106:42 Ujrzą sprawiedliwi i weselić się będą, * a wszelka nieprawość zatka usta swoje. 106:42 The just shall see, and shall rejoice, * and all iniquity shall stop their mouth. 106:42 Vidébunt recti, et lætabúntur: * et omnis iníquitas oppilábit os suum. 106:42 Ujrzą sprawiedliwi i weselić się będą, * a wszelka nieprawość zatka usta swoje. 106:42 The just shall see, and shall rejoice, * and all iniquity shall stop their mouth.

106:43 Quis sápiens et custódiet hæc? * et intélleget misericórdias Dómini. 106:43 Któż mądry, a strzec będzie tego, * i wyrozumie miłosierdzie Pańskie? 106:43 Who is wise, and will keep these things: * and will understand the mercies of the Lord? 106:43 Quis sápiens et custódiet hæc? * et intélleget misericórdias Dómini. 106:43 Któż mądry, a strzec będzie tego, * i wyrozumie miłosierdzie Pańskie? 106:43 Who is wise, and will keep these things: * and will understand the mercies of the Lord?

Psalmus 107

107:2 Parátum cor meum, Deus, parátum cor meum: * cantábo, et psallam in glória mea. 107:2 Gotowe serce moje, Boże, gotowe serce moje: * będę śpiewał i grał w chwale mojej. 107:2 My heart is ready, O God, my heart is ready: * I will sing, and will give praise, with my glory. 107:2 Parátum cor meum, Deus, parátum cor meum: * cantábo, et psallam in glória mea. 107:2 Gotowe serce moje, Boże, gotowe serce moje: * będę śpiewał i grał w chwale mojej. 107:2 My heart is ready, O God, my heart is ready: * I will sing, and will give praise, with my glory.

107:3 Exsúrge, glória mea, exsúrge, psaltérium et cíthara: * exsúrgam dilúculo. 107:3 Powstań, chwało moja, powstań, harfo i cytro, * wstanę na świtaniu. 107:3 Arise, my glory; arise, psaltery and harp * I will arise in the morning early. 107:3 Exsúrge, glória mea, exsúrge, psaltérium et cíthara: * exsúrgam dilúculo. 107:3 Powstań, chwało moja, powstań, harfo i cytro, * wstanę na świtaniu. 107:3 Arise, my glory; arise, psaltery and harp * I will arise in the morning early.

107:4 Confitébor tibi in pópulis, Dómine: * et psallam tibi in natiónibus. 107:4 Będę Cię wysławiał między ludami, Panie, * i będę Ci śpiewał między narodami. 107:4 I will praise thee, O Lord, among the people: * and I will sing unto thee among the nations. 107:4 Confitébor tibi in pópulis, Dómine: * et psallam tibi in natiónibus. 107:4 Będę Cię wysławiał między ludami, Panie, * i będę Ci śpiewał między narodami. 107:4 I will praise thee, O Lord, among the people: * and I will sing unto thee among the nations.

107:5 Quia magna est super cælos misericórdia tua: * et usque ad nubes véritas tua: 107:5 Albowiem wielkie jest nad niebiosa miłosierdzie Twoje * i aż pod obłoki prawda Twoja. 107:5 For thy mercy is great above the heavens: * and thy truth even unto the clouds. 107:5 Quia magna est super cælos misericórdia tua: * et usque ad nubes véritas tua: 107:5 Albowiem wielkie jest nad niebiosa miłosierdzie Twoje * i aż pod obłoki prawda Twoja. 107:5 For thy mercy is great above the heavens: * and thy truth even unto the clouds.

107:6 Exaltáre super cælos, Deus, et super omnem terram glória tua: * ut liberéntur dilécti tui. 107:6 Podnieś się nad niebiosa, Boże, a po wszystkiej ziemi chwała Twoja, * aby byli wybawieni umiłowani Twoi. 107:6 Be thou exalted, O God, above the heavens, and thy glory over all the earth: * that thy beloved may be delivered. 107:6 Exaltáre super cælos, Deus, et super omnem terram glória tua: * ut liberéntur dilécti tui. 107:6 Podnieś się nad niebiosa, Boże, a po wszystkiej ziemi chwała Twoja, * aby byli wybawieni umiłowani Twoi. 107:6 Be thou exalted, O God, above the heavens, and thy glory over all the earth: * that thy beloved may be delivered.

107:7 Salvum fac déxtera tua, et exáudi me: * Deus locútus est in sancto suo: 107:7 Wybaw prawicą swoją i wysłuchaj mię: * Bóg mówił w świątyni swojej: 107:7 Save with thy right hand and hear me. * God hath spoken in his holiness. 107:7 Salvum fac déxtera tua, et exáudi me: * Deus locútus est in sancto suo: 107:7 Wybaw prawicą swoją i wysłuchaj mię: * Bóg mówił w świątyni swojej: 107:7 Save with thy right hand and hear me. * God hath spoken in his holiness.

107:8 Exsultábo, et dívidam Síchimam, * et convállem tabernaculórum dimétiar. 107:8 Rozweselę się i podzielę Sychem, * a dolinę Namiotów rozmierzę. 107:8 I will rejoice, and I will divide Sichem * and I will mete out the vale of tabernacles. 107:8 Exsultábo, et dívidam Síchimam, * et convállem tabernaculórum dimétiar. 107:8 Rozweselę się i podzielę Sychem, * a dolinę Namiotów rozmierzę. 107:8 I will rejoice, and I will divide Sichem * and I will mete out the vale of tabernacles.

107:9 Meus est Gálaad, et meus est Manásses: * et Éphraim suscéptio cápitis mei. 107:9 Mój jest Galaad i mój jest Manasses, * a Efraim obroną głowy mojej. 107:9 Galaad is mine: and Manasses is mine: * and Ephraim the protection of my head. 107:9 Meus est Gálaad, et meus est Manásses: * et Éphraim suscéptio cápitis mei. 107:9 Mój jest Galaad i mój jest Manasses, * a Efraim obroną głowy mojej. 107:9 Galaad is mine: and Manasses is mine: * and Ephraim the protection of my head.

107:10 Juda rex meus: * Moab lebes spei meæ. 107:10 Juda królem moim, * Moab garncem nadziei mojej. 107:10 Juda is my king: * Moab the pot of my hope. 107:10 Juda rex meus: * Moab lebes spei meæ. 107:10 Juda królem moim, * Moab garncem nadziei mojej. 107:10 Juda is my king: * Moab the pot of my hope.

107:10 In Idumǽam exténdam calceaméntum meum: * mihi alienígenæ amíci facti sunt. 107:10 Nad Edom wyciągnę but mój, * mnie cudzoziemcy stali się przyjaciółmi. 107:10 Over Edom I will stretch out my shoe: * the aliens are become my friends. 107:10 In Idumǽam exténdam calceaméntum meum: * mihi alienígenæ amíci facti sunt. 107:10 Nad Edom wyciągnę but mój, * mnie cudzoziemcy stali się przyjaciółmi. 107:10 Over Edom I will stretch out my shoe: * the aliens are become my friends.

107:11 Quis dedúcet me in civitátem munítam? * quis dedúcet me usque in Idumǽam? 107:11 Któż mię doprowadzi do miasta obronnego? * Kto mię doprowadzi aż do Edomu? 107:11 Who will bring me into the strong city? * who will lead me into Edom? 107:11 Quis dedúcet me in civitátem munítam? * quis dedúcet me usque in Idumǽam? 107:11 Któż mię doprowadzi do miasta obronnego? * Kto mię doprowadzi aż do Edomu? 107:11 Who will bring me into the strong city? * who will lead me into Edom?

107:12 Nonne tu, Deus, qui repulísti nos, * et non exíbis, Deus, in virtútibus nostris? 107:12 Czyż nie Ty, Boże, któryś nas odrzucił, * i nie wyruszysz, Boże, z wojskami naszymi? 107:12 Wilt not thou, O God, who hast cast us off? * and wilt not thou, O God, go forth with our armies? 107:12 Nonne tu, Deus, qui repulísti nos, * et non exíbis, Deus, in virtútibus nostris? 107:12 Czyż nie Ty, Boże, któryś nas odrzucił, * i nie wyruszysz, Boże, z wojskami naszymi? 107:12 Wilt not thou, O God, who hast cast us off? * and wilt not thou, O God, go forth with our armies?

107:13 Da nobis auxílium de tribulatióne: * quia vana salus hóminis. 107:13 Daj nam ratunek w utrapieniu, * bo omylne wybawienie człowiecze. 107:13 O grant us help from trouble: * for vain is the help of man. 107:13 Da nobis auxílium de tribulatióne: * quia vana salus hóminis. 107:13 Daj nam ratunek w utrapieniu, * bo omylne wybawienie człowiecze. 107:13 O grant us help from trouble: * for vain is the help of man.

107:14 In Deo faciémus virtútem: * et ipse ad níhilum dedúcet inimícos nostros. 107:14 W Bogu uczynimy moc, * i On wniwecz obróci nieprzyjaciół naszych. 107:14 Through God we shall do mightily: * and he will bring our enemies to nothing. 107:14 In Deo faciémus virtútem: * et ipse ad níhilum dedúcet inimícos nostros. 107:14 W Bogu uczynimy moc, * i On wniwecz obróci nieprzyjaciół naszych. 107:14 Through God we shall do mightily: * and he will bring our enemies to nothing.

Psalmus 108

108:2 Deus, laudem meam ne tacúeris: * quia os peccatóris, et os dolósi super me apértum est. 108:2 Boże, na chwałę moją nie milcz, * bo usta grzesznika i zdrajcy przeciwko mnie się otworzyły. 108:2 God, be not thou silent in my praise: * for the mouth of the wicked and the mouth of the deceitful man is opened against me. 108:2 Deus, laudem meam ne tacúeris: * quia os peccatóris, et os dolósi super me apértum est. 108:2 Boże, na chwałę moją nie milcz, * bo usta grzesznika i zdrajcy przeciwko mnie się otworzyły. 108:2 God, be not thou silent in my praise: * for the mouth of the wicked and the mouth of the deceitful man is opened against me.

108:3 Locúti sunt advérsum me lingua dolósa, et sermónibus ódii circumdedérunt me: * et expugnavérunt me gratis. 108:3 Mówili przeciwko mnie językiem zdradliwym i otoczyli mnie mowami nienawistnymi, * i zwalczali mię bez przyczyny. 108:3 They have spoken against me with deceitful tongues; and they have compassed me about with words of hatred; * and have fought against me without cause. 108:3 Locúti sunt advérsum me lingua dolósa, et sermónibus ódii circumdedérunt me: * et expugnavérunt me gratis. 108:3 Mówili przeciwko mnie językiem zdradliwym i otoczyli mnie mowami nienawistnymi, * i zwalczali mię bez przyczyny. 108:3 They have spoken against me with deceitful tongues; and they have compassed me about with words of hatred; * and have fought against me without cause.

108:4 Pro eo ut me dilígerent, detrahébant mihi: * ego autem orábam. 108:4 Zamiast miłować mię uwłaczali mi, * a ja się modliłem. 108:4 Instead of making me a return of love, they detracted me: * but I gave myself to prayer. 108:4 Pro eo ut me dilígerent, detrahébant mihi: * ego autem orábam. 108:4 Zamiast miłować mię uwłaczali mi, * a ja się modliłem. 108:4 Instead of making me a return of love, they detracted me: * but I gave myself to prayer.

108:5 Et posuérunt advérsum me mala pro bonis: * et ódium pro dilectióne mea. 108:5 I oddawali mi złem za dobre, * i nienawiścią za miłość moją. 108:5 And they repaid me evil for good: * and hatred for my love. 108:5 Et posuérunt advérsum me mala pro bonis: * et ódium pro dilectióne mea. 108:5 I oddawali mi złem za dobre, * i nienawiścią za miłość moją. 108:5 And they repaid me evil for good: * and hatred for my love.

108:6 Constítue super eum peccatórem: * et diábolus stet a dextris ejus. 108:6 Postawże nad nim grzesznika, * a diabeł niech stoi po prawicy jego. 108:6 Set thou the sinner over him: * and may the devil stand at his right hand. 108:6 Constítue super eum peccatórem: * et diábolus stet a dextris ejus. 108:6 Postawże nad nim grzesznika, * a diabeł niech stoi po prawicy jego. 108:6 Set thou the sinner over him: * and may the devil stand at his right hand.

108:7 Cum judicátur, éxeat condemnátus: * et orátio ejus fiat in peccátum. 108:7 Gdy go sądzą, niech wyjdzie potępiony, * a modlitwa jego niech się w grzech obróci. 108:7 When he is judged, may he go out condemned; * and may his prayer be turned to sin. 108:7 Cum judicátur, éxeat condemnátus: * et orátio ejus fiat in peccátum. 108:7 Gdy go sądzą, niech wyjdzie potępiony, * a modlitwa jego niech się w grzech obróci. 108:7 When he is judged, may he go out condemned; * and may his prayer be turned to sin.

108:8 Fiant dies ejus pauci: * et episcopátum ejus accípiat alter. 108:8 Dni jego niech będą krótkie, * a urząd jego niech weźmie inny. 108:8 May his days be few: * and his bishopric let another take. 108:8 Fiant dies ejus pauci: * et episcopátum ejus accípiat alter. 108:8 Dni jego niech będą krótkie, * a urząd jego niech weźmie inny. 108:8 May his days be few: * and his bishopric let another take.

108:9 Fiant fílii ejus órphani: * et uxor ejus vídua. 108:9 Synowie jego niech się staną sierotami, * a żona jego wdową. 108:9 May his children be fatherless, * and his wife a widow. 108:9 Fiant fílii ejus órphani: * et uxor ejus vídua. 108:9 Synowie jego niech się staną sierotami, * a żona jego wdową. 108:9 May his children be fatherless, * and his wife a widow.

108:10 Nutántes transferántur fílii ejus, et mendícent: * et eiciántur de habitatiónibus suis. 108:10 Niech się tułają dzieci jego błędne i niech żebrzą, * i niech będą wyrzucone z mieszkania swego. 108:10 Let his children be carried about vagabonds, and beg; * and let them be cast out of their dwellings. 108:10 Nutántes transferántur fílii ejus, et mendícent: * et eiciántur de habitatiónibus suis. 108:10 Niech się tułają dzieci jego błędne i niech żebrzą, * i niech będą wyrzucone z mieszkania swego. 108:10 Let his children be carried about vagabonds, and beg; * and let them be cast out of their dwellings.

108:11 Scrutétur fænerátor omnem substántiam ejus: * et dirípiant aliéni labóres ejus. 108:11 Niech przetrząśnie lichwiarz wszystką majętność jego * i niech rozchwycą obcy pracę jego. 108:11 May the usurer search all his substance: * and let strangers plunder his labours. 108:11 Scrutétur fænerátor omnem substántiam ejus: * et dirípiant aliéni labóres ejus. 108:11 Niech przetrząśnie lichwiarz wszystką majętność jego * i niech rozchwycą obcy pracę jego. 108:11 May the usurer search all his substance: * and let strangers plunder his labours.

108:12 Non sit illi adjútor: * nec sit qui misereátur pupíllis ejus. 108:12 Niechaj nie ma pomocnika * i niech nie będzie, kto by się zlitował nad sierotami jego. 108:12 May there be none to help him: * nor none to pity his fatherless offspring. 108:12 Non sit illi adjútor: * nec sit qui misereátur pupíllis ejus. 108:12 Niechaj nie ma pomocnika * i niech nie będzie, kto by się zlitował nad sierotami jego. 108:12 May there be none to help him: * nor none to pity his fatherless offspring.

108:13 Fiant nati ejus in intéritum: * in generatióne una deleátur nomen ejus. 108:13 Dzieci jego niech poginą, * w jednym pokoleniu niech wygaśnie imię jego. 108:13 May his posterity be cut off; * in one generation may his name be blotted out. 108:13 Fiant nati ejus in intéritum: * in generatióne una deleátur nomen ejus. 108:13 Dzieci jego niech poginą, * w jednym pokoleniu niech wygaśnie imię jego. 108:13 May his posterity be cut off; * in one generation may his name be blotted out.

108:14 In memóriam rédeat iníquitas patrum ejus in conspéctu Dómini: * et peccátum matris ejus non deleátur. 108:14 Niech przyjdzie na pamięć nieprawość ojców jego przed oczyma Pańskimi * i grzech matki jego niech nie będzie zgładzony. 108:14 May the iniquity of his fathers be remembered in the sight of the Lord: * and let not the sin of his mother be blotted out. 108:14 In memóriam rédeat iníquitas patrum ejus in conspéctu Dómini: * et peccátum matris ejus non deleátur. 108:14 Niech przyjdzie na pamięć nieprawość ojców jego przed oczyma Pańskimi * i grzech matki jego niech nie będzie zgładzony. 108:14 May the iniquity of his fathers be remembered in the sight of the Lord: * and let not the sin of his mother be blotted out.

108:15 Fiant contra Dóminum semper, et dispéreat de terra memória eórum: * pro eo quod non est recordátus fácere misericórdiam. 108:15 Niechaj będą przed Panem zawsze i niech wyginie z ziemi pamiątka ich, * przeto że nie pamiętał czynić miłosierdzia. 108:15 May they be before the Lord continually, and let the memory of them perish from the earth: * because he remembered not to shew mercy, 108:15 Fiant contra Dóminum semper, et dispéreat de terra memória eórum: * pro eo quod non est recordátus fácere misericórdiam. 108:15 Niechaj będą przed Panem zawsze i niech wyginie z ziemi pamiątka ich, * przeto że nie pamiętał czynić miłosierdzia. 108:15 May they be before the Lord continually, and let the memory of them perish from the earth: * because he remembered not to shew mercy,

108:17 Et persecútus est hóminem ínopem, et mendícum, * et compúnctum corde mortificáre. 108:17 I prześladował człowieka niedostatniego i żebraka * i skruszonego w sercu, aby go zabić. 108:17 But persecuted the poor man and the beggar; * and the broken in heart, to put him to death. 108:17 Et persecútus est hóminem ínopem, et mendícum, * et compúnctum corde mortificáre. 108:17 I prześladował człowieka niedostatniego i żebraka * i skruszonego w sercu, aby go zabić. 108:17 But persecuted the poor man and the beggar; * and the broken in heart, to put him to death.

108:18 Et diléxit maledictiónem, et véniet ei: * et nóluit benedictiónem, et elongábitur ab eo. 108:18 Umiłował przekleństwo i przyjdzie nań, * nie chciał błogosławieństwa, i będzie oddalone od niego. 108:18 And he loved cursing, and it shall come unto him: * and he would not have blessing, and it shall be far from him. 108:18 Et diléxit maledictiónem, et véniet ei: * et nóluit benedictiónem, et elongábitur ab eo. 108:18 Umiłował przekleństwo i przyjdzie nań, * nie chciał błogosławieństwa, i będzie oddalone od niego. 108:18 And he loved cursing, and it shall come unto him: * and he would not have blessing, and it shall be far from him.

108:18 Et índuit maledictiónem sicut vestiméntum, * et intrávit sicut aqua in interióra ejus, et sicut óleum in óssibus ejus. 108:18 I oblókł się w przekleństwo jak w szatę, * i weszło jak woda we wnętrzności jego, a jak oliwa w kości jego. 108:18 And he put on cursing, like a garment: * and it went in like water into his entrails, and like oil in his bones. 108:18 Et índuit maledictiónem sicut vestiméntum, * et intrávit sicut aqua in interióra ejus, et sicut óleum in óssibus ejus. 108:18 I oblókł się w przekleństwo jak w szatę, * i weszło jak woda we wnętrzności jego, a jak oliwa w kości jego. 108:18 And he put on cursing, like a garment: * and it went in like water into his entrails, and like oil in his bones.

108:19 Fiat ei sicut vestiméntum, quo operítur: * et sicut zona, qua semper præcíngitur. 108:19 Niechże mu będzie jak odzienie, którym się okrywa, * i jak pas, którym się zawsze opasuje. 108:19 May it be unto him like a garment which covereth him; * and like a girdle with which he is girded continually. 108:19 Fiat ei sicut vestiméntum, quo operítur: * et sicut zona, qua semper præcíngitur. 108:19 Niechże mu będzie jak odzienie, którym się okrywa, * i jak pas, którym się zawsze opasuje. 108:19 May it be unto him like a garment which covereth him; * and like a girdle with which he is girded continually.

108:20 Hoc opus eórum, qui détrahunt mihi apud Dóminum: * et qui loquúntur mala advérsus ánimam meam. 108:20 Takie jest u Pana dzieło tych, którzy mi uwłaczają * i którzy źle mówią przeciw duszy mojej. 108:20 This is the work of them who detract me before the Lord; * and who speak evils against my soul. 108:20 Hoc opus eórum, qui détrahunt mihi apud Dóminum: * et qui loquúntur mala advérsus ánimam meam. 108:20 Takie jest u Pana dzieło tych, którzy mi uwłaczają * i którzy źle mówią przeciw duszy mojej. 108:20 This is the work of them who detract me before the Lord; * and who speak evils against my soul.

108:21 Et tu, Dómine, Dómine, fac mecum propter nomen tuum: * quia suávis est misericórdia tua. 108:21 A Ty, Panie, Panie, uczyń ze mną dla imienia Twego, * albowiem słodkie jest miłosierdzie Twoje. 108:21 But thou, O Lord, do with me for thy name’s sake: * because thy mercy is sweet. 108:21 Et tu, Dómine, Dómine, fac mecum propter nomen tuum: * quia suávis est misericórdia tua. 108:21 A Ty, Panie, Panie, uczyń ze mną dla imienia Twego, * albowiem słodkie jest miłosierdzie Twoje. 108:21 But thou, O Lord, do with me for thy name’s sake: * because thy mercy is sweet.

108:22 Líbera me quia egénus, et pauper ego sum: * et cor meum conturbátum est intra me. 108:22 Wyzwól mię, bom ja jest biedny i ubogi, * i serce me we mnie jest utrapione. 108:22 Do thou deliver me, for I am poor and needy, * and my heart is troubled within me. 108:22 Líbera me quia egénus, et pauper ego sum: * et cor meum conturbátum est intra me. 108:22 Wyzwól mię, bom ja jest biedny i ubogi, * i serce me we mnie jest utrapione. 108:22 Do thou deliver me, for I am poor and needy, * and my heart is troubled within me.

108:23 Sicut umbra cum declínat, ablátus sum: * et excússus sum sicut locústæ. 108:23 Przeminąłem jak cień, kiedy schodzi, * i jestem strząśnięty jako szarańcza. 108:23 I am taken away like the shadow when it declineth: * and I am shaken off as locusts. 108:23 Sicut umbra cum declínat, ablátus sum: * et excússus sum sicut locústæ. 108:23 Przeminąłem jak cień, kiedy schodzi, * i jestem strząśnięty jako szarańcza. 108:23 I am taken away like the shadow when it declineth: * and I am shaken off as locusts.

108:24 Génua mea infirmáta sunt a jejúnio: * et caro mea immutáta est propter óleum. 108:24 Kolana moje omdlały od postu, * i ciało moje odmieniło się od oleju. 108:24 My knees are weakened through fasting: * and my flesh is changed for oil. 108:24 Génua mea infirmáta sunt a jejúnio: * et caro mea immutáta est propter óleum. 108:24 Kolana moje omdlały od postu, * i ciało moje odmieniło się od oleju. 108:24 My knees are weakened through fasting: * and my flesh is changed for oil.

108:25 Et ego factus sum oppróbrium illis: * vidérunt me, et movérunt cápita sua. 108:25 Stałem się dla nich pośmiewiskiem, * patrzyli na mnie i kiwali głowami swymi. 108:25 And I am become a reproach to them: * they saw me and they shaked their heads. 108:25 Et ego factus sum oppróbrium illis: * vidérunt me, et movérunt cápita sua. 108:25 Stałem się dla nich pośmiewiskiem, * patrzyli na mnie i kiwali głowami swymi. 108:25 And I am become a reproach to them: * they saw me and they shaked their heads.

108:26 Ádjuva me, Dómine, Deus meus: * salvum me fac secúndum misericórdiam tuam. 108:26 Wspomóżże mię, Panie, Boże mój, * zbaw mię według miłosierdzia swego. 108:26 Help me, O Lord my God; * save me according to thy mercy. 108:26 Ádjuva me, Dómine, Deus meus: * salvum me fac secúndum misericórdiam tuam. 108:26 Wspomóżże mię, Panie, Boże mój, * zbaw mię według miłosierdzia swego. 108:26 Help me, O Lord my God; * save me according to thy mercy.

108:27 Et sciant quia manus tua hæc: * et tu, Dómine, fecísti eam. 108:27 A niech poznają, że to ręka Twoja, * i żeś Ty, Panie, uczynił to. 108:27 And let them know that this is thy hand: * and that thou, O Lord, hast done it. 108:27 Et sciant quia manus tua hæc: * et tu, Dómine, fecísti eam. 108:27 A niech poznają, że to ręka Twoja, * i żeś Ty, Panie, uczynił to. 108:27 And let them know that this is thy hand: * and that thou, O Lord, hast done it.

108:28 Maledícent illi, et tu benedíces: * qui insúrgunt in me, confundántur: servus autem tuus lætábitur. 108:28 Oni będą złorzeczyć, a Ty racz błogosławić, * którzy powstają przeciw mnie, niech będą zawstydzeni, a sługa Twój będzie się weselił. 108:28 They will curse and thou wilt bless: * let them that rise up against me be confounded: but thy servant shall rejoice. 108:28 Maledícent illi, et tu benedíces: * qui insúrgunt in me, confundántur: servus autem tuus lætábitur. 108:28 Oni będą złorzeczyć, a Ty racz błogosławić, * którzy powstają przeciw mnie, niech będą zawstydzeni, a sługa Twój będzie się weselił. 108:28 They will curse and thou wilt bless: * let them that rise up against me be confounded: but thy servant shall rejoice.

108:29 Induántur qui détrahunt mihi, pudóre: * et operiántur sicut diplóide confusióne sua. 108:29 Niechaj ci, którzy mi uwłaczają, będą pohańbieni, * i niech się przyodzieją jak płaszczem zniewagą swoją. 108:29 Let them that detract me be clothed with shame: * and let them be covered with their confusion as with a double cloak. 108:29 Induántur qui détrahunt mihi, pudóre: * et operiántur sicut diplóide confusióne sua. 108:29 Niechaj ci, którzy mi uwłaczają, będą pohańbieni, * i niech się przyodzieją jak płaszczem zniewagą swoją. 108:29 Let them that detract me be clothed with shame: * and let them be covered with their confusion as with a double cloak.

108:30 Confitébor Dómino nimis in ore meo: * et in médio multórum laudábo eum. 108:30 Będę sławił Pana bardzo moimi ustami, * i wpośród wielu chwalić Go będę. 108:30 I will give great thanks to the Lord with my mouth: * and in the midst of many I will praise him. 108:30 Confitébor Dómino nimis in ore meo: * et in médio multórum laudábo eum. 108:30 Będę sławił Pana bardzo moimi ustami, * i wpośród wielu chwalić Go będę. 108:30 I will give great thanks to the Lord with my mouth: * and in the midst of many I will praise him.

108:31 Quia ástitit a dextris páuperis, * ut salvam fáceret a persequéntibus ánimam meam. 108:31 Iż stanął po prawej stronie ubogiego, * aby wybawić od prześladowców duszę moją. 108:31 Because he hath stood at the right hand of the poor, * to save my soul from persecutors. 108:31 Quia ástitit a dextris páuperis, * ut salvam fáceret a persequéntibus ánimam meam. 108:31 Iż stanął po prawej stronie ubogiego, * aby wybawić od prześladowców duszę moją. 108:31 Because he hath stood at the right hand of the poor, * to save my soul from persecutors.

Psalmus 109

109:1a Dixit Dóminus Dómino meo: * Sede a dextris meis: 109:1a Rzekł Pan Panu memu: * Siądź po prawicy mojej: 109:1a The Lord said to my Lord: * Sit thou at my right hand: 109:1a Dixit Dóminus Dómino meo: * Sede a dextris meis: 109:1a Rzekł Pan Panu memu: * Siądź po prawicy mojej: 109:1a The Lord said to my Lord: * Sit thou at my right hand:

109:1b Donec ponam inimícos tuos, * scabéllum pedum tuórum. 109:1b Aż położę nieprzyjaciół twoich * podnóżkiem nóg twoich. 109:1b Until I make thy enemies * thy footstool. 109:1b Donec ponam inimícos tuos, * scabéllum pedum tuórum. 109:1b Aż położę nieprzyjaciół twoich * podnóżkiem nóg twoich. 109:1b Until I make thy enemies * thy footstool.

109:2 Virgam virtútis tuæ emíttet Dóminus ex Sion: * domináre in médio inimicórum tuórum. 109:2 Berło mocy twojej wypuści Pan z Syjonu: * panuj wpośród nieprzyjaciół twoich. 109:2 The Lord will send forth the sceptre of thy power out of Sion: * rule thou in the midst of thy enemies. 109:2 Virgam virtútis tuæ emíttet Dóminus ex Sion: * domináre in médio inimicórum tuórum. 109:2 Berło mocy twojej wypuści Pan z Syjonu: * panuj wpośród nieprzyjaciół twoich. 109:2 The Lord will send forth the sceptre of thy power out of Sion: * rule thou in the midst of thy enemies.

109:3 Tecum princípium in die virtútis tuæ in splendóribus sanctórum: * ex útero ante lucíferum génui te. 109:3 Przy tobie panowanie w dzień mocy twej w blaskach świętości: * z żywota przed jutrzenką zrodziłem cię. 109:3 With thee is the principality in the day of thy strength: in the brightness of the saints: * from the womb before the day star I begot thee. 109:3 Tecum princípium in die virtútis tuæ in splendóribus sanctórum: * ex útero ante lucíferum génui te. 109:3 Przy tobie panowanie w dzień mocy twej w blaskach świętości: * z żywota przed jutrzenką zrodziłem cię. 109:3 With thee is the principality in the day of thy strength: in the brightness of the saints: * from the womb before the day star I begot thee.

109:4 Jurávit Dóminus, et non pœnitébit eum: * Tu es sacérdos in ætérnum secúndum órdinem Melchísedech. 109:4 Przysiągł Pan i nic będzie żałował: * Ty jesteś kapłanem na wieki, według porządku Melchizedecha. 109:4 The Lord hath sworn, and he will not repent: * Thou art a priest for ever according to the order of Melchisedech. 109:4 Jurávit Dóminus, et non pœnitébit eum: * Tu es sacérdos in ætérnum secúndum órdinem Melchísedech. 109:4 Przysiągł Pan i nic będzie żałował: * Ty jesteś kapłanem na wieki, według porządku Melchizedecha. 109:4 The Lord hath sworn, and he will not repent: * Thou art a priest for ever according to the order of Melchisedech.

109:5 Dóminus a dextris tuis, * confrégit in die iræ suæ reges. 109:5 Pan po prawicy twojej, * poraził w dzień gniewu swego królów. 109:5 The Lord at thy right hand * hath broken kings in the day of his wrath. 109:5 Dóminus a dextris tuis, * confrégit in die iræ suæ reges. 109:5 Pan po prawicy twojej, * poraził w dzień gniewu swego królów. 109:5 The Lord at thy right hand * hath broken kings in the day of his wrath.

109:6 Judicábit in natiónibus, implébit ruínas: * conquassábit cápita in terra multórum. 109:6 Będzie sądził narody, dopełni zagłady, * potłucze głowy wielu na ziemi. 109:6 He shall judge among nations, he shall fill ruins: * he shall crush the heads in the land of many. 109:6 Judicábit in natiónibus, implébit ruínas: * conquassábit cápita in terra multórum. 109:6 Będzie sądził narody, dopełni zagłady, * potłucze głowy wielu na ziemi. 109:6 He shall judge among nations, he shall fill ruins: * he shall crush the heads in the land of many.

109:7 De torrénte in via bibet: * proptérea exaltábit caput. 109:7 Ze strumienia na drodze pić będzie: * dlatego wywyższy głowę. 109:7 He shall drink of the torrent in the way: * therefore shall he lift up the head. 109:7 De torrénte in via bibet: * proptérea exaltábit caput. 109:7 Ze strumienia na drodze pić będzie: * dlatego wywyższy głowę. 109:7 He shall drink of the torrent in the way: * therefore shall he lift up the head.

Psalmus 110

110:1 Confitébor tibi, Dómine, in toto corde meo: * in consílio justórum, et congregatióne. 110:1 Będę Cię wysławiał, Panie wszystkim sercem moim, * w radzie sprawiedliwych i w zgromadzeniu. 110:1 I will praise thee, O Lord, with my whole heart; * in the council of the just, and in the congregation. 110:1 Confitébor tibi, Dómine, in toto corde meo: * in consílio justórum, et congregatióne. 110:1 Będę Cię wysławiał, Panie wszystkim sercem moim, * w radzie sprawiedliwych i w zgromadzeniu. 110:1 I will praise thee, O Lord, with my whole heart; * in the council of the just, and in the congregation.

110:2 Magna ópera Dómini: * exquisíta in omnes voluntátes ejus. 110:2 Wielkie są dzieła Pańskie, * doświadczone według wszystkiego upodobania Jego. 110:2 Great are the works of the Lord: * sought out according to all his wills. 110:2 Magna ópera Dómini: * exquisíta in omnes voluntátes ejus. 110:2 Wielkie są dzieła Pańskie, * doświadczone według wszystkiego upodobania Jego. 110:2 Great are the works of the Lord: * sought out according to all his wills.

110:3 Conféssio et magnificéntia opus ejus: * et justítia ejus manet in sǽculum sǽculi. 110:3 Chwalebne i wspaniałe jest dzieło Jego, * a sprawiedliwość Jego trwa na wieki wieków. 110:3 His work is praise and magnificence: * and his justice continueth for ever and ever. 110:3 Conféssio et magnificéntia opus ejus: * et justítia ejus manet in sǽculum sǽculi. 110:3 Chwalebne i wspaniałe jest dzieło Jego, * a sprawiedliwość Jego trwa na wieki wieków. 110:3 His work is praise and magnificence: * and his justice continueth for ever and ever.

110:4 Memóriam fecit mirabílium suórum, † miséricors et miserátor Dóminus: * (5a) escam dedit timéntibus se. 110:4 Uczynił pamiątkę dziwów swoich miłosierny † i litościwy Pan: * (5a) dał pokarm tym, którzy się Go boją. 110:4 He hath made a remembrance of his wonderful works, † being a merciful and gracious Lord: * (5a) he hath given food to them that fear him. 110:4 Memóriam fecit mirabílium suórum, † miséricors et miserátor Dóminus: * (5a) escam dedit timéntibus se. 110:4 Uczynił pamiątkę dziwów swoich miłosierny † i litościwy Pan: * (5a) dał pokarm tym, którzy się Go boją. 110:4 He hath made a remembrance of his wonderful works, † being a merciful and gracious Lord: * (5a) he hath given food to them that fear him.

110:5b Memor erit in sǽculum testaménti sui: * (6) virtútem óperum suórum annuntiábit pópulo suo: 110:5b Pamiętać będzie wiecznie na przymierze swoje: * (6) moc uczynków swoich oznajmi ludowi swemu: 110:5b He will be mindful for ever of his covenant: * (6) he will shew forth to his people the power of his works. 110:5b Memor erit in sǽculum testaménti sui: * (6) virtútem óperum suórum annuntiábit pópulo suo: 110:5b Pamiętać będzie wiecznie na przymierze swoje: * (6) moc uczynków swoich oznajmi ludowi swemu: 110:5b He will be mindful for ever of his covenant: * (6) he will shew forth to his people the power of his works.

110:7 Ut det illis hereditátem géntium: * ópera mánuum ejus véritas, et judícium. 110:7 Aby im dać dziedzictwo narodów: * dzieła rąk Jego są prawdą i sądem. 110:7 That he may give them the inheritance of the Gentiles: * the works of his hands are truth and judgment. 110:7 Ut det illis hereditátem géntium: * ópera mánuum ejus véritas, et judícium. 110:7 Aby im dać dziedzictwo narodów: * dzieła rąk Jego są prawdą i sądem. 110:7 That he may give them the inheritance of the Gentiles: * the works of his hands are truth and judgment.

110:8 Fidélia ómnia mandáta ejus: † confirmáta in sǽculum sǽculi, * facta in veritáte et æquitáte. 110:8 Pewne są wszystkie przykazania Jego, † utwierdzone na wieki wieków, * uczynione w prawdzie i w prawości. 110:8 All his commandments are faithful: † confirmed for ever and ever, * made in truth and equity. 110:8 Fidélia ómnia mandáta ejus: † confirmáta in sǽculum sǽculi, * facta in veritáte et æquitáte. 110:8 Pewne są wszystkie przykazania Jego, † utwierdzone na wieki wieków, * uczynione w prawdzie i w prawości. 110:8 All his commandments are faithful: † confirmed for ever and ever, * made in truth and equity.

110:9a Redemptiónem misit pópulo suo: * mandávit in ætérnum testaméntum suum. 110:9a Zesłał odkupienie ludowi swemu, * ustanowił na wieki przymierze swoje. 110:9a He hath sent redemption to his people: * he hath commanded his covenant for ever. 110:9a Redemptiónem misit pópulo suo: * mandávit in ætérnum testaméntum suum. 110:9a Zesłał odkupienie ludowi swemu, * ustanowił na wieki przymierze swoje. 110:9a He hath sent redemption to his people: * he hath commanded his covenant for ever.

110:9b (fit reverentia) Sanctum, et terríbile nomen ejus: * (10a) inítium sapiéntiæ timor Dómini. 110:9b (ukłonić się) Święte i straszne jest imię Jego: * (10a) początkiem mądrości jest bojaźń Pańska. 110:9b (bow head) Holy and terrible is his name: * (10a) the fear of the Lord is the beginning of wisdom. 110:9b (fit reverentia) Sanctum, et terríbile nomen ejus: * (10a) inítium sapiéntiæ timor Dómini. 110:9b (ukłonić się) Święte i straszne jest imię Jego: * (10a) początkiem mądrości jest bojaźń Pańska. 110:9b (bow head) Holy and terrible is his name: * (10a) the fear of the Lord is the beginning of wisdom.

110:10b Intelléctus bonus ómnibus faciéntibus eum: * laudátio ejus manet in sǽculum sǽculi. 110:10b Zrozumienie dobre mają, wszyscy, którzy tak czynią: * chwała Jego trwa na wieki wieków. 110:10b A good understanding to all that do it: * his praise continueth for ever and ever. 110:10b Intelléctus bonus ómnibus faciéntibus eum: * laudátio ejus manet in sǽculum sǽculi. 110:10b Zrozumienie dobre mają, wszyscy, którzy tak czynią: * chwała Jego trwa na wieki wieków. 110:10b A good understanding to all that do it: * his praise continueth for ever and ever.

Psalmus 111

111:1 Beátus vir, qui timet Dóminum: * in mandátis ejus volet nimis. 111:1 Błogosławiony mąż, który się boi Pana: * w przykazaniach Jego będzie rozmiłowany wielce. 111:1 Blessed is the man that feareth the Lord: * he shall delight exceedingly in his commandments. 111:1 Beátus vir, qui timet Dóminum: * in mandátis ejus volet nimis. 111:1 Błogosławiony mąż, który się boi Pana: * w przykazaniach Jego będzie rozmiłowany wielce. 111:1 Blessed is the man that feareth the Lord: * he shall delight exceedingly in his commandments.

111:2 Potens in terra erit semen ejus: * generátio rectórum benedicétur. 111:2 Możne na ziemi będzie potomstwo jego: * ród prawych będzie błogosławiony. 111:2 His seed shall be mighty upon earth: * the generation of the righteous shall be blessed. 111:2 Potens in terra erit semen ejus: * generátio rectórum benedicétur. 111:2 Możne na ziemi będzie potomstwo jego: * ród prawych będzie błogosławiony. 111:2 His seed shall be mighty upon earth: * the generation of the righteous shall be blessed.

111:3 Glória, et divítiæ in domo ejus: * et justítia ejus manet in sǽculum sǽculi. 111:3 Sława i bogactwo w domu jego, * a sprawiedliwość jego trwa na wieki wieków. 111:3 Glory and wealth shall be in his house: * and his justice remaineth for ever and ever. 111:3 Glória, et divítiæ in domo ejus: * et justítia ejus manet in sǽculum sǽculi. 111:3 Sława i bogactwo w domu jego, * a sprawiedliwość jego trwa na wieki wieków. 111:3 Glory and wealth shall be in his house: * and his justice remaineth for ever and ever.

111:4 Exórtum est in ténebris lumen rectis: * miséricors, et miserátor, et justus. 111:4 Wzeszła w ciemnościach światłość prawym, * miłościwy, miłosierny i sprawiedliwy. 111:4 To the righteous a light is risen up in darkness: * he is merciful, and compassionate and just. 111:4 Exórtum est in ténebris lumen rectis: * miséricors, et miserátor, et justus. 111:4 Wzeszła w ciemnościach światłość prawym, * miłościwy, miłosierny i sprawiedliwy. 111:4 To the righteous a light is risen up in darkness: * he is merciful, and compassionate and just.

111:5 Jucúndus homo qui miserétur et cómmodat, † dispónet sermónes suos in judício: * (6) quia in ætérnum non commovébitur. 111:5 Miły jest człowiek, który się lituje i pożycza, † będzie miarkował mowy swe z rozsądkiem, * (6) bo na wieki nie będzie poruszony. 111:5 Acceptable is the man that sheweth mercy and lendeth: † he shall order his words with judgment: * (6) because he shall not be moved for ever. 111:5 Jucúndus homo qui miserétur et cómmodat, † dispónet sermónes suos in judício: * (6) quia in ætérnum non commovébitur. 111:5 Miły jest człowiek, który się lituje i pożycza, † będzie miarkował mowy swe z rozsądkiem, * (6) bo na wieki nie będzie poruszony. 111:5 Acceptable is the man that sheweth mercy and lendeth: † he shall order his words with judgment: * (6) because he shall not be moved for ever.

111:7a In memória ætérna erit justus: * ab auditióne mala non timébit. 111:7a W wiecznej pamięci będzie sprawiedliwy: * nie będzie się bał pogłosek złych. 111:7a The just shall be in everlasting remembrance: * he shall not fear the evil hearing. 111:7a In memória ætérna erit justus: * ab auditióne mala non timébit. 111:7a W wiecznej pamięci będzie sprawiedliwy: * nie będzie się bał pogłosek złych. 111:7a The just shall be in everlasting remembrance: * he shall not fear the evil hearing.

111:7b Parátum cor ejus speráre in Dómino, † (8) confirmátum est cor ejus: * non commovébitur donec despíciat inimícos suos. 111:7b Gotowe serce jego nadzieję mieć w Panu, † (8) umocnione jest serce jego: * nie poruszy się, aż wzgardzi nieprzyjaciółmi swymi. 111:7b His heart is ready to hope in the Lord: † (8) his heart is strengthened, * he shall not be moved until he look over his enemies. 111:7b Parátum cor ejus speráre in Dómino, † (8) confirmátum est cor ejus: * non commovébitur donec despíciat inimícos suos. 111:7b Gotowe serce jego nadzieję mieć w Panu, † (8) umocnione jest serce jego: * nie poruszy się, aż wzgardzi nieprzyjaciółmi swymi. 111:7b His heart is ready to hope in the Lord: † (8) his heart is strengthened, * he shall not be moved until he look over his enemies.

111:9 Dispérsit, dedit paupéribus: † justítia ejus manet in sǽculum sǽculi, * cornu ejus exaltábitur in glória. 111:9 Rozproszył, dał ubogim, † sprawiedliwość jego trwa na wieki wieków, * róg jego podniesie się w chwale. 111:9 He hath distributed, he hath given to the poor: † his justice remaineth for ever and ever: * his horn shall be exalted in glory. 111:9 Dispérsit, dedit paupéribus: † justítia ejus manet in sǽculum sǽculi, * cornu ejus exaltábitur in glória. 111:9 Rozproszył, dał ubogim, † sprawiedliwość jego trwa na wieki wieków, * róg jego podniesie się w chwale. 111:9 He hath distributed, he hath given to the poor: † his justice remaineth for ever and ever: * his horn shall be exalted in glory.

111:10 Peccátor vidébit, et irascétur, † déntibus suis fremet et tabéscet: * desidérium peccatórum períbit. 111:10 Grzesznik ujrzy i będzie się gniewał, † będzie zgrzytał zębami swymi i będzie schnął, * żądza niezbożnych zaginie. 111:10 The wicked shall see, and shall be angry, † he shall gnash with his teeth and pine away: * the desire of the wicked shall perish. 111:10 Peccátor vidébit, et irascétur, † déntibus suis fremet et tabéscet: * desidérium peccatórum períbit. 111:10 Grzesznik ujrzy i będzie się gniewał, † będzie zgrzytał zębami swymi i będzie schnął, * żądza niezbożnych zaginie. 111:10 The wicked shall see, and shall be angry, † he shall gnash with his teeth and pine away: * the desire of the wicked shall perish.

Psalmus 112

112:1 Laudáte, púeri, Dóminum: * laudáte nomen Dómini. 112:1 Chwalcie, słudzy, Pana, * chwalcie imię Pańskie. 112:1 Praise the Lord, ye children: * praise ye the name of the Lord. 112:1 Laudáte, púeri, Dóminum: * laudáte nomen Dómini. 112:1 Chwalcie, słudzy, Pana, * chwalcie imię Pańskie. 112:1 Praise the Lord, ye children: * praise ye the name of the Lord.

112:2 (fit reverentia) Sit nomen Dómini benedíctum, * ex hoc nunc, et usque in sǽculum. 112:2 (ukłonić się) Niech będzie imię Pańskie błogosławione * odtąd i aż na wieki. 112:2 (bow head) Blessed be the name of the Lord, * from henceforth now and for ever. 112:2 (fit reverentia) Sit nomen Dómini benedíctum, * ex hoc nunc, et usque in sǽculum. 112:2 (ukłonić się) Niech będzie imię Pańskie błogosławione * odtąd i aż na wieki. 112:2 (bow head) Blessed be the name of the Lord, * from henceforth now and for ever.

112:3 A solis ortu usque ad occásum, * laudábile nomen Dómini. 112:3 Od wschodu słońca aż do zachodu, * chwalebne jest imię Pańskie. 112:3 From the rising of the sun unto the going down of the same, * the name of the Lord is worthy of praise. 112:3 A solis ortu usque ad occásum, * laudábile nomen Dómini. 112:3 Od wschodu słońca aż do zachodu, * chwalebne jest imię Pańskie. 112:3 From the rising of the sun unto the going down of the same, * the name of the Lord is worthy of praise.

112:4 Excélsus super omnes gentes Dóminus, * et super cælos glória ejus. 112:4 Wywyższony jest Pan nad wszystkie narody * i nad niebiosa chwała Jego. 112:4 The Lord is high above all nations; * and his glory above the heavens. 112:4 Excélsus super omnes gentes Dóminus, * et super cælos glória ejus. 112:4 Wywyższony jest Pan nad wszystkie narody * i nad niebiosa chwała Jego. 112:4 The Lord is high above all nations; * and his glory above the heavens.

112:5 Quis sicut Dóminus, Deus noster, qui in altis hábitat, * (6) et humília réspicit in cælo et in terra? 112:5 Któż jest jak Pan, Bóg nasz, który mieszka na wysokości, * (6) a na niskość spogląda na niebie i na ziemi? 112:5 Who is as the Lord our God, who dwelleth on high: * (6) and looketh down on the low things in heaven and in earth? 112:5 Quis sicut Dóminus, Deus noster, qui in altis hábitat, * (6) et humília réspicit in cælo et in terra? 112:5 Któż jest jak Pan, Bóg nasz, który mieszka na wysokości, * (6) a na niskość spogląda na niebie i na ziemi? 112:5 Who is as the Lord our God, who dwelleth on high: * (6) and looketh down on the low things in heaven and in earth?

112:7 Súscitans a terra ínopem, * et de stércore érigens páuperem: 112:7 Podnosi z ziemi biednego * i z gnoju wywyższa ubogiego: 112:7 Raising up the needy from the earth, * and lifting up the poor out of the dunghill: 112:7 Súscitans a terra ínopem, * et de stércore érigens páuperem: 112:7 Podnosi z ziemi biednego * i z gnoju wywyższa ubogiego: 112:7 Raising up the needy from the earth, * and lifting up the poor out of the dunghill:

112:8 Ut cóllocet eum cum princípibus, * cum princípibus pópuli sui. 112:8 Aby go posadzić z książętami, * z książętami ludu swego. 112:8 That he may place him with princes, * with the princes of his people. 112:8 Ut cóllocet eum cum princípibus, * cum princípibus pópuli sui. 112:8 Aby go posadzić z książętami, * z książętami ludu swego. 112:8 That he may place him with princes, * with the princes of his people.

112:9 Qui habitáre facit stérilem in domo, * matrem filiórum lætántem. 112:9 Który czyni, iż niepłodna mieszka w domu, * matka synów z weselem. 112:9 Who maketh a barren woman to dwell in a house, * the joyful mother of children. 112:9 Qui habitáre facit stérilem in domo, * matrem filiórum lætántem. 112:9 Który czyni, iż niepłodna mieszka w domu, * matka synów z weselem. 112:9 Who maketh a barren woman to dwell in a house, * the joyful mother of children.

Psalmus 113

113:1 In éxitu Israël de Ægýpto, * domus Jacob de pópulo bárbaro: 113:1 Gdy wychodził Izrael z Egiptu, * dom Jakuba od ludu obcego: 113:1 When Israel went out of Egypt, * the house of Jacob from a barbarous people: 113:1 In éxitu Israël de Ægýpto, * domus Jacob de pópulo bárbaro: 113:1 Gdy wychodził Izrael z Egiptu, * dom Jakuba od ludu obcego: 113:1 When Israel went out of Egypt, * the house of Jacob from a barbarous people:

113:2 Facta est Judǽa sanctificátio ejus, * Israël potéstas ejus. 113:2 Stał się lud judzki świętością Jego, * Izrael władztwem Jego. 113:2 Judea was made his sanctuary, * Israel his dominion. 113:2 Facta est Judǽa sanctificátio ejus, * Israël potéstas ejus. 113:2 Stał się lud judzki świętością Jego, * Izrael władztwem Jego. 113:2 Judea was made his sanctuary, * Israel his dominion.

113:3 Mare vidit, et fugit: * Jordánis convérsus est retrórsum. 113:3 Morze ujrzało i uciekło, * Jordan zawrócił się wstecz. 113:3 The sea saw and fled: * Jordan was turned back. 113:3 Mare vidit, et fugit: * Jordánis convérsus est retrórsum. 113:3 Morze ujrzało i uciekło, * Jordan zawrócił się wstecz. 113:3 The sea saw and fled: * Jordan was turned back.

113:4 Montes exsultavérunt ut aríetes, * et colles sicut agni óvium. 113:4 Góry skakały jak barany, * a pagórki jak jagnięta. 113:4 The mountains skipped like rams, * and the hills like the lambs of the flock. 113:4 Montes exsultavérunt ut aríetes, * et colles sicut agni óvium. 113:4 Góry skakały jak barany, * a pagórki jak jagnięta. 113:4 The mountains skipped like rams, * and the hills like the lambs of the flock.

113:5 Quid est tibi, mare, quod fugísti: * et tu, Jordánis, quia convérsus es retrórsum? 113:5 Cóż ci się stało, morze, żeś uciekło, * i tobie Jordanie, żeś się wstecz zawrócił? 113:5 What ailed thee, O thou sea, that thou didst flee: * and thou, O Jordan, that thou wast turned back? 113:5 Quid est tibi, mare, quod fugísti: * et tu, Jordánis, quia convérsus es retrórsum? 113:5 Cóż ci się stało, morze, żeś uciekło, * i tobie Jordanie, żeś się wstecz zawrócił? 113:5 What ailed thee, O thou sea, that thou didst flee: * and thou, O Jordan, that thou wast turned back?

113:6 Montes, exsultástis sicut aríetes, * et colles, sicut agni óvium. 113:6 Góry, żeście skakały jak barany, * a pagórki jak jagnięta? 113:6 Ye mountains, that ye skipped like rams, * and ye hills, like lambs of the flock? 113:6 Montes, exsultástis sicut aríetes, * et colles, sicut agni óvium. 113:6 Góry, żeście skakały jak barany, * a pagórki jak jagnięta? 113:6 Ye mountains, that ye skipped like rams, * and ye hills, like lambs of the flock?

113:7 A fácie Dómini mota est terra, * a fácie Dei Jacob. 113:7 Od oblicza Pańskiego zadrżała ziemia, * od oblicza Boga Jakuba. 113:7 At the presence of the Lord the earth was moved, * at the presence of the God of Jacob: 113:7 A fácie Dómini mota est terra, * a fácie Dei Jacob. 113:7 Od oblicza Pańskiego zadrżała ziemia, * od oblicza Boga Jakuba. 113:7 At the presence of the Lord the earth was moved, * at the presence of the God of Jacob:

113:8 Qui convértit petram in stagna aquárum, * et rupem in fontes aquárum. 113:8 Który obrócił opokę w jeziora wód, * a skałę w źródła wodne. 113:8 Who turned the rock into pools of water, * and the stony hill into fountains of waters. 113:8 Qui convértit petram in stagna aquárum, * et rupem in fontes aquárum. 113:8 Który obrócił opokę w jeziora wód, * a skałę w źródła wodne. 113:8 Who turned the rock into pools of water, * and the stony hill into fountains of waters.

113:9 Non nobis, Dómine, non nobis: * sed nómini tuo da glóriam. 113:9 Nie nam, Panie, nie nam, * ale imieniu Twemu daj chwałę. 113:9 Not to us, O Lord, not to us; * but to thy name give glory. 113:9 Non nobis, Dómine, non nobis: * sed nómini tuo da glóriam. 113:9 Nie nam, Panie, nie nam, * ale imieniu Twemu daj chwałę. 113:9 Not to us, O Lord, not to us; * but to thy name give glory.

113:10 Super misericórdia tua, et veritáte tua: * nequándo dicant gentes: Ubi est Deus eórum? 113:10 Dla miłosierdzia Twego i dla prawdy Twojej, * aby snadź nie rzekły narody: Gdzież jest Bóg ich? 113:10 For thy mercy, and for thy truth’s sake: * lest the Gentiles should say: Where is their God? 113:10 Super misericórdia tua, et veritáte tua: * nequándo dicant gentes: Ubi est Deus eórum? 113:10 Dla miłosierdzia Twego i dla prawdy Twojej, * aby snadź nie rzekły narody: Gdzież jest Bóg ich? 113:10 For thy mercy, and for thy truth’s sake: * lest the Gentiles should say: Where is their God?

113:11 Deus autem noster in cælo: * ómnia quæcúmque vóluit, fecit. 113:11 Ale Bóg nasz jest w niebie: * wszystko, cokolwiek chciał, uczynił. 113:11 But our God is in heaven: * he hath done all things whatsoever he would. 113:11 Deus autem noster in cælo: * ómnia quæcúmque vóluit, fecit. 113:11 Ale Bóg nasz jest w niebie: * wszystko, cokolwiek chciał, uczynił. 113:11 But our God is in heaven: * he hath done all things whatsoever he would.

113:12 Simulácra géntium argéntum, et aurum, * ópera mánuum hóminum. 113:12 Bałwany pogańskie to srebro i złoto, * robota rąk człowieczych. 113:12 The idols of the Gentiles are silver and gold, * the works of the hands of men. 113:12 Simulácra géntium argéntum, et aurum, * ópera mánuum hóminum. 113:12 Bałwany pogańskie to srebro i złoto, * robota rąk człowieczych. 113:12 The idols of the Gentiles are silver and gold, * the works of the hands of men.

113:13 Os habent, et non loquéntur: * óculos habent, et non vidébunt. 113:13 Usta mają, a nie mówią, * oczy mają, a nie widzą. 113:13 They have mouths and speak not: * they have eyes and see not. 113:13 Os habent, et non loquéntur: * óculos habent, et non vidébunt. 113:13 Usta mają, a nie mówią, * oczy mają, a nie widzą. 113:13 They have mouths and speak not: * they have eyes and see not.

113:14 Aures habent, et non áudient: * nares habent, et non odorábunt. 113:14 Uszy mają, a nie słyszą, * nos mają, a nie czują. 113:14 They have ears and hear not: * they have noses and smell not. 113:14 Aures habent, et non áudient: * nares habent, et non odorábunt. 113:14 Uszy mają, a nie słyszą, * nos mają, a nie czują. 113:14 They have ears and hear not: * they have noses and smell not.

113:15 Manus habent, et non palpábunt: † pedes habent, et non ambulábunt: * non clamábunt in gútture suo. 113:15 Ręce mają, a nie dotykają, † nogi mają, a nie chodzą, * ani zawołają gardłem swoim. 113:15 They have hands and feel not: † they have feet and walk not: * neither shall they cry out through their throat. 113:15 Manus habent, et non palpábunt: † pedes habent, et non ambulábunt: * non clamábunt in gútture suo. 113:15 Ręce mają, a nie dotykają, † nogi mają, a nie chodzą, * ani zawołają gardłem swoim. 113:15 They have hands and feel not: † they have feet and walk not: * neither shall they cry out through their throat.

113:16 Símiles illis fiant qui fáciunt ea: * et omnes qui confídunt in eis. 113:16 Niech im podobni będą, którzy je czynią, * i wszyscy, którzy w nich ufają. 113:16 Let them that make them become like unto them: * and all such as trust in them. 113:16 Símiles illis fiant qui fáciunt ea: * et omnes qui confídunt in eis. 113:16 Niech im podobni będą, którzy je czynią, * i wszyscy, którzy w nich ufają. 113:16 Let them that make them become like unto them: * and all such as trust in them.

113:17 Domus Israël sperávit in Dómino: * adjútor eórum et protéctor eórum est, 113:17 Dom Izraela nadzieję miał w Panu: * pomocnikiem ich i obrońcą ich jest. 113:17 The house of Israel hath hoped in the Lord: * he is their helper and their protector. 113:17 Domus Israël sperávit in Dómino: * adjútor eórum et protéctor eórum est, 113:17 Dom Izraela nadzieję miał w Panu: * pomocnikiem ich i obrońcą ich jest. 113:17 The house of Israel hath hoped in the Lord: * he is their helper and their protector.

113:18 Domus Aaron sperávit in Dómino: * adjútor eórum et protéctor eórum est, 113:18 Dom Aarona nadzieję miał w Panu: * pomocnikiem ich i obrońcą ich jest. 113:18 The house of Aaron hath hoped in the Lord: * he is their helper and their protector. 113:18 Domus Aaron sperávit in Dómino: * adjútor eórum et protéctor eórum est, 113:18 Dom Aarona nadzieję miał w Panu: * pomocnikiem ich i obrońcą ich jest. 113:18 The house of Aaron hath hoped in the Lord: * he is their helper and their protector.

113:19 Qui timent Dóminum, speravérunt in Dómino: * adjútor eórum et protéctor eórum est. 113:19 Którzy się boją Pana, nadzieję mieli w Panu: * pomocnikiem ich i obrońcą ich jest. 113:19 They that fear the Lord have hoped in the Lord: * he is their helper and their protector. 113:19 Qui timent Dóminum, speravérunt in Dómino: * adjútor eórum et protéctor eórum est. 113:19 Którzy się boją Pana, nadzieję mieli w Panu: * pomocnikiem ich i obrońcą ich jest. 113:19 They that fear the Lord have hoped in the Lord: * he is their helper and their protector.

113:20a Dóminus memor fuit nostri: * et benedíxit nobis: 113:20a Pan pamiętał o nas * i błogosławił nam. 113:20a The Lord hath been mindful of us, * and hath blessed us. 113:20a Dóminus memor fuit nostri: * et benedíxit nobis: 113:20a Pan pamiętał o nas * i błogosławił nam. 113:20a The Lord hath been mindful of us, * and hath blessed us.

113:20b Benedíxit dómui Israël: * benedíxit dómui Aaron. 113:20b Błogosławił domowi Izraela, * błogosławił domowi Aarona. 113:20b He hath blessed the house of Israel: * he hath blessed the house of Aaron. 113:20b Benedíxit dómui Israël: * benedíxit dómui Aaron. 113:20b Błogosławił domowi Izraela, * błogosławił domowi Aarona. 113:20b He hath blessed the house of Israel: * he hath blessed the house of Aaron.

113:21 Benedíxit ómnibus, qui timent Dóminum, * pusíllis cum majóribus. 113:21 Błogosławił wszystkim, którzy się boją Pana, * małym i wielkim. 113:21 He hath blessed all that fear the Lord, * both little and great. 113:21 Benedíxit ómnibus, qui timent Dóminum, * pusíllis cum majóribus. 113:21 Błogosławił wszystkim, którzy się boją Pana, * małym i wielkim. 113:21 He hath blessed all that fear the Lord, * both little and great.

113:22 Adíciat Dóminus super vos: * super vos, et super fílios vestros. 113:22 Niech przyda wam Pan, * wam i synom waszym. 113:22 May the Lord add blessings upon you: * upon you, and upon your children. 113:22 Adíciat Dóminus super vos: * super vos, et super fílios vestros. 113:22 Niech przyda wam Pan, * wam i synom waszym. 113:22 May the Lord add blessings upon you: * upon you, and upon your children.

113:23 Benedícti vos a Dómino, * qui fecit cælum, et terram. 113:23 Błogosławieniście od Pana, * który stworzył niebo i ziemię. 113:23 Blessed be you of the Lord, * who made heaven and earth. 113:23 Benedícti vos a Dómino, * qui fecit cælum, et terram. 113:23 Błogosławieniście od Pana, * który stworzył niebo i ziemię. 113:23 Blessed be you of the Lord, * who made heaven and earth.

113:24 Cælum cæli Dómino: * terram autem dedit fíliis hóminum. 113:24 Niebo nad niebiosa dla Pana, * a ziemię dał synom człowieczym. 113:24 The heaven of heaven is the Lord’s: * but the earth he has given to the children of men. 113:24 Cælum cæli Dómino: * terram autem dedit fíliis hóminum. 113:24 Niebo nad niebiosa dla Pana, * a ziemię dał synom człowieczym. 113:24 The heaven of heaven is the Lord’s: * but the earth he has given to the children of men.

113:25 Non mórtui laudábunt te, Dómine: * neque omnes, qui descéndunt in inférnum. 113:25 Nie umarli będą Cię chwalić, Panie, * ani ci wszyscy, którzy wstępują do otchłani. 113:25 The dead shall not praise thee, O Lord: * nor any of them that go down to hell. 113:25 Non mórtui laudábunt te, Dómine: * neque omnes, qui descéndunt in inférnum. 113:25 Nie umarli będą Cię chwalić, Panie, * ani ci wszyscy, którzy wstępują do otchłani. 113:25 The dead shall not praise thee, O Lord: * nor any of them that go down to hell.

113:26 Sed nos qui vívimus, benedícimus Dómino, * ex hoc nunc et usque in sǽculum. 113:26 Ale my, którzyśmy żywi, błogosławimy Pana, * od tego czasu aż na wieki. 113:26 But we that live bless the Lord: * from this time now and for ever. 113:26 Sed nos qui vívimus, benedícimus Dómino, * ex hoc nunc et usque in sǽculum. 113:26 Ale my, którzyśmy żywi, błogosławimy Pana, * od tego czasu aż na wieki. 113:26 But we that live bless the Lord: * from this time now and for ever.

Psalmus 114

114:1 Diléxi, quóniam exáudiet Dóminus * vocem oratiónis meæ. 114:1 Rozmiłowałem się, gdyż wysłucha Pan * głos modlitwy mojej. 114:1 I have loved, because the Lord will hear * the voice of my prayer. 114:1 Diléxi, quóniam exáudiet Dóminus * vocem oratiónis meæ. 114:1 Rozmiłowałem się, gdyż wysłucha Pan * głos modlitwy mojej. 114:1 I have loved, because the Lord will hear * the voice of my prayer.

114:2 Quia inclinávit aurem suam mihi: * et in diébus meis invocábo. 114:2 Albowiem skłonił ucho swe ku mnie, * i za dni moich będę Go wzywał. 114:2 Because he hath inclined his ear unto me: * and in my days I will call upon him. 114:2 Quia inclinávit aurem suam mihi: * et in diébus meis invocábo. 114:2 Albowiem skłonił ucho swe ku mnie, * i za dni moich będę Go wzywał. 114:2 Because he hath inclined his ear unto me: * and in my days I will call upon him.

114:3a Circumdedérunt me dolóres mortis: * et perícula inférni invenérunt me. 114:3a Ogarnęły mię boleści śmiertelne * i niebezpieczeństwa otchłani spotkały mnie. 114:3a The sorrows of death have compassed me: * and the perils of hell have found me. 114:3a Circumdedérunt me dolóres mortis: * et perícula inférni invenérunt me. 114:3a Ogarnęły mię boleści śmiertelne * i niebezpieczeństwa otchłani spotkały mnie. 114:3a The sorrows of death have compassed me: * and the perils of hell have found me.

114:3b Tribulatiónem et dolórem invéni: * (4a) et nomen Dómini invocávi. 114:3b Znalazłem ucisk i boleść, * (4a) ale wzywałem imienia Pańskiego. 114:3b I met with trouble and sorrow: * (4a) and I called upon the name of the Lord. 114:3b Tribulatiónem et dolórem invéni: * (4a) et nomen Dómini invocávi. 114:3b Znalazłem ucisk i boleść, * (4a) ale wzywałem imienia Pańskiego. 114:3b I met with trouble and sorrow: * (4a) and I called upon the name of the Lord.

114:4b O Dómine, líbera ánimam meam: ‡ (5) miséricors Dóminus, et justus, * et Deus noster miserétur. 114:4b O Panie, wybaw duszę moją: ‡ (5) miłościwy Pan i sprawiedliwy, * i Bóg nasz jest litościwy. 114:4b O Lord, deliver my soul. ‡ (5) The Lord is merciful and just, * and our God sheweth mercy. 114:4b O Dómine, líbera ánimam meam: ‡ (5) miséricors Dóminus, et justus, * et Deus noster miserétur. 114:4b O Panie, wybaw duszę moją: ‡ (5) miłościwy Pan i sprawiedliwy, * i Bóg nasz jest litościwy. 114:4b O Lord, deliver my soul. ‡ (5) The Lord is merciful and just, * and our God sheweth mercy.

114:6 Custódiens párvulos Dóminus: * humiliátus sum, et liberávit me. 114:6 Pan strzeże maluczkich, * uniżony byłem, a wybawił mnie. 114:6 The Lord is the keeper of little ones: * I was humbled, and he delivered me. 114:6 Custódiens párvulos Dóminus: * humiliátus sum, et liberávit me. 114:6 Pan strzeże maluczkich, * uniżony byłem, a wybawił mnie. 114:6 The Lord is the keeper of little ones: * I was humbled, and he delivered me.

114:7 Convértere, ánima mea, in réquiem tuam: * quia Dóminus benefécit tibi. 114:7 Wróć się, duszo moja, do spokoju twego, * albowiem Pan dobrze ci uczynił. 114:7 Turn, O my soul, into thy rest: * for the Lord hath been bountiful to thee. 114:7 Convértere, ánima mea, in réquiem tuam: * quia Dóminus benefécit tibi. 114:7 Wróć się, duszo moja, do spokoju twego, * albowiem Pan dobrze ci uczynił. 114:7 Turn, O my soul, into thy rest: * for the Lord hath been bountiful to thee.

114:8 Quia erípuit ánimam meam de morte: ‡ óculos meos a lácrimis, * pedes meos a lapsu. 114:8 Bo wyrwał duszę moją od śmierci, ‡ oczy moje od płaczu, * nogi moje od upadku. 114:8 For he hath delivered my soul from death: ‡ my eyes from tears, * my feet from falling. 114:8 Quia erípuit ánimam meam de morte: ‡ óculos meos a lácrimis, * pedes meos a lapsu. 114:8 Bo wyrwał duszę moją od śmierci, ‡ oczy moje od płaczu, * nogi moje od upadku. 114:8 For he hath delivered my soul from death: ‡ my eyes from tears, * my feet from falling.

114:9 Placébo Dómino * in regióne vivórum. 114:9 Będę się podobał Panu * w krainie żyjących. 114:9 I will please the Lord * in the land of the living. 114:9 Placébo Dómino * in regióne vivórum. 114:9 Będę się podobał Panu * w krainie żyjących. 114:9 I will please the Lord * in the land of the living.

Psalmus 115

115:1 Crédidi, propter quod locútus sum: * ego autem humiliátus sum nimis. 115:1 Wierzyłem, przetom mówił: * a ja poniżony jestem bardzo. 115:1 I have believed, therefore have I spoken; * but I have been humbled exceedingly. 115:1 Crédidi, propter quod locútus sum: * ego autem humiliátus sum nimis. 115:1 Wierzyłem, przetom mówił: * a ja poniżony jestem bardzo. 115:1 I have believed, therefore have I spoken; * but I have been humbled exceedingly.

115:2 Ego dixi in excéssu meo: * Omnis homo mendax. 115:2 Ja rzekłem w uniesieniu moim: * każdy człowiek kłamca. 115:2 I said in my excess: * Every man is a liar. 115:2 Ego dixi in excéssu meo: * Omnis homo mendax. 115:2 Ja rzekłem w uniesieniu moim: * każdy człowiek kłamca. 115:2 I said in my excess: * Every man is a liar.

115:3 Quid retríbuam Dómino, * pro ómnibus, quæ retríbuit mihi? 115:3 Cóż oddam Panu * za wszystko, co mi dobrze uczynił? 115:3 What shall I render to the Lord, * for all the things that he hath rendered to me? 115:3 Quid retríbuam Dómino, * pro ómnibus, quæ retríbuit mihi? 115:3 Cóż oddam Panu * za wszystko, co mi dobrze uczynił? 115:3 What shall I render to the Lord, * for all the things that he hath rendered to me?

115:4 Cálicem salutáris accípiam: * et nomen Dómini invocábo. 115:4 Kielich zbawienia wezmę * i imienia Pańskiego wzywać będę. 115:4 I will take the chalice of salvation; * and I will call upon the name of the Lord. 115:4 Cálicem salutáris accípiam: * et nomen Dómini invocábo. 115:4 Kielich zbawienia wezmę * i imienia Pańskiego wzywać będę. 115:4 I will take the chalice of salvation; * and I will call upon the name of the Lord.

115:5 Vota mea Dómino reddam coram omni pópulo ejus: * (6) pretiósa in conspéctu Dómini mors sanctórum ejus: 115:5 Śluby moje oddam Panu przed wszystkim ludem Jego: * (6) droga przed oblicznością Pańską śmierć świętych Jego. 115:5 I will pay my vows to the Lord before all his people: * (6) precious in the sight of the Lord is the death of his saints. 115:5 Vota mea Dómino reddam coram omni pópulo ejus: * (6) pretiósa in conspéctu Dómini mors sanctórum ejus: 115:5 Śluby moje oddam Panu przed wszystkim ludem Jego: * (6) droga przed oblicznością Pańską śmierć świętych Jego. 115:5 I will pay my vows to the Lord before all his people: * (6) precious in the sight of the Lord is the death of his saints.

115:7a O Dómine, quia ego servus tuus: * ego servus tuus, et fílius ancíllæ tuæ. 115:7a O Panie, wszakżem ja sługa Twój: * jam sługa Twój i syn służebnicy Twojej. 115:7a O Lord, for I am thy servant: * I am thy servant, and the son of thy handmaid. 115:7a O Dómine, quia ego servus tuus: * ego servus tuus, et fílius ancíllæ tuæ. 115:7a O Panie, wszakżem ja sługa Twój: * jam sługa Twój i syn służebnicy Twojej. 115:7a O Lord, for I am thy servant: * I am thy servant, and the son of thy handmaid.

115:7b Dirupísti víncula mea: ‡ (8) tibi sacrificábo hóstiam laudis, * et nomen Dómini invocábo. 115:7b Potargałeś pęta moje: ‡ (8) Tobie składam ofiarę chwały, *i imienia Pańskiego wzywać będę. 115:7b Thou hast broken my bonds: ‡ (8) I will sacrifice to thee the sacrifice of praise, * and I will call upon the name of the Lord. 115:7b Dirupísti víncula mea: ‡ (8) tibi sacrificábo hóstiam laudis, * et nomen Dómini invocábo. 115:7b Potargałeś pęta moje: ‡ (8) Tobie składam ofiarę chwały, *i imienia Pańskiego wzywać będę. 115:7b Thou hast broken my bonds: ‡ (8) I will sacrifice to thee the sacrifice of praise, * and I will call upon the name of the Lord.

115:9 Vota mea Dómino reddam in conspéctu omnis pópuli ejus: * (10) in átriis domus Dómini, in médio tui, Jerúsalem. 115:9 Śluby moje Panu oddam przed oczyma wszystkiego ludu Jego: * (10) w przedsieniach domu Pańskiego, w pośrodku ciebie, Jeruzalem. 115:9 I will pay my vows to the Lord in the sight of all his people: * (10) in the courts of the house of the Lord, in the midst of thee, O Jerusalem. 115:9 Vota mea Dómino reddam in conspéctu omnis pópuli ejus: * (10) in átriis domus Dómini, in médio tui, Jerúsalem. 115:9 Śluby moje Panu oddam przed oczyma wszystkiego ludu Jego: * (10) w przedsieniach domu Pańskiego, w pośrodku ciebie, Jeruzalem. 115:9 I will pay my vows to the Lord in the sight of all his people: * (10) in the courts of the house of the Lord, in the midst of thee, O Jerusalem.

Psalmus 116

116:1 Laudáte Dóminum, omnes gentes: * laudáte eum, omnes pópuli: 116:1 Chwalcie Pana wszystkie narody, * chwalcie Go wszystkie ludy: 116:1 Praise the Lord, all ye nations: * praise him, all ye people. 116:1 Laudáte Dóminum, omnes gentes: * laudáte eum, omnes pópuli: 116:1 Chwalcie Pana wszystkie narody, * chwalcie Go wszystkie ludy: 116:1 Praise the Lord, all ye nations: * praise him, all ye people.

116:2 Quóniam confirmáta est super nos misericórdia ejus: * et véritas Dómini manet in ætérnum. 116:2 Bo możne jest nad nami miłosierdzie Jego, * a prawda Pańska trwa na wieki. 116:2 For his mercy is confirmed upon us: * and the truth of the Lord remaineth for ever. 116:2 Quóniam confirmáta est super nos misericórdia ejus: * et véritas Dómini manet in ætérnum. 116:2 Bo możne jest nad nami miłosierdzie Jego, * a prawda Pańska trwa na wieki. 116:2 For his mercy is confirmed upon us: * and the truth of the Lord remaineth for ever.

Psalmus 117

117:1 Confitémini Dómino quóniam bonus: * quóniam in sǽculum misericórdia ejus. 117:1 Wysławiajcie Pana, bo jest dobry, * bo na wieki miłosierdzie Jego. 117:1 Give praise to the Lord, for he is good: * for his mercy endureth for ever. 117:1 Confitémini Dómino quóniam bonus: * quóniam in sǽculum misericórdia ejus. 117:1 Wysławiajcie Pana, bo jest dobry, * bo na wieki miłosierdzie Jego. 117:1 Give praise to the Lord, for he is good: * for his mercy endureth for ever.

117:2 Dicat nunc Israël quóniam bonus: * quóniam in sǽculum misericórdia ejus. 117:2 Niech mówi Izrael, że dobry, * że na wieki miłosierdzie Jego. 117:2 Let Israel now say, that he is good: * that his mercy endureth for ever. 117:2 Dicat nunc Israël quóniam bonus: * quóniam in sǽculum misericórdia ejus. 117:2 Niech mówi Izrael, że dobry, * że na wieki miłosierdzie Jego. 117:2 Let Israel now say, that he is good: * that his mercy endureth for ever.

117:3 Dicat nunc domus Aaron: * quóniam in sǽculum misericórdia ejus. 117:3 Niech mówi dom Aarona, * że na wieki miłosierdzie Jego. 117:3 Let the house of Aaron now say, * that his mercy endureth for ever. 117:3 Dicat nunc domus Aaron: * quóniam in sǽculum misericórdia ejus. 117:3 Niech mówi dom Aarona, * że na wieki miłosierdzie Jego. 117:3 Let the house of Aaron now say, * that his mercy endureth for ever.

117:4 Dicant nunc qui timent Dóminum: * quóniam in sǽculum misericórdia ejus. 117:4 Niech mówią, którzy, się boją Pana, * że na wieki miłosierdzie Jego. 117:4 Let them that fear the Lord now say, * that his mercy endureth for ever. 117:4 Dicant nunc qui timent Dóminum: * quóniam in sǽculum misericórdia ejus. 117:4 Niech mówią, którzy, się boją Pana, * że na wieki miłosierdzie Jego. 117:4 Let them that fear the Lord now say, * that his mercy endureth for ever.

117:5 De tribulatióne invocávi Dóminum: * et exaudívit me in latitúdine Dóminus. 117:5 Z ucisku wzywałem Pana, * i wysłuchał mnie stawiając na miejscu przestronnym Pan. 117:5 In my trouble I called upon the Lord: * and the Lord heard me, and enlarged me. 117:5 De tribulatióne invocávi Dóminum: * et exaudívit me in latitúdine Dóminus. 117:5 Z ucisku wzywałem Pana, * i wysłuchał mnie stawiając na miejscu przestronnym Pan. 117:5 In my trouble I called upon the Lord: * and the Lord heard me, and enlarged me.

117:6 Dóminus mihi adjútor: * non timébo quid fáciat mihi homo. 117:6 Pan pomocnikiem moim: * nie będę się bał tego, co może mi uczynić człowiek. 117:6 The Lord is my helper: * I will not fear what man can do unto me. 117:6 Dóminus mihi adjútor: * non timébo quid fáciat mihi homo. 117:6 Pan pomocnikiem moim: * nie będę się bał tego, co może mi uczynić człowiek. 117:6 The Lord is my helper: * I will not fear what man can do unto me.

117:7 Dóminus mihi adjútor: * et ego despíciam inimícos meos. 117:7 Pan pomocnikiem moim: * a ja gardzić będę nieprzyjaciółmi mymi. 117:7 The Lord is my helper: * and I will look over my enemies. 117:7 Dóminus mihi adjútor: * et ego despíciam inimícos meos. 117:7 Pan pomocnikiem moim: * a ja gardzić będę nieprzyjaciółmi mymi. 117:7 The Lord is my helper: * and I will look over my enemies.

117:8 Bonum est confídere in Dómino, * quam confídere in hómine: 117:8 Lepiej jest zaufać Panu, * niźli ufać człowiekowi. 117:8 It is good to confide in the Lord, * rather than to have confidence in man. 117:8 Bonum est confídere in Dómino, * quam confídere in hómine: 117:8 Lepiej jest zaufać Panu, * niźli ufać człowiekowi. 117:8 It is good to confide in the Lord, * rather than to have confidence in man.

117:9 Bonum est speráre in Dómino, * quam speráre in princípibus. 117:9 Lepiej jest mieć nadzieję w Panu, * niźli mieć nadzieję w książętach. 117:9 It is good to trust in the Lord, * rather than to trust in princes. 117:9 Bonum est speráre in Dómino, * quam speráre in princípibus. 117:9 Lepiej jest mieć nadzieję w Panu, * niźli mieć nadzieję w książętach. 117:9 It is good to trust in the Lord, * rather than to trust in princes.

117:10 Omnes gentes circuiérunt me: * et in nómine Dómini quia ultus sum in eos. 117:10 Wszystkie narody otoczyły mię, * a w imię Pańskie pomściłem się nad nimi. 117:10 All nations compassed me about; * and in the name of the Lord I have been revenged on them. 117:10 Omnes gentes circuiérunt me: * et in nómine Dómini quia ultus sum in eos. 117:10 Wszystkie narody otoczyły mię, * a w imię Pańskie pomściłem się nad nimi. 117:10 All nations compassed me about; * and in the name of the Lord I have been revenged on them.

117:11 Circumdántes circumdedérunt me: * et in nómine Dómini quia ultus sum in eos. 117:11 Obstąpiwszy ogarnęły mię, * a w imię Pańskie pomściłem się nad nimi. 117:11 Surrounding me they compassed me about: * and in the name of the Lord I have been revenged on them. 117:11 Circumdántes circumdedérunt me: * et in nómine Dómini quia ultus sum in eos. 117:11 Obstąpiwszy ogarnęły mię, * a w imię Pańskie pomściłem się nad nimi. 117:11 Surrounding me they compassed me about: * and in the name of the Lord I have been revenged on them.

117:12 Circumdedérunt me sicut apes, † et exarsérunt sicut ignis in spinis: * et in nómine Dómini quia ultus sum in eos. 117:12 Otoczyły mię jak pszczoły † i rozpaliły się jak ogień w cierniu, * a w imię Pańskie pomściłem się nad nimi. 117:12 They surrounded me like bees, † and they burned like fire among thorns: * and in the name of the Lord I was revenged on them. 117:12 Circumdedérunt me sicut apes, † et exarsérunt sicut ignis in spinis: * et in nómine Dómini quia ultus sum in eos. 117:12 Otoczyły mię jak pszczoły † i rozpaliły się jak ogień w cierniu, * a w imię Pańskie pomściłem się nad nimi. 117:12 They surrounded me like bees, † and they burned like fire among thorns: * and in the name of the Lord I was revenged on them.

117:13 Impúlsus evérsus sum ut cáderem: * et Dóminus suscépit me. 117:13 Potrącony, zachwiałem się, by upaść, * a Pan wspomógł mię. 117:13 Being pushed I was overturned that I might fall: * but the Lord supported me. 117:13 Impúlsus evérsus sum ut cáderem: * et Dóminus suscépit me. 117:13 Potrącony, zachwiałem się, by upaść, * a Pan wspomógł mię. 117:13 Being pushed I was overturned that I might fall: * but the Lord supported me.

117:14 Fortitúdo mea, et laus mea Dóminus: * et factus est mihi in salútem. 117:14 Mocą moją i chwałą moją jest Pan, * i stał mi się zbawieniem. 117:14 The Lord is my strength and my praise: * and he is become my salvation. 117:14 Fortitúdo mea, et laus mea Dóminus: * et factus est mihi in salútem. 117:14 Mocą moją i chwałą moją jest Pan, * i stał mi się zbawieniem. 117:14 The Lord is my strength and my praise: * and he is become my salvation.

117:15 Vox exsultatiónis, et salútis * in tabernáculis justórum. 117:15 Głos wesela i zbawienia * w przybytkach sprawiedliwych. 117:15 The voice of rejoicing and of salvation * is in the tabernacles of the just. 117:15 Vox exsultatiónis, et salútis * in tabernáculis justórum. 117:15 Głos wesela i zbawienia * w przybytkach sprawiedliwych. 117:15 The voice of rejoicing and of salvation * is in the tabernacles of the just.

117:16 Déxtera Dómini fecit virtútem: † déxtera Dómini exaltávit me, * déxtera Dómini fecit virtútem. 117:16 Prawica Pańska uczyniła moc, † prawica Pańska wywyższyła mię, * prawica Pańska uczyniła moc. 117:16 The right hand of the Lord hath wrought strength: † the right hand of the Lord hath exalted me: * the right hand of the Lord hath wrought strength. 117:16 Déxtera Dómini fecit virtútem: † déxtera Dómini exaltávit me, * déxtera Dómini fecit virtútem. 117:16 Prawica Pańska uczyniła moc, † prawica Pańska wywyższyła mię, * prawica Pańska uczyniła moc. 117:16 The right hand of the Lord hath wrought strength: † the right hand of the Lord hath exalted me: * the right hand of the Lord hath wrought strength.

117:17 Non móriar, sed vivam: * et narrábo ópera Dómini. 117:17 Nie umrę, ale będę żył * i będę opowiadał dzieła Pańskie. 117:17 I shall not die, but live: * and shall declare the works of the Lord. 117:17 Non móriar, sed vivam: * et narrábo ópera Dómini. 117:17 Nie umrę, ale będę żył * i będę opowiadał dzieła Pańskie. 117:17 I shall not die, but live: * and shall declare the works of the Lord.

117:18 Castígans castigávit me Dóminus: * et morti non trádidit me. 117:18 Ciężko ukarał mię Pan, * ale nie wydał mnie na śmierć. 117:18 The Lord chastising hath chastised me: * but he hath not delivered me over to death. 117:18 Castígans castigávit me Dóminus: * et morti non trádidit me. 117:18 Ciężko ukarał mię Pan, * ale nie wydał mnie na śmierć. 117:18 The Lord chastising hath chastised me: * but he hath not delivered me over to death.

117:19 Aperíte mihi portas justítiæ, † ingréssus in eas confitébor Dómino: * (20) hæc porta Dómini, justi intrábunt in eam. 117:19 Otwórzcie mi bramy sprawiedliwości, † wszedłszy w nie, będę Pana wysławiał: * (20) to brama Pańska, sprawiedliwi przez nią wchodzić będą. 117:19 Open ye to me the gates of justice: † I will go in to them, and give praise to the Lord. * (20) This is the gate of the Lord, the just shall enter into it. 117:19 Aperíte mihi portas justítiæ, † ingréssus in eas confitébor Dómino: * (20) hæc porta Dómini, justi intrábunt in eam. 117:19 Otwórzcie mi bramy sprawiedliwości, † wszedłszy w nie, będę Pana wysławiał: * (20) to brama Pańska, sprawiedliwi przez nią wchodzić będą. 117:19 Open ye to me the gates of justice: † I will go in to them, and give praise to the Lord. * (20) This is the gate of the Lord, the just shall enter into it.

117:21 Confitébor tibi quóniam exaudísti me: * et factus es mihi in salútem. 117:21 Będę Cię wysławiał, żeś mię wysłuchał * i stałeś mi się zbawieniem. 117:21 I will give glory to thee because thou hast heard me: * and art become my salvation. 117:21 Confitébor tibi quóniam exaudísti me: * et factus es mihi in salútem. 117:21 Będę Cię wysławiał, żeś mię wysłuchał * i stałeś mi się zbawieniem. 117:21 I will give glory to thee because thou hast heard me: * and art become my salvation.

117:22 Lápidem, quem reprobavérunt ædificántes: * hic factus est in caput ánguli. 117:22 Kamień, który odrzucili budujący, * ten się stał kamieniem węgielnym. 117:22 The stone which the builders rejected; * the same is become the head of the corner. 117:22 Lápidem, quem reprobavérunt ædificántes: * hic factus est in caput ánguli. 117:22 Kamień, który odrzucili budujący, * ten się stał kamieniem węgielnym. 117:22 The stone which the builders rejected; * the same is become the head of the corner.

117:23 A Dómino factum est istud: * et est mirábile in óculis nostris. 117:23 Od Pana się to stało, * i jest cudem w oczach naszych. 117:23 This is the Lord’s doing: * and it is wonderful in our eyes. 117:23 A Dómino factum est istud: * et est mirábile in óculis nostris. 117:23 Od Pana się to stało, * i jest cudem w oczach naszych. 117:23 This is the Lord’s doing: * and it is wonderful in our eyes.

117:24 Hæc est dies, quam fecit Dóminus: * exsultémus, et lætémur in ea. 117:24 Ten jest dzień, który uczynił Pan, * radujmy się i weselmy weń. 117:24 This is the day which the Lord hath made: * let us be glad and rejoice therein. 117:24 Hæc est dies, quam fecit Dóminus: * exsultémus, et lætémur in ea. 117:24 Ten jest dzień, który uczynił Pan, * radujmy się i weselmy weń. 117:24 This is the day which the Lord hath made: * let us be glad and rejoice therein.

117:25 O Dómine, salvum me fac, † o Dómine, bene prosperáre: * (26a) benedíctus qui venit in nómine Dómini. 117:25 O Panie, zbaw mię, † o Panie, poszczęść: * (26a) błogosławiony, który przychodzi w imię Pańskie. 117:25 O Lord, save me: † O Lord, give good success: * (26a) Blessed be he that cometh in the name of the Lord. 117:25 O Dómine, salvum me fac, † o Dómine, bene prosperáre: * (26a) benedíctus qui venit in nómine Dómini. 117:25 O Panie, zbaw mię, † o Panie, poszczęść: * (26a) błogosławiony, który przychodzi w imię Pańskie. 117:25 O Lord, save me: † O Lord, give good success: * (26a) Blessed be he that cometh in the name of the Lord.

117:26b Benedíximus vobis de domo Dómini: * (27a) Deus Dóminus, et illúxit nobis. 117:26b Błogosławiliśmy wam z domu Pańskiego: * (27a) Bogiem jest Pan, i zajaśniał nam. 117:26b We have blessed you out of the house of the Lord: * (27a) The Lord is God, and he hath shone upon us. 117:26b Benedíximus vobis de domo Dómini: * (27a) Deus Dóminus, et illúxit nobis. 117:26b Błogosławiliśmy wam z domu Pańskiego: * (27a) Bogiem jest Pan, i zajaśniał nam. 117:26b We have blessed you out of the house of the Lord: * (27a) The Lord is God, and he hath shone upon us.

117:27b Constitúite diem solémnem in condénsis, * usque ad cornu altáris. 117:27b Obchodźcie dzień uroczysty wśród gęstej zieleni * aż do rogu ołtarza. 117:27b Appoint a solemn day, with shady boughs, * even to the horn of the altar. 117:27b Constitúite diem solémnem in condénsis, * usque ad cornu altáris. 117:27b Obchodźcie dzień uroczysty wśród gęstej zieleni * aż do rogu ołtarza. 117:27b Appoint a solemn day, with shady boughs, * even to the horn of the altar.

117:28a Deus meus es tu, et confitébor tibi: * Deus meus es tu, et exaltábo te. 117:28a Bogiem moim jesteś Ty, i wysławiać Cię będę, * Bogiem moim jesteś Ty, i wywyższać Cię będę. 117:28a Thou art my God, and I will praise thee: * thou art my God, and I will exalt thee. 117:28a Deus meus es tu, et confitébor tibi: * Deus meus es tu, et exaltábo te. 117:28a Bogiem moim jesteś Ty, i wysławiać Cię będę, * Bogiem moim jesteś Ty, i wywyższać Cię będę. 117:28a Thou art my God, and I will praise thee: * thou art my God, and I will exalt thee.

117:28b Confitébor tibi quóniam exaudísti me * et factus es mihi in salútem. 117:28b Będę Cię wielbił, gdyż mię wysłuchałeś * i stałeś mi się zbawieniem. 117:28b I will praise thee, because thou hast heard me, * and art become my salvation. 117:28b Confitébor tibi quóniam exaudísti me * et factus es mihi in salútem. 117:28b Będę Cię wielbił, gdyż mię wysłuchałeś * i stałeś mi się zbawieniem. 117:28b I will praise thee, because thou hast heard me, * and art become my salvation.

117:29 Confitémini Dómino quóniam bonus: * quóniam in sǽculum misericórdia ejus. 117:29 Wysławiajcie Pana, bo dobry, * bo na wieki miłosierdzie Jego. 117:29 O praise ye the Lord, for he is good: * for his mercy endureth for ever. 117:29 Confitémini Dómino quóniam bonus: * quóniam in sǽculum misericórdia ejus. 117:29 Wysławiajcie Pana, bo dobry, * bo na wieki miłosierdzie Jego. 117:29 O praise ye the Lord, for he is good: * for his mercy endureth for ever.

Psalmus 118

118:1 (Aleph) Beáti immaculáti in via: * qui ámbulant in lege Dómini. 118:1 (Aleph) Błogosławieni niepokalani w drodze, * którzy chodzą według zakonu Pańskiego. 118:1 (Aleph) Blessed are the undefiled in the way, * who walk in the law of the Lord. 118:1 (Aleph) Beáti immaculáti in via: * qui ámbulant in lege Dómini. 118:1 (Aleph) Błogosławieni niepokalani w drodze, * którzy chodzą według zakonu Pańskiego. 118:1 (Aleph) Blessed are the undefiled in the way, * who walk in the law of the Lord.

118:2 Beáti, qui scrutántur testimónia ejus: * in toto corde exquírunt eum. 118:2 Błogosławieni, którzy się dopytują o świadectwo Jego, * szukają Go ze wszystkiego serca. 118:2 Blessed are they that search his testimonies: * that seek him with their whole heart. 118:2 Beáti, qui scrutántur testimónia ejus: * in toto corde exquírunt eum. 118:2 Błogosławieni, którzy się dopytują o świadectwo Jego, * szukają Go ze wszystkiego serca. 118:2 Blessed are they that search his testimonies: * that seek him with their whole heart.

118:3 Non enim qui operántur iniquitátem, * in viis ejus ambulavérunt. 118:3 Nie chodzili bowiem drogami Jego, * którzy nieprawość czynią. 118:3 For they that work iniquity, * have not walked in his ways. 118:3 Non enim qui operántur iniquitátem, * in viis ejus ambulavérunt. 118:3 Nie chodzili bowiem drogami Jego, * którzy nieprawość czynią. 118:3 For they that work iniquity, * have not walked in his ways.

118:4 Tu mandásti * mandáta tua custodíri nimis. 118:4 Tyś rozkazał, * aby przykazań Twoich strzeżono bardzo. 118:4 Thou hast commanded * thy commandments to be kept most diligently. 118:4 Tu mandásti * mandáta tua custodíri nimis. 118:4 Tyś rozkazał, * aby przykazań Twoich strzeżono bardzo. 118:4 Thou hast commanded * thy commandments to be kept most diligently.

118:5 Útinam dirigántur viæ meæ, * ad custodiéndas justificatiónes tuas! 118:5 Oby drogi moje zmierzały * ku strzeżeniu ustaw Twoich. 118:5 O! that my ways may be directed * to keep thy justifications. 118:5 Útinam dirigántur viæ meæ, * ad custodiéndas justificatiónes tuas! 118:5 Oby drogi moje zmierzały * ku strzeżeniu ustaw Twoich. 118:5 O! that my ways may be directed * to keep thy justifications.

118:6 Tunc non confúndar, * cum perspéxero in ómnibus mandátis tuis. 118:6 Wtedy się nie zawstydzę, * gdy baczyć będę na wszystkie przykazania Twoje. 118:6 Then shall I not be confounded, * when I shall look into all thy commandments. 118:6 Tunc non confúndar, * cum perspéxero in ómnibus mandátis tuis. 118:6 Wtedy się nie zawstydzę, * gdy baczyć będę na wszystkie przykazania Twoje. 118:6 Then shall I not be confounded, * when I shall look into all thy commandments.

118:7 Confitébor tibi in directióne cordis: * in eo quod dídici judícia justítiæ tuæ. 118:7 Wysławiać Cię będę w prostocie serca, * przez to, że się nauczyłem wyroków sprawiedliwości Twojej. 118:7 I will praise thee with uprightness of heart, * when I shall have learned the judgments of thy justice. 118:7 Confitébor tibi in directióne cordis: * in eo quod dídici judícia justítiæ tuæ. 118:7 Wysławiać Cię będę w prostocie serca, * przez to, że się nauczyłem wyroków sprawiedliwości Twojej. 118:7 I will praise thee with uprightness of heart, * when I shall have learned the judgments of thy justice.

118:8 Justificatiónes tuas custódiam: * non me derelínquas usquequáque. 118:8 Sprawiedliwości Twoich będę strzegł, * nie opuszczaj mnie do końca. 118:8 I will keep thy justifications: * O! do not thou utterly forsake me. 118:8 Justificatiónes tuas custódiam: * non me derelínquas usquequáque. 118:8 Sprawiedliwości Twoich będę strzegł, * nie opuszczaj mnie do końca. 118:8 I will keep thy justifications: * O! do not thou utterly forsake me.

118:9 (Beth) In quo córrigit adolescéntior viam suam? * In custodiéndo sermónes tuos. 118:9 (Beth) W jaki sposób prostuje młody człowiek drogę swoją? * Gdy zachowa mowy Twoje. 118:9 (Béth) By what doth a young man correct his way? * By observing thy words. 118:9 (Beth) In quo córrigit adolescéntior viam suam? * In custodiéndo sermónes tuos. 118:9 (Beth) W jaki sposób prostuje młody człowiek drogę swoją? * Gdy zachowa mowy Twoje. 118:9 (Béth) By what doth a young man correct his way? * By observing thy words.

118:10 In toto corde meo exquisívi te: * ne repéllas me a mandátis tuis. 118:10 Ze wszystkiego serca mego szukałem Ciebie, * nie odtrącaj mnie od przykazań Twoich. 118:10 With my whole heart have I sought after thee: * let me not stray from thy commandments. 118:10 In toto corde meo exquisívi te: * ne repéllas me a mandátis tuis. 118:10 Ze wszystkiego serca mego szukałem Ciebie, * nie odtrącaj mnie od przykazań Twoich. 118:10 With my whole heart have I sought after thee: * let me not stray from thy commandments.

118:11 In corde meo abscóndi elóquia tua: * ut non peccem tibi. 118:11 W sercu moim skryłem słowa Twoje, * abym nie grzeszył Tobie. 118:11 Thy words have I hidden in my heart, * that I may not sin against thee. 118:11 In corde meo abscóndi elóquia tua: * ut non peccem tibi. 118:11 W sercu moim skryłem słowa Twoje, * abym nie grzeszył Tobie. 118:11 Thy words have I hidden in my heart, * that I may not sin against thee.

118:12 Benedíctus es, Dómine: * doce me justificatiónes tuas. 118:12 Błogosławionyś jest, Panie, * naucz mię ustaw Twoich. 118:12 Blessed art thou, O Lord: * teach me thy justifications. 118:12 Benedíctus es, Dómine: * doce me justificatiónes tuas. 118:12 Błogosławionyś jest, Panie, * naucz mię ustaw Twoich. 118:12 Blessed art thou, O Lord: * teach me thy justifications.

118:13 In lábiis meis, * pronuntiávi ómnia judícia oris tui. 118:13 Wargami moimi * opowiadałem wszystkie wyroki ust Twoich. 118:13 With my lips * I have pronounced all the judgments of thy mouth. 118:13 In lábiis meis, * pronuntiávi ómnia judícia oris tui. 118:13 Wargami moimi * opowiadałem wszystkie wyroki ust Twoich. 118:13 With my lips * I have pronounced all the judgments of thy mouth.

118:14 In via testimoniórum tuórum delectátus sum, * sicut in ómnibus divítiis. 118:14 Kochałem się w drodze świadectw Twoich, * jak we wszystkich bogactwach. 118:14 I have been delighted in the way of thy testimonies, * as in all riches. 118:14 In via testimoniórum tuórum delectátus sum, * sicut in ómnibus divítiis. 118:14 Kochałem się w drodze świadectw Twoich, * jak we wszystkich bogactwach. 118:14 I have been delighted in the way of thy testimonies, * as in all riches.

118:15 In mandátis tuis exercébor: * et considerábo vias tuas. 118:15 Będę się ćwiczył w przykazaniach Twoich * i przypatrzę się drogom Twoim. 118:15 I will meditate on thy commandments: * and I will consider thy ways. 118:15 In mandátis tuis exercébor: * et considerábo vias tuas. 118:15 Będę się ćwiczył w przykazaniach Twoich * i przypatrzę się drogom Twoim. 118:15 I will meditate on thy commandments: * and I will consider thy ways.

118:16 In justificatiónibus tuis meditábor: * non oblivíscar sermónes tuos. 118:16 Będę rozmyślał o ustawach Twoich, * nie zapomnę mów Twoich. 118:16 I will think of thy justifications: * I will not forget thy words. 118:16 In justificatiónibus tuis meditábor: * non oblivíscar sermónes tuos. 118:16 Będę rozmyślał o ustawach Twoich, * nie zapomnę mów Twoich. 118:16 I will think of thy justifications: * I will not forget thy words.

118:17 (Ghimel) Retríbue servo tuo, vivífica me: * et custódiam sermónes tuos: 118:17 (Gimel) Uczyń dobrze słudze Twemu, ożyw mię, * a będę strzegł mów Twoich. 118:17 (Ghimel) Give bountifully to thy servant, enliven me * and I shall keep thy words. 118:17 (Ghimel) Retríbue servo tuo, vivífica me: * et custódiam sermónes tuos: 118:17 (Gimel) Uczyń dobrze słudze Twemu, ożyw mię, * a będę strzegł mów Twoich. 118:17 (Ghimel) Give bountifully to thy servant, enliven me * and I shall keep thy words.

118:18 Revéla óculos meos: * et considerábo mirabília de lege tua. 118:18 Odsłoń oczy moje, * a przypatrzę się dziwom zakonu Twego. 118:18 Open thou my eyes: * and I will consider the wondrous things of thy law. 118:18 Revéla óculos meos: * et considerábo mirabília de lege tua. 118:18 Odsłoń oczy moje, * a przypatrzę się dziwom zakonu Twego. 118:18 Open thou my eyes: * and I will consider the wondrous things of thy law.

118:19 Íncola ego sum in terra: * non abscóndas a me mandáta tua. 118:19 Jestem ja gościem na ziemi, * nie kryj przede mną przykazań Twoich. 118:19 I am a sojourner on the earth: * hide not thy commandments from me. 118:19 Íncola ego sum in terra: * non abscóndas a me mandáta tua. 118:19 Jestem ja gościem na ziemi, * nie kryj przede mną przykazań Twoich. 118:19 I am a sojourner on the earth: * hide not thy commandments from me.

118:20 Concupívit ánima mea desideráre justificatiónes tuas, * in omni témpore. 118:20 Pożądała dusza moja z upragnieniem ustaw Twoich * na każdy czas. 118:20 My soul hath coveted too long for thy justifications, * at all times. 118:20 Concupívit ánima mea desideráre justificatiónes tuas, * in omni témpore. 118:20 Pożądała dusza moja z upragnieniem ustaw Twoich * na każdy czas. 118:20 My soul hath coveted too long for thy justifications, * at all times.

118:21 Increpásti supérbos: * maledícti qui declínant a mandátis tuis. 118:21 Zgromiłeś pysznych, * przeklęci, którzy odstępują od przykazań Twoich. 118:21 Thou hast rebuked the proud: * they are cursed who decline from thy commandments. 118:21 Increpásti supérbos: * maledícti qui declínant a mandátis tuis. 118:21 Zgromiłeś pysznych, * przeklęci, którzy odstępują od przykazań Twoich. 118:21 Thou hast rebuked the proud: * they are cursed who decline from thy commandments.

118:22 Aufer a me oppróbrium, et contémptum: * quia testimónia tua exquisívi. 118:22 Oddal ode mnie pohańbienie i wzgardę, * bom się wypytywał o świadectwa Twoje. 118:22 Remove from me reproach and contempt: * because I have sought after thy testimonies. 118:22 Aufer a me oppróbrium, et contémptum: * quia testimónia tua exquisívi. 118:22 Oddal ode mnie pohańbienie i wzgardę, * bom się wypytywał o świadectwa Twoje. 118:22 Remove from me reproach and contempt: * because I have sought after thy testimonies.

118:23 Étenim sedérunt príncipes, et advérsum me loquebántur: * servus autem tuus exercebátur in justificatiónibus tuis. 118:23 Bo i książęta siedzieli i przeciwko mnie mówili, * ale sługa Twój ćwiczył się w ustawach Twoich. 118:23 For princes sat, and spoke against me: * but thy servant was employed in thy justifications. 118:23 Étenim sedérunt príncipes, et advérsum me loquebántur: * servus autem tuus exercebátur in justificatiónibus tuis. 118:23 Bo i książęta siedzieli i przeciwko mnie mówili, * ale sługa Twój ćwiczył się w ustawach Twoich. 118:23 For princes sat, and spoke against me: * but thy servant was employed in thy justifications.

118:24 Nam et testimónia tua meditátio mea est: * et consílium meum justificatiónes tuæ. 118:24 Bo i świadectwa Twoje są rozmyślaniem moim, * i ustawy Twoje radą moją. 118:24 For thy testimonies are my meditation: * and thy justifications my counsel. 118:24 Nam et testimónia tua meditátio mea est: * et consílium meum justificatiónes tuæ. 118:24 Bo i świadectwa Twoje są rozmyślaniem moim, * i ustawy Twoje radą moją. 118:24 For thy testimonies are my meditation: * and thy justifications my counsel.

118:25 (Daleth) Adhǽsit paviménto ánima mea: * vivífica me secúndum verbum tuum. 118:25 (Daleth) Przylgnęła do ziemi dusza moja, * ożyw mię według słowa Twego. 118:25 (Daleth) My soul hath cleaved to the pavement: * quicken thou me according to thy word. 118:25 (Daleth) Adhǽsit paviménto ánima mea: * vivífica me secúndum verbum tuum. 118:25 (Daleth) Przylgnęła do ziemi dusza moja, * ożyw mię według słowa Twego. 118:25 (Daleth) My soul hath cleaved to the pavement: * quicken thou me according to thy word.

118:26 Vias meas enuntiávi, et exaudísti me: * doce me justificatiónes tuas. 118:26 Drogi moje opowiedziałem i wysłuchałeś mię, * naucz mię ustaw Twoich. 118:26 I have declared my ways, and thou hast heard me: * teach me thy justifications. 118:26 Vias meas enuntiávi, et exaudísti me: * doce me justificatiónes tuas. 118:26 Drogi moje opowiedziałem i wysłuchałeś mię, * naucz mię ustaw Twoich. 118:26 I have declared my ways, and thou hast heard me: * teach me thy justifications.

118:27 Viam justificatiónum tuárum ínstrue me: * et exercébor in mirabílibus tuis. 118:27 Naucz mię drogi sprawiedliwości Twoich, * a będę rozważał cuda Twoje. 118:27 Make me to understand the way of thy justifications: * and I shall be exercised in thy wondrous works. 118:27 Viam justificatiónum tuárum ínstrue me: * et exercébor in mirabílibus tuis. 118:27 Naucz mię drogi sprawiedliwości Twoich, * a będę rozważał cuda Twoje. 118:27 Make me to understand the way of thy justifications: * and I shall be exercised in thy wondrous works.

118:28 Dormitávit ánima mea præ tǽdio: * confírma me in verbis tuis. 118:28 Drzemała dusza moja od tęsknicy, * wzmocnij mię słowami Twoimi. 118:28 My soul hath slumbered through heaviness: * strengthen thou me in thy words. 118:28 Dormitávit ánima mea præ tǽdio: * confírma me in verbis tuis. 118:28 Drzemała dusza moja od tęsknicy, * wzmocnij mię słowami Twoimi. 118:28 My soul hath slumbered through heaviness: * strengthen thou me in thy words.

118:29 Viam iniquitátis ámove a me: * et de lege tua miserére mei. 118:29 Drogę nieprawości oddal ode mnie * i przez zakon Twój zmiłuj się nade mną. 118:29 Remove from me the way of iniquity: * and out of thy law have mercy on me. 118:29 Viam iniquitátis ámove a me: * et de lege tua miserére mei. 118:29 Drogę nieprawości oddal ode mnie * i przez zakon Twój zmiłuj się nade mną. 118:29 Remove from me the way of iniquity: * and out of thy law have mercy on me.

118:30 Viam veritátis elégi: * judícia tua non sum oblítus. 118:30 Obrałem drogę prawdy, * nie zapomniałem wyroków Twoich. 118:30 I have chosen the way of truth: * thy judgments I have not forgotten. 118:30 Viam veritátis elégi: * judícia tua non sum oblítus. 118:30 Obrałem drogę prawdy, * nie zapomniałem wyroków Twoich. 118:30 I have chosen the way of truth: * thy judgments I have not forgotten.

118:31 Adhǽsi testimóniis tuis, Dómine: * noli me confúndere. 118:31 Przylgnąłem do świadectw Twoich, Panie, * nie zawstydzaj mnie. 118:31 I have stuck to thy testimonies, O Lord: * put me not to shame. 118:31 Adhǽsi testimóniis tuis, Dómine: * noli me confúndere. 118:31 Przylgnąłem do świadectw Twoich, Panie, * nie zawstydzaj mnie. 118:31 I have stuck to thy testimonies, O Lord: * put me not to shame.

118:32 Viam mandatórum tuórum cucúrri, * cum dilatásti cor meum. 118:32 Biegłem drogą przykazań Twoich, * gdyś rozszerzył serce moje. 118:32 I have run the way of thy commandments, * when thou didst enlarge my heart. 118:32 Viam mandatórum tuórum cucúrri, * cum dilatásti cor meum. 118:32 Biegłem drogą przykazań Twoich, * gdyś rozszerzył serce moje. 118:32 I have run the way of thy commandments, * when thou didst enlarge my heart.

118:33 (He) Legem pone mihi, Dómine, viam justificatiónum tuárum: * et exquíram eam semper. 118:33 (He) Daj mi za prawo, Panie, drogę sprawiedliwości Twoich, * a będę jej szukał zawsze. 118:33 (He) Set before me for a law the way of thy justifications, O Lord: * and I will always seek after it. 118:33 (He) Legem pone mihi, Dómine, viam justificatiónum tuárum: * et exquíram eam semper. 118:33 (He) Daj mi za prawo, Panie, drogę sprawiedliwości Twoich, * a będę jej szukał zawsze. 118:33 (He) Set before me for a law the way of thy justifications, O Lord: * and I will always seek after it.

118:34 Da mihi intelléctum, et scrutábor legem tuam: * et custódiam illam in toto corde meo. 118:34 Daj mi zrozumienie, a będę badał zakon Twój * i będę go strzegł ze wszystkiego serca mego. 118:34 Give me understanding, and I will search thy law; * and I will keep it with my whole heart. 118:34 Da mihi intelléctum, et scrutábor legem tuam: * et custódiam illam in toto corde meo. 118:34 Daj mi zrozumienie, a będę badał zakon Twój * i będę go strzegł ze wszystkiego serca mego. 118:34 Give me understanding, and I will search thy law; * and I will keep it with my whole heart.

118:35 Deduc me in sémitam mandatórum tuórum: * quia ipsam vólui. 118:35 Prowadź mię ścieżką przykazań Twoich, * bom jej pragnął. 118:35 Lead me into the path of thy commandments; * for this same I have desired. 118:35 Deduc me in sémitam mandatórum tuórum: * quia ipsam vólui. 118:35 Prowadź mię ścieżką przykazań Twoich, * bom jej pragnął. 118:35 Lead me into the path of thy commandments; * for this same I have desired.

118:36 Inclína cor meum in testimónia tua: * et non in avarítiam. 118:36 Nakłoń serce moje ku świadectwom Twoim, * a nie ku chciwości. 118:36 Incline my heart into thy testimonies * and not to covetousness. 118:36 Inclína cor meum in testimónia tua: * et non in avarítiam. 118:36 Nakłoń serce moje ku świadectwom Twoim, * a nie ku chciwości. 118:36 Incline my heart into thy testimonies * and not to covetousness.

118:37 Avérte óculos meos ne vídeant vanitátem: * in via tua vivífica me. 118:37 Odwróć oczy moje, aby nie patrzyły na próżność, * ożyw mię na drodze Twojej. 118:37 Turn away my eyes that they may not behold vanity: * quicken me in thy way. 118:37 Avérte óculos meos ne vídeant vanitátem: * in via tua vivífica me. 118:37 Odwróć oczy moje, aby nie patrzyły na próżność, * ożyw mię na drodze Twojej. 118:37 Turn away my eyes that they may not behold vanity: * quicken me in thy way.

118:38 Státue servo tuo elóquium tuum, * in timóre tuo. 118:38 Potwierdź słudze Twemu słowo Twoje * dla bojaźni przed Tobą. 118:38 Establish thy word to thy servant, * in thy fear. 118:38 Státue servo tuo elóquium tuum, * in timóre tuo. 118:38 Potwierdź słudze Twemu słowo Twoje * dla bojaźni przed Tobą. 118:38 Establish thy word to thy servant, * in thy fear.

118:39 Ámputa oppróbrium meum quod suspicátus sum: * quia judícia tua jucúnda. 118:39 Odetnij pohańbienie moje, któregom się obawiał, * albowiem słodkie są wyroki Twoje. 118:39 Turn away my reproach, which I have apprehended: * for thy judgments are delightful. 118:39 Ámputa oppróbrium meum quod suspicátus sum: * quia judícia tua jucúnda. 118:39 Odetnij pohańbienie moje, któregom się obawiał, * albowiem słodkie są wyroki Twoje. 118:39 Turn away my reproach, which I have apprehended: * for thy judgments are delightful.

118:40 Ecce, concupívi mandáta tua: * in æquitáte tua vivífica me. 118:40 Oto pożądałem przykazań Twoich, * ożyw mię w sprawiedliwości Twojej. 118:40 Behold I have longed after thy precepts: * quicken me in thy justice. 118:40 Ecce, concupívi mandáta tua: * in æquitáte tua vivífica me. 118:40 Oto pożądałem przykazań Twoich, * ożyw mię w sprawiedliwości Twojej. 118:40 Behold I have longed after thy precepts: * quicken me in thy justice.

118:41 (Vav) Et véniat super me misericórdia tua, Dómine: * salutáre tuum secúndum elóquium tuum. 118:41 (Vau) I niech przyjdzie na mnie miłosierdzie Twoje, Panie, * zbawienie Twoje według słowa Twego. 118:41 (Vau) Let thy mercy also come upon me, O Lord: * thy salvation according to thy word. 118:41 (Vav) Et véniat super me misericórdia tua, Dómine: * salutáre tuum secúndum elóquium tuum. 118:41 (Vau) I niech przyjdzie na mnie miłosierdzie Twoje, Panie, * zbawienie Twoje według słowa Twego. 118:41 (Vau) Let thy mercy also come upon me, O Lord: * thy salvation according to thy word.

118:42 Et respondébo exprobrántibus mihi verbum: * quia sperávi in sermónibus tuis. 118:42 I odpowiem słowo urągającym mi, * bo miałem nadzieję w słowach Twoich. 118:42 So shall I answer them that reproach me in any thing; * that I have trusted in thy words. 118:42 Et respondébo exprobrántibus mihi verbum: * quia sperávi in sermónibus tuis. 118:42 I odpowiem słowo urągającym mi, * bo miałem nadzieję w słowach Twoich. 118:42 So shall I answer them that reproach me in any thing; * that I have trusted in thy words.

118:43 Et ne áuferas de ore meo verbum veritátis usquequáque: * quia in judíciis tuis supersperávi. 118:43 A nie odejmuj nigdy od ust moich słowa prawdy, * gdyż bardzo ufałem wyrokom Twoim. 118:43 And take not thou the word of truth utterly out of my mouth: * for in thy words, I have hoped exceedingly. 118:43 Et ne áuferas de ore meo verbum veritátis usquequáque: * quia in judíciis tuis supersperávi. 118:43 A nie odejmuj nigdy od ust moich słowa prawdy, * gdyż bardzo ufałem wyrokom Twoim. 118:43 And take not thou the word of truth utterly out of my mouth: * for in thy words, I have hoped exceedingly.

118:44 Et custódiam legem tuam semper: * in sǽculum et in sǽculum sǽculi. 118:44 I będę strzegł zakonu Twego zawsze, * na wieki i na wielki wieków. 118:44 So shall I always keep thy law, * for ever and ever. 118:44 Et custódiam legem tuam semper: * in sǽculum et in sǽculum sǽculi. 118:44 I będę strzegł zakonu Twego zawsze, * na wieki i na wielki wieków. 118:44 So shall I always keep thy law, * for ever and ever.

118:45 Et ambulábam in latitúdine: * quia mandáta tua exquisívi. 118:45 I chodziłem drogą przestronną, * gdyż pilnie szukałem przykazań Twoich. 118:45 And I walked at large: * because I have sought after thy commandments. 118:45 Et ambulábam in latitúdine: * quia mandáta tua exquisívi. 118:45 I chodziłem drogą przestronną, * gdyż pilnie szukałem przykazań Twoich. 118:45 And I walked at large: * because I have sought after thy commandments.

118:46 Et loquébar in testimóniis tuis in conspéctu regum: * et non confundébar. 118:46 I mówiłem o świadectwach Twoich przed oczyma królów, * a nie wstydziłem się. 118:46 And I spoke of thy testimonies before kings: * and I was not ashamed. 118:46 Et loquébar in testimóniis tuis in conspéctu regum: * et non confundébar. 118:46 I mówiłem o świadectwach Twoich przed oczyma królów, * a nie wstydziłem się. 118:46 And I spoke of thy testimonies before kings: * and I was not ashamed.

118:47 Et meditábar in mandátis tuis, * quæ diléxi. 118:47 I rozmyślałem o przykazaniach Twoich, * które umiłowałem. 118:47 I meditated also on thy commandments, * which I loved. 118:47 Et meditábar in mandátis tuis, * quæ diléxi. 118:47 I rozmyślałem o przykazaniach Twoich, * które umiłowałem. 118:47 I meditated also on thy commandments, * which I loved.

118:48 Et levávi manus meas ad mandáta tua, quæ diléxi: * et exercébar in justificatiónibus tuis. 118:48 I wzniosłem ręce swe ku przykazaniom Twoim, które umiłowałem, * i ćwiczyłem się w ustawach Twoich. 118:48 And I lifted up my hands to thy commandments, which I loved: * and I was exercised in thy justifications. 118:48 Et levávi manus meas ad mandáta tua, quæ diléxi: * et exercébar in justificatiónibus tuis. 118:48 I wzniosłem ręce swe ku przykazaniom Twoim, które umiłowałem, * i ćwiczyłem się w ustawach Twoich. 118:48 And I lifted up my hands to thy commandments, which I loved: * and I was exercised in thy justifications.

118:49 (Zai) Memor esto verbi tui servo tuo, * in quo mihi spem dedísti. 118:49 (Zajin) Pomnij na słowo Twoje słudze Twemu, * w którymeś mi nadzieję uczynił. 118:49 (Zai) Be thou mindful of thy word to thy servant, * in which thou hast given me hope. 118:49 (Zai) Memor esto verbi tui servo tuo, * in quo mihi spem dedísti. 118:49 (Zajin) Pomnij na słowo Twoje słudze Twemu, * w którymeś mi nadzieję uczynił. 118:49 (Zai) Be thou mindful of thy word to thy servant, * in which thou hast given me hope.

118:50 Hæc me consoláta est in humilitáte mea: * quia elóquium tuum vivificávit me. 118:50 To mię pocieszyło w utrapieniu moim, * bo słowo Twoje ożywiło mię. 118:50 This hath comforted me in my humiliation: * because thy word hath enlivened me. 118:50 Hæc me consoláta est in humilitáte mea: * quia elóquium tuum vivificávit me. 118:50 To mię pocieszyło w utrapieniu moim, * bo słowo Twoje ożywiło mię. 118:50 This hath comforted me in my humiliation: * because thy word hath enlivened me.

118:51 Supérbi iníque agébant usquequáque: * a lege autem tua non declinávi. 118:51 Bardzo niesprawiedliwie czynili pyszni, * a nie odstąpiłem od zakonu Twego. 118:51 The proud did iniquitously altogether: * but I declined not from thy law. 118:51 Supérbi iníque agébant usquequáque: * a lege autem tua non declinávi. 118:51 Bardzo niesprawiedliwie czynili pyszni, * a nie odstąpiłem od zakonu Twego. 118:51 The proud did iniquitously altogether: * but I declined not from thy law.

118:52 Memor fui judiciórum tuórum a sǽculo, Dómine: * et consolátus sum. 118:52 Pamiętałem, na odwieczne sądy Twoje, Panie, * i pocieszyłem się. 118:52 I remembered, O Lord, thy judgments of old: * and I was comforted. 118:52 Memor fui judiciórum tuórum a sǽculo, Dómine: * et consolátus sum. 118:52 Pamiętałem, na odwieczne sądy Twoje, Panie, * i pocieszyłem się. 118:52 I remembered, O Lord, thy judgments of old: * and I was comforted.

118:53 Deféctio ténuit me, * pro peccatóribus derelinquéntibus legem tuam. 118:53 Omdlenie chwytało mię * dla grzeszników opuszczających zakon Twój. 118:53 A fainting hath taken hold of me, * because of the wicked that forsake thy law. 118:53 Deféctio ténuit me, * pro peccatóribus derelinquéntibus legem tuam. 118:53 Omdlenie chwytało mię * dla grzeszników opuszczających zakon Twój. 118:53 A fainting hath taken hold of me, * because of the wicked that forsake thy law.

118:54 Cantábiles mihi erant justificatiónes tuæ, * in loco peregrinatiónis meæ. 118:54 Pieśniami były mi ustawy Twoje * na miejscu pielgrzymowania mego. 118:54 Thy justifications were the subject of my song, * in the place of my pilgrimage. 118:54 Cantábiles mihi erant justificatiónes tuæ, * in loco peregrinatiónis meæ. 118:54 Pieśniami były mi ustawy Twoje * na miejscu pielgrzymowania mego. 118:54 Thy justifications were the subject of my song, * in the place of my pilgrimage.

118:55 Memor fui nocte nóminis tui, Dómine: * et custodívi legem tuam. 118:55 Pamiętałem w nocy na imię Twoje, Panie, * i strzegłem zakonu Twego. 118:55 In the night I have remembered thy name, O Lord: * and have kept thy law. 118:55 Memor fui nocte nóminis tui, Dómine: * et custodívi legem tuam. 118:55 Pamiętałem w nocy na imię Twoje, Panie, * i strzegłem zakonu Twego. 118:55 In the night I have remembered thy name, O Lord: * and have kept thy law.

118:56 Hæc facta est mihi: * quia justificatiónes tuas exquisívi. 118:56 To zostało mi dane, * bo pilnie szukałem ustaw Twoich. 118:56 This happened to me: * because I sought after thy justifications. 118:56 Hæc facta est mihi: * quia justificatiónes tuas exquisívi. 118:56 To zostało mi dane, * bo pilnie szukałem ustaw Twoich. 118:56 This happened to me: * because I sought after thy justifications.

118:57 (Heth) Pórtio mea, Dómine, * dixi custodíre legem tuam. 118:57 (Cheth) Cząstką moją jesteś, Panie, * obiecałem strzec zakonu Twego. 118:57 (Heth) O Lord, my portion, * I have said, I would keep thy law. 118:57 (Heth) Pórtio mea, Dómine, * dixi custodíre legem tuam. 118:57 (Cheth) Cząstką moją jesteś, Panie, * obiecałem strzec zakonu Twego. 118:57 (Heth) O Lord, my portion, * I have said, I would keep thy law.

118:58 Deprecátus sum fáciem tuam in toto corde meo: * miserére mei secúndum elóquium tuum. 118:58 Błagałem oblicza Twego ze wszystkiego serca mego, * zmiłuj się nade mną według mowy Twojej. 118:58 I entreated thy face with all my heart: * have mercy on me according to thy word. 118:58 Deprecátus sum fáciem tuam in toto corde meo: * miserére mei secúndum elóquium tuum. 118:58 Błagałem oblicza Twego ze wszystkiego serca mego, * zmiłuj się nade mną według mowy Twojej. 118:58 I entreated thy face with all my heart: * have mercy on me according to thy word.

118:59 Cogitávi vias meas: * et convérti pedes meos in testimónia tua. 118:59 Rozmyślałem drogi moje * i zwracałem nogi moje ku świadectwom Twoim. 118:59 I have thought on my ways: * and turned my feet unto thy testimonies. 118:59 Cogitávi vias meas: * et convérti pedes meos in testimónia tua. 118:59 Rozmyślałem drogi moje * i zwracałem nogi moje ku świadectwom Twoim. 118:59 I have thought on my ways: * and turned my feet unto thy testimonies.

118:60 Parátus sum, et non sum turbátus: * ut custódiam mandáta tua. 118:60 Jestem gotów, a nie strwożyłem się, * abym strzegł przykazań Twoich. 118:60 I am ready, and am not troubled: * that I may keep thy commandments. 118:60 Parátus sum, et non sum turbátus: * ut custódiam mandáta tua. 118:60 Jestem gotów, a nie strwożyłem się, * abym strzegł przykazań Twoich. 118:60 I am ready, and am not troubled: * that I may keep thy commandments.

118:61 Funes peccatórum circumpléxi sunt me: * et legem tuam non sum oblítus. 118:61 Powrozy grzeszników oplotły mię, * a nie zapomniałem zakonu Twego. 118:61 The cords of the wicked have encompassed me: * but I have not forgotten thy law. 118:61 Funes peccatórum circumpléxi sunt me: * et legem tuam non sum oblítus. 118:61 Powrozy grzeszników oplotły mię, * a nie zapomniałem zakonu Twego. 118:61 The cords of the wicked have encompassed me: * but I have not forgotten thy law.

118:62 Média nocte surgébam ad confiténdum tibi, * super judícia justificatiónis tuæ. 118:62 Wstawałem o północy, aby wysławiać Ciebie, * sprawiedliwe wyroki Twoje. 118:62 I rose at midnight to give praise to thee; * for the judgments of thy justification. 118:62 Média nocte surgébam ad confiténdum tibi, * super judícia justificatiónis tuæ. 118:62 Wstawałem o północy, aby wysławiać Ciebie, * sprawiedliwe wyroki Twoje. 118:62 I rose at midnight to give praise to thee; * for the judgments of thy justification.

118:63 Párticeps ego sum ómnium timéntium te: * et custodiéntium mandáta tua. 118:63 Towarzyszem jestem wszystkich bojących się Ciebie * i strzegących przykazań Twoich. 118:63 I am a partaker with all them that fear thee, * and that keep thy commandments. 118:63 Párticeps ego sum ómnium timéntium te: * et custodiéntium mandáta tua. 118:63 Towarzyszem jestem wszystkich bojących się Ciebie * i strzegących przykazań Twoich. 118:63 I am a partaker with all them that fear thee, * and that keep thy commandments.

118:64 Misericórdia tua, Dómine, plena est terra: * justificatiónes tuas doce me. 118:64 Miłosierdzia Twego, Panie, pełna jest ziemia, * naucz mię sprawiedliwości Twoich. 118:64 The earth, O Lord, is full of thy mercy: * teach me thy justifications. 118:64 Misericórdia tua, Dómine, plena est terra: * justificatiónes tuas doce me. 118:64 Miłosierdzia Twego, Panie, pełna jest ziemia, * naucz mię sprawiedliwości Twoich. 118:64 The earth, O Lord, is full of thy mercy: * teach me thy justifications.

118:65 (Teth) Bonitátem fecísti cum servo tuo, Dómine, * secúndum verbum tuum. 118:65 (Teth) Uczyniłeś łaskę słudze Twemu, Panie, * według słowa Twojego. 118:65 (Teth) Thou hast done well with thy servant, O Lord, * according to thy word. 118:65 (Teth) Bonitátem fecísti cum servo tuo, Dómine, * secúndum verbum tuum. 118:65 (Teth) Uczyniłeś łaskę słudze Twemu, Panie, * według słowa Twojego. 118:65 (Teth) Thou hast done well with thy servant, O Lord, * according to thy word.

118:66 Bonitátem, et disciplínam, et sciéntiam doce me: * quia mandátis tuis crédidi. 118:66 Naucz mię dobroci i karności i umiejętności, * bo zawierzyłem przykazaniom Twoim. 118:66 Teach me goodness and discipline and knowledge; * for I have believed thy commandments. 118:66 Bonitátem, et disciplínam, et sciéntiam doce me: * quia mandátis tuis crédidi. 118:66 Naucz mię dobroci i karności i umiejętności, * bo zawierzyłem przykazaniom Twoim. 118:66 Teach me goodness and discipline and knowledge; * for I have believed thy commandments.

118:67 Priúsquam humiliárer ego delíqui: * proptérea elóquium tuum custodívi. 118:67 Zanim zostałem uniżony, wykroczyłem, * dlatego strzegłem słowa Twego. 118:67 Before I was humbled I offended; * therefore have I kept thy word. 118:67 Priúsquam humiliárer ego delíqui: * proptérea elóquium tuum custodívi. 118:67 Zanim zostałem uniżony, wykroczyłem, * dlatego strzegłem słowa Twego. 118:67 Before I was humbled I offended; * therefore have I kept thy word.

118:68 Bonus es tu: * et in bonitáte tua doce me justificatiónes tuas. 118:68 Dobry jesteś, * i według dobroci Twej naucz mię sprawiedliwości Twojej. 118:68 Thou art good; * and in thy goodness teach me thy justifications. 118:68 Bonus es tu: * et in bonitáte tua doce me justificatiónes tuas. 118:68 Dobry jesteś, * i według dobroci Twej naucz mię sprawiedliwości Twojej. 118:68 Thou art good; * and in thy goodness teach me thy justifications.

118:69 Multiplicáta est super me iníquitas superbórum: * ego autem in toto corde meo scrutábor mandáta tua. 118:69 Rozmnożyła się przeciw mnie nieprawość pysznych, * a ja ze wszystkiego serca będę badał przykazania Twoje. 118:69 The iniquity of the proud hath been multiplied over me: * but I will seek thy commandments with my whole heart. 118:69 Multiplicáta est super me iníquitas superbórum: * ego autem in toto corde meo scrutábor mandáta tua. 118:69 Rozmnożyła się przeciw mnie nieprawość pysznych, * a ja ze wszystkiego serca będę badał przykazania Twoje. 118:69 The iniquity of the proud hath been multiplied over me: * but I will seek thy commandments with my whole heart.

118:70 Coagulátum est sicut lac cor eórum: * ego vero legem tuam meditátus sum. 118:70 Zsiadło się jak mleko serce ich, * a ja rozmyślałem o zakonie Twoim. 118:70 Their heart is curdled like milk: * but I have meditated on thy law. 118:70 Coagulátum est sicut lac cor eórum: * ego vero legem tuam meditátus sum. 118:70 Zsiadło się jak mleko serce ich, * a ja rozmyślałem o zakonie Twoim. 118:70 Their heart is curdled like milk: * but I have meditated on thy law.

118:71 Bonum mihi quia humiliásti me: * ut discam justificatiónes tuas. 118:71 Dobrze dla mnie, żeś mię uniżył, * abym się nauczył ustaw Twoich. 118:71 It is good for me that thou hast humbled me, * that I may learn thy justifications. 118:71 Bonum mihi quia humiliásti me: * ut discam justificatiónes tuas. 118:71 Dobrze dla mnie, żeś mię uniżył, * abym się nauczył ustaw Twoich. 118:71 It is good for me that thou hast humbled me, * that I may learn thy justifications.

118:72 Bonum mihi lex oris tui, * super míllia auri et argénti. 118:72 Lepszy mi jest zakon ust Twoich * niźli tysiące złota i srebra. 118:72 The law of thy mouth is good to me, * above thousands of gold and silver. 118:72 Bonum mihi lex oris tui, * super míllia auri et argénti. 118:72 Lepszy mi jest zakon ust Twoich * niźli tysiące złota i srebra. 118:72 The law of thy mouth is good to me, * above thousands of gold and silver.

118:73 (Joth) Manus tuæ fecérunt me, et plasmavérunt me: * da mihi intelléctum, et discam mandáta tua. 118:73 (Jod) Ręce Twoje uczyniły mię i ulepiły mię, * daj mi rozum, a nauczę się przykazań Twoich. 118:73 (Jod) Thy hands have made me and formed me: * give me understanding, and I will learn thy commandments. 118:73 (Joth) Manus tuæ fecérunt me, et plasmavérunt me: * da mihi intelléctum, et discam mandáta tua. 118:73 (Jod) Ręce Twoje uczyniły mię i ulepiły mię, * daj mi rozum, a nauczę się przykazań Twoich. 118:73 (Jod) Thy hands have made me and formed me: * give me understanding, and I will learn thy commandments.

118:74 Qui timent te vidébunt me, et lætabúntur: * quia in verba tua supersperávi. 118:74 Którzy się Ciebie boją, ujrzą mię i uradują się, * że mocno ufałem słowom Twoim. 118:74 They that fear thee shall see me, and shall be glad: * because I have greatly hoped in thy words. 118:74 Qui timent te vidébunt me, et lætabúntur: * quia in verba tua supersperávi. 118:74 Którzy się Ciebie boją, ujrzą mię i uradują się, * że mocno ufałem słowom Twoim. 118:74 They that fear thee shall see me, and shall be glad: * because I have greatly hoped in thy words.

118:75 Cognóvi, Dómine, quia ǽquitas judícia tua: * et in veritáte tua humiliásti me. 118:75 Poznałem, Panie, że sprawiedliwe są wyroki Twoje * i w prawdzie Twojej uniżyłeś mię. 118:75 I know, O Lord, that thy judgments are equity: * and in thy truth thou hast humbled me. 118:75 Cognóvi, Dómine, quia ǽquitas judícia tua: * et in veritáte tua humiliásti me. 118:75 Poznałem, Panie, że sprawiedliwe są wyroki Twoje * i w prawdzie Twojej uniżyłeś mię. 118:75 I know, O Lord, that thy judgments are equity: * and in thy truth thou hast humbled me.

118:76 Fiat misericórdia tua ut consolétur me, * secúndum elóquium tuum servo tuo. 118:76 Niechaj będzie miłosierdzie Twoje aby mię cieszyło, * według obietnicy Twej danej słudze Twemu. 118:76 O! let thy mercy be for my comfort, * according to thy word unto thy servant. 118:76 Fiat misericórdia tua ut consolétur me, * secúndum elóquium tuum servo tuo. 118:76 Niechaj będzie miłosierdzie Twoje aby mię cieszyło, * według obietnicy Twej danej słudze Twemu. 118:76 O! let thy mercy be for my comfort, * according to thy word unto thy servant.

118:77 Véniant mihi miseratiónes tuæ, et vivam: * quia lex tua meditátio mea est. 118:77 Niech przyjdą na mnie litości Twoje a będę żył, * bo zakon Twój jest rozmyślaniem moim. 118:77 Let thy tender mercies come unto me, and I shall live: * for thy law is my meditation. 118:77 Véniant mihi miseratiónes tuæ, et vivam: * quia lex tua meditátio mea est. 118:77 Niech przyjdą na mnie litości Twoje a będę żył, * bo zakon Twój jest rozmyślaniem moim. 118:77 Let thy tender mercies come unto me, and I shall live: * for thy law is my meditation.

118:78 Confundántur supérbi, quia injúste iniquitátem fecérunt in me: * ego autem exercébor in mandátis tuis. 118:78 Niech będą zawstydzeni pyszni, bo niesłusznie skrzywdzili mnie, * a ja będę się ćwiczył w przykazaniach Twoich. 118:78 Let the proud be ashamed, because they have done unjustly towards me: * but I will be employed in thy commandments. 118:78 Confundántur supérbi, quia injúste iniquitátem fecérunt in me: * ego autem exercébor in mandátis tuis. 118:78 Niech będą zawstydzeni pyszni, bo niesłusznie skrzywdzili mnie, * a ja będę się ćwiczył w przykazaniach Twoich. 118:78 Let the proud be ashamed, because they have done unjustly towards me: * but I will be employed in thy commandments.

118:79 Convertántur mihi timéntes te: * et qui novérunt testimónia tua. 118:79 Niech się zwrócą do mnie, którzy się boją Ciebie * i którzy znają świadectwa Twoje. 118:79 Let them that fear thee turn to me: * and they that know thy testimonies. 118:79 Convertántur mihi timéntes te: * et qui novérunt testimónia tua. 118:79 Niech się zwrócą do mnie, którzy się boją Ciebie * i którzy znają świadectwa Twoje. 118:79 Let them that fear thee turn to me: * and they that know thy testimonies.

118:80 Fiat cor meum immaculátum in justificatiónibus tuis, * ut non confúndar. 118:80 Niech będzie serce moje niepokalane w ustawach Twoich, * abym się nie zawstydził. 118:80 Let my heart be undefiled in thy justifications, * that I may not be confounded. 118:80 Fiat cor meum immaculátum in justificatiónibus tuis, * ut non confúndar. 118:80 Niech będzie serce moje niepokalane w ustawach Twoich, * abym się nie zawstydził. 118:80 Let my heart be undefiled in thy justifications, * that I may not be confounded.

118:81 (Caph) Defécit in salutáre tuum ánima mea: * et in verbum tuum supersperávi. 118:81 (Kaph) Omdlewała dusza moja, pragnąc zbawienia Twego, * i miałem nadzieję wielką w słowie Twoim. 118:81 (Caph) My soul hath fainted after thy salvation: * and in thy word I have very much hoped. 118:81 (Caph) Defécit in salutáre tuum ánima mea: * et in verbum tuum supersperávi. 118:81 (Kaph) Omdlewała dusza moja, pragnąc zbawienia Twego, * i miałem nadzieję wielką w słowie Twoim. 118:81 (Caph) My soul hath fainted after thy salvation: * and in thy word I have very much hoped.

118:82 Defecérunt óculi mei in elóquium tuum, * dicéntes: Quando consoláberis me? 118:82 Ustały oczy moje czekając obietnicy Twojej, * mówiąc: Kiedyż mię pocieszysz? 118:82 My eyes have failed for thy word, * saying: When wilt thou comfort me? 118:82 Defecérunt óculi mei in elóquium tuum, * dicéntes: Quando consoláberis me? 118:82 Ustały oczy moje czekając obietnicy Twojej, * mówiąc: Kiedyż mię pocieszysz? 118:82 My eyes have failed for thy word, * saying: When wilt thou comfort me?

118:83 Quia factus sum sicut uter in pruína: * justificatiónes tuas non sum oblítus. 118:83 Bo stałem się jak worek skórzany na mrozie, * nie zapomniałem ustaw Twoich. 118:83 For I am become like a bottle in the frost: * I have not forgotten thy justifications. 118:83 Quia factus sum sicut uter in pruína: * justificatiónes tuas non sum oblítus. 118:83 Bo stałem się jak worek skórzany na mrozie, * nie zapomniałem ustaw Twoich. 118:83 For I am become like a bottle in the frost: * I have not forgotten thy justifications.

118:84 Quot sunt dies servi tui? * quando fácies de persequéntibus me judícium? 118:84 Ileż jest dni sługi Twego? * Kiedyż uczynisz sąd nad tymi, co mnie prześladują? 118:84 How many are the days of thy servant: * when wilt thou execute judgment on them that persecute me? 118:84 Quot sunt dies servi tui? * quando fácies de persequéntibus me judícium? 118:84 Ileż jest dni sługi Twego? * Kiedyż uczynisz sąd nad tymi, co mnie prześladują? 118:84 How many are the days of thy servant: * when wilt thou execute judgment on them that persecute me?

118:85 Narravérunt mihi iníqui fabulatiónes: * sed non ut lex tua. 118:85 Opowiadali mi źli ludzie baśnie, * ale nie według zakonu Twego. 118:85 The wicked have told me fables: * but not as thy law. 118:85 Narravérunt mihi iníqui fabulatiónes: * sed non ut lex tua. 118:85 Opowiadali mi źli ludzie baśnie, * ale nie według zakonu Twego. 118:85 The wicked have told me fables: * but not as thy law.

118:86 Ómnia mandáta tua véritas: * iníque persecúti sunt me, ádjuva me. 118:86 Wszystkie przykazania Twoje są prawdą, * prześladowali mię niesprawiedliwie, ratuj mię. 118:86 All thy statutes are truth: * they have persecuted me unjustly, do thou help me. 118:86 Ómnia mandáta tua véritas: * iníque persecúti sunt me, ádjuva me. 118:86 Wszystkie przykazania Twoje są prawdą, * prześladowali mię niesprawiedliwie, ratuj mię. 118:86 All thy statutes are truth: * they have persecuted me unjustly, do thou help me.

118:87 Paulo minus consummavérunt me in terra: * ego autem non derelíqui mandáta tua. 118:87 Bez mała zgładzili mię z ziemi, * a ja nie opuszczałem przykazań Twoich. 118:87 They had almost made an end of me upon earth: * but I have not forsaken thy commandments. 118:87 Paulo minus consummavérunt me in terra: * ego autem non derelíqui mandáta tua. 118:87 Bez mała zgładzili mię z ziemi, * a ja nie opuszczałem przykazań Twoich. 118:87 They had almost made an end of me upon earth: * but I have not forsaken thy commandments.

118:88 Secúndum misericórdiam tuam vivífica me: * et custódiam testimónia oris tui. 118:88 Według miłosierdzia Twego ożyw mię, * a będę strzegł świadectw ust Twoich. 118:88 Quicken thou me according to thy mercy: * and I shall keep the testimonies of thy mouth. 118:88 Secúndum misericórdiam tuam vivífica me: * et custódiam testimónia oris tui. 118:88 Według miłosierdzia Twego ożyw mię, * a będę strzegł świadectw ust Twoich. 118:88 Quicken thou me according to thy mercy: * and I shall keep the testimonies of thy mouth.

118:89 (Lamed) In ætérnum, Dómine, * verbum tuum pérmanet in cælo. 118:89 (Lamed) Na wieki, Panie, * słowo Twoje trwa na niebie. 118:89 (Lamed) For ever, O Lord, * thy word standeth firm in heaven. 118:89 (Lamed) In ætérnum, Dómine, * verbum tuum pérmanet in cælo. 118:89 (Lamed) Na wieki, Panie, * słowo Twoje trwa na niebie. 118:89 (Lamed) For ever, O Lord, * thy word standeth firm in heaven.

118:90 In generatiónem et generatiónem véritas tua: * fundásti terram, et pérmanet. 118:90 Z pokolenia na pokolenie prawda Twoja, * utwierdziłeś ziemię i trwa. 118:90 Thy truth unto all generations: * thou hast founded the earth, and it continueth. 118:90 In generatiónem et generatiónem véritas tua: * fundásti terram, et pérmanet. 118:90 Z pokolenia na pokolenie prawda Twoja, * utwierdziłeś ziemię i trwa. 118:90 Thy truth unto all generations: * thou hast founded the earth, and it continueth.

118:91 Ordinatióne tua persevérat dies: * quóniam ómnia sérviunt tibi. 118:91 Na rozkaz Twój utrzymuje się dzień, * albowiem Tobie służy wszystko. 118:91 By thy ordinance the day goeth on: * for all things serve thee. 118:91 Ordinatióne tua persevérat dies: * quóniam ómnia sérviunt tibi. 118:91 Na rozkaz Twój utrzymuje się dzień, * albowiem Tobie służy wszystko. 118:91 By thy ordinance the day goeth on: * for all things serve thee.

118:92 Nisi quod lex tua meditátio mea est: * tunc forte periíssem in humilitáte mea. 118:92 Gdyby zakon Twój nie był rozmyślaniem moim, * tedybym był zginął w uniżeniu swoim. 118:92 Unless thy law had been my meditation, * I had then perhaps perished in my abjection. 118:92 Nisi quod lex tua meditátio mea est: * tunc forte periíssem in humilitáte mea. 118:92 Gdyby zakon Twój nie był rozmyślaniem moim, * tedybym był zginął w uniżeniu swoim. 118:92 Unless thy law had been my meditation, * I had then perhaps perished in my abjection.

118:93 In ætérnum non oblivíscar justificatiónes tuas: * quia in ipsis vivificásti me. 118:93 Na wieki me zapomnę ustaw Twoich, * bo zachowałeś mię przez nie przy życiu. 118:93 Thy justifications I will never forget: * for by them thou hast given me life. 118:93 In ætérnum non oblivíscar justificatiónes tuas: * quia in ipsis vivificásti me. 118:93 Na wieki me zapomnę ustaw Twoich, * bo zachowałeś mię przez nie przy życiu. 118:93 Thy justifications I will never forget: * for by them thou hast given me life.

118:94 Tuus sum ego, salvum me fac: * quóniam justificatiónes tuas exquisívi. 118:94 Twoim jestem, zbawże mię, * bo szukałem ustaw Twoich. 118:94 I am thine, save thou me: * for I have sought thy justifications. 118:94 Tuus sum ego, salvum me fac: * quóniam justificatiónes tuas exquisívi. 118:94 Twoim jestem, zbawże mię, * bo szukałem ustaw Twoich. 118:94 I am thine, save thou me: * for I have sought thy justifications.

118:95 Me exspectavérunt peccatóres ut pérderent me: * testimónia tua intelléxi. 118:95 Na mnie czekali źli ludzie, aby mię zatracić: * zrozumiałem świadectwa Twoje. 118:95 The wicked have waited for me to destroy me: * but I have understood thy testimonies. 118:95 Me exspectavérunt peccatóres ut pérderent me: * testimónia tua intelléxi. 118:95 Na mnie czekali źli ludzie, aby mię zatracić: * zrozumiałem świadectwa Twoje. 118:95 The wicked have waited for me to destroy me: * but I have understood thy testimonies.

118:96 Omnis consummatiónis vidi finem: * latum mandátum tuum nimis. 118:96 Wszelkiej doskonałości widziałem koniec, * bardzo szerokie przykazanie Twoje. 118:96 I have seen an end of all perfection: * thy commandment is exceeding broad. 118:96 Omnis consummatiónis vidi finem: * latum mandátum tuum nimis. 118:96 Wszelkiej doskonałości widziałem koniec, * bardzo szerokie przykazanie Twoje. 118:96 I have seen an end of all perfection: * thy commandment is exceeding broad.

118:97 (Mem) Quómodo diléxi legem tuam, Dómine? * tota die meditátio mea est. 118:97 (Mem) Jakżeż umiłowałem zakon Twój, Panie, * cały dzień jest rozmyślaniem moim. 118:97 (Mem) How have I loved thy law, O Lord! * it is my meditation all the day. 118:97 (Mem) Quómodo diléxi legem tuam, Dómine? * tota die meditátio mea est. 118:97 (Mem) Jakżeż umiłowałem zakon Twój, Panie, * cały dzień jest rozmyślaniem moim. 118:97 (Mem) How have I loved thy law, O Lord! * it is my meditation all the day.

118:98 Super inimícos meos prudéntem me fecísti mandáto tuo: * quia in ætérnum mihi est. 118:98 Od nieprzyjaciół moich mędrszym mię uczyniłeś przykazaniem Twoim, * bo wiecznie jest ze mną. 118:98 Through thy commandment, thou hast made me wiser than my enemies: * for it is ever with me. 118:98 Super inimícos meos prudéntem me fecísti mandáto tuo: * quia in ætérnum mihi est. 118:98 Od nieprzyjaciół moich mędrszym mię uczyniłeś przykazaniem Twoim, * bo wiecznie jest ze mną. 118:98 Through thy commandment, thou hast made me wiser than my enemies: * for it is ever with me.

118:99 Super omnes docéntes me intelléxi: * quia testimónia tua meditátio mea est. 118:99 Od wszystkich nauczycieli moich rozumniejszy jestem, * bo świadectwa Twoje są rozmyślaniem moim. 118:99 I have understood more than all my teachers: * because thy testimonies are my meditation. 118:99 Super omnes docéntes me intelléxi: * quia testimónia tua meditátio mea est. 118:99 Od wszystkich nauczycieli moich rozumniejszy jestem, * bo świadectwa Twoje są rozmyślaniem moim. 118:99 I have understood more than all my teachers: * because thy testimonies are my meditation.

118:100 Super senes intelléxi: * quia mandáta tua quæsívi. 118:100 Od starców rozumniejszy jestem, * gdyż przykazań Twoich szukałem. 118:100 I have had understanding above ancients: * because I have sought thy commandments. 118:100 Super senes intelléxi: * quia mandáta tua quæsívi. 118:100 Od starców rozumniejszy jestem, * gdyż przykazań Twoich szukałem. 118:100 I have had understanding above ancients: * because I have sought thy commandments.

118:101 Ab omni via mala prohíbui pedes meos: * ut custódiam verba tua. 118:101 Od wszelkiej złej drogi wstrzymywałem nogi moje, * aby strzec słów Twoich. 118:101 I have restrained my feet from every evil way: * that I may keep thy words. 118:101 Ab omni via mala prohíbui pedes meos: * ut custódiam verba tua. 118:101 Od wszelkiej złej drogi wstrzymywałem nogi moje, * aby strzec słów Twoich. 118:101 I have restrained my feet from every evil way: * that I may keep thy words.

118:102 A judíciis tuis non declinávi: * quia tu legem posuísti mihi. 118:102 Nie odstępowałem od sądów Twoich, * boś Ty mi zakon ustanowił. 118:102 I have not declined from thy judgments, * because thou hast set me a law. 118:102 A judíciis tuis non declinávi: * quia tu legem posuísti mihi. 118:102 Nie odstępowałem od sądów Twoich, * boś Ty mi zakon ustanowił. 118:102 I have not declined from thy judgments, * because thou hast set me a law.

118:103 Quam dúlcia fáucibus meis elóquia tua, * super mel ori meo! 118:103 Jak słodkie są podniebieniu memu słowa Twoje, * ponad miód ustom moim. 118:103 How sweet are thy words to my palate! * more than honey to my mouth. 118:103 Quam dúlcia fáucibus meis elóquia tua, * super mel ori meo! 118:103 Jak słodkie są podniebieniu memu słowa Twoje, * ponad miód ustom moim. 118:103 How sweet are thy words to my palate! * more than honey to my mouth.

118:104 A mandátis tuis intelléxi: * proptérea odívi omnem viam iniquitátis. 118:104 Przez przykazania Twoje mądrym się stałem, * przeto miałem w nienawiści wszelką drogę nieprawości. 118:104 By thy commandments I have had understanding: * therefore have I hated every way of iniquity. 118:104 A mandátis tuis intelléxi: * proptérea odívi omnem viam iniquitátis. 118:104 Przez przykazania Twoje mądrym się stałem, * przeto miałem w nienawiści wszelką drogę nieprawości. 118:104 By thy commandments I have had understanding: * therefore have I hated every way of iniquity.

118:105 (Nun) Lucérna pédibus meis verbum tuum, * et lumen sémitis meis. 118:105 (Nun) Pochodnią dla nóg moich jest słowo Twoje * i światłością dla ścieżek moich. 118:105 (Nun) Thy word is a lamp to my feet, * and a light to my paths. 118:105 (Nun) Lucérna pédibus meis verbum tuum, * et lumen sémitis meis. 118:105 (Nun) Pochodnią dla nóg moich jest słowo Twoje * i światłością dla ścieżek moich. 118:105 (Nun) Thy word is a lamp to my feet, * and a light to my paths.

118:106 Jurávi, et státui * custodíre judícia justítiæ tuæ. 118:106 Przysiągłem i postanowiłem * strzec sprawiedliwych wyroków Twoich. 118:106 I have sworn and am determined * to keep the judgments of thy justice. 118:106 Jurávi, et státui * custodíre judícia justítiæ tuæ. 118:106 Przysiągłem i postanowiłem * strzec sprawiedliwych wyroków Twoich. 118:106 I have sworn and am determined * to keep the judgments of thy justice.

118:107 Humiliátus sum usquequáque, Dómine: * vivífica me secúndum verbum tuum. 118:107 Jestem zewsząd uniżony, Panie, * ożyw mię według słowa Twego. 118:107 I have been humbled, O Lord, exceedingly: * quicken thou me according to thy word. 118:107 Humiliátus sum usquequáque, Dómine: * vivífica me secúndum verbum tuum. 118:107 Jestem zewsząd uniżony, Panie, * ożyw mię według słowa Twego. 118:107 I have been humbled, O Lord, exceedingly: * quicken thou me according to thy word.

118:108 Voluntária oris mei beneplácita fac, Dómine: * et judícia tua doce me. 118:108 Dobrowolną ofiarę ust moich przyjmij wdzięcznie, Panie, * i naucz mię wyroków Twoich. 118:108 The free offerings of my mouth make acceptable, O Lord: * and teach me thy judgments. 118:108 Voluntária oris mei beneplácita fac, Dómine: * et judícia tua doce me. 118:108 Dobrowolną ofiarę ust moich przyjmij wdzięcznie, Panie, * i naucz mię wyroków Twoich. 118:108 The free offerings of my mouth make acceptable, O Lord: * and teach me thy judgments.

118:109 Ánima mea in mánibus meis semper: * et legem tuam non sum oblítus. 118:109 Dusza moja zawsze w rękach moich, * i nie zapomniałem zakonu Twego. 118:109 My soul is continually in my hands: * and I have not forgotten thy law. 118:109 Ánima mea in mánibus meis semper: * et legem tuam non sum oblítus. 118:109 Dusza moja zawsze w rękach moich, * i nie zapomniałem zakonu Twego. 118:109 My soul is continually in my hands: * and I have not forgotten thy law.

118:110 Posuérunt peccatóres láqueum mihi: * et de mandátis tuis non errávi. 118:110 Zastawiali grzesznicy sidło na mnie, * a nie zboczyłem od przykazań Twoich. 118:110 Sinners have laid a snare for me: * but I have not erred from thy precepts. 118:110 Posuérunt peccatóres láqueum mihi: * et de mandátis tuis non errávi. 118:110 Zastawiali grzesznicy sidło na mnie, * a nie zboczyłem od przykazań Twoich. 118:110 Sinners have laid a snare for me: * but I have not erred from thy precepts.

118:111 Hereditáte acquisívi testimónia tua in ætérnum: * quia exsultátio cordis mei sunt. 118:111 Dostałem w dziedzictwie świadectwa Twe na wieki, * bo są radością serca mego. 118:111 I have purchased thy testimonies for an inheritance for ever: * because they are the joy of my heart. 118:111 Hereditáte acquisívi testimónia tua in ætérnum: * quia exsultátio cordis mei sunt. 118:111 Dostałem w dziedzictwie świadectwa Twe na wieki, * bo są radością serca mego. 118:111 I have purchased thy testimonies for an inheritance for ever: * because they are the joy of my heart.

118:112 Inclinávi cor meum ad faciéndas justificatiónes tuas in ætérnum, * propter retributiónem. 118:112 Nakłoniłem serce swe, aby pełnić ustawy Twoje na wieki, * dla odpłaty. 118:112 I have inclined my heart to do thy justifications for ever, * for the reward. 118:112 Inclinávi cor meum ad faciéndas justificatiónes tuas in ætérnum, * propter retributiónem. 118:112 Nakłoniłem serce swe, aby pełnić ustawy Twoje na wieki, * dla odpłaty. 118:112 I have inclined my heart to do thy justifications for ever, * for the reward.

118:113 (Samech) Iníquos ódio hábui: * et legem tuam diléxi. 118:113 (Samech) Przewrotnych miałem w nienawiści * i rozmiłowałem się w prawie Twoim. 118:113 (Samech) I have hated the unjust: * and I have loved thy law. 118:113 (Samech) Iníquos ódio hábui: * et legem tuam diléxi. 118:113 (Samech) Przewrotnych miałem w nienawiści * i rozmiłowałem się w prawie Twoim. 118:113 (Samech) I have hated the unjust: * and I have loved thy law.

118:114 Adjútor et suscéptor meus es tu: * et in verbum tuum supersperávi. 118:114 Pomocnikiem i obrońcą moim jesteś Ty, * a ja wielką nadzieję miałem w słowie Twoim. 118:114 Thou art my helper and my protector: * and in thy word I have greatly hoped. 118:114 Adjútor et suscéptor meus es tu: * et in verbum tuum supersperávi. 118:114 Pomocnikiem i obrońcą moim jesteś Ty, * a ja wielką nadzieję miałem w słowie Twoim. 118:114 Thou art my helper and my protector: * and in thy word I have greatly hoped.

118:115 Declináte a me, malígni: * et scrutábor mandáta Dei mei. 118:115 Odstąpcie ode mnie złoczyńcy, * a będę badał przykazania Boga mego. 118:115 Depart from me, ye malignant: * and I will search the commandments of my God. 118:115 Declináte a me, malígni: * et scrutábor mandáta Dei mei. 118:115 Odstąpcie ode mnie złoczyńcy, * a będę badał przykazania Boga mego. 118:115 Depart from me, ye malignant: * and I will search the commandments of my God.

118:116 Súscipe me secúndum elóquium tuum, et vivam: * et non confúndas me ab exspectatióne mea. 118:116 Broń mię według słowa Twego i niechaj żyję, * a nie zawstydzaj mnie w oczekiwaniu moim. 118:116 Uphold me according to thy word, and I shall live: * and let me not be confounded in my expectation. 118:116 Súscipe me secúndum elóquium tuum, et vivam: * et non confúndas me ab exspectatióne mea. 118:116 Broń mię według słowa Twego i niechaj żyję, * a nie zawstydzaj mnie w oczekiwaniu moim. 118:116 Uphold me according to thy word, and I shall live: * and let me not be confounded in my expectation.

118:117 Ádjuva me, et salvus ero: * et meditábor in justificatiónibus tuis semper. 118:117 Wspomóż mię, a będę zbawiony * i będę rozmyślał o ustawach Twoich zawsze. 118:117 Help me, and I shall be saved: * and I will meditate always on thy justifications. 118:117 Ádjuva me, et salvus ero: * et meditábor in justificatiónibus tuis semper. 118:117 Wspomóż mię, a będę zbawiony * i będę rozmyślał o ustawach Twoich zawsze. 118:117 Help me, and I shall be saved: * and I will meditate always on thy justifications.

118:118 Sprevísti omnes discedéntes a judíciis tuis: * quia injústa cogitátio eórum. 118:118 Odrzuciłeś wszystkich odstępujących od sądów Twoich, * bo nieprawa jest myśl ich. 118:118 Thou hast despised all them that fall off from thy judgments; * for their thought is unjust. 118:118 Sprevísti omnes discedéntes a judíciis tuis: * quia injústa cogitátio eórum. 118:118 Odrzuciłeś wszystkich odstępujących od sądów Twoich, * bo nieprawa jest myśl ich. 118:118 Thou hast despised all them that fall off from thy judgments; * for their thought is unjust.

118:119 Prævaricántes reputávi omnes peccatóres terræ: * ídeo diléxi testimónia tua. 118:119 Miałem za przestępców wszystkich grzeszników ziemi, * przeto umiłowałem świadectwa Twoje. 118:119 I have accounted all the sinners of the earth prevaricators: * therefore have I loved thy testimonies. 118:119 Prævaricántes reputávi omnes peccatóres terræ: * ídeo diléxi testimónia tua. 118:119 Miałem za przestępców wszystkich grzeszników ziemi, * przeto umiłowałem świadectwa Twoje. 118:119 I have accounted all the sinners of the earth prevaricators: * therefore have I loved thy testimonies.

118:120 Confíge timóre tuo carnes meas: * a judíciis enim tuis tímui. 118:120 Przebij bojaźnią Twoją ciało moje, * bo się uląkłem sądów Twoich. 118:120 Pierce thou my flesh with thy fear: * for I am afraid of thy judgments. 118:120 Confíge timóre tuo carnes meas: * a judíciis enim tuis tímui. 118:120 Przebij bojaźnią Twoją ciało moje, * bo się uląkłem sądów Twoich. 118:120 Pierce thou my flesh with thy fear: * for I am afraid of thy judgments.

118:121 (Ain) Feci judícium et justítiam: * non tradas me calumniántibus me. 118:121 (Ajin) Przestrzegałem prawa i sprawiedliwości, * nie wydawaj mnie ciemiężcom moim. 118:121 (Ain) I have done judgment and justice: * give me not up to them that slander me. 118:121 (Ain) Feci judícium et justítiam: * non tradas me calumniántibus me. 118:121 (Ajin) Przestrzegałem prawa i sprawiedliwości, * nie wydawaj mnie ciemiężcom moim. 118:121 (Ain) I have done judgment and justice: * give me not up to them that slander me.

118:122 Súscipe servum tuum in bonum: * non calumniéntur me supérbi. 118:122 Ujmij się za sługą Twoim ku dobremu, * niech nie uciskają mnie hardzi. 118:122 Uphold thy servant unto good: * let not the proud calumniate me. 118:122 Súscipe servum tuum in bonum: * non calumniéntur me supérbi. 118:122 Ujmij się za sługą Twoim ku dobremu, * niech nie uciskają mnie hardzi. 118:122 Uphold thy servant unto good: * let not the proud calumniate me.

118:123 Óculi mei defecérunt in salutáre tuum: * et in elóquium justítiæ tuæ. 118:123 Oczy moje ustały, pragnąc zbawienia Twego * i wyroków sprawiedliwości Twojej. 118:123 My eyes have fainted after thy salvation: * and for the word of thy justice. 118:123 Óculi mei defecérunt in salutáre tuum: * et in elóquium justítiæ tuæ. 118:123 Oczy moje ustały, pragnąc zbawienia Twego * i wyroków sprawiedliwości Twojej. 118:123 My eyes have fainted after thy salvation: * and for the word of thy justice.

118:124 Fac cum servo tuo secúndum misericórdiam tuam: * et justificatiónes tuas doce me. 118:124 Uczyń ze sługą Twoim według miłosierdzia Twego * i naucz mię sprawiedliwości Twoich. 118:124 Deal with thy servant according to thy mercy: * and teach me thy justifications. 118:124 Fac cum servo tuo secúndum misericórdiam tuam: * et justificatiónes tuas doce me. 118:124 Uczyń ze sługą Twoim według miłosierdzia Twego * i naucz mię sprawiedliwości Twoich. 118:124 Deal with thy servant according to thy mercy: * and teach me thy justifications.

118:125 Servus tuus sum ego: * da mihi intelléctum, ut sciam testimónia tua. 118:125 Jam sługa Twój, daj mi zrozumienie, * abym poznał świadectwa Twoje. 118:125 I am thy servant: * give me understanding that I may know thy testimonies. 118:125 Servus tuus sum ego: * da mihi intelléctum, ut sciam testimónia tua. 118:125 Jam sługa Twój, daj mi zrozumienie, * abym poznał świadectwa Twoje. 118:125 I am thy servant: * give me understanding that I may know thy testimonies.

118:126 Tempus faciéndi, Dómine: * dissipavérunt legem tuam. 118:126 Czas działać, o Panie, * rozproszyli zakon Twój. 118:126 It is time, O Lord, to do: * they have dissipated thy law. 118:126 Tempus faciéndi, Dómine: * dissipavérunt legem tuam. 118:126 Czas działać, o Panie, * rozproszyli zakon Twój. 118:126 It is time, O Lord, to do: * they have dissipated thy law.

118:127 Ídeo diléxi mandáta tua, * super aurum et topázion. 118:127 Przeto umiłowałem przykazania Twoje * nad złoto i nad topaz. 118:127 Therefore have I loved thy commandments * above gold and the topaz. 118:127 Ídeo diléxi mandáta tua, * super aurum et topázion. 118:127 Przeto umiłowałem przykazania Twoje * nad złoto i nad topaz. 118:127 Therefore have I loved thy commandments * above gold and the topaz.

118:128 Proptérea ad ómnia mandáta tua dirigébar: * omnem viam iníquam ódio hábui. 118:128 Dlatego do wszystkich przykazań Twoich stosuję się, * wszelką drogę nieprawą miałem w nienawiści. 118:128 Therefore was I directed to all thy commandments: * I have hated all wicked ways. 118:128 Proptérea ad ómnia mandáta tua dirigébar: * omnem viam iníquam ódio hábui. 118:128 Dlatego do wszystkich przykazań Twoich stosuję się, * wszelką drogę nieprawą miałem w nienawiści. 118:128 Therefore was I directed to all thy commandments: * I have hated all wicked ways.

118:129 (Phe) Mirabília testimónia tua: * ídeo scrutáta est ea ánima mea. 118:129 (Pe) Przedziwne świadectwa Twoje, * przeto badała je dusza moja. 118:129 (Phe) Thy testimonies are wonderful: * therefore my soul hath sought them. 118:129 (Phe) Mirabília testimónia tua: * ídeo scrutáta est ea ánima mea. 118:129 (Pe) Przedziwne świadectwa Twoje, * przeto badała je dusza moja. 118:129 (Phe) Thy testimonies are wonderful: * therefore my soul hath sought them.

118:130 Declarátio sermónum tuórum illúminat: * et intelléctum dat párvulis. 118:130 Wykład słów Twoich oświeca * i daje wyrozumienie maluczkim. 118:130 The declaration of thy words giveth light: * and giveth understanding to little ones. 118:130 Declarátio sermónum tuórum illúminat: * et intelléctum dat párvulis. 118:130 Wykład słów Twoich oświeca * i daje wyrozumienie maluczkim. 118:130 The declaration of thy words giveth light: * and giveth understanding to little ones.

118:131 Os meum apérui, et attráxi spíritum: * quia mandáta tua desiderábam. 118:131 Otworzyłem usta moje i zaczerpnąłem powietrza, * gdyż pragnąłem przykazań Twoich. 118:131 I opened my mouth, and panted: * because I longed for thy commandments. 118:131 Os meum apérui, et attráxi spíritum: * quia mandáta tua desiderábam. 118:131 Otworzyłem usta moje i zaczerpnąłem powietrza, * gdyż pragnąłem przykazań Twoich. 118:131 I opened my mouth, and panted: * because I longed for thy commandments.

118:132 Áspice in me, et miserére mei, * secúndum judícium diligéntium nomen tuum. 118:132 Wejrzyj na mnie i zmiłuj się nade mną * według sądu miłujących imię Twoje. 118:132 Look thou upon me, and have mercy on me, * according to the judgment of them that love thy name. 118:132 Áspice in me, et miserére mei, * secúndum judícium diligéntium nomen tuum. 118:132 Wejrzyj na mnie i zmiłuj się nade mną * według sądu miłujących imię Twoje. 118:132 Look thou upon me, and have mercy on me, * according to the judgment of them that love thy name.

118:133 Gressus meos dírige secúndum elóquium tuum: * et non dominétur mei omnis injustítia. 118:133 Kroki moje prostuj według słowa Twego * i niech żadna niesprawiedliwość nie panuje nade mną. 118:133 Direct my steps according to thy word: * and let no iniquity have dominion over me. 118:133 Gressus meos dírige secúndum elóquium tuum: * et non dominétur mei omnis injustítia. 118:133 Kroki moje prostuj według słowa Twego * i niech żadna niesprawiedliwość nie panuje nade mną. 118:133 Direct my steps according to thy word: * and let no iniquity have dominion over me.

118:134 Rédime me a calúmniis hóminum: * ut custódiam mandáta tua. 118:134 Wybaw mię od ucisku ludzkiego, * a będę strzegł przykazań Twoich. 118:134 Redeem me from the calumnies of men: * that I may keep thy commandments. 118:134 Rédime me a calúmniis hóminum: * ut custódiam mandáta tua. 118:134 Wybaw mię od ucisku ludzkiego, * a będę strzegł przykazań Twoich. 118:134 Redeem me from the calumnies of men: * that I may keep thy commandments.

118:135 Fáciem tuam illúmina super servum tuum: * et doce me justificatiónes tuas. 118:135 Oblicze Twe rozświeć nad sługą Twoim * i naucz mię ustaw Twoich. 118:135 Make thy face to shine upon thy servant: * and teach me thy justifications. 118:135 Fáciem tuam illúmina super servum tuum: * et doce me justificatiónes tuas. 118:135 Oblicze Twe rozświeć nad sługą Twoim * i naucz mię ustaw Twoich. 118:135 Make thy face to shine upon thy servant: * and teach me thy justifications.

118:136 Éxitus aquárum deduxérunt óculi mei: * quia non custodiérunt legem tuam. 118:136 Strumienie łez wypuściły oczy moje, * gdyż nie strzegły zakonu Twego. 118:136 My eyes have sent forth springs of water: * because they have not kept thy law. 118:136 Éxitus aquárum deduxérunt óculi mei: * quia non custodiérunt legem tuam. 118:136 Strumienie łez wypuściły oczy moje, * gdyż nie strzegły zakonu Twego. 118:136 My eyes have sent forth springs of water: * because they have not kept thy law.

118:137 (Sade) Justus es, Dómine: * et rectum judícium tuum. 118:137 (Cade) Sprawiedliwy jesteś, Panie, * i sąd Twój jest prawy. 118:137 (Sade) Thou art just, O Lord: * and thy judgment is right. 118:137 (Sade) Justus es, Dómine: * et rectum judícium tuum. 118:137 (Cade) Sprawiedliwy jesteś, Panie, * i sąd Twój jest prawy. 118:137 (Sade) Thou art just, O Lord: * and thy judgment is right.

118:138 Mandásti justítiam testimónia tua: * et veritátem tuam nimis. 118:138 Zleciłeś jako sprawiedliwość świadectwa Twoje * i jako prawdę Twoją bardzo. 118:138 Thou hast commanded justice thy testimonies: * and thy truth exceedingly. 118:138 Mandásti justítiam testimónia tua: * et veritátem tuam nimis. 118:138 Zleciłeś jako sprawiedliwość świadectwa Twoje * i jako prawdę Twoją bardzo. 118:138 Thou hast commanded justice thy testimonies: * and thy truth exceedingly.

118:139 Tabéscere me fecit zelus meus: * quia oblíti sunt verba tua inimíci mei. 118:139 Wysuszyła mię żarliwość moja, * gdyż zapomnieli słów Twoich nieprzyjaciele moi. 118:139 My zeal hath made me pine away: * because my enemies forgot thy words. 118:139 Tabéscere me fecit zelus meus: * quia oblíti sunt verba tua inimíci mei. 118:139 Wysuszyła mię żarliwość moja, * gdyż zapomnieli słów Twoich nieprzyjaciele moi. 118:139 My zeal hath made me pine away: * because my enemies forgot thy words.

118:140 Ignítum elóquium tuum veheménter: * et servus tuus diléxit illud. 118:140 Wypróbowane w ogniu jest słowo Twoje bardzo * i sługa Twój rozmiłował się w nim. 118:140 Thy word is exceedingly refined: * and thy servant hath loved it. 118:140 Ignítum elóquium tuum veheménter: * et servus tuus diléxit illud. 118:140 Wypróbowane w ogniu jest słowo Twoje bardzo * i sługa Twój rozmiłował się w nim. 118:140 Thy word is exceedingly refined: * and thy servant hath loved it.

118:141 Adolescéntulus sum ego et contémptus: * justificatiónes tuas non sum oblítus. 118:141 Młodzieniaszek ja jestem i wzgardzony, * nie zapomniałem ustaw Twoich. 118:141 I am very young and despised; but * I forget not thy justifications. 118:141 Adolescéntulus sum ego et contémptus: * justificatiónes tuas non sum oblítus. 118:141 Młodzieniaszek ja jestem i wzgardzony, * nie zapomniałem ustaw Twoich. 118:141 I am very young and despised; but * I forget not thy justifications.

118:142 Justítia tua, justítia in ætérnum: * et lex tua véritas. 118:142 Sprawiedliwość Twoja to sprawiedliwość na wieki, * a zakon Twój prawda. 118:142 Thy justice is justice for ever: * and thy law is the truth. 118:142 Justítia tua, justítia in ætérnum: * et lex tua véritas. 118:142 Sprawiedliwość Twoja to sprawiedliwość na wieki, * a zakon Twój prawda. 118:142 Thy justice is justice for ever: * and thy law is the truth.

118:143 Tribulátio, et angústia invenérunt me: * mandáta tua meditátio mea est. 118:143 Ucisk i utrapienie ogarnęły mię, * przykazania Twoje są rozmyślaniem moim. 118:143 Trouble and anguish have found me: * thy commandments are my meditation. 118:143 Tribulátio, et angústia invenérunt me: * mandáta tua meditátio mea est. 118:143 Ucisk i utrapienie ogarnęły mię, * przykazania Twoje są rozmyślaniem moim. 118:143 Trouble and anguish have found me: * thy commandments are my meditation.

118:144 Ǽquitas testimónia tua in ætérnum: * intelléctum da mihi, et vivam. 118:144 Sprawiedliwością są świadectwa Twoje na wieki: * daj mi rozum, a żyć będę. 118:144 Thy testimonies are justice for ever: * give me understanding, and I shall live. 118:144 Ǽquitas testimónia tua in ætérnum: * intelléctum da mihi, et vivam. 118:144 Sprawiedliwością są świadectwa Twoje na wieki: * daj mi rozum, a żyć będę. 118:144 Thy testimonies are justice for ever: * give me understanding, and I shall live.

118:145 (Coph) Clamávi in toto corde meo, exáudi me, Dómine: * justificatiónes tuas requíram. 118:145 (Koph) Wołałem ze wszystkiego serca mego, wysłuchaj mię, Panie: * będę się dowiadywał o ustawach Twoich. 118:145 (Coph) I cried with my whole heart, hear me, O Lord: * I will seek thy justifications. 118:145 (Coph) Clamávi in toto corde meo, exáudi me, Dómine: * justificatiónes tuas requíram. 118:145 (Koph) Wołałem ze wszystkiego serca mego, wysłuchaj mię, Panie: * będę się dowiadywał o ustawach Twoich. 118:145 (Coph) I cried with my whole heart, hear me, O Lord: * I will seek thy justifications.

118:146 Clamávi ad te, salvum me fac: * ut custódiam mandáta tua. 118:146 Wołałem do Ciebie, wybaw mię, * abym strzegł przykazań Twoich. 118:146 I cried unto thee, save me: * that I may keep thy commandments. 118:146 Clamávi ad te, salvum me fac: * ut custódiam mandáta tua. 118:146 Wołałem do Ciebie, wybaw mię, * abym strzegł przykazań Twoich. 118:146 I cried unto thee, save me: * that I may keep thy commandments.

118:147 Prævéni in maturitáte, et clamávi: * quia in verba tua supersperávi. 118:147 Wstawałem bardzo rano i wołałem, * gdyż bardzo zaufałem słowom Twoim. 118:147 I prevented the dawning of the day, and cried: * because in thy words I very much hoped. 118:147 Prævéni in maturitáte, et clamávi: * quia in verba tua supersperávi. 118:147 Wstawałem bardzo rano i wołałem, * gdyż bardzo zaufałem słowom Twoim. 118:147 I prevented the dawning of the day, and cried: * because in thy words I very much hoped.

118:148 Prævenérunt óculi mei ad te dilúculo: * ut meditárer elóquia tua. 118:148 Przed świtem podnosiły się oczy moje do Ciebie, * abym rozmyślał słowa Twoje. 118:148 My eyes to thee have prevented the morning: * that I might meditate on thy words. 118:148 Prævenérunt óculi mei ad te dilúculo: * ut meditárer elóquia tua. 118:148 Przed świtem podnosiły się oczy moje do Ciebie, * abym rozmyślał słowa Twoje. 118:148 My eyes to thee have prevented the morning: * that I might meditate on thy words.

118:149 Vocem meam audi secúndum misericórdiam tuam, Dómine: * et secúndum judícium tuum vivífica me. 118:149 Usłysz głos mój, Panie, według miłosierdzia Twego * i według sądu Twego ożywiaj mię. 118:149 Hear thou my voice, O Lord, according to thy mercy: * and quicken me according to thy judgment. 118:149 Vocem meam audi secúndum misericórdiam tuam, Dómine: * et secúndum judícium tuum vivífica me. 118:149 Usłysz głos mój, Panie, według miłosierdzia Twego * i według sądu Twego ożywiaj mię. 118:149 Hear thou my voice, O Lord, according to thy mercy: * and quicken me according to thy judgment.

118:150 Appropinquavérunt persequéntes me iniquitáti: * a lege autem tua longe facti sunt. 118:150 Przybliżyli się prześladowcy moi do nieprawości, * a oddalili się od zakonu Twego. 118:150 They that persecute me have drawn nigh to iniquity; * but they are gone far off from thy law. 118:150 Appropinquavérunt persequéntes me iniquitáti: * a lege autem tua longe facti sunt. 118:150 Przybliżyli się prześladowcy moi do nieprawości, * a oddalili się od zakonu Twego. 118:150 They that persecute me have drawn nigh to iniquity; * but they are gone far off from thy law.

118:151 Prope es tu, Dómine: * et omnes viæ tuæ véritas. 118:151 Blisko Ty jesteś, Panie, * a wszystkie drogi Twoje prawda. 118:151 Thou art near, O Lord: * and all thy ways are truth. 118:151 Prope es tu, Dómine: * et omnes viæ tuæ véritas. 118:151 Blisko Ty jesteś, Panie, * a wszystkie drogi Twoje prawda. 118:151 Thou art near, O Lord: * and all thy ways are truth.

118:152 Inítio cognóvi de testimóniis tuis: * quia in ætérnum fundásti ea. 118:152 Od początku poznałem świadectwa Twoje, * że na wieki utwierdziłeś je. 118:152 I have known from the beginning concerning thy testimonies: * that thou hast founded them for ever. 118:152 Inítio cognóvi de testimóniis tuis: * quia in ætérnum fundásti ea. 118:152 Od początku poznałem świadectwa Twoje, * że na wieki utwierdziłeś je. 118:152 I have known from the beginning concerning thy testimonies: * that thou hast founded them for ever.

118:153 (Res) Vide humilitátem meam, et éripe me: * quia legem tuam non sum oblítus. 118:153 (Resz) Obacz uniżenie moje i wybaw mię, * bo nie zapomniałem prawa Twego. 118:153 (Res) See my humiliation and deliver me: * for I have not forgotten thy law. 118:153 (Res) Vide humilitátem meam, et éripe me: * quia legem tuam non sum oblítus. 118:153 (Resz) Obacz uniżenie moje i wybaw mię, * bo nie zapomniałem prawa Twego. 118:153 (Res) See my humiliation and deliver me: * for I have not forgotten thy law.

118:154 Júdica judícium meum, et rédime me: * propter elóquium tuum vivífica me. 118:154 Rozsądź sprawę moją i odkup mię, * dla słowa Twego ożyw mię. 118:154 Judge my judgment and redeem me: * quicken thou me for thy word’s sake. 118:154 Júdica judícium meum, et rédime me: * propter elóquium tuum vivífica me. 118:154 Rozsądź sprawę moją i odkup mię, * dla słowa Twego ożyw mię. 118:154 Judge my judgment and redeem me: * quicken thou me for thy word’s sake.

118:155 Longe a peccatóribus salus: * quia justificatiónes tuas non exquisiérunt. 118:155 Daleko jest od grzeszników zbawienie, * bo sprawiedliwości Twoich nie szukali. 118:155 Salvation is far from sinners; * because they have not sought thy justifications. 118:155 Longe a peccatóribus salus: * quia justificatiónes tuas non exquisiérunt. 118:155 Daleko jest od grzeszników zbawienie, * bo sprawiedliwości Twoich nie szukali. 118:155 Salvation is far from sinners; * because they have not sought thy justifications.

118:156 Misericórdiæ tuæ multæ, Dómine: * secúndum judícium tuum vivífica me. 118:156 Litości Twoje są mnogie, Panie, * ożyw mię według wyroku Twego. 118:156 Many, O Lord, are thy mercies: * quicken me according to thy judgment. 118:156 Misericórdiæ tuæ multæ, Dómine: * secúndum judícium tuum vivífica me. 118:156 Litości Twoje są mnogie, Panie, * ożyw mię według wyroku Twego. 118:156 Many, O Lord, are thy mercies: * quicken me according to thy judgment.

118:157 Multi qui persequúntur me, et tríbulant me: * a testimóniis tuis non declinávi. 118:157 Wielu jest tych, którzy mię prześladują i trapią mię, * nie odstąpiłem od świadectw Twoich. 118:157 Many are they that persecute me, and afflict me; * but I have not declined from thy testimonies. 118:157 Multi qui persequúntur me, et tríbulant me: * a testimóniis tuis non declinávi. 118:157 Wielu jest tych, którzy mię prześladują i trapią mię, * nie odstąpiłem od świadectw Twoich. 118:157 Many are they that persecute me, and afflict me; * but I have not declined from thy testimonies.

118:158 Vidi prævaricántes, et tabescébam: * quia elóquia tua non custodiérunt. 118:158 Widziałem przestępców i drętwiałem, * że nie strzegli wyroków Twoich. 118:158 I beheld the transgressors, and I pined away; * because they kept not thy word. 118:158 Vidi prævaricántes, et tabescébam: * quia elóquia tua non custodiérunt. 118:158 Widziałem przestępców i drętwiałem, * że nie strzegli wyroków Twoich. 118:158 I beheld the transgressors, and I pined away; * because they kept not thy word.

118:159 Vide quóniam mandáta tua diléxi, Dómine: * in misericórdia tua vivífica me. 118:159 Obacz, że umiłowałem przykazania Twoje, Panie, * ożyw mię według miłosierdzia Twego. 118:159 Behold I have loved thy commandments, O Lord; * quicken me thou in thy mercy. 118:159 Vide quóniam mandáta tua diléxi, Dómine: * in misericórdia tua vivífica me. 118:159 Obacz, że umiłowałem przykazania Twoje, Panie, * ożyw mię według miłosierdzia Twego. 118:159 Behold I have loved thy commandments, O Lord; * quicken me thou in thy mercy.

118:160 Princípium verbórum tuórum, véritas: * in ætérnum ómnia judícia justítiæ tuæ. 118:160 Treścią słów Twoich jest prawda, * na wieki wszystkie wyroki sprawiedliwości Twojej. 118:160 The beginning of thy words is truth: * all the judgments of thy justice are for ever. 118:160 Princípium verbórum tuórum, véritas: * in ætérnum ómnia judícia justítiæ tuæ. 118:160 Treścią słów Twoich jest prawda, * na wieki wszystkie wyroki sprawiedliwości Twojej. 118:160 The beginning of thy words is truth: * all the judgments of thy justice are for ever.

118:161 (Sin) Príncipes persecúti sunt me gratis: * et a verbis tuis formidávit cor meum. 118:161 (Szyn) Książęta prześladowali mię bez przyczyny, * a słów Twoich bało się serce moje. 118:161 (Sin) Princes have persecuted me without cause: * and my heart hath been in awe of thy words. 118:161 (Sin) Príncipes persecúti sunt me gratis: * et a verbis tuis formidávit cor meum. 118:161 (Szyn) Książęta prześladowali mię bez przyczyny, * a słów Twoich bało się serce moje. 118:161 (Sin) Princes have persecuted me without cause: * and my heart hath been in awe of thy words.

118:162 Lætábor ego super elóquia tua: * sicut qui invénit spólia multa. 118:162 Będę się weselił słowami Twoimi, * jak ten, co znalazł zdobyczy wiele. 118:162 I will rejoice at thy words, * as one that hath found great spoil. 118:162 Lætábor ego super elóquia tua: * sicut qui invénit spólia multa. 118:162 Będę się weselił słowami Twoimi, * jak ten, co znalazł zdobyczy wiele. 118:162 I will rejoice at thy words, * as one that hath found great spoil.

118:163 Iniquitátem ódio hábui, et abominátus sum: * legem autem tuam diléxi. 118:163 Nienawidziłem nieprawości i brzydziłem się nią, * a zakon Twój umiłowałem. 118:163 I have hated and abhorred iniquity; * but I have loved thy law. 118:163 Iniquitátem ódio hábui, et abominátus sum: * legem autem tuam diléxi. 118:163 Nienawidziłem nieprawości i brzydziłem się nią, * a zakon Twój umiłowałem. 118:163 I have hated and abhorred iniquity; * but I have loved thy law.

118:164 Sépties in die laudem dixi tibi, * super judícia justítiæ tuæ. 118:164 Siedemkroć na dzień chwałę Ci dawałem * dla sprawiedliwych sądów Twoich. 118:164 Seven times a day I have given praise to thee, * for the judgments of thy justice. 118:164 Sépties in die laudem dixi tibi, * super judícia justítiæ tuæ. 118:164 Siedemkroć na dzień chwałę Ci dawałem * dla sprawiedliwych sądów Twoich. 118:164 Seven times a day I have given praise to thee, * for the judgments of thy justice.

118:165 Pax multa diligéntibus legem tuam: * et non est illis scándalum. 118:165 Pokój wielki mają ci, którzy zakon Twój miłują, * i nie ma dla nich zawady. 118:165 Much peace have they that love thy law, * and to them there is no stumbling-block. 118:165 Pax multa diligéntibus legem tuam: * et non est illis scándalum. 118:165 Pokój wielki mają ci, którzy zakon Twój miłują, * i nie ma dla nich zawady. 118:165 Much peace have they that love thy law, * and to them there is no stumbling-block.

118:166 Exspectábam salutáre tuum, Dómine: * et mandáta tua diléxi. 118:166 Oczekiwałem zbawienia Twego, Panie, * i przykazania Twoje umiłowałem. 118:166 I looked for thy salvation, O Lord: * and I loved thy commandments. 118:166 Exspectábam salutáre tuum, Dómine: * et mandáta tua diléxi. 118:166 Oczekiwałem zbawienia Twego, Panie, * i przykazania Twoje umiłowałem. 118:166 I looked for thy salvation, O Lord: * and I loved thy commandments.

118:167 Custodívit ánima mea testimónia tua: * et diléxit ea veheménter. 118:167 Strzegła dusza moja świadectw Twoich * i umiłowała je bardzo. 118:167 My soul hath kept thy testimonies: * and hath loved them exceedingly. 118:167 Custodívit ánima mea testimónia tua: * et diléxit ea veheménter. 118:167 Strzegła dusza moja świadectw Twoich * i umiłowała je bardzo. 118:167 My soul hath kept thy testimonies: * and hath loved them exceedingly.

118:168 Servávi mandáta tua, et testimónia tua: * quia omnes viæ meæ in conspéctu tuo. 118:168 Chowałem przykazania Twoje i świadectwa Twoje, * bo wszystkie drogi moje przed oczyma Twymi. 118:168 I have kept thy commandments and thy testimonies: * because all my ways are in thy sight. 118:168 Servávi mandáta tua, et testimónia tua: * quia omnes viæ meæ in conspéctu tuo. 118:168 Chowałem przykazania Twoje i świadectwa Twoje, * bo wszystkie drogi moje przed oczyma Twymi. 118:168 I have kept thy commandments and thy testimonies: * because all my ways are in thy sight.

118:169 (Thau) Appropínquet deprecátio mea in conspéctu tuo, Dómine: * juxta elóquium tuum da mihi intelléctum. 118:169 (Thau) Niech dojdzie do Ciebie, Panie, prośba moja: * według słowa Twego daj mi zrozumienie. 118:169 (Tau) Let my supplication, O Lord, come near in thy sight: * give me understanding according to thy word. 118:169 (Thau) Appropínquet deprecátio mea in conspéctu tuo, Dómine: * juxta elóquium tuum da mihi intelléctum. 118:169 (Thau) Niech dojdzie do Ciebie, Panie, prośba moja: * według słowa Twego daj mi zrozumienie. 118:169 (Tau) Let my supplication, O Lord, come near in thy sight: * give me understanding according to thy word.

118:170 Intret postulátio mea in conspéctu tuo: * secúndum elóquium tuum éripe me. 118:170 Niech modlitwa moja wnijdzie przed oblicze Twoje: * ratuj mię według mowy Twojej. 118:170 Let my request come in before thee; * deliver thou me according to thy word. 118:170 Intret postulátio mea in conspéctu tuo: * secúndum elóquium tuum éripe me. 118:170 Niech modlitwa moja wnijdzie przed oblicze Twoje: * ratuj mię według mowy Twojej. 118:170 Let my request come in before thee; * deliver thou me according to thy word.

118:171 Eructábunt lábia mea hymnum, * cum docúeris me justificatiónes tuas. 118:171 Będą wydawać wargi moje chwałę, * gdy mię nauczysz ustaw Twoich. 118:171 My lips shall utter a hymn, * when thou shalt teach me thy justifications. 118:171 Eructábunt lábia mea hymnum, * cum docúeris me justificatiónes tuas. 118:171 Będą wydawać wargi moje chwałę, * gdy mię nauczysz ustaw Twoich. 118:171 My lips shall utter a hymn, * when thou shalt teach me thy justifications.

118:172 Pronuntiábit lingua mea elóquium tuum: * quia ómnia mandáta tua ǽquitas. 118:172 Będzie opowiadał język mój słowo Twoje, * bo wszystkie przykazania Twoje to prawość. 118:172 My tongue shall pronounce thy word: * because all thy commandments are justice. 118:172 Pronuntiábit lingua mea elóquium tuum: * quia ómnia mandáta tua ǽquitas. 118:172 Będzie opowiadał język mój słowo Twoje, * bo wszystkie przykazania Twoje to prawość. 118:172 My tongue shall pronounce thy word: * because all thy commandments are justice.

118:173 Fiat manus tua ut salvet me: * quóniam mandáta tua elégi. 118:173 Niech ręka Twoja będzie ku zbawieniu memu, * bo obrałem przykazania Twoje. 118:173 Let thy hand be with me to save me; * for I have chosen thy precepts. 118:173 Fiat manus tua ut salvet me: * quóniam mandáta tua elégi. 118:173 Niech ręka Twoja będzie ku zbawieniu memu, * bo obrałem przykazania Twoje. 118:173 Let thy hand be with me to save me; * for I have chosen thy precepts.

118:174 Concupívi salutáre tuum, Dómine: * et lex tua meditátio mea est. 118:174 Pragnąłem zbawienia Twego, Panie, * i zakon Twój jest rozmyślaniem moim. 118:174 I have longed for thy salvation, O Lord; * and thy law is my meditation. 118:174 Concupívi salutáre tuum, Dómine: * et lex tua meditátio mea est. 118:174 Pragnąłem zbawienia Twego, Panie, * i zakon Twój jest rozmyślaniem moim. 118:174 I have longed for thy salvation, O Lord; * and thy law is my meditation.

118:175 Vivet ánima mea, et laudábit te: * et judícia tua adjuvábunt me. 118:175 Będzie żyć dusza moja i będzie Cię chwalić, * a sądy Twe pomagać mi będą. 118:175 My soul shall live and shall praise thee: * and thy judgments shall help me. 118:175 Vivet ánima mea, et laudábit te: * et judícia tua adjuvábunt me. 118:175 Będzie żyć dusza moja i będzie Cię chwalić, * a sądy Twe pomagać mi będą. 118:175 My soul shall live and shall praise thee: * and thy judgments shall help me.

118:176 Errávi, sicut ovis, quæ périit: * quære servum tuum, quia mandáta tua non sum oblítus. 118:176 Zbłądziłem jak owca, która zginęła: * szukaj sługi Twego, bo nie zapomniałem przykazań Twoich. 118:176 I have gone astray like a sheep that is lost: * seek thy servant, because I have not forgotten thy commandments. 118:176 Errávi, sicut ovis, quæ périit: * quære servum tuum, quia mandáta tua non sum oblítus. 118:176 Zbłądziłem jak owca, która zginęła: * szukaj sługi Twego, bo nie zapomniałem przykazań Twoich. 118:176 I have gone astray like a sheep that is lost: * seek thy servant, because I have not forgotten thy commandments.